ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 168 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Νέες Ερωτήσεις


Ρανια    21/09/2017 15:54
Ενας ψυχοθεραπευτής μπορεί να βλεπει παραλληλα και εν αγνοια του ασθενη του, συγγενικό του προσωπο;

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=12



Antonis    21/09/2017 13:30
Γεια σας, εχω στην δουλεια εναν συναδελφο,γυρω στα 45,ο οποιος μιλαει συχνα για το θανατο,οτι περασαν τα χρονια,οτι θα φυγουμε κ εμεις κλπ. Να πω οτι ειναι παντρεμενος αλλα δεν εχουν παιδια,λογω καποοων θεματων. Διαβασα οτι ο άνθρωπος,σκεφτεται αρκετα τον θανατο του,στην ηλικια των σαραντα προς πενηντα. Ισχυει τελικα αυτο κ για ποιο λογο γινεται σε αυτη την ηλικια? Ευχαριστώ

Όντως, συνήθως οι άνθρωποι αρχίζουν και σκέφτονται τον θάνατο μετά τα 40, καθώς από αυτή την ηλικία και μετά αρχίζουν και εμφανίζονται τα πρώτα περιστατικά των θανάτων των γνωστών και συνομηλίκων τους. Ενώ στη μικρότερη ηλικία τέτοια παραδείγματα είναι εξαιρετικά σπάνια, δηλαδή αποτελούν την εξαίρεση και κυρίως ως συνέπεια κάποιου ατυχήματος.



eleanna    21/09/2017 09:49
Από αυτά που έχω διαβάσει από το site σας αυτό που έχω καταλάβει όμως είναι ότι έχουμε καταλάβει λάθος έννοια για τον εγωισμό . Δηλαδή έχουμε εγωισμό σε καταστάσεις που δεν χρειάζεται και δεν έχουμε εγωισμό εκεί που χρειάζεται. Σωστά έχω καταλάβε?

Η έννοια του εγωισμού έχει παραφραστεί και χρησιμοποιείται κυρίως για χειριστικούς στόχους. Δηλαδή, κοινώς εννοείται ότι ο εγωισμός είναι η τάση του ανθρώπου να λειτουργεί προς το δικό του όφελος και εις βάρος των άλλων. Στην πραγματικότητα μια τέτοια συμπεριφορά χαρακτηρίζεται πιο εύστοχα από μια άλλη έννοια – η εκμετάλλευση. Ενώ ο εγωισμός εκφράζει την τάση του κάθε ατόμου (ανθρώπου ή ζώου) να πραγματοποιεί τις επιλογές του σύμφωνα με τις προσωπικές του ανάγκες, προτιμήσεις και προτεραιότητες. Στο σημείο αυτό, οι τρίτοι που εμφανίζουν τις χειριστικές τάσεις, προσπαθούν να χαρακτηρίσουν ως «εγωιστική» και κατακριτέα οποιαδήποτε συμπεριφορά που διαφέρει από το θεμιτό τους στα πλαίσια της μη αποδοχής της διαφορετικότητας των άλλων, προκαλώντας την ντροπή, τις τύψεις και τις ενοχές, τα συναισθήματα που γενικά έχουν εφευρεθεί, χειραγωγηθεί και ευρέως χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για χειριστικούς στόχους.



Καιτη    20/09/2017 20:46
Το γεγονός ότι οι άνθρωποι(ξερω ουκ ολιγους) με καταθλιψη παιρνουν για χρόνια ή για καποια χρονια αγωγη σε συνδυασμό με ψυχοθεραπεια...δεν νομίζω οτι οφείλεται σε ελλειψη γνωσης ή σωστης αντιληψης των πραγματων. Αφου το δοκιμαζουν ολοι και θελουν να γινουν καλα το συνδυασμο αυτο και δεν αποφερει θεραπεια αποτελεσματικη. Επομενως, μηπως δε ξεπερνιέται τελείως; μηπως κατι αλλο κρύβεται τελικα και ισως ουτε οι ίδιοι οι γιατροι δε γνωριζουν; Δεν ειναι δυνατον τοσα ατομα να υποφερουν και να μην βλεπουν πληρη ιαση. Αναμεσα τους μια κι εγω. Ευχαριστω για την προσοχη σας.

Ξεπερνιέται, αλλά προϋποθέτει αρκετές προσπάθειες και χρόνο ώστε να πραγματοποιηθεί η αλλαγή των αντιλήψεων, η οποία οδηγεί στην αλλαγή του τρόπου σκέψης, της συμπεριφοράς και των επιλογών, οι οποίες, με τη σειρά τους, οδηγούν στην αλλαγή του τρόπου ζωής και των συνθηκών της καθημερινότητας. Η διαδικασία θα μπορούσε να συγκριθεί με την εκμάθηση μια τελείως άγνωστης και αρκετά δύσκολης για το συγκεκριμένο άτομο ξένης γλώσσας σε επίπεδο άνετης επιστημονικής της χρήσης, διότι, η αλλαγή των αντιλήψεων που καλούμαστε να πραγματοποιήσουμε αντιμετωπίζει σημαντικές δυσκολίες και αντιστάσεις, καθώς είναι αναγκαίο να υιοθετηθούν οι αντιλήψεις που σε αρκετές περιπτώσεις είναι διαμετρικά αντίθετες με αυτές που έχουμε μάθει έως τώρα και αντιτίθενται στην υπάρχουσα κοινή νοοτροπία. Για παράδειγμα, εκεί που όλοι έχουμε εκπαιδευτεί ότι ο εγωισμός είναι κατακριτέος και πάση θυσία προσπαθούμε να τον καταπιέσουμε και να τον αποφύγουμε, ξαφνικά μας παρουσιάζεται ως πιο υγειές στοιχείο της ύπαρξή μας, το οποία καλούμαστε να ακολουθήσουμε σχεδόν απαραβίαστα.



Ντίνα    18/09/2017 16:01
Γιατρέ πηγαίνω και κάνω εκπαίδευση σε μια εταιρεία. Έτυχε μια μέρα και έπρεπε να λείψω και τώρα είμαι κρυωμένη και μετά από δυο εβδομάδες ζήτησα πάλι άδεια να μην έρθω γιατί είμαι με δέκατα. Και η προισταμένη ακούστηκε κάπως ψυχρή μαζί μου. Τι να κάνω? Αφού κρύωσα. Μπορεί να χάσω τη δουλειά μου?

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=5



Νικος    18/09/2017 09:50
Γεια σας. Γιατρε,θεωρειτε την ψυχική ισορροπια κατι πολυ σημαντικο,ωστε απ αυτην εξαρταται αν θα εκδηλωθουν καποιες ασθενειες ισως,οπως καρκινος. Δεν υπάρχει ομως κ μια προδιαθεση γενετικη για εκδηλωση ασθενειων? Τι ισχυει τελικα με την κληρονομικότητα κάποιας ασθενειας? Ευχαριστώ

Η γενετική προδιάθεση οπωσδήποτε υπάρχει, αλλά στο να εκδηλωθεί αυτή ή όχι σημαντικό ρόλο παίζει η ικανότητα του εγκεφάλου να ανταποκρίνεται απαραβίαστα και αλάνθαστα στη βασική του υποχρέωση – στη ρύθμιση και στον συντονισμό όλων των διαδικασιών εντός του οργανισμού, κάτι που εξαρτάται άμεσα από το επίπεδο της ισορροπίας του, η οποία δεν σχετίζεται τόσο με την ποσοτική φόρτιση των δεδομένων, όσο από τη συναισθηματική τους ισχύ.



Σουσαννα    17/09/2017 22:18
Καλησπερα σας. Μπορω να πω οτι ο χωρισμός μου ηταν αρκετα εύκολος. Ημασταν 2ξενη μεσα σε ενα σπιτι οποτε πηρα εγω την αποφαση πριν απο 8 μηνες,μετα απο38χρονια γαμου. Ολα τα χρονια ειχαμε παρεες που διαλεγε ο σύζυγος και οι περισσότεροι απομακρινθικαν. Ειμαι 58χρονονκαι νοιοθω πολυ μονη,θελω να κάνω καινούργες γνωριμιες και γιατι οχι και σχεση αλλα δεν ξερω πως και απο που να αρχισω.νοιοθω παρα πολυ μαναξια και φοβάμαιοτι θα μεινω μονη. Να πω οτι ειμαι απο αλλο κρατος και δεν εχω ουτε εναν συγγενει εδω. Δόξαζω το θεω που μου χαρισε 2παιδια και ενα εγγονό και εχω μια χαρα εκει.

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=5 και http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=20



Φωτης    17/09/2017 15:03
Καλησπερα γιατρε. Ειχα ανασφαλειες οσον αφορα τον ανδρισμο μου. Αυτο με οδηγησε στο να αμφισβητήσω κατα ποσο ειμαι ετεροφυλοφιλος ή οχι. Δεν ξερω αν οφειλεται ολο αυτο στην μειονεξία μου,αλλα τοποθετουσα τον εαυτο μου σε παθητικους ρολους με αντρες,χωρις να καταλαβω γιατι,κ ακομα δεν ξερω αν οντως ειναι καποιου ειδους αμυνα του εγκεφαλου,οπως λετε για να κρυψει το προβλημα. Δεν γνωριζω αν πρεπει να προβω στις αντιστοιχες πραξεις,σύμφωνα με αυτα που ερχονται στο μυαλο μου,σκεφτομαι οτι κ αν αυτο ειναι που θελω πραγματικα? Η ειναι καποιου ειδους διαφυγη αυτες οι σκεψεις? Τι να κανω,θα ηθελα την γνωμη σας,ευχαριστώ.

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=17



X    17/09/2017 09:13
Εννοειται στων ανθρωπων που μπαινουν στη διαδικασια που ορκιζονται?η στων ανθρωπων της εκκλησιας που \\\"μην τους λεω για ολους\\\"απο μικρα μας εχει διδαξει κατι τετοιο χωρις ομως τη βαθυτερη εννοια...μηπως ο ορκος ειναι ενα οριο ,μια απαγορευση που βαζουμε εμεις στον εαυτο μας?

Εννοώ, των ανθρώπων που πιστεύουν στην ισχύ της ορκωμοσίας και όχι στην επιρροή των κινήτρων.



Λενα    17/09/2017 02:21
Γιατρέ καλησπερα. Ειμαι 20 χρονια με τον σύζυγό μου. Μετα από ψυχοθεραπεία που κανω, συνειδητοποίησα ότι ο λογος που έμεινα μαζι του ολα αυτα τα χρονια ενω έβλεπα πράγματα που δεν αντεχα πανω του, ηταν η δικη μου αδυναμια και χαμηλη αυτοεκτίμηση που εχω. Νιωθω πως ακόμα και σε αυτο τοποθέτησα τον εαυτό μου τόσο χαμηλά, που αποδέχτηκα πληρως να ζησω μια κατάσταση μαζι του ενω ταυτόχρονα με διελυε. Ειναι ανθρωπος που δεν μπορεί να κουμαντάρει τα συναισθήματα του και σαφως ούτε τα εκφράζει. Νευρικός και θυμωμένος παντα, για ολα και με ολα. Ειρωνας και οξυθυμος. Δεν μπορει να συζητησει κατι με ηρεμια, δεν μπορεί να διαχειριστεί την καθημερινότητα. Του φταινε ολα. Οταν μου μιλαει ασχημα με πληγώνει πολυ. Με βριζει κάποιες φορες μπροστα στα παιδιά. Τι να κανω γι\\\'αυτό; Μη μου πείτε να χωρισω. Εχω μικρα παιδιά και οικονομικες δυσκολίες...

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=20 και http://www.psychologia.gr/drugs/drugs.htm το κεφάλαιο 10. Η ελεημοσύνη



Σελίδες:   1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>