ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 207 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Νέες Ερωτήσεις


ΦΑΝΗ    30/01/2015 10:39
Καλημέρα σας. Γιατί κάποιος μένει μαζί σου όταν για χρόνια δεν υπάρχει σεξουαλική επαφή? Ο λόγος που δεν υπάρχει κι ούτε θέλω, είναι γιατί τα παιδιά μας του ήταν ανεπιθύμητα, αλλά και το γεγονός ότι με μείωνε ότι δεν είμαι ικανή στις απαιτήσεις που είχε... Ευχαριστώ

Στην υποχρεωτική συμβίωση, παρά την όποια δυσαρέσκεια, τους ανθρώπους ωθεί η παραδοσιακή αντίληψη των επιτρεπόμενων διαφυλετικών σχέσεων όπου ο θεσμός του γάμου ήταν ιερός και απαραβίαστος, καθώς σε διαφορετική περίπτωση το άτομο δεχόταν στιγματισμό της κοινωνίας. Μια άλλη ουσιαστική αιτία προσκόλλησης στην υπάρχουσα σχέση υποκινείται από το φόβο μοναξιάς, ο οποίος καταστεί επιτακτική την ανάγκη παρουσίας ενός συντρόφου στη ζωή μας και με τον τρόπο αυτό ενεργοποιεί ανασφάλειες αποτυχίας και αδυναμίας εύρεσης μιας καλύτερης εκδοχής. Οπότε, προκειμένου να μη μείνουμε μόνοι μας και αντιμετωπίσουμε όλες τις προκλήσεις της ενήλικης πραγματικότητας αυτόνομα, δεχόμαστε τις σχέσεις με αρνητικό συναισθηματικό πρόσημο έως ότου φτάσουμε στα όρια των αντοχών.



Ελενη    30/01/2015 00:33
Τι γνώμη έχετε για σχεση απο αποσταση; Η αποσταση για δεκαδες χιλιαδες χιλιομετρα, για πανω απο ενα χρονο, χωρις ουσιαστικη βαση; Τον γνωρισα στο ιντερνετ, μετα απο 5 μηνες αναμονης ηρθε να με γνωρισει απο κοντα. Ζησαμε υπεροχα ενα μηνα μαζι, σαν να γνωριζομασταν απο παλια, με απιστευτη χημεια κτλ. Γνωρισαμε τις οικογενειες, τους συγγενεις, φιλους κτλ και απο τις δυο πλευρες. Εφυγε..μονος, ειχε να λυσει προβληματα, με την υποσχεση οτι θα γυρνουσε σε 6 μηνες. Μετρουσα εποχες, μηνες, μερες μεχρι να τον ξαναδω...ωσπου δυο μερες πριν να ερθει ειπε οτι τελικα δεν μπορει.Ψυχολογικα ΄σερνομουν΄στα πατωματα γιατι πιστεψα, γιατι καναμε σχεδια για μια κοινη ζωη κτλ. Η διαισθηση μου ομως ελεγε οτι κατι κρυβει. Τον παρακαλουσα να με λυτρωσει και να μου πει την αληθεια, δεν το εκανε ομως. Την εμαθα ομως απο αλλου, ευτυχως, και του το ειπα. Παραδεχτηκε οτι μεχρι τοτε μου ειχε πει πολλα ψεμματα οτι αφορουσε την οικονομικη του κατασταση. Επισης στο διαστημα αυτο μου εχει δωσει αρκετα δικαιωματα να τον ζηλευω, με συνεπεια να θελω να του κανω ελεγχο, να γρινιαζω, να επιβαλλω κτλ. Με λιγα λογια ..εχασα τον εαυτο μου. Στη συνεχεια μου ζητησε 3 μηνες αναμονη ακομα, σημερα περασαν ηδη 7...και ακομα ακουω ..θα γινει! Απο τη μια ξερω οτι δεν μπορει οικονομικα, απο την αλλη ξερω οτι δεν κανει και αρκετη προσπαθεια. Ομως βλεπω οτι πλεον δεν δινουμε λογαρισμο με άποδειξη΄χαχα που παμε και με ποιους ειμαστε οταν βγαινουμε βολτα. Ερωτηση; Γιατι το εκανα στον εαυτο μου; Γιατι με τοσα λιγα ψυχουλα οπως ΄σ αγαπω΄στο τηλεφωνο παρεμενα εκει για 1,5 χρονο;;; Δεν πηρα αρκετη αγαπη απο μικρη; Μα ειμαι σημερα 48 χρονων, με δυο γαμους απο πισω, με αρκετη εμπειρια στη ζωη! Και παλι επιλεγω λαθος ατομα; Γιατι;;;;;;;

Η αστοχία των επιλογών σχετίζεται με την ελλιπής γνωστική βάση, η οποία προέρχεται είτε από μη επαρκή ενασχόληση και μελέτη του συγκεκριμένου ζητήματος, είτε από δογματική προσκόλληση στις αρχικά εδραιωμένες αντιλήψεις που διαμορφώνονται κατά την ανατροφή και συνήθως ενισχύονται από το αρνητικό πρόσημο των ανασφαλειών. Η ηλικία ενός ατόμου οπωσδήποτε προσφέρει μια δυνατότητα έμπρακτων διαπιστώσεων, ωστόσο η τελική κατεύθυνση κατά την εξαγωγή των συμπερασμάτων εξαρτάται από των τρόπο αντίληψης και σκέψης, ο οποίος εάν δεν απαλλαγεί από συνηθισμένες προκαταλήψεις και ανασφάλειες συνήθως οδηγεί στην ενίσχυση των απωθημένων αναγκών, καθώς τείνουμε να πιστεύουμε πως τελικά θα βρεθεί το έτοιμο και κατάλληλο που αναζητάμε. Όσον αφορά την ερωτική σχέση από απόσταση, συνήθως είναι η ιδανική περίπτωση για την ανάγκη βίωσης των ονείρων μας, διότι βασίζεται περισσότερο στις λεκτικές πληροφορίες και στις προσπάθειες εντυπωσιασμού, και τουλάχιστον αρχικά δεν εμπεριέχει την έμπρακτη επιβεβαίωση. Οπότε, μας παρέχεται προσωρινά η δυνατότητα να ζήσουμε το «όνειρό» μας, αλλά όπως και σε κάθε περίπτωση των ονείρων κάποια στιγμή επιστρέφουμε στην πραγματικότητα, η οποία διαφοροποιείται τόσο περισσότερο όσο περισσότερη είναι η αρχική ανάγκη του «ονείρου» που κατά κανόνα συνοδεύεται από τη συνειδητή ή ασυνείδητη άρνηση να παρατηρήσουμε και να αξιολογήσουμε κατάλληλα τις ενδείξεις που δε συμπίπτουν με το κυρίαρχο μας στόχο ενώ είναι εμφανείς για τους τρίτους παρατηρητές με λιγότερη συναισθηματική εμπλοκή.



Μαρία    30/01/2015 00:30
Καλησπέρα σας και εγω παθαίνω κρισεις πανικού τις οποίες πάθαινα πριν απο 8 χρόνια αλλα τις είχα ξεπεράσει και τωρα που μου εμφανίστηκαν πάλι το έχω πάρει πολύ αρνητικά με έχει ρίξει ψυχολογικά και όσο περνάει ο καιρός με πιανουν ολο και πιο εντονα με το παραμικρό που νοιωθω στο σωμα μου νομίζω πως παθαίνω ό,τι χειρότερο.Δεν θέλω να καταφύγω σε φαρμακευτική αγωγή διότι εχω δει πως ίσως μετα τα συμπτώματα εμφανιστούν πιο έντονα και πάθω εξάρτηση από τα φαρμακα αλλα ειναι πολύ κουραστικό ολο αυτό και εχω αρχισει να εχω διαταραχές στον ύπνο μου και πολλές φορες να κλαίω.Τι θεωρείτε πως πρέπει να κάνω? ??

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=1 και http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=18



Στελα    29/01/2015 12:27
Θα ηθελα να μαθω τι περιλαμβανει μια ψυχιατρικη εξεταση, τι δειχνουν τα αποτελεσματα της, αν θα μπορουσε να γινεται οπως το γενικο τσεκ απ της υγειας μας και ποιο θα ηταν το κοστος της.

Η διαδικασία της ψυχιατρικής εξέτασης εξαρτάται από τη μορφή των προβληματισμών σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση και διακυμαίνεται από την αντικειμενική παρατήρηση σκέψης, αντίληψης, αίσθηση του αυτού, συναισθηματικού πλαισίου, ψυχοκινητικότητας και κάποια αλλά απτά συμπτώματα έως την υιοθέτηση της υποκειμενικής συναισθηματικής αξιολόγησης. Εάν η ψυχιατρική εκτίμηση πραγματοποιείται σε ένα πλαίσιο που είναι ταυτόσημο με το γενικό τσεκ απ θα έχει αντίστοιχα επιπόλαια και γενικά αποτελέσματα. Όσον αφορά το κόστος της επίσκεψης, αυτό εξαρτάται από την εκτίμηση του κάθε ειδικού που ασκεί το επάγγελμα στον ιδιωτικό τομέα.



δημητρης    29/01/2015 03:55
ειμαι 39 ετων και η συζυγος μου 27 και ειμαστε παντρεμενοι 5 χρονια χωρις παιδια. μεχρι προσφατα πιστευα οτι ζουσα την απολυτη ευτυχια, τον τελειο γαμο και ενιωθα οτι η γυναικα μου ηταν δωρο θεου, η αδελφη ψυχη μου ωσπου μετα απο εναν ανοητο καυγα (αποτελεσε απλα μια αφορμη) μου ζητησε διαζυγιο λεγοντας μου οτι δε νιωθει τιποτα πια για\\\'μενα κι οτι πνιγεται απο το γαμο μας, κι οτι ακομα κ τα φιλια μας δεν τα αισθανεται πια....παραλληλα δειχνει εντονοτατα σημαδια καταθλιψης οπως: περιγραφει οτι νιωθει ενα κενο, μια απαθεια για τα παντα, δεν εχει ορεξη να κανει τιποτα, θελει να κοιμαται για ωρες, εχει συχνα πονοκεφαλους, δεν περιποιειται καθολου τον εαυτο της, λεει πως νιωθει στασιμη, οτι δεν εχει μελλον, υποβαθμιζει κι απαξιωνει τον εαυτο της κ το μελλον της! τα παραπανω μου ειπε οτι τα αισθανεται για περισσοτερο απο 1 χρονο αλλα τα εκρυβε για να μη με στεναχωρει κ γιατι πιστευε οτι θα υποχωρησουν. οταν καμια φορα κατι απο αυτα το εκδηλωνε το δικαιολογουσε αποδιδοντας το στην κουραση της δουλειας της κι ετσι ποτε δεν καταλαβα τι συνεβαινε! βγαιναμε συχνοτατα, συζητουσαμε, μοιραζομασταν τα παντα....ημασταν αχωριστοι. εχω παθει σοκ, εχω τρελαθει, δεν μπορω να χωνεψω οσα συμβαινουν! της ζητησα μια δευτερη ευκαιρια αν κ δε μου προσαπτει κατι κακο (αναγνωριζει το ποσο την αγαπαω) λεγοντας της οτι θα κανω τα παντα για να την κανω να αισθανθει ξανα πραγματα για\\\'μενα κ το γαμο μας! ολοι γυρω της την συμβουλευουν το ιδιο κι ομως ειναι αμετανοητη....ορθωνει μονιμως εμποδια...αν κ δεν εχει κανενα πλανο για την επομενη μερα! πιστευω δε οτι η υπερπροσπαθεια που κανω για να μη χωρισουμε την κανει να αισθανεται ενοχες επειδη εκεινη δεν με αγαπαει πια οπως εγω εκεινη! τι μπορω να κανω? πως μπορω να βοηθησω τη γυναικα μου και να σωσω το γαμο μου? για\\\'μενα δεν υπαρχει τιποτα χωρις τη γυναικα μου που λατρευω σαν θεο μου κ που ειμαι το ιδιο τρελα ερωτευμενος μαζι της οπως ημουν την πρωτη μερα που τη γνωρισα! Υ.Γ. σκεφτηκα τη λυση του ψυχολογου, της το προτεινα κ χωρις να το απορριψει δεν το προγραμματισε ποτε....παραλληλα ομως φοβαμαι παρα πολυ μηπως ενας ψυχολογος θα την οδηγουσε στο να επιλεξει ως λυση στα προβληματα της το διαζυγιο σε μια προσπαθεια να τροποποιησει ριζικα τη ζωη της! σωνεται ο γαμος μου? υπαρχει καποια ελπιδα? τι να κανω? ειμαι διατεθειμενος να κανω τα ΠΑΝΤΑ!

Οι στόχοι της ψυχολογικής παρέμβασης περισσότερο εστιάζονται στις προσπάθειες προσωπικής εξισορρόπησης μέσω της διεύρυνσης της γνωστικής βάσης, της αντικειμενικότερης προσέγγισης της πραγματικότητας και της καλύτερης επίγνωσης του εαυτού, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και η παραχώρηση του δικαιώματος για λάθη και αποτυχίες που προσφέρουν την δυνατότητα έμπρακτης επιβεβαίωσης ή διάψευσης των αρχικών υποθετικών συμπερασμάτων. Από εκεί και πέρα οι εξελίξεις εξαρτώνται από τα βαθύτερα κίνητρα του κάθε ατόμου, από το βαθμό ανάγκης άμεσων και γρήγορων αλλαγών, η οποία σχετίζεται με το βαθμό επιρροής των αρνητικών συναισθημάτων και από την ικανότητά του να αποστασιοποιείται συναισθηματικά και να διαχειρίζεται κάποιες αφηρημένες έννοιες. Όσον αφορά τη στάση της άλλης πλευράς, είναι αναγκαίο να λαμβάνεται υπόψη ότι όσο διακατεχόμαστε από το φόβο απώλειας και από την ανάγκη άμεσης αποστροφής του ή της συντρόφου μας, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να συμπράξουμε στην ήδη υπάρχουσα έντονη αίσθηση δυσαρέσκειας, λειτουργώντας απωθητικά με άμεσες ή έμμεσες προσπάθειες περιορισμών ή απαγορεύσεων. Ενώ, όταν παρέχουμε στην άλλη πλευρά τη δυνατότητα ανενόχλητης αποτίμησης του συνόλου της κατάστασης και κατανόησης του εαυτού, αυξάνονται αισθητά οι πιθανότητες θετικών προοπτικών. Ωστόσο, η παροχή αυτή με τη σειρά της έχει αμφίβολα αποτελέσματα εάν δεν προέρχεται από το βαθύτερο «πιστεύω» του ατόμου και επιβάλλεται νοητά ως «σωστό».



αλεξανδρα    28/01/2015 19:08
η μυθομανια γιατρευεται και αν ναι πως?

Με την αλλαγή των αντιλήψεων και με την αιτιολογική αντιμετώπιση ανασφαλειών, οι οποίες και ωθούν στην τάση προσκόλλησης στον παιδικό τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς.



ρενια    28/01/2015 03:10
Διαβαζω συνεχεια το μπλογκ και ευχαριστω. η δικη μου ερωτηση ειναι οσον αφορα την ψυχολογια των ανδρων κ τη γενικη ψυχολογια στις σχεσεις. ειναι καλο να δειχνουμε στον αλλον οτι μας λειπει και οτι θελουμε να τον δουμε η επιδρα αρνητικα οταν εκεινος δεν εκδηλωνεται και δεν κανει την κινηση. ενω οταν την κανω εγω ανταποκρινεται. δεν εχω σποσαφηνισει αν δεν κανει κινηση 1. επειδη δεν εχει τη θεληση -αναγκη, 2.επειδη δε θελει να μου δωσει δικαιωμα να διεκδικω μονιμοτητα, σαν τους συμσασιουχους που θελουν να γινουν μονιμοι, και 3. επειδη δεν τον αφηνει ο πραγματικα εντονος εγωισμος του. ομως οταν θελω θελει.μπορει να ανταποκριθει μετα απο λιγες μερες η και αμεσως αλλα θελει. ομως αν κανω εγω 3 φορες την πρωτη νυξη αυτος κανει την μια. ειναι καλο να συνεχισω η μηπως οι αντρες πνιγονται ή/και οταν δεν εχουν την πρωτο βουλια δεν ενδιαφερονται/απωθουνται και το σιγουρο εντος εισαγωγικων τους χαλαει; πρεπει να υποκρινομαι και σε αυτο κ σε μενα οτι ειμαι κουλ και ν αφηνω να περνα καιρος;

Επειδή ο άνθρωπος δεν είναι ένα απόλυτα μηχανικό σύνολο που ακολουθεί αυστηρά ένα συμπεριφορικό αλγόριθμο μπορεί να ισχύει και ένα από αναφερθέντα, και το σύνολο, και κάποιοι άλλοι παράγοντες με τη μόνη διαφορά που στην τρίτη περίπτωση η έννοια του «εγωισμού» αντικαθίσταται από έννοια «ανασφάλειες». Το μόνο σίγουρο είναι ότι η τάση λιγότερο στενής συσχέτισης κινητοποιείται από κάποια δυσαρέσκεια στα πλαίσια αρνητικής συναισθηματικής αξιολόγησης είτε πραγματικής, είτε νοητής, η αναζήτηση της οποίας προϋποθέτει τη στοχευμένη προσέγγιση της κάθε περίπτωσης, της κάθε προσωπικότητας και των ιδιαιτεροτήτων της κάθε σχέσης μέσω των διμερών διαντιδράσεων.



στελιος    28/01/2015 01:30
καλησπερα γιατρε θα ηθελα να σας ρωτησω αν η αποτομη διακοπη του seroxat μπορει να προκαλεσει υπνηλια και ασχημα ονειρα ευχαριστω.

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=18



Απόστολος    27/01/2015 13:12
Καλησπέρα σας. Μετά απο 6 χρόνια σχέσης και 6 μήνες πριν απο τον κανονισμένο γάμο μας η συντροφός μου με χώρισε.Βασικη αιτια ήταν οτι δεν έδινα μέσα στην σχέση όσα έδινε αυτή.Κατι το οποιο συνέβει πράγματι λογω του οτι έιχα οικονομικα και οικογενειακα προβλήματα παραμέλησα την σύντροφο μου άθελα μου.Μετά τον χωρισμό περάσαμε κάποιο χρόνο μαζί λόγω του οτι συγκατοικουσαμε και οπως λεει η ίδια ηταν οι καλυτεροι μηνες των 6 χρονων,παρολαυτα δεν μου δινει αλλη ευκαιρια και ειναι απολυτη οτι δεν της εδωσα οτι ηθελε για να νιωσει σιγουρη.Το ερωτημα ειναι οτι ριχνω ολο το φταιξιμο στον εαυτο μου και δεν μπορω να πιστέψω οτι εχασα αυτον τον ανθρωπο απο την ζωη μου.Πως μπορεσα και παραμελησα τον ανθρωπο που λατρευα..

Είναι αμφίβολο κατά πόσο ένα άτομο όντως «λατρεύει» κάποιον από τη τι στιγμή που τα ίδια τα γεγονότα δηλώνουν το αντίθετο. Στις περιπτώσεις όταν κάποιος «παραμελεί» τη σχέση του συνήθως υπάρχει κάποια δυσαρέσκεια ή απογοήτευση με την πραγματικότητα της σχέσης, η οποία και αφαιρει ή μειώνει τα κίνητρα για προσπάθειες συντήρησης και βελτίωσής της. Οι συνηθέστερες αιτίες της δυσαρέσκειας και της απογοήτευσης αναφέρονται στη στήλη http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=6



Αμαλία     27/01/2015 09:43
Αγαπητέ γιατρέ εδώ και ένα μισή χρόνο περνώ μισό Xanax τον 0.50 κάθε πρωί θέλω να το διακόψω αλλα δεν μπορώ αν δεν το πάρω το πρωί με πιάνει έντονο άγχος .μπορειτε να με βοηθήσετε στον τροπο με τον οποίο μπορώ να το διακοψω

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=18



Σελίδες:   1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>