ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 201 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Νέες Ερωτήσεις


Άγγελος    26/04/2015 15:17
Είμαι 18 ετών και έχω πολύ άγχος. Στρεσσάρομαι με το σχολείο και τις εξετάσεις περισσότερο απολα. Τι να κάνω ? Με εμποδίζει ακόμα και να διαβάσω. Παρακαλώ προτίνετε μου κάτι, σε λίγες μέρες γράφω.... Ευχαριστώ για την απάντηση.

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=14



Έλσα     25/04/2015 22:28
Καλησπέρα μ. Κοτανίδη και συγχαρητήρια για τη βοήθεια που παρέχετε. Ένα προσφιλές μου ατομο, μου εμπιστεύτηκε κάτι πριν καποιους μηνες. Ζωντας σε μια φαση αγχωδους διαταραχής και κατάθλιψης ξαφνικα το θυμήθηκα και αρχισα να πανικοβαλλομαι γιατί νομιζα πως το είχα διαρευσει. Δεν εχω καθόλου εμπιστοσύνη στον εαυτό μου και έχουν συμβεί και αλλα τέτοια περιστατικά. Εντελώς απρόσμενα δηλαδή μου έρχονται ιδεες σχετικά με ενα συμβάν και το μυαλό μου γέννα διάφορα που με πλήττουν. Πως σταματά; Και κατι ακόμη. Ειναι δυνατόν να μην δρασει μια καταθλιπτική αγωγη; Δηλαδή μετά απο 1 μήνα σχεδόν να μην υπάρχουν φανερά αποτελέσματα;

Η εμμονή των αρνητικών ιδεών στηρίζεται στο βασικό μηχανισμό ψυχολογικής άμυνας όταν ο εγκέφαλος μέσω του μηχανισμού δημιουργίας επιπρόσθετης εστίας αρνητικής έντασης προσπαθεί να αποσπάσει την προσοχή του από συγκρούσεις ή προβληματισμούς που τον απασχολούν έντονα αλλά δε μπορούν να επιλυθούν. Η αδυναμία επίλυσης συνήθως οφείλεται στην έλλειψη αναγκαίας γνωστικής βάσης και στη συναισθηματική εμπλοκή των ανασφαλειών. Οπότε, η αιτιολογική αντιμετώπιση των εμμονών σχετίζεται με τη ριζική αλλαγή των αντιλήψεων, η οποία και επιτρέπει τη διαμόρφωση ικανοποιητικής καθημερινότητας. Όσον αφορά τα φάρμακα, η αποτελεσματικότητά τους σε μορφή προσωρινής ανακούφισης σε αρκετό βαθμό εξαρτάται από την ευστοχία χρήσης τους και συνήθως εκτιμάται εντός του προτού δίμηνου.



Αθανασία    25/04/2015 11:06
Καλημέρα γιατρέ θα ήθελα τη συμβουλή σας με το πώς μπορώ να αντιμετωπίσω ένα άτομο πρώτου βαθμού συγγένειας του συζύγου μου πού από την πρώτη μέρα γνωριμίας μας ανακατευόταν στα οικογενειακά μου και έλεγε κακοπροαίρετα σχόλια για μένα.Ενώ προσπάθησα με συζήτηση σε ήρεμο κλίμα να καταλάβει πια πράγματα με ενόχλησαν όλα έδειχναν μια χαρά και μετά πάλι τα ίδια..Αισθάνομαι ότι με ζηλεύει και προσπαθεί να επηρεάσει αρνητικά και άτομα του οικείου περιβάλλοντος για την γνώμη τους για μένα...λέει ψέματα συνεχώς και κάποιες φορές αισθάνομαι ότι έχει την ικανότητα να τους παραπλανεί..Κάποια στιγμή θύμωσα αρκετά και μίλησα επιθετικά ..φυσικά η αντίδραση ήταν ότι προσπάθησε να με βγάλει τρελή.Λόγω της συγγένειας του συζύγου μου και το γεγονός ότι μένουμε δίπλα έρχομαι σε επαφή καθημερινά ,έστω και τυπική..αυτό σε σχέση με την κλειστή κοινωνία πού ζω και το γεγονός ότι δεν έχω πρόσωπα δικά μου στο περιβάλλον να συναναστραφώ μου δημιουργεί μια αρνητική ενέργεια και στεναχώρια.Τον τελευταίο χρόνο κάνω παρέα με μια κοπέλα πού φαίνεται να έχουμε πολλά κοινά και περνάμε καλά.Φυσικά αυτό δεν άρεσε στο άτομο πού με ενοχλεί και προσπάθησε με πολύ ύπουλο τρόπο να μας βάλει να τσακωθούμε.Ευτυχώς δεν κατάφερε κάτι εκτός το να με κάνει να εκραγώ και να στεναχωρηθώ.Θα ήθελα τη συμβουλή σας για να βάλω οριστικό τέλος σε αυτό το θέμα και να μην στεναχωριέμαι.Ο σύζυγός μου δεν παίρνει κάποια θέση λόγω συγγένειας και το καταλαβαίνω αλλά αυτό χαλάει την ψυχολογία μου πολύ αρνητικά.Σάς ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Η χειριστική συμπεριφορά των άλλων συνήθως βασίζεται στις δίκες μας ανασφάλειες, οι οποίες και μας κάνουν να είμαστε ευάλωτοι στους χειρισμούς τους (π.χ. ο ενδόμυχος φόβος να μη χαρακτηριστούμε ως «τρελοί»). Οπότε και σε κάθε περίπτωση συναισθηματικής εμπλοκής βασισμένης στις ανασφάλειες αντί να επιλέξουμε κάποιο αποτελεσματικό τρόπο συμπεριφοράς, να αντισταθούμε ή να υπερασπίσουμε τα όριά μας, υποχωρούμε και στην ουσία λειτουργούμε στη θεμιτή κατεύθυνση των χειριστών μας.



αλεξανδρα    25/04/2015 02:59
Καλησπέρα σας. Εδώ και λίγους μήνες παθαίνω κρίσεις πανικού σε πολύ αραιά διαστήματα. Την πρώτη φορά που συνέβη ήταν πολύ επίπονο ενώ μερικές φορές δεν μπορούσα να κοιμηθώ το βράδυ καθώς ένοιωθα ότι θα σταματήσει η καρδιά μου. Τώρα σιγά σιγά έχω καταφέρει να μειώσω κατά πολύ τα συμπτώματά του, σε σημείο που με το που μου έρχεται η σκέψη ότι \\\\\\\"κάτι θα γίνει, θα χάσω τον έλεγχο κλπ\\\\\\\" να το μειώνω και να περνάει χωρίς να εκδηλώνονται κάποια συμπτώματα. Τους τελευταίους αυτούς μήνες έχω πολύ άγχος με το πανεπιστήμιό μου. Το πρόβλημα είναι ότι πλέον για κάποιο λόγο μερικές φορές προκαλώ μόνη μου κρίσεις πανικού με το σκεπτικό \\\\\\\"να δοκιμάσω αν μπορώ να το προκαλέσω\\\\\\\".. και είναι λιγάκι κουραστικό. Τι θα μπορούσα να κάνω για να μην το σκέφτομαι πια καθόλου;

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=1



ΔΗΜΗΤΡΑ    24/04/2015 17:56
Με παραπεμψατε στο αγχος, να σας πω οτι εχω διαβασει ολες τις ερωτοαπαντησεις ωστοσο θελω να μου πειτε με ακριβεια γνωριζοντας τα αιτια ειναι κατι που μπορω να λυσω μονη μου εστω και σε βαθος χρονου ή κρινεται αναγκαια η βοηθεια απο καποιον ειδικο?

Εφόσον η ανάγνωση του συνόλου της στήλης δεν οδήγησε σε κάποια συμπεράσματα, μάλλον είναι αναγκαία η άμεση συμμετοχή του ειδικού στην προσπάθεια κατανόησης, καθώς τα θέματα στην ψυχολογία του ανθρώπου είναι πολυπαραγοντικά και πολυδιάστατα



ΔΗΜΗΤΡΑ    24/04/2015 17:30
Καλησπερα γιατρε, ειμαι 20 ετων και εδω και 2 χρονια περιπου παρατηρω οτι κοκκινιζω πολυ ευκολα . Στο παρελθον δε το ειχα . Κοκκινιζω ακομη και στους γονεις μου σε ερωτησεις που εκεινη τη στιγμη θεωρω οτι με φερνουν σε δυσκολη θεση . Επισης θα κληθω να παρουσιασω εργαια στα πλαισια της σχολης που σπουδαζω και αυτο ειναι κατι που με αγχωνει παρα πολυ και μονο στη σκεψη! Φοβαμαι οτι προκειται για κοινωνικη φοβια, τι προτεινετε να κανω?

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=14



θανασης    24/04/2015 13:18
Καλημερα. Απο οτι διαβαζω εχετε μια συγκεκριμενη σταση απεναντι στα προβληματα της ζωης, η επιλυση των οποιων ερχεται μεσα απο την διαδικασια της αυτογνωσιας. Υπάρχει ομως καποιο θεμα από αυτα που ασχολειστε που δεν εχετε καταφερει να εξηγησετε και παραμενει μυστηριο για εσας? Σας ρωταω γιατι φαινετε να εχετε μια απαντηση για ολα.

Το «μυστήριο» συνήθως σχετίζεται με ελλιπή γνωστική βάση. Δηλαδή έχουμε την τάση να πιστεύουμε ότι κάτι είναι μυστήριο όταν δεν έχουμε την αναγκαία γνώση, αλλά αισθανόμαστε την ανάγκη να προσδιορίσουμε ένα γεγονός ή φαινόμενο την τρέχουσα στιγμή και μάλιστα χωρίς επιπρόσθετες προσπαθείς. Όταν συναντάμε κάποιο ζήτημα που δεν έχουμε επεξεργαστεί στο παρελθόν και που εμπεριέχει κάποια νέα διάσταση, καλούμαστε να καταναλώσουμε αρκετό χρόνο και προσπάθεια για αναζήτηση επιπρόσθετων πληροφοριών ώστε να βρεθεί μια λογική εξήγηση, αρκεί να είμαστε σε θέση να αποφύγουμε την παγίδα προσωπικής συναισθηματικής εμπλοκής και κοινότυπης καθοδηγητικής τάσης.



ep    24/04/2015 11:40
Συγγνώμη που επανέρχομαι αλλά με απασχολεί αρκετά. Πολλές φορές έχω την αίσθηση ότι ο θυμός \\\"ποινικοποιείται\\\" (από το κοινωνικό περίγυρο, ειδικούς κτλ)ως κάτι πέρα για πέρα αρνητικό. Ο θυμός όμως είναι μέσα στη φύση. Τα ζώα, φαντάζομαι, επιτίθενται ή φωνάζουν όταν κάποιο άλλο ζώο τους ενοχλεί ή προσπαθεί να πάρει χώρο από εκεί που κάθονται. Κάτι αντίστοιχο γίνεται, φαντάζομαι, και στην ανθρώπινη φύση. Ο άνθρωπος δεν γεννήθηκε με θυμό μέσα του; Καλλιεργήθηκε με την ανατροφή της οικογένειά του; Όταν το μωρό κλαίει επειδή η μητέρα του το παίρνει από εκεί που παίζει δεν είναι εκδήλωση θυμού. Θέλω να πω για να μην μακρηγορώ γιατί μια τέτοια συμπεριφορά κρίνεται τόσο αρνητικά; Χειριστηκές δεν είναι οι περισσότερες συμπεριφορές; Ακόμα και ένα απλό άγγιγα σε αυτόν/-ην που αγαπάς; δεν είναι μια δράση για να φέρει μια αντίδραση (ένα χάδι, ένα φιλί κτλ); Και τελικά ο άνθρωπος δεν πρέπει να στέλνει μηνύματα για το πως νιώθει (έστω και αρνητικά); Δεν πρέπει να εκδηλώνει το θυμό του και αν ναι πως;

Η υπεράσπιση των προσωπικών ορίων κάπως διαφέρει από τις απαιτήσεις προς άλλους να συμπεριφέρονται σύμφωνα με τις δίκες μας προσδοκίες ή επιθυμίες. Ο θυμός των ανθρώπων δεν είναι τόσο κατακριτέος όσο αντιπαραγωγικός. Στη φύση, η οργή είναι σχετικά σπάνιο φαινόμενο και συνήθως εμφανίζεται όταν ένα άτομο βρίσκεται σε αδιέξοδο και στην ουσία εξαναγκάζεται να υπερασπίζει την ίδια του τη ζωή. Στις υπόλοιπες περιπτώσεις η σύγκρουση αντικαθίσταται από τη φυγή, η οποία προτιμάται διότι επιτρέπει τη διατήρηση της σωματικής ακεραιότητας καθώς ακόμα και ένας ελαφρός τραυματισμός στην άγρια φύση μπορεί να αποβεί μοιραίος λόγω απουσίας κοινωνικής μέριμνας και λόγω σημαντικού ανταγωνισμού. Στην περίπτωση του ανθρώπου, οι περισσότερες απειλές έχουν νοητό χαρακτήρα και οι περισσότερες εκδηλώσεις του θύμου και της επιθετικότητας καλούνται να καλύψουν κάποιες ανασφάλειες. Η αντιπαραγωγικότητα του θύμου σχετίζεται με τον περιορισμό ή την πλήρη καταστολή του κυριότερου προσαρμοστικού μηχανισμού του ανθρώπου, της ικανότητας λογικής επεξεργασίας, η οποία τον οδήγησε στην κορυφή τροφικής πυραμίδας της φύσης. Όσον αφορά την έννοια χειριστικότητας, αυτή σχετίζεται με συμπεριφορές που στοχεύουν στην επίτευξη συμπεριφοράς ή πράξεων των άλλων προσώπων που είναι θεμιτές για το συγκεκριμένο άτομο (χειριστής), αλλά αντίθετες με δίκες τους προσωπικές επιθυμίες ή προτιμήσεις (χειριζόμενοι) και χρησιμοποιούν τις προσωπικές τους αδυναμίες και ανασφάλειες ως μοχλό πίεσης ή επιρροής.



ep    23/04/2015 15:02
Καλησπέρα, Μπορείτε να μου εξηγήσετε τι είναι η μη αντίδραση ενός ανθρώπου σε μια διένεξη; Τι σημαίνει αυτό; Να έχεις με κάποιον μια διένεξη (από τον υπολογιστή πιο συγκεκριμένα) και αυτός να μην απαντά τίποτα. Να του λες ότι αυτό που έκανες με στεναχώρησε και θέλω να μου εξηγήσεις γιατί και αυτός να μην αντιδρά. Να του λες ότι από αυτόν δεν το περίμενες και ότι δεν σε θεωρω τέτοιον άνθρωπο και ειλικρινά θέλω να σε δω τι σκέφτηκες και αντέδρασες έτσι και αυτός τίποτα. Ούτε από εγωισμό ή για να φέρει τη θέση του σε καλύτερη κατάσταση τίποτα. Γιατί κάποιος σε έναν καβγά δεν αντιδρά; Αδιαφορία για το πρόσωπο που διαπλικτίζεται; Ενοχή για το πως να εξηγήσει τα ανεξήγητα; Σχέση που κράτησε ένα χρόνο...από επαγγελματική, σε φιλική και μετά ερωτική...και μετά τίποτα γιατί έπειτα από αυτόν τον καβγά εγώ του είπα ότι χωρίζουμε

Συνήθως όταν απαιτούμε από κάποιον εξηγήσεις ασυνείδητα και αυτονόητα θέτουμε τον εαυτό μας σε θέση αλάνθαστου κριτή, ο οποίος αισθάνεται «αδικημένος» και επιμένει στην εξιλέωση της συναλλασσόμενης πλευράς. Είναι αμφίβολο κατά πόσο μια τέτοια στάση είναι παραγωγική καθώς η αίσθηση του δίκαιου και ο θυμός παρεμποδίζουν τη διαδικασία ορθολογικής επεξεργασίας, η οποία οδηγεί στις αιτίες των δικών μας άστοχων επιλογών ή συμπεριφορών, ενώ οι δικαιολογίες των άλλων μάλλον έχουν την ιδιότητα να παραπλανούν παρά να προσθέτουν σαφήνεια. Από την άλλη πλευρά οι δηλώσεις ότι η συμπεριφορά του/της συντρόφου μας «πλήγωσε» μπορεί να εμπεριέχει αρκετή δόση χειρισμού, διότι στην ουσία σημαίνει «δεν είμαι καλά εξ αιτίας σου, για να είμαι καλά είσαι υποχρεωμένος/υποχρεωμένη να κάνεις αυτό που θέλω και αυτό που απαιτώ». Κατά κανόνα, τέτοια στάση υιοθετούν οι μητέρες προς τα παιδιά τους, και όταν τέτοια συμπεριφορά αντιμετωπίζεται στην ενήλικη ζωή, ασυνείδητα ταυτίζεται με την αυστηρή και τιμωρητική μητέρα, η αποφυγή της τιμωρίας της οποίας προτιμάται μέσω της σιωπηλής παραδοχής της ενοχής για να μην τυχόν εμφανιστεί το «θράσος» του «κατηγορούμενου» («κοίτα ποιος μιλάει») κατά την αναπόφευκτη συγκρουσιακή αντίδραση.



σοφια    23/04/2015 14:57
καλησπερα,ειμαι σχεδον 30 και αυτες τις ημερες εχω κατα την διαρκεια του 24ωρου βελονιασματα κατω απο το αριστερο μου στηθος οπως επισης και μια περιεργη ανακατωσουρα,καουρα στο στομαχι και πονο ατην πλατη..ολα αυτα ομως οχι εντονα..ειναι ελαφρως αισθητα και αληθεια ειναι πως φοβαμαι για την καρδια μου πολυ.περασα ομως αυτες τις ημερες εντονο στρες και νευρα και σκεφτομουν μηπως φταιει και αυτο.εχω αγχωθει αρκετα γιατι εχω ακουσει πως η καρδια στις γυναικες ειναι ασυμπτωματικη.τι με συμβουλευεται?ευχαριστω εκ των προτερων..

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=16



Σελίδες:   1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>