ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 218 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Νέες Ερωτήσεις


ΓΙΩΡΓΟΣ    01/09/2014 23:16
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ.ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΕ ΠΕΡΙΠΟΥ 1 ΧΡΟΝΟ ΜΕ ΕΧΕΙ ΔΙΝΩ ΠΟΛΛΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΣΕ ΘΟΡΥΒΟΥΣ ΜΙΚΡΟΥΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΣ.ΓΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΔΩΣΩ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΑΙ ΕΣΤΙΑΖΩ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΘΟΡΥΒΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ.ΜΑΛΙΣΤΑ ΠΡΙΝ ΑΚΟΥΣΩ ΤΟΝ ΘΟΡΥΒΟ ΜΕ ΠΙΑΝΕΙ ΕΝΑ ΣΦΙΞΙΜΟ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΦΤΕΡΟΥΓΙΣΜΑ.ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΑΥΤΟ.ΕΧΕΤΕ ΑΚΟΥΣΕΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΠΟΥ ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΜΙΣΟΦΩΝΙΑ.ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=16 και http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=17



γεωργια    01/09/2014 13:58
Καλησπερα. Ειμαι 24 ετων και εδω και 2 μηνες υποφερω απο ιλιγγους καθε μερα, ολη μερα. Πηγα σε γιατρους μου εκαναν εξετασεις και δεν μου βρισκουν τιποτα. Αρνουνται να μου κανουν αξονικη γιατι λενε πως δεν χρειαζεται. Ειμαι με αγωγη αλλα δεν με βοηθαει και πολυ. Γενικα ειμαι συνεχως στρεσαρισμενη και οι ιλιγγοι εχουν καταστρεψει την ψυχολογια μου. Δε ξερω τι να κανω!

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=16



Φλώρα    31/08/2014 04:26
Γιατρε συγγνωμη που ξαναστελνω αλλα διαβασα πολλεε απαντησεις οπου με ειχατε παραπεμψει, αλλα ενιωσα οτι καμια δεν απαντουσε επακριβως στο προβλημα μου απλως ειχε κοινο πυρηνα τις διαπροσωπικεε σχεσεις! Σας ευχαριστω για το ενδιαφερον σας

Η πλήρη σύμπτωση των προβληματισμών είναι αδύνατη, καθώς οι περιπτώσεις εξατομικεύονται και απαιτούν την εξατομικευμένη προσέγγιση μέσω της άμεσης επαφής με τον ειδικό. Διαφορετικά, η ανάγνωση των άλλων περιστατικών και των απαντήσεων με τη λογική τους επεξεργασία και με την επακόλουθα διαμόρφωση διαφορετικής αντίληψης συμβάλλουν στη αιτιολογική αντιμετώπιση των προβληματισμών και των αμφιβολιών.



Νίκος    30/08/2014 16:17
Γεια σας. Είμαι 26. Υπήρξα σε μία δυνατή σχέση 4 χρόνων. Ταιριάζαμε σε πολλά διαφωνούσαμε σε πολλά. Περάσαμε καλά, ταξιδέψαμε, τσακωθήκαμε τα πάντα. Ξεκίνησε από το σχολείο συνεχίστηκε ως φοιτητές και έληξε. Ωστόσο είχε διακοπεί για μερικούς μήνες και στη διάρκεια της σχέσης όπου εκδήλωσα τα πρώτα σημάδια απελπισίας, κατάθλιψης γενικά το σύμπαν να καταρρέει. Έπαψα να έχω ενδιαφέρον για οτιδήποτε και έπινα πολύ. Περνούσα ατέλειωτες ώρες σκοτοδίνης με το μυαλό να είναι καταβεβλημένο πνευματικά από αρνητικές σκέψεις. Έπειτα τα ξαναβρήκαμε. Τα πράγματα διορθώθηκαν αρκετά τουλάχιστο μέσα μου. Μετά από ένα χρόνο το διαλύσαμε οριστικά. Επανήλθε η πρώτη χάλια κατάσταση λιγάκι πιο ήπια. Τώρα έχουν περάσει 2 χρόνια και η κατάσταση είναι παθολογική. Φοβάμαι να κυκλοφορήσω στην πόλη μου μήπως τη δω με άλλον ή γενικά μήπως τη δω γιατί φοβάμαι το πώς θα μιλήσουμε. Φοβάμαι την απόρριψη. Αν μου την αναφέρει κάποιος με ρίχνει ψυχολογικά στα πατώματα. Δυσκολεύομαι να συγκεντρωθώ στις δουλειές μου κι έχω πάψει να τρελαίνομαι γι αυτά που αγαπούσα στο παρελθόν. Υπάρχουν ευτυχώς μερικές στιγμές διαύγειας που συνειδητοποιώ πόσο ευτυχισμένος έχω υπάρξει χωρίς εκείνη και γενικά πόσο θετικός και δημιουργικός μπορώ να γίνω σαν άνθρωπος. Σκέφτομαι τη μετανάστευση στο εξωτερικό ως λύτρωση για ν αρχίσω από την αρχή καινούργια ζωή επαγγελματικά, ερωτικά και γενικά σε κάθε τομέα. Θέλω απλά να ξεκολλήσει από πάνω μου όλη αυτή η επώδυνη κατάσταση και να φύγουν οι αλυσίδες που με κρατάν αιχμάλωτο σ\\\' αυτό το πνευματικό σκοτάδι.

Η υπερβολική συναισθηματική επένδυση στην ερωτική σχέση, βασισμένη στις ανασφάλειες, μειονεξία, μειωμένη αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση, συνήθως συνοδεύεται από εξίσου υπερβολική δυσανασχέτηση, απογοήτευση και πλήθος άλλον αρνητικών συναισθημάτων. Η αντιμετώπιση μιας τέτοιας κατάστασης έγκειται στην απομυθοποίηση των υπαρχόντων προσδοκιών και στην αποδοχή μιας περισσότερο προσεγμένης αντίληψης στα πλαίσια συνειδητοποίησης των αρχικών αιτιών και λογικής τους συσχέτισης.



στοχος    29/08/2014 20:06
Καλησπερα. παρατηρω οτι οταν 20-25 ηθελα να μπορω να εχω δικα μου χρηματα να μπορω ανα πασα στιγμη να κανω αυτο που θελω. Ειχα αυτο το στοχο και φανταζομουν οτι οταν το εκπληρωσω θα αισθανομαι ευφορια, ελευθερια. οταν εκπληρωθηκε αισθανομουν δυο περαιτερω στοχους. ο ενας ηταν να βρω εναν ανθρωπο που να ειναι ανθρωπος δικος μου με ιδιες σκεψεις και στοχους και ο δυτερος να καλυτερεψω την οικονομικη μου κατασταση δηλαδη να αμειβομαι αναλογα με τα προσοντα μου και να ικανοποιουμαι απο την εργασια μου να αισθανομαι δηλαδη οτι προσφερω. ενας τριτος στοχος ηταν να εχω φιλους και να αισθανομαι ανετα μαζι τους. ακομα δεν τα εχω καταφερει και ειδικα στον ερωτικο τομεα. που ενω εχω ερωτικη σχεση με εναν ανθρωπο εκεινος δε θελει συναισθηματικη και δεσμευσση. αναρωτιεμαι ομως αν πετυχω τους στοχους μου θα νιωσω ευτυχια η παλι θα ξεγλιστρησει απο τα χερια μου βαζοντας καποιους νεους στοχους; γιατι στην εφηβεια ηθελα να περασω. περασα. λιγο το χαρηκα. μετα ηθελα εμπειριες να νιωσω οτι εχω ζησει. παλι στην πιεση με ειχα βαλει. μετα να τελειωσω τη σχολη. το καταφερα. αμεσως ομως, και πριν νιωσω την ευτυχια ξεπηδησε ενας αλλος στοχος. Ξεγλιστρα η ηρεμια σαν το ψαρι στο νερο. τωρα εχω πολλα χρονια που βασανιζομαι με τους στοχους μου και δεν. νιωθω και απογοητευση γι αυτο αλλα αν πραγματοποιηθουν θα νιωθω καλα;

Είναι αναγκαίο να θυμόμαστε δυο βασικά πράγματα: 1. Η κοινή αντίληψη της ευτυχίας ως απέραντης χαράς ή ευφορίας δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα, καθώς το κάθε τι σε αυτή τη ζωή είναι προσωρινό και στην καλύτερη περίπτωση επαναλαμβανόμενο μέσω της συναλλαγής με άλλες, λιγότερο ευχάριστες ή κιόλας δυσάρεστες καταστάσεις. 2. Εάν δε μάθουμε να είμαστε καλά με τον εαυτό μας, χωρίς την απόλυτη παρέμβαση των τρίτων στοιχείων ή προσώπων και χωρίς συνηθισμένα φαινόμενα όπως μειονεξία, μειωμένη αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση, φόβος μοναξιάς, ανάγκη συνεχούς επιβεβαίωσης της αξίας μας, απόλυτης αποδοχής, θετικής αξιολόγησης και ανταπόκρισης, η όποια επιτυχία θα έχει προσωρινό χαρακτήρα, καταπραΰνοντας βραχυχρόνια το υπάρχον αρνητικό συναισθηματικό πλαίσιο, αλλά κατόπιν σχεδόν αναπόφευκτα επιστρέφοντας σε αυτό.



Φλώρα    29/08/2014 18:58
γεια σας!Ονομαζομαι Φλωρα.Το προβλημα που εχω ειναι το εξης.Τωρα απο Οκτωβρη θα παω πανεπιστημιο και φοβαμαι μηπως δε βρω φιλους.Ολοι λενε οτι ειναι τελειως διαφορετικα απο το σχολειο και οτι κανεις σιγουρα παρεες αλλα βλεπω πολλους να λενε οτι ακομα και μεσα στα πανεπιστημια δεν εχουν κανει φιλους. Επειδη στο παρελθον ειχα πολλες ατυχιες στις σχεσεις και εχω πληγωθει πολυ με τον καιρο κλειστηκα στον εαυτο μου και δεν ειχα πολλους φιλους αλλα μια κολλητη και 2-3 κοριτσια με τα οποια βγαινουμε και κραταμε επαφη. Ομως τα παιδια με τον καιρο ωριμαζουν οπως καταλαβα αφου με εχουν πλησιασει καποιοι και αλλοι χωρις να με εχουν πλησιασει δειχνουν εκτιμηση προς το προσωπο μου! Επομενως το μονο προβλημα που εχω να λυσω ειναι στην παρουσα φαση ο εαυτος μου. Επειδη οπως ειπα εχω πληγωθει πολυ και εχω νιωσει ενα με τη γη ενω αρχικα δεν ειχα τωρα εχω προβλημα με τον εαυτο μου, προβλημα κοινωνικοποιησης. Με την κολλητη μου ολα ειναι τελεια. Αλλα οταν προκειται να ανοιχτω ή να γνωριστω με καποιον νιωθω βαρετη οτι δεν εχω κατι να του πω. σαν να εχω πιστεψει τους χαρακτηρισμους που μου εδιναν και να υποβιβαζω η ιδια τον εαυτο μου. δεν εχω αυτοπεποιθηση και ειναι σα να βαριεμαι η ιδια τον εαυτο μου. και οτι νιωθεις βγαζεις! Φοβαμαι πολυ γιατι ειναι σα να μην ξερω να κανω παρεες, αλλα απο την αλλη μεσα μου νιωθω μια δυναμη , νιωθω οτι γεννηθηκα για να μαι η ψυχη της παρεας και να χω πολλους φιλους!!!Στο σπιτι νιωθω μια χαρα τελεια και οταν βγαινω εξω σα να βλεπω οτι ειμαι ανικανη να πλησιασω κοσμο! Και οταν δεν νιωθεις καλα με σενα απμακρυνεσαι και οι αλλοι σε περνουν για απροσιτο ή σνομπ! Και δε θελω να συμβει κατι τετοιο.Θελω να κανω πολλους φιλους και να ειμαι ο εαυτος μου..Αλλα πως?

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=20



Ηλιας    28/08/2014 19:01
Καλησπέρα.Ονομάζομαι Ηλίας ,έχασα τον πατέρα μου στα 16 και έκανα μια σχέση 1 χρόνου. Όταν μπήκα στο πανεπιστήμιο βρήκα την κοπέλα με την οποία είμαι μέχρι σήμερα από τα 19 μου.Στο πρόσωπο της είδα κάτι το αγαθό κάτι το τόσο όμορφο που την αγκαλιάζω μέχρι και σήμερα και τα ξεχνώ όλα.Όμως καθώς πέρασε ο καιρός δεν τα βρίσκουμε από το σεξουαλικό κομμάτι μέχρι και στο να βγούμε για καφέ.Διαφωνούμε σε πράγματα όπως το ότι κάποια φίλη της παντρεύτηκε στα 22 το οποίο εγώ δε το θεωρώ καλό.Είναι αξιωσημείωτο ότι δεν θα αφήσει μάθημα της για να κάνουμε σεξ πόσο μάλλον μια βόλτα μαζί.Δεν έχω πολλά χρήματα και έτσι συνηθίζω απλά να βγαίνω για ένα καφέ και όχι για εκδρομές.Δεν ξέρω ίσως αυτό την κούρασε .Βρίσκομαι στο στάδιο που της είπα ότι δεν βλέπω μέλλον .Γιατί μου φένεται ότι δεν νοιάζεται για μένα στη σεξουαλική ζωη η στο να βγούμε πράγματα για τα οποία κλαίει αλλά δεν αλλάζει.Στο πρόσωπο της όμως βλέπω τον ποιο όμορφο άνθρωπο τον ποιο γλυκό και φοβάμαι πως αν την αφήσω δεν θα μπορέσω χωρίς αυτή και ούτε εκείνη.Ας με βοηθήσει κάποιος αν μπορεί έχω διαβάσει ψυχολογία αλλά δεν μπορώ να αποφασίσω.

Όταν μια ερωτική σχέση καλύπτει κάποιες παιδικές ανάγκες ή ανασφάλειες, ως συνέπεια μετατρέπεται σε μορφή «γονιός-παιδί», η οποία σταδιακά εκμηδενίζει την ερωτική έλξη. Όσον αφορά τη λήψη αποφάσεων, αυτή στις περισσότερες περιπτώσεις παρεμποδίζεται από τα ισχυρά συναισθήματα φόβου, ανασφαλειών και αβεβαιότητας. Για το λόγο αυτό πολλές φορές είναι αναγκαίο η κατάσταση να φτάσει στο απροχώρητο ώστε να προκύψει η δυνατότητα υπέρβασής τους μέσω κάλυψης από πιο ισχυρά αρνητικά συναισθήματα.



Γιάννης    28/08/2014 14:52
Γιατρέ σας ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας. Δυστυχώς δεν έχω την οικονομική δυνατότητα αυτή τη στιγμή να έρθω να μείνω Θεσσαλονίκη για συνεδρίες. Όπως και να έχει ξανά συγγνώμη αν σας κούρασα και ειλικρινά ευχαριστώ για τις απαντήσεις που μου δώσατε.

Υπαρέχει και η δυνατότητα επικοινωνίας μέσω του Skype



athina    28/08/2014 08:04
με χωρισε αυτοσ μετα απο ενα χρονο και ειπε οτι καταλαβε οτι δεν μπορουσε σχεση και καλυτερα οτνα ηταν μονοσ μου ειπε οτι ειμαι μαι χαρα κοριτσι και οτι δεν μου αξιζει.συγκατοικουσαμε και πηρα τα πραγματα κια εφυγα οταν εφευγα εβλεπε το σπιτι αδειο και εκλαιγε αλλα το καλα δεν μου εει κατι εφοσον δεν αλξε γνωμη ειμαι χαλια περσι τον ιδιο καιρο ειχαπαθει το ιδιο εμ μια αλλη σχεση.τι να κανω?αυτοσ μου ειπε οτι δεν θα με ξαναενοχλησει και οντωσ αυτο κανει δνε θελει ουτε να με βελει μπροστα του.

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=9



Γιώργος    28/08/2014 03:36
Καλησπέρα σας γιατρέ. Συγγνώμη για την ερώτηση. Είμαι 32 χρονών και εγω γενικευμενη ανγχωδη διαταραχή. Εδω και πολλα χρόνια πάνω απο 14 φοβάμαι απίστευτα το θανατο και τις αρρώστιες με συνέπεια ολο αυτό να μου έχει δημιουργήσει παρα πολλα καθημερινά ψυχοσωματικα συμπτώματα. Πονοκέφαλο βαρυ κεφαλι τρεμουλα ζαλαδες ανυσηχια φοβο διαρκει τσουξιμο στα ματια πονο στην καρδιά κλπ. Συνέχεια φοβάμαι. Να μην σας τα πολυλογο ποτε δεν εχω κανει θεραπεία με μεγαλες δοσεις για φοβαμαι και αυτό. Εχω παρει seroxat ladoze effexor rivotril xanax klp. Τα τελευταία 5 χρόνια παιρνω cumbalta 60 mg 1 ημερησιως και απο το μαρτιο μου προσθεσε ο γιατρος το bespar 20 mg την ημερα απο εχτες μου ειπε ο γιατρος να παρω 30 mg bespar συν το cumbalta αλλα φοβάμαι μην με σκοτώσει. Επισης το λαθος που κανω ειναι οτι παιρνω τα φάρμακα μου ακαταστατα ποτε στης 5 ωρες ποτε στις 7 ποτε στις 12 κλπ. Τελος να προσθέσω ότι πινω και αλκοολ 2 - 3 μπύρες ανα 3 μέρες περιπου. Πιστεύετε οτι θα παθω κατι? Ευχαριστω και συγνώμη.

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=17 και http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=18



Σελίδες:   1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>