ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 218 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Νέες Ερωτήσεις


lias    31/07/2014 11:03
Σας ευχαριστω πολυ για την απαντηση σας. Ηθελα ομως να σας ρωτησω και κατι αλλο.. Αυτο που αναφερατε για προτιμησεις και \\\'θελω\\\' που αλλαζουν το καταλαβαινω απολυτα. Ομως, αυτο σημαινει οτι καθενας μας μπορει να φευγει απο οποια σχεση θελει όποτε θελει και για οποιονδηποτε λογο. Αυτο τι σημαινει για τους ανθρωπους που ειναι μαζι μας? που εχουν επενδυσει πανω μας επειδη εμεις τους εχουμε δωσει το δικαιωμα? Δεν εχουμε καποια ευθυνη απεναντι τους? Εγω προσωπικα δεν εχω ποτέ εκμεταλλευτει κάποιον ψυχολογικά για κανένα λογο... Υ.Γ. απο το χειμωνα, θα ειμαι στην πολη σας για ενα χρονο. Θα μπορουσα να επικοινωνησω μαζι σας να σας δω απο κοντα?

Το θέμα είναι ότι, όπως δείχνει η πραγματικότητα, όταν αλλάζουν οι προτιμήσεις, η τεχνητή διατήρηση της σχέσης από υποχρέωση δεν καταλήγει αίσια, καθώς η σχέση βασίζεται στα θετικά συναισθήματα, ενώ καμία υποχρέωση δεν είναι σε θέση να τα εξασφαλίσει. Μάλλον αντίθετα, δημιουργεί περισσότερη πίεση, αποξένωση, θυμό και τάσεις διαφυγής, παρά την τυπική διατήρησή της. Όσον αφορά την ευθύνη των ενηλίκων, αυτή είναι προσωπική για καθέναν. Δηλαδή, ο κάθε ενήλικας αντιμετωπίζει τις συνέπειες των πράξεων και των επιλογών του. Και όταν οι άλλοι δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες μας, επειδή εμείς δεν ήμασταν σε θέση να διακρίνουμε την πραγματικότητα και επενδύσαμε στις ελπίδες, πως μπορούν να έχουν αυτοί τις ευθύνες; Από την άλλη πλευρά, στην ενήλικη πραγματικότητα, τις υποχρεώσεις έχουν μόνο οι γονείς προς τα ανήλικα παιδιά τους, διότι οι τελευταίοι δεν έχουν τη δυνατότητα αυτονομίας. Όλες οι υπόλοιπες σχέσεις ανταποκρίνονται στο αμοιβαίο συναισθηματικό συμφέρον. Εγώ είμαι στη διάθεση καθενός που αισθάνεται την ανάγκη επικοινωνίας είτε τηλεφωνικά, είτε κατ’ ιδίαν.



Μανια    31/07/2014 01:53
Καλησπερα σας... Ορμώμενη των όσων διάβασα αποφάσισα να μοιραστώ αυτο που νιώθω καθώς όσο περνάνε τα χρονια γινεται πιο έντονο κ νομίζω με αρρώστια νει... Εθμαι φοβικη.. Δημιουργώ με τον εαυτό μου εικόνες όπως, χτυπάει το τηλ μεσα στη νύχτα κ μας ενημερώνουν οτι κατι κακό εχει συμβεί σε κάποιο απο τα πεντε μέλη της οικογένειας μου η σε κάποιο αγαπημένο μου πρόσωπο. Οι 9/10 εχουν να κάνουν με θάνατο. Πριν ενα χρονο βίωσα κρίσεις πανικού στον υπνο μου. Ξυπνησα νομίζοντας οτι δεν εχω ανάσα με μουδιασμένα χέρια κ πόδια κ μολονότι εμενα Μονή μου νόμιζα θα πεθάνω... Η μια φοβία έφερε την επόμενη κ τωρα περνάνε ωρες αρνητικών σκέψεων μέχρι να καταφέρω να απο κοιμηθω.. Το μυαλο μου πλάθει κακά μαντάτα, βλέπω σκηνές πένθους κ κλάματα γύρω μου με το νου μου που νομίζω με οδηγούν σε αδιέξοδο. Φοβάμαι να κανω παιδί για να μην του μεταδώσω ολα αυτα όταν θα ειναι έμβρυο αλλα και μετα όσο θα μεγαλώνει θα αρρωσταίνω όλο κ πιο πολυ μην μου παύει κατι κ Πι φοβίες μου βγούνε αληθινές... Ειναι σαν να περιμενω κάθε βραδυ να συμβεί κατι άσχημο... Σε ποιον να απευθυνθώ... Τι φταίει κ τι χρειάζεται να κανω;

Ο μηχανισμός των φοβιών και οι τρόποι αντιμετώπισής τους περιγράφονται στις απαντήσεις στη στήλη http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=17



Μαρια    30/07/2014 23:18
Καλησπερα, εχω χωρισει εδω και 6 μηνες, ηταν μια σχεση που τα ειχα δωσει \\\'ολα\\\', δεν εκτιμηθηκε αυτο οπως επρεπε, διαπιστωσα οτι ο φιλος μου μου ειχε πει πολλα ψεματα, με εκμεταλλευτηκε ψυχολογικα και \\\'πατησε\\\' πανω μου, στην αδυναμια που του ειχα, για να συνεχισει τη ζωη του χωρις εμενα φυσικα. Δεν μπορω να ξεπερασω την αισθηση της εξαπατησης και της προδοσιας. Ενοχλουμαι πολυ οταν βλεπω οτι ειναι καλά στη νεα του σχεση, ενω εμενα μου φερθηκε τοσο ασχημα...Διατυμπανιζει το ποσο ευτυχισμενος ειναι οταν εμενα με αντιμετωπισε σαν σκουπιδι. Με ενοχλει πολυ αυτο...Πώς μπορω να το χειριστω μεσα μου?? Σας ευχαριστω

Η παραδοσιακή αντίληψη των ερωτικών σχέσεων σχετίζεται με τρεις βασικούς άξονες: Ο πρώτος αντιγράφει τη δομή του παραδοσιακού γάμου και εκφράζει την υποχρέωση της σχέσης, καθιστώντας την επιβολή της συνέχειάς της σε κάθε περίπτωση. Ο δεύτερος ταυτίζει την ερωτική σχέση των ενηλίκων με την αγάπη, όπου αλλαγή των προτιμήσεων ή των προτεραιοτήτων ενός συντρόφου εκλαμβάνεται ως «προδοσία». Ο τρίτος συνδέεται με τις προσωπικές ανασφάλειες και με τις προσπάθειες κάλυψης του φόβου μοναξιάς, οπότε η κάθε απόρριψη βιώνεται τραγικά, καθώς «ακυρώνει» την αυτοεπιβεβαίωση και ενισχύει τη μειονεξία. Η αντιμετώπιση της απογοήτευσης και της μειονεξίας επιτυγχάνεται με την αλλαγή των συγκεκριμένων αντιλήψεων, όταν μια σχέση δεν εκλαμβάνεται ως δεδομένη, όταν επικρατεί ο σεβασμός και η αποδοχή της διαφορετικότητας των άλλων και των δικών τους προτιμήσεων, και τελικά, όταν η αίσθηση προσωπικής αξίας αποκόπτεται από την αποδοχή ή απόρριψη των άλλων.



χριστινα    30/07/2014 15:32
γεια σας 3ιμαι 31 χρονων παντρεμενη 8 χρονια και μεχρι τωρα η ζωη μου ηταν μαι χαρα σε ολους τουσ τομεις πραγματικα!εχω λιγο καιρο που στα καλα καθουμενα τρεχω στους γιατρους για το οτιδιποτε αλλα το τελευταιο 2 μηνο νομιζω οτι εχω προβλημα με τα μαλλια μου ενω πηγα σε δερματολογο ,και με διαβεβαιωσε οτι ειμαι πολυ καλα δεν εχω τιποτα εγω βλεπω 10 τριχες στο μπανιο και φρικαρω μου ποναει το στομαχι δε κοιμαμε γιατι σκεφτομαι αυτο τι να κανω εχωχασει τον εαυτο μου?

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=14



Μαίρη    29/07/2014 18:36
Καλησπέρα. Ο πατέρας μου διατηρεί εδω και δύο χρόνια μια εξωσυζυγικη σχέση, η οποια ίσχυε και πριν το γάμο με την μητέρα μου, 22 χρόνια πριν. Φέτος χωρίζουν. Εκείνη ισχυριζεται πως ειναι καλά. Όμως συνεχως καπνίζει, πίνει πολύ με αποτέλεσμα να μην θελω να την βλέπω. Το νευρικό της σύστημα είναι πολύ κλονισμενο και δεν ξερω τι να κάνω για να την επαναφέρω. Καθε φορά που πάω να της προτείνω μια νέα αρχή, συμφωνεί αλλά, μόνο εκει μένει. Με κοροϊδεύει. Από την μια θέλω να της πω ποσο κακό μου έχει κάνει αλλά από την αλλη ξερω τι θα κάνει, και δεν το θέλω. Σας παρακαλώ, τι μπορω να κάνω επιτέλους για να την πεισω να σταματήσει όλες αυτές τις πράξεις; Νομίζω πως δεν υπάρχει λύση.

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=8



panagos    29/07/2014 16:55
Γιατρε θα ηθελα να σας πω και εγω το προβλημα μου.Εδω και χρωνια εχω εντονα προβληματα με το γαμο μου,φασαριες κτλ.Το αγχος μου ηταν και ειναι τρομερα μεγαλο.4 μηνες πρην ενοιοσα κατι πολυ ξενο για μενα,καμια διαθεση για τιποτα ενα κενο φοβος για κατι αγνωστο κακο που θα μου σημβει.Ξαφνικα αρχισα να φοβαμε οτι θα παθω σχιζοφρενια πηγα σε ψυχολογο και μου ειπαι οτι εχω ψυχαναγκασμους.Ξαφνικα μετα απο 1 μηνα αλλαξε και αρχισα να νοιθω οτι θα γινω επιθετικος στους αλλους οτι θα κανω κακο στα παιδια μου και εδω και3 μηνες εχω κολλισει σε αυτο.Ο ψυχολογος μου ειπαι ορι θα παρει χρονο.Κανω ψυχωθεραπεια εδω και 4 μηνες.Το ποι σωβαρο ειναι οτι νοιοθω να απομακρινομε απο τα παιδια μου.

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=1



lias    29/07/2014 15:47
Καλησπερα σας και συγχαρητηρια για την ιστοσελιδα. Ηθελα και εγω να σας αναφερω τον προβληματισμο μου. Ειμαι 38 χρονων, χωρισμενη, με δυο παιδακια. Ειχα μια πολυ εντονη σχεση για λιγο καιρο με εναν αντρα, χηρο, 54 χρονων με δυο παιδια. Ηταν σχεση απο αποσταση, ομως ηταν εντονη. Καποια στιγμη, μου ειπε οτι δεν μπορει να συνεχισει, γιατι ακομα δεν ειχε ξεπερασει την γυναικα του, εγω φυσικα καταλαβα οτι αυτο ηταν προφαση, ασχετα αν αυτος επεμενε για το αντιθετο. Στεναχωρηθηκα παρα πολυ. Σκεφτηκα μνα του ζητησω να κρατησουμε επαφη, και να μιλάμε για τη ζωη μας και για τα κοινα ενδιαφεροντα μας, οπως και εγινε, υπηρξε δασκαλος μου στην μουσικη και συνεχιζε να το κανει μεσω διαδικτυου φυσικα. Μου ανακοινωσε μετα απο καιρο οτι εχει και μια σχεση, πληγωθηκα πολυ ομως συνεχιζαμε να επικοινωνουμε για πολυ καιρο, ηταν κατι που το θελαμε..Τελικα, οταν πια η σχεση του ειχε δυναμωσει, μετα απο ενα χρονο δηλαδη, μου ειπε να διακοψουμε τελειως την επικοινωνια, ομως μου εστελνε συνεχεια μηνυματα για να με βοηθησει στην μουσικη μου. Καποια στιγμη του ζητησα το λογο, του ειπα οτι νιωθω προδομενη γιατι εξακολουθησε σε να επικοινωνει μαζι μου, εχω και τις ευθυνες μου, φυσικα ελπιζα οτι αφου θελει να με βοηθησει, υπαρχει καποιο ενδιαφερον....Στο τελος βγηκα η κακια, που ενοχλω δυο ερωτευμενους, φυσικα και εχω διακοψει τα παντα, αλλα δεν μπορει με τιποτα να μου φυγει η αισθηση της προδοσιας..Σκεφτομαι συνεχεια, τί ανθρωπος ηταν αυτος, με ενοχλει πολυ που αφεθηκα και δεν το ξεκοψα απο την αρχη...ηξερε οτι ημουν ερωτευμενη και μου ειπε τοσα ψεματα και στην αρχη και στο τελος..

Η παραδοσιακή αντίληψη των ερωτικών σχέσεων σχετίζεται με τρεις βασικούς άξονες: Ο πρώτος αντιγράφει τη δομή του παραδοσιακού γάμου και εκφράζει την υποχρέωση της σχέσης, καθιστώντας την επιβολή της συνέχειάς της σε κάθε περίπτωση. Ο δεύτερος ταυτίζει την ερωτική σχέση των ενηλίκων με την αγάπη, όπου αλλαγή των προτιμήσεων ή των προτεραιοτήτων ενός συντρόφου εκλαμβάνεται ως «προδοσία». Ο τρίτος συνδέεται με τις προσωπικές ανασφάλειες και με τις προσπάθειες κάλυψης του φόβου μοναξιάς, οπότε η κάθε απόρριψη βιώνεται τραγικά, καθώς «ακυρώνει» την αυτοεπιβεβαίωση και ενισχύει τη μειονεξία. Η πραγματικότητα όμως δεν αντιστοιχεί σε τέτοιες απλουστευμένες αντιλήψεις. Οι άνθρωποι δεν είναι αντικείμενα. Έχουν τη δική τους βούληση και τις δίκες τους προτιμήσεις, οι οποίες έχουν τη φυσική ιδιότητα να αλλάζουν, ενώ η κοινή τάση να θεωρούνται κάποια πράγματα πάγια και δεδομένα εκφράζουν περισσότερο την προσκόλληση στις παιδικές αντιλήψεις, παρά αντικατοπτρίζουν την αντικειμενική πραγματικότητα.



ΓΙΩΡΓΟΣ    29/07/2014 14:22
ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΓΙΑΤΡΕ ΣΑΣ ΕΙΧΑ ΓΡΑΨΕΙ ΣΤΙΣ 07/07 ΚΑΙ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΑΤΕ ΚΑΙ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΑΥΤΟ. ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΑΣ ΕΚΘΕΣΩ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΖΗΤΗΣΩ ΕΚ ΝΕΟΥ ΤΗΝ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΣΑΣ. ΣΗΜΕΡΑ 20 ΗΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΜΟΥ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΧΕΙ Ως ΕΞΗΣ Η ΣΥΖΥΓΟΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΠΡΟΗΓΗΘΗΚΑΝ ΔΥΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΑ ΕΝΤΑΣΗΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΔΙΗΜΕΡΟ ΜΑΖΙ ΣΕ ΤΟΥΡ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ , ΜΟΥ ΑΝΕΦΕΡΕ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΕΦΕΤΟΣ , ΠΩΣ ΝΙΩΘΕΙ ΟΤΙ ΜΕ ΑΓΑΠΑΕΙ ΚΑΙ ΕΧΩ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΑΛΛΑ << ΔΕΝ ΤΗΣ ΒΓΑΙΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ>> ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΕΝΑ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΤΙ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΛΑΡΨΣΕΙ ΑΥΤΗ ΚΑΙ ΕΓΩ. ΤΟ << ΜΟΝΗ ΤΗΣ >> ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΚΑΤ ΑΥΤΗΝ ΟΤΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΑΛΛΑ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΕΙ <<ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΠΑΝΙΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ>> ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΕ ΦΙΛΕΣ ΤΗΣ ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΓΙΑ 2-3 ΗΜΕΡΕΣ. ΕΠΙΣΗΣ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΡΩΤΗΣΩ ΕΑΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΕ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΕΤΕ ΣΕ ΠΡΩΤΗ ΦΑΣΗ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΑ ΓΙΑΤΙ ΝΙΩΘΩ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΑΣΧΗΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΝΑ ΜΟΥ ΞΑΝΑΧΤΥΠΑ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ.. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Η δυνατότητα τηλεφωνικής επικοινωνίας υπάρχει, εφόσον είναι αποδεκτή από την ενδιαφερομένη πλευρά



φωτεινη    29/07/2014 14:03
Εδω και λιγες μερες ξυπνησαμε πρωι πρωι απο ενα θορυβο απι σπασιμο γυαλιου .Σηκωθηκα και βρηκα τον αντρα μου λυποθημο στην τουαλετα. Πανικοβληθηκα και φωναξα.τα δυο μου παιδια ο γιος μου 11 χρονων και η κορη μου 8 χρονων ετρεξαν και αυτα .τους ζητησα να φερουν νερο .Γυριζοντας η κορη μου κρατουσε στα χερια της το μπουκαλι με το νερο και βλεποντας τον μπαμπα της ετσι λυποθημησε και αυτη. Εντομεταξυ ο αντρας μου ειχε συνελθει. Επανυλθε γρηγορα η μικρη .Τους πηγα στο νοσοκομειο .η μικρη ηταν ενταξει .η πιεση της ολα καλα.Απο εκεινη την ημερα ομως εχει κρισεις πανικου .Κυριως τις βραδινες ωρες.Μου λεει νιωθω αδυναμα ποδια και χερια .ζαλιζομαι εχω εμετο .φοβαμαι.με θελει συνεχεια να ειναι μαζι μου.Φοβατε λεει οτι θα λυποθησει. Πως μπορω να βοηθησω την μικρη μου.

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=1



Δεσποινα 42    29/07/2014 01:11
Συγχαρητηρια για την σελιδα σας.Εχω μια κορη 6 ετων,ενα πολυ ωριμο,εξυπνο και ισορροπημενο παιδι.Ενα παιδι χαρουμενο,κοινωνικο και πολυ εκδηλωτικο.Εχουμε μια πολυ στενη σχεση μεταξυ μας και συζηταμε πολυ.Εδω κι ενα μηνα περιπου,μου αναφερει πως εχει μια σκεψη στο μυαλο της,η οποια δεν μπορει να της φυγει,οπως λεει.Η σκεψη αυτη ειναι η εικονα δυο νεων αγοριων.οπου ο ενας τρωει το γεννητικο οργανο του αλλου.Σοκαριστικα,αλλα δεν το εδειξα και την ρωτησα αν εχει δει πουθενα μια τετοια εικονα.Επιμενει πως δεν το εχει δει,απλως το σκεφτεται.Να πω,πως δεν υπαρχει περιπτωση να ειδε κατι τετοιο στην τηλεοραση γιατι ελεγχουμε το καθε τι που βλεπει.Οσον αφορα τον υπολογιστη που βλεπει παιδικα,ειναι απιθανο να πληκτρολογησε κατι και να εμφανιστηκε μια τετοια εικονα μπροστα της.Το θεμα ειναι πως της εχει γινει εμμονη και μου το λεει καθημερινα και δεν ξερω πως να τοχειριστω.Την μια κανω ερωτησεις για να καταλαβω κι αφου δεν παιρνω μια ξεκαθαρη απαντηση,της λεω να μην το σκεφτεται.Μου λεει,δεν μπορω,ερχεται στο μυαλο μου χωρις να το θελω.Να συμπληρωσω πως ποτε ως τωρα δεν ειχαμε κανενα προβλημα συμπεριφορας,καμια δυσκολια.Ηταν και ειναι ενα απο τα πιο συνεργασιμα παιδια πυ γνωριζω.Επισης,μου λεει τα παντα με την παραμικρη λεπτομερια,δεν μου κρυβει ποτε τιποτα,μου αναλυει παντα το πως νιωθει και γιατι,γενικως ειναι ενα συναισθηματικα ωριμο παιδι.Αυτη η εμμονη σκεψη της ομως,με προβληματιζει πολυ.Δεν θυμαται αν καποιος φιλος της ειπε κατι,ουτε θυμαται αν το εχει δει καπου.Τι να κανω?? Πως να αντιδραω οταν μου το αναφερει?

Η βασική αρχή για τη διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού είναι η αντιγραφή του τρόπου σκέψης, αντίληψης και συμπεριφοράς, όπου το κύριο παράδειγμα αποτελούν οι γονείς, οι οποίοι σε αρκετές περιπτώσεις δεν εκτιμούν επαρκώς τη θέση του προσωπικού παραδείγματος, ελπίζοντας ότι λεκτικά μπορούν να αντιστρέψουν την εικόνα που παρέχουν. Όταν λοιπόν οι γονείς ανησυχούν ή τρομάζουν στην ιδέα ενός γεγονότος, αυτό γίνεται αντιληπτό από το παιδί, έστω στο υποσυνείδητο επίπεδο, και ερμηνεύεται ως μείζονος σημασίας, το οποίο πιθανώς να βιώνεται ως απειλή και να διαταράσσει και την ψυχική ισορροπία του παιδιού, αλλά και τον τρόπο προσέγγισης παρόμοιων ζητημάτων στο εξής. Προφανώς και η αίσθηση της απειλής προκαλεί την επικέντρωση της προσοχής, ενώ όταν ένα γεγονός αντιμετωπίζεται ως εν μέρος της καθημερινότητας, που δεν χαρακτηρίζεται υπερβολικά με αρνητικό πρόσημο, η επιρροή της συναισθηματικής εμπλοκής αναιρείται και η ισχύς της απομνημόνευσης, που εκφράζεται από τον πολλαπλασιασμό της νεότητας του γεγονότος επί της σημαντικότητάς του, σταδιακά εξασθενεί.



Σελίδες:   1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>