ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 167 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Νέες Ερωτήσεις


κωστας    18/04/2014 18:30
Κυριε Κοτανιδη εδω και 5 μηνες χωρις καποιον ιδιαιτερο λογο βασανιζομαι απο την εμμονη οτι εχω αυπνια. Και στο παρελθον ειχα ελαχιστες αγρυπνες νυχτες αλλα δε με ανησυχησαν ποτε. Παντα ημουν τυπος που κοιμομουν πολυ τα βραδια ακομα και ολοκληρα μεσημερια μεχρι και 4 ωρες. Δεν ξερω γιατι μου εχει δημιουργηθει εντονα αυτη η φοβια τον τελευταιο καιρο. Απο το φοβο μου πλεον σχεδον καθε βραδυ μη δεν κοιμηθω δεν μπορω να ησυχασω και μαλιστα ειχα βιωσει 3 συνεχομενες αγρυπνες νυχτες με 2 εως και καθολου ωρες υπνου και ετσι η μερα μου ηταν πολυ καταθλιπτικη, να κλαιω, να εχω εντονους πονοκεφαλους και να φοβαμαι να πλησιασει το βραδυ μην το ξαναπαθω. Δεν αντεχω αλλο αυτη η φοβια να με απασχολει, δε με αφηνει πολλες φορες να χαρω και μου δημιουργει συχνα μελαγχολικη διαθεση. Πιστευετε οτι η επισκεψη σε καποιον ειδικο για διαταρραχες υπνου θα ηταν καλη λυση?? εχω απελπιστει! Σας ευχαριστω!

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=17



πηνελοπη    17/04/2014 20:05
γεια σας και συγχαρητηρια για την ιστοσελιδα σας! Σε λιγο κλεινω τα 23 και η αληθεια ειναι οτι δεν ειχα ποτε ερωτικες εμπειριες με καποιο αγορι, ουτε καν σχεση να φανταστειτε, παρολο που ολα αυτα τα χρονια το ηθελα παρα πολυ με οσους μου προκαλουσαν ερωτικη ελξη, αλλα ΠΟΤΕ δεν ειχα την ευκαιρια να κανω σχεση μαζι τους. Εχω ξεπερασει το σταδιο του να ντρεπομαι για την ανυπαρκτη σεξουαλικη ζωη μου και τον τελευταιο καιρο αισθανομαι σαφως πολυ καλυτερα με τον εαυτο μου και πολλη περισσοτερη αυτοπεποιθηση σε σχεση με παλιοτερα. Αυτο που ηθελα να ρωτησω και ξερω οτι μπορει να ακουστει βλακεια ειναι αν αυτο ευθυνεται για διαφορες φοβιες και εμμονες σκεψεις που μου εχουν δημιουργηθει τελευταια σχετικα με αλλα θεματα. Εννοω οτι ακριβως επειδη δεν ασχολουμαι με καποιον αποπροσανατολιζω το μυαλο μου με καινουργιες εμμονες ιδεες και φοβιες? Η υπαρξη καποιας ομαλης και καλης ερωτικης σχεσης θα με βοηθουσε να τα ξεπερασω? Ευχαριστω!

Οι εμμονές και οι φοβίες συνήθως αποσκοπούν στην απόσπαση της προσοχής από τη δυσάρεστη ή μη ικανοποιητική πραγματικότητα, ωστόσο η επίτευξη της ερωτικής επαφής δεν αποτελεί την εγγύηση της οριστικής τους αντιμετώπισης διότι ούτε η καθεαυτού ερωτική πράξη, ούτε η ερωτική σχέση όπως δείχνει η εμπειρία δεν προσφέρουν την αναγκαία ψυχική ισορροπία, η οποία βασίζεται στην διαμόρφωση των αντιλήψεων που αντανακλούν την υπάρχουσα πραγματικότητα, στην ικανότητα διαμόρφωσης των κατάλληλων συνθηκών της προσωπικής καθημερινότητας και στο προσπέρασμα των ανασφαλειών, της μειονεξίας και της μειωμένης αυτοπεποίθησης. Αντίθετα, μια σχέση σε αρκετές περιπτώσεις περιπλέκει τις υπάρχουσες ψυχικές συγκρούσεις λόγω της επιπρόσθετης συναισθηματικής φόρτισης, καθώς μόνο στην αρχή συνοδεύεται από έντονο ενθουσιασμό, ενώ στη συνέχεια συνήθως καταλήγει σε αρκετά έντονες συγκρούσεις ή στην απογοήτευση εφόσον οι συμβαλλόμενες πλευράς δεν κατέχουν την ωριμότητα που είναι αναγκαία για τη διατήρησή της σε ικανοποιητικό επίπεδο. Προφανώς, η λαϊκή πεποίθηση ότι τα ψυχολογικά προβλήματα οφείλεται σε αγαμία είναι αρκετά απλουστευμένη και δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα επειδή δεν βασίζεται στη γνώση των ψυχικών λειτουργιών του ανθρώπου.



Giannis    17/04/2014 13:19
μου διεγνωσαν βαρυ καταθλιπτικο με ψυχωσικα συμπτωματα.. τα τελευταια χρονια ημουν αρκετα χαρουμενος και αστειος αλλα βαθεια μεσα μου ηξερα οτι κατι δεν πηγαινε καλα.ηξερα οτι αυτη χαρα κατι εκρυβε.. ξαφνικα λοιπον μου εμφανιστηκε αυτο το επεισοδιο.στην αρχη ημουν πολυ πεσμενος δεν ειχα ορεξη για τιποτα..μετα απο καποιο καιρο ειχα τρομερες αλλαγες διαθεσης δηλαδη την μια αισθανομουν τοσο αδυναμος και τρωτος και απο την αλλη ενιωθα τοσο σιγουρος και αποφασιστικος.. τελος παντων η γιατρος μ εδωσε abilify και zoloft μπορειτε να μου εξηγησετε τι ακριβως μπορει να εχω? μανιοκαταθλιψη ή ψυχωση?

Η διαμόρφωση της τεκμηριωμένης άποψης στις συγκεκριμένες περιπτώσεις προϋποθέτει την άμεση επαφή με το περιστατικό.



Ανδριάνα    16/04/2014 13:40
Γεια σας θα ήθελα να σας συγχαρώ για αυτό που κάνετε. Προσωπικά επειδή έχω μπερδευτεί με ένα περαστατικό που μου έχει συμβεί αναζητώ τη βοήθεια σας. Εδώ και 6 μήνες έχω αυτά τα συμπτώματα νιώθω ταχυπαλμία, εύκολη κόπωση χωρίς να κάνω κάτι σημαντικό δεν μπορώ να σταθώ περισσότερο απο πέντε λεπτά νιώθω ότι θα πέσω και έντονο πιάσιμο πίσω ψηλά στη πλάτη (θωρακική περιοχή κοντά στη σπονδυλική στήλη). Είχε προηγηθεί μια απότομη κίνηση το καλοκαίρι ενώ έκανα δουλειές στο σπίτι και μέσα σε μια εβδομάδα ξεκίνησε όλη αυτή η ανυπόφορη κατάσταση. Επισκεύτηκα ορθοπεδικούς, παθολόγους, νευρολόγους, καρδιολόγο και φυσιοθεραπευτές οι οποίοι έλεγαν και μια διάγνωση. Έκανα εξετάσεις ακτινογραφία, μαγνητική, γενικές αναλύσεις αίματος οι οποίες όλες φυσιολογικές. Τελευταία πήγα σε ένα ακόμη νευρολόγο ο οποίος μου είπε ότι μάλλον είναι ένα νεύρο που επηρεάστηκε και μου έδωσε θεραπεία για νευροπαθητικό πόνο. Να σας πω ότι έχω πάρει σχεδόν ότι μυοχαλαρωτικό και αντιφλεγμονώδες χάπι υπάρχει με τις συνταγές των προηγούμενων γιατρών. Πλέον δεν ξέρω τι να υποθέσω δεν ανησυχώ ότι έχω κάτι σοβαρό απλά είναι πολύ βασανιστικό να μην μπορείς να κάνεις κάποια πράγματα απλά γιατί μόνο και μόνο κουράζεσαι είμαι στα 30 και νιώθω ότι γέρασα απότομα!:). Ευχαριστώ που με ακούσατε Ανδριάνα

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=16



Μαρια    15/04/2014 23:40
Χαιρεται!χρειαζομαι μερικες συμβουλες! ο αδελφος μου ειναι 18 και ξεκινησε τι καπνισμα στ 14 και στ 15 αρχισε να καπνιζει χορτο..περσι αρχισε και εισπεομενη χρηση ουσιων...φετος τα πραγματα χειροτερεψαν διοτι βρηκα μια ενεση στα πραγματα του..οταν ομως ερχεται στ σπιτι η κατασταση του ειναι φυσιολογικη δηλαδη δεν υπαρχουν ενδειξεισ οτι εκανε χρηση.οι γονεισ μου γνωριζουν για αυτη την κατσταση ,μα δεν μπορουν να το βοηθησουν γτ δν θελει...ο ιδιος ισχυριζεται πως δεν ειναι κανει χρησεις..με τον πατερα μου δν μιλιουνται...η μητερα μου προσπαθει να τον κραταει σπιτι ωστε να μην βγαινει και. βρισκει αυτες τισ ουσιες...εγω δεν ξερω τι νακανω,πως να τον κανω να ξεκοψει? το σχολειο το σταματισε και τωρα δεν εχει καμια ασχολια.. πειτε μου παρακαλω τι να κανω,πως νατον φερω πιο κοντα μου?πως θα τον απομακρυνω απο αυτα τα αρρωστα πραγματα? ευχαριστω πολυ

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=15



Αλέξανδρος    15/04/2014 21:14
Εχει περασει ενας χρονος απο τη στιγμη που χωρισα απο την σχεση που ειχα για περιπου επτα χρονια. Εξακολουθω να νοιωθω \\\"χαμενος\\\" παρα το γεγονος οτι εχω προχωρησει, εχοντας σχεση με αλλη κοπελα. Ακομα εχουμε επαφη μιλωντας μερικες φορες στο τηλεφωνο. Εξακολουθω ομως να τη σκεφτομαι και να θελω να ειμαι μαζι της. Ο χωρισμος δεν ηταν δικη μου επιλογη, οποτε νοιωθω ανημπορος να κανω κατι για να την εχω πισω, απο σεβασμο στην επιθυμια της. Η θλιψη που νοιωθω δεν φευγει.

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=9



PV    15/04/2014 18:37
Κε Κοτανίδη καλησπέρα σας. Βιώνοντας μια κάπως δύσκολη για μένα κατάσταση θα ήθελα τη γνώμη σας. Εδώ και 2 χρόνια είμαι με έναν άνθρωπο χωρισμένο (χώρισε πολύ άμεσα μετά που γνωριστήκαμε) με 2 παιδιά. Εγώ είμαι 30 και εκείνος 41. Ήμουν και είμαι το ίδιο ερωτευμένη μαζί του και το ίδιο ακριβώς εισπράττω και από εκείνον. Είναι αυτό που λέμε κάτι σαν το άλλο μου μισό, τουλάχιστον έτσι αισθάνομαι. Έχουμε μιλήσει για κοινή ζωή, παιδιά κλπ, όμως έχω δύο προβληματισμούς: Πρώτον την ύπαρξη των παιδιών και της πρώην συζύγου και δεύτερον τη στάση των γονιών μου. Τα παιδιά δεν τα έχω γνωρίσει, όμως με φοβίζει το γεγονός ότι μπορεί αύριο-μεθαύριο αν με το σύντροφό μου είμαστε καλά και προχωρήσουμε, να μη με δεχτούν ποτέ (δεδομένου ότι η σχέση με τον πατέρα τους ξεκίνησε λίγο πριν φύγει οριστικά από το σπίτι - κάτι που το υποψιάζεται η πρώην σύζυγος και που ενδεχομένως να μεταφέρει και στα παιδιά) και ακόμη περισσότερο το ενδεχόμενο να μη δεχτούν αδερφάκια... Δεν ξέρω πως γίνεται σ\\\'αυτές τις περιπτώσεις, δεν ξέρω πως τους το ανακοινώνεις, δεν ξέρω.... Συν τοις άλλοις, πρέπει να πω ότι σοβαρό θέμα αποτελεί και η στάση των δικών μου, κυρίως της μητέρας μου, η οποία από τότε που έμαθε την προηγούμενη οικογενειακή κατάσταση του ανθρώπου που είμαι μαζί, έχει πέσει στην κατάθλιψη, μου λέει ότι θα μείνω πάντα μόνη μου, ότι είμαι τυφλή και δεν βλέπω τα προβλήματα, ότι με τον πατέρα μου κλαίνε κάθε μέρα, ότι κάθονται στο σπίτι και κλαίνε τη μοίρα τους, ότι τα έχω όλα χωρισμένα σε κουτάκια στο κεφάλι μου και κοιτάζω μόνο να περνάω καλά χωρίς να βλέπω την εικόνα ολόκληρη, ότι έτσι που τα έχω κάνει δεν έχουν τίποτε άλλο να περιμένουν από εμένα, ότι όπου να\\\'ναι θα πεθάνουν και δεν θα έχουν δει άλλη χαρά, ότι τους κάνω ρεζίλι στον κόσμο, ότι θα είμαι πάντα η γκόμενα, κλαίει, λιποθυμά και δε συμμαζεύεται.... Τους υπερ-λατρεύω τους γονείς μου, αλλά έχω φτάσει στο σημείο να κάνω κάθε φορά τον καραγκιόζη για να μη στεναχωρήσω κανέναν, να αποφέυγω να συζητάω τα προσωπικά μου και τα της σχέσης μου, να κρύβομαι, να...να... Και όσο και αν της έχω εξηγήσει ότι είναι ένας υπέροχος άνθρωπος ο σύντροφός μου και είμαστε πολύ καλά μαζί (τουλάχιστον μέχρι στιγμής) δεν ακούει τίποτα... Δε λέω, πάντα της ήθελε να τα έχει όλα υπό έλεγχο, ποτέ δεν της άρεσε κανένας μου φίλος, όμως νομίζω ότι αυτή τη φορά το πράγμα έχει παραπάει.... Τι να κάνω...??? Πως να το χειριστώ...?

Οι στενές σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων γενικά είναι δύσκολες και συνοδεύονται με αρκετές τριβές, αναπόφευκτες λόγω της διαφορετικότητας των αντιλήψεων, αξιών, προτιμήσεων κλπ., και η διατήρησή τους σε ικανοποιητικό βαθμό προϋποθέτει αρκετή ωριμότητα των συμβαλλόμενων πλευρών. Ιδίως η πολυπλοκότητά τους ενισχύεται όταν προϋπάρχουν κάποια αρνητικά βιώματα, τα οποία συνεχίζουν να αξιολογούνται υποκειμενικά και διαμορφώνουν ένα αρνητικό συναισθηματικό πλαίσιο στην εκτίμηση των διαφυλετικών συναλλαγών όπως οι ψυχολογικές συγκρούσεις μετά το χωρισμό, οι ανεκπλήρωτες προσδοκίες, η απογοήτευση, οι ενδεχόμενες ενοχές, η μη ισορροπημένη αντίληψη και οι ανασφάλειες, συνδεδεμένες με την ανατροφή των παιδιών από το προηγούμενο γάμο. Στις περιπτώσεις αυτές απαιτείται ιδιαίτερα προσεγμένη προσέγγιση. Η αξιολόγηση των προοπτικών μιας σχέσης με χωρισμένο άτομο από τους τρίτους είναι από τη μια πλευρά περισσότερο αντικειμενική όταν δεν στηρίζεται στα κοινωνικά πρότυπα που ανέκαθεν κατέκριναν το χωρισμό. Από την άλλη πλευρά είναι αμφίβολο κατά πόσο αντικειμενικοί μπορούν να είναι οι άνθρωποι, επηρεασμένοι αφενός από προσωπικές υποκειμενικές αντιλήψεις και αφετέρου από την κοινή τάση καθωσπρεπισμού και αναζήτησης της κοινωνικής αποδοχής και έγκρισης. Όσον αφορά τη χειριστική συμπεριφορά των γονιών που αποσκοπεί την κάλυψη των προσωπικών ανασφαλειών, παραβλέποντας το δικαίωμα των παιδιών τους για αναζήτηση ατομικών επιλογών και επίτευξη της προσωπικής ισορροπίας, αυτή αντιγράφει την κοινή τάση παρεμβατικότητας, χαρακτηριστική γενικά για την κοινωνία μας. Και στο σημείο αυτό το κάθε άτομο βρίσκεται απέναντι σε δυο επιλογές: ή να προχωρήσει βάσει των προσωπικών του επιλογών και προτιμήσεων, αποδέχοντας την ευθύνη των ενηλίκων (των γονιών του) για την προσωπική πορεία, ή να υποκύψει στις ενοχές, παραμερίζοντας τα προσωπικά συμφέροντα και προτιμήσεις.



Kostas    15/04/2014 16:51
Καλησπερα σας Κανω θεραπεια για κρισεις πανικου με zyprexa 1x2.50 και cymbalta 1x30 απο τον Δεκεμβρη Εχ. Δει καποια αποτελεσματα αλλα παρατηρω πως οι φοβιες μενουν πραγμα που με κουραζει.για παραδειγμα δεν κανω βολκτες μονος κλπ ενω παω δουλεια προσπαθω να νιωθω ασφαλεια . παλιοτερα εκαμα θεραπεια με dumyrox και xanax και το εκοψα με τη συμβουλη του γιατρου μου τον περασμενο Μαιο αλλα τον Αυγουστο υποτροπιασα με αποτελεσμα να μου δοθει το νεο σχη,πμα.με το dumyrox δεν ειχα φοβιες αλλα καλυψε πολλα συναισθηματα μεταξυ αυτων και τους φοβους.τωρα ειμαι σε διλημα να κοψω το υπαρχων σχημα και να ξαναπρω dumyrox ομως διαβασα πως απαγορευεται η παραλληλη χρηση του dumyrox με cmbalta kai zyprexa.εσεις τι λετε ; επισης ποσο καιρο χρειαζεται για να φυγει απο τον οργανισμο το σχημα που παιρνω για να παρω το δευτερο? Ειμαι πολυ μπερδεμνος και το αισθημα της αποπροσωποιησης με εχει κουρασει επισης.ευχαριστω και ελπιζω να εχω απαντηση σας

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=18



Καλλιόπη    15/04/2014 16:02
Πέρασα ψυχωτικό επεισόδιο πριν 3,5 χρόνια, λαμβάνω φαρμακευτική αγωγή risperdal σε πολύ μικρότερη ποσότητα πλέον (1mg) και με παρακολουθεί ψυχίατρος ανά δεκαπενθήμερο. Αναζητώντας πληροφορίες για το ψυχωτικό επεισόδιο είδα ότι συνδέεται με σχιζοφρένεια ή μανιοκατάθλιψη. Μπορεί να υπάρξει μεμονωμένη εκδήλωση χωρίς ο ασθενής να εντάσσεται σε κάποια από τις δύο περιπτώσεις που σας ανέφερα; ευχαριστώ

http://www.psychologia.gr/disorders/schizophrenia.htm



dimitris    14/04/2014 19:28
χαιρετε κυριε κοτανιδη!! εδω και 6 μηνες αντιμετωπιζω προβλημα σεξουαλικοτητας! ειμαι 30 χρονων και ενω εδω και 7 χρονια πασχω απο κρσεις πανικου και ιδεοψυχαναγκαστικη διαταραχη αλλα ποτε δεν ειχα προβλημα στυσης!! εχω κανει 4 σχεσεις στην ζωη μου αλλα οταν ηρθε να προσταθει το προβλημα της μη στυσης σε σεξουαλικη επαφη μου μπηκε η ιδεα μηπως ειμαι ομοφυλοφιλος και δεν το εχω συνηδητοποιησει τοσα χρονια!! ενω αηδιαζω με το γεγονος και δεν το θελω δεν μου αρεσει οταν το σκεφτομαι με πιανει ενα αγχος και ενας πανικος και δεν ξερω πως να το αντιμετωπισω!! σκεφτομαι οτι αν ειμαι και δεν μου αρσειε καθολου τι θα κανω;; πλεον αγχωνομαι και αν θα εχω στυση με την κοπελα μου και ολα αυτα οδηγουν σε ενα φαυλο κυκλο οπου δεν μπορω να ξεπερασω!! τι μου προτεινεται και αν μπορειται να με καθοδηγησετε να βγω απο αυτην την ασχημη διαδικασια που υποβαλω τον ευατο μου!!

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=10



Σελίδες:   1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>