ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 222 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Νέες Ερωτήσεις


θανασης    18/12/2014 13:51
Γεια σας με λενε θαναση και εδω και τριες βδομαδες εχω δυσκολιο στην αναπνοη και καψιμο στο στηθος ειναι απο το ανχος ι κανενα κρυωλοηιμα?

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=16



maria    18/12/2014 12:31
Γεοα σας και παλυ γιατρε ευχαριστω για την σύντομη απάντηση σας σας εγραπσα στις 17.12.14 για το παιδι μου με φοβους έχω μερικες ερώτηση τι μου προτηνετε να κάνω, Οστε το παιδι να νιωθει καλητερα? Υπάρχει κάτι που μπορούμε να κάνουμε για το παιδι? Είναι της ηλικίας αυτό που έχει?μπορεί να περάσει εύκολα? Σας παρακαλώ κατι συγκεκριμενο,περιμένω την απάντηση σας ευχαριστώ :)

Οι συγκεκριμένες απαντήσεις προϋποθέτουν την κατ’ ιδίαν συνάντηση, ενώ υ ευκολία ή δυσκολία αντιμετώπισης μιας κατάστασης εξαρτάται και από το βαθμό εδραίωσής της, αλλά και από τις δυνατότητες ή ικανότητες της ενδιαφερόμενης πλευράς



δη    18/12/2014 02:38
Καλησπερα γιατρε εχω φοβους χωρις λογους φοβαμαι τα παντα και μου εχει βγει κ υψοφοβια αλλα κ στην ιδεα π θα φανταστω κατι ψηλο φοβαμαι πολυ κ μ πιανει εκεινο το πραγμα στο στηθος για δευτερολεπτα κ ολο φοβαμαι δλδ μολις σκεφρω κατι τετοιο ταραζομαι κατευθειαν..μπορει καποιος να παθει κατι απο αυτο??επισης ν αναφερω οτι ο ψυχιατρος μ εχεθ πει οτι ειμαι υποχονδριος..

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=17



DIMITRA    17/12/2014 07:52
Θα ήθελα τη γνωμη σας για το εξης θέμα: είμαι νιόπαντρη και πρόσφατα μητέρα. Μια πρώτη μου ξαδέρφη είναι παντρεμένη με κάποιον που πρίν πολλα χρόνια αποτέλεσε σύντομη σχέση μου.Το συγκεκριμένο ζευγάρι το προσκάλεσα στο γάμο μου παρά τις αντιρρήσεις του άνδρα μου.Επίσης λόγω επαρχίας πιθανόν να βρίσκομαι κάποιες φορές με την ξαδέρφη μου την συγκεκριμένη.Ο σύζυγος μου, μου ζητάει όποτε του αναφέρω για την ξαδέρφη μου ή οτιδήποτε σχετικό να μην έχουμε καμιά σχεση μ αυτην.Το ζητάει έντονα και επιτακτικά.Κρίνεται λογική τη συμπεριφορά του αυτή ? ήταν λάθος που κάλεσα το συγκεκριμένο ζευγάρι στο γάμο μου? Εχει γίνει λόγος καυγάδων η πιθανότητα να βρίσκομαι με την ξαδέρφη μου και τα παιδιά της.Σας ευχαριστώ.

Η σκοπιμότητα κάποιου εγχειρήματος ή κάποιας συμπεριφοράς σχετίζεται με τον τελικό στόχο, η κατανόηση του οποίου και αποτελεί το καλύτερο κριτήριο προσδιορισμού του θεμιτού ή του ανεπιθύμητου.



Katerina    17/12/2014 05:10
καλησπερα σας.θελω να ακουσω την αποψη σας κ για το δικο μου θεμα.ο συντροφος μου ειχε απο μικρη ηλικια (16)μπλεξιματα με ναρκωτικα..χασις,κοκαινη,ηρωινη καθως κ με το αλκοολ..σημερα ειναι 30.ανα διαστηματα εχει κανει προσπαθειες να τα κοψει πηγαινοντας σε ψυχολογους κ ακολουθωντας φαρμακευτικη αγωγη οπως επισης κ σε προγραμμα παρακολουθησης..κατι τετοιο.καταφερνε σταματουσε για καποια χρονια και παλι ομως ξανακυλουσε.ειμαστε μαζι 1 χρονο κ πριν ξεκινησουμε να ειμαστε μαζι μ ειπε πως ολα αυτα ανηκουν στο παρελθον(ειχαν περασει ηδη κ 4 χρονια χωρις να εχει κανει κατι,εκτος απο κανενα τσιγαρακι χασις π τυχαινε 1φορα στο τοσο στις παρεες του).μου τα εχει εκμηστηρευτει ολα!η σχεση μας ειναι πολυ δυνατη.τον τελευταιο μηνα ομως \\\"εμπλεξε παλι\\\"οπως μου ειπε κλαιγοντας..με το παραμικρο που τον τσατιζει κ σε περιστασεις που τον ενοχλουν η λυση του ειναι να το \\\"σκαει\\\"πηγαινοντας να βρει κ να παρει τη δοση του που αρχικα ηταν ηρωινη κ μετα κοκα κ χασις.ειναι ειλικρινης μαζι μου.οταν ειναι στα νορμαλ του κ τα συζηταμε μου λεει πως δεν θελει αλλο,πως τα βαρεθηκε ολα αυτα κ οτι στεναχωριεται που με βλεπει να γινομαι χαλια εξαιτιας των κινησεων του αυτων.το εχουμε συζητησει πολυ το θεμα κ καταλαβαινω οτι οντως δεν τα θελει αλλο αυτα στη ζωη του και τον στηριζω κ του λεω πως μαζι θα το περασουμε κ θα το τελειωσουμε ολο αυτο !πρεπει να τονισω οτι ειναι πολυ εξυπνος κ δυνατος χαρακτηρας και εξαιτιας αυτου πιστευει οτι μπορει να τα καταφερει να τα κοψει μονος του..επειτα ομως απο επιμονη μου για να παμε σε ειδικο..γυρισε μια μερα κ μου ειπε μονος του πως ναι,θελει να παμε στον ψυχολογο π ειχε ξαναπαει στο παρελθον κ να προσπαθησουμε.αυτο το διαστημα ξεκινησε με lexotanil μονο με συνταγογραφηση του παθολογου του,που γνωριζει την χρονια ταλαιπωρια του,μεχρι να επιστρεψει σε 2εβδομαδες ο ψυχολογος -ψυχιατρος κ να παμε στην επισκεψη μας.του λεω συνεχως πως εγω ειμαι διπλα του σε ολο αυτο κ το ξερει.καταλαβαινω επιςης πως εχει μια αρνητικη γνωμη για την οικογενεια του που ζει κοντα μας.μηπως να απομακρυνομαςταν;του λεω συνεχως πως οςο κ να ειμαι εγω μαζι του σ\\\'ολο αυτο,η αποφαςη κ το κλικ για αλλαγη βριςκεται στη δικη του θεληςη κ δυναμη.του λεω πραγματα που γνωριζει με τροπους ηρεμους και τονιζοντας τους κοινους μας στοχους για οικογενεια κ για τα ονειρα μας.του αναφερω παρομοιωςεις κ γενικα τον ηρεμουν οι συζητηςεις μας.φοβαμαι ομως πολυ..θα τα καταφερει ο ιδιος μ\\\'αυτους τους δαιμονες που τον πολεμανε;κατα τη γνωμη σας πως μπορω εγω να τον στηριξω παραπανω με τη συμπεριφορα μου;;

Η καλύτερη στήριξη που μπορούμε να προσφέρουμε στους συνανθρώπους μας σχετίζεται με την αποδοχή τους έτσι όπως αυτοί είναι, χωρίς όρους, προϋποθέσεις και διαφορετικές προσδοκίες. Σε αντίθετη περίπτωση μάλλον πρόκειται για παρέμβαση, για καθοδήγηση ή κιόλας για χειραγώγηση.



Maria    17/12/2014 01:53
Γεια σας γιατρε,είμαι μητέρα δυο παιδιών το αγόρι 13 και η Κόρη 11 μένουμε στην Γερμανία εδώ και 11 χρόνια τον γιο μας τον αφησαμε μηνών στην πεθερά μου για να βρούμε δουλεια να βολεφτουμε εδω και να τον φέρουμε κοντα μας,τον φεραμε όταν ηταν 2 και κάτι χρονων, αγαπάει υπερβολικά την γιαγιά και τον παππού και πριν εναν χρονο ήθελε να παει για παντα στην Ελλάδα στους παππούδες του το παιδι μας ειναι καλόκαρδο,παραπολυ ευεσθειτο βοηθαει τον πλισίων του εκτός την αδελφή του πολλοί σπάνια να παιξη ήρεμα μαζί της συνέχεια την πονάει και εκείνη τσιριζει και του το ανταποδιδει και γίνετε ένας χαμός ειναι ζωηρος,ζηλευει την αδελφη του, στα μαθηματα δεν τα παει και πολυ καλα θελει να παιζει με τους φιλους του με το ταμπλετ και τρωει πολλη, αλλα αυτο το εχει τα τελευταια χρονια τώρα το πρόβλημα ξεκειναει τους τελευταιους 2 μηνες είναι ακόμα χειροτερα, πριν λίγο καιρό ο άνδρας μου εφτιαχνε τιν καιρεα που είναι πανω στο μπαλκόνι 5 οροφου εξετιας καιρικών συνθηκών αναγκαστικέ να τιν φτιαξει ο συζηγος και ο γιος μας φοβήθηκε πολύ να μην πεσει ο πατέρας του, οταν φισαει συνέχεια κοιτάει την καιρεα και με ρωτάει αν θα κουνιθη η καιρεα θα ανέβει ο πατέρας του να τιν φτιαξει και εγώ του λέω όχι παιδι μου, τιν αλλη φορά θα φέρουμε τεχνικό να την κανει αλλά δεν ανακουφιζετε με τιν απαντηση μου, όταν ο καιρός χαλάει φωβατε μην ερθει το τέλος του κόσμου. Τους τελευταίους δυο μηνες κοιματε μαζί μας γιατί φωβατε να κοιμήθη μόνος του στο δωμάτιο του και εκτός αυτου δεν θέλει να μένει μόνος του οταν σκοτεινιάζει και δεν θέλει να μένει ουτε την ημερα μόνος στο σπιτι, στο τρένο όταν παει σχολείο τον πιανει στεναχορια ζεστενετε και στο σχολείο όταν βλέπει τον καιρό χαλιά θέλει να ερθει σπίτι αρροστενει απο τον φοβο του ξέχασα να αναφέρω είχε παει στον Φιλο του ν κοιμήθη και έκανε εμετό απο τον φόβο του παλι εξετιας του καιρού, προσπαθώ να τον βοηθήσω αλλά δεν ξέρω πως, μας στεναχωρι πολύ γιατί δεν ξέρουμε τι να κανουμε,εγώ η ίδια είχα φοβειες τάσεις πανικου και πάω σε ψυχίατρο και ψυχολόγο δηλαδή κάνω θεραπεία γιατί έχω λίγη ακόμα αγοραφοβία και κλειστοφοβεια αλλά το παιδι μου βλέπει οτι το παλευω και δεν το βάζω κάτω, τον έχω εξηγήσει οτι δεν είναι τίποτα αυτό που έχει πρεπει να προσπαθήσουμε να το ξεπεράσει τον φόβο του, τον Ρώτησα με αγανάκτηση να ακουμε καθεμερα την λεξει φοβαμαι μια μερα τον ρωταω τι φωβατε γιατι κουραστικαμε να βλεπουμε το παιδι ετσι και δεν μπορω να κανω την θεραπεια μου οταν ο γιος μου ειναι ετσι και Αμελί την θεραπια μου π.χ πρεπει να περπαταω μονη μου σε πληθος να πηγενω σε κλειστοφοβικους χορους να πηγαινω μια στο τοσο στην φιλη μου να ξεχνιεμε λιγο για να γινω εντελος καλα αλλα ετσι που ειναι ο γιος μας μας πιανει μελαγχολια συνέχεια μας ρωταει αν τον αγαπαω φυσηκα και σε αγαπαω αγορι μου του λεω αλλα οταν κανει κατι και φοναζω εγω η ο μπαμπας του μας λεει δεν με αγαπατε να τον λες μα τη ειναι αυτα που λες και βεβαια σε αγαπαμε αλλα δεν ξερω πως τα σκευτετε στο μυαλουδακι του θελει συνεχεια αγκαλιες δηλαδη ειναι ηπερβολικος καπιες φορες αλλα δεν μπορω να αρνηθω Δεν θέλω να πάθει αυτά που πέρασα ηταν ενα μαρτιριο, ρωτουσε για τον καιρο,μου είπε έτσι που φυσάει και κανει θόρυβο ο αέρας δεν μπορει να πεσει το παραθυρο? τον ειπα οχι βεβαια και τον φοβηζει ο ηχος εξήγησα πως είναι φυσιολογικό γιατί πρώτων ειναι χημονας και δεύτερων είμαστε στον πέμπτο όροφο, μου είπε ακόμα οτι φοβατε και τον εξω απο δω είναι απο τα έργα που ευλεπε φανταζομαι δεν ξέρω τι να κάνω γιατρε μου τι λέτε περνάει αυτο εύκολα????? Περιμένω με ανηπομονισια την απάντηση σας ευχαριστω ο θεός να σας έχει καλά. :)

Στις ιδιαιτερότητες αντιμετώπισης των «προβληματικών» συμπεριφορών, αντιδράσεων ή εκδηλώσεων των παιδιών αρκετή σημασία έχουν τα δυο εξής φαινόμενα: 1. Τα παιδιά αντιγράφουν τις αντιλήψεις, τη νοοτροπία, τη συμπεριφορά και τις ανασφάλειες των γονιών τους κατά την περίοδο εύπιστης ακολουθίας, ανεξάρτητα από το βαθμό συνειδητοποιημένων και λεκτικών προσπαθειών των γονιών ως προς την αποφυγή ή την ενίσχυση κάποιας συμπεριφοράς. 2. Σε αρκετές περιπτώσεις όταν το παιδί δεν λαμβάνει την αναγκαία για το ίδιο προσοχή, ασυνείδητα επιλέγεται μια προβληματική κατάσταση ή συμπεριφορά, η οποία επιτρέπει την ικανοποίηση της συγκεκριμένης ανάγκης.



Λαμπριάννα    16/12/2014 19:34
Καλησπέρα σας. Έχω χωρίσει εδώ και οκτώ μήνες. Δεν ήταν ένας πολιτισμένος χωρισμός αλλά υπήρξε πολύ ένταση και ανταλλάξαμε αμοιβαία βαριές κουβέντες. Όλο αυτό το χρονικό διάστημα που είμαστε χώρια, δεν είχαμε επικοινωνία, πλην προ 2 ημερών που μου τηλεφώνησε για να μου πει ότι με εκτιμάει πολύ. Η αλήθεια είναι ότι μέχρι και σήμερα τον σκέφτομαι παρά το γεγονός ότι έχω κάνει κάποιες γνωριμίες. Επίσης έχω πολλά αναπάντητα ερωτήματα σχετικά με κάποιους από τους λόγους που χωρίσαμε τα οποία γυρίζουν στο μυαλό μου. Σκέφτομαι ότι ίσως θα ήταν καλό να του ζητήσω να συναντηθούμε, για να ξεκαθαριστούν κάποιες θολές καταστάσεις που είχαν δημιουργηθεί και να μπορέσω να κατανοήσω κάποια πράγματα για να προχωρήσω παρακάτω. Από την άλλη φοβάμαι μήπως αν πράξω αυτό με επηρεάσει τελικά αρνητικά παρά να με βοηθήσει. Θα ήθελα την γνώμη σας σε αυτό. Να προσπαθήσω να λύσω τα θέματα που έχω με κίνδυνο να αποτύχω και να απογοητευθώ ξανά ή να προχωρήσω παρακάτω έτσι κι αλλιώς αφήνοντας αναπάντητα ερωτήματα; Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Για να είμαστε σε θέση να «ξεκαθαρίσουμε» κάποιες καταστάσεις είναι προτιμότερο αρχικά να πετύχουμε την καλύτερη κατανόηση του εαυτού μας, των κινήτρων, των ανασφαλειών, των αξιών, των προτιμήσεων και άλλων παραγόντων που επηρεάζουν τη συμπεριφορά, τους στόχους και της επιλογές μας. Μέσω της κατανόησης και της αποδοχής του εαυτού μας επιτυγχάνεται αρχικά η προσωπική συναισθηματική ισορροπία, η οποία επιτρέπει την πιο ορθολογική προσέγγιση των γεγονότων και των φαινομένων και προφανώς συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση των άλλων ανθρώπων.



θανασης    16/12/2014 19:16
για σας γιατρε εδω και τρεις βδομαδες εχω δυσκολια στην αναπνοη και αισθηση καψιμο του δερματος στην κοιλια και στον θωρακα ειναι απο το κρυο,ιωση η απο το ανχος?

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=16



aristea    16/12/2014 13:28
Γεια σας ονομάζομαι Αριστέα. Ειμαι 18 ετών... είμαι ενα άτομο που επιρεαζομομαι εύκολα κ στεναχοριεμαι πολύ εύκολα... Τον τελευταίο καιρό τα νεύρα μου δεν ειναι καλα ξεσπαω επάνω μου χαρακωνοντας με με ξυραφακι.. Η βάζοντας τα κλάματα... εδώ και 10 μήνες ειμαι μες το σπίτι και προσεχω την 1 έτους αδερφη μ αλλα δεν αντέχω άλλο κουραστικά να την προσεχω έχουν σπάσει τα νευρα μου .. Δεν μπορώ να ακούω να κλαίει νευριάζω.... επησεις απομονομαι στο δωμάτιο μου κλαίγοντας...δεν αντέχω άλλο :\\\'(

Μήπως θα είχε νόημα να ενημερωθούν οι γονείς για τη συγκεκριμένη κατάσταση και για πιθανές αιτίες της;



Αντρεας    16/12/2014 11:53
Κ.Κοτανίδη γεια σας. Εχετε γραψει οτι \\\\\\\"η εμμονή στις φοβίες συνήθως αποτελεί τον αμυντικό μηχανισμό του εγκεφάλου με στόχο, την απόσπαση προσοχής από τις ψυχολογικές συγκρούσεις και από τη δυσάρεστη καθημερινότητα που τις συνοδεύει, βασισμένες στις μη λειτουργίες αντιλήψεις, οι οποίες διαμορφώνουν αναποτελεσματικές συμπεριφορές και άστοχες επιλογές\\\\\\\". Πραγματικα, οι εμμονες/ιδεοληψιες εμφανιζονται πανω σε μια δυσλειτουργικη βάση ζωής και καθημερινοτητας και κορυφωνονται υστερα απο καποιο ψυχοπιεστικο γεγονος. Το ερωτημα μου ειναι, γιατι παιρνουν διαφορετικη μορφη στον καθενα? Γιατι καποιος εμφανιζει ιδεοληψιες σχετικα με το οτι \\\\\\\"μπορει να σκοτωσει καποιον\\\\\\\", ενω καποιος άλλος \\\\\\\"μπορει να ειμαι βλασφημος,παιδεραστης, ομοφυλοφιλος\\\\\\\" κ.ο.κ? Βεβαιως, πολλες φορες και εφοσον η προβληματικη καθημερινοτητα και οι λανθασμενες αντιληψεις συνεχιζουν να υπαρχουν, οι ιδεοληψιες μπορει να παιρνουν μια ακολουθια και να αλλαζουν μορφη. Το ατομο φαινεται να ταυτιζεται με τις πιο \\\\\\\"δυσλειτουργικες\\\\\\\" μορφες συμπεριφορας και προτυπα (λογικα θελωντας να επιβεβαιωσει την λανθασμενη αντιληψη - αφου δεν ειμαι καλος, ειμαι κακος και αφου ειμαι κακος ειμαι ενα απο αυτα τα στιγματισμενα προτυπα της κοινωνιας. Η επιλογη συγκεκριμενου προτυπου ως αμυντικο μηχανισμο (ιδεοληψια), εχει να κανει με την \\\\\\\"βιωματικη αντιληψη\\\\\\\" του ατομου? Δηλ. διαλεγει το προτυπο που θεωρησε (συναισθηματικη επενδυση) απο μικρος ως το πιο \\\\\\\"κακο\\\\\\\" ή ειναι καθαρα τυχαία ? Χαιρομαι που συνομιλω μαζι σας κ.Κοτανιδη και ευχομαι να εγινα κατανοητος. Υ.Γ. Γιατι σταματησατε να απαντατε με τη φραση \\\\\\\"Αγαπητε/τη....\\\\\\\"?

Ο στόχος της διαδικασίας απόσπασης προσοχής είναι να επιτευχθεί η μέγιστη πιθανή αποτελεσματικότητά της. Για το λόγο αυτό ασυνείδητα επιλέγονται οι ιδέες ή οι καταστάσεις που έχουν περισσότερη φοβική σημασία για τη συγκεκριμένη προσωπικότητα βάσει της λογικής όπου η περισσότερη συναισθηματική εμπλοκή εξασφαλίζει τη θεμιτή αποκοπή από τη δυσάρεστη ή την αγχογόνη πραγματικότητα. Και επειδή οι ανασφάλειες των ανθρώπων είναι εξατομικευμένες σύμφωνα με ιδιαιτερότητες της ανατροφής και των προσωπικών τους βιωμάτων, προκύπτει η ποικιλία των φοβικών αφορμών. Για τον ίδιο λόγο όταν προκύπτει η εξοικείωση με μια φοβία λόγω διαχρονικής διαπίστωσης της αβασιμότητάς της, και πάλι ασυνείδητα επιλέγεται μια άλλη εμμονή, η νεότητα της οποίας συνεχίζει να εξυπηρετεί το βασικό στόχο της απόσπασης προσοχής. Όσον αφορά την έναρξη των απαντήσεων «Αγαπητέ/ή», αυτή περισσότερο αντικατοπτρίζει την κοινώς αποδεκτή μορφή επικοινωνίας παρά την ουσία της συναλλαγής.



Σελίδες:   1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>