ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 136 Σελίδα: 13η Επιλέξτε κατηγορία:   


Νέες Ερωτήσεις


ELENI    21/09/2017 19:38
Καλησπέρα γιατρέ! Υποφέρω 15 χρόνια απο ιδψ και κρισεις πανικού. Το 2008 ξεκίνησα αναφρανιλ και είχα πολύ καλά αποτελέσματα. Όταν αύξησα την δόση στα 75mg επειδή ήμουν πιο ενεργητική και μιλούσα πολύ,νομιζω ο γιατρος είχε πει οτι μου το γυρνάει σε μανία και έμεινα με μια δόση 25mg για 7 χρόνια και ήμουν μια χαρά. Το 2013 περίπου επέστρεψε η ιδψ και οι κρίσεις πανικού και αποφάσισα να πάω σε έναν γιατρό να κάνω γνωσιακή ψυχοθεραπεία. Παράλληλα να σας πω πως απο το 2013 έπαιρνα xanax 0.75 mg την ημέρα σύνολο. Ενώ γενικά η θεραπεία πήγαινε πολύ καλά και άρχισα επιτέλους να κόβω και το xanax σταδιακά πριν 2 μήνες περίπου με ξαναέπιασε σε πολύ μεγάλο βαθμό και μέσα στις διακοπές.Το πρώτο ραντεβου που έκανα με τον γιατρό 22 Αυγούστου μετά τις διακοπές μου είπε να ανεβάσω το αναφρανιλ απο τα 25 στα 50 και ταυτόχρονα μου έγραψε tranxene των 20, 1/2 πρωί , 1/2 απόγευμα και φυσικά διακοπή του xanax. (μου είχει μείνει 1/4 των 0.25). Έκοψα το xanax πριν 15 μέρες και άρχισα να είμαι καλύτερα με την διπλή δόση του αναφρανιλ. Στο ραντεβου που ειχαμε την Δευτέρα με έβαλε σταδιακά να κόβω το tranxene. Δηλάδή 1/4 το πρωί και 1/2 το απόγευμα για μια βδομάδα κτλ. εγώ αγχώθηκα πολύ με αυτό γιατί έκανα πολύ κόπο να κόψω το xanax και μπαινω παλι στην διαδικασία αυτή και σκέφτομαι το σύνδρομο στέρησης. Απο εχθές δεν ήμουν στα καλά μου. Σήμερα είχα συμπτώματα αγχους και έκλαιγα(περιμένω και περίοδο σε 5 μέρες). Μίλησα μαζί του και μου είπε πως σίγουρα δεν είναι συνδρομο στέρησης απο το tranxene και απο αύριο να ανεβάσω το αναφρανιλ στα 75.Σκέφτομαι οτι στο παρελθον αυτη η ποσοτητα με είχε \\\'\\\'ανεβάσει\\\'\\\' πολύ και αγχώνομαι και γι\\\'αυτό. Πιστεύετε καταρχήν οτι μπορεί να πάθω στερηση απο το tranxene και δευτερον σωστή την τακτική ανεβάσματος της δοσολογίας του αντικαταθλιπτικού?? Ευχαριστώ πολύ

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=18



Ρανια    21/09/2017 18:54
Διαβαζοντας τις αντιστοιχες στο θεμα μου παραπομπες, σας ακουω πολλες φορες να λετε οτι η επιτυχια της ψυχοθεραπείας εξαρταται απο το βαθμο ικανοποιησης του πελατη. Συνεπώς δεν υπάρχει λαθος ή σωστο στο να βλεπει ενας θεραπευτης παραλληλα και εν. αγνοια μου συγγενικο μου προσωπο; θελω να πω, δεν υπάρχει καποιος κωδικας δεοντολογιας για τετοιες περιπτωσεις; Πώς θα προστατευτει ο πελατης απο ολα αυτα; Αρκεί η ικανοποιηση που λαμβανει απο τον θεραπευτη για να υποθεσει οτι ολα βαίνουν καλως; Σας ευχαριστώ θερμά!

Στη συγκεκριμένη στήλη αρκετές φορές αναφέρεται ότι ο στόχος της ψυχοθεραπείας δεν είναι να δημιουργεί και να υποστηρίζει κάποιες συμμαχίες, ούτε να εκπληρώνει προσωρινά κάποιες ανασφάλειες, αλλά – να βοηθήσει τον πελάτη να αντιλαμβάνεται όσο γίνεται πιο αντικειμενικά την πραγματικότητα ώστε να είναι σε θέση να αποφεύγει τα βασικά αρνητικά συναισθήματα, τον θυμό και την απογοήτευση, τα οποία παρεμποδίζουν την ομαλή πορεία λογικής σκέψης και διαταράσσουν την ψυχική ισορροπία. Επίσης τονίζεται ότι η επιτυχία της θεραπευτικής σχέσεις βασίζεται πάνω απ’ όλα στην ειλικρίνεια. Αυτό σημαίνει ότι οποιεσδήποτε πισώπλατες πράξεις του ψυχοθεραπευτή, ξεφεύγουν από το πλαίσιο της ψυχοθεραπευτικής σχέσης και μετατρέπονται στις κοινές χειριστικές προσπάθειες, Όσον αφορά τον κώδικα, η ανθρωπότητα καθ’ όλη διάρκεια της ύπαρξής της βγάζει κάποιους κώδικες, τους οποίους κατά καιρούς αλλάζει, και σε αρκετές περιπτώσεις τους αντικαθιστά με διαμετρικά αντίθετες οδηγίες.



Ρανια    21/09/2017 15:54
Ενας ψυχοθεραπευτής μπορεί να βλεπει παραλληλα και εν αγνοια του ασθενη του, συγγενικό του προσωπο;

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=12



Antonis    21/09/2017 13:30
Γεια σας, εχω στην δουλεια εναν συναδελφο,γυρω στα 45,ο οποιος μιλαει συχνα για το θανατο,οτι περασαν τα χρονια,οτι θα φυγουμε κ εμεις κλπ. Να πω οτι ειναι παντρεμενος αλλα δεν εχουν παιδια,λογω καποοων θεματων. Διαβασα οτι ο άνθρωπος,σκεφτεται αρκετα τον θανατο του,στην ηλικια των σαραντα προς πενηντα. Ισχυει τελικα αυτο κ για ποιο λογο γινεται σε αυτη την ηλικια? Ευχαριστώ

Όντως, συνήθως οι άνθρωποι αρχίζουν και σκέφτονται τον θάνατο μετά τα 40, καθώς από αυτή την ηλικία και μετά αρχίζουν και εμφανίζονται τα πρώτα περιστατικά των θανάτων των γνωστών και συνομηλίκων τους. Ενώ στη μικρότερη ηλικία τέτοια παραδείγματα είναι εξαιρετικά σπάνια, δηλαδή αποτελούν την εξαίρεση και κυρίως ως συνέπεια κάποιου ατυχήματος.



eleanna    21/09/2017 09:49
Από αυτά που έχω διαβάσει από το site σας αυτό που έχω καταλάβει όμως είναι ότι έχουμε καταλάβει λάθος έννοια για τον εγωισμό . Δηλαδή έχουμε εγωισμό σε καταστάσεις που δεν χρειάζεται και δεν έχουμε εγωισμό εκεί που χρειάζεται. Σωστά έχω καταλάβε?

Η έννοια του εγωισμού έχει παραφραστεί και χρησιμοποιείται κυρίως για χειριστικούς στόχους. Δηλαδή, κοινώς εννοείται ότι ο εγωισμός είναι η τάση του ανθρώπου να λειτουργεί προς το δικό του όφελος και εις βάρος των άλλων. Στην πραγματικότητα μια τέτοια συμπεριφορά χαρακτηρίζεται πιο εύστοχα από μια άλλη έννοια – η εκμετάλλευση. Ενώ ο εγωισμός εκφράζει την τάση του κάθε ατόμου (ανθρώπου ή ζώου) να πραγματοποιεί τις επιλογές του σύμφωνα με τις προσωπικές του ανάγκες, προτιμήσεις και προτεραιότητες. Στο σημείο αυτό, οι τρίτοι που εμφανίζουν τις χειριστικές τάσεις, προσπαθούν να χαρακτηρίσουν ως «εγωιστική» και κατακριτέα οποιαδήποτε συμπεριφορά που διαφέρει από το θεμιτό τους στα πλαίσια της μη αποδοχής της διαφορετικότητας των άλλων, προκαλώντας την ντροπή, τις τύψεις και τις ενοχές, τα συναισθήματα που γενικά έχουν εφευρεθεί, χειραγωγηθεί και ευρέως χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για χειριστικούς στόχους.



Καιτη    20/09/2017 20:46
Το γεγονός ότι οι άνθρωποι(ξερω ουκ ολιγους) με καταθλιψη παιρνουν για χρόνια ή για καποια χρονια αγωγη σε συνδυασμό με ψυχοθεραπεια...δεν νομίζω οτι οφείλεται σε ελλειψη γνωσης ή σωστης αντιληψης των πραγματων. Αφου το δοκιμαζουν ολοι και θελουν να γινουν καλα το συνδυασμο αυτο και δεν αποφερει θεραπεια αποτελεσματικη. Επομενως, μηπως δε ξεπερνιέται τελείως; μηπως κατι αλλο κρύβεται τελικα και ισως ουτε οι ίδιοι οι γιατροι δε γνωριζουν; Δεν ειναι δυνατον τοσα ατομα να υποφερουν και να μην βλεπουν πληρη ιαση. Αναμεσα τους μια κι εγω. Ευχαριστω για την προσοχη σας.

Ξεπερνιέται, αλλά προϋποθέτει αρκετές προσπάθειες και χρόνο ώστε να πραγματοποιηθεί η αλλαγή των αντιλήψεων, η οποία οδηγεί στην αλλαγή του τρόπου σκέψης, της συμπεριφοράς και των επιλογών, οι οποίες, με τη σειρά τους, οδηγούν στην αλλαγή του τρόπου ζωής και των συνθηκών της καθημερινότητας. Η διαδικασία θα μπορούσε να συγκριθεί με την εκμάθηση μια τελείως άγνωστης και αρκετά δύσκολης για το συγκεκριμένο άτομο ξένης γλώσσας σε επίπεδο άνετης επιστημονικής της χρήσης, διότι, η αλλαγή των αντιλήψεων που καλούμαστε να πραγματοποιήσουμε αντιμετωπίζει σημαντικές δυσκολίες και αντιστάσεις, καθώς είναι αναγκαίο να υιοθετηθούν οι αντιλήψεις που σε αρκετές περιπτώσεις είναι διαμετρικά αντίθετες με αυτές που έχουμε μάθει έως τώρα και αντιτίθενται στην υπάρχουσα κοινή νοοτροπία. Για παράδειγμα, εκεί που όλοι έχουμε εκπαιδευτεί ότι ο εγωισμός είναι κατακριτέος και πάση θυσία προσπαθούμε να τον καταπιέσουμε και να τον αποφύγουμε, ξαφνικά μας παρουσιάζεται ως πιο υγειές στοιχείο της ύπαρξή μας, το οποία καλούμαστε να ακολουθήσουμε σχεδόν απαραβίαστα.



Ντίνα    18/09/2017 16:01
Γιατρέ πηγαίνω και κάνω εκπαίδευση σε μια εταιρεία. Έτυχε μια μέρα και έπρεπε να λείψω και τώρα είμαι κρυωμένη και μετά από δυο εβδομάδες ζήτησα πάλι άδεια να μην έρθω γιατί είμαι με δέκατα. Και η προισταμένη ακούστηκε κάπως ψυχρή μαζί μου. Τι να κάνω? Αφού κρύωσα. Μπορεί να χάσω τη δουλειά μου?

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=5



Νικος    18/09/2017 09:50
Γεια σας. Γιατρε,θεωρειτε την ψυχική ισορροπια κατι πολυ σημαντικο,ωστε απ αυτην εξαρταται αν θα εκδηλωθουν καποιες ασθενειες ισως,οπως καρκινος. Δεν υπάρχει ομως κ μια προδιαθεση γενετικη για εκδηλωση ασθενειων? Τι ισχυει τελικα με την κληρονομικότητα κάποιας ασθενειας? Ευχαριστώ

Η γενετική προδιάθεση οπωσδήποτε υπάρχει, αλλά στο να εκδηλωθεί αυτή ή όχι σημαντικό ρόλο παίζει η ικανότητα του εγκεφάλου να ανταποκρίνεται απαραβίαστα και αλάνθαστα στη βασική του υποχρέωση – στη ρύθμιση και στον συντονισμό όλων των διαδικασιών εντός του οργανισμού, κάτι που εξαρτάται άμεσα από το επίπεδο της ισορροπίας του, η οποία δεν σχετίζεται τόσο με την ποσοτική φόρτιση των δεδομένων, όσο από τη συναισθηματική τους ισχύ.



Σουσαννα    17/09/2017 22:18
Καλησπερα σας. Μπορω να πω οτι ο χωρισμός μου ηταν αρκετα εύκολος. Ημασταν 2ξενη μεσα σε ενα σπιτι οποτε πηρα εγω την αποφαση πριν απο 8 μηνες,μετα απο38χρονια γαμου. Ολα τα χρονια ειχαμε παρεες που διαλεγε ο σύζυγος και οι περισσότεροι απομακρινθικαν. Ειμαι 58χρονονκαι νοιοθω πολυ μονη,θελω να κάνω καινούργες γνωριμιες και γιατι οχι και σχεση αλλα δεν ξερω πως και απο που να αρχισω.νοιοθω παρα πολυ μαναξια και φοβάμαιοτι θα μεινω μονη. Να πω οτι ειμαι απο αλλο κρατος και δεν εχω ουτε εναν συγγενει εδω. Δόξαζω το θεω που μου χαρισε 2παιδια και ενα εγγονό και εχω μια χαρα εκει.

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=5 και http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=20



Φωτης    17/09/2017 15:03
Καλησπερα γιατρε. Ειχα ανασφαλειες οσον αφορα τον ανδρισμο μου. Αυτο με οδηγησε στο να αμφισβητήσω κατα ποσο ειμαι ετεροφυλοφιλος ή οχι. Δεν ξερω αν οφειλεται ολο αυτο στην μειονεξία μου,αλλα τοποθετουσα τον εαυτο μου σε παθητικους ρολους με αντρες,χωρις να καταλαβω γιατι,κ ακομα δεν ξερω αν οντως ειναι καποιου ειδους αμυνα του εγκεφαλου,οπως λετε για να κρυψει το προβλημα. Δεν γνωριζω αν πρεπει να προβω στις αντιστοιχες πραξεις,σύμφωνα με αυτα που ερχονται στο μυαλο μου,σκεφτομαι οτι κ αν αυτο ειναι που θελω πραγματικα? Η ειναι καποιου ειδους διαφυγη αυτες οι σκεψεις? Τι να κανω,θα ηθελα την γνωμη σας,ευχαριστώ.

http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=17



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | >>