ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 584 Σελίδα: 11η Επιλέξτε κατηγορία:   


Πανικός


Κέλλυ    29/01/2013 13:23
Αγαπητέ γιατρέ, Είμαι 33 χρονών και τα τελευταία 4 χρόνια πάσχω από κρίσεις πανικού και φοβίες τις οποίες έχω θέσει υπό έλεγχο τον τελευταίο καιρό. Είμαι υπέρ της ψυχοθεραπείας και έχω κάνει συνεδρίες οι οποίες με έχουν βοηθήσει αλλά είμαι κατά των φαρμάκων. Είμαι δραστήριο άτομο,συνέχεια ψάχνομαι και έχω αναλάβει πολλές ευθύνες. Εχω μια σχέση από απόσταση εδώ και πολλά χρόνια η οποία έχει πολλές δυσκολίες και εμπόδια. Πριν λίγο καιρό προσπάθησα να δουλέψω στο εξωτερικό και λόγω της ανεργίας στη χώρα μας και για να είμαι πιο κοντά στον ανθρωπο μου.Ένιωθα ελευθερη και καλά μετα από πολύ καιρό αλλά δυστυχώς μόλις έμαθα για το θάνατο μιας συμμαθητριάς μου από καρκίνο καθώς και αλλων 2 στον περιγυρό μου που αρρώστησαν απο την ίδια αρρώστια έπαθα κρίση ανασφάλειας και επέστρεψα κοντά στην οικογένεια μου. Προσομοιώνω συνεχώς τα συμπτώματα που έμαθα ότι ειχαν αυτοί οι άνθρωποι..πχ πονάει το χέρι μου και επειδή μου είχαν πει οτι αυτό το σύμπτωμα τον οδήγησε στο γιατρό,νομίζω και εγώ ότι έχω το ίδιο. Χωρίς να υπάρχει ιστορικό στην οικογενεια μου φοβάμαι συνέχεια,από την ημέρα που γύρισα νομίζω(?) ότι έχω ατονίες και κάνω παράλογες και αρνητικές σκέψεις..Τι με συμβουλεύετε? Αγαπάω τη ζωή και δεν θέλω άλλο να σκέφτομαι αυτη την αρρώστια.Βλέπω γύρω μου τους φίλους και γνωστούς και κανένας τους δεν αντιδράει σε απλά συμπτώματα του σώματος (όπως μια ατονία ή ένα τράβηγμα στο χέρι) με τέτοια υστερία.

Αγαπητή Κέλλυ, πιστεύω πως οι συμβουλές δεν είναι λειτουργικές από τη φύση τους, διότι αφενός μεν εκπροσωπεύουν μόνο τα βιώματα και τις αντιλήψεις του ειδικού που προσπαθεί να παρέμβει και δεν λαμβάνουν υπόψη τις ανάγκες, τις δυνατότητες και τις προτιμήσεις των άλλων, αφετέρου δε η κάθε συμβουλή μπορεί να έχει μόνο γενικό χαρακτήρα διότι δεν μπορεί να συμπεριλάβει όλες τις λεπτομέρειες μιας κατάστασης και τις παραλλαγές τους. Έτσι, θα ήταν περισσότερο εύστοχο αντί να ταΐσεις έναν άνθρωπο με ένα ψάρι, να το μάθεις να ψαρεύει ο ίδιος. Δηλαδή να γνωρίσει τον εαυτό του σε βαθμού που θα τον επιτρέψει να υπερβεί τις αιτίες που του προκάλεσαν το πρόβλημα. Υποθέτω πως το έχεις διαπιστώσει και η ίδια, όταν η πρώτη αφορμή σε ώθησε να αναζήτησης την ασφάλεια της οικογενειακής θαλπωρής.



vasilis    28/01/2013 22:11
γιατρε μου σα ευχαριστω παρα πολυ με βοηθησε πολυ η απαντηση σασ και θα θα ηθελα να σα θεσω αλλο ενα ερωτημα το serotax το επερνα λογο διαταραχη αγχου με αγοραφοβια και ιδεοληψιες οι κρισεις και η αγοραφοβια μου εφυγαν με τη βοηθεια του θεου εδω και μηνες ομως οι ιδεοληψιες μου εμειναν σε σημειο που να μου ριχνουν τη ψυχολογια κατακοφυρα και να με φοβιζουν μου ειπατε λοιπον οτι αν Εάν οι αρχικές αιτίες έχουν αντιμετωπιστεί επαρκώς, τότε η διαδικασία της αποκοπής θα είναι ανώδυνη και ομαλή αφου λοιπον εδω και μηνες αυτα μου εχουν φυγει και εμειναν μονο οι ιδεολιψιες αν το κοψω το φαρμακο που στη ουσια δεν με βοηθησε καν μαλλον κακο μου εκανε αν το κοψω λοιπον θα επανερθει ο φοβος και το αγχοσ το εντονο και η κρισεις οποτε δεν θα αντεξω και τη διακοπη του φαρμακου και θα το ξανα παρω η θα κοπει ομαλα και απλα θα μου μεινουν οι ιδεες? ξερω ειναι υποθετικο το ερωτημα απλα θελω τη γνωμη σασ και παλι σα ευχαριστω και συγνωμη που σα κουραζω απλα να ξερετε οτι μα βοηθατε παρα πολυ και αν γινετε να εποικινωνησω μαζι σασ μεσω τηλεφωνου σα ευχαριστω

Αγαπητέ Βασίλη, οι ιδεοληψίες αποτελούν τον ψυχολογικό αμυντικό μηχανισμό σε μορφή εμμονής στις αρνητικές σκέψεις και στον αρνητικό τρόπο αντίληψης με στόχο, την απόσπαση της προσοχής από τη δυσάρεστη καθημερινότητα. Η παραμονή τους υποδηλώνει ότι οι αιτίες του προβλήματος δεν έχουν επιλυθεί. Και εάν οι αιτίες παραμένουν άλυτες, υπάρχει το ενδεχόμενο της επανεμφάνισης όσο του συνόλου των συμπτωμάτων, τόσο και των μεμονωμένων εκδηλώσεων, ανάλογα με τους παράγοντες και αφορμές που τις επηρεάζουν.



Πεπη    08/01/2013 10:54
Γιατρε γεια σας.Υποφερω τα τελευταια 7 χρονια απο κρισεις πανικου αμεσως μετα την γεννα μου αλλα οχι πολυ συχνες.Επισης ςχω ενα μεγαλο θεμα με τις αρρωστιες και νομιζω πως με την παραμικρη ενοχληση εχω ειτε καρδια, εγκεφαλικο η και καρκινο.Μπορω να πω πως κανω αρκετα συχνα εξετασεις λογω αυτου του φοβου.Το προβλημα μου ειναι οτι τον τελευταιο καιρο μολις αρχισει να με παιρνει ο υπνος πεταγομαι με ενα αισθημα οτι εχει σταματησει η καρδια μου καθως και με ενα αισθημα ταραχης, αλλα και κατα την διαρκεια του υπνου αισθανομαι ειτε οτι σταματαει η καρδια μου, ειτε οτι χτυπα πολυ γρηγορα, δεν μπορω να προσδιορισω τι συμβαινει απο τα δυο.Θα μπορουσατε να βοηθησετε με καποια συμβουλη σας, γιατι εχω ανησυχησει μηπως παθω ανακοπη στον υπνο μου.Θα ηθελα τελος να σας πω πως δεν υπαρχει κατι αλλο στην ζωη μου που να με ανησυχει,και δεν καταλαβαινω απο που πηγαζει ολο αυτο το αγχος. Σας ευχαριστω εκ των προτερων.

Αγαπητή Πέπη, η εμμονή με τις αρρώστιες είναι χαρακτηριστική για τη Διαταραχή Πανικού. Το πρόβλημα με το άγχος συνήθως οφείλεται στο γεγονός ότι δεν έχουμε εκπαιδευτεί να αξιολογούμε κάποια πράγματα που τα θεωρούμε «ασήμαντα» ή τουλάχιστον λιγότερο σημαντικά από κάποια αλλά. Εκτός από αυτό, έχουμε διδαχθεί σε αρκετές περιπτώσεις να καταπιέζουμε τον εαυτό μας για τα οφέλη αμφιβόλου περιεχομένου. Επιπλέον, μάθαμε να αξιολογούμε μόνο κάποιες έκδηλες επιρροές στην ψυχολογία μας, χωρίς να λαμβάνουμε υπόψη ότι οι περισσότερες συγκρούσεις είναι ασυμβίβαστες με τις αντιλήψεις μας και έχουν την ιδιότητα να απωθούνται στο ασυνείδητο και να μην είναι αντιληπτές, όπως για παράδειγμα ο θυμός προς τους γονείς. Έτσι φτάνουμε στο σημείο να απορούμε, ποιος είναι ο λόγος της δυσαρέσκειας, από τη στιγμή που όλα τα κριτήρια επιτυχίας έχουν επιτευχθεί και συνεχίζουν να τηρούνται;



dhmhtra     07/01/2013 22:36
καλησπερα κυριε κοτανιδη .θα ηθελα να ρωτησω ποτε ειναι ετοιμοσ καποιοσ να κοψει τα φαρμακα ? παιρνω εδω και δυο χρονια διαφορα αντικαταθλιπτικα για την διαταρραχη πανικου βλεπς τεραστια διαφορα αλλα δεν θελω να τα παιρνω για παντα η ψυχιατροσ μου μου ειπε οτι καποια στιγμη θα τα κοψουμε αλλα εγω το φοβαμαι πολυ δεν θελω να ξαναρχισουν οι κρισεισ πανικου κ οι αγοραφοβια που πλεον ειναι ελεγχομενη ψυχοθεραπεια κανω απο τηυν αρχη τησ θεραπεια σ μου με διαφορουσ ψυχοθεραπευτεσ αλλα βλεπω οτι μενω μονο στο θεωρητικο κομματι δηλαδη οκ εκεινη την ωρα τα καταλαβαινω αλλα μετα παλι τα ιδια οι ιδιεσ αρνητικεσ κ φοβικεσ σκεψεισς

Αγαπητή Δήμητρα, εάν εννοούμε την οριστική απαλλαγή από την ανάγκη φαρμακευτικής αντιμετώπισης των συμπτωμάτων, αυτό μπορεί να προκύψει μόνο εφόσον αντιμετωπίσουμε τις αρχικές αιτίες, βασισμένες στον τρόπο αντίληψης που προκαλεί ανασφάλειες. Διαφορετικά, η προσωρινή διακοπή επιχειρείται με την πλήρη υποχώρηση των συμπτωμάτων, στην οποία συμπεριλαμβάνεται και η αίσθηση ασφάλειας του ίδιου του ατόμου .



ΕΛΠΙΝΙΚΗ    01/01/2013 23:17
Γεια σας.εκανα μια θεραπεια με ζολοφτ για εναν περιπου χρονο.πριν 2 εβδομαδεσ περιπου τα εκοψα ισωσ λιγο πιο αποτομα απ οτι θα επρεπε.φυσικα δεν αισθανομαι καλα.εχω ολα τα συναισθηματα των κρισεων πανικου κ τα συμπτωματα αλλα σε ηπια μορφη.παντωσ ζοριζομαι πολυ.το καλοκαιρι επισης που επαιρνα μισο υποτροπιασα παλι!!!τι μου προτεινετε να κανω.υπαρχει πιθανοτητα να πρεπει να τα παιρνω για παντα???απαντησρε μου σασ παρακαλω.ευχαριστω πολυ.

Αγαπητή ΕΛΠΙΝΙΚΗ, τα φάρμακα δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τις αιτίες των ψυχολογικών συγκρούσεων, βασισμένων στη διαστρέβλωση των αντιλήψεων. Η επίδραση τους είναι καθαρά συμπτωματική και ανακουφίζει προσωρινά. Για αυτό και, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, η διακοπή της αγωγής, αργά ή γρήγορα, συνοδεύεται από την έξαρση των συμπτωμάτων, ίδιων ή παραλλαγμένων. Επομένως, αυτός που επιθυμεί να ξεφύγει από την ανάγκη μια ζωή να βασίζεται στην υποστήριξη των φαρμάκων, καλείται να προβεί σε ανάλογες ενέργειες για να επιχειρήσει να αλλάξει τις αντιλήψεις του είτε μόνος, είτε με τη βοήθεια ενός ειδικού.



    30/12/2012 22:16
Γειασας κ.Κοτανίδη.Πως μπορεί να εξηγηθεί το φαινόμενο της σχεδόν πλήρους εξαφάνισης των συπτωμάτων της ακραίας θλίψης και πανικού στο διάβασμα ή στο άκουσμα κάποιας πληροφόρίας που κατά την υποκειμενικήμου άποψη δίνει προοπτική θεραπευτική,αλλά και η επανεμφάνιση των ίδιων συπτωμάτων μετά παρελευση λιγου χρόνου.Πως γίνεται αυτή η εναλλαγη των συναισθημάτων και του θυμικού ,σε τόσο σύντομο διαστημα;Ανακουφίζομαι με την αναγνωση του OUEST BOOK η την αναζήτηση στο διαδικτυο παρόμοιων σελίδων ενημερωτικου χαρακτήρα .

Το φαινόμενο αυτό μπορεί να οφείλεται σε δυο μηχανισμούς. Ο πρώτος, ο περισσότερο «επιπόλαιος» βασίζεται στον αμυντικό μηχανισμό απόσπασης της προσοχής. Όταν ο εγκέφαλος ασχολείται με κάτι που απαιτεί αρκετή συγκέντρωση και προσοχή δεν του μένουν δυνατότητες για ενασχόληση με κάποια αλλά ζητήματα ελάσσονος σημασίας από την άποψη της βιωσιμότητας του οργανισμού. Διότι τα «προβλήματα» που μας θλίβουν συνήθως έχουν «τεχνητό» χαρακτήρα και οφείλονται στις ιδιαιτερότητες της κοινωνικής αντίληψης. Ο δεύτερος μηχανισμός πιθανόν να οφείλεται στην εμφάνιση προσδοκίας. Η θλίψη στηρίζεται στην έλλειψη θετικής προσδοκίας ή στη σιγουριά της αρνητικής προοπτικής. Δεν αποκλείεται ότι η ανάγνωση των προβληματικών καταστάσεων και των τρόπων αντιμετώπισής τους προσφέρουν ένα ποσοστό αισιοδοξίας, η οποία εμφανίζεται κατά τη διαδικασία ανάγνωσης. Ωστόσο, επειδή ακόμα δεν έχει αποκτηθεί η δυνατότητα της εφαρμογής της γνώσης σε προσωπικό επίπεδο, ώστε να επιβεβαιώνεται η θεωρία με πράξεις, με την επιστροφή στην πραγματικότητα, η αισιοδοξία μπορεί να αντικαθίσταται από μια νέα απογοήτευση και να εντείνεται η αρχική θλίψη.



giwta    30/12/2012 06:23
γειά σας,έχω και εγώ την φοβία του θανάτου,και μάλιστα ορισμένες φορές φτάνω και σε κρίσεις,όπου \\\\\\\"χάνομαι\\\\\\\" και προσπαθώ να φωνάξω να με ακούσει κάποιος για να έρθει να με βοηθήσει,αλλά τελικά δεν καταφέρνω να φωνάξω,και εκεί στο ζενίθ της κρίσης,όλα τα \\\\\\\'συμπτώματα\\\\\\\' υποχωρούν μαζί με τις ιδέες που κατακλύουν τις σκέψεις σου...πρώτη φορά που μου συνέβη κρίση και ένιωσα αυτην την φοβία του θανάτου,αυτό το απαίσιο συναίσθημα,ήταν σε ηλικία 10 χρονών περίπου.Τον τελευταίο καιρό βασανίζομαι,ειδικά πριν κοιμηθώ..επηρεάζομαι τόσο που αρχίζω να έχω μηδενιστηκές τάσεις..Προσπαθώ να με καλμάρω,να μην \\\\\\\'\\\\\\\'σκέφτομαι τόσο\\\\\\\'\\\\\\\'σε περιόδους που είμαι καλά,ξεγελάω τον \\\\\\\"δαίμονα\\\\\\\" αλλά με την πρώτη δυσκολία ή στεναχώρια, επιστρέφει...

Αγαπητή Γιώτα, ελπίζω πως έχεις συνειδητοποιήσει ότι οι κρίσεις αυτές εφαρμόζονται ασυνείδητα και αμυντικά για να σε προστατεύουν από τις συγκρούσεις που προκαλούνται από δυσκολίες και στενοχώρια.



Νικος    24/12/2012 17:58
Γιατρε καλησπερα σας!!!Τους τελευταιους 2 μηνες οταν βγαινω σ καποιο μαγαζι γ να διασκεδασω μ την παρεα μ νιωθω εντονες τασης για εμετο (της περισσοτερες φορες δεν εχω κανει ομως)και καποιες φορες νιωθω και ζαλαδα και ετσι προσπαθω να αποφευγω της εξοδους μου...Μπορειτε να μ βοηθεισετε???Ευχαριστω!!!

Αγαπητέ Νίκο, οι καταστάσεις που περιγράφεις θυμίζουν τις εκδηλώσεις της αγοραφοβίας, πληροφορίες για την οποία μπορείς να αντλήσεις από εδώ http://www.psychologia.gr/disorders/anxiety%20disorders.htm ή από εδώ http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=1



αιμιλια    23/12/2012 23:23
χαιρετε πριν τρεις μηνες ειχα για πρωτη φορα κριση πανικου.ακολουθησαν πεντε εξι ισχυρες κρισεις κ απευθηνθηκα σε ψυχιατρο.μου εδωσε xanax και υποστηριξε οτι χρειαζομαι seroxat για να τονωθω λιγο οπως ειπε .ξεκινησα τα xanax αλλα οχι τα σεροξατ.ειδα διαφορά αλλα καποια στιγμη αποφασισα να παρω κ τα σεροξατ.τοτε ξεκινησε η κολαση.5 μερες μετα την πρωτη δοση οδηγηθηκα με ασθενοφορο στο ψυχιατρειο με συμπτωματα παραληρηματος καυσου στο συνολο του σωματος κ διαστολη της κορης.εκει η γιατρος διαγνωσε αγχος κ με εστειλε σπιτι μου λεγοντας οτι το φαρμακο ειναι εξαιρετικο κ οτι αυτη ειναι η ασθενεια μου που εκδηλωνεται. την πιστεψα κ συνεχισα το φαρμακο.καθε μερα ειμαι ολο κ χειροτερα.αποφασισα να το κοψω αλλα δεν με στηριζει η γιατρος.αυτο που σκεφτομαι ειναι να αρχισω να μειωνω τη δοση.ειμαι στα 15μγκ κ νιωθω καθε μερα οτι ειναι η τελευταια μου.σημειωνω οτι το παιρνω εδω κ 22 μερες.εχω ναυτια ,αισθημα τρομου,κουραση,σφιξιμο στη γναθο,καυσο σε ολο το σωμα ,απωλεια αισθησης αφης,πονους,ξηροστομια...κλπκλπκλπ. σας παρακαλω για μια ελαχιστη καθοδηγηση.ευχαριστω πολυ.

Αγαπητή Αιμιλία, προσωπικά δεν συμμερίζομαι με την τακτική της οποιασδήποτε επιβολής, διότι θεωρώ ότι το κάθε άτομο έχει το δικαίωμα της ελευθερίας επιλογής και της ελευθερίας βούλησης. Ο ρόλος του θεραπευτή δεν είναι να ταυτίζεται με τη συμπεριφορά του αυστηρού γονιού προς το ανόητο παιδί, και να προσπαθεί να επιβληθεί από τη θέση της πλεονεξίας, αλλά να παραθέτει τη γνώση της κατάστασης και να ενημερώνει πλήρως για τους ενδεχόμενους τρόπους αντιμετώπισης της κάθε προβληματικότητας, επιδιώκοντας την κατανόηση, την εμπιστοσύνη και την συνεργασία, και παρέχοντας στον ενδιαφερόμενο την αναγκαία υποστήριξη. Έχω διαπιστώσει αρκετές φορές ότι η θεραπεία με αγχολυτικά σκευάσματα από μόνη της είναι αποτελεσματική στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της διαταραχής πανικού, ο κύριος μηχανισμός τις οποίας βασίζεται στο άγχος. Απλά, πολλοί άνθρωποι, επηρεασμένοι από τον μύθο της εξάρτησης από τα αγχολυτικά, αναζητούν μια εναλλακτική αντιμετώπιση, πιστεύοντας ότι αυτή θα έχει περισσότερο μόνιμο αποτέλεσμα. Στην ουσία όμως κανένα φάρμακο δεν μπορεί να αλλάξει τον τρόπο ζωής, σκέψης και αντίληψης, οπότε και με τη διακοπή οποιασδήποτε αγωγής, τα συμπτώματα επανεμφανίζονται με τις πρώτες κατάλληλες αφορμές. Όσον αφόρα την ουσιαστική συμμετοχή στην προσπάθεια ρύθμισης της αγωγής, αυτή είναι αναγκαίο να πραγματοποιείται κατά την κατ’ ιδίαν επαφή, η οποία θα παρέχει τη δυνατότητα αντικειμενικότερης αντίληψης και άμεσης αντίδρασης.



Anthi    19/12/2012 21:42
Γεια σας,ήθελα να μοιραστώ μαζί σας το πρόβλημα μου. Αντιμετωπίένα πρόβλημα φοβίας με τα αεροπλάνα. Αρχικά πίστευα ότι το πρόβλημα μου ήταν τα αεροπλάνα,αργότερα όσο μεγάλωνα συνειδητοποιούσα ότι οι φόβοι μου ήταν πολύ περισσότεροι απ΄όσο πίστευα!Σε κλειστούς χώρους με έπιανε μούδιασμα,στα cinema είχα πολλές φορές την αίσθηση ότι δεν είχα καλό οξυγόνο,στα ansaser αλλα περισσότερο απ΄όλα στα αεροπλάνα.Εκεί είναι κάτι το ανεξέλεγκτο. Ο φόβος με κυριεύει ,ιδρώνω συνεχώς με το παραμικρό κούνηγμα αρπάζω τον διπλανό μου είτε τον ξέρω είτε όχι. Νιώθω την ανάγκη να κατεβάσω το οξυγόνο αλλά ντρέπομαι τους διπλανούς μου! Ο άντρας μου είναι λάτρης των ταξιδιών,δεν μπορούσε να καταλάβει πως αισθανόμουνα όταν του περιέγραφα πως ένιωθα,μέχρι που ταξιδέψαμε μαζί και κατάλαβε το πόσο πολύ αναστατώνομαι.Σε 2 μέρες πάμε Αμερική ,επισκέφτηκα γιατρό και μου συνέστησε τα xanax 0,5 .Θα με βοηθήσουν ;Μου είπε να πάρω 1 χάπι μια ώρα πριν την πτήση.Και μόνο στην ιδέα ότι θα βρίσκομαι τόσες ώρες σε αεροπλάνο τρέμω!

Αγαπητή Ανθή, το πρόβλημα που περιγράφεις ονομάζεται αγοραφοβία και συνήθως χαρακτηρίζει τον φόβο θανάτου στα πλαίσια της Διαταραχής Πανικού. Δεν αποκλείεται να ήταν σκόπιμο να ξεκινήσεις την αγωγή με αγχολυτικά πριν την πτήση, ώστε να μειωθούν τα συμπτώματα του άγχους αναμονής. Ωστόσο είναι αναγκαίο να έχεις υπόψη ότι τα φάρμακα μπορούν να επηρεάζουν μόνο τα συμπτώματα και δεν προσφέρουν την οριστική λύση, η οποία επιτυγχάνεται μέσω της αντιμετώπισης των αρχικών αιτιών.



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | >>