ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 575 Σελίδα: 11η Επιλέξτε κατηγορία:   


Πανικός


Anthi    19/12/2012 21:42
Γεια σας,ήθελα να μοιραστώ μαζί σας το πρόβλημα μου. Αντιμετωπίένα πρόβλημα φοβίας με τα αεροπλάνα. Αρχικά πίστευα ότι το πρόβλημα μου ήταν τα αεροπλάνα,αργότερα όσο μεγάλωνα συνειδητοποιούσα ότι οι φόβοι μου ήταν πολύ περισσότεροι απ΄όσο πίστευα!Σε κλειστούς χώρους με έπιανε μούδιασμα,στα cinema είχα πολλές φορές την αίσθηση ότι δεν είχα καλό οξυγόνο,στα ansaser αλλα περισσότερο απ΄όλα στα αεροπλάνα.Εκεί είναι κάτι το ανεξέλεγκτο. Ο φόβος με κυριεύει ,ιδρώνω συνεχώς με το παραμικρό κούνηγμα αρπάζω τον διπλανό μου είτε τον ξέρω είτε όχι. Νιώθω την ανάγκη να κατεβάσω το οξυγόνο αλλά ντρέπομαι τους διπλανούς μου! Ο άντρας μου είναι λάτρης των ταξιδιών,δεν μπορούσε να καταλάβει πως αισθανόμουνα όταν του περιέγραφα πως ένιωθα,μέχρι που ταξιδέψαμε μαζί και κατάλαβε το πόσο πολύ αναστατώνομαι.Σε 2 μέρες πάμε Αμερική ,επισκέφτηκα γιατρό και μου συνέστησε τα xanax 0,5 .Θα με βοηθήσουν ;Μου είπε να πάρω 1 χάπι μια ώρα πριν την πτήση.Και μόνο στην ιδέα ότι θα βρίσκομαι τόσες ώρες σε αεροπλάνο τρέμω!

Αγαπητή Ανθή, το πρόβλημα που περιγράφεις ονομάζεται αγοραφοβία και συνήθως χαρακτηρίζει τον φόβο θανάτου στα πλαίσια της Διαταραχής Πανικού. Δεν αποκλείεται να ήταν σκόπιμο να ξεκινήσεις την αγωγή με αγχολυτικά πριν την πτήση, ώστε να μειωθούν τα συμπτώματα του άγχους αναμονής. Ωστόσο είναι αναγκαίο να έχεις υπόψη ότι τα φάρμακα μπορούν να επηρεάζουν μόνο τα συμπτώματα και δεν προσφέρουν την οριστική λύση, η οποία επιτυγχάνεται μέσω της αντιμετώπισης των αρχικών αιτιών.



tonia76    18/12/2012 08:49
καλημερα. ειμαι 36 χρονων και στο παρελθον εχω ζητησει τη συνδρομη σας. θα σας πω εν ταχει οτι εδω και 10 χρονια πασχω απο αγχωδη διαταραχη η οποια πηγαινε καλυτερα μεχρι περσι που κοντεψα να πεθανω σε ενα χειρουργειο. εκτοτε εχω αναπτυξει εντονη φοβια για οποιονδηποτε ιατρικο χωρο η πραξη ακομα και για τα παιδια μου!!! δηλαδη παω στο παιδιατρο και νομιζω θα λιποθυμισω . συνοδα συμπτωματα αγοραφοβια, διαταραχη προσληψη τροφης δηλαδη υπερφαγικα, και δε ξερω γιατι σκεφτομαι και ομολογησα στον εαυτο μου τελευταια οταν ημουν γυρω στα 7-10 που τα ετεροθαλη αδερφια μου με \\\\\\\"πειραζαν\\\\\\\" . αυτοι ηταν λιγο πιο μεγαλη 2.5 χρονια διαφορα. βεβαια δεν εχω νιωσει ποτε ερωτικη επιθυμια. νιωθω οτι μου πεσαν ολα μαζι και πιεζομαι!!! λεφτα για ψυχολογο με 3 παιδια δεν υπαρχουν . παρακαλω βοηθηστε με λιγο και παρακαλω για την εχεμυθεια σας.

Αγαπητή Τόνια, εάν δεν επιτευχθεί η αλλαγή των αντιλήψεων, η οποία και αντιμετωπίζει οριστικά τα ψυχολογικά προβλήματα, τότε η μόνη αποτελεσματική λύση για τη μείωση της έντασης των συμπτωμάτων είναι η φαρμακευτική αγωγή. Εκτός και αν το άτομο θα καταφέρει, καταβάλλοντας αρκετές προσπάθειες μέσω εκμάθησης, να πετύχει το ίδιο την αλλαγή των αντιλήψεων του. Όσον αφόρα την περιπέτεια σου χειρουργείο, αυτή μάλλον αποτέλεσε την αφορμή και όχι την αίτια. Δηλαδή και να μην συνέβη αυτό, θα προέκυπτε κάτι άλλο που θα ενεργοποιούσε την υποβόσκουσα κατάσταση που ήδη υπήρχε.



ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΚ.    15/12/2012 14:54
Καλησπέρα σας.Θα ήθελα σας παρακαλώ πολύ να μου πείτε την συμβουλή σας επάνωτο πργμτικά τεράστιο πρόβλημα που διαθέτω.Έχ κρίσεις πανικού εδώκαι 10 χρόνια,τις οποίες γνρί από που προήλθανε.Κάποιες παιδικές εμπειρίες,κοινός κάποια παιδικά τραύμαα με κυνηγούσαν κάθε στιγμή,το άνγος και η πίεση μεγάλνε καθημερινά μέχρι που συναίβει αυτό.Έχω πάει σε ψυχολόγους,σε ψυχίατρους και ο κάθε ένας μου λέει την γνώμη του και την άποψή του.Και να τα xanax,να τα topamac,να το ladose,να το topiref,το minitran και κοινός έγινε κινητό φαρμακείο.Όμως η κατάσταση μου δεν αλλάζει.Δεν μπορώ να δεχθώ και να ξεπεράσω αυτό που συναίβει κάποτε και δεν υπάρχει θεραπεία.Τι να κάνω.Πλέον έχω κατάθλιψη,αγοραφοβία,κρίσεις πανικού,αγχωδες διαταραχές και από όλα.Τι κάω.Πως να σωθω.Ειμα σαν ζωντανός νεκρός.

Αγαπητέ Δημήτρη, η αντιμετώπιση του άγχους και της διαταραχής πανικού εμπεριέχει δυο βασικούς άξονες: Ο πρώτος σχετίζεται με τις αντιλήψεις, οι οποίες επιβάλλουν να βιώνονται οι εμπειρίες του παρελθόντος ως τραγικές. Ο δεύτερος αφόρα την καθημερινότητα του ατόμου που διαμορφώνεται από τις αντιλήψεις του και βιώνεται ως μόνιμη δυσαρέσκεια, η οποία επιχειρείται να επικαλυφθεί από τον εγκέφαλο μέσω της απόσπασης της προσοχής δια δημιουργίας μιας επιπρόσθετης εστίας αρνητικής έντασης (βλ. προηγούμενες αναφορές στον μηχανισμό του πανικού). Εάν αντιμετωπιστούν οι δυο αυτοί άξονες με κατάλληλο τρόπο, υπάρχει ισχυρό ενδεχόμενο της οριστικής εξάλειψης των αρχικών αιτιών του άγχους και του πανικού. Όσον αφόρα τη φαρμακευτική αγωγή, με εκπλήσσει το γεγονός ότι μια σταθερή αντίστοιχη θεραπεία δεν επιφέρει έστω και προσωρινή ανακούφιση από τα συμπτώματα εφόσον τηρείται η σχετική διάρκεια της.



Αντωνης    09/12/2012 16:26
Γεια σας και απο μενα με λένε Αντώνη είμαι 17 χρόνων...εγώ έπαθα κρίση πανικού στο.φροντηστηριο πριν απο 2 μηνες περίπου για τις επομενες 2 μερες ένιωθα πόνο.στο στηθος πήγα λοιπόν σε καρδιολόγο ο οποιος με ξετιναξε στα τεστ και δεν μου.βρηκε τίποτα ειχα ηρεμήσει.για καμιά βδομάδα ως που η μανα μου λιποθυμισε μπροστά μου με σπασμους...την πήγαμε στο νοσοκομείο και Δόξα τον Θεό δεν είχε τίποτα ...την επόμενη μέρα στο σχολείο ένιωσα την κρίση να ξανάρχεται...έχω κανεις ολες τις εξετασεις (καρδιολογία, υπερηχους σε όλα τα όργανα μου, αιματος, θυροειδη) και κάθε μέρα μου ξυπνάω νιώθω αρρωστος όλη μέρα νιώθω ζαλαδες πονους ιλλιγγους σαν να υπάρχει μια μόνιμη δυσφορία σε στηθος και στομάχι...τις κρισεις πανικού τις έλεγχο πλέον αλλά αυτό παρόλο που οι γιατροί όλοι λένε πως είναι ψυχοσωματικά στο υποσυνείδητο μου εγώ δεν μπορώ να σταματήσω να πιστεύω πως έχω κάτι παθολογικό και θα πεθάνω...

Αγαπητέ Αντώνη, η εμμονή στα ανύπαρκτα προβλήματα συνήθως αποσκοπεί την απόσπαση της προσοχής από τη δυσάρεστη καθημερινότητα, διότι τα προβλήματα αυτά εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να επιλυθούν, και, συνεπώς, αποτελούν την εγγύηση της μόνιμης ενασχόλησης μαζί τους χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα.



Αντρέας    05/12/2012 13:10
Καλησπέρα Κύριε Κοτανίδη.Μια ερώτηση θα ήθελα να κάνω..ταλαιπωρούμαι τα τελευταία 3 χρόνια από συναισθηματική διαταραχή με κρίσεις πανικού.Ακολουθούσα φαρμακευτική αγωγή με σεροχατ και μινιτράν αλλά διέκοψα ξαφνικά την θεραπεία και αυτό μου έκανε κακό.υποτροπίασα και αισθανόμουν χειρότερα..αποφάσισα να ξεκινήσω πάλι θεραπεία για να βοηθήσω τον εαυτό μου και μου χορηγείται ζολόφτ 100 mg 1 το πρώι βεσπάρ 10 mg 3 φορές την ημέρα και το βράδυ ένα λεξοτανίλ 3 mg που σταδιακά θα το μειώνουμε.Θέλω αυτή την φορά να τα καταφέρω και να ακολουθήσω την θεραπεία κανονικά..Πιστεύετε ότι η συγκεκριμένη αγωγή θα με βοηθήσει..?? Σας ευχαριστώ πολύ.

Αγαπητέ Ανδρέα, συνήθως η αποτελεσματικότητα κάποιας φαρμακευτικής αγωγής τεκμηριώνεται εμπειρικά, ωστόσο, βασισμένοι στην αποτελεσματικότητα της προηγούμενης θεραπείας, θα μπορούσαμε να υποθέσουμε ότι μια αγωγή με φάρμακα ίδιας ομάδας θα είναι εξίσου αποτελεσματική. Παράλληλα, θα ήθελα να ενημερώσω ότι οι πιθανότερες αιτίες υποτροπής δεν είναι τόσο η διακοπή της αγωγής, αλλά το γεγονός ότι τα φάρμακα δεν μπορούν να επηρεάσουν τις αιτίες της διαταραχής πανικού, οι οποίες αποτελούν το αποτέλεσμα των ψυχολογικών συγκρούσεων και βασίζονται σε συγκεκριμένο τρόπο αντίληψης. Επομένως, εάν δεν αλλάξουν οι πραγματικές καταστάσεις που περιβάλλουν ένα άτομο, θα είναι αναμενόμενο, μετά την κάθε διακοπή της αγωγής, σε ένα ορισμένο χρονικό διάστημα να επανεμφανίζονται τα συμπτώματα.



chrisa    03/12/2012 13:27
καλησπερα. Πριν 15 μερες επαθα για πρωτη φορα κριση πανικου, ειχα ολα τα συμπτωματα, δυσκολια στην αναπνοη, τασεις λυποθυμιας, δεν μπορουσα να μεινω στασιμη καπου και ταση για εμετο. πρεπει να πω βεβαια οτι μετα απο 4 χρονια εκανα χασις και υπεθεσα οτι τρομαξα απο αυτο. ομως συνεβει παλι πριν 4 ημερες, χωρις να εχω ξανα καπνισει εννοειτε. εχτες πηγα στον παθολογο. σημερα πηρα μισο λεξοτανιλ, νιωθω καλυτερα τωρα. μου ειπε για 4 5 μερες να το παιρνω. κατηγορω συνεχεια τον ευατο μου που καπνισα εκεινη την ημερα για νιωθω οτι απο αυτο \\\\\\\"ενεργοποιηθηκε\\\\\\\". θα γινω καλα? η θα ζησω το υπολοιπο της ζωης μου ετσι?

Αγαπητή Χρύσα, η χρήση του χασίς μπορεί να αποτελέσει την αφορμή και σίγουρα όχι την αρχική αίτια των κρίσεων πανικού, οι οποίες βασίζονται στον τρόπο αντίληψης και στις επακόλουθες ψυχολογικές συγκρούσεις. Η διαταραχή πανικού είναι δυνατό να ξεπεραστεί οριστικά εφόσον αντιμετωπίσουν οι πρωταρχικές αιτίες. Κάθε διαφορετική προσέγγιση μπορεί να προσφέρει μόνο προσωρινή ανακούφιση από τις εξωτερικές εκδηλώσεις της.



nouk    29/11/2012 20:53
γεια σας ειμαι 20χρονων και πασχω εδω και εναν χρονο απο κρισεις πανικου αν και πρεπει να αρχισαν απο μικροτερη αλλα το αφησαμε ετσι και περασε με τελειως διαφορετικα συμπτωματα ομως διοτι ο τροπος αντιληψεις των πραγματων ηταν διαφορετικος οπως και οι φοβιες μου.ολα ξεκινησαν με το που μπηκα στην σχολη ξαφνικα μια μερα με επιασε κατι που δεν μπορουσα να το εξηγησω και εκλαιγα δυνατα φωναζωντας οτι φωβαμαι μην τρελαθω.για να μην σας κουρασω για πολυ καιρο δεν πηγα σε ειδικο αργοτερα ομως ενιωσα πολυ την αναγκη και ετσι αρχισα.η ψυχολογος μου εκανε παρα πολυ καλο και εξακολουθω να κανω συνεδριες.χαπια δεν πηρα διοτι σπουδαζω γυμναστικη ακαδημια και φοβηθηκα για τις επιδοσεις μου μηπως με επηρεασουν σωματικα αλλα δεν χρειαστικα απο οτι μου ειπε και η γιατρος μου η οποια ειναι κατα αυτων.πλεον δεν με πιανουν κρισεις αλλα με πιανει ξαφνικα μια εντονη ανυσιχια και πευτω ψυχολογικα για δυο τρεις μερες σκευτοντας παλι μην παθω κατι ψυχολογικο κυριος οχι σωματικο και μετα επανερχομαι ειναι δηλαδη καποια διαστηματα που φευγω εκτος εαυτου ετσι αισθανομαι....αυτο θα υποχωρισει ποτε η θα ειμαι για παντα ετσι?οτι και να με πιασει το αγκαλιαζω και κανω υπομονη μεχρι να φυγει χωρις να με καθηλωνει και αποδυναμωνει πλεον αλλα αυτο το πραγμα με στεναχωρει πιο πολυ και απο τις κρισεις.ποια ειναι η συμβουλη σας?ευχαριστω και συγνωμη για τον χρονο σας.

Αγαπητή nouk, μια επιδείνωση μετά τη λήξη των κρίσεων πανικού είναι αναμενόμενη, διότι οι κρίσεις αυτές, αποτελώντας τον αμυντικό μηχανισμό του εγκεφάλου, αποσπούσαν την προσοχή από άλυτες ψυχολογικές συγκρούσεις και προκλήσεις της καθημερινότητας. Η κατανόηση και αποδοχή αυτής της συνέπειας μπορεί να συμβάλλει στην πετυχημένη μελλοντική πορεία της αντιμετώπισης της κατάστασης, και ιδιαίτερα όταν εσύ η ίδια υποστηρίζεις ότι υπάρχουν αισθητά σημάδια βελτίωσης της.



κωνσταντινα    18/11/2012 17:25
καλησπερα,εχουμε ξαναμιλησει μαζι,το θεμα μου ειναι οτι ακομη,παρα τισ προσπαθειες μου,και τα χρηματα που εχω ξοδεψει μεχρι τωρα,ακομη υποφερω εδω και 22 μηνες απο διαταραχες πανικου και σωματοποιηση.τωρα ομως δεν ειμαι σιγουρη ποια τι μου συμβνει.κοιταζομαι στον καθρεπτη και ειναι λεσ και με κοιταζς μεσα απο το καθρεπτη,ενω γνοριζω οτι ειμαι εγω λεω ποια ειναι αυτη,ολα γυρω μου,μου φενονται περιεργα,ερωτησεις οπωσ γιατι το κανω αυτο?λες και εχω χασει το συναισθημα,και ωρες ωρες οταν φοβαμε πολυ ειναι λες και θα δω καποιο δρακο,μονο που δεν τον βλεπς,απλα το νοιοθω σαν σκεψη,αλλα δεν το βλεπω σαν εικονα,και ειναι λες κοινουμε και μιλαω αυτοματα,λες και δεν ξερω απο που μιλαω πως απανταωκαι πωσ σκεφτομαι.παω σε ψυχολογο εδω και ενα χρονο.και κανω και ομοιπαθητικη,τα αντικαταθλιπτικα κ ανχολυτικα με χειροτερεψαν,τωρα ομοιοπαθητικη κανς μονο 2 μηνες και μου ειπαν να εχω υπομονη γιατι εχω πολυ καιρο το προβλημα και θα αργησει λιγο να γινει η δραση των φαρμακων,ειναι φορες που για λιγη ωρα νοιοθω καλα λεσ και επανερχομαι,ειχα χασει την γευση μου κ επανηλθε.πρεπει να ανησηχω?λετε να παω παλι σε καποιον ψυχιατρο?

Αγαπητή Κωνσταντίνα, από τη στιγμή που αισθάνεσαι ότι σε μερικά σημεία υπάρχει θετική πρόοδος, ποιος μπορεί να είναι ο λόγος της ανησυχίας;



poppy    11/11/2012 23:25
πασχω απο αγχωδης διαταραχη και κρισεισ πανικου.ειμαι εγκυος και σε 2 βδομαδες γενναω και με εχει πιασει κριση πανικου απο υπερβολικο αχγος για την γεννα.τι μπορω να κανω;;μπορω να παρω ηρεμιστικο η θα παθει τιποτα το μωρο;;;παλιοτερα επαιρνα ζαναξ το 0,5.υποφερω θελω την βοηθεια σας,σκεφτομαι συνεχεια την γεννα και φοβαμαι πολυ με αποτελεσμα να παθαινω κριση πανικου.

Αγαπητή Πόππη, τη βάση του κάθε άγχους αποτελεί η αβεβαιότητα ή ο φόβος προς το άγνωστο. Εάν το άγνωστο μετατραπεί σε γνωστό το άγχος θα στερηθεί τη βάση του και απλά δε θα προκύπτει. Στην περίπτωση σου ίσως να ήταν εύστοχο να ενημερωθείς για τη διαδικασία της γέννας, ώστε να διαπιστώσεις ότι πρόκειται για μια απόλυτα φυσιολογική κατάσταση, την οποία έχουν περάσει επιτυχώς δισεκατομμύρια θηλυκών που έχουν αποκτήσει κατά την εξέλιξη την ικανότητα κυοφορίας. Και αν η ενημέρωση δεν θα είναι επαρκής ώστε να αλλάξουν οι πεποιθήσεις σου, υπάρχει και η δυνατότητα άμεσης παρατήρησης με σκοπό την εξοικείωση με τη συγκεκριμένη διαδικασία, διότι ακόμα και ο ίδιος ο θάνατος όταν αντιμετωπίζεται σε καθημερινή, συνηθισμένη βάση, αντιλαμβάνεται διαφορετικά.



Ευγένιος    00/00/0000 00:00
Γιατρε γεια σας!!Εδω και ενα διαστημα 2μηνων περιπου εχω κατι σα βαρος,ενοχληση στην αριστερα πλευρα του στηθους!στην αρχη δε το εδωσα και πολυ σημασια,ωστοσο το ενιωθα σαν πιασιμο και προσπαθουσα με το τριψιμο να το ανακουφισω!Μετα απο ενα διαστημα εβλεπα οτι δεν υποχωρουσε μεχρι και τωρα..ειναι συνεχομενο αλλα καποιες φορες προσπαθω να μην το σκεφτομαι!Να σας ενημερωσω οτι εχω διαταραχη πανικου που εχω ανακαλυψει τον τελευταιο χρονο περιπου!ισως αυτο να παιζει ρολο στο να ειναι καποια εμμονη και να μην ειναι τιποτα σοβαρο, αλλα δεν αποκλειω και το ενδεχομενο να ειναι οντως κατι οργανικο οπως καποιο πιασιμο,θλαση,ψυξη,ή και να το τραυματισα απο το \\\\\\\"τριβε τριβε\\\\\\\"..εχω παει σε ομοιοπαθητικο,μιλησα μαζι του και μου εδωσε κατι χαπια τα οποια αγορα αλλα δεν πηρα ακομη γιατι θα θελα να το ξεπερασω χωρις φαρμακα..τι μου προτεινετε να κανω;

Αγαπητέ Ευγένιε, η διαταραχή πανικού συμβάλλει αποφασιστικά στην υπερβολική μεγιστοποίηση του παραμικρού προβλήματος, αλλά και είναι σε θέση να προκαλεί η ίδια τις σωματοποιήσεις, προερχόμενες από την επιρροή της έντασης, η οποία εγκαθιδρύεται στον εγκέφαλο υπό την πίεση του συνεχούς άγχους. Εφόσον θέλεις να αποφυγής τη φαρμακευτική αντιμετώπιση, η αποτελεσματικότητα της οποίας παρεμπιπτόντως είναι προσωρινή, διότι με τη διακοπή της αγωγής σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα τα προβλήματα προκύπτουν εκ νέου, καλείσαι να αναθεωρήσεις τις αντιλήψεις σου ώστε αυτές να αλλάξουν προς την κατεύθυνση της περισσότερης γνώσης και αντικειμενικότητας. Αυτό θα σου επιτρέψει αντί να αγχώνεσαι με το άγνωστο της οποιασδήποτε προβληματικότητας, να έχεις τη σιγουριά της γνώσης και να προβαίνεις σε αναγκαίες ενέργειες για την αιτιολογική υπέρβαση της.



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | >>