ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 557 Σελίδα: 11η Επιλέξτε κατηγορία:   


Πανικός


Matina    08/10/2012 18:31
Γιατρέ είμαι πολύ αγχωμένη. Η αδερφή μου εδώ και ένα χρόνο, μετά από κρίσεις πανικού και πολλά νεύρα ή κλάμματα, της χορηγήθηκαν cipralex απ\\\\\\\' τον ψυχίατρο. Τώρα χώρισε από το αγόρι της μετά από 6 χρόνια σχέση και αμελεί να παίρνει τα χάπια και δεν νιώθει καλά και έχει νεύρα. Αναριωτιέμαι αν όλα αυτά είναι ενδείξεις ότι δεν θα μπορέσει να κόψει τα χάπια... Αλλιώς μετά από πόσα χρόνια χορήγησης μπορεί κάποιος κατά Μ.Ο. να τα κόψει?

Αγαπητή Ματίνα, για να μπορέσει κάποιος να σταματήσει την φαρμακευτική αγωγή, η οποία αντιμετωπίζει μόνο την ένταση των συμπτωμάτων, είναι αναγκαίο να εξαλείφουν οι αιτίες που προκαλούν τις ψυχολογικές συγκρούσεις, και αυτό επιτυγχάνεται συνήθως με την αλλαγή των υπαρχόντων αντιλήψεων.



Κατερίνα    08/10/2012 13:41
Καλησπέρα, έχω ιστορικό με κρίσεις πανικού και αγχώδεις διαταραχές.έκανα ψυχοθεραπεία για 4 χρονια και παρουσιάζα πολλές διακυμάνσεις.Φέτος το καλοκαίρι τα συμπτώματα εντάθηκαν.Εξακολουθώ ν αέχω πολλά σωματικά συμπτώματα,παρόλο που ξεκίνησα πάλι ψυχοθεραπεία με νέο θεραπευτή.Νιώθω συνεχώσς κουραση,υπνηλία, πονοκεφάλους, ένα σφίξιμο στο κεφάλι σαν να μου το πιέζουν στους κροτάφους,μουδιάσματα,μυρμηγκίασματα,ξεσπάω σε κλάματα χωρίς λόγο και πολλά άλλα. Έχω κάνει αιματολογικές εξετάσεις και ούρων ,θυρεοειδή, καρδιογράφημα και τρίπλεξ. όλες είναι άριστες λλά τα συμπτώματα συνεχίζονται και αυτό με φοβίζει.Μήπως πρέπει να κάνω και κάποια άλλη εξέταση?Μήπως έχω κάτι παθολογικό και δεν έχει διαγνωσθεί? Φοβάμαι πάρα πολύ και ο φόβος δεν με αφήνει να χαρώ τίποτα.Ευχαριστώ εκ των προτέρων για την απάντηση.

Αγαπητή Κατερίνα, το γεγονός που συνεχίζεις να έχεις την τάση να αποδίδεις τις σωματικές επιπτώσεις του άγχους και της δυσαρέσκειας με την καθημερινότητα στις πιθανές, αλλά ανύπαρκτες παθολογικές αιτίες, σημαίνει ότι δεν έχει επιτευχθεί ο βασικός στόχος της ψυχοθεραπείας, η γενική αντίληψη της ψυχολογικής λειτουργίας του ανθρώπου και των μηχανισμών της ψυχολογικής του άμυνας. Διότι δεν είναι ο φόβος, αυτός που δεν μας επιτρέπει να χαρούμε οτιδήποτε, αλλά οι ίδιες οι αντιλήψεις που διαμορφώνουν την καθημερινότητα μας, ενώ ο φόβος προς τις ανύπαρκτες απειλές καλείται να αποσπάσει την προσοχή μας από τις άλυτες ψυχολογικές συγκρούσεις και από τις αρνητικές επιπτώσεις της δυσάρεστης καθημερινότητας, την οποία, προφανώς δεν έχουμε μάθει να εκτιμούμε αντικειμενικά.



Μάνια    30/09/2012 00:05
Γιατρέ, είμαι 35 χρονών, μάνα ενός μωρού 10 μηνών και \\\\\\\"έμπειρη\\\\\\\" στα ζητήματα πανικού, αφού βασανίζομαι εδώ και 10 χρόνια απο την συγκεκριμένη διαταραχή, όχι πια με έντονες κρίσεις, αλλά κυρίως με απέραντο άγχος για το καθετί που με πνίγει.Το άγχος αυτό με δυσκολεύει να κάνω πράγματα, όπως να ταξιδέψω με αεροπλάνο και να πάω στην χώρα του άντρα μου, ενώ σαν \\\\\\\"κουσούρι\\\\\\\" απο όλα αυτά τα χρόνια, είναι ότι δυσκολεύομαι να μείνω μόνη μου γιατί δεν μπορώ να χαλαρώσω. Την αιτία που ξαναφούντωσε η διαταραχή, μετά απο 3ετή διακοπή της, την υποθέτω, είναι η εδώ και δύο χρόνια απίστευτη σωματική και ψυχική κατάντια της μάνας μου απο τις χημειοθεραπείες, ύστερα απο διάγνωση καρκίνου σε αρχικό στάδιο. Ακόμα και έγκυος ήμουν μπες βγες στα νοσοκομεία μαζί της και μόλις γέννησα ανέλαβα αποκλειστικά εγώ και ο άντρας μου το μεγάλωμα του παιδιού, κάτι εξαιρετικά κουραστικό ψυχή τε και σώματι.Είμαι παιδί χωρισμένων γονιών, μεγάλωσα μαζί της με τον αδερφό μου και όλα τα έκανα πάντα για να την ευχαριστώ.Τώρα έγιναν όλα ρημαδιό και προσπαθώ μέσα σε όλα αυτά να βρω τις άκρες μου.Τι θα με βοηθούσε αληθινά?Τα φάρμακα ξέρω ότι είναι ημίμετρο.Η ψυχολόγος μου λέει ότι καλά τα κατάφερες μέχρι τώρα.¨Ομως δεν μπορώ ακόμα να καταπιώ αυτό που μας συνέβη.Ένα τραγικό γεγονός παρέα με το πιο ευχάριστο γεγονός στην ζωή μου, σε ένα μυαλό συγκρούονται.Ευχαριστώ για τον χρόνο σας και ευελπιστώ σε μια ενθαρρυντική απάντηση

Αγαπητή Μάνια, τα γεγονότα που αντιμετωπίζει ο καθένας από εμάς είναι ουδέτερα κατά βάση τους και ο συναισθηματικός τους χρωματισμός εξαρτάται από τον τρόπο που τα αντιλαμβανόμαστε. Έχουμε εκπαιδευτεί να φοβόμαστε τις αποτυχίες, την κρίση των άλλων, να προτιμούμε να αποφεύγουμε τις πρωτοβουλίες και να μας αγχώνει το κάθε τι άγνωστο, όταν δεν είμαστε απόλυτα σίγουροι για την έκβαση μιας κατάστασης. Από τη στιγμή που η κάθε δυσκολία σημαίνει την καταβολή των επιπρόσθετων προσπαθειών για την υπέρβασή της, η ίδια η ζωή είναι μια σειρά των διαδοχικών δυσκολιών, η αντιμετώπιση των οποίων αποτελεί τη σημασία της επιβίωσης και της ικανότητας προσαρμογής. Το μόνο πραγματικά τραγικό και ανεπανόρθωτο για οποιονδήποτε ζωντανό οργανισμό είναι ο δικός του θάνατος. Όλα τα υπόλοιπα είναι μεν δυσάρεστα και ανεπιθύμητα, αλλά παρατηρούμε ότι με το πέρασμα του χρόνου, ο άνθρωπος μπορεί να προσαρμοστεί και να αποδεχτεί ακόμα και τόσο δύσκολη δοκιμασία όπως ο θάνατος των παιδιών του. Επομένως, αυτό που μας εμποδίζει να είμαστε περισσότερο λειτουργικοί είναι ο τρόπος, με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα. Εάν ο τρόπος αυτός αλλάξει και γίνει περισσότερο βάσει της λογικής, παρά των δυσλειτουργικών υπολειμμάτων του παιδικού, υποκειμενικού τρόπου αντίληψης, τότε θα προκύψουν ισχυρές πιθανότητες της αιτιολογικής αντιμετώπισης του άγχους, το οποίο και ενεργοποιεί διάφορους διαστρεβλωμένους αμυντικούς μηχανισμούς όπως η διαταραχή πανικού.



δημητρα     09/09/2012 19:54
γεια σας κ παλι .η ερωτηση μου ειναι η εξησ αυτην την φορα θεωρειται οτι τα αποθημενα ειναι αυτα που μας βγαζουν ολα αυτα τα ψυχολογικα προβληματα ?δηλαδη για να καταλαβω ο φοβος του πανικου προερχεται κυριως απο καποιο υποσηνηδειτο φοβο τον οποιο εμεισ δεν αντιλαμβανομαστε και αν πλεον το αντιληφθουμε θα θεραπευτουμε?

Αγαπητή Δήμητρα, όταν αντιληφθούμε ότι οι αιτίες που ενεργοποιούν τον πανικό δεν αντιστοιχούν στην πραγματικότητα, αυτόματα αναιρείται το έδαφος για τη δημιουργία του.



ΔΗΜΗΤΡΑ    01/09/2012 19:38
ΚΥΡΙΕ ΚΟΤΑΝΙΔΗ ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΕΙΜΑΙ Η ΔΗΜΗΤΡΑ ΣΑΣ ΕΙΧΑ ΞΑΝΑΓΡΑΨΕΙ ΠΡΙΝ ΚΑΙΡΟ ΜΟΥ ΕΙΧΑΤΕ ΔΩΣΕΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΤΟΤΕ .ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ (ΤΙ ΑΛΛΟ)Η ΔΙΑΤΑΡΡΑΧΗ ΠΑΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ Ο ΦΟΒΟΣ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΠΡΑΓΜΑΙΚΑ ΝΑ ΚΑΝΩ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΛΕΟΝ Κ ΝΑ ΜΗΝ ΤΑ ΑΠΟΦΕΥΓΩ ΑΛΛΑ ΒΛΕΠΩ ΟΤΙ ΑΚΟΜΑ ΦΟΒΑΜΑΙ ΠΑΙΡΝΩ ΒΕΒΑΙΑ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑΚΙΑ ΜΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΑ ΚΟΨΩ .Η ΕΡΩΤΗΣΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΕΞΗΣ ΤΕΛΙΚΑ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΟΡΜΟΝΩΝ?Η ΜΗ ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΑΣ Κ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΕΤΑΙ ΠΟΙΟ ΨΥΧΡΑΙΜΑ ΝΑ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΜΗΝ \\\\\\\"ΦΟΒΑΤΑΙ\\\\\\\"ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΥ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ?ΠΟΥ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΑΣ ΒΡΩ ΕΙΜΑΙ ΑΠΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΣΑ ΦΙΛΩ Κ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ

Αγαπητή Δήμητρα, υποθέτω πως η πρώτη ερώτηση σου αφόρα περισσότερο τους νευροδιαβιβαστές, παρά τις ορμόνες, διότι οι νευροδιαβιβαστές είναι οι ουσίες που ρυθμίζουν το βαθμό των συναισθημάτων. Η αντίληψη ότι οι νευροδιαβιβαστές πρωταρχικά ευθύνονται για την εμφάνιση των συναισθηματικών προβλημάτων δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα, επειδή η έκκριση και τα επίπεδα τους αποτελούν την αντίδραση του εγκεφάλου στα εξωτερικά ερεθίσματα και εξαρτώνται από των τρόπο αντίληψης, δηλαδή από το κατά πόσο το συγκεκριμένο ερέθισμα, που βιώνεται ως αρνητικό ή δυσάρεστο, όντως αντιστοιχεί στην πραγματική απειλή. Ως εκ τούτου και αποσαφηνίζεται ο τρόπος αντιμετώπισης, βασισμένος στη γνώση όσο του εαυτού, τόσο και των φυσικών νόμων και κανόνων του περιβάλλοντος. Όταν μάθουμε να διαχωρίζουμε τις πραγματικές απειλές από τις νοητές, τεχνητές, αυτές, που αποτελούνται από τα απωθημένα συναισθήματα και ανασφάλειες του παρελθόντος, τότε θα κοπεί η πηγή που ανατροφοδοτεί το φόβο προς το άγνωστο, καθώς το άγνωστο θα μετατραπεί σε γνωστό. Τα στοιχεία της επικοινωνίας βρίσκονται στην ομώνυμη ενότητα της παρούσας σελίδας.



Ιφιγενεια    30/08/2012 09:55
Καλημερα! Εδω και λιγους μηνες υποφερω απο κρισεις πανικου και αγοραφοβια. Με επεισαν και πηγα στον γιατρο ο οποιος μου εδωσε τους τελευταιους μηνες το xanax 0,5mg και παιρνω μισο την ημερα. Πριν απο δυο μερες μου εδωσε το entact 20mg και παιρνω ενα το βραδυ προν κοιμηθω. Μου ειπε να κανω υπομονη καποιες μερες μεχρι να κανει επιπεδο στον οργανισμο. Αυτες τις τρεις μερες εχω πολυ ναυτια και δεν εχω ορεξη να φαω. Ειναι απ το φαρμακο; Γιατι ειμαι ετσι; Ποσο καιρο θα εχω αυτα τα συμπτωματα; Ευχαριστω!

Αγαπητή Ιφιγένεια, η χρήση των αναστολέων επαναπρόσληψης της σεροτονίνης μπορεί να προκαλέσει διαταραχές του πεπτικού συστήματος. Η διάρκεια και η ένταση των παρενεργειών εξατομικεύονται, και είναι προτιμότερο να αντιμετωπίζονται με την ενεργή συμμετοχή του ειδικού που χορήγησε το συγκεκριμένο σκεύασμα. Υπάρχει όμως και η πιθανότητα του ψυχολογικού παράγοντα, όταν το άτομο έχει έντονες εσωτερικές ενστάσεις ή φόβο των φαρμάκων.



Αθηνά    27/08/2012 14:22
Κύριε Κοτανίδη ευχαριστώ για την απάντησή σας στις 08/07/2012 14:06, με βοήθησε πολύ. Πήγα διακοπές, πέρασα υπέροχα και δεν σκέφτηκα τον πανικό παρά μόνο μια στιγμή και αυτό φευγαλέα. Έχω υιοθετήσει σαν μότο μου \\\\\\\"κοίτα τον φόβο κατάματα κι ο φόβος θα φοβηθεί και θα φύγει\\\\\\\". Έχετε να μου προτείνετε κάποια βιβλία σχετικά με την απαλλαγή από άγχη και φοβίες?

Αγαπητή Αθηνά, συνήθως, η κατά μέτωπο επίθεση συνοδεύεται από αμφίβολα και βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα. Όταν μια υπέρβαση ή καταπίεση καλύπτεται με μια άλλη υπέρβαση ή καταπίεση, προφανώς, η πρώτη δεν αφανίζεται. Περισσότερο αποτελεσματικός θα ήταν ένας άλλος τρόπος, βασισμένος στην αντίληψη «μελετώ το εχθρικό φαινόμενο, και προσπαθώ να το μετατρέψω σε σύμμαχο», και η ανθρώπινη ιστορία έχει παρά πολλές αποδείξεις επιτυχίας τέτοιας προσέγγισης. Όσον αφόρα τα βιβλία, θα είναι αρκετά χρήσιμα αυτά που περιγράφουν τις αιτίες και τη φύση των φαινομένων, ώστε να μετατραπεί το άγνωστο για εμάς σε γνωστό, αυτά δηλαδή που μας μαθαίνουν το ψάρεμα, σύμφωνα με την αρχαία κινέζικη παροιμία. Αντίθετα, λιγότερο χρήσιμα θα είναι αυτά, που περιέχουν συμβουλές και οδηγίες, αυτά που παρέχουν «το ψάρι έτοιμο για φαγητό».



Αλεξανδρα    22/08/2012 19:26
γειασ σας.ονομαζομαι αλεξανδρα κ ειμαι 23 χρονων.πριν απο 2 χρονια εμφανισα κρισεις πανικου. με το καιρο καταφερα να τις ξεπερασω μονη μου αλλα μου εχει μεινει ο φοβος!φοβαμαι συνεχως οτι ειμαι αρρωστη.μια φοβαμαι για την καρδια μου μια για το στομαχι.δεν ξερω πια τι να κανω.καταλαωαινω οτι ειναι απο αγχος αλλα δεν μπορω να το ελεξω.τις τελευταιες μερες νιςθς εντονα φτερουγισματα στη καρδια.σαν να σταματαει η καρδια μου.πριν απο 4 χρονια ειχα κανει γενικο ελεγχο στη καρδια κ ητανε ολα μια χαρα κ πριν ενε χρονο ειχα κανει καρδιογραφημα κ παλι ολα μια χαρα.ηθελα να σας ρωτησω τι να κανω να παω παλι σε καρδιολογο ή ειναι ψυχολογικο κ αυτο παλι?ευχαριστω πολυ!

Αγαπητή Αλεξάνδρα, η μη αποδοχή των ψυχολογικών αιτιών της σωματοποίησης του άγχους και η επιμονή τους στην αναζήτηση κάποιων οργανικών, παθολογικών αιτιών άμεσα συσχετίζεται με την πραγματική θέληση της αλλαγής της προβληματικής κατάστασης, η οποία, στην ουσία, δεν είναι τίποτε άλλο, παρά μια αποτελεσματική προσπάθεια διαφυγής που εκτελείται από τον εγκέφαλο στο πλαίσιο φυσιολογικών αμυντικών μηχανισμών του.



Γρηγορης    18/08/2012 14:58
Κυριε Κοτανιδη σας αξιζουν πολλα συγχαρητηρια για το εργο που επιτελειται και βοηθατε ολους εμας να αντιμετωπισουμε τα προβλημα που μαστιζουν την ψυχικη μας ισσοροπια.Εδω κ 3 μηνες ζω μια κολαση απο τελη μαιου μεχρι κ τωρα που σας γραφω!Ολα ξεκινησαν οταν σταματησα να εχω ορεξη για φαγητο με ειχε κυριευσει αγχος κ πανικος γτ ειχα δυσκολια στην καταποση κ εντονες καουρες κ καψιμο στο στομαχι.Μεσα σε 4 μερες εχασα 5 κιλα απο 90 πηγα στα 85.Πηγα σε γαστρεντερολογο ο οποιος μου διεγνωσε οισοφαγιτιδα με παλινδρομηση κ απο κει κ επειτα με πηρε η κατω βολτα.Αν κ με την αγωγη νιωθω καλυτερα με το στομαχι ο ψυχικος μου κοσμος παραπεει εντελως.νιωθω οτι πασψω απο κατι σοβαρο,καρκινο κ αλλες πολλες απο αρρωστιες δλδ που ειναι ανιατες!Τρεχω συνεχεια σε νοσοκομεια σε γιατρους,παθολογους,ωρλ,παω κανω με την παραμικρη ενοχληση που θα νιωσω σε καποιο σημειο του σωματος μου εξετασεις αιματος,ακτινογραφιες θωρακος,υπερηχα κτλ. Απευθυνθηκα σ\\\\\\\'εναν πολυ καλο ψυχιατρο-νευρολογο μεγαλης ηλικιας κιολας με μεγαλη εμπειρια ο οποιος μου διεγνωσε καταθλιψη και μου ειπε πως εχει ταλαιπωρησει πολυ το νευρικο μου συστημα.Μου εδωσε να κανω θεραπεια με paroxia20mg κ xanax του 1mg για να μπορω να κοιμαμαι ηρεμα τα βραδια διοτι ο υπνος αυτους τους 3 μηνες ειναι διακεκομενος κατα την διαρκεια της νυχτας!Με τα φαρμακα δν μπορω να πω οτι ειδα μεγαλη διαφορα...Τωρα τα κιλα μου ειναι 81,5 αλλα ανεβοκατεβαινουν συνεχεια δν σταθεροποιουνται κυμαινονται μεταξυ 79 κ 82 κιλα,τρωω κανονικα εδω 1 μηνα ψιλοαρκετα γτ αγωνιζομαι να μην χασω κ αλλα παω ζυγιζομαι συνεχεια εχω παθει κατι σαν ψυχωση κ με αυτο το θεμα των κιλων κ ενω ολοι με καθυσυχαζουν οτι ολα ειναι θεμα μυαλου κ αγχους εγω αναρωτιεμαι:\\\\\\\"ΚΑΙ ΑΝ ΠΕΦΤΟΥΝ ΕΞΩ;Κ ΕΧΩ ΚΑΤΙ ΣΟΒΑΡΟ;\\\\\\\".Η ερωτηση μου προς εσας ειναι η εξης ποσο διστημα μπορει να κρατησει ολο αυτο;Πανω απο 6 μηνες μπορει κ 1χρονο;Η ειναι αναλογως την περιπτωση του καθενος;Εχω κουραστει πολυ κ εχω κουρασει κ τους δικους μου ανθρωπους κ δεν το θελω αυτο.Θελω να ευχαρηστησω την κοπελα μου που ειναι διπλα μου την αδερφη μου που βιωνει κ εκεινη κατι παρομοιο και την οικογενεια μου.Σας ευχαριστω εκ των προτερων για το χρονο σας να ειστε καλα κ ευχομαι σε ολους τους χρηστες αυτης της σελιδας ταχεια αναρρωση απο καθετι δυσκολευει την ποιοτητα της ζωης τους.Να σας εχει ολους ο θεος καλα παιδια!!!

Αγαπητέ Γρήγορη, η ενασχόληση με τα υποθετικά, μη υπαρκτά προβλήματα είναι μια μορφή της άμυνας του εγκεφάλου, ο οποίος με τον τρόπο αυτό προσπαθεί να αποσπάσει την προσοχή του και να διαφύγει από την δυσαρέσκεια με την καθημερινότητα του συγκεκριμένου ατόμου. Η κατάσταση αυτή μπορεί να συνεχίζεται εφ’ όρου ζωής εάν δεν αρθούν οι αιτίες που ενεργοποιούν και διατηρούν τον παραπάνω μηχανισμό, και αυτό επιτυγχάνεται με την αλλαγή των αντιλήψεων, βασισμένων στην απόκτηση γνώσης κυρίως για τον εαυτό μας, αλλά σε στενή σχέση με την αντικειμενικό περιβάλλον και τους νόμους της φύσης.



Άντα.    10/08/2012 11:26
Καλημέρα. Εκει που έλεγα οτι οι κρίσεις πανικου μου πέρασαν..ξαναήρθαν! Προχθες πέθανε η θεία μου...και εχω να κοιμηθώ 2 μέρες γιατί σκέφτομαι οτι αν κοιμηθώ θα πεθάνω. Απο τη μια σκέφτομαι οτι χωρις κάποιο πρόβλημα αυτο δε γίνεται,αλλα απο την άλλη τώρα που έχασα τη θεία μου φοβάμαι. Ξανά απο την αρχη όλο αυτο.

Αγαπητή Άντα, συνήθως η Διαταραχή Πανικού δεν εξαλείφεται οριστικά εάν δεν αλλάξουν οι αντιλήψεις και ο τρόπος σκέψης που την είχαν προκαλέσει και συνεχίζουν να την συντηρούν.



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | >>