ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 582 Σελίδα: 11η Επιλέξτε κατηγορία:   


Πανικός


Πεπη    08/01/2013 10:54
Γιατρε γεια σας.Υποφερω τα τελευταια 7 χρονια απο κρισεις πανικου αμεσως μετα την γεννα μου αλλα οχι πολυ συχνες.Επισης ςχω ενα μεγαλο θεμα με τις αρρωστιες και νομιζω πως με την παραμικρη ενοχληση εχω ειτε καρδια, εγκεφαλικο η και καρκινο.Μπορω να πω πως κανω αρκετα συχνα εξετασεις λογω αυτου του φοβου.Το προβλημα μου ειναι οτι τον τελευταιο καιρο μολις αρχισει να με παιρνει ο υπνος πεταγομαι με ενα αισθημα οτι εχει σταματησει η καρδια μου καθως και με ενα αισθημα ταραχης, αλλα και κατα την διαρκεια του υπνου αισθανομαι ειτε οτι σταματαει η καρδια μου, ειτε οτι χτυπα πολυ γρηγορα, δεν μπορω να προσδιορισω τι συμβαινει απο τα δυο.Θα μπορουσατε να βοηθησετε με καποια συμβουλη σας, γιατι εχω ανησυχησει μηπως παθω ανακοπη στον υπνο μου.Θα ηθελα τελος να σας πω πως δεν υπαρχει κατι αλλο στην ζωη μου που να με ανησυχει,και δεν καταλαβαινω απο που πηγαζει ολο αυτο το αγχος. Σας ευχαριστω εκ των προτερων.

Αγαπητή Πέπη, η εμμονή με τις αρρώστιες είναι χαρακτηριστική για τη Διαταραχή Πανικού. Το πρόβλημα με το άγχος συνήθως οφείλεται στο γεγονός ότι δεν έχουμε εκπαιδευτεί να αξιολογούμε κάποια πράγματα που τα θεωρούμε «ασήμαντα» ή τουλάχιστον λιγότερο σημαντικά από κάποια αλλά. Εκτός από αυτό, έχουμε διδαχθεί σε αρκετές περιπτώσεις να καταπιέζουμε τον εαυτό μας για τα οφέλη αμφιβόλου περιεχομένου. Επιπλέον, μάθαμε να αξιολογούμε μόνο κάποιες έκδηλες επιρροές στην ψυχολογία μας, χωρίς να λαμβάνουμε υπόψη ότι οι περισσότερες συγκρούσεις είναι ασυμβίβαστες με τις αντιλήψεις μας και έχουν την ιδιότητα να απωθούνται στο ασυνείδητο και να μην είναι αντιληπτές, όπως για παράδειγμα ο θυμός προς τους γονείς. Έτσι φτάνουμε στο σημείο να απορούμε, ποιος είναι ο λόγος της δυσαρέσκειας, από τη στιγμή που όλα τα κριτήρια επιτυχίας έχουν επιτευχθεί και συνεχίζουν να τηρούνται;



dhmhtra     07/01/2013 22:36
καλησπερα κυριε κοτανιδη .θα ηθελα να ρωτησω ποτε ειναι ετοιμοσ καποιοσ να κοψει τα φαρμακα ? παιρνω εδω και δυο χρονια διαφορα αντικαταθλιπτικα για την διαταρραχη πανικου βλεπς τεραστια διαφορα αλλα δεν θελω να τα παιρνω για παντα η ψυχιατροσ μου μου ειπε οτι καποια στιγμη θα τα κοψουμε αλλα εγω το φοβαμαι πολυ δεν θελω να ξαναρχισουν οι κρισεισ πανικου κ οι αγοραφοβια που πλεον ειναι ελεγχομενη ψυχοθεραπεια κανω απο τηυν αρχη τησ θεραπεια σ μου με διαφορουσ ψυχοθεραπευτεσ αλλα βλεπω οτι μενω μονο στο θεωρητικο κομματι δηλαδη οκ εκεινη την ωρα τα καταλαβαινω αλλα μετα παλι τα ιδια οι ιδιεσ αρνητικεσ κ φοβικεσ σκεψεισς

Αγαπητή Δήμητρα, εάν εννοούμε την οριστική απαλλαγή από την ανάγκη φαρμακευτικής αντιμετώπισης των συμπτωμάτων, αυτό μπορεί να προκύψει μόνο εφόσον αντιμετωπίσουμε τις αρχικές αιτίες, βασισμένες στον τρόπο αντίληψης που προκαλεί ανασφάλειες. Διαφορετικά, η προσωρινή διακοπή επιχειρείται με την πλήρη υποχώρηση των συμπτωμάτων, στην οποία συμπεριλαμβάνεται και η αίσθηση ασφάλειας του ίδιου του ατόμου .



ΕΛΠΙΝΙΚΗ    01/01/2013 23:17
Γεια σας.εκανα μια θεραπεια με ζολοφτ για εναν περιπου χρονο.πριν 2 εβδομαδεσ περιπου τα εκοψα ισωσ λιγο πιο αποτομα απ οτι θα επρεπε.φυσικα δεν αισθανομαι καλα.εχω ολα τα συναισθηματα των κρισεων πανικου κ τα συμπτωματα αλλα σε ηπια μορφη.παντωσ ζοριζομαι πολυ.το καλοκαιρι επισης που επαιρνα μισο υποτροπιασα παλι!!!τι μου προτεινετε να κανω.υπαρχει πιθανοτητα να πρεπει να τα παιρνω για παντα???απαντησρε μου σασ παρακαλω.ευχαριστω πολυ.

Αγαπητή ΕΛΠΙΝΙΚΗ, τα φάρμακα δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τις αιτίες των ψυχολογικών συγκρούσεων, βασισμένων στη διαστρέβλωση των αντιλήψεων. Η επίδραση τους είναι καθαρά συμπτωματική και ανακουφίζει προσωρινά. Για αυτό και, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, η διακοπή της αγωγής, αργά ή γρήγορα, συνοδεύεται από την έξαρση των συμπτωμάτων, ίδιων ή παραλλαγμένων. Επομένως, αυτός που επιθυμεί να ξεφύγει από την ανάγκη μια ζωή να βασίζεται στην υποστήριξη των φαρμάκων, καλείται να προβεί σε ανάλογες ενέργειες για να επιχειρήσει να αλλάξει τις αντιλήψεις του είτε μόνος, είτε με τη βοήθεια ενός ειδικού.



    30/12/2012 22:16
Γειασας κ.Κοτανίδη.Πως μπορεί να εξηγηθεί το φαινόμενο της σχεδόν πλήρους εξαφάνισης των συπτωμάτων της ακραίας θλίψης και πανικού στο διάβασμα ή στο άκουσμα κάποιας πληροφόρίας που κατά την υποκειμενικήμου άποψη δίνει προοπτική θεραπευτική,αλλά και η επανεμφάνιση των ίδιων συπτωμάτων μετά παρελευση λιγου χρόνου.Πως γίνεται αυτή η εναλλαγη των συναισθημάτων και του θυμικού ,σε τόσο σύντομο διαστημα;Ανακουφίζομαι με την αναγνωση του OUEST BOOK η την αναζήτηση στο διαδικτυο παρόμοιων σελίδων ενημερωτικου χαρακτήρα .

Το φαινόμενο αυτό μπορεί να οφείλεται σε δυο μηχανισμούς. Ο πρώτος, ο περισσότερο «επιπόλαιος» βασίζεται στον αμυντικό μηχανισμό απόσπασης της προσοχής. Όταν ο εγκέφαλος ασχολείται με κάτι που απαιτεί αρκετή συγκέντρωση και προσοχή δεν του μένουν δυνατότητες για ενασχόληση με κάποια αλλά ζητήματα ελάσσονος σημασίας από την άποψη της βιωσιμότητας του οργανισμού. Διότι τα «προβλήματα» που μας θλίβουν συνήθως έχουν «τεχνητό» χαρακτήρα και οφείλονται στις ιδιαιτερότητες της κοινωνικής αντίληψης. Ο δεύτερος μηχανισμός πιθανόν να οφείλεται στην εμφάνιση προσδοκίας. Η θλίψη στηρίζεται στην έλλειψη θετικής προσδοκίας ή στη σιγουριά της αρνητικής προοπτικής. Δεν αποκλείεται ότι η ανάγνωση των προβληματικών καταστάσεων και των τρόπων αντιμετώπισής τους προσφέρουν ένα ποσοστό αισιοδοξίας, η οποία εμφανίζεται κατά τη διαδικασία ανάγνωσης. Ωστόσο, επειδή ακόμα δεν έχει αποκτηθεί η δυνατότητα της εφαρμογής της γνώσης σε προσωπικό επίπεδο, ώστε να επιβεβαιώνεται η θεωρία με πράξεις, με την επιστροφή στην πραγματικότητα, η αισιοδοξία μπορεί να αντικαθίσταται από μια νέα απογοήτευση και να εντείνεται η αρχική θλίψη.



giwta    30/12/2012 06:23
γειά σας,έχω και εγώ την φοβία του θανάτου,και μάλιστα ορισμένες φορές φτάνω και σε κρίσεις,όπου \\\\\\\"χάνομαι\\\\\\\" και προσπαθώ να φωνάξω να με ακούσει κάποιος για να έρθει να με βοηθήσει,αλλά τελικά δεν καταφέρνω να φωνάξω,και εκεί στο ζενίθ της κρίσης,όλα τα \\\\\\\'συμπτώματα\\\\\\\' υποχωρούν μαζί με τις ιδέες που κατακλύουν τις σκέψεις σου...πρώτη φορά που μου συνέβη κρίση και ένιωσα αυτην την φοβία του θανάτου,αυτό το απαίσιο συναίσθημα,ήταν σε ηλικία 10 χρονών περίπου.Τον τελευταίο καιρό βασανίζομαι,ειδικά πριν κοιμηθώ..επηρεάζομαι τόσο που αρχίζω να έχω μηδενιστηκές τάσεις..Προσπαθώ να με καλμάρω,να μην \\\\\\\'\\\\\\\'σκέφτομαι τόσο\\\\\\\'\\\\\\\'σε περιόδους που είμαι καλά,ξεγελάω τον \\\\\\\"δαίμονα\\\\\\\" αλλά με την πρώτη δυσκολία ή στεναχώρια, επιστρέφει...

Αγαπητή Γιώτα, ελπίζω πως έχεις συνειδητοποιήσει ότι οι κρίσεις αυτές εφαρμόζονται ασυνείδητα και αμυντικά για να σε προστατεύουν από τις συγκρούσεις που προκαλούνται από δυσκολίες και στενοχώρια.



Νικος    24/12/2012 17:58
Γιατρε καλησπερα σας!!!Τους τελευταιους 2 μηνες οταν βγαινω σ καποιο μαγαζι γ να διασκεδασω μ την παρεα μ νιωθω εντονες τασης για εμετο (της περισσοτερες φορες δεν εχω κανει ομως)και καποιες φορες νιωθω και ζαλαδα και ετσι προσπαθω να αποφευγω της εξοδους μου...Μπορειτε να μ βοηθεισετε???Ευχαριστω!!!

Αγαπητέ Νίκο, οι καταστάσεις που περιγράφεις θυμίζουν τις εκδηλώσεις της αγοραφοβίας, πληροφορίες για την οποία μπορείς να αντλήσεις από εδώ http://www.psychologia.gr/disorders/anxiety%20disorders.htm ή από εδώ http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=1



αιμιλια    23/12/2012 23:23
χαιρετε πριν τρεις μηνες ειχα για πρωτη φορα κριση πανικου.ακολουθησαν πεντε εξι ισχυρες κρισεις κ απευθηνθηκα σε ψυχιατρο.μου εδωσε xanax και υποστηριξε οτι χρειαζομαι seroxat για να τονωθω λιγο οπως ειπε .ξεκινησα τα xanax αλλα οχι τα σεροξατ.ειδα διαφορά αλλα καποια στιγμη αποφασισα να παρω κ τα σεροξατ.τοτε ξεκινησε η κολαση.5 μερες μετα την πρωτη δοση οδηγηθηκα με ασθενοφορο στο ψυχιατρειο με συμπτωματα παραληρηματος καυσου στο συνολο του σωματος κ διαστολη της κορης.εκει η γιατρος διαγνωσε αγχος κ με εστειλε σπιτι μου λεγοντας οτι το φαρμακο ειναι εξαιρετικο κ οτι αυτη ειναι η ασθενεια μου που εκδηλωνεται. την πιστεψα κ συνεχισα το φαρμακο.καθε μερα ειμαι ολο κ χειροτερα.αποφασισα να το κοψω αλλα δεν με στηριζει η γιατρος.αυτο που σκεφτομαι ειναι να αρχισω να μειωνω τη δοση.ειμαι στα 15μγκ κ νιωθω καθε μερα οτι ειναι η τελευταια μου.σημειωνω οτι το παιρνω εδω κ 22 μερες.εχω ναυτια ,αισθημα τρομου,κουραση,σφιξιμο στη γναθο,καυσο σε ολο το σωμα ,απωλεια αισθησης αφης,πονους,ξηροστομια...κλπκλπκλπ. σας παρακαλω για μια ελαχιστη καθοδηγηση.ευχαριστω πολυ.

Αγαπητή Αιμιλία, προσωπικά δεν συμμερίζομαι με την τακτική της οποιασδήποτε επιβολής, διότι θεωρώ ότι το κάθε άτομο έχει το δικαίωμα της ελευθερίας επιλογής και της ελευθερίας βούλησης. Ο ρόλος του θεραπευτή δεν είναι να ταυτίζεται με τη συμπεριφορά του αυστηρού γονιού προς το ανόητο παιδί, και να προσπαθεί να επιβληθεί από τη θέση της πλεονεξίας, αλλά να παραθέτει τη γνώση της κατάστασης και να ενημερώνει πλήρως για τους ενδεχόμενους τρόπους αντιμετώπισης της κάθε προβληματικότητας, επιδιώκοντας την κατανόηση, την εμπιστοσύνη και την συνεργασία, και παρέχοντας στον ενδιαφερόμενο την αναγκαία υποστήριξη. Έχω διαπιστώσει αρκετές φορές ότι η θεραπεία με αγχολυτικά σκευάσματα από μόνη της είναι αποτελεσματική στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της διαταραχής πανικού, ο κύριος μηχανισμός τις οποίας βασίζεται στο άγχος. Απλά, πολλοί άνθρωποι, επηρεασμένοι από τον μύθο της εξάρτησης από τα αγχολυτικά, αναζητούν μια εναλλακτική αντιμετώπιση, πιστεύοντας ότι αυτή θα έχει περισσότερο μόνιμο αποτέλεσμα. Στην ουσία όμως κανένα φάρμακο δεν μπορεί να αλλάξει τον τρόπο ζωής, σκέψης και αντίληψης, οπότε και με τη διακοπή οποιασδήποτε αγωγής, τα συμπτώματα επανεμφανίζονται με τις πρώτες κατάλληλες αφορμές. Όσον αφόρα την ουσιαστική συμμετοχή στην προσπάθεια ρύθμισης της αγωγής, αυτή είναι αναγκαίο να πραγματοποιείται κατά την κατ’ ιδίαν επαφή, η οποία θα παρέχει τη δυνατότητα αντικειμενικότερης αντίληψης και άμεσης αντίδρασης.



Anthi    19/12/2012 21:42
Γεια σας,ήθελα να μοιραστώ μαζί σας το πρόβλημα μου. Αντιμετωπίένα πρόβλημα φοβίας με τα αεροπλάνα. Αρχικά πίστευα ότι το πρόβλημα μου ήταν τα αεροπλάνα,αργότερα όσο μεγάλωνα συνειδητοποιούσα ότι οι φόβοι μου ήταν πολύ περισσότεροι απ΄όσο πίστευα!Σε κλειστούς χώρους με έπιανε μούδιασμα,στα cinema είχα πολλές φορές την αίσθηση ότι δεν είχα καλό οξυγόνο,στα ansaser αλλα περισσότερο απ΄όλα στα αεροπλάνα.Εκεί είναι κάτι το ανεξέλεγκτο. Ο φόβος με κυριεύει ,ιδρώνω συνεχώς με το παραμικρό κούνηγμα αρπάζω τον διπλανό μου είτε τον ξέρω είτε όχι. Νιώθω την ανάγκη να κατεβάσω το οξυγόνο αλλά ντρέπομαι τους διπλανούς μου! Ο άντρας μου είναι λάτρης των ταξιδιών,δεν μπορούσε να καταλάβει πως αισθανόμουνα όταν του περιέγραφα πως ένιωθα,μέχρι που ταξιδέψαμε μαζί και κατάλαβε το πόσο πολύ αναστατώνομαι.Σε 2 μέρες πάμε Αμερική ,επισκέφτηκα γιατρό και μου συνέστησε τα xanax 0,5 .Θα με βοηθήσουν ;Μου είπε να πάρω 1 χάπι μια ώρα πριν την πτήση.Και μόνο στην ιδέα ότι θα βρίσκομαι τόσες ώρες σε αεροπλάνο τρέμω!

Αγαπητή Ανθή, το πρόβλημα που περιγράφεις ονομάζεται αγοραφοβία και συνήθως χαρακτηρίζει τον φόβο θανάτου στα πλαίσια της Διαταραχής Πανικού. Δεν αποκλείεται να ήταν σκόπιμο να ξεκινήσεις την αγωγή με αγχολυτικά πριν την πτήση, ώστε να μειωθούν τα συμπτώματα του άγχους αναμονής. Ωστόσο είναι αναγκαίο να έχεις υπόψη ότι τα φάρμακα μπορούν να επηρεάζουν μόνο τα συμπτώματα και δεν προσφέρουν την οριστική λύση, η οποία επιτυγχάνεται μέσω της αντιμετώπισης των αρχικών αιτιών.



tonia76    18/12/2012 08:49
καλημερα. ειμαι 36 χρονων και στο παρελθον εχω ζητησει τη συνδρομη σας. θα σας πω εν ταχει οτι εδω και 10 χρονια πασχω απο αγχωδη διαταραχη η οποια πηγαινε καλυτερα μεχρι περσι που κοντεψα να πεθανω σε ενα χειρουργειο. εκτοτε εχω αναπτυξει εντονη φοβια για οποιονδηποτε ιατρικο χωρο η πραξη ακομα και για τα παιδια μου!!! δηλαδη παω στο παιδιατρο και νομιζω θα λιποθυμισω . συνοδα συμπτωματα αγοραφοβια, διαταραχη προσληψη τροφης δηλαδη υπερφαγικα, και δε ξερω γιατι σκεφτομαι και ομολογησα στον εαυτο μου τελευταια οταν ημουν γυρω στα 7-10 που τα ετεροθαλη αδερφια μου με \\\\\\\"πειραζαν\\\\\\\" . αυτοι ηταν λιγο πιο μεγαλη 2.5 χρονια διαφορα. βεβαια δεν εχω νιωσει ποτε ερωτικη επιθυμια. νιωθω οτι μου πεσαν ολα μαζι και πιεζομαι!!! λεφτα για ψυχολογο με 3 παιδια δεν υπαρχουν . παρακαλω βοηθηστε με λιγο και παρακαλω για την εχεμυθεια σας.

Αγαπητή Τόνια, εάν δεν επιτευχθεί η αλλαγή των αντιλήψεων, η οποία και αντιμετωπίζει οριστικά τα ψυχολογικά προβλήματα, τότε η μόνη αποτελεσματική λύση για τη μείωση της έντασης των συμπτωμάτων είναι η φαρμακευτική αγωγή. Εκτός και αν το άτομο θα καταφέρει, καταβάλλοντας αρκετές προσπάθειες μέσω εκμάθησης, να πετύχει το ίδιο την αλλαγή των αντιλήψεων του. Όσον αφόρα την περιπέτεια σου χειρουργείο, αυτή μάλλον αποτέλεσε την αφορμή και όχι την αίτια. Δηλαδή και να μην συνέβη αυτό, θα προέκυπτε κάτι άλλο που θα ενεργοποιούσε την υποβόσκουσα κατάσταση που ήδη υπήρχε.



ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΚ.    15/12/2012 14:54
Καλησπέρα σας.Θα ήθελα σας παρακαλώ πολύ να μου πείτε την συμβουλή σας επάνωτο πργμτικά τεράστιο πρόβλημα που διαθέτω.Έχ κρίσεις πανικού εδώκαι 10 χρόνια,τις οποίες γνρί από που προήλθανε.Κάποιες παιδικές εμπειρίες,κοινός κάποια παιδικά τραύμαα με κυνηγούσαν κάθε στιγμή,το άνγος και η πίεση μεγάλνε καθημερινά μέχρι που συναίβει αυτό.Έχω πάει σε ψυχολόγους,σε ψυχίατρους και ο κάθε ένας μου λέει την γνώμη του και την άποψή του.Και να τα xanax,να τα topamac,να το ladose,να το topiref,το minitran και κοινός έγινε κινητό φαρμακείο.Όμως η κατάσταση μου δεν αλλάζει.Δεν μπορώ να δεχθώ και να ξεπεράσω αυτό που συναίβει κάποτε και δεν υπάρχει θεραπεία.Τι να κάνω.Πλέον έχω κατάθλιψη,αγοραφοβία,κρίσεις πανικού,αγχωδες διαταραχές και από όλα.Τι κάω.Πως να σωθω.Ειμα σαν ζωντανός νεκρός.

Αγαπητέ Δημήτρη, η αντιμετώπιση του άγχους και της διαταραχής πανικού εμπεριέχει δυο βασικούς άξονες: Ο πρώτος σχετίζεται με τις αντιλήψεις, οι οποίες επιβάλλουν να βιώνονται οι εμπειρίες του παρελθόντος ως τραγικές. Ο δεύτερος αφόρα την καθημερινότητα του ατόμου που διαμορφώνεται από τις αντιλήψεις του και βιώνεται ως μόνιμη δυσαρέσκεια, η οποία επιχειρείται να επικαλυφθεί από τον εγκέφαλο μέσω της απόσπασης της προσοχής δια δημιουργίας μιας επιπρόσθετης εστίας αρνητικής έντασης (βλ. προηγούμενες αναφορές στον μηχανισμό του πανικού). Εάν αντιμετωπιστούν οι δυο αυτοί άξονες με κατάλληλο τρόπο, υπάρχει ισχυρό ενδεχόμενο της οριστικής εξάλειψης των αρχικών αιτιών του άγχους και του πανικού. Όσον αφόρα τη φαρμακευτική αγωγή, με εκπλήσσει το γεγονός ότι μια σταθερή αντίστοιχη θεραπεία δεν επιφέρει έστω και προσωρινή ανακούφιση από τα συμπτώματα εφόσον τηρείται η σχετική διάρκεια της.



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | >>