ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 562 Σελίδα: 18η Επιλέξτε κατηγορία:   


Πανικός


katerina    01/11/2011 12:27
Καλημέρα σας Κύριε Κοτανίδη, τον τελευταιο καιρό πάσχω από ζαλάδες, ναυτία, θολή όραση, βουητό στα αυτιά, και γενικά έχω εμμονές και φοβίες ότι κάτι έχω.Παλαιότερα είχα ξαναπεράσει κρίσεις πανικού αλλα τα συμπτώματα επανήλθαν. έκανα εξετάσεις αίματος και θυροειδή και είναι καλές. Επισκέφτηκα και οφθαλμίατρο και πάλι όλα καλά. Γενικά, όταν πιέζομαι νιώθω τα πόδια μου να κόβονται και υποφέρω και από κράμπες. Στο μυαλό μου έχει μπέι το χειρότερο. Θεωρείτε ότι είναι για μία ακόμα σωματοποίηση του άγχους? Έίμαι έτοιμη να πάω να κάνω μαγνητική με το φόβο για τα χειρότερα. Τί με συμβουλέυετε να κάνω?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Katerina, η οριστική αντιμετώπιση της Διαταραχής Πανικού, τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της οποίας περιγράφεις, πραγματοποιείται μέσω της αλλαγής των αντιλήψεων. Η αναθεώρηση των παλαιών, προβληματικών λειτουργικών αντιλήψεων επιτρέπει την επίτευξη της προφύλαξης και της μόνιμης αποφυγής των ψυχικών συγκρούσεων, καθώς η νέα γνώση επιτρέπει το συγκεκριμένο άτομο να διαμορφώνει το περιβάλλον του σύμφωνα με τις πραγματικές του ανάγκες.



ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ    09/10/2011 17:19
ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΟΔΗΓΟΥΣΑ ΕΝΙΩΣΑ ΖΑΛΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΟΤΙ ΘΑ ΤΟΥΜΠΑΡΕΙ ΠΡΟΣ ΤΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ,ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΑΥΤΟ ΣΥΝΕΒΗ ΕΔΩΑ ΚΑΙ ΤΡΕΙΣ ΜΕΡΕΣ ΟΠΟΤΕ ΠΑΩ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΩ ΝΙΩΘΩ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΛΙΓΟ Η΄ΚΑΙ ΑΜΕΣΩΣ ΟΤΙ ΘΑ ΤΟΥΜΠΑΡΩ ΣΤΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ. ΓΕΝΙΚΟΣ ΝΙΩΘΩ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΜΟΥ ΠΛΕΥΡΑ ΛΙΓΟ ΜΟΥΔΙΑΣΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΑΚΡΟ. ΠΗΓΑ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΕΚΑΝΑ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΑΙΜΑΤΟΣ ΗΤΑΝ ΟΛΑ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΑ ΜΕ ΕΙΔΕ ΩΡΛ ΜΕ ΕΞΕΤΑΣΕ ΓΙΑ ΙΛΙΓΚΟ ΚΑΙ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟ ΔΕΝ ΒΡΗΚΕ ΤΙΠΟΤΑ, ΜΕ ΕΙΔΕ ΟΦΘΑΛΜΙΑΤΡΟΣ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΠΗΓΑ ΣΤΟ ΝΕΥΡΟΛΟΓΟ ΠΟΥ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΒΡΗΚΕ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ, ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΕΠΙΜΟΝΗ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ ΑΞΟΝΙΚΗ Η ΟΠΟΙΑ ΗΤΑΝ ΚΑΘΑΡΗ, ΚΑΤΕΛΗΞΕ ΟΤΙ ΕΧΩ ΣΤΡΕΣ ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΔΩΣΕ ΚΑΤΙ ΧΑΠΙΑ ΑΝΤΙΦΛΕΓΜΟΝΟΔΕΣ ΚΑΙ ΑΝΑΛΓΗΤΙΚΑ. ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΟΨΗ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΙΜΟΝΑ ΣΎΜΠΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΧΩ, TI MΕ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕΤΕ ΝΑ ΚΑΝΩ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Αναστασία, προφανώς, τα συμπτώματα που αισθάνεσαι οφείλονται στην σωματοποίηση του άγχους, τα οποία μπορούν να αποτελούν την πρώιμη εκδήλωση της διαταραχής πανικού. Η προσωρινή αντιμετώπιση, με σκοπό την μείωση ή εξάλειψη της έντασης τους, συμπεριλαμβάνει την λήψη των αγχολυτικών σκευασμάτων. Ενώ η οριστική, μακροπρόθεσμη λύση επιτυγχάνεται με την ψυχοθεραπεία.



παρασκευη    03/10/2011 23:27
ειμαι 32 ετων και εχω 2 παιδια.Τον τελευταιο χρονο παθαινω κρισεις πανικου (ετσι μου το ειπαν)με αποτελεσμα να εχω εντονες ταχυπαλμιες και αυπνιες το βραδυ κυριως.Καποια στιγμη επισκεφθηκα παθολογο ο οποιος μου προτεινε τα cipralex kai zanax.Με πρωτοβουλια μου αφου εξακολουθουσα να μη νιωθω καλα τα σταματησα και ομολογω πως νιωθω καλυτερα.Παραλειψη μου να αναφερω οτι πασχω απο αναιμια σιδηροπενικη η οποια με ταλαιπωρει.Ειναι πιθανον ολα αυτα να τα νιωθω και απο αυτο? Ρωταω γιατι σε οσους γιατρους το αναφερω μου λενε οτι ειναι καθαρα ψυχολογικο.Στην παρουσα φαση νιωθω καλα χωρις αλλου ειδους φαρμακευτικη αγωγη εκτος απο τα ferro sanol.Με τις κρισεις πανικου ειμαι καλυτερα.Αν ομως επανελθουν τι προτεινετε? ΑΓΩΓΗ ΨΥΧΟΛΟΓΟΥ ΠΑΛΙ?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Παρασκευή, η διαταραχή πανικού αντιμετωπίζεται με τρεις τρόπους: 1. Η φαρμακευτική αγωγή έχει άμεσα αποτελέσματα, αλλά δεν αναιρεί τις αρχικές αιτίες, 2. Η ψυχοθεραπεία έχει τις πιθανότητες να αντιμετωπίσει τις αρχικές αιτίες, αλλά δεν έχει άμεσα αποτελέσματα και προϋποθέτει δαπάνες χρόνου, προσπάθειας και έχει οικονομική επιβάρυνση. 3. Ο συνδυασμός τους προσφέρει και την άμεση αντιμετώπιση των συμπτωμάτων, και μακροπρόθεσμα αποτελέσματα, και την απαλλαγεί από την χρήση των φαρμάκων στο μέλλον. Ο καθένας επιλεγεί την προτίμηση του, σύμφωνα με τους στόχους και τις δυνατότητες του.



ΒΙΚΥ    06/09/2011 16:24
ΠΡΟΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΙΟΥΛΙΟΥ ΞΑΦΝΙΚΑ ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ (ΑΦΟΥ ΕΙΧΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ ΑΠΟ ΦΑΓΗΤΟ ΣΕ ΤΑΒΕΡΝΑ ΚΑΙ ΕΙΧΑ ΣΤΕΝΑΧΩΡΗΘΕΙ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΕΡΑΣΑ ΚΑΘΟΛΟΥ ΚΑΛΑ)ΓΥΡΙΣΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΝΩ ΒΡΙΣΚΟΜΟΥΝΑ ΣΤΗΝ ΤΟΥΑΛΕΤΑ)ΕΝΙΩΣΑ ΖΑΛΑΔΑ,ΤΑΣΗ ΓΙΑ ΕΜΕΤΟ, ΕΝΤΟΝΗ ΕΦΙΔΡΩΣΗ, ΕΞΑΨΗ ΚΑΙ ΑΣΤΑΘΕΙΑ. ΠΗΓΑ ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΜΟΥ ΜΟΥΣΚΕΜΑ ΣΤΟΝ ΙΔΡΩΤΑ ΚΑΙ ΚΟΙΜΗΘΗΚΑ. ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΠΡΩΙ, ΑΝ ΚΑΙ ΗΜΟΥΝΑ ΛΙΓΟ ΖΑΒΛΑΚΩΜΕΝΗ ΗΜΟΥΝΑ ΚΑΛΑ. ΕΠΑΘΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 3 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ, ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ, ΜΕΣΗΜΕΡΙ, ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΜΑΓΕΙΡΕΥΑ ΜΟΥ ΕΙΠΕ Ο ΑΝΔΡΑΣ ΜΟΥ ΚΑΤΙ ΔΥΣΑΡΕΣΤΟ ΚΑΙ ΑΜΕΣΩΣ ΕΠΑΘΑ ΞΑΝΑ ΤΟ ΙΔΙΟ. ΟΤΑΝ ΚΟΙΜΗΘΗΚΑ ΜΕΤΑ ΜΟΥ ΠΕΡΑΣΕ. ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΜΕΧΡΙ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΔΕΝ ΜΕ ΕΧΕΙ ΠΙΑΣΕΙ ΤΙΠΟΤΑ. ΦΟΒΑΜΑΙ ΟΜΩΣ ΜΗΝ ΜΟΥ ΣΥΜΒΕΙ ΚΑΤΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΜΟΝΗ ΜΟΥ. ΠΙΣΤΕΥΕΤΑΙ ΟΤΙ ΕΧΩ ΚΑΤΙ ΣΟΒΑΡΟ? ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΩ ΣΕ ΓΙΑΤΡΟ? ΝΑ ΚΑΝΩ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ? ΚΑΙ ΤΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΩ?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Βίκυ, προφανώς πρόκειται για κρίσεις πανικού, οι οποίες ακολουθούν κάποια δυσάρεστα γεγονότα. Η περιγραφή τους βρίσκεται στην ενότητα Διαταραχές της σελίδας ή στην ενότητα Πανικός του Guestbook. Στην περίπτωση αυτή είναι προτιμότερο να επισκεφτείς κάποιον ψυχίατρο, παρά να επιδοθείς σε ατελείωτες εργαστηριακές εξετάσεις, οι οποίες κατά κανόνα δεν προσφέρουν κανένα όφελος.



melina    19/08/2011 17:11
κυριε Κοτανιδη καλησπερα.. η melina ειμαι που ειχα στειλει και παρακατω.. δυστυχως αυτο το καιρο δεν παρακολουθουμαι απο ψυχολογο και ενω τα συμπτωματα δεν ειναι τοσο εντονα (αποπραγματοποιηση, κρισεις πανικου, εμμονες) ο φοβος του οτι θα παθω σχιζοφρενεια δεν λεει να φυγει.. και εντεινεται απο τη συστηματικη αναγνωση διαφορων φορουμ που καταθετουν διαφοροι τις εμπειριες τους. για παραδειγμα διαβασα για καποιον οτι τα 3 πρωτα χρονια ειναι ξεκαθαρα συμπτωματα αγχους (φοβο μην κανει κακο, εμμονες, κρισεις πανικου, φοβος τρελας!!!) και τωρα εχει διαγνωστει με ψυχωση. και ακριβως επειδη σε αυτη τη φαση εγω εχω αυτα τα συμπτωματα φοβηθηκα παρα πολυ.. φοβαμαι οτι αυτη θα ειναι και η δικη μου εξελιξη και δεν μπορω να ηρεμισω.. νιωθω πως οτι βημα εχω κανει για να ειμαι πιο ηρεμη παει στραφη.. φοβαμαι οτι θα αρχισω να ακουω φωνες και να κανω πραγματα που δεν καταλαβαινω και συνεχεια τσεκαρω τον εαυτο μου να δω αν θυμαμαι πραγματα και γεγονοτα..ειναι σαν να εχω σαν ασφαλεια μεσα μου τα λογια που μου ελεγε ο ψυχολογος (οτι εχω απιστευτο αγχος και οχι ψυχωση) και καθε φορα που διαβαζω κατι τετοιο να αναιρουνται.. και τοτε νιωθω εκτεθιμενη και φοβαμαι,οπως τωρα.. πειτε μου τη γνωμη σας.. ευχαριστω πολυ!

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Melina, η εμμονή των φόβων είναι ένας τρόπος αποφυγής της πραγματικότητας όταν στον εγκέφαλο δημιουργείται μια εστία έντονων αρνητικών συναισθημάτων τα οποία καλύπτουν την έλλειψη ικανοποίησης του συγκεκριμένου ατόμου από την καθημερινότητα του. Αντίθετα με τους «φοβικούς» ένας ψυχωτικός δεν φοβάται και δεν αμφιβάλλει. Ακράδαντα πιστεύει στην πραγματικότητα των ψευδαισθήσεων του και δεν επιθυμεί να βγει από την «ασφάλεια» ή «ισορροπία» της ψύχωσης του. Με αλλά λόγια – δεν αναγνωρίζει την προβληματικότητα της κατάστασης του.



μαντζουράνα    12/08/2011 11:18
καλησπέρα.εδώ και 9 μήνες περιπου έχω αγχώδη διαταραχή που αυτή τη περιοδο βρίσκεται σε σχετική ύφεση.ενα απο τα έντονα συμπτώματα μου ειναι η αποπάγματοποιηση (δεν ξέρω τελικά αν είναι ακριβώς αυτο).είναι μια αίσθηση σαν να μου φαίνονται περίεργα τα πάντα γυρω μου,σαν να βλέπω ανθρώπους πρώτη φορα,σαν να αναρωτιέμαι γιατι για τα αυτονοητα. τελευταία με πιανει μια αίσθση σαν να μην πιστεύω αυτο που ζώ,σαν να νομιζω οτι ειναι μαγικη εικόνα και θα σβησει σε λιγο,σαν να θέω καποιον να με ξυπνησει.αναρωτιεμαι συνεχεια πως γινεται να ειμαι εγω,να νιωθω κλπ.βεβαια ολα αυτα σε λιγοτερο εντονο βαθμο τελευταια.καποιες αλλες σκεψεις μου ηταν καποιες πιο πολυ υπαρξιακες \\\\\\\"γιατι ειμαστε ετσι οι ανθρωποι?γιατι ειναι ετσι το σωμα μας?τι ειναι ολα αυτα γυρω μου κλπ\\\\\\\" απλα με ανησυχει πολυ οτι αυτο που εχω ειναι κατι σοβαρο και οτι δεν γινεται να προερχεται μονο απο αγχος.φοβαμαι μη χασω το μυαλο μου τελικα και μηπως αλλαξε η οπτικη που βλεπω τον κοσμο και δεν ξαναγυρισω ποτε πισω,στον παλιο μου εαυτο..

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή μαντζουράνα, η αποπραγματοποίηση όπως και η αποπροσωποποίηση είναι αμυντικοί μηχανισμοί μέσω των οποίων ο εγκέφαλος προσπαθεί να διαφυλαχτεί από την ένταση των αρνητικών βιωμάτων. Όσο αφορά τις υπαρξιακές σκέψεις, αυτές απασχολούν την πλειοψηφία της ανθρωπότητας, η οποία προσπαθεί να καταλάβει την ουσία των πραγμάτων γύρω της, καθώς και τις διαδικασίες που λειτουργούν μέσα στον άνθρωπο, δηλ. τον ψυχισμό του. Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να απαντηθούν αιώνιες ερωτήσεις φαίνεται να είναι η γνώση, αρχίζοντας με την γνώση του τι συμβαίνει γύρο μας , και τελειώνοντας με την γνώση για τον εαυτό μας, την πιο βασική, από την άποψη της ισορροπημένης καθημερινότητας. Είναι πολύ συνηθισμένο οι άνθρωποι να αισθάνονται την ανάγκη να γυρίσουν «πίσω», στην εποχή όταν ακόμη δεν είχαν προκύψει κάποια προβλήματα. Όμως, η θέληση αυτή, δεν λαμβάνει υπ’ όψη το γεγονός ότι ο γυρισμός «πίσω» θα μας φέρει στο προηγούμενο επίπεδο της γνώσης, η οποία δεν είχε εμπλουτιστεί τότε με εμπειρίες, προβληματισμούς, και, συνεπώς, δεν είχε βρει τους τρόπους αντιμετώπισης τους. Η ανάγκη συνέχεια να παίρναμε ξένοιαστα, χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα και δυσκολίες είναι κατάλοιπα του παιδικού τρόπου σκέψης, διότι όσο περισσότερα προβλήματα αντιμετωπίζει κάποιος, τόσο περισσότερα γίνεται προσαρμοστικός σε τούτη ζωή, η οποία η ίδια αποτελεί ένα πρόβλημα επειδή βασίζεται στην καθημερινή επίλυση των καταστάσεων και ικανοποίηση των αναγκών. Επομένως, εάν γίνουμε όπως πριν, αυτό θα σημαίνει ότι αναπόφευκτα θα φτάσουμε ξανά στο ίδιο σημείο, που βρισκόμαστε τώρα, κλείνοντας έτσι έναν φαύλο κύκλο.



ELPIDA    06/08/2011 14:16
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ Κ. ΚΟΤΑΝΙΔΗ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΟΝ 16 ΧΡΟΝΩΝ ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΝΑ ΠΑΘΑΙΝΩ ΚΡΙΣΗΣ ΠΑΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΗΡΑ ΑΓΩΓΗ remeron ΓΙΑ ΔΥΟ ΜΗΝΕΣ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΛΙΣ ΕΝΙΩΣΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑ ΜΟΝΗ ΜΟΥ ΑΦΘΑΙΡΕΤΑ. ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕ ΟΤΙ ΕΧΩ ΥΠΟ-ΘΥΡΟΕΙΔΙΣΜΟ ΚΑΙ ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ.ΤΩΡΑ ΕΙΜΑΙ 21 ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑΝΙΚΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΑΛΛΑ ΕΧΩ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΒΙΕΣ ΠΧ ΟΤΙ ΘΑ ΚΑΝΩ ΚΑΚΟ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ , ΟΤΙ ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ , ΟΤΙ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ Κ.Α ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ .ΥΠΑΡΧΕΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ. ΦΟΒΑΜΕ ΝΑ ΑΠΕΥΘΗΝΘΩ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΕΙΔΙΚΟ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΧΟΡΗΓΗΣΕΙ ΦΑΡΜΑΚΑ.ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΠΛΑ ΜΕ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ??

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Ελπίδα, οι φοβίες που έχεις είναι μια παραλλαγή της Διαταραχής Πανικού. Σαφέστατα και υπάρχει μη φαρμακευτικός τρόπος αντιμετώπισης της Διαταραχής Πανικού, και μάλιστα είναι αποτελεσματικός όπως προς το μακροπρόθεσμη έκβαση, έτσι και προς την συνολική ποιότητα ζωής. Ενώ τα φάρμακα, αντίθετα, προσφέρουν γρήγορα και άμεσα αποτελέσματα, αλλά με την διακοπή τους, τα συμπτώματα επανέρχονται διότι δεν αντιμετωπίζονται οι αιτίες των ψυχολογικών προβλημάτων. Ο τρόπος αυτός στοχεύει την γνώση του εαυτού μας, έτσι ώστε να μάθουμε για τις πραγματικές μας ανάγκες και για τους τρόπους ικανοποίησης τους.



kitty    05/08/2011 12:22
Καλημέρα! Είμαι 30 ετών και πάσχω εδώ και τέσσερα χρόνια από διαταραχή πανικού. Εκανα θεραπεία με αντικαταθλιπτικα για 1 χρόνο και κάνω ψυχοθεραπεία τα τελευταια 3 χρόνια ( πλέον οι συνεδρίες είναι πιο αραιές ). Πιστεύω ότι έχω κανει τεράστια βήματα προοδου. Εχω εντοπίσει τη ρίζα του προβλήματος και προσπαθώ να το δουλέψω, φτιαχνω σχέσεις με γονείς, αδέλφια, σύντροφο. Δεν έχω νιώσει εδω και δυο χρόνια αποπραγματοποίηση που ήταν κάτι μου διέλυε! Πηγαίνω σε απομακρυσμένα μερη μονη μου ή σε μερη με πολυ κοσμο. Ωστόσο πάντα υπάρχει...δε φεύγει τελείως ποτέ. Μερικές φορές είναι ΟΚ και μερικές φορές δίνω πραγματικά μάχη με τον εαυτό μου για να μην εκδηλώσω κρίση. Υπάρχουν στιγμές όπως τωρα που αυτό με απογοητεύει ( ισως επειδή ειναι καλοκαιρι, όπως τότε όταν ξεκίνησε η διαταραχή ). Σας γράφω αυτό το μήνυμα διότι μου αρέσουν οι απαντήσεις σας και χρειάζομαι κάποιος να μου πει ότι θα τα καταφέρω τελείω

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Kitty, η ανάγκη τελειότητας είναι από τους βασικούς παράγοντες που συμβάλλουν στην τροφοδοσία της διαταραχής πανικού. Στηρίζεται στον διπολικό άξονα υπερηφάνειας – ντροπής. Έχουμε μεγαλώσει σε μια ανταγωνιστική κοινωνία. Έχουμε υιοθετήσει σχεδόν μαζί με το μητρικό γάλα ότι πρέπει να προβάλλουμε τα επιτεύγματα (υπερηφάνεια), και να κρύβουμε τις ατέλειες (ντροπή). Ότι πάση θυσία πρέπει να πετύχουμε την αποδοχή όλων άνευ εξαιρέσεων και αυτό προϋποθέτει ότι πρέπει να είμαστε τέλειοι, διαφορετικά θα μας απορρίψουν κάποιοι, κάτι που δεν συμβαδίζει με την επικρατούσα κοσμοθεωρία, την οποία έχουμε αφομοιώσει πλήρως. Ο φόβος ότι η κρίση του πανικού θα γίνει αντιληπτή από άλλους και θα παρατηρηθεί μια ατέλεια του συγκεκριμένου ατόμου, είναι μια από τις βασικές αιτίες που μετατρέπουν την μεμονωμένη κρίση σε μόνιμη διαταραχή. Επομένως, ένας από τους κυριότερους στόχους της αυτογνωσίας είναι η αποδοχή του εαυτού μας έτσι όπως είμαστε, χωρίς την επακόλουθο αίσθημα ντροπής για τυχόν ατέλειες, καθώς και γενικά η αποδοχή των ατελειών ως ένα μέρος του υπαρκτού κόσμου. Χωρίς τις ατέλειες δεν μπορεί να υπάρχει η βελτίωση και η πρόοδος. Εξίσου αναγκαία είναι η αποδοχή του γεγονότος ότι οι έννοιες του «καλού» και του «κακού» είναι σχετικές και καθαρά υποκειμενικές, ότι δεν υπάρχουν «καλοί» και «κακοί» άνθρωποι, απλά οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί. Βέβαια το σημείο αυτό είναι από τα πιο δύσκολα για την αποδοχή, διότι αντιτίθεται στην κοινή αντίληψη της ανθρωπότητας, η οποία για χειριστικούς λόγους την καλλιεργούσε καθ’ όλη διάρκεια της ιστορίας της και συνεχίζει να την καλλιεργεί μέχρι σήμερα, εύστοχα και με μεγάλη αποτελεσματικότητα χρησιμοποιώντας την αρχαία ρήση «διαίρει και βασίλευε». Εάν πετύχουμε τέτοια αλλαγή των αντιλήψεων μας, αυτόματα θα υποχωρήσουν οι βασικές προβληματικές συγκρούσεις όπως η ντροπή, οι ενοχές, οι κοινωνικές φοβίες κ.λπ.



katerina    31/07/2011 17:35
καλησπέρα σας!!!Με λενε Κατερινα και είμαι 27 ετών.Εδώ και εναμιση χρονο ταλαιπωρουμε απο κρισεις με κυρια συμπτωματα το σφηξιμο στο στηθος το μουδιασμα και ταχυκαρδιες και ανεξηγητες φοβιες..Ζητησα βοηθεια απο ειδικο και παιρνω τα εξης φαρμακα:zoloft και xanax.. Βεβαια τα συμπτωματα εχουν αρχισει να μειωνονται αλλα οι κρισεις δεν εχουν εξαφανιστει.Θελω να μαθω αν καποια στιγμη θα θεραπευτω γιατι θελω πολυ να κανω ενα παιδακι..Να σημειωσω οτι τον τελευταιο χρονο μου εχουν συμβει ασχημα γεγονοτα οπως:Θανατος της καλυτερης μου φιλης,κλεισιμο του καταστηματος μου και πολλα αλλα... Ευχαριστω πολυ εκ των προτερων

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Κατερίνα, επειδή τα ψυχολογικά προβλήματα προέρχονται από τον τρόπο αντίληψης και σκέψης, τα φάρμακα δεν μπορούν να τα αντιμετωπίσουν οριστικά, αν και αρκετά αποτελεσματικά μειώνουν ή και εξαφανίζουν τα συμπτώματα τους. Όμως η αντιμετώπιση αυτή έχει προσωρινό χαρακτήρα, διότι με την εμφάνιση παρόμοιων στρεσογόνων καταστάσεων, οι αντίληψης και οι σκέψεις του συγκεκριμένου ατόμου παίρνουν την συνηθισμένη τροπή, ωθώντας το να επιλεγεί τις ίδιες συμπεριφορές και αντιδράσεις.



mpampis    01/07/2011 19:23
καλησπερα, εδω και 2χρονια πασχο απο κρισης πανικου. ολα πηγεναν καλα εδω και 1χρονο μεχρι που εχτες το βραδι ειχα μια εντονη κριση πανικου και φοβηθικα πολυ γιατη ενιοσα σαν την προτη φορα και ενο δεν υπηρχε κανενας λογο που θα δικεολογουσε τον πανικο. παιρνο εφεξορ75, και νιουροντην300. τα εχο μιοση προσφατα κανενα μινα με δυο, επερνα 150εφεξορ και 600 νιουροντην 300 το μεσιμερη και 300 το βραδι και εφεξορ 150 το προι. παο κι καθε 10 μερες σε ψυχιατρο και κουβεντιζουμε 2 χρονια τορα.ξεχασα να πο οταν εχο μεγαλες κρισης περνο ενα ταβορ 2,5 το μισο καθε 10 μερες περιπου. που οφιλετε η μεγαλη κριηση που ειχα να περασο 1,5 χρονο και χορι κανενα λογο. ευχαριστο.

Αγαπητέ Μπάμπη, πιθανόν η κρίση που αναφέρεις να οφείλεται σε μείωση της δοσολογίας της αγωγής, στην οποία προστέθηκε κάποιο στρεσογόνο γεγονός. Αυτό σημαίνει ότι οι κουβέντες που κάνετε με τον ψυχίατρο σου δεν κατάφεραν προς το παρόν να αλλάξουν την αντίληψη σου.



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | >>