ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 557 Σελίδα: 18η Επιλέξτε κατηγορία:   


Πανικός


μαντζουράνα    12/08/2011 11:18
καλησπέρα.εδώ και 9 μήνες περιπου έχω αγχώδη διαταραχή που αυτή τη περιοδο βρίσκεται σε σχετική ύφεση.ενα απο τα έντονα συμπτώματα μου ειναι η αποπάγματοποιηση (δεν ξέρω τελικά αν είναι ακριβώς αυτο).είναι μια αίσθηση σαν να μου φαίνονται περίεργα τα πάντα γυρω μου,σαν να βλέπω ανθρώπους πρώτη φορα,σαν να αναρωτιέμαι γιατι για τα αυτονοητα. τελευταία με πιανει μια αίσθση σαν να μην πιστεύω αυτο που ζώ,σαν να νομιζω οτι ειναι μαγικη εικόνα και θα σβησει σε λιγο,σαν να θέω καποιον να με ξυπνησει.αναρωτιεμαι συνεχεια πως γινεται να ειμαι εγω,να νιωθω κλπ.βεβαια ολα αυτα σε λιγοτερο εντονο βαθμο τελευταια.καποιες αλλες σκεψεις μου ηταν καποιες πιο πολυ υπαρξιακες \\\\\\\"γιατι ειμαστε ετσι οι ανθρωποι?γιατι ειναι ετσι το σωμα μας?τι ειναι ολα αυτα γυρω μου κλπ\\\\\\\" απλα με ανησυχει πολυ οτι αυτο που εχω ειναι κατι σοβαρο και οτι δεν γινεται να προερχεται μονο απο αγχος.φοβαμαι μη χασω το μυαλο μου τελικα και μηπως αλλαξε η οπτικη που βλεπω τον κοσμο και δεν ξαναγυρισω ποτε πισω,στον παλιο μου εαυτο..

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή μαντζουράνα, η αποπραγματοποίηση όπως και η αποπροσωποποίηση είναι αμυντικοί μηχανισμοί μέσω των οποίων ο εγκέφαλος προσπαθεί να διαφυλαχτεί από την ένταση των αρνητικών βιωμάτων. Όσο αφορά τις υπαρξιακές σκέψεις, αυτές απασχολούν την πλειοψηφία της ανθρωπότητας, η οποία προσπαθεί να καταλάβει την ουσία των πραγμάτων γύρω της, καθώς και τις διαδικασίες που λειτουργούν μέσα στον άνθρωπο, δηλ. τον ψυχισμό του. Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να απαντηθούν αιώνιες ερωτήσεις φαίνεται να είναι η γνώση, αρχίζοντας με την γνώση του τι συμβαίνει γύρο μας , και τελειώνοντας με την γνώση για τον εαυτό μας, την πιο βασική, από την άποψη της ισορροπημένης καθημερινότητας. Είναι πολύ συνηθισμένο οι άνθρωποι να αισθάνονται την ανάγκη να γυρίσουν «πίσω», στην εποχή όταν ακόμη δεν είχαν προκύψει κάποια προβλήματα. Όμως, η θέληση αυτή, δεν λαμβάνει υπ’ όψη το γεγονός ότι ο γυρισμός «πίσω» θα μας φέρει στο προηγούμενο επίπεδο της γνώσης, η οποία δεν είχε εμπλουτιστεί τότε με εμπειρίες, προβληματισμούς, και, συνεπώς, δεν είχε βρει τους τρόπους αντιμετώπισης τους. Η ανάγκη συνέχεια να παίρναμε ξένοιαστα, χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα και δυσκολίες είναι κατάλοιπα του παιδικού τρόπου σκέψης, διότι όσο περισσότερα προβλήματα αντιμετωπίζει κάποιος, τόσο περισσότερα γίνεται προσαρμοστικός σε τούτη ζωή, η οποία η ίδια αποτελεί ένα πρόβλημα επειδή βασίζεται στην καθημερινή επίλυση των καταστάσεων και ικανοποίηση των αναγκών. Επομένως, εάν γίνουμε όπως πριν, αυτό θα σημαίνει ότι αναπόφευκτα θα φτάσουμε ξανά στο ίδιο σημείο, που βρισκόμαστε τώρα, κλείνοντας έτσι έναν φαύλο κύκλο.



ELPIDA    06/08/2011 14:16
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ Κ. ΚΟΤΑΝΙΔΗ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΟΝ 16 ΧΡΟΝΩΝ ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΝΑ ΠΑΘΑΙΝΩ ΚΡΙΣΗΣ ΠΑΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΗΡΑ ΑΓΩΓΗ remeron ΓΙΑ ΔΥΟ ΜΗΝΕΣ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΛΙΣ ΕΝΙΩΣΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑ ΜΟΝΗ ΜΟΥ ΑΦΘΑΙΡΕΤΑ. ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕ ΟΤΙ ΕΧΩ ΥΠΟ-ΘΥΡΟΕΙΔΙΣΜΟ ΚΑΙ ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ.ΤΩΡΑ ΕΙΜΑΙ 21 ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑΝΙΚΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΑΛΛΑ ΕΧΩ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΒΙΕΣ ΠΧ ΟΤΙ ΘΑ ΚΑΝΩ ΚΑΚΟ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ , ΟΤΙ ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ , ΟΤΙ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ Κ.Α ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ .ΥΠΑΡΧΕΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ. ΦΟΒΑΜΕ ΝΑ ΑΠΕΥΘΗΝΘΩ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΕΙΔΙΚΟ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΧΟΡΗΓΗΣΕΙ ΦΑΡΜΑΚΑ.ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΠΛΑ ΜΕ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ??

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Ελπίδα, οι φοβίες που έχεις είναι μια παραλλαγή της Διαταραχής Πανικού. Σαφέστατα και υπάρχει μη φαρμακευτικός τρόπος αντιμετώπισης της Διαταραχής Πανικού, και μάλιστα είναι αποτελεσματικός όπως προς το μακροπρόθεσμη έκβαση, έτσι και προς την συνολική ποιότητα ζωής. Ενώ τα φάρμακα, αντίθετα, προσφέρουν γρήγορα και άμεσα αποτελέσματα, αλλά με την διακοπή τους, τα συμπτώματα επανέρχονται διότι δεν αντιμετωπίζονται οι αιτίες των ψυχολογικών προβλημάτων. Ο τρόπος αυτός στοχεύει την γνώση του εαυτού μας, έτσι ώστε να μάθουμε για τις πραγματικές μας ανάγκες και για τους τρόπους ικανοποίησης τους.



kitty    05/08/2011 12:22
Καλημέρα! Είμαι 30 ετών και πάσχω εδώ και τέσσερα χρόνια από διαταραχή πανικού. Εκανα θεραπεία με αντικαταθλιπτικα για 1 χρόνο και κάνω ψυχοθεραπεία τα τελευταια 3 χρόνια ( πλέον οι συνεδρίες είναι πιο αραιές ). Πιστεύω ότι έχω κανει τεράστια βήματα προοδου. Εχω εντοπίσει τη ρίζα του προβλήματος και προσπαθώ να το δουλέψω, φτιαχνω σχέσεις με γονείς, αδέλφια, σύντροφο. Δεν έχω νιώσει εδω και δυο χρόνια αποπραγματοποίηση που ήταν κάτι μου διέλυε! Πηγαίνω σε απομακρυσμένα μερη μονη μου ή σε μερη με πολυ κοσμο. Ωστόσο πάντα υπάρχει...δε φεύγει τελείως ποτέ. Μερικές φορές είναι ΟΚ και μερικές φορές δίνω πραγματικά μάχη με τον εαυτό μου για να μην εκδηλώσω κρίση. Υπάρχουν στιγμές όπως τωρα που αυτό με απογοητεύει ( ισως επειδή ειναι καλοκαιρι, όπως τότε όταν ξεκίνησε η διαταραχή ). Σας γράφω αυτό το μήνυμα διότι μου αρέσουν οι απαντήσεις σας και χρειάζομαι κάποιος να μου πει ότι θα τα καταφέρω τελείω

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Kitty, η ανάγκη τελειότητας είναι από τους βασικούς παράγοντες που συμβάλλουν στην τροφοδοσία της διαταραχής πανικού. Στηρίζεται στον διπολικό άξονα υπερηφάνειας – ντροπής. Έχουμε μεγαλώσει σε μια ανταγωνιστική κοινωνία. Έχουμε υιοθετήσει σχεδόν μαζί με το μητρικό γάλα ότι πρέπει να προβάλλουμε τα επιτεύγματα (υπερηφάνεια), και να κρύβουμε τις ατέλειες (ντροπή). Ότι πάση θυσία πρέπει να πετύχουμε την αποδοχή όλων άνευ εξαιρέσεων και αυτό προϋποθέτει ότι πρέπει να είμαστε τέλειοι, διαφορετικά θα μας απορρίψουν κάποιοι, κάτι που δεν συμβαδίζει με την επικρατούσα κοσμοθεωρία, την οποία έχουμε αφομοιώσει πλήρως. Ο φόβος ότι η κρίση του πανικού θα γίνει αντιληπτή από άλλους και θα παρατηρηθεί μια ατέλεια του συγκεκριμένου ατόμου, είναι μια από τις βασικές αιτίες που μετατρέπουν την μεμονωμένη κρίση σε μόνιμη διαταραχή. Επομένως, ένας από τους κυριότερους στόχους της αυτογνωσίας είναι η αποδοχή του εαυτού μας έτσι όπως είμαστε, χωρίς την επακόλουθο αίσθημα ντροπής για τυχόν ατέλειες, καθώς και γενικά η αποδοχή των ατελειών ως ένα μέρος του υπαρκτού κόσμου. Χωρίς τις ατέλειες δεν μπορεί να υπάρχει η βελτίωση και η πρόοδος. Εξίσου αναγκαία είναι η αποδοχή του γεγονότος ότι οι έννοιες του «καλού» και του «κακού» είναι σχετικές και καθαρά υποκειμενικές, ότι δεν υπάρχουν «καλοί» και «κακοί» άνθρωποι, απλά οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί. Βέβαια το σημείο αυτό είναι από τα πιο δύσκολα για την αποδοχή, διότι αντιτίθεται στην κοινή αντίληψη της ανθρωπότητας, η οποία για χειριστικούς λόγους την καλλιεργούσε καθ’ όλη διάρκεια της ιστορίας της και συνεχίζει να την καλλιεργεί μέχρι σήμερα, εύστοχα και με μεγάλη αποτελεσματικότητα χρησιμοποιώντας την αρχαία ρήση «διαίρει και βασίλευε». Εάν πετύχουμε τέτοια αλλαγή των αντιλήψεων μας, αυτόματα θα υποχωρήσουν οι βασικές προβληματικές συγκρούσεις όπως η ντροπή, οι ενοχές, οι κοινωνικές φοβίες κ.λπ.



katerina    31/07/2011 17:35
καλησπέρα σας!!!Με λενε Κατερινα και είμαι 27 ετών.Εδώ και εναμιση χρονο ταλαιπωρουμε απο κρισεις με κυρια συμπτωματα το σφηξιμο στο στηθος το μουδιασμα και ταχυκαρδιες και ανεξηγητες φοβιες..Ζητησα βοηθεια απο ειδικο και παιρνω τα εξης φαρμακα:zoloft και xanax.. Βεβαια τα συμπτωματα εχουν αρχισει να μειωνονται αλλα οι κρισεις δεν εχουν εξαφανιστει.Θελω να μαθω αν καποια στιγμη θα θεραπευτω γιατι θελω πολυ να κανω ενα παιδακι..Να σημειωσω οτι τον τελευταιο χρονο μου εχουν συμβει ασχημα γεγονοτα οπως:Θανατος της καλυτερης μου φιλης,κλεισιμο του καταστηματος μου και πολλα αλλα... Ευχαριστω πολυ εκ των προτερων

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Κατερίνα, επειδή τα ψυχολογικά προβλήματα προέρχονται από τον τρόπο αντίληψης και σκέψης, τα φάρμακα δεν μπορούν να τα αντιμετωπίσουν οριστικά, αν και αρκετά αποτελεσματικά μειώνουν ή και εξαφανίζουν τα συμπτώματα τους. Όμως η αντιμετώπιση αυτή έχει προσωρινό χαρακτήρα, διότι με την εμφάνιση παρόμοιων στρεσογόνων καταστάσεων, οι αντίληψης και οι σκέψεις του συγκεκριμένου ατόμου παίρνουν την συνηθισμένη τροπή, ωθώντας το να επιλεγεί τις ίδιες συμπεριφορές και αντιδράσεις.



mpampis    01/07/2011 19:23
καλησπερα, εδω και 2χρονια πασχο απο κρισης πανικου. ολα πηγεναν καλα εδω και 1χρονο μεχρι που εχτες το βραδι ειχα μια εντονη κριση πανικου και φοβηθικα πολυ γιατη ενιοσα σαν την προτη φορα και ενο δεν υπηρχε κανενας λογο που θα δικεολογουσε τον πανικο. παιρνο εφεξορ75, και νιουροντην300. τα εχο μιοση προσφατα κανενα μινα με δυο, επερνα 150εφεξορ και 600 νιουροντην 300 το μεσιμερη και 300 το βραδι και εφεξορ 150 το προι. παο κι καθε 10 μερες σε ψυχιατρο και κουβεντιζουμε 2 χρονια τορα.ξεχασα να πο οταν εχο μεγαλες κρισης περνο ενα ταβορ 2,5 το μισο καθε 10 μερες περιπου. που οφιλετε η μεγαλη κριηση που ειχα να περασο 1,5 χρονο και χορι κανενα λογο. ευχαριστο.

Αγαπητέ Μπάμπη, πιθανόν η κρίση που αναφέρεις να οφείλεται σε μείωση της δοσολογίας της αγωγής, στην οποία προστέθηκε κάποιο στρεσογόνο γεγονός. Αυτό σημαίνει ότι οι κουβέντες που κάνετε με τον ψυχίατρο σου δεν κατάφεραν προς το παρόν να αλλάξουν την αντίληψη σου.



Σταυρος    17/06/2011 20:27
Γεια σας ειμαι 24 χρονων κ εδω κ 3 μηνες πασχω απο κρισεις πανικου με φοβο μην παθω καρδια με πιανουν πονοι στο στηθος σφηξιμο στην καρδια κ στο στομαχι πονοι στην πλατη ζαλαδες κ γενικα οτι συμπτωματα εχει ενα καρδιακο επεισοδιο λογω του οτι τα εχω διαβασει κ μολις τα ειδα τα ειχα ολα μετα ξερω βαθεια μεσα μου πως ειναι ψυχολογικο αλλα εκει που λεω ειμαι καλα ειναι λες κ ο φοβος με ακουει κ επανερχετε για να μου πει πως δεν ειμαι καλα εχω παει σε ολους τους γιατρουσ καρδιολογους πλεον με εχουν μαθει κ με διωχνουν.Απευθηνθηκα σε ομοιοπαθητικο μου εδωσε κατι θεραπειες εκανα κ βελονισμο κ μπορω να πω πω ειδα καποια βελτιωση παω κ σε ψυχολογο εδω κ ενα μηνα κ μου ειπε οταν με πιανει να παιρνω βαλεριανα αλλα φοβαμαι μηπως επαναπαυτω σε αυτο κ δεν το ξεπερασω πραγματικα...εσεις τι προτεινετε?Σας ευχαριστω εκ των προτερων!

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Σταύρο, απ’ όλες κινήσεις που έχεις κάνει, οι επισκέψεις του ψυχολόγου φαίνεται να έχουν τις καλύτερες προοπτικές, διότι μπορούν να αλλάξουν τον τρόπο αντίληψης σου. Η αλλαγή αυτή θα σε βοηθήσει να διαμορφώνεις την καθημερινότητα σου σύμφωνα με τις πραγματικές σου ανάγκες, όποτε και δεν θα έχεις ανάγκη να αποφεύγεις την πραγματικότητα μέσω της διαταραχής πανικού. Όσο αφόρα την χρήση των φαρμάκων, η βαλεριάνα μάλλον δεν θα έχει αποτέλεσμα. Ενώ η ευθύνη της απόφασης για χρήση αγχολυτικών σκευασμάτων, που έχουν άμεση ένδειξη και είναι πλέον αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση του άγχους, ανήκει μονό σε σένα και εξαρτάται από το κατά πόσο αντέχεις το συναίσθημα των αρνητικών συμπτωμάτων.



ΚΟΡΙΝΑ.Δ    14/06/2011 03:53
ΑΓΑΠΗΤΕ ΚΥΡΙΕ ΚΟΤΑΝΙΔΗ ΓΕΙΑ ΣΑΣ.ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΥΤΙΜΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΣΑΣ.ΕΙΜΑΙ 33 ΕΤΩΝ ΤΟ 2005 ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΑ ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑΝΙΚΟΥ ΣΥΝΟΔΕΥΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΒΑΡΙΑ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ,ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΣΤΡΕΣ ΚΑΙ ΕΝΑ ΠΕΝΘΟΣ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΥ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ.Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΠΟΥ ΕΠΙΣΚΕΥΤΙΚΑ ΤΟΤΕ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΕΚΙΚΕΥΜΕΝΗ ΑΝΧΩΔΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΔΟΣΕΙ ΤΑ ΧΑΠΙΑ LYRICA ΤΩΝ 75ML ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΙΧΑ ΠΑΡΕΙ ΤΟΤΕ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΚΑΙ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑ ΜΕ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΜΕΣΩΣ ΜΟΛΙΣ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΤΑΜΑΤΙΣΑΝΕ,Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΑΛΑΞΕ.Ο ΧΑΡΑΧΤΗΡΑΣ ΜΟΥ ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΟΘ ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΜΟΥ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ ΑΛΑΞΑΝ ΔΡΑΜΑΤΙΚΑ..ΔΕΝ ΕΙΜΟΥΝ ΕΓΩ.ΕΙΧΑ ΦΟΒΕΡΟ ΑΝΧΟΣ ΕΜΟΥΝ ΜΟΝΙΜΟΣ ΠΕΣΜΕΝΗ ΨΥΟΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΗ ΟΛΕΣ ΜΟΥ ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΗΤΑΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΕΣ.ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ ΠΑΛΙ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΔΥΣΑΡΕΣΤΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΗΡΘΕ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΜΑΤΑΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΑ ΜΟΝΗ ΜΟΥ ΝΑ ΑΠΟΤΡΕΨΩ.ΕΚΑΝΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΕ ΧΑΝΑΧ ΚΑΙ LADOSE.ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΜΕ ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΠΡΟΤΟΒΟΥΛΕΙΑ ΠΑΛΙ ΚΑΙ ΝΙΟΘΩΝΤΑΣ ΚΑΛΑ ΤΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑ,ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΠΕΡΝΩ ΒΑΡΟΣ ΝΑ ΕΧΩ ΒΟΥΛΙΜΙΑ ΚΑΙ ΥΠΝΗΛΙΑ ΚΑΙ Η ΔΙΑΘΕΣΗ ΜΟΥ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΕΣ ΜΕΡΕΣ ΗΤΑΝ ΑΡΚΕΤΑ ΠΕΣΜΕΝΗ.ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 2010 ΜΕΤΑ ΠΑΛΙ ΑΠΟ ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΡΙΟΔΟ ΠΙΕΣΗΣ ΗΡΘΕ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΕΙΤΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ.ΣΗΜΕΡΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 8 ΜΗΝΕΣ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΜΕ ΧΑΝΑΧ ΚΑΙ LADOSE ΕΙΜΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΚΑΛΑ,ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΠΩΣ ΕΧΩ ΒΡΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΧΑΣΑ ΤΟ 2005.ΠΑΡΑΤΗΡΙΣΑ ΟΜΩΣ ΚΥΡΙΕ ΚΟΤΑΝΙΔΗ ΠΩΣ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΟΥ ΧΑΝΑΧ ΠΡΙΝ 2,ΜΗΝΕΣ ΠΕΡΙΠΟΥ ΑΝΟΙΞΕ Η ΟΡΕΞΗ ΜΟΥ ΕΧΩ ΠΑΡΕΙ 4 ΚΙΛΑ ΚΑΙ ΕΚΑΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΑΓΩΝΑ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΧΡΟΝΟ ΝΑ ΧΑΣΟ ΤΑ 20 ΚΙΛΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΠΑΡΕΙ.,ΕΠΙΣΗΣ ΕΧΩ ΑΡΚΕΤΕΣ ΜΕΡΕΣ ΣΤΟΝ ΜΗΝΑ ΥΠΝΙΛΙΑ ΚΑΙ ΚΑΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ.ΟΙ ΣΥΝΘΙΚΕΣ ΤΙΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ ΒΕΒΑΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΤΙΚΕΣ ΕΙΜΑΙ 2 ΧΡΟΝΙΑ ΣΧΕΔΟΝ ΑΝΕΡΓΗ ΖΩ ΜΕ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΩ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ.ΤΟ LADOSE ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΩ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΠΕΡΝΩ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΤΟ ΧΑΠΙ ΜΟΥ ΚΑΘΕ ΠΡΩΙ ΤΩΝ 20ML.ΒΛΕΠΩ ΟΜΩΣ ΠΩΣ ΕΧΩ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΑ ΕΙΔΙΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΠΟΩΣ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΔΙΚΟΨΑ ΤΕΛΙΟΣ ΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ.Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΜΟΥ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΠΕΙ ΠΩΣ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΦΟΡΑ ΔΕΝ ΘΑ ΔΙΑΚΟΠΗ ΓΙΑ 5 ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ.ΟΜΩΣ ΕΓΩ ΕΧΩ ΒΟΥΛΙΜΙΑ ΚΑΙ ΥΠΝΗΛΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΤΟ ΧΑΝΑΧ ΗΤΑΝ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΤΟ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΦΑΡΜΑΚΟ.ΤΙ ΜΕ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕΤΕ ΝΑ ΚΑΝΩ ?ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ..ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΜΕ ΣΥΓΧΩΡΗΤΕ ΑΝ ΣΑΣ ΚΟΥΡΑΣΑ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΣΟ ΛΕΠΤΟΜΕΡΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ.Η ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΣΑΣ ΘΑ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥΤΙΜΗ..ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Κορίνα, τα φάρμακα δεν αντιμετωπίζουν τις αιτίες των ψυχολογικών συγκρούσεων, για αυτό και κάθε φορά που διακόπτεις την αγωγή, μετά από ένα ορισμένο χρονικό διάστημα, τα συμπτώματα επανεμφανίζονται. Τα αγχολυτικά φάρμακα και ιδιαίτερα το Xanax, είναι περισσότερο αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση του άγχους σε σύγκριση με τα αντικαταθλιπτικά σκευάσματα, τα οποία προστέθηκαν στις προσπάθειες αντιμετώπισης της για λογούς αποφυγής της «εξάρτησης», η οποία στην ουσία δεν υφίσταται. Η διαταραχή πανικού είναι ένας τρόπος διαφυγής από την πραγματικότητα μέσω του μηχανισμού επικρατούσας διέγερσης. Επομένως, εάν το ίδιο άτομο δεν αναλάβει της ευθύνες για την πραγματικότητα του, και δεν τα αλλάξει, ο εγκέφαλος του θα συνεχίζει να αμύνεται με το συνηθισμένο τρόπο, και οι περίοδοι σχετικής ηρεμίας (ύφεση χάρη στην αγωγή) θα διαδέχονται με περιόδους έξαρσης των συμπτωμάτων, όταν η αγωγή θα διακόπτεται.



Ευάγγελος    28/05/2011 19:12
Καλησπέρα θα ήθελα να σας πω ότι εδώ και 8 μήνες που έπαθα την πρώτη κρίση πανικού (εγώ την λέω κρίση μαλακίας ) δεν αισθάνομαι τόσο καλά όπως πριν και αυτό με νευριάζει γιατί ξέρω ότι και να με πιάσει δεν παθαίνω τίποτα αλλά παθαίνω την κρίση ( συνήθως όταν είναι γνωστοί μου το περιμένω δηλαδή ξέρω ότι τότε θα εμφανιστεί γιατί δεν θέλω να το μάθει κανείς ). Επίσης εκτός από την πρώτη φορά που πήγα στο νοσοκομείο γιατί δεν κατάλαβα τι ήταν τις υπόλοιπες φορές όποτε με πιάνει το ξεπερνώ σχετικά εύκολα με ανάσες χαλάρωση κτλ. Σας στέλνω το μήνυμα διότι ένας ψυχίατρος γνωστός μου μου είπε να μην αφήνω την κρίση να εκδηλώνεται και όταν πάει να με πιάσει να παίρνω μισό ξαναξ. Θέλω να σας πω ότι μετά από αυτό έχω πάρει γύρω στις 10 φορές μισό των 0,5 πριν με πιάσει ( παρεμπιπτόντως να σας πω ότι βλέπω μια διαφορά αλλά όχι και πολύ μεγάλη σαν και αυτά που έχω διαβάσει για αυτό το χάπι)ι. Νομίζετε ότι είναι σωστό αυτό ή να το αντιμετωπίσω όπως πριν. Τέλος θέλω να σας πω εάν ξέρεται κάποιον άλλον τρόπο για να αντιμετωπίσω αυτήν την βλακεία γιατί με εκνευρίζει που με περιορίζει θα έλεγα κατά κάποιον τρόπο. Ευχαριστώ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Ευάγγελε, οι κρίσεις πανικού είναι ένας τρόπος διαφυγής από την πραγματικότητα, οποίος χρησιμοποίει τον μηχανισμό της επικρατούσας διέγερσης. Τα φάρμακα, όπως και διαφορές τεχνικές χαλάρωσης, είναι αποτελεσματικά στην άμεση αντιμετώπιση των εξωτερικών εκδηλώσεων, αλλά δεν μπορούν να επηρεάσουν της βαθύτερες αιτίες που οδηγούν στην εμφάνιση της κατάστασης. Προφανώς θα ήταν πιο εύστοχο το άτομο, το οποίο παρουσιάζει το φαινόμενο αυτό, να αναζητήσει τις αιτίες δυσαρέσκειας με την πραγματικότητα του και των ψυχολογικών συγκρούσεων, χαρακτηριστικών σχεδόν για όλους ανθρώπους, ώστε να εξαλείφουν οι αιτίες που δημιουργούν προϋποθέσεις για την εμφάνιση της τάσης αποφυγής της πραγματικότητας με οποιοδήποτε τρόπο.



κωνσταντινα    04/05/2011 01:27
ειμουν στην ινδια,καπνισα πρωτη φορα απο το λεγομενο τσιλιουμ,ενα ειδοσ ινδικησ καναβησ που μοιαζει με μαυρη πλαστελινη,κ επαθα μετα απο 10 λεπτα κριση πανικου,μου εκαναν βελονισμο κ για λιγεσ ημερεσ ειμουν καλα,ενα βραδυ μετα απο ενα μηνα ηθελα να τσεκαρω τον εαυτο μου κ καπνισα την ιδια ουσια αλλα σε στριφτο τσιγαρο,πηγε να μου ερθει παλι κριση αλλα ηταν ποιο ηπια,μετα απο 2 βραδια χωρις να ξανακαπνισω με επιασε κριση πανικου κ τρεχαμε στα νοσοκομεια,φυσικα διεκοψα τισ διακοπες μου κ γυρισα στην Ελλδα,εδω κ 2 μηνες συνεχιζονται οι κρισεισ με διαταραχεσ πανικου.οφειλεται απο αυτη την ουσια?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Κωνσταντίνα, η Διαταραχή Πανικού, όπως και υπόλοιπα ψυχολογικά προβλήματα, οφείλεται στον τρόπο αντίληψης και στις ψυχολογικές συγκρούσεις που πηγάζουν από αυτό. Έτσι φαίνεται ότι η χρήση της κάνναβης έπαιξε τον ρόλο της αφορμής, η οποία ενεργοποίησε μια υποβόσκουσα κατάσταση.



Mάνος    28/04/2011 03:16
Κύριε Κοτανίδη αρχικά θα ήθελα να σας συγχαρώ για την ιστιοσελίδα σας! Θα ήθελα να σας αναφέρω το δικό μου πρόβλημα. Έιμαι 35 ετών και απο την ηλικία των 24-25 ετών έχω έντονα προβλήματα κρίσεων πανικού. Ξεκίνησαν συγκεκριμένα από την εποχή της στρατιωτικής μου θυτείας. Έντονο άγχος, άίσθημα δυσκολίας αναπνοής, και πάνω απο όλα ανάγκη για βαθειά αναπνοή (αναπνοή αναστεναγμού) σχεδόν κάθε 10λεπτο. Έχασα τον πατέρα μου πριν 4 χρόνια και είναι κάτι το οποίο μου στοίχισε πάρα πολύ. Εδώ και 3 χρόνια έχω δική μου εταιρεία και ασφαλώς το άγχος με τα οικονομικά θέματα έχει αυξηθεί πολύ. Τον τελευταίο καιρό (2-3 μήνες) αισθάνομαι μόνιμο κόμπο στο λαιμό μου, και ανάγκη βαθειάς αναπνοής ανα τακτά χρονικά διαστήματα.Στο σημείο αυτό να σας αναφέρω πως δεν έχω κανένα πρόβλημα με τον ύπνο μου, και ειδικά το πρόβλημα με τις βαθειές ανάσες (αναστεναγμός) ξεκινάει κοντά 30\\\\\\\' - 1 ώρα αφότου ξυπνήσω και ξεκινήσω τις δραστηριότητές μου. Έχω κάνει όλες τις εξετάσεις αίματος,εξετάσεις θυροειδή, ακόμα και πνευμονολογικές εξετάσει΄και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Σας ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Μάνο, το θέμα είναι ότι, επηρεασμένοι από τον τρόπο ανατροφής, έχουμε διαμορφώσει την αντίληψη μας, άμεσα εξαρτημένη από την υποτιθέμενη άποψη των άλλων. Βρισκόμαστε στην διπολική παγίδα υπερηφάνειας – ντροπής, προδικάζουμε τις αρνητικές εξελίξεις και τις βιώνουμε σαν να είναι πραγματικότητα, χρωματίζοντας την με πιο σκούρες αποχρώσεις, που στην ουσία δεν ισχύουν. Σαν αποτέλεσμα – έχουμε ένα μόνιμο άγχος (φόβο προς άγνωστο, που μας τρομάζει), ασχολούμαστε με ανούσια πράγματα και ανύπαρκτες απειλές, παραμελώντας την αναγκαία ικανοποίηση των πραγματικών μας αναγκών, και εισπράττουμε την αντίδραση του οργανισμού σε μορφή της σωματοποίησης.



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | >>