ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 572 Σελίδα: 20η Επιλέξτε κατηγορία:   


Πανικός


Σταυρος    17/06/2011 20:27
Γεια σας ειμαι 24 χρονων κ εδω κ 3 μηνες πασχω απο κρισεις πανικου με φοβο μην παθω καρδια με πιανουν πονοι στο στηθος σφηξιμο στην καρδια κ στο στομαχι πονοι στην πλατη ζαλαδες κ γενικα οτι συμπτωματα εχει ενα καρδιακο επεισοδιο λογω του οτι τα εχω διαβασει κ μολις τα ειδα τα ειχα ολα μετα ξερω βαθεια μεσα μου πως ειναι ψυχολογικο αλλα εκει που λεω ειμαι καλα ειναι λες κ ο φοβος με ακουει κ επανερχετε για να μου πει πως δεν ειμαι καλα εχω παει σε ολους τους γιατρουσ καρδιολογους πλεον με εχουν μαθει κ με διωχνουν.Απευθηνθηκα σε ομοιοπαθητικο μου εδωσε κατι θεραπειες εκανα κ βελονισμο κ μπορω να πω πω ειδα καποια βελτιωση παω κ σε ψυχολογο εδω κ ενα μηνα κ μου ειπε οταν με πιανει να παιρνω βαλεριανα αλλα φοβαμαι μηπως επαναπαυτω σε αυτο κ δεν το ξεπερασω πραγματικα...εσεις τι προτεινετε?Σας ευχαριστω εκ των προτερων!

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Σταύρο, απ’ όλες κινήσεις που έχεις κάνει, οι επισκέψεις του ψυχολόγου φαίνεται να έχουν τις καλύτερες προοπτικές, διότι μπορούν να αλλάξουν τον τρόπο αντίληψης σου. Η αλλαγή αυτή θα σε βοηθήσει να διαμορφώνεις την καθημερινότητα σου σύμφωνα με τις πραγματικές σου ανάγκες, όποτε και δεν θα έχεις ανάγκη να αποφεύγεις την πραγματικότητα μέσω της διαταραχής πανικού. Όσο αφόρα την χρήση των φαρμάκων, η βαλεριάνα μάλλον δεν θα έχει αποτέλεσμα. Ενώ η ευθύνη της απόφασης για χρήση αγχολυτικών σκευασμάτων, που έχουν άμεση ένδειξη και είναι πλέον αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση του άγχους, ανήκει μονό σε σένα και εξαρτάται από το κατά πόσο αντέχεις το συναίσθημα των αρνητικών συμπτωμάτων.



ΚΟΡΙΝΑ.Δ    14/06/2011 03:53
ΑΓΑΠΗΤΕ ΚΥΡΙΕ ΚΟΤΑΝΙΔΗ ΓΕΙΑ ΣΑΣ.ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΥΤΙΜΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΣΑΣ.ΕΙΜΑΙ 33 ΕΤΩΝ ΤΟ 2005 ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΑ ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑΝΙΚΟΥ ΣΥΝΟΔΕΥΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΒΑΡΙΑ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ,ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΣΤΡΕΣ ΚΑΙ ΕΝΑ ΠΕΝΘΟΣ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΥ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ.Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΠΟΥ ΕΠΙΣΚΕΥΤΙΚΑ ΤΟΤΕ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΕΚΙΚΕΥΜΕΝΗ ΑΝΧΩΔΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΔΟΣΕΙ ΤΑ ΧΑΠΙΑ LYRICA ΤΩΝ 75ML ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΙΧΑ ΠΑΡΕΙ ΤΟΤΕ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΚΑΙ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑ ΜΕ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΜΕΣΩΣ ΜΟΛΙΣ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΤΑΜΑΤΙΣΑΝΕ,Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΑΛΑΞΕ.Ο ΧΑΡΑΧΤΗΡΑΣ ΜΟΥ ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΟΘ ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΜΟΥ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ ΑΛΑΞΑΝ ΔΡΑΜΑΤΙΚΑ..ΔΕΝ ΕΙΜΟΥΝ ΕΓΩ.ΕΙΧΑ ΦΟΒΕΡΟ ΑΝΧΟΣ ΕΜΟΥΝ ΜΟΝΙΜΟΣ ΠΕΣΜΕΝΗ ΨΥΟΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΗ ΟΛΕΣ ΜΟΥ ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΗΤΑΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΕΣ.ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ ΠΑΛΙ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΔΥΣΑΡΕΣΤΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΗΡΘΕ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΜΑΤΑΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΑ ΜΟΝΗ ΜΟΥ ΝΑ ΑΠΟΤΡΕΨΩ.ΕΚΑΝΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΕ ΧΑΝΑΧ ΚΑΙ LADOSE.ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΜΕ ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΠΡΟΤΟΒΟΥΛΕΙΑ ΠΑΛΙ ΚΑΙ ΝΙΟΘΩΝΤΑΣ ΚΑΛΑ ΤΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑ,ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΠΕΡΝΩ ΒΑΡΟΣ ΝΑ ΕΧΩ ΒΟΥΛΙΜΙΑ ΚΑΙ ΥΠΝΗΛΙΑ ΚΑΙ Η ΔΙΑΘΕΣΗ ΜΟΥ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΕΣ ΜΕΡΕΣ ΗΤΑΝ ΑΡΚΕΤΑ ΠΕΣΜΕΝΗ.ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 2010 ΜΕΤΑ ΠΑΛΙ ΑΠΟ ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΡΙΟΔΟ ΠΙΕΣΗΣ ΗΡΘΕ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΕΙΤΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ.ΣΗΜΕΡΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 8 ΜΗΝΕΣ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΜΕ ΧΑΝΑΧ ΚΑΙ LADOSE ΕΙΜΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΚΑΛΑ,ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΠΩΣ ΕΧΩ ΒΡΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΧΑΣΑ ΤΟ 2005.ΠΑΡΑΤΗΡΙΣΑ ΟΜΩΣ ΚΥΡΙΕ ΚΟΤΑΝΙΔΗ ΠΩΣ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΟΥ ΧΑΝΑΧ ΠΡΙΝ 2,ΜΗΝΕΣ ΠΕΡΙΠΟΥ ΑΝΟΙΞΕ Η ΟΡΕΞΗ ΜΟΥ ΕΧΩ ΠΑΡΕΙ 4 ΚΙΛΑ ΚΑΙ ΕΚΑΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΑΓΩΝΑ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΧΡΟΝΟ ΝΑ ΧΑΣΟ ΤΑ 20 ΚΙΛΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΠΑΡΕΙ.,ΕΠΙΣΗΣ ΕΧΩ ΑΡΚΕΤΕΣ ΜΕΡΕΣ ΣΤΟΝ ΜΗΝΑ ΥΠΝΙΛΙΑ ΚΑΙ ΚΑΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ.ΟΙ ΣΥΝΘΙΚΕΣ ΤΙΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ ΒΕΒΑΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΤΙΚΕΣ ΕΙΜΑΙ 2 ΧΡΟΝΙΑ ΣΧΕΔΟΝ ΑΝΕΡΓΗ ΖΩ ΜΕ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΩ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ.ΤΟ LADOSE ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΩ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΠΕΡΝΩ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΤΟ ΧΑΠΙ ΜΟΥ ΚΑΘΕ ΠΡΩΙ ΤΩΝ 20ML.ΒΛΕΠΩ ΟΜΩΣ ΠΩΣ ΕΧΩ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΑ ΕΙΔΙΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΠΟΩΣ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΔΙΚΟΨΑ ΤΕΛΙΟΣ ΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ.Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΜΟΥ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΠΕΙ ΠΩΣ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΦΟΡΑ ΔΕΝ ΘΑ ΔΙΑΚΟΠΗ ΓΙΑ 5 ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ.ΟΜΩΣ ΕΓΩ ΕΧΩ ΒΟΥΛΙΜΙΑ ΚΑΙ ΥΠΝΗΛΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΤΟ ΧΑΝΑΧ ΗΤΑΝ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΤΟ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΦΑΡΜΑΚΟ.ΤΙ ΜΕ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕΤΕ ΝΑ ΚΑΝΩ ?ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ..ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΜΕ ΣΥΓΧΩΡΗΤΕ ΑΝ ΣΑΣ ΚΟΥΡΑΣΑ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΣΟ ΛΕΠΤΟΜΕΡΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ.Η ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΣΑΣ ΘΑ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥΤΙΜΗ..ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Κορίνα, τα φάρμακα δεν αντιμετωπίζουν τις αιτίες των ψυχολογικών συγκρούσεων, για αυτό και κάθε φορά που διακόπτεις την αγωγή, μετά από ένα ορισμένο χρονικό διάστημα, τα συμπτώματα επανεμφανίζονται. Τα αγχολυτικά φάρμακα και ιδιαίτερα το Xanax, είναι περισσότερο αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση του άγχους σε σύγκριση με τα αντικαταθλιπτικά σκευάσματα, τα οποία προστέθηκαν στις προσπάθειες αντιμετώπισης της για λογούς αποφυγής της «εξάρτησης», η οποία στην ουσία δεν υφίσταται. Η διαταραχή πανικού είναι ένας τρόπος διαφυγής από την πραγματικότητα μέσω του μηχανισμού επικρατούσας διέγερσης. Επομένως, εάν το ίδιο άτομο δεν αναλάβει της ευθύνες για την πραγματικότητα του, και δεν τα αλλάξει, ο εγκέφαλος του θα συνεχίζει να αμύνεται με το συνηθισμένο τρόπο, και οι περίοδοι σχετικής ηρεμίας (ύφεση χάρη στην αγωγή) θα διαδέχονται με περιόδους έξαρσης των συμπτωμάτων, όταν η αγωγή θα διακόπτεται.



Ευάγγελος    28/05/2011 19:12
Καλησπέρα θα ήθελα να σας πω ότι εδώ και 8 μήνες που έπαθα την πρώτη κρίση πανικού (εγώ την λέω κρίση μαλακίας ) δεν αισθάνομαι τόσο καλά όπως πριν και αυτό με νευριάζει γιατί ξέρω ότι και να με πιάσει δεν παθαίνω τίποτα αλλά παθαίνω την κρίση ( συνήθως όταν είναι γνωστοί μου το περιμένω δηλαδή ξέρω ότι τότε θα εμφανιστεί γιατί δεν θέλω να το μάθει κανείς ). Επίσης εκτός από την πρώτη φορά που πήγα στο νοσοκομείο γιατί δεν κατάλαβα τι ήταν τις υπόλοιπες φορές όποτε με πιάνει το ξεπερνώ σχετικά εύκολα με ανάσες χαλάρωση κτλ. Σας στέλνω το μήνυμα διότι ένας ψυχίατρος γνωστός μου μου είπε να μην αφήνω την κρίση να εκδηλώνεται και όταν πάει να με πιάσει να παίρνω μισό ξαναξ. Θέλω να σας πω ότι μετά από αυτό έχω πάρει γύρω στις 10 φορές μισό των 0,5 πριν με πιάσει ( παρεμπιπτόντως να σας πω ότι βλέπω μια διαφορά αλλά όχι και πολύ μεγάλη σαν και αυτά που έχω διαβάσει για αυτό το χάπι)ι. Νομίζετε ότι είναι σωστό αυτό ή να το αντιμετωπίσω όπως πριν. Τέλος θέλω να σας πω εάν ξέρεται κάποιον άλλον τρόπο για να αντιμετωπίσω αυτήν την βλακεία γιατί με εκνευρίζει που με περιορίζει θα έλεγα κατά κάποιον τρόπο. Ευχαριστώ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Ευάγγελε, οι κρίσεις πανικού είναι ένας τρόπος διαφυγής από την πραγματικότητα, οποίος χρησιμοποίει τον μηχανισμό της επικρατούσας διέγερσης. Τα φάρμακα, όπως και διαφορές τεχνικές χαλάρωσης, είναι αποτελεσματικά στην άμεση αντιμετώπιση των εξωτερικών εκδηλώσεων, αλλά δεν μπορούν να επηρεάσουν της βαθύτερες αιτίες που οδηγούν στην εμφάνιση της κατάστασης. Προφανώς θα ήταν πιο εύστοχο το άτομο, το οποίο παρουσιάζει το φαινόμενο αυτό, να αναζητήσει τις αιτίες δυσαρέσκειας με την πραγματικότητα του και των ψυχολογικών συγκρούσεων, χαρακτηριστικών σχεδόν για όλους ανθρώπους, ώστε να εξαλείφουν οι αιτίες που δημιουργούν προϋποθέσεις για την εμφάνιση της τάσης αποφυγής της πραγματικότητας με οποιοδήποτε τρόπο.



κωνσταντινα    04/05/2011 01:27
ειμουν στην ινδια,καπνισα πρωτη φορα απο το λεγομενο τσιλιουμ,ενα ειδοσ ινδικησ καναβησ που μοιαζει με μαυρη πλαστελινη,κ επαθα μετα απο 10 λεπτα κριση πανικου,μου εκαναν βελονισμο κ για λιγεσ ημερεσ ειμουν καλα,ενα βραδυ μετα απο ενα μηνα ηθελα να τσεκαρω τον εαυτο μου κ καπνισα την ιδια ουσια αλλα σε στριφτο τσιγαρο,πηγε να μου ερθει παλι κριση αλλα ηταν ποιο ηπια,μετα απο 2 βραδια χωρις να ξανακαπνισω με επιασε κριση πανικου κ τρεχαμε στα νοσοκομεια,φυσικα διεκοψα τισ διακοπες μου κ γυρισα στην Ελλδα,εδω κ 2 μηνες συνεχιζονται οι κρισεισ με διαταραχεσ πανικου.οφειλεται απο αυτη την ουσια?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Κωνσταντίνα, η Διαταραχή Πανικού, όπως και υπόλοιπα ψυχολογικά προβλήματα, οφείλεται στον τρόπο αντίληψης και στις ψυχολογικές συγκρούσεις που πηγάζουν από αυτό. Έτσι φαίνεται ότι η χρήση της κάνναβης έπαιξε τον ρόλο της αφορμής, η οποία ενεργοποίησε μια υποβόσκουσα κατάσταση.



Mάνος    28/04/2011 03:16
Κύριε Κοτανίδη αρχικά θα ήθελα να σας συγχαρώ για την ιστιοσελίδα σας! Θα ήθελα να σας αναφέρω το δικό μου πρόβλημα. Έιμαι 35 ετών και απο την ηλικία των 24-25 ετών έχω έντονα προβλήματα κρίσεων πανικού. Ξεκίνησαν συγκεκριμένα από την εποχή της στρατιωτικής μου θυτείας. Έντονο άγχος, άίσθημα δυσκολίας αναπνοής, και πάνω απο όλα ανάγκη για βαθειά αναπνοή (αναπνοή αναστεναγμού) σχεδόν κάθε 10λεπτο. Έχασα τον πατέρα μου πριν 4 χρόνια και είναι κάτι το οποίο μου στοίχισε πάρα πολύ. Εδώ και 3 χρόνια έχω δική μου εταιρεία και ασφαλώς το άγχος με τα οικονομικά θέματα έχει αυξηθεί πολύ. Τον τελευταίο καιρό (2-3 μήνες) αισθάνομαι μόνιμο κόμπο στο λαιμό μου, και ανάγκη βαθειάς αναπνοής ανα τακτά χρονικά διαστήματα.Στο σημείο αυτό να σας αναφέρω πως δεν έχω κανένα πρόβλημα με τον ύπνο μου, και ειδικά το πρόβλημα με τις βαθειές ανάσες (αναστεναγμός) ξεκινάει κοντά 30\\\\\\\' - 1 ώρα αφότου ξυπνήσω και ξεκινήσω τις δραστηριότητές μου. Έχω κάνει όλες τις εξετάσεις αίματος,εξετάσεις θυροειδή, ακόμα και πνευμονολογικές εξετάσει΄και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Σας ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Μάνο, το θέμα είναι ότι, επηρεασμένοι από τον τρόπο ανατροφής, έχουμε διαμορφώσει την αντίληψη μας, άμεσα εξαρτημένη από την υποτιθέμενη άποψη των άλλων. Βρισκόμαστε στην διπολική παγίδα υπερηφάνειας – ντροπής, προδικάζουμε τις αρνητικές εξελίξεις και τις βιώνουμε σαν να είναι πραγματικότητα, χρωματίζοντας την με πιο σκούρες αποχρώσεις, που στην ουσία δεν ισχύουν. Σαν αποτέλεσμα – έχουμε ένα μόνιμο άγχος (φόβο προς άγνωστο, που μας τρομάζει), ασχολούμαστε με ανούσια πράγματα και ανύπαρκτες απειλές, παραμελώντας την αναγκαία ικανοποίηση των πραγματικών μας αναγκών, και εισπράττουμε την αντίδραση του οργανισμού σε μορφή της σωματοποίησης.



Sophia    25/04/2011 22:42
Καλησπέρα, εγώ πολλές φορές όταν αγχώνομαι πολύ για κάτι και το σκέφτομαι έντονα, νιώθω σαν να ζαλίζομαι, να θέλω να κάνω εμετό και να πάω στην τουαλέτα ταυτόχρονα, ιδρώνω και νιώθω ότι θα λιποθυμίσω. Ήθελα να μάθω αν αυτό είναι μία κρίση πανικού. Είμαι σίγουρη ότι είναι από το άγχος, γτ μόλις περάσει λίγη ώρα ή φύγω από αυτό που με αγχώνει, περνάνε όλα. Σπάνια με πιάνει και ποτέ δεν έχω φτάσει σε σημείο να πάω στο νοσοκομείο, όπως έχω ακούσει από άλλους.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Sophia, κρίση πανικού δεν είναι τίποτα άλλο, παρά μια υπερβολική αντίδραση στην σωματοποίηση του άγχους. Επομένως, άσχετα από την ταξινόμηση, που είναι πάντα τεχνητή και αυθαίρετη, οι αιτίες, η ουσία του φαινομένου, και οι τρόποι αντιμετώπισης του είναι κοινοί με άλλες εκδηλώσεις του άγχους



dimitris    12/04/2011 22:10
από το 95 υποφέρω απ\\\\\\\'ο κρίσεις πανικού. Το 97 διεγνώσθη υπερθυροειδισμός. Έχω πάρει xanax και remeron. Ta τελευταία 5 χρόνια παίρνω μόνο seroxat και ήμουνα σχετικά καλά. Από τον Δεκέμβρη του 2010 υποτροπίασα και κάνω πάλι άγχος. Ν α διακόψω το seroxat και να περάσω στο ladose xanax?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Δημήτρη, υποθέτω πως η περισσότερη επιτυχία της μεικτής αγωγής οφειλόταν σε συνδυασμό του αντικαταθλιπτικού σκευάσματος με το αγχολυτικό. Τα φάρμακα δεν αντιμετωπίζουν την αίτια των ψυχολογικών προβλημάτων, απλά μειώνουν την ουδό ευαισθησίας του νευρικού συστήματος μέσω παρέμβασης στην παραγωγή διάφορων νευροδιαβιβαστών. Επομένως, δεν έχει μεγάλο νόημα η αλλαγή του αντικαταθλιπτικού σκευάσματος, ίσως μια πρόσθεση του αγχολυτικού να είναι αρκετή.



ΧΡΥΣΑΝΘΗ    07/03/2011 20:46
παθαινω συχνες κρισες πανικου ειμαι υπερτασικο ατομο εχω ελεχθει απο καρδιολογικο δεν υπαρχει τιποτα κανω αγωγη με σιροπραμ και σεντρακ αλλα εγω εχω καποιους πονους πισω στην πλατη αριστερα και καποιες φορες στο στηθος οχι εντονους βεβαια εχω την αισθηση του θανατου η του εφραγματος και με πιανει πανικος

Α. Κοτανίδης – Η ενασχόληση με διάφορα σωματικά ενοχλήματα στην περίπτωση της Διαταραχής Πανικού, αποσπά τη προσοχή του ατόμου και του «επιτρέπει» να μην ασχολείται με την δυσάρεστη πραγματικότητα, στην οποία έχουν συσσωρευτεί αρκετές άλυτες ψυχολογικές συγκρούσεις. Ο πιο ισχυρός παράγοντας, που προκαλεί μια συνεχή ενασχόληση μαζί του είναι ο φόβος του θανάτου, οποίος βρίσκει διαφορές αφορμές για την εκδήλωση του. Έτσι, και να πραγματοποιηθούν όλες απαραίτητες εξετάσεις και να πειστεί τελικά το άτομο ότι δεν διατρέχει κανένα κίνδυνο από το ένα συγκεκριμένο όργανο, άμεσος βρίσκεται κάτι άλλο, που με την ίδια δύναμη προβάλλει τα δικά του συμπτώματα.



ΧΡΗΣΤΟΣ    07/03/2011 04:32
ΓΕΙΑ ΣΑΣ! ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΚΑΝΩ ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ! Η ΚΟΠΕΛΑ ΜΟΥ ΕΧΕΙΣ ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑΝΙΚΟΥ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 10 ΧΡΟΝΙΑ. ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΔΙΑΦΟΡΑ ΦΑΡΜΑΚΑ. ΤΩΡΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΤΗΣ ΕΧΕΙ ΔΩΣΕΙ ΤΑ ZYPREXA. ΠΑΛΙΟΤΕΡΑ ΕΠΑΙΡΝΕ ΤΑ ΣΕΡΟΞΑΤ. ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΡΕΞΗ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ. ΣΠΑΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ, ΚΑΜΙΑ ΕΡΩΤΙΚΗ ΕΠΙΘΥΜΙΑ... ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΜΟΝΟ ΦΙΛΙΚΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΕ ΔΕΙ. ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ. ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΡΩΤΗΣΩ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ. ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΟ ZYPREXA ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΜΟΥ!ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ!

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Χρήστο, δεν αποκλείεται η λήψη του αντιψυχωτικού φαρμάκου να αλλάξει την ερωτική επιθυμία, αλλά μου προκαλεί εντύπωση χρήση του στην περίπτωση της Διαταραχής Πανικού. Μήπως η κοπέλα σου έχει κάτι παραπάνω από κρίσης πανικού;



Σουζάνα    21/02/2011 07:41
Εδώ και 16 χρόνια έχει αλλάξει η ζωή μου τραγικά. Ξεκίνησαν τα γνωστά συμπτώματα κρίσεις πανικού , αγοραφοβία . Δεν μπορούσα να βγω από το σπίτι, προσπαθούσα να το καταπολεμήσω μόνη μου ,πίστευα ότι τρελαίνομαι , δεν είχα υποστήριξη από πουθενά ούτε από τον άνδρα μου ούτε από τους γονείς μου. Τελικά απευθύνθηκα σε έναν ψυχολόγο έκανα 1χρόνο Θεραπεία με Minitran. Ήμουν πολύ καλύτερα όμως από ένα διάστημα και μετά επανήρθαν τα συμπτώματα και προστέθηκαν και η αρρωστοφοβία . Είχα πολύ πόνο στα στήθος και νόμιζα Ότι είχα καρκίνο . Μετά από τις εξετάσεις που δεν έδειξαν τίποτα πέρασε . Εδώ και 5 χρόνια έχω δυνατούς πόνους στο στομάχι και στην δεξιά μεριά του εντέρου , το τραγικό της υπόθεσης Είναι ότι δεν μπορώ να κάνω τις εξετάσεις από τον πανικό μου για το αποτέλεσμα τους . Δεν μπορώ να χειριστώ όλη αυτή την αναμονή μέχρι να βγουν τα αποτελέσματα και έτσι πρέπει να πάρω ένα xanax για να μπορέσω να μπω στο εξεταστικό κέντρο. Μετά από 3 χρόνια πόνου στο στομάχι και πολλές επισκέψεις σε Γαστρεντερολόγους και Παθολόγους κατάφερα να κάνω γαστροσκόπηση , η οποία δεν έδειξε τίποτα απολύτως , έχω ένα ευαίσθητο στομάχι μου είπε ο γιατρός και να απευθυνθώ σε ένα ψυχολόγο και μου έδωσε τα Librax και δια μαγείας σταμάτησε ο πόνος . Τώρα όμως έχω δυνατούς πόνους στο έντερο , συνεχόμενους . Μόνο όταν κοιμάμαι δεν πονάω . Ο Γαστρεντερολόγος όμως μου είπε μετά από αρκετές εξετάσεις ότι δεν χρειάζεται να κάνω κωλονοσκόπιση γιατί, τα συμπτώματα προέρχονται από το ευθέρεστο έντερο . Εγώ όμως δεν πείθομαι και από την άλλη σκέφτομαι πως αν την κάνω και αυτήν κάποιο άλλο όργανο θα αρχίσει να με πονάει . Τελικά είναι ένας φαύλος κύκλος που δεν τελειώνει ποτέ . Ο φόβος μου είναι ότι όπου πονάω έχω καρκίνο . Η οικονομική μου κατάσταση δεν μου επιτρέπει να πάω σε ψυχολόγο και δεν ξέρω τη να κάνω . Σας παρακαλώ δώστε μου μια συμβουλή γιατί , νομίζω ότι θα τρελαθώ . Σας ευχαριστώ και συγνώμη αν σας κούρασα !

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Σουζάνα, η Διαταραχή Πανικού, τα συμπτώματα της οποίας περιγράφεις, κατά κανόνα, αποτελεί ένα τρόπο αποφυγής της δυσάρεστης πραγματικότητας, που χρησιμοποιείται από τον εγκέφαλο για να αντιμετωπιστούν οι εσωτερικές μας συγκρούσεις. Επειδή οι διανοητικές διεργασίες έχουν μεγάλο ενεργειακό κόστος, ασυνείδητα επιλέγουμε μια κατάσταση, που είναι αρκετά «γνωστή» από την άποψη ευρύτερης αποδοχής, και αντιμετωπίζεται με έτοιμες συνταγές από άλλους (ειδικούς). Η λογική αυτή υπαγορεύει, πως είναι προτιμότερο να λύσουμε μια «παθολογική» σωματική κατάσταση, οποία έχει «γνωστές» λύσεις, παρά να εξακολουθήσουμε μακροχρόνια, «άγνωστη» έως τώρα αντιμετώπιση των ψυχολογικών συγκρούσεων μέσω της αυτογνωσίας. Αυτό, με μεγάλη σαφήνεια αντιπροσωπεύεται από την λεγόμενη «αρρωστοφοβία», όταν το άτομο χρόνια βυθίζεται σε αμφιβολίες για την σωματική κατάσταση της υγείας του και τρέχει σε ειδικούς για να της ανατρέψει. Αλλά μόλις πειστεί ότι δεν διατρέχει κανένα κίνδυνο από μια εκδήλωση, αμέσως εμφανίζει μια άλλη αμφιβολία, η οποία, με τη σειρά της, απαιτεί μια νέα εντατική και χρονοβόρα προσπάθεια. Στις περιπτώσεις έλλειψης των οικονομικών πόρων για την οριστική επίλυση του προβλήματος, η οποία επιτυγχάνεται με την αντιμετώπιση των αρχικών αιτιών, αποθηκευμένων στις προηγούμενες δυσάρεστες και τραυματικές εμπειρίες, μοναδικός τρόπος προσωρινής ισορρόπησης της κατάστασης είναι – σταθερή φαρμακευτική αγωγή. Θα ήθελα να υπενθυμίσω, ότι η χρήση της δεν αναιρεί το πρόβλημα, αλλά, μειώνοντας την ένταση των συναισθημάτων, ανακουφίζει τον άνθρωπο για όσο χρονικό διάστημα συνεχίζει να λαμβάνει τα φάρμακα.



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | >>