ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 565 Σελίδα: 28η Επιλέξτε κατηγορία:   


Πανικός


Αγχωμένη!    22/11/2006 00:32
Γιατρέ μου είμαι σε απόγνωση! Εδώ και λίγεσ μέρες έχω δύσπνοια η οποία συνείζει τι μέρα, το βράδυ όμως κοιμάμαι και αναπνέω κανονικά. πριν λίγο καιρό σταμάτησα να πέρνω τα αντικαταθλιπτικά. Υπέφερα από κρίσεις πανικού. Μήπως επανήλθαν? Εγς φοβάμαι ότι είναι κάποια σοβαρή αρρώστια. Επίσης έκανα εξετάσεις θυροηδεί πρίν δυο χρόνια και ήταν καλές. να τισ επαναλάβω? Αυτη τη στιγμή είμαι στην αγγλία για μεταπτυχιακό και καταλαβαίνετε σε τι κατάσταση βρίσκομαι. φοβαμαι πολύ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Αγχωμένη ! Υποθέτω πως το φαινόμενο που περιγράφεις είναι εκδήλωση της Διαταραχής Πανικού , το οποίο εμφανίστηκε με την διακοπή της αγωγής .



ΜΑΡΙΑ    15/11/2006 00:16
Άγαπητε γιατρέ είμαι 25 χρονών και εδώ και έξι μήνες μετακόμησα στο τόπο καταγωγής του αρραβωνιαστικού μου λόγω μετάθεσής του.Η πόλη αυτή είναι πολύ μακριά από τον τόπο μου, στην άλλη άκρη σχεδόν και ετσι δεν είναι ευκολο να πηγαίνω συχνά.Τους πρώτους μήνες ήταν όλα καλά, εγώ περίμενα να σχολάσει ο αρραβωνιαστικός μου από τη δουλειά και μετα ή βγαίναμε εξω ή βλέπαμε dvd, και γενικά κάναμε πραγματα που μας ευχαριστούσαν. Με τον καιρό όμως εγώ άρχισα να πέφτω ψυχολογικά. Ένιωθα πολύ μόνη, μου έλειπαν πολύ οι γονείς μου, με τους οποίους είμαι πολύ δεμένη, οι συγγενείς μου, οι φίλοι μου κλπ. Καθημερινά μένω πολλές ώρες μόνη μέχρι να σχολάσει ο αρραβωνιαστικός μου, ακόμα και 24ωρα γιατί είναι η δουλεία του τέτοια.Προσπαθώ εδώ και πάρα πολύ καιρό να βρώ δουλεια αλλά δυστυχώς τίποτα. Έχω πάει σε τόσες συνεντεύξεις και έχω δώσει τόσα βιογραφικά που έχω κουραστεί πια και σωματικά και ψυχικά πάνω από όλα.Πριν από τρείς μήνες και ενώ ήμουν στον τόπο μου για διακοπές με έπιασε κρίση πανικού (μέχρι τότε δεν ήξερα τι ήταν καν). Ξύπνησα με φοβερή ταχυπαλμία, ζαλάδα, μουδιασμα χερίων, ταση για εμετό και γενικά νόμιζα οτι θα πέθαινα.Πήγα στο νοσοκομείο και οι γιατροι μου είπαν οτι οι εξετάσεις μου ήταν όλες καλές.Ηρέμησα τότε όμως μου έμεινε ο φόβος μη το ξαναπάθω. Δυστυχώς μετά από μερικέ μέρες με ξαναπιασε και μάλιστα για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Δεν είχα όρεξη να φάω, έκανα εμετούς, είχα ταχυπαλμία, έκλαιγα συνέχεια και δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Έμεινα άυπνη για 5 μέρες. Είχα γινει ράκος και για να ηρεμήσω πήρα λεξοτανίλ ύστερα από πίεση των γονιών μου. Από τη κρίση αυτή και μετα έχω γίνει άλλος άνθρωπος. Έχω συνέχεια άγχος χωρίς λόγο, αίσθημα παλμών, κόμπο στο λαιμό, τάση για εμετό και γενικά έχω χάσει τη διάθεση μου. Σκέφτομαι συνέχεια οτι μπορεί να το ξαναπάθω και από το άγχος μου για να μη με πιάσει τελικά το ξαναπαθαίνω. Οι δικοί μου λένε πως αν βρώ μια δουλειά θα μπορέσω να το ξεπεράσω γιατί θα απασχολούμαι με κάτι και γενικά να δραστηριοποιηθώ και να μην μαραζώνω στο σπίτι. Εγώ από την άλλη δεν ξέρω αν αυτό θα με βοηθήσει. Δεν αντέχω να νιώθω άλλο έτσι. Θέλω να βρω το παλιό μου εαυτό. Εσείς πιστεύετε οτι τα έπαθα όλα αυτα επειδή είμαι αδύναμη ή ηταν φυσικό να τα πάθω ύστερα από τις πολλές στεναχώριες ( μετακόμιση, μοναξιά, αποχωρισμός από τους γονείς, μη εύρεση δουλειάς κλπ) που πέρασα? Μήπως επιρεάζει και το γεγονός οτι αντιμετωπίζω πρόβλημα με τον θυρεοειδή και τον κύκλο μου και παίρνω χάπια για να ρυθμιστούν?Σε ψυχίατρο φοβάμαι να πάω γιατί δεν θέλω να πάρω χάπια και η ψυχοθεραπεία δε ξέρω κατά πόσο θα με βοηθήσει. Σκέφτομαι να αγοράσω βιβλία αυτοβοήθειας και αν δω πάλι οτι δεν τα καταφέρνω μπορεί να αλλάξω γνώμη και να επισκεφτώ έναν ειδικό. Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Μαρία ! Η Διαταραχή Πανικού αποτελείται από την σωματοποίηση του άγχους , που προκύπτει από την έλλειψη ικανοποίησης με την καθημερινότητα . Εάν με τα βιβλία αυτοβοήθειας θα μπορέσεις να αλλάξεις τις αντιλήψεις που σε οδήγησαν στις παρούσες συνθήκες , ώστε να είσαι σε θέση να απολαμβάνεις τη ζωή σου , η παρέμβαση του ειδικού , κατά την άποψη μου , θα είναι περιττή .



manoula    10/11/2006 14:14
Αγαπητέ γιατρέ, είμαι 37 χρονών κι έχω ένα κοριτσάκι 7 χρονών. Θεωρούσα ότι είμαι ένα άτομο δυνατό κι ισορροπημένο μέχρι πριν από μια εβδομάδα. Διότι άρχισα να έχω τα εξής σωματικά συμπτώματα : αίσθημα παλμών, ταχυκαρδία, σφίξιμο στομαχιού, τάση για εμετό, ναυτία, τρέμουλο, λίγη ζάλη, ένα "τρελλαίνομαι, μια κρυώνω, μια ζεσταίνομαι", θα πεθάνω, δεν είμαι καλά, έχω την καρδιά μου, έχω καρκίνο, ποιος θα μεγαλώσει το παιδί μου κ.λ.π. Σας θυμίζουν τίποτα όλα αυτά; Να σημειώσω ότι εκτός από τα καθημερινά άγχη που όλοι έχουμε, το μόνο παθολογικό που θεωρώ ότι έχω είναι ότι όταν αρρωσταίνει το παιδί μου από κάτι απλό (π.χ. μια απλή ίωση με βήχα) εγώ τρελλαίνομαι και παρουσιάζω όλα τα παραπάνω συμπτώματα, τα οποία τώρα τα νοιώθω χωρίς να είναι το παιδί άρρωστο. Πήγα σε γιατρούς (όπως οι περισσότεροι), έκανα εξετάσεις (και για θυρεοειδή) και δεν έχω τίποτα. Δε μπορώ να πω πως έχω βγάλει από το μυαλό τη θέμα της ασθένειας, αλλά τι άλλο να κάνω; Χτες σκεφτόμουν : "έχω καλές πυτζάμες για το νοσοκομείο;". Μάλλον πρέπει να επισκεφθώ άμεσα νευρολόγο-ψυχίατρο; Τι λέτε για όλα αυτά;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή manoula ! Η περιγραφή της Διαταραχής Πανικού , τα συμπτώματα της οποίας περιγράφεις βρίσκεται στις ενότητες Διαταραχές και Guestbook της σελίδας .



S.P.    09/11/2006 13:41
Κύριε Κοτανίδη, Απευθύνομαι σε εσάς για ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζω. Είμαι 32 ετών και Πριν περίπου 1 χρόνο έχασα τη μητέρα μου, σε μικρή ηλικία, από καρκίνο μετά από αρκετά χρόνια πάλης. Είχα αφοσιωθεί πάρα πολύ σε αυτή καθόλη τη διάρκεια της αρρώστιας της.αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, και κατά τη διάρκεια αλλά και μετά, που έφυγε, να έχω πάρα πολλές φοβίες σχετικά με αρρώστιες. πήγα σε γιατρούς, εξετάστηκα με διαφορετικούς τρόπους και πάντα όλα ήταν και είναι καλά. παρόλ'αυτά ακόμη έχω στο νού μου τον καρκίνο, ακόμη και όταν βήχω από κρύωμα,ψάχνομαι κλπ. αυτό όμως που μου συμβαίνει και με ανησυχεί είναι ότι φοβάμαι να κάνω παιδί (παρόλο που προσπαθούμε με το σύζυγό μου) και επίσης φοβάμαι όταν κατεβαίνω σκάλες. αυτό το τελευταίο το σκέφτομαι ακόμη και πριν κοιμηθώ. φοβάμαι ότι θα πέσω, βλέπω νοερά τον εαυτό μου να πέφτει είτε γιατί γυρίζει το γόνατό μου, είτε γιατί στραβοπατώ, το σκέφτομαι όταν παω να κατέβω ότι έχω ήδη βρεθεί στο πλατύσκαλο... πάντα σκέφτομαι ότι πέφτω από σκάλα... κάθε μέρα. δεν έχω πέσει ποτέ μου από σκάλα. δεν ξέρω καν αν οι φόβοι μου για το παιδί και τη σκάλα έχουν να κάνουν με την αρρώστια της μητέρας μου. περιμένω σύντομα απάντησή σας. Ευχαριστώ και συγχαρητήρια για το έργο σας.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή S.P. ! Κατά την άποψη μου ο φόβος του θανάτου , που αντιπροσωπεύει την Διαταραχή Πανικού , άμεσα συσχετίζεται με τον βαθμό ευτυχίας που βιώνει το συγκεκριμένο άτομο .



xarilaos    08/11/2006 23:10
ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΥΧΗ ΒΡΗΚΑ ΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΣΑΣ ΣΥΝΧΑΡΩ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΣΑΣ ΣΠΑΝΙΖΟΥΝ ΓΙΑΤΡΟΙ ΟΠΩΣ ΕΣΕΙΣ. ΑΣ ΕΡΘΩ ΟΜΩΣ ΣΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ.... ΠΡΙΝ 3,5 ΜΗΝΕΣ ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΕ ΦΙΛΙΚΟ ΣΠΙΤΙ ΚΑΤΑΠΙΑ ΕΝΑ ΚΟΥΝΟΥΠΙ (ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟ ΑΝ ΗΤΑΝ ΚΑΝ ΚΟΥΝΟΥΠΙ...ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΔΑ) ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΜΟΥ ΚΑΡΦΩΘΗΚΕ Η ΙΔΕΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΟΤΙ ΤΟ ΚΟΥΝΟΥΠΙ ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΜΟΛΥΣΜΕΝΟ ΜΕ AIDS ΚΑΙ ΟΤΙ ΜΟΛΥΝΕ ΚΑΙ ΕΜΕΝΑ ΡΩΤΗΣΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟΒΙΟΛΟΓΟΥΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΜΟΥ ΑΠΕΚΛΕΙΣΑΝ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΜΟΛΥΝΣΗΣ, ΟΜΩΣ ΕΓΩ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΠΕΙΣΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΠΑΘΩ ΠΑΝΙΚΟ ΚΑΙ ΝΑ ΦΟΒΑΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ. ΠΗΓΑ ΣΕ ΨΥΧΙΑΤΡΟ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΜΟΥ ΕΔΩΣΕ ZYPREXA (1 ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΥ) ΤΑ ΠΗΡΑ ΓΙΑ 1 ΜΗΝΑ ΚΑΙ ΕΝΙΩΣΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ,ΤΑ ΕΚΟΨΑ ΚΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΠΕΡΙΠΟΥ ΠΑΛΙ ΞΑΝΑΕΙΧΑ ΤΙΣ ΚΡΙΣΕΙΣ ΣΕ ΠΙΟ ΗΠΙΑ ΜΟΡΦΗ ,ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΑ ΝΑ ΤΑ ΞΑΝΑΠΑΡΩ . ΠΡΟΧΤΕΣ ΕΝΩ ΕΙΧΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΙΕΙΝΗΣ ΕΚΑΝΑ ΤΕΣΤ ΓΙΑ AIDS ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΒΓΗΚΕ ΦΥΣΙΚΑ ΑΡΝΗΤΙΚΟ. ΣΗΜΕΡΑ ΛΟΙΠΟΝ ΠΟΥ ΠΗΓΑ ΣΤΟΝ ΨΥΧΙΑΤΡΟ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΩ ΤΑ ZYPREXA ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΩ ΓΙΑ 9 ΜΗΝΕΣ ZOLOFT , H ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΜΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΧΕΙ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΤΕΣΤ ΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΑΣ ΚΡΥΒΩ ΟΤΙ ΣΚΕΦΤΟΜΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΜΗΠΩΣ ΒΙΑΣΤΙΚΑ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΟ ΤΕΣΤ. ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΟΤΙ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΚΡΙΣΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΧΩΡΙΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ? (ΤΑ ΦΟΒΑΜΕ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ) ΚΑΙ ΕΓΩ ΚΑΙ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΕ ΑΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ ΧΩΡΙΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ? ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΣΑΣ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΤΕ ΤΟ ΚΟΣΜΟ .

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Χαρίλαε ! Η περιγραφή της Διαταραχής Πανικού , τα συμπτώματα της οποίας περιγράφεις βρίσκεται στις ενότητες Διαταραχές και Guestbook της σελίδας . Όσο αφορά την αντιμετώπιση των εκδηλώσεων της χωρίς την συμμετοχή του ειδικού , νομίζω πως αυτή θα μπορούσε να επιτευχθεί με την αυτογνωσία ικανοποιητικού βαθμού .



ΔΕΣΠΟΙΝΑ    05/11/2006 21:52
Γεια σας,υποφέρω τρία χρόνια από υπερβολικό άγχος που αφορά τη ζωή του σκύλου μου.Ίσως ακούγεται γελοίο ή γραφικό όμως νιώθω ότι χάνω χρόνια από τη ζωή μου.Το πρόβλημα ξεκινάει από την παθολογική αδυναμία που έχω σ\'αυτό το ζώο.Όσο περνάει ο καιρός αναπτύσσω διάφορες φοβίες (πάντα σε σχέση με τη ζωή και την υγεία του σκύλου μου)οι οποίες φτάνουν σε ακραίες καταστάσεις όπως για παράδειγμα να μην κοιμάμαι καθόλου προσπαθόντας να αφουγκραστώ την ήρεμη αναπνοή του ή με την παραμικρή αλλαγή στην συμπεριφορά του να παθαίνω κρίσεις πανικού με ταχυπαλμίες,εφιδρώσεις,αίσθημα πνιγμού και τάσεις προς έμμετο.Η κατάσταση έχει ξεφύγει από τον έλεγχό μου και αναρωτιέμαι που μπορεί να με οδηγήσει αυτό ή ακόμη χειρότερα πως θα αντιδράσω στην περίπτωση που κάποια στιγμή πεθάνει.Ευχαριστώ για το χρόνο σας.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Δέσποινα ! Η περιγραφή της Διαταραχής Πανικού , τα συμπτώματα της οποίας περιγράφεις βρίσκεται στις ενότητες Διαταραχές και Guestbook της σελίδας



ΦΡΟΣΩ    04/11/2006 13:57
Αγαπητέ κ. Κοτανίδη, Πάσχω από κρίσεις πανικού , αγχώδεις εκδηλώσεις και καποιες φορές εχω εναλλαγές της συναισθηματικής διάθεσης. Λκολουθώ θεραπεία με μισό χάπι CIPRALEX 10mg ημερησίως για περίπου ένα χρόνο (Πριν από αυτό ακολουθούσα θεραπεία με ένα χάπι SEROPRAM 20mg ημερησίως για περίπου ενάμιση χρόνο) Πρίν από 3 εβδομάδες αποφάσισα να διακοψω τη θεραπεία γιατί αισθανόμουν για πρώτη φορα έτοιμη και θεωρούσα ότι έχω θεραπευτεί.Σε αυτό συμφώνησε και η Γιατρός που με παρακολουθεί,ομως με μια επιφύλαξη εαν εμφανιστούν συμπτώματα όπως νευρικότητα , αλλαγη διάθεσης, διαταραχή ύπνου, αίσθημα αδιεξόδου , σκέψεις που επαναλαμβάνονται. Τα συμπτωματα που εχω τώρα είναι τα εξής:Ζαλάδες, μουδιάσματα στο κεφάλι, τάση για έμετο , τρέμουλο , έντονες σκέψεις , πονοκέφαλο, μερικές φορές ταχυκαρδία, και σφιξιμο στο λαιμό.Τα συμτώματα εντείνονται αντι να μειώνονται και έχω την εντύπωση ότι κάθε μέρα που περνά εμφανίζονται νέα. Θα ήθελα να ρωτήσω εάν αυτά τα συμπτώματα οφείλονται στη διακοπή του φαρμάκου ή στο γεγονός ότι πραγματικά έχω ανάγκη το φάρμακο. Αξίζει να σημειώσω ότι θέλω να διακόψω το φάρμακο γιατί: 1)ανησυχώ για τις μακροχρόνιες επιδράσεις που μπορεί να έχει στον οργανισμό μου ,2)δεν μπορώ να χάσω τα περιττά κιλά που απέκτησα από τη λήψη του, 3)μου προκαλεί υπνηλία και μειωση δραστηριότητας με αποτέλεσμα να μη μπορώ να ανταποκριθώ επαρκώς στις υποχρεώσεις μου -Είμαι εργαζόμενη μητέρα ενός πολύ ζωηρου παιδιού 5 ετών. Σας ευχαριστώ , Φρόσω.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Φρόσω ! Τα φάρμακα αντιμετωπίζουν μόνο τα συμπτώματα της Διαταραχής Πανικού , διότι η αιτίες είναι ψυχολογικής φύσεως , επομένως κάθε διακοπή τους αργά ή γρήγορα θα συνοδεύεται με την επανεμφάνιση των συμπτωμάτων εφόσον δεν αντιμετωπιστούν οι πραγματικές αιτίες .



Λ.Κ.    02/11/2006 00:09
Γεια σας.Την προηγουμενη βδομαδα αισθάνθηκα ενα πόνο στο στηθος καθως οδηγούσα.Όταν επέστρεψα τελικά σπίτι το ανέφερα στους δικους μου και πήγαμε στο νοσοκομείο για εξετάσεις. Όλες βγήκαν μια χαρά(γεν. αίματος,ακτιν. θώρακος,καρδιογρ/μα).Είμαι 23 ετών δεν καπνίζω αλλα από εκείνη τη στιγμή πραγματικά πανικοβλήθηκα.Εχω τον φόβο οτί πασχω από κάποια καρδιακή πάθηση. υπάρχουν φορές που παρερμηνεύω καποιο \\\'τσίμπημα\\\' δευτερολέπτων στο στήθος και πανικοβάλομαι.Τον επόμενο μήνα παρουσιάζομαι στον στρατό.Μπορεί αυτό το γεγονός να με εχει επηρεάσει?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Λ.Κ. ! Τα συμπτώματα που περιγράφεις , θυμίζουν την Διαταραχή Πανικού , για την οποία μπορείς να πληροφορηθείς από τα περιεχόμενα της σελίδας στις ενότητες Διαταραχές και Guestbook



Τάνια    28/10/2006 01:01
Αγαπητέ κύριε Κοτανίδη, παρακολουθώ αρκετά χρόνια τη σελίδα σας και πραγματικά σας αξίζουν συγχαρητήρια! Έχω ξαναγράψει στο guest book και η απάντηση σας με βοήθησε τότε να καταλάβω αρκετά πράγματα. Είμαι 24 χρονών και πρόσφατα ολοκλήρωσα τις σπουδές μου. Από τον πρώτο χρόνο κιόλας στη σχολή άρχισα να αντιμετωπίζω προβλήματα με το άγχος. Αρχικά ήταν οι κρίσεις πανικού και οι διάφορες φοβίες με σημαντικότερη την αγοραφοβία. Με τη βοήθεια γιατρών (όχι ειδικών στο πρόβλημά μου μια που ποτέ δεν θέλησα να επισκεφτώ κάποιον ψυχίατρο- προκατάληψη; Ίσως-), διαφόρων βιβλίων ψυχολογίας, φίλων αλλά κυρίως με τη θέληση που έδειξα να ξεφύγω από όλα αυτά κατάφερα να αντιμετωπίσω τις κρίσεις και του φόβους μου. Τώρα διαπιστώνω πως απλά έμαθα να ζω με αυτά τα προβλήματα. Μπορεί τώρα να έχω λιγότερες φοβίες, να ελέγχω τις κρίσεις πανικού που έχουν σχεδόν εξαφανιστεί αλλά το άγχος πάντα υπάρχει και με ταλαιπωρεί με διαφορετικούς τρόπους (σωματικοί πόνοι, δερματικά προβλήματα, διαταραχές της περιόδου χωρίς να υπάρχει κανένα οργανικό ή ορμονικό πρόβλημα κτλ) . Πριν από 5 μήνες έντονοι πόνοι στο στομάχι και την κοιλιά, ναυτίες αλλά και ένα έντονο βάρος που ένιωθα στο στήθος με οδήγησαν στον παθολόγο. Έκανα ένα σωρό εξετάσεις και τελικά δεν είχα τίποτα. Χαλάρωση και ηρεμία μου συνέστησε και πράγματι μέρα με τη μέρα ένιωθα καλύτερα μέχρι που το ξέχασα εντελώς. Εκείνο που με προβλημάτισε ήταν ότι η περίοδος εκείνη ήταν από τις πιο ξέγνοιαστες που έχω ζήσει. Είχα μόλις αποκτήσει το πτυχίο μου και η μόνη μου έννοια και ασχολία ήταν η διασκέδαση με τους φίλους μου (γενικά τον τελευταίο χρόνο περίπου περνάω πάρα πολύ ωραία, δε μου λείπει τίποτα). 5 μήνες λοιπόν μετά και εδώ και μια εβδομάδα έχω ξανά το ίδιο πρόβλημα. Αυτή τη φορά δεν επισκέφτηκα τον γιατρό μου, το θεωρώ περιττό. Τα συμπτώματα που σας περιέγραψα εξαφανίζονται ως δια μαγείας όταν ασχολούμαι με πράγματα που με ευχαριστούν. Προχθές συγκεκριμένα ένιωθα τόσο άσχημα που για ώρες δεν είχα το κουράγιο να σηκωθώ από το κρεβάτι. Πίεσα τον εαυτό μου να το κάνει, βγήκα στην αυλή του σπιτιού, έπαιξα με τον σκύλο μου και μέσα σε 10 λεπτά ένιωσα υγιέστατη, είχα διάθεση ακόμα και για να βγω και να διασκεδάσω. Σκέφτομαι αυτές τις ημέρες πως πέρασαν όλα αυτά τα χρόνια, από τότε που εμφανίστηκε το πρόβλημα και μετά, και αισθάνομαι πως έχω χάσει πάρα πολλά πράγματα προσπαθώντας να νικήσω το άγχος και πως κοροϊδεύω τον εαυτό μου με το να πιστεύω ότι είμαι καλά. Εντάξει, δεν μένω πια κλεισμένη στο σπίτι, έχω φίλους, βγαίνω συχνά, μπορώ να ταξιδεύω μόνη μου ακόμα και με το αυτοκίνητο μου, νιώθω άνετα όταν βρίσκομαι με κόσμο, γενικά δεν επηρεάζεται η καθημερινότητα μου αλλά τα σωματικά συμπτώματα δεν μπορώ να τα αντιμετωπίσω με αποτέλεσμα το ηθικό και η αυτοπεποίθησή μου να πιάνουν πάτο όταν εμφανίζονται. Να έχω συμπτώματα αγχωδών διαταραχών όταν έχω άγχος το καταλαβαίνω αλλά γιατί τα συμπτώματα αυτά εμφανίζονται όταν είμαι πολύ καλά ψυχολογικά? Πραγματικά έχω κουραστεί, δεν αντέχω άλλο. Ζω σε μια μικρή επαρχιακή πόλη όπου ψυχίατρος ή ψυχολόγος δεν υπάρχει. Πως μπορώ να έχω τη βοήθεια ενός ειδικού? Η ψυχοθεραπεία θα με βοηθήσει να ζω χωρίς άγχος? Ζητώ συγνώμη για την φλυαρία μου αλλά πέρα από την ανάγκη μιας συμβουλής είχα και την ανάγκη να μιλήσω σε κάποιον και να ξέρω ότι θα με ακούσει. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Τάνια ! Πιστεύω πως η ψυχοθεραπεία θα μπορούσε να σε βοηθήσει μέσω κατανόησης των πραγματικών σου αναγκών και των τρόπων ικανοποίησης του εαυτού σου , διότι όπως παρατήρησες όταν είσαι σε θέση να κάνεις τα πράγματα που σε ευχαριστούν , τότε τα συμπτώματα μειώνονται ή εξαφανίζονται .



npfirst    19/10/2006 22:17
Καλησπέρα κ. Κοτανίδη. Τον Νοέμβριο του 2005, και ύστερα απο μια σοβαρή περιπέτεια υγείας της αδελφής μου, έπαθα διαταραχή πανικού, σύμφωνα με γνωμάτευση νευρολόγου. Μου συνέστησε seropram, αρχικά 10 mg ημερησίως, αλλα μετα απο 2 εβδομάδες διπλασιάστηκε η δόση.Μετά απο θεραπεία 7 μηνών, η δόση έγινε 20 mg μέρα παρα μέρα, και μετά απο 2 μήνες τα σταμάτησα τελείως για 4 μέρες. Όμως απο τότε έχω πόνους στο σώμα και έντονη ζάλη. Νά σημειώσω, πως όταν η δόση έγινε 20mg, μέρα παρα μέρα, αισθανόμουν αρκετά καλά. Θα ήθελα την γνώμη σας. Σας ευχαριστώ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή npfirst ! Η φαρμακευτική θεραπεία των ψυχολογικών προβλημάτων έχει προσωρινό χαρακτήρα διότι δεν αντιμετωπίζει τις πρωταρχικές αιτίες τους , υπόλοιπες πληροφορίες βρίσκονται στα περιεχόμενα της σελίδας .



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | >>