ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 570 Σελίδα: 28η Επιλέξτε κατηγορία:   


Πανικός


ΙΩΑΝΝΑ    14/12/2006 19:50
Αγαπητέ Κύριε Κοτανίδη, ευχαριστώ το θεό που βρήκα τη σελίδα σας, έστω και από τύχη.Θέλω εδώ και χρόνια να μιλήσω σε κάποιον δικό μου για το πρόβλημα που αντιμετωπίζω αλλά δυστυχώς ποτέ δε μου άρεσε να στεναχωρώ κανέναν που αγαπώ.Αυτό που μου συμβαίνει ξεκίνησε πριν 15 χρόνια (τώρα είμαι 27) στη δευτέρα τάξη του γυμνασίου.Την ώρα του μαθήματος προφανώς από κάποιον απλό λόγο αισθάνθηκα μια δυσφορία,σαν μου κόπηκε η ανάσα και κατατρόμαξα.Επανήλθα σχεδόν αμέσως και ποτέ ξανά δε μου συνέβη.Το βίωσα όμως τόσο έντονα,λες και έφτασα στο χείλος του γκρεμού,που μου έμεινε κατάλοιπο και πάντα έκτοτε την ώρα των μαθημάτων ένιωθα έντονη αγωνία που εκδηλωνόταν με ταχυκαρδία,ιδρώτα και μια αίσθηση ότι δεν έχει αέρα η αίθουσα.Μόλις έβγαινα έξω από την αίθουσα ήμουν καλά.Κανέναν δεν άφησα ποτέ να το αντιληφθεί.Κοκκίνιζα,ίδρωνα,κόντευα να λιποθυμήσω αλλά πάντα έφθανε το τέλος των μαθημάτων και ήμουν καλά.Φυσικά αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι βαθμοί μου να πέσουν,να μισήσω σχολείο και καθηγητές και να είμαι πάντα κακοδιάθετη.Τα σχολικά χρόνια κουτσά-στραβά πέρασαν και εγώ φυσικά δεν είχα καμία επιτυχία στις πανελλήνιες εξετάσεις του λυκείου μιας και η κατάσταση αυτή είχε γίνει πλέον φριχτή.Πέρασα 2 χρόνια ηρεμίας,χωρίς να ξέρω πως έγινε αυτό,στην ιδιωτική σχολή που παρακολουθούσα και πριν ένα χρόνο και ενώ είχα δεσμό με τον τωρινό άντρα μου και εκείνος έλειπε στο εξωτερικό (είναι στρατιωτικός) άρχισα να φοβάμαι να βγω από το σπίτι.Η δουλειά μου απαιτεί να επισκέπτομαι συχνά τράπεζες και δημόσιες υπηρεσίες.Δεν μπορούσα να το κάνω αυτό.Ένιωθα ακόμα χειρότερα όσο περίμενα στις ουρές.Είπα στην αδερφή μου,που σπούδαζε μακριά, το πρόβλημά μου.Όχι βέβαια ακριβώς όπως το αντιμετώπιζα αλλά το παρουσίασα πιο ήπιο.Εκείνη μου έδωσε θάρρος και ειλικρινά δεν ξέρω πως,το ξεπέρασα.Ήμουν μια χαρά.Από το καλοκαίρι όμως αισθάνομαι ξανά τα ίδια.Δεν μπορώ να κάνω τα πιο απλά πράγματα.Να βγω μια βόλτα στην αγορά, να πιω έναν καφέ ήρεμα έξω,να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις της δουλειάς μου.Το Μάιο πρόκειται να παντρευτώ και φοβάμαι πως θα με πιάσει καμία κρίση την ώρα του μυστηρίου.Δεν μπορώ να σταθώ όρθια για τόση ώρα ανάμεσα σε τόσο κόσμο ακίνητη και μετά όλοι αυτοί να πέσουν πάνω μου για να με χαιρετήσουν.Τι να κάνω;Αισθάνομαι πολύ δυστυχισμένη την ώρα που θα έπρεπε να χαίρομαι.Το ξέρω πως μόνη μου δεν μπορώ πλέον να το ξεπεράσω,δυστυχώς.Τα πράγματα χειροτέρεψαν.Σας παρακαλώ δώστε μου μια συμβουλή.Δεν θέλω κανείς να μάθει τι μου συμβαίνει.Ντρέπομαι. θα σας είμαι ευγνώμων. Φιλικά Ιωάννα

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Ιωάννα ! Η περιγραφή της Διαταραχής Πανικού με Αγοραφοβία , τα συμπτώματα της οποίας περιγράφεις , και οι τρόποι αντιμετώπισης της βρίσκονται στα περιεχόμενα της σελίδας στις ενότητες Διαταραχές και Guestbook .



δημητρης    08/12/2006 18:07
geia sas.edo kai kati xronia me pianei kati san panikos.sthn arxh htan duskolo ma tora to elegxo kapos!otan feugo apo ton topo mou kai pao kapou me peianei kati kai thelo na katebo apo to leoforeio kai otan ftaso ston proorismo mou thelo na guriso pali piso sthn polh mou!pou ofeiletai auto kai an mporo kapos na to xeperaso.euxaristo

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Δημήτρη ! Οι τρόποι αντιμετώπισης της Διαταραχής Πανικού , τα συμπτώματα της οποίας περιγράφεις βρίσκονται στα περιεχόμενα της σελίδας στις ενότητες Διαταραχές και Guestbook .



antigonh    07/12/2006 10:05
TON AYΓOYΣTO ΞAΦNIKA ENA BPAΔY ENIΩΣA MIA AΔIAΘEΣIA ΔEN MΠOPOYΣA NA ANAΠEYΣΩ,ENIΩΘA ENTONH TAXYKAPΔIA,KAI MIA ΠIEΣH ΣTO KEΦAΛI MOY, NOMIZA O,TI ΘA ΠAΘΩ EΓKAIΦAΛIKO ME ΠHΓAN ΣTA EΠEIΓONTA KAI EKEI MOY EIΠAN O,TI AΠΛA EIXA ΠAΘEI KPIΣH ΠANIKOY KAI O,TI ΣΩMATOΠOIΩ TO AΓXOΣ MOY. EΠIΣKEYTHKA META TON ΓIATPO MOY O OΠOIOΣ EINAI ΓENIKHΣ IATPIKHΣ KAI ΔIAΠIΣTΩΣE TO IΔIO. MOY EΔΩΣE NA ΠINΩ MIΣO SEROXAT KAΘE MEΣHMEPI. KPIΣH ΔEN ΞANAEΠAΘA NIΩΘΩ KAΛYTEPA ΔEN MΠOPΩ OMΩΣ NA ANTIMETOΠIΣΩ MIA ΔYΣKOΛH ΣTIΓMH OΠΩΣ Π.X ΔEN MΠOPΩ NA ΠAΩ ΣE MIA KHΔEIA, ΔEN MΠOPΩ NA EΠIΣKEYTΩ KAΠOION ΣE NOΣOKOMEIO, ME ΠIANEI ΠOΛY EYKOΛA TAXYKAPΔIA MOΛIΣ ZOPIΣTΩ ΣE KATI AΛΛA ΔEN KATAΛYΓEI ΣE KPIΣH ΠANIKOY EΠEIΔH KATAΦEPNΩ NA TO EΛEΓXΩ. ΔEN TO MΠOPΩ OMΩΣ AYTO EΞAKOΛOYΘΩ NA ΠEPNΩ TO ΦAPMAKO ΘEΛΩ OMΩΣ NA AΠAΛAΓΩ AΠ' AYTO TI NA KANΩ?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Αντιγόνη ! Την περιγραφή της αντιμετώπισης της Διαταραχής Πανικού θα μπορούσες να βρεις στα περιεχόμενα της σελίδας , στις ενότητες Διαταραχές και Guesbook



ΝΙΚΟΛΕΤΑ    27/11/2006 01:56
ΚΑΛΗΜΕΡΑ!ΕΙΜΑΙ 26ΧΡ ΠΑΩ ΣΕ ΨΥΧΟΛΟΓΟ ΓΙΑ ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑΝΙΚΟΥ ΓΙΑ ΦΟΒΙΕΣ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ Κ.Α ΕΔΩ ΚΑΙ 2ΧΡΟΝΙΑ.ΕΧΩ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΣΧΕΔΟΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΧΩΡΙΣ ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΤΟΣ ΛΕΞΟΤΑΝΙΛ 3mg ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΜΟΝΟ!Η ΓΙΑΤΡΟΣ ΜΟΥ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΠΩΣ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΠΛΩΣ ΚΟΥΚΟΥΛΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΑ ΕΠΟΥΛΩΝΟΥΝ!ΤΟ ΕΧΩ ΔΕΙ ΑΥΤΟ ΣΕ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΜΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟ.ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ.ΘΕΩΡΩ ΠΩΣ ΤΑ ΝΕΑ ΑΤΟΜΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΟΥΝ ΣΧΕΔΟΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΧΩΡΙς ΧΑΠΙΑ!ΕΓΩ ΚΑΝΩ ΟΡΓΟΝΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΟΥ ΔΙΛΧΕΜ ΡΑΙΧ ΜΑΘΗΤΗ ΤΟΥ ΦΡΟΙΝΤ.ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ.ΤΡΕΛΕΝΟΜΕ ΣΤΗΝ ΙΔΕΑ ΤΗΣ ΧΡΗΣΕΙΣ ΧΑΠΙΩΝ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΟΥΤΙΖΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ!!!!ΣΥΜΦΩΝΙΤΑΙ

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Νικολέτα ! Νομίζω πως την άποψη μου για την αποτελεσματικότητα της φαρμακευτικής αγωγής στην αντιμετώπιση των ψυχολογικών προβλημάτων έχω διατυπώσει επανειλημμένες φορές στα περιεχόμενα του Guesbook της σελίδας .



ΜΑΡΙΑ    23/11/2006 16:32
ΑΓΑΠΗΤΕ ΓΙΑΤΡΕ ΣΑΣ ΕΙΧΑ ΞΑΝΑΓΡΑΨΕΙ ΠΡΙΝ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ ΑΛΛΑ ΕΙΧΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΠΑΛΙ. Η ΜΟΝΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΜΟΥ ΜΗΝΥΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΤΩΡΑ ΠΛΕΟΝ ΕΧΩ ΒΡΕΙ ΜΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΗ.ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΞΕΠΕΡΑΣΑ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑΝΙΚΟΥ ΠΟΥ ΜΕ ΠΙΑΝΟΥΝ ΣΥΧΝΑ, ΟΠΩΣ ΝΟΜΙΖΑ.ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΤΙ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΑ ΚΑΙ ΤΙ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΜΕ ΕΧΕΙ ΠΙΑΣΕΙ. Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΤΑΝ ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΞΕΧΝΙΕΜΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ Η' ΚΑΙ ΑΝ ΜΟΥ ΕΡΘΕΙ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟ ΠΡΟΣΠΕΡΝΑΩ. ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΟΜΩΣ ΟΤΑΝ ΜΕ ΠΙΑΣΕΙ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΑ ΞΕΠΕΡΑΣΩ ΚΑΙ ΟΛΟ ΑΦΗΝΟΜΑΙ.ΟΙ ΓΥΡΩ ΜΟΥ ΔΕ ΜΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝΕ ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ ΜΕ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΝΙΩΘΩ ΠΟΛΥ ΜΟΝΗ.ΚΛΕΙΝΟΝΤΑΣ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕΤΕ ΣΕ ΜΕΡΙΚΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ. ΠΑΙΖΕΙ ΡΟΛΟ Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΤΟΜΕΑ ΑΥΤΟ;ΤΟ ΛΕΩ ΓΙΑΤΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ, Η ΑΔΕΡΦΗ ΤΗΣ ΚΑΙ Η ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΣΕ ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΟ ΒΑΘΜΟ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΣΥΧΝΑ ΟΣΟ ΕΜΕΝΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΤΟΣΟ ΝΩΡΙΣ(ΕΙΜΑΙ ΣΤΑ 26). ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΕΙ ΑΣΧΗΜΟ ΑΛΛΑ ΘΑ ΜΕ ΑΝΑΚΟΥΦΙΖΕ ΛΙΓΟ ΑΝ ΗΞΕΡΑ ΟΤΙ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΝΕΟΙ ΤΟ ΠΑΘΑΙΝΟΥΝ. ΕΧΩ ΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΗ ΟΤΙ ΜΟΝΟ ΕΓΩ ΕΧΩ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ. ΒΛΕΠΩ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΖΗΛΕΥΩ ΓΙΑΤΙ ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΟΥΝ ΠΩΣ ΚΑΙ ΕΓΩ ΠΡΙΝ 4 ΜΗΝΕΣ ΗΜΟΥΝ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΠΛΗΓΩΝΟΜΑΙ ΠΟΛΥ.ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΗΝ ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΜΟΝΗ ΝΑ ΤΟ ΞΕΠΕΡΑΣΩ, ΒΙΑΖΟΜΑΙ ΠΟΛΥ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΩ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΕΛΙΚΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΩ ΚΑΜΙΑ ΒΕΛΤΙΩΣΗ. ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΤΕ ΝΑ ΜΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΜΕΡΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ ΑΥΤΟΒΟΗΘΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑΝΙΚΟΥ; ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΤΣΩ...

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Μαρία ! Κατά την αντίληψη μου , η συμπεριφορά «κληρονομείται» σε μορφή αντιγραφής των σχημάτων συμπεριφοράς κατά την ανατροφή . Η εξάπλωση της Διαταραχής Πανικού , όπως και άλλων εκδηλώσεων του άγχους , είναι ταχύτατη και αυτό αποδεικνύεται τουλάχιστον από το Guestbook της σελίδας . Όσο αφορά το βιβλίο που αναζητάς , υποθέτω πως η καλύτερη λύση είναι η αυτογνωσία μέσω συλλογής των σχετικών πληροφοριών από διάφορες πηγές .



Αγχωμένη!    22/11/2006 00:32
Γιατρέ μου είμαι σε απόγνωση! Εδώ και λίγεσ μέρες έχω δύσπνοια η οποία συνείζει τι μέρα, το βράδυ όμως κοιμάμαι και αναπνέω κανονικά. πριν λίγο καιρό σταμάτησα να πέρνω τα αντικαταθλιπτικά. Υπέφερα από κρίσεις πανικού. Μήπως επανήλθαν? Εγς φοβάμαι ότι είναι κάποια σοβαρή αρρώστια. Επίσης έκανα εξετάσεις θυροηδεί πρίν δυο χρόνια και ήταν καλές. να τισ επαναλάβω? Αυτη τη στιγμή είμαι στην αγγλία για μεταπτυχιακό και καταλαβαίνετε σε τι κατάσταση βρίσκομαι. φοβαμαι πολύ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Αγχωμένη ! Υποθέτω πως το φαινόμενο που περιγράφεις είναι εκδήλωση της Διαταραχής Πανικού , το οποίο εμφανίστηκε με την διακοπή της αγωγής .



ΜΑΡΙΑ    15/11/2006 00:16
Άγαπητε γιατρέ είμαι 25 χρονών και εδώ και έξι μήνες μετακόμησα στο τόπο καταγωγής του αρραβωνιαστικού μου λόγω μετάθεσής του.Η πόλη αυτή είναι πολύ μακριά από τον τόπο μου, στην άλλη άκρη σχεδόν και ετσι δεν είναι ευκολο να πηγαίνω συχνά.Τους πρώτους μήνες ήταν όλα καλά, εγώ περίμενα να σχολάσει ο αρραβωνιαστικός μου από τη δουλειά και μετα ή βγαίναμε εξω ή βλέπαμε dvd, και γενικά κάναμε πραγματα που μας ευχαριστούσαν. Με τον καιρό όμως εγώ άρχισα να πέφτω ψυχολογικά. Ένιωθα πολύ μόνη, μου έλειπαν πολύ οι γονείς μου, με τους οποίους είμαι πολύ δεμένη, οι συγγενείς μου, οι φίλοι μου κλπ. Καθημερινά μένω πολλές ώρες μόνη μέχρι να σχολάσει ο αρραβωνιαστικός μου, ακόμα και 24ωρα γιατί είναι η δουλεία του τέτοια.Προσπαθώ εδώ και πάρα πολύ καιρό να βρώ δουλεια αλλά δυστυχώς τίποτα. Έχω πάει σε τόσες συνεντεύξεις και έχω δώσει τόσα βιογραφικά που έχω κουραστεί πια και σωματικά και ψυχικά πάνω από όλα.Πριν από τρείς μήνες και ενώ ήμουν στον τόπο μου για διακοπές με έπιασε κρίση πανικού (μέχρι τότε δεν ήξερα τι ήταν καν). Ξύπνησα με φοβερή ταχυπαλμία, ζαλάδα, μουδιασμα χερίων, ταση για εμετό και γενικά νόμιζα οτι θα πέθαινα.Πήγα στο νοσοκομείο και οι γιατροι μου είπαν οτι οι εξετάσεις μου ήταν όλες καλές.Ηρέμησα τότε όμως μου έμεινε ο φόβος μη το ξαναπάθω. Δυστυχώς μετά από μερικέ μέρες με ξαναπιασε και μάλιστα για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Δεν είχα όρεξη να φάω, έκανα εμετούς, είχα ταχυπαλμία, έκλαιγα συνέχεια και δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Έμεινα άυπνη για 5 μέρες. Είχα γινει ράκος και για να ηρεμήσω πήρα λεξοτανίλ ύστερα από πίεση των γονιών μου. Από τη κρίση αυτή και μετα έχω γίνει άλλος άνθρωπος. Έχω συνέχεια άγχος χωρίς λόγο, αίσθημα παλμών, κόμπο στο λαιμό, τάση για εμετό και γενικά έχω χάσει τη διάθεση μου. Σκέφτομαι συνέχεια οτι μπορεί να το ξαναπάθω και από το άγχος μου για να μη με πιάσει τελικά το ξαναπαθαίνω. Οι δικοί μου λένε πως αν βρώ μια δουλειά θα μπορέσω να το ξεπεράσω γιατί θα απασχολούμαι με κάτι και γενικά να δραστηριοποιηθώ και να μην μαραζώνω στο σπίτι. Εγώ από την άλλη δεν ξέρω αν αυτό θα με βοηθήσει. Δεν αντέχω να νιώθω άλλο έτσι. Θέλω να βρω το παλιό μου εαυτό. Εσείς πιστεύετε οτι τα έπαθα όλα αυτα επειδή είμαι αδύναμη ή ηταν φυσικό να τα πάθω ύστερα από τις πολλές στεναχώριες ( μετακόμιση, μοναξιά, αποχωρισμός από τους γονείς, μη εύρεση δουλειάς κλπ) που πέρασα? Μήπως επιρεάζει και το γεγονός οτι αντιμετωπίζω πρόβλημα με τον θυρεοειδή και τον κύκλο μου και παίρνω χάπια για να ρυθμιστούν?Σε ψυχίατρο φοβάμαι να πάω γιατί δεν θέλω να πάρω χάπια και η ψυχοθεραπεία δε ξέρω κατά πόσο θα με βοηθήσει. Σκέφτομαι να αγοράσω βιβλία αυτοβοήθειας και αν δω πάλι οτι δεν τα καταφέρνω μπορεί να αλλάξω γνώμη και να επισκεφτώ έναν ειδικό. Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Μαρία ! Η Διαταραχή Πανικού αποτελείται από την σωματοποίηση του άγχους , που προκύπτει από την έλλειψη ικανοποίησης με την καθημερινότητα . Εάν με τα βιβλία αυτοβοήθειας θα μπορέσεις να αλλάξεις τις αντιλήψεις που σε οδήγησαν στις παρούσες συνθήκες , ώστε να είσαι σε θέση να απολαμβάνεις τη ζωή σου , η παρέμβαση του ειδικού , κατά την άποψη μου , θα είναι περιττή .



manoula    10/11/2006 14:14
Αγαπητέ γιατρέ, είμαι 37 χρονών κι έχω ένα κοριτσάκι 7 χρονών. Θεωρούσα ότι είμαι ένα άτομο δυνατό κι ισορροπημένο μέχρι πριν από μια εβδομάδα. Διότι άρχισα να έχω τα εξής σωματικά συμπτώματα : αίσθημα παλμών, ταχυκαρδία, σφίξιμο στομαχιού, τάση για εμετό, ναυτία, τρέμουλο, λίγη ζάλη, ένα "τρελλαίνομαι, μια κρυώνω, μια ζεσταίνομαι", θα πεθάνω, δεν είμαι καλά, έχω την καρδιά μου, έχω καρκίνο, ποιος θα μεγαλώσει το παιδί μου κ.λ.π. Σας θυμίζουν τίποτα όλα αυτά; Να σημειώσω ότι εκτός από τα καθημερινά άγχη που όλοι έχουμε, το μόνο παθολογικό που θεωρώ ότι έχω είναι ότι όταν αρρωσταίνει το παιδί μου από κάτι απλό (π.χ. μια απλή ίωση με βήχα) εγώ τρελλαίνομαι και παρουσιάζω όλα τα παραπάνω συμπτώματα, τα οποία τώρα τα νοιώθω χωρίς να είναι το παιδί άρρωστο. Πήγα σε γιατρούς (όπως οι περισσότεροι), έκανα εξετάσεις (και για θυρεοειδή) και δεν έχω τίποτα. Δε μπορώ να πω πως έχω βγάλει από το μυαλό τη θέμα της ασθένειας, αλλά τι άλλο να κάνω; Χτες σκεφτόμουν : "έχω καλές πυτζάμες για το νοσοκομείο;". Μάλλον πρέπει να επισκεφθώ άμεσα νευρολόγο-ψυχίατρο; Τι λέτε για όλα αυτά;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή manoula ! Η περιγραφή της Διαταραχής Πανικού , τα συμπτώματα της οποίας περιγράφεις βρίσκεται στις ενότητες Διαταραχές και Guestbook της σελίδας .



S.P.    09/11/2006 13:41
Κύριε Κοτανίδη, Απευθύνομαι σε εσάς για ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζω. Είμαι 32 ετών και Πριν περίπου 1 χρόνο έχασα τη μητέρα μου, σε μικρή ηλικία, από καρκίνο μετά από αρκετά χρόνια πάλης. Είχα αφοσιωθεί πάρα πολύ σε αυτή καθόλη τη διάρκεια της αρρώστιας της.αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, και κατά τη διάρκεια αλλά και μετά, που έφυγε, να έχω πάρα πολλές φοβίες σχετικά με αρρώστιες. πήγα σε γιατρούς, εξετάστηκα με διαφορετικούς τρόπους και πάντα όλα ήταν και είναι καλά. παρόλ'αυτά ακόμη έχω στο νού μου τον καρκίνο, ακόμη και όταν βήχω από κρύωμα,ψάχνομαι κλπ. αυτό όμως που μου συμβαίνει και με ανησυχεί είναι ότι φοβάμαι να κάνω παιδί (παρόλο που προσπαθούμε με το σύζυγό μου) και επίσης φοβάμαι όταν κατεβαίνω σκάλες. αυτό το τελευταίο το σκέφτομαι ακόμη και πριν κοιμηθώ. φοβάμαι ότι θα πέσω, βλέπω νοερά τον εαυτό μου να πέφτει είτε γιατί γυρίζει το γόνατό μου, είτε γιατί στραβοπατώ, το σκέφτομαι όταν παω να κατέβω ότι έχω ήδη βρεθεί στο πλατύσκαλο... πάντα σκέφτομαι ότι πέφτω από σκάλα... κάθε μέρα. δεν έχω πέσει ποτέ μου από σκάλα. δεν ξέρω καν αν οι φόβοι μου για το παιδί και τη σκάλα έχουν να κάνουν με την αρρώστια της μητέρας μου. περιμένω σύντομα απάντησή σας. Ευχαριστώ και συγχαρητήρια για το έργο σας.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή S.P. ! Κατά την άποψη μου ο φόβος του θανάτου , που αντιπροσωπεύει την Διαταραχή Πανικού , άμεσα συσχετίζεται με τον βαθμό ευτυχίας που βιώνει το συγκεκριμένο άτομο .



xarilaos    08/11/2006 23:10
ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΥΧΗ ΒΡΗΚΑ ΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΣΑΣ ΣΥΝΧΑΡΩ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΣΑΣ ΣΠΑΝΙΖΟΥΝ ΓΙΑΤΡΟΙ ΟΠΩΣ ΕΣΕΙΣ. ΑΣ ΕΡΘΩ ΟΜΩΣ ΣΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ.... ΠΡΙΝ 3,5 ΜΗΝΕΣ ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΕ ΦΙΛΙΚΟ ΣΠΙΤΙ ΚΑΤΑΠΙΑ ΕΝΑ ΚΟΥΝΟΥΠΙ (ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟ ΑΝ ΗΤΑΝ ΚΑΝ ΚΟΥΝΟΥΠΙ...ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΔΑ) ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΜΟΥ ΚΑΡΦΩΘΗΚΕ Η ΙΔΕΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΟΤΙ ΤΟ ΚΟΥΝΟΥΠΙ ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΜΟΛΥΣΜΕΝΟ ΜΕ AIDS ΚΑΙ ΟΤΙ ΜΟΛΥΝΕ ΚΑΙ ΕΜΕΝΑ ΡΩΤΗΣΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟΒΙΟΛΟΓΟΥΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΜΟΥ ΑΠΕΚΛΕΙΣΑΝ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΜΟΛΥΝΣΗΣ, ΟΜΩΣ ΕΓΩ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΠΕΙΣΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΠΑΘΩ ΠΑΝΙΚΟ ΚΑΙ ΝΑ ΦΟΒΑΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ. ΠΗΓΑ ΣΕ ΨΥΧΙΑΤΡΟ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΜΟΥ ΕΔΩΣΕ ZYPREXA (1 ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΥ) ΤΑ ΠΗΡΑ ΓΙΑ 1 ΜΗΝΑ ΚΑΙ ΕΝΙΩΣΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ,ΤΑ ΕΚΟΨΑ ΚΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΠΕΡΙΠΟΥ ΠΑΛΙ ΞΑΝΑΕΙΧΑ ΤΙΣ ΚΡΙΣΕΙΣ ΣΕ ΠΙΟ ΗΠΙΑ ΜΟΡΦΗ ,ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΑ ΝΑ ΤΑ ΞΑΝΑΠΑΡΩ . ΠΡΟΧΤΕΣ ΕΝΩ ΕΙΧΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΙΕΙΝΗΣ ΕΚΑΝΑ ΤΕΣΤ ΓΙΑ AIDS ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΒΓΗΚΕ ΦΥΣΙΚΑ ΑΡΝΗΤΙΚΟ. ΣΗΜΕΡΑ ΛΟΙΠΟΝ ΠΟΥ ΠΗΓΑ ΣΤΟΝ ΨΥΧΙΑΤΡΟ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΩ ΤΑ ZYPREXA ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΩ ΓΙΑ 9 ΜΗΝΕΣ ZOLOFT , H ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΜΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΧΕΙ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΤΕΣΤ ΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΑΣ ΚΡΥΒΩ ΟΤΙ ΣΚΕΦΤΟΜΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΜΗΠΩΣ ΒΙΑΣΤΙΚΑ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΟ ΤΕΣΤ. ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΟΤΙ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΚΡΙΣΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΧΩΡΙΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ? (ΤΑ ΦΟΒΑΜΕ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ) ΚΑΙ ΕΓΩ ΚΑΙ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΕ ΑΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ ΧΩΡΙΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ? ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΣΑΣ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΤΕ ΤΟ ΚΟΣΜΟ .

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Χαρίλαε ! Η περιγραφή της Διαταραχής Πανικού , τα συμπτώματα της οποίας περιγράφεις βρίσκεται στις ενότητες Διαταραχές και Guestbook της σελίδας . Όσο αφορά την αντιμετώπιση των εκδηλώσεων της χωρίς την συμμετοχή του ειδικού , νομίζω πως αυτή θα μπορούσε να επιτευχθεί με την αυτογνωσία ικανοποιητικού βαθμού .



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | >>