ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 562 Σελίδα: 28η Επιλέξτε κατηγορία:   


Πανικός


S.P.    09/11/2006 13:41
Κύριε Κοτανίδη, Απευθύνομαι σε εσάς για ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζω. Είμαι 32 ετών και Πριν περίπου 1 χρόνο έχασα τη μητέρα μου, σε μικρή ηλικία, από καρκίνο μετά από αρκετά χρόνια πάλης. Είχα αφοσιωθεί πάρα πολύ σε αυτή καθόλη τη διάρκεια της αρρώστιας της.αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, και κατά τη διάρκεια αλλά και μετά, που έφυγε, να έχω πάρα πολλές φοβίες σχετικά με αρρώστιες. πήγα σε γιατρούς, εξετάστηκα με διαφορετικούς τρόπους και πάντα όλα ήταν και είναι καλά. παρόλ'αυτά ακόμη έχω στο νού μου τον καρκίνο, ακόμη και όταν βήχω από κρύωμα,ψάχνομαι κλπ. αυτό όμως που μου συμβαίνει και με ανησυχεί είναι ότι φοβάμαι να κάνω παιδί (παρόλο που προσπαθούμε με το σύζυγό μου) και επίσης φοβάμαι όταν κατεβαίνω σκάλες. αυτό το τελευταίο το σκέφτομαι ακόμη και πριν κοιμηθώ. φοβάμαι ότι θα πέσω, βλέπω νοερά τον εαυτό μου να πέφτει είτε γιατί γυρίζει το γόνατό μου, είτε γιατί στραβοπατώ, το σκέφτομαι όταν παω να κατέβω ότι έχω ήδη βρεθεί στο πλατύσκαλο... πάντα σκέφτομαι ότι πέφτω από σκάλα... κάθε μέρα. δεν έχω πέσει ποτέ μου από σκάλα. δεν ξέρω καν αν οι φόβοι μου για το παιδί και τη σκάλα έχουν να κάνουν με την αρρώστια της μητέρας μου. περιμένω σύντομα απάντησή σας. Ευχαριστώ και συγχαρητήρια για το έργο σας.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή S.P. ! Κατά την άποψη μου ο φόβος του θανάτου , που αντιπροσωπεύει την Διαταραχή Πανικού , άμεσα συσχετίζεται με τον βαθμό ευτυχίας που βιώνει το συγκεκριμένο άτομο .



xarilaos    08/11/2006 23:10
ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΥΧΗ ΒΡΗΚΑ ΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΣΑΣ ΣΥΝΧΑΡΩ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΣΑΣ ΣΠΑΝΙΖΟΥΝ ΓΙΑΤΡΟΙ ΟΠΩΣ ΕΣΕΙΣ. ΑΣ ΕΡΘΩ ΟΜΩΣ ΣΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ.... ΠΡΙΝ 3,5 ΜΗΝΕΣ ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΕ ΦΙΛΙΚΟ ΣΠΙΤΙ ΚΑΤΑΠΙΑ ΕΝΑ ΚΟΥΝΟΥΠΙ (ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟ ΑΝ ΗΤΑΝ ΚΑΝ ΚΟΥΝΟΥΠΙ...ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΔΑ) ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΜΟΥ ΚΑΡΦΩΘΗΚΕ Η ΙΔΕΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΟΤΙ ΤΟ ΚΟΥΝΟΥΠΙ ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΜΟΛΥΣΜΕΝΟ ΜΕ AIDS ΚΑΙ ΟΤΙ ΜΟΛΥΝΕ ΚΑΙ ΕΜΕΝΑ ΡΩΤΗΣΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟΒΙΟΛΟΓΟΥΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΜΟΥ ΑΠΕΚΛΕΙΣΑΝ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΜΟΛΥΝΣΗΣ, ΟΜΩΣ ΕΓΩ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΠΕΙΣΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΠΑΘΩ ΠΑΝΙΚΟ ΚΑΙ ΝΑ ΦΟΒΑΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ. ΠΗΓΑ ΣΕ ΨΥΧΙΑΤΡΟ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΜΟΥ ΕΔΩΣΕ ZYPREXA (1 ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΥ) ΤΑ ΠΗΡΑ ΓΙΑ 1 ΜΗΝΑ ΚΑΙ ΕΝΙΩΣΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ,ΤΑ ΕΚΟΨΑ ΚΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΠΕΡΙΠΟΥ ΠΑΛΙ ΞΑΝΑΕΙΧΑ ΤΙΣ ΚΡΙΣΕΙΣ ΣΕ ΠΙΟ ΗΠΙΑ ΜΟΡΦΗ ,ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΑ ΝΑ ΤΑ ΞΑΝΑΠΑΡΩ . ΠΡΟΧΤΕΣ ΕΝΩ ΕΙΧΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΙΕΙΝΗΣ ΕΚΑΝΑ ΤΕΣΤ ΓΙΑ AIDS ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΒΓΗΚΕ ΦΥΣΙΚΑ ΑΡΝΗΤΙΚΟ. ΣΗΜΕΡΑ ΛΟΙΠΟΝ ΠΟΥ ΠΗΓΑ ΣΤΟΝ ΨΥΧΙΑΤΡΟ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΩ ΤΑ ZYPREXA ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΩ ΓΙΑ 9 ΜΗΝΕΣ ZOLOFT , H ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΜΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΧΕΙ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΤΕΣΤ ΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΑΣ ΚΡΥΒΩ ΟΤΙ ΣΚΕΦΤΟΜΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΜΗΠΩΣ ΒΙΑΣΤΙΚΑ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΟ ΤΕΣΤ. ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΟΤΙ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΚΡΙΣΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΧΩΡΙΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ? (ΤΑ ΦΟΒΑΜΕ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ) ΚΑΙ ΕΓΩ ΚΑΙ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΕ ΑΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ ΧΩΡΙΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ? ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΣΑΣ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΤΕ ΤΟ ΚΟΣΜΟ .

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Χαρίλαε ! Η περιγραφή της Διαταραχής Πανικού , τα συμπτώματα της οποίας περιγράφεις βρίσκεται στις ενότητες Διαταραχές και Guestbook της σελίδας . Όσο αφορά την αντιμετώπιση των εκδηλώσεων της χωρίς την συμμετοχή του ειδικού , νομίζω πως αυτή θα μπορούσε να επιτευχθεί με την αυτογνωσία ικανοποιητικού βαθμού .



ΔΕΣΠΟΙΝΑ    05/11/2006 21:52
Γεια σας,υποφέρω τρία χρόνια από υπερβολικό άγχος που αφορά τη ζωή του σκύλου μου.Ίσως ακούγεται γελοίο ή γραφικό όμως νιώθω ότι χάνω χρόνια από τη ζωή μου.Το πρόβλημα ξεκινάει από την παθολογική αδυναμία που έχω σ\'αυτό το ζώο.Όσο περνάει ο καιρός αναπτύσσω διάφορες φοβίες (πάντα σε σχέση με τη ζωή και την υγεία του σκύλου μου)οι οποίες φτάνουν σε ακραίες καταστάσεις όπως για παράδειγμα να μην κοιμάμαι καθόλου προσπαθόντας να αφουγκραστώ την ήρεμη αναπνοή του ή με την παραμικρή αλλαγή στην συμπεριφορά του να παθαίνω κρίσεις πανικού με ταχυπαλμίες,εφιδρώσεις,αίσθημα πνιγμού και τάσεις προς έμμετο.Η κατάσταση έχει ξεφύγει από τον έλεγχό μου και αναρωτιέμαι που μπορεί να με οδηγήσει αυτό ή ακόμη χειρότερα πως θα αντιδράσω στην περίπτωση που κάποια στιγμή πεθάνει.Ευχαριστώ για το χρόνο σας.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Δέσποινα ! Η περιγραφή της Διαταραχής Πανικού , τα συμπτώματα της οποίας περιγράφεις βρίσκεται στις ενότητες Διαταραχές και Guestbook της σελίδας



ΦΡΟΣΩ    04/11/2006 13:57
Αγαπητέ κ. Κοτανίδη, Πάσχω από κρίσεις πανικού , αγχώδεις εκδηλώσεις και καποιες φορές εχω εναλλαγές της συναισθηματικής διάθεσης. Λκολουθώ θεραπεία με μισό χάπι CIPRALEX 10mg ημερησίως για περίπου ένα χρόνο (Πριν από αυτό ακολουθούσα θεραπεία με ένα χάπι SEROPRAM 20mg ημερησίως για περίπου ενάμιση χρόνο) Πρίν από 3 εβδομάδες αποφάσισα να διακοψω τη θεραπεία γιατί αισθανόμουν για πρώτη φορα έτοιμη και θεωρούσα ότι έχω θεραπευτεί.Σε αυτό συμφώνησε και η Γιατρός που με παρακολουθεί,ομως με μια επιφύλαξη εαν εμφανιστούν συμπτώματα όπως νευρικότητα , αλλαγη διάθεσης, διαταραχή ύπνου, αίσθημα αδιεξόδου , σκέψεις που επαναλαμβάνονται. Τα συμπτωματα που εχω τώρα είναι τα εξής:Ζαλάδες, μουδιάσματα στο κεφάλι, τάση για έμετο , τρέμουλο , έντονες σκέψεις , πονοκέφαλο, μερικές φορές ταχυκαρδία, και σφιξιμο στο λαιμό.Τα συμτώματα εντείνονται αντι να μειώνονται και έχω την εντύπωση ότι κάθε μέρα που περνά εμφανίζονται νέα. Θα ήθελα να ρωτήσω εάν αυτά τα συμπτώματα οφείλονται στη διακοπή του φαρμάκου ή στο γεγονός ότι πραγματικά έχω ανάγκη το φάρμακο. Αξίζει να σημειώσω ότι θέλω να διακόψω το φάρμακο γιατί: 1)ανησυχώ για τις μακροχρόνιες επιδράσεις που μπορεί να έχει στον οργανισμό μου ,2)δεν μπορώ να χάσω τα περιττά κιλά που απέκτησα από τη λήψη του, 3)μου προκαλεί υπνηλία και μειωση δραστηριότητας με αποτέλεσμα να μη μπορώ να ανταποκριθώ επαρκώς στις υποχρεώσεις μου -Είμαι εργαζόμενη μητέρα ενός πολύ ζωηρου παιδιού 5 ετών. Σας ευχαριστώ , Φρόσω.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Φρόσω ! Τα φάρμακα αντιμετωπίζουν μόνο τα συμπτώματα της Διαταραχής Πανικού , διότι η αιτίες είναι ψυχολογικής φύσεως , επομένως κάθε διακοπή τους αργά ή γρήγορα θα συνοδεύεται με την επανεμφάνιση των συμπτωμάτων εφόσον δεν αντιμετωπιστούν οι πραγματικές αιτίες .



Λ.Κ.    02/11/2006 00:09
Γεια σας.Την προηγουμενη βδομαδα αισθάνθηκα ενα πόνο στο στηθος καθως οδηγούσα.Όταν επέστρεψα τελικά σπίτι το ανέφερα στους δικους μου και πήγαμε στο νοσοκομείο για εξετάσεις. Όλες βγήκαν μια χαρά(γεν. αίματος,ακτιν. θώρακος,καρδιογρ/μα).Είμαι 23 ετών δεν καπνίζω αλλα από εκείνη τη στιγμή πραγματικά πανικοβλήθηκα.Εχω τον φόβο οτί πασχω από κάποια καρδιακή πάθηση. υπάρχουν φορές που παρερμηνεύω καποιο \\\'τσίμπημα\\\' δευτερολέπτων στο στήθος και πανικοβάλομαι.Τον επόμενο μήνα παρουσιάζομαι στον στρατό.Μπορεί αυτό το γεγονός να με εχει επηρεάσει?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Λ.Κ. ! Τα συμπτώματα που περιγράφεις , θυμίζουν την Διαταραχή Πανικού , για την οποία μπορείς να πληροφορηθείς από τα περιεχόμενα της σελίδας στις ενότητες Διαταραχές και Guestbook



Τάνια    28/10/2006 01:01
Αγαπητέ κύριε Κοτανίδη, παρακολουθώ αρκετά χρόνια τη σελίδα σας και πραγματικά σας αξίζουν συγχαρητήρια! Έχω ξαναγράψει στο guest book και η απάντηση σας με βοήθησε τότε να καταλάβω αρκετά πράγματα. Είμαι 24 χρονών και πρόσφατα ολοκλήρωσα τις σπουδές μου. Από τον πρώτο χρόνο κιόλας στη σχολή άρχισα να αντιμετωπίζω προβλήματα με το άγχος. Αρχικά ήταν οι κρίσεις πανικού και οι διάφορες φοβίες με σημαντικότερη την αγοραφοβία. Με τη βοήθεια γιατρών (όχι ειδικών στο πρόβλημά μου μια που ποτέ δεν θέλησα να επισκεφτώ κάποιον ψυχίατρο- προκατάληψη; Ίσως-), διαφόρων βιβλίων ψυχολογίας, φίλων αλλά κυρίως με τη θέληση που έδειξα να ξεφύγω από όλα αυτά κατάφερα να αντιμετωπίσω τις κρίσεις και του φόβους μου. Τώρα διαπιστώνω πως απλά έμαθα να ζω με αυτά τα προβλήματα. Μπορεί τώρα να έχω λιγότερες φοβίες, να ελέγχω τις κρίσεις πανικού που έχουν σχεδόν εξαφανιστεί αλλά το άγχος πάντα υπάρχει και με ταλαιπωρεί με διαφορετικούς τρόπους (σωματικοί πόνοι, δερματικά προβλήματα, διαταραχές της περιόδου χωρίς να υπάρχει κανένα οργανικό ή ορμονικό πρόβλημα κτλ) . Πριν από 5 μήνες έντονοι πόνοι στο στομάχι και την κοιλιά, ναυτίες αλλά και ένα έντονο βάρος που ένιωθα στο στήθος με οδήγησαν στον παθολόγο. Έκανα ένα σωρό εξετάσεις και τελικά δεν είχα τίποτα. Χαλάρωση και ηρεμία μου συνέστησε και πράγματι μέρα με τη μέρα ένιωθα καλύτερα μέχρι που το ξέχασα εντελώς. Εκείνο που με προβλημάτισε ήταν ότι η περίοδος εκείνη ήταν από τις πιο ξέγνοιαστες που έχω ζήσει. Είχα μόλις αποκτήσει το πτυχίο μου και η μόνη μου έννοια και ασχολία ήταν η διασκέδαση με τους φίλους μου (γενικά τον τελευταίο χρόνο περίπου περνάω πάρα πολύ ωραία, δε μου λείπει τίποτα). 5 μήνες λοιπόν μετά και εδώ και μια εβδομάδα έχω ξανά το ίδιο πρόβλημα. Αυτή τη φορά δεν επισκέφτηκα τον γιατρό μου, το θεωρώ περιττό. Τα συμπτώματα που σας περιέγραψα εξαφανίζονται ως δια μαγείας όταν ασχολούμαι με πράγματα που με ευχαριστούν. Προχθές συγκεκριμένα ένιωθα τόσο άσχημα που για ώρες δεν είχα το κουράγιο να σηκωθώ από το κρεβάτι. Πίεσα τον εαυτό μου να το κάνει, βγήκα στην αυλή του σπιτιού, έπαιξα με τον σκύλο μου και μέσα σε 10 λεπτά ένιωσα υγιέστατη, είχα διάθεση ακόμα και για να βγω και να διασκεδάσω. Σκέφτομαι αυτές τις ημέρες πως πέρασαν όλα αυτά τα χρόνια, από τότε που εμφανίστηκε το πρόβλημα και μετά, και αισθάνομαι πως έχω χάσει πάρα πολλά πράγματα προσπαθώντας να νικήσω το άγχος και πως κοροϊδεύω τον εαυτό μου με το να πιστεύω ότι είμαι καλά. Εντάξει, δεν μένω πια κλεισμένη στο σπίτι, έχω φίλους, βγαίνω συχνά, μπορώ να ταξιδεύω μόνη μου ακόμα και με το αυτοκίνητο μου, νιώθω άνετα όταν βρίσκομαι με κόσμο, γενικά δεν επηρεάζεται η καθημερινότητα μου αλλά τα σωματικά συμπτώματα δεν μπορώ να τα αντιμετωπίσω με αποτέλεσμα το ηθικό και η αυτοπεποίθησή μου να πιάνουν πάτο όταν εμφανίζονται. Να έχω συμπτώματα αγχωδών διαταραχών όταν έχω άγχος το καταλαβαίνω αλλά γιατί τα συμπτώματα αυτά εμφανίζονται όταν είμαι πολύ καλά ψυχολογικά? Πραγματικά έχω κουραστεί, δεν αντέχω άλλο. Ζω σε μια μικρή επαρχιακή πόλη όπου ψυχίατρος ή ψυχολόγος δεν υπάρχει. Πως μπορώ να έχω τη βοήθεια ενός ειδικού? Η ψυχοθεραπεία θα με βοηθήσει να ζω χωρίς άγχος? Ζητώ συγνώμη για την φλυαρία μου αλλά πέρα από την ανάγκη μιας συμβουλής είχα και την ανάγκη να μιλήσω σε κάποιον και να ξέρω ότι θα με ακούσει. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Τάνια ! Πιστεύω πως η ψυχοθεραπεία θα μπορούσε να σε βοηθήσει μέσω κατανόησης των πραγματικών σου αναγκών και των τρόπων ικανοποίησης του εαυτού σου , διότι όπως παρατήρησες όταν είσαι σε θέση να κάνεις τα πράγματα που σε ευχαριστούν , τότε τα συμπτώματα μειώνονται ή εξαφανίζονται .



npfirst    19/10/2006 22:17
Καλησπέρα κ. Κοτανίδη. Τον Νοέμβριο του 2005, και ύστερα απο μια σοβαρή περιπέτεια υγείας της αδελφής μου, έπαθα διαταραχή πανικού, σύμφωνα με γνωμάτευση νευρολόγου. Μου συνέστησε seropram, αρχικά 10 mg ημερησίως, αλλα μετα απο 2 εβδομάδες διπλασιάστηκε η δόση.Μετά απο θεραπεία 7 μηνών, η δόση έγινε 20 mg μέρα παρα μέρα, και μετά απο 2 μήνες τα σταμάτησα τελείως για 4 μέρες. Όμως απο τότε έχω πόνους στο σώμα και έντονη ζάλη. Νά σημειώσω, πως όταν η δόση έγινε 20mg, μέρα παρα μέρα, αισθανόμουν αρκετά καλά. Θα ήθελα την γνώμη σας. Σας ευχαριστώ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή npfirst ! Η φαρμακευτική θεραπεία των ψυχολογικών προβλημάτων έχει προσωρινό χαρακτήρα διότι δεν αντιμετωπίζει τις πρωταρχικές αιτίες τους , υπόλοιπες πληροφορίες βρίσκονται στα περιεχόμενα της σελίδας .



ΕΛΕΝΗ    27/09/2006 08:47
Αγαπητέ γιατρέ, διάβασα διάφορα για τις κρίσεις πανικού και καταλαβαίνω ότι υπάρχουν πολλά κοινά σημεία στα βιώματα όλων αλλά μεγάλη - φαινομενικά τουλάχιστον -εξειδίκευση από άτομο σε άτομο. Πριν μια βδομάδα έπαθα κι εγώ την κρίση μου στο μετρό, την επομένη κλείστηκα και στο ασανσέρ της δουλειάς μου- με εβγαλαν αμέσως όμως - και από τότε Α δεν κατάφερα να ξανακατέβω στο μετρό περα από 2 ορόφους κατω από τη γη και Β, ενώ έμπαινα στο ασανσερ αν και όχι με μεγάλη άνεση, σήμερα το έκανα και αυτό με δυσκολία. Τι χαζός μηχανισμός είναι αυτός που ενεργοποιεί την κρίση και μας θέτει σε άμυνα ενώ δεν κινδυνεύουμε; και αν κινδυνεύσουμε τι θα γίνει; το πολύ πολύ να πεθάνουμε και αν είναι η ώρα μας ας πεθάνουμε στο μετρό στο αεροπλάνο ή στο διαστημόπλοιο ή στο κρεβάτι του σπιτιού μας. Δεν μπορώ να το ερμηνεύσω με τη λογική μου αυτό που ένιωσα και αυτό που ξανάνιωσα τη 2η φορά που αντίκρυσα την τρίτη κάτω σκάλα του αθηναϊκού μετρό τη στιγμή που έχω μπει στον υπόγειο της Νέας Υόρκης που στάζει και στο μετρό του Λονδίνου που είναι 6 και 7 πατώματα κάτω από τη γη. Θα μου συνιστούσατε να το καταπολεμήσω και να βάζω τον εαυτό μου με το ζόρι να καθεται στην πλατφόρμα του μετρό για κάποιο διάστημα και μετά να αρχίσω να μπαίνω και στα βαγόνια; ή μετά κάτι άλλο θα σκέφτομαι και θα τρομάζω;;;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Ελένη ! Θεωρείς ότι ο μηχανισμός , που κρούει τον κώδωνα κινδύνου , για τον τρόπο ζωής μας είναι χαζός ;



maria    15/09/2006 02:45
Το αγόρι μου είναι 26 χρονών και είναι φαντάρος.Πριν 15 μέρες και ενώ ήταν με άδεια το έπιασαν ξαφνικά κρίσεις πανικού με συμπτώματα κατάθλιψης νοσηλεύτηκε στο 401 και του έδωσαν μία αγωγή με XANAX και ZOLOFT. Τώρα είναι με αναρρωτική. Οι γιατροί του είπαν να συνεχίσει την θεραπεία και του έδωσαν φάρμακα για άλλες 15 μέρες. τι παρενέργειες μπορεί να του δημιουργήσουν? Μετά από αυτές τις 15 μέρες πρέπει να συνεχίσει την θεραπεία? Θα γίνουν ξανά όλα όπως πριν? Είμαι λίγο αναστατωμένη με όλη αυτή την κατάσταση..... Σας ευχαριστώ πολυ εκ των προτέρων.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Μαρία ! Οι παρενέργειες των φαρμάκων περιγράφονται στην εσώκλειστη οδηγία της συσκευασίας τους , όσο αφορά την αντιμετώπιση της Διαταραχής Πανικού , θα μπορούσες να πληροφορηθείς από τις ανάλογες ενότητες της σελίδας .



ΝΙΚΟΣ Γ.    03/09/2006 12:44
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΓΙΑΤΡΕ.ΕΔΩ ΚΑΙ 8 ΜΗΝΕΣ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΜΠΕΙ Η ΙΔΕΑ ΟΤΙ ΕΧΩ ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΝΟΣΟ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΣΤΕΦΑΝΙΑΙΑ ΝΟΣΟ.ΤΑΛΑΙΠΩΡΟΥΜΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΣΧΕΔΟΝ ΑΠΟ ΣΥΜΤΩΜΑΤΑ ΟΠΩΣ ΠΟΝΑΚΙΑ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ-ΠΛΑΤΗ,ΤΣΙΜΠΙΜΑΤΑ,ΑΙΣΘΗΜΑ ΠΝΙΓΜΟΝΗΣ,ΑΙΣΘΗΜΑ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΟΥ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ.ΕΧΩ ΚΑΝΕΙ 3 ΥΠΕΡΗΧΟΥΣ,ΤΕΣΤ ΚΟΠΩΣΗΣ,ΑΙΜΑΤ-ΒΙΟΧΗΜΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΟΛΕΣ ΟΚ.ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΕΙΣΤΕΙ.ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΝΤΟΠΙΣΤΕΙ Η ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΠΑΘΗΣΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΚΑΝΩ.ΝΙΩΘΩ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΠΟΝΟ.ΕΚΑΝΑ ΚΑΙ ΑΓΩΓΗ 4 ΜΗΝΕΣ ΜΕ LADOSE ΑΛΛΑ ΤΑ ΕΛΛΑΤΩΣΑ.ΜΠΟΡΕΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΣΥΜΤΩΜΑΤΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΩΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΧΟΥΣ ΜΟΥ?ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΦΟΒΙΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΟΣ.ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Νίκο ! Η περιγραφή της Διαταραχής πανικού , τα συμπτώματα της οποίας περιγράφεις βρίσκεται στα περιεχόμενα της σελίδας .



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | >>