ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 567 Σελίδα: 30η Επιλέξτε κατηγορία:   


Πανικός


Ιωάννης    13/06/2006 16:39
Αγαπητέ κ.Κοτανίδη,είμαι 21 χρονών και έχω όλα τα συμπτώματα αποπροσοποίησης/αποπραγματοποίησης(κυρίως DP όπως έχω βρεί στο διαδίκτυο), εδώ και 8 χρόνια λόγω ενός τραυματικού(όχι σοβαρού, αλλά για την ηλικία εκείνη) γεγονότος σε μία σχολική εκδρομή.Τα συπτώματα όσο ο καιρός περνά εντείνονται και υπάρχουν στιγμές που εντείνονται για κάποιο πολυ μικρό χρονικό διάστημα(π.χ. 30 λεπτά) και μετα επανέρχομαι στο προηγούμενο επίπεδο DP.Κατά τα άλλα είμαι και αισθάνομαι 100% φυσιολογικός και κανείς δεν έχει παρατηρήσει ή επισημάνει το παραμικρό για αυτό μου το πρόβλημα, τι με συμβουλεύεται ώστε να απαλλαγώ απο αυτή την τόσο φριχτή κατάσταση του DP που δεν σε αφήνει να χαρείς την ζωή, ενώ έχεις πλήρη συνείδηση και γνώση των πάντων?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Γιάννη ! Κατά την άποψη μου , ένα τραυματικό γεγονός είναι μόνο κορυφή του παγόβουνου των εσωτερικών συγκρούσεων , που εξωτερικεύονται με διαφορετικές μορφές γνωστών συμπτωμάτων , επομένως η καταλληλότερη αντιμετώπιση συμπεριλαμβάνει την κατανόηση των πρωταρχικών αιτιών των συγκρούσεων και την διαμόρφωση της προσαρμοστικής προσωπικότητας μέσω της αυτογνωσίας . Υπόλοιπες λεπτομέρειες θα μπορούσες να αντλήσεις από την περιγραφή της Διαταραχής Πανικού .



Γεωργία    07/06/2006 18:06
Γειά σας. Είμαι 38 ετών και αρκετά πετυχημένη στην εργασία μου, αλλά στην προσωπική μου ζωή νιώθω αρκετά μόνη, αφου ούτε με τους γονείς μου είχα ποτέ αναπτύξει ιδιαίτερη εμπιστοσύνη. Είχα περάσει κατάθλιψη με κρίσεις πανικού πριν από έξι χρόνια, μετά από έναν χωρισμό με ένα άτομο που ύστερα από 7 χρόνια σχέσης μού φέρθηκε πολύ άσχημα και με σοκάρισε με την αλλαγή της συμπεριφοράς του. Η αλήθεια είναι πως είχα πάθει κρίσεις πανικού σε μικρή ηλικία, από τα 18 έως τα 24, έπειτα από σεξουαλική παρενόχληση από οικείο πρόσωπο και τότε το είχα ξεπεράσει μόνη μου, χωρίς βοήθεια. Έως τα 33 ήμουν απολύτως χαλαρή και χωρίς ιδιαίτερους φόβους (μόνο στο αεροπλάνο ένιωθα άσχημα). Τέλος πάντων, άρχισα ψυχοθεραπεία και έπαιρνα Seroxat και xanax και πέτυχα πολλά, καθώς κατάφερα να κόψω σχεδόν τα φάρμακα (έπαιρνα μισό seroxat κάθε 3 ημέρες) και να είμαι αρκετά καλά για περίπου 3 χρόνια, μετά έναν δύσκολο χρόνο με κατάθλιψη. Εδώ και κάποιους μήνες, συγκεκριμένα από τον Φεβρουάριο, άρχισα να έχω πάλι διαταραχές πανικού, με τον φόβο πως θα ξαναπάθω κατάθλιψη και θα αυτοκτονήσω (τον ίδιο φόβο είχα κι όταν περνούσα την κατάθλιψη). Μάλιστα, συχνά νιώθω πως δεν έχω τη δύναμη να το αποτρέψω. Βέβαια, δεν έχω κάνει ποτέ κάποια απόπειρα, αλλά, όταν έρχονται αυτές οι σκέψεις, παθαίνω πανικό και κατόπιν είμαι θλιμμένη για μέρες. Ακολουθεί ένα διάστημα που είμαι καλά και κατόπιν μία από τα ίδια. Δεδομένου ότι έχω κάνει 4 χρόνια ψυχοθεραπεία, τι φταίει και έχω πέσει πάλι σε τέτοιο λούκι; Η γιατρός μου λέει πως έχω τελειώσει με την ψυχοθεραπεία και απλώς κατά καιρούς χρειάζεται μια «επανάληψη». Ευχαριστώ εκ των προτέρων για την απάντηση και συγχαρητήρια για το έργο σας.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Γεωργία ! Κατά την άποψη μου , η επανεμφάνιση των συμπτωμάτων σημαίνει ότι οι πρωταρχικές αιτίες των ψυχολογικών σου συγκρούσεων δεν έχουν ανακαλυφθεί ή αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά , που σημαίνει ότι η διαδικασία της αυτογνωσίας δεν έχει ολοκληρωθεί .



ΒΑΣΙΛΙΚΗ    03/04/2006 10:22
Καλησπέρα σας. Θα ήθελα να μου δώσετε πληροφορίες σχετικά με κάποιο πρόβλημα που βασανίζει την αδερφή μου εδώ και χρόνια θα έλεγα, και δεν ξέρω πως να την βοηθήσω. Κάθε φορά που πρόκειται να ταξιδέψει, αγχώνετε και φοβάται ότι κάτι κακό θα πάθει και δεν θέλει να φεύγει. Δηλαδή έχει το προαίσθημα ότι κάτι κακό θα της συμβεί και για αυτό δεν πρέπει να φύγει από το σπίτι της. Ο συγκεκριμένος φόβος εμφανίζεται ακόμα και όταν κάποιο άτομο από το οικογενειακό της περιβάλλον είναι μαζί της. Επισκεφθήκαμε πριν δύο χρόνια την Ιταλία. Τις δύο πρώτες ημέρες ήταν αγχωμένη με αποτέλεσμα να μην μπορεί να φάει. Επίσης καθώς δεν μπορεί να φάει αρχίζει πλέον να φοβάται ότι θα λιποθυμήσει και ο φόβος γίνεται ακόμα πιο μεγάλος. Βέβαια στο ταξίδι μας εκείνο της μιλούσα συνέχεια και ήμουνα δίπλα ώστε να ηρεμήσει και να συνέλθει. Αφού πέρασαν οι πρώτες δύο ημέρες και συνειδητοποίησε ότι όλα πάνε καλά, ηρέμησε και περάσαμε όμορφα. Παλιότερα που είχε πάει σε κάποια εκδρομή πάλι με την σχολή της, αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω την επόμενη κιόλας ημέρα, καθώς δεν έβγαινε από το δωμάτιο και δεν έτρωγε. Τώρα αντιμετωπίζει το ίδιο ακριβώς πρόβλημα καθώς πρόκειται να πάει εκδρομή πάλι με την σχολή της. Το πρόβλημα αυτό έχει εμφανιστεί εδώ και αρκετά χρόνια αλλά δεν ήθελε την βοήθεια κανενός και ιδιαίτερα κάποιου ειδικού. Τώρα όμως μου ζήτησε την βοήθεια μου διότι καταλαβαίνει ότι μόνη της δεν πρόκειται να βρει την λύση. Αυτό που της είπα είναι ότι όσο και να προσπαθήσει κάποιος ειδικός να την βοηθήσει, εάν δεν προσπαθήσει να το παλέψει και εκείνη δεν θα μπορέσει τελικά να το αποβάλλει. Πείτε μου σας παρακαλώ την άποψη σας διότι πίστευα ότι θα το ξεπερνούσε αλλά τελικά απλά περνάει ο καιρός και τίποτα δεν γίνεται.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Βασιλική ! Μήπως , για να ξεπεράσει κάποιος τα προβλήματα του χωρίς την βοήθεια του ειδικού , είναι αναγκαίο να γνωρίζει τι του συμβαίνει και ποιοι είναι οι τρόποι αντιμετώπισης ;



Διονύσης    31/03/2006 02:55
Καλημέρα κύριε Κοτανίδη. Είμαι άτομο που πάσχει από διαταραχή πανικού εδώ και λίγο καιρό αλλά τελευταία είμαι αρκετά καλύτερα με την ανάλογη φαρμακευτική αγωγή. Έχω ακούσει και πολύ θετικά σχόλια για την ομοιοπαθητική ιατρική και θα ήθελα να μου πείτε την γνώμη σας. Συγκεκριμένα σίγουρα αισθανόμαστε όλα τα άτομα με συναισθηματικές διαταραχές καλύτερα με χρήση φαρμάκων, αλλά έτσι αντιμετωπίζουμε τις συνέπειες της διαταραχής χωρίς να αναζητούμε την αιτία μερικές φορές. Βέβαια απευθύνομαι στα άτομα που έχουν ζητήσει την βοήθεια γιατρού και δεν έχουν προχωρήσει σε βοήθεια ψυχολόγου ψυχαναλυτή με πολλές επισκέψεις. Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι φυσικά και αντιμετωπίζουν καλύτερα μερικές φορές την αιτία του προβλήματος και όχι τις συνέπειες. Πιστεύω να έγινα κατανοητός θα ήθελα την γνώμη σας και όταν εννοώ και για τους αναγνώστες ομοιπαθητικούς γιατρούς εννοώ διαπρεπείς επιστήμονες και όχι ανθρώπους που πουλάνε απλά γιατροσόφια χωρίς καμιά επιστημονική γνώση. Ευχαριστώ θερμά, Διονύσης

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Διονύση ! Έχεις αναρωτηθεί , με ποιο τρόπο η διαταραχή της αντίληψης , που είναι συνέπεια βιοτικών εμπειριών , μπορεί ισορροπήσει με την αλλαγή συγκέντρωσης χημικών ουσιών στον οργανισμό ;



ΙΩΣΗΦΕΛΗ ΛΙΑ    28/03/2006 04:03
Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΕΔΩ ΚΑΙ 3 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΣΠΟΡΑΔΙΚΑ ΠΑΘΑΙΝΕΙ ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑΝΙΚΟΥ ΙΔΙΑΤΕΡΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΑ ΕΧΕΙ ΠΕΣΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΛΙΓΟΥΣ ΜΗΝΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ. ΠΗΡΕ iNTERAL ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΥΡΑΖΕΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΠΗΓΕ ΚΑΙ ΣΕ ΨΥΧΟΛΟΓΟ ΚΑΙ ΗΡΕΜΗΣΕ. ΤΩΡΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΒΑΡΙΑ ΑΡΡΩΣΤΟΣ ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΛΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΟΠΩΣ ΠΟΝΟ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΚΑΙ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΑ ΚΑΙ ΝΟΜΙΖΕΙ ΟΤΙ ΘΑ ΠΑΘΕΙ ΕΜΦΡΑΓΜΑ. ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΕ ΓΙΑΤΡΟ ΟΥΤΕ ΛΟΓΟΣ ΓΙΑΤΙ ΦΟΒΑΤΑΙ. ΜΗΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΓΙΑΤΙ ΑΝΗΣΥΧΩ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Λία ! Κάθε άνθρωπος είναι δημιουργός της τύχης του , εάν ο ίδιος δεν ωριμάσει στην σκέψη για την βοήθεια κανένας άλλος , κατά την άποψη μου , δεν μπορεί να τον βοηθήσει .



MAΡΙΑ    27/03/2006 20:06
ΠΕΡΝΩ ΕΔΩ ΚΑΙ 20 ΠΕΡΙΠΟΥ ΜΕΡΕΣ CIPRALEX ΤΩΝ 10MG,ΕΠΕΙΔΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΩ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΓΧΩΔΗΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ,ΑΛΛΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΙΜΕΣ,ΠΛΗΝ ΤΗΣ ΕΛΑΦΡΑΣ ΑΓΟΡΑΦΟΒΙΑΣ,ΤΩΡΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΙΠΑ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΩ,ΕΙΜΑΙ 26,ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΜΕΡΕΣ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΠΑΡΩ ΤΑ ΧΑΠΙΑ ΕΧΩ ΕΝΑ ΦΟΒΟ ΝΑ ΒΓΩ ΜΟΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ,ΜΗΝ ΠΑΘΩ ΚΑΤΙ,ΓΙΑΤΙ ΕΙΧΑ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΖΑΛΑΔΕΣ,ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΕΝΤΟΝΑ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ,ΘΑ ΞΕΠΕΡΑΣΤΟΥΝ?ΤΑ ΧΑΠΙΑ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ ΣΕ ΑΥΤΟ Η ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ?ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Μαρία ! Όπως επανειλημμένα έχω τονίσει στις προηγούμενες μου απαντήσεις για τη Διαταραχή Πανικού στο Guestbook της σελίδας , η φαρμακευτική αγωγή είναι προσωρινό μέτρο αντιμετώπισης των συμπτωμάτων , που αποτελούν την εξωτερίκευση των βαθύτερων ψυχολογικών συγκρούσεων , οι οποίες λύνονται με αναζήτηση των αρχικών αιτιών και αλλαγή αντίληψης .



petros    25/03/2006 13:36
giasas.pascho kai ego apo krisis panikou kai agorafowia.apo oti katalawa diawazontas tis apantisis sas edo sto site,enas endechomenos tropos lisis gia tin diatarachi tou panikou ine oti prepi na apofegwo katastasis pou me agchonun, na matho na ikanopoio ton eavto mu, diladi na kano avta pou me avharistun kai na prospathiso na wro mia psichiki iremia mesa mu, na zo se armonia,sosta?ime sto eksoteriko gia avto kai grafo me latinikous charaktires, den echo pliktrologio me ellinika gramata. sas evharisto.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Πέτρο ! Νομίζω ότι εάν καταφέρεις να πραγματοποιήσεις το σκεπτικό σου , τα συμπτώματα , που αποτελούν την εξωτερίκευση των ψυχικών συγκρούσεων , θα αποχωρίσουν αυτόματα .



ΝΤΑΝΙΕΛΑ    22/03/2006 15:50
ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΚΑΝΩ ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟ ΜΟΥ. ΕΙΝΑΙ 30 ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΕΧΕΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΕΝΟΧΛΗΣΕΙΣ:ΤΑΧΥΠΑΛΜΙΕΣ, ΖΑΛΑΔΕΣ, ΦΟΒΟΣ ΟΤΙ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙ ΣΤΟ ΥΠΝΟ ΤΟΥ, ΦΟΒΟΣ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ.ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΙ ΕΓΩ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΕΙΧΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ, ΤΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΕΨΑ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΕ ΨΥΧΟΛΟΓΟ-ΝΕΥΡΟΛΟΓΟ.ΕΧΕΙ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙ ΓΙΑΤΡΟΥΣ 2 ΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΓΡΑΨΑΝ ΧΑΠΙΑ-SEROXAT & LEXOTAN. ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ 2 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΕΠΑΙΡΝΕ ΤΑ ΧΑΠΙΑ ΤΑΚΤΙΚΑ, ΑΛΛΑ ΜΕΤΑ ΛΟΓΩ ΧΩΡΙΣΜΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΠΕΛΑ ΤΟΥ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΣΥΝΕΠΗΣ:ΤΑ ΕΠΑΙΡΝΕ ΟΧΙ ΤΑΚΤΙΚΑ, ΑΛΛΗ ΦΟΡΑ ΜΕ ΠΟΤΑ.ΤΩΡΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΦΑΣΗ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΠΟΤΟ ΤΟΝ ΒΟΗΘΑΕΙ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ ΚΑΛΑ. ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟΝ ΒΟΗΘΗΣΩ?ΔΕΙΧΝΕΙ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΜΕΝΟΣ ΜΕ ΟΛΑ ΚΑΙ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΚΙΝΗΤΡΟ ΣΤΗΝ ΖΩΗ. ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΡΕΞΗ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΕ. ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙ ΠΑΛΙ ΝΕΥΡΟΛΟΓΟ-ΨΥΧΟΛΟΓΟ Η ΜΗΠΩΣ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΣΟΒΑΡΑ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΓΙΑ ΑΛΚΟΟΛΙΣΜΟ?ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή ΝΤΑΝΙΕΛΑ ! Νομίζω ότι εάν ο αδερφός σου δεν αντιληφθεί ο ίδιος το μέγεθος του προβλήματος του και δεν αποφασίσει ο ίδιος ότι έχει ανάγκη βοήθειας είναι εξαιρετικά δύσκολο να τον βοηθήσει οποιοσδήποτε . Από την άλλη πλευρά το αλκοόλ είναι ένας τρόπος αποφυγής της πραγματικότητας , όπως και τα ναρκωτικά , και περισσότερα επιδεινώνει το πρόβλημα , παρά βοηθάει την επίλυση του .



Δημήτρης    20/03/2006 17:53
Είμαι 25 χρονών και εδώ και ένα χρόνο περίπου πάσχω από κρίση πανικού. Έχω κατανοήσει το προβλημά μου, πήγα σε ειδικό για 2 μήνες περίπου, εχώ διαβάσει σχετικά άρθρα και μπορώ να πω ότι μετά από όλα αυτά είχα φέρει το προβλημά μου σε ένα σημείο που το ήλεγχα χωρίς να με πιάνουν κρίσεις. Εδώ και 2 μήνες όμως και κυρίως τον τελευταίο καιρό μου έχει παρουσιαστεί το εξής πρόβλημα. Όταν ζεσταίνομαι ή όταν γενικα βρίσκομαι σε αναταραχή (πχ προσπαθώ να παρκαρώ, μιλάω σε πολύ κόσμο, τρομάζω από κάποιο ξάφνιασμα ή εντελώς αναπάντεχα όταν ζεσταθώ στον ύπνο μου) αρχίζω και νιώθω βελονιάσματα σε όλο μου το σώμα, τα οποία διαρκούν περίπου 5 λεπτά. Το τελευταίο διάστημα αυτά τα βελονιάσματα συνοδεύονται με κοκκινίλες στο λαιμό και στον κορμό κυρίως, οι οποίες διαρκούν περίπου 5 λεπτά και μετά εξαφανίζονται μάζι με τα τσιμπήματα. Γνωρίζετε αν αυτά τα τσιμπήματα και οι κοκκινίλες σχετίζονται με την κρίση πανικού ή έχουν κάποια παθολογική εξήγηση και μάταια ενοχοποιώ την κρίση πανικού; Η αλήθεια είναι ότι είναι πολύ ενοχλητικό φαινόμενο και με έχει κάνει φορές να νιώθω πάλι ότι με πιάνει πανικός. Ευχαριστώ πολύ!

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Δημήτρη ! Η σωματοποίηση του πανικού και του άγχους γενικά έχει ποικίλες εκδηλώσεις , αρκετές δερματικές παθήσεις πηγάζουν από το άγχος .



ΕΦΗ    16/03/2006 20:31
ΤΙ ΠΑΘΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΦΟΒΑΣΑΙ ΝΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ?ΝΑ ΝΙΩΘΕΙΣ ΑΝΑΣΦΑΛΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΣΕ ΚΡΙΝΟΥΝ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΩΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΘΕΛΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΕΞΩ? ΠΩΣ ΛΕΓΕΤΑΙ Η ΦΟΒΙΑ ΝΑ ΒΡΙΣΚΕΣΑΙ ΕΞΩ ΜΟΝΗ ΣΟΥ?ΝΑ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ,ΝΑ ΝΙΩΘΕΙΣ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ ΣΑΝ ΟΛΟΙ ΝΑ ΣΕ ΚΡΙΝΟΥΝ?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Έφη ! Τα συμπτώματα που περιγραφής θα μπορούσαν να είναι εκδήλωση της Διαταραχής Πανικού



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | >>