ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 572 Σελίδα: 30η Επιλέξτε κατηγορία:   


Πανικός


άννα    03/09/2006 06:06
prosfata anakalipsa oti exo kapoiou eidous kleistofovia.gia paradeigma ena vradu den mporousa me tipotaa na koimitho se kouketa troxospitou h opoia itan ligo skoteini.oute sto pano oute sto kato krevati koimithika.eniotha oti tha "telione" to oksigono k den tha mporousa na anapneuso.apo tin alli den fovamai anasaser h alla sxetika. Se ti ofeiletai auto k pos antimetopizetai?euxaristo

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Άννα ! Πιστεύω ότι στην περιγραφή της Διαταραχής Πανικού θα μπορέσει να αντλήσεις πληροφορίες για αγοραφοβία στην όπια εντάσσεται και ο φόβος των κλειστών χώρων



Κωνσταντίνος    02/09/2006 19:58
Γεια σας κ. Κοτανίδη και συγχαρητήρια για την δουλειά που κάνετε και τι βοήθεια που προσφέρετε.Είμαι 22 ετών,εδώ και 3 μήνες με βασανίζουν διάφοροι πόνοι στο στήθος,αριστερά.Και σε αρκετές περιπτώσεις ζαλίζομαι,νιώθω οτι θα λιποθυμίσω,θα πεθάνω.Τον Μάιο πήγα σε γιατρούσ,παθολόγουσ,καρδιολόγους.Όλοι λέγανε δεν έχω τίποτα εκτός από έναν γιατρο σε δημόσιο που μου βρήκε λοίμωξη αναπνευστικού.Αφού μου συνέστησε φάρμακα,για κάποιεσ μέρες ένοιωσα καλύτερα,αλλά με την λήξη τησ χορήγησης επανήλθαν οι πόνοι και τα συμπτώματα.Όλο σχεδόν το καλοκαίρι αυτά ένιωθα.Κάποιες βραδιές όταν είμαι στο κρεβάτι με πιάνει κάτι το αφόρητο,φοβάμαι για τη ζωή μου.Την επόμενη μέρα κάποιας από αυτές τις βραδιές πήγα σε καρδιολόγο,μου έκανε αιματολογικές,δεν βρήκε τίποτα.Επειδή όμως συνεχίζεται αυτό και λύση δεν μπορώ να βρω,τις τελευταίες μέρες ψάχνω στο ίντερνετ τι μπορεί να είναι αυτό.Βρήκα ότι μετά από λοίμωξη μπορεί να δημιουργηθεί περικαρδίτιδα ή μυοκαρδίτιδα ενώ αλλού διάβασα ότι μπορεί να έχει σπάσει σε ένα μέρος του ο σπόνδυλος.Με τον τελευταίο καρδιόλόγο που επικοινώνησαν οι δικοί μου τους είπε να πάρω depon και θα λυθεί.Και όμως...τι είναι αυτό που μπορώ να έχω.Μήπως είναι ψυχολογικό.Εν τω μεταξύ στον ένα καρδιολόγο που πήγα,όταν του είπα αυτά που είχα,φοβήθηκε για περικαρδίτιδα,όμως δεν βρήκε κάτι.Ήτανε περίπου 10 μέρες μετά την παρουσίαση των συμπτωμάτων,ενώ εκείνη την ημέρα δεν που πήγα δεν πονούσα.Έχει σημασία;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Κωνσταντίνε ! Τα συμπτώματα που περιγράφεις θυμίζουν την Διαταραχή Πανικού , για την οποία μπορείς να ενημερωθείς από τα περιεχόμενα της σελίδας .



ΒΑΣΙΛΙΚΗ    31/08/2006 18:33
ΓΕΙΑ ΣΑΣ,ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙ ΞΑΝΑ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΕΛΛΙΔΑ,ΟΜΩΣ ΜΑΣ ΧΤΥΠΗΣΕ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΚΑΙ ΠΙΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΤΗΝ ΑΔΕΡΦΗ ΜΟΥ ΠΟΥ ΥΠΕΡΑΓΑΠΩ.ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΠΑΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΑΓΟΡΑΦΟΒΙΑ.ΕΧΕΙ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙ ΨΥΧΟΛΟΓΟΥΣ,ΨΥΧΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΙΔΙΚΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑΤΡΩΝ ΟΤΑΝ ΦΟΒΟΤΑΝ ΓΙΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ.ΜΟΛΙΣ ΑΠΕΚΤΗΣΕ ΕΝΑ ΥΓΕΙΕΣΤΑΤΟ ΜΩΡΟ ΚΑΙ ΒΛΕΠΩ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΕΠΙΔΕΙΝΩΘΕΙ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ.ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΓΙΑΤΙ ΤΗΣ ΑΝΕΒΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΟΛΑΚΤΙΝΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΑΛΛΑ ΧΑΠΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗ ΡΙΞΕΙ ΚΑΙ ΠΑΕΙ ΛΕΓΟΝΤΑΣ.ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΤΗ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ;ΥΠΟΦΕΡΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΤΗΣ ΓΙΑΤΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΑΜΕ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ.ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΕ.ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΣΑΣ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Βασιλική ! Θεωρώ ότι η τύχη του ανθρώπου βρίσκεται στα δικά του χέρια , οι συγγενείς το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να προσφέρουν αγάπη και κατανόηση , βασισμένη στο δικό τους παράδειγμα αρμονικής ζωής .



νατασα    20/06/2006 14:35
Πριν εμαμισι χρονο ειχα προβληματα με κρισεις πανικου. μουδιαζαν τα χερια μου και στην συνεχεια ολο μου το σωμα νομιζα οτι θα πεθανω.εκτως απο αυτο δεν μπορουσα να βγω απο το σπιτι ενιωθα οτι ζουσα σαν σε ονειρο μονο παρατιρουσα τους αλλους δεν ειχα διαθεση ουτε να μιλησω.τελικα αποφασισα να παω σε καλοιον γιατρο ο οποιος μου εδωσε xanax kai ladose σε πολυ μικρη δοδη.παραλληλα πηγα και σε καποιον ψυχολογο μερα με την μερα ενιωθα καλυτερα μεχρι που για ενα διαστημα πιστεψα οτι το ειχα ξεπερασει.πριν 3 μηνεσ αποφασισα με τον γιατρο μου να κοψω το ladose (το xanax το ειχα κοψει στους 3 μηνες).τα συμτωματα μετα απο 2 μηνες αρχισαν να επανερχονται.αρχισα ξανα τα ladose εδω και 20 μερες αλλα δεν βλεπω μεγαλη βελτιωση.θα πρεπει μια ζωη να παιρνω φαρμακα?γιατι δεν μπορω να ζησω φυσιολογικα οπωσ ολοι οι ανθρωποι?ειμαι μονο 23 ετων και νιωθω οτι ειμαι 80.σε λιγο καιρο παντρευομαι και δεν μπορω να το χαρω.ο γιατρος μου μου λεει οτι ενα παιδι θα μπορουσε να με κανει να νιωσω καλυτερα γιατι δεν δουλευω και ειμαι μακρια απο τουσ δικουσ μου δεν εχω τιποτα να ασχολιθω.εγω αν και το θελω φοβαμε οτι δεν θα μπορω να το μεγαλωσω σωστα γιατι αν συνεχεισω να ειμαι χαλια δεν θα μπορω να του δωσω την προσοχη και την αγαπη που θα εχει αναγκη.ευχαριτω πολυ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Νατάσα ! Τα φάρμακα , κατά την άποψη μου , παίζουν «πυροσβεστικό» ρόλο , όπως τα παυσίπονα επί πόνου . Ενώ οι αιτίες της Διαταραχής Πανικού είναι – ψυχολογικές συγκρούσεις , που οφείλονται στα βιώματα της παιδικής ηλικίας και στην παρούσα ψυχολογική κατάσταση , συσχετιζόμενη με την ερωτική σχέση . Συνήθως η έλευση του παιδιού επιδεινώνει την κατάσταση , εμβαθύνοντας τα προβλήματα , διότι απαιτεί περισσότερη επιμέλεια και ευθύνες (βλ. το άρθρο «Η ανάπτυξη του παιδιού» στην ενότητα Δημοσιεύσεις της σελίδας) .



Ευαγγελία    14/06/2006 08:39
Ολα ξεκίνησαν περσι το καλοκαιρι οταν φευγαμε για διακοπες με το τοτε αγόρι μου. Η σχέση μας ηταν πολυ χάλια με ζηλευε πολύ, μαλώναμε κάθε μέρα και ενιωθα πως καταπιεζόμουν υπερβολικά.Ωρες ωρες νομιζα πως δε μπορουσε να παρει αναπνοη η ψυχή μου.Στο super market να πηγαινα μόνη γινοταν χαμός! Λίγο πριν να μπουμε στο πούλμαν μαλώσαμε ακόμη μια φορά.Με το που καθησα ενιωθα να πνίγομαι, να μη μπορώ να πάρω αναπνοή, ειχα τάση για λιποθυμία, ταχυπαλμία και νόμιζα πως θα με πλάκωνε το λεωφορείο!Με το που γυρισαμε απο τις διακοπές χωρισαμε. οσο ημουν μονη δεν αντιμετώπισα ξανά αυτό το πρόβλημα. Με το που έκανα σχέση ομως αρχισε πάλι. Δε μπορω να παω σινεμα, σε club στο λεωφορείο.. Και όλα αυτά τα εκανα σε καθημερινή σχεδόν βάση. Τωρα με φοβίζει υπερβολικά και ο θάνατος. Αν μια μερα ειμαι καλα, θα σκεφτώ αυτο για να χαλασω τι μερα μου. Τι μου συμβαινει; Πως μπορω να το αντιμετωπίσω;Η αδερφη μου ειχε παρομοια συμπτωματα και η ψυχολογος που πήγαινε της ειπε πως ηταν κρισεις πανικου. Αν τυχον ευθυνεται η πρωην σχεση μου,το τωρινό αγόρι μου ειναι αψογο, γιατι δε το ξεπερνώ; Με τιποτα δεν θελω να παρω χαπια!

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Ευαγγελία ! Μήπως η ερωτική σχέση , επηρεασμένη από τις εμπειρίες του παρελθόντος , σε αγχώνει τόσο πολύ , που εμφανίζονται τα συμπτώματα πανικού ;



Ιωάννης    13/06/2006 16:39
Αγαπητέ κ.Κοτανίδη,είμαι 21 χρονών και έχω όλα τα συμπτώματα αποπροσοποίησης/αποπραγματοποίησης(κυρίως DP όπως έχω βρεί στο διαδίκτυο), εδώ και 8 χρόνια λόγω ενός τραυματικού(όχι σοβαρού, αλλά για την ηλικία εκείνη) γεγονότος σε μία σχολική εκδρομή.Τα συπτώματα όσο ο καιρός περνά εντείνονται και υπάρχουν στιγμές που εντείνονται για κάποιο πολυ μικρό χρονικό διάστημα(π.χ. 30 λεπτά) και μετα επανέρχομαι στο προηγούμενο επίπεδο DP.Κατά τα άλλα είμαι και αισθάνομαι 100% φυσιολογικός και κανείς δεν έχει παρατηρήσει ή επισημάνει το παραμικρό για αυτό μου το πρόβλημα, τι με συμβουλεύεται ώστε να απαλλαγώ απο αυτή την τόσο φριχτή κατάσταση του DP που δεν σε αφήνει να χαρείς την ζωή, ενώ έχεις πλήρη συνείδηση και γνώση των πάντων?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Γιάννη ! Κατά την άποψη μου , ένα τραυματικό γεγονός είναι μόνο κορυφή του παγόβουνου των εσωτερικών συγκρούσεων , που εξωτερικεύονται με διαφορετικές μορφές γνωστών συμπτωμάτων , επομένως η καταλληλότερη αντιμετώπιση συμπεριλαμβάνει την κατανόηση των πρωταρχικών αιτιών των συγκρούσεων και την διαμόρφωση της προσαρμοστικής προσωπικότητας μέσω της αυτογνωσίας . Υπόλοιπες λεπτομέρειες θα μπορούσες να αντλήσεις από την περιγραφή της Διαταραχής Πανικού .



Γεωργία    07/06/2006 18:06
Γειά σας. Είμαι 38 ετών και αρκετά πετυχημένη στην εργασία μου, αλλά στην προσωπική μου ζωή νιώθω αρκετά μόνη, αφου ούτε με τους γονείς μου είχα ποτέ αναπτύξει ιδιαίτερη εμπιστοσύνη. Είχα περάσει κατάθλιψη με κρίσεις πανικού πριν από έξι χρόνια, μετά από έναν χωρισμό με ένα άτομο που ύστερα από 7 χρόνια σχέσης μού φέρθηκε πολύ άσχημα και με σοκάρισε με την αλλαγή της συμπεριφοράς του. Η αλήθεια είναι πως είχα πάθει κρίσεις πανικού σε μικρή ηλικία, από τα 18 έως τα 24, έπειτα από σεξουαλική παρενόχληση από οικείο πρόσωπο και τότε το είχα ξεπεράσει μόνη μου, χωρίς βοήθεια. Έως τα 33 ήμουν απολύτως χαλαρή και χωρίς ιδιαίτερους φόβους (μόνο στο αεροπλάνο ένιωθα άσχημα). Τέλος πάντων, άρχισα ψυχοθεραπεία και έπαιρνα Seroxat και xanax και πέτυχα πολλά, καθώς κατάφερα να κόψω σχεδόν τα φάρμακα (έπαιρνα μισό seroxat κάθε 3 ημέρες) και να είμαι αρκετά καλά για περίπου 3 χρόνια, μετά έναν δύσκολο χρόνο με κατάθλιψη. Εδώ και κάποιους μήνες, συγκεκριμένα από τον Φεβρουάριο, άρχισα να έχω πάλι διαταραχές πανικού, με τον φόβο πως θα ξαναπάθω κατάθλιψη και θα αυτοκτονήσω (τον ίδιο φόβο είχα κι όταν περνούσα την κατάθλιψη). Μάλιστα, συχνά νιώθω πως δεν έχω τη δύναμη να το αποτρέψω. Βέβαια, δεν έχω κάνει ποτέ κάποια απόπειρα, αλλά, όταν έρχονται αυτές οι σκέψεις, παθαίνω πανικό και κατόπιν είμαι θλιμμένη για μέρες. Ακολουθεί ένα διάστημα που είμαι καλά και κατόπιν μία από τα ίδια. Δεδομένου ότι έχω κάνει 4 χρόνια ψυχοθεραπεία, τι φταίει και έχω πέσει πάλι σε τέτοιο λούκι; Η γιατρός μου λέει πως έχω τελειώσει με την ψυχοθεραπεία και απλώς κατά καιρούς χρειάζεται μια «επανάληψη». Ευχαριστώ εκ των προτέρων για την απάντηση και συγχαρητήρια για το έργο σας.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Γεωργία ! Κατά την άποψη μου , η επανεμφάνιση των συμπτωμάτων σημαίνει ότι οι πρωταρχικές αιτίες των ψυχολογικών σου συγκρούσεων δεν έχουν ανακαλυφθεί ή αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά , που σημαίνει ότι η διαδικασία της αυτογνωσίας δεν έχει ολοκληρωθεί .



ΒΑΣΙΛΙΚΗ    03/04/2006 10:22
Καλησπέρα σας. Θα ήθελα να μου δώσετε πληροφορίες σχετικά με κάποιο πρόβλημα που βασανίζει την αδερφή μου εδώ και χρόνια θα έλεγα, και δεν ξέρω πως να την βοηθήσω. Κάθε φορά που πρόκειται να ταξιδέψει, αγχώνετε και φοβάται ότι κάτι κακό θα πάθει και δεν θέλει να φεύγει. Δηλαδή έχει το προαίσθημα ότι κάτι κακό θα της συμβεί και για αυτό δεν πρέπει να φύγει από το σπίτι της. Ο συγκεκριμένος φόβος εμφανίζεται ακόμα και όταν κάποιο άτομο από το οικογενειακό της περιβάλλον είναι μαζί της. Επισκεφθήκαμε πριν δύο χρόνια την Ιταλία. Τις δύο πρώτες ημέρες ήταν αγχωμένη με αποτέλεσμα να μην μπορεί να φάει. Επίσης καθώς δεν μπορεί να φάει αρχίζει πλέον να φοβάται ότι θα λιποθυμήσει και ο φόβος γίνεται ακόμα πιο μεγάλος. Βέβαια στο ταξίδι μας εκείνο της μιλούσα συνέχεια και ήμουνα δίπλα ώστε να ηρεμήσει και να συνέλθει. Αφού πέρασαν οι πρώτες δύο ημέρες και συνειδητοποίησε ότι όλα πάνε καλά, ηρέμησε και περάσαμε όμορφα. Παλιότερα που είχε πάει σε κάποια εκδρομή πάλι με την σχολή της, αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω την επόμενη κιόλας ημέρα, καθώς δεν έβγαινε από το δωμάτιο και δεν έτρωγε. Τώρα αντιμετωπίζει το ίδιο ακριβώς πρόβλημα καθώς πρόκειται να πάει εκδρομή πάλι με την σχολή της. Το πρόβλημα αυτό έχει εμφανιστεί εδώ και αρκετά χρόνια αλλά δεν ήθελε την βοήθεια κανενός και ιδιαίτερα κάποιου ειδικού. Τώρα όμως μου ζήτησε την βοήθεια μου διότι καταλαβαίνει ότι μόνη της δεν πρόκειται να βρει την λύση. Αυτό που της είπα είναι ότι όσο και να προσπαθήσει κάποιος ειδικός να την βοηθήσει, εάν δεν προσπαθήσει να το παλέψει και εκείνη δεν θα μπορέσει τελικά να το αποβάλλει. Πείτε μου σας παρακαλώ την άποψη σας διότι πίστευα ότι θα το ξεπερνούσε αλλά τελικά απλά περνάει ο καιρός και τίποτα δεν γίνεται.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Βασιλική ! Μήπως , για να ξεπεράσει κάποιος τα προβλήματα του χωρίς την βοήθεια του ειδικού , είναι αναγκαίο να γνωρίζει τι του συμβαίνει και ποιοι είναι οι τρόποι αντιμετώπισης ;



Διονύσης    31/03/2006 02:55
Καλημέρα κύριε Κοτανίδη. Είμαι άτομο που πάσχει από διαταραχή πανικού εδώ και λίγο καιρό αλλά τελευταία είμαι αρκετά καλύτερα με την ανάλογη φαρμακευτική αγωγή. Έχω ακούσει και πολύ θετικά σχόλια για την ομοιοπαθητική ιατρική και θα ήθελα να μου πείτε την γνώμη σας. Συγκεκριμένα σίγουρα αισθανόμαστε όλα τα άτομα με συναισθηματικές διαταραχές καλύτερα με χρήση φαρμάκων, αλλά έτσι αντιμετωπίζουμε τις συνέπειες της διαταραχής χωρίς να αναζητούμε την αιτία μερικές φορές. Βέβαια απευθύνομαι στα άτομα που έχουν ζητήσει την βοήθεια γιατρού και δεν έχουν προχωρήσει σε βοήθεια ψυχολόγου ψυχαναλυτή με πολλές επισκέψεις. Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι φυσικά και αντιμετωπίζουν καλύτερα μερικές φορές την αιτία του προβλήματος και όχι τις συνέπειες. Πιστεύω να έγινα κατανοητός θα ήθελα την γνώμη σας και όταν εννοώ και για τους αναγνώστες ομοιπαθητικούς γιατρούς εννοώ διαπρεπείς επιστήμονες και όχι ανθρώπους που πουλάνε απλά γιατροσόφια χωρίς καμιά επιστημονική γνώση. Ευχαριστώ θερμά, Διονύσης

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Διονύση ! Έχεις αναρωτηθεί , με ποιο τρόπο η διαταραχή της αντίληψης , που είναι συνέπεια βιοτικών εμπειριών , μπορεί ισορροπήσει με την αλλαγή συγκέντρωσης χημικών ουσιών στον οργανισμό ;



ΙΩΣΗΦΕΛΗ ΛΙΑ    28/03/2006 04:03
Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΕΔΩ ΚΑΙ 3 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΣΠΟΡΑΔΙΚΑ ΠΑΘΑΙΝΕΙ ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑΝΙΚΟΥ ΙΔΙΑΤΕΡΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΑ ΕΧΕΙ ΠΕΣΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΛΙΓΟΥΣ ΜΗΝΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ. ΠΗΡΕ iNTERAL ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΥΡΑΖΕΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΠΗΓΕ ΚΑΙ ΣΕ ΨΥΧΟΛΟΓΟ ΚΑΙ ΗΡΕΜΗΣΕ. ΤΩΡΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΒΑΡΙΑ ΑΡΡΩΣΤΟΣ ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΛΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΟΠΩΣ ΠΟΝΟ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΚΑΙ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΑ ΚΑΙ ΝΟΜΙΖΕΙ ΟΤΙ ΘΑ ΠΑΘΕΙ ΕΜΦΡΑΓΜΑ. ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΕ ΓΙΑΤΡΟ ΟΥΤΕ ΛΟΓΟΣ ΓΙΑΤΙ ΦΟΒΑΤΑΙ. ΜΗΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΓΙΑΤΙ ΑΝΗΣΥΧΩ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Λία ! Κάθε άνθρωπος είναι δημιουργός της τύχης του , εάν ο ίδιος δεν ωριμάσει στην σκέψη για την βοήθεια κανένας άλλος , κατά την άποψη μου , δεν μπορεί να τον βοηθήσει .



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | >>