ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 578 Σελίδα: 30η Επιλέξτε κατηγορία:   


Πανικός


Λ.Κ.    02/11/2006 00:09
Γεια σας.Την προηγουμενη βδομαδα αισθάνθηκα ενα πόνο στο στηθος καθως οδηγούσα.Όταν επέστρεψα τελικά σπίτι το ανέφερα στους δικους μου και πήγαμε στο νοσοκομείο για εξετάσεις. Όλες βγήκαν μια χαρά(γεν. αίματος,ακτιν. θώρακος,καρδιογρ/μα).Είμαι 23 ετών δεν καπνίζω αλλα από εκείνη τη στιγμή πραγματικά πανικοβλήθηκα.Εχω τον φόβο οτί πασχω από κάποια καρδιακή πάθηση. υπάρχουν φορές που παρερμηνεύω καποιο \\\'τσίμπημα\\\' δευτερολέπτων στο στήθος και πανικοβάλομαι.Τον επόμενο μήνα παρουσιάζομαι στον στρατό.Μπορεί αυτό το γεγονός να με εχει επηρεάσει?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Λ.Κ. ! Τα συμπτώματα που περιγράφεις , θυμίζουν την Διαταραχή Πανικού , για την οποία μπορείς να πληροφορηθείς από τα περιεχόμενα της σελίδας στις ενότητες Διαταραχές και Guestbook



Τάνια    28/10/2006 01:01
Αγαπητέ κύριε Κοτανίδη, παρακολουθώ αρκετά χρόνια τη σελίδα σας και πραγματικά σας αξίζουν συγχαρητήρια! Έχω ξαναγράψει στο guest book και η απάντηση σας με βοήθησε τότε να καταλάβω αρκετά πράγματα. Είμαι 24 χρονών και πρόσφατα ολοκλήρωσα τις σπουδές μου. Από τον πρώτο χρόνο κιόλας στη σχολή άρχισα να αντιμετωπίζω προβλήματα με το άγχος. Αρχικά ήταν οι κρίσεις πανικού και οι διάφορες φοβίες με σημαντικότερη την αγοραφοβία. Με τη βοήθεια γιατρών (όχι ειδικών στο πρόβλημά μου μια που ποτέ δεν θέλησα να επισκεφτώ κάποιον ψυχίατρο- προκατάληψη; Ίσως-), διαφόρων βιβλίων ψυχολογίας, φίλων αλλά κυρίως με τη θέληση που έδειξα να ξεφύγω από όλα αυτά κατάφερα να αντιμετωπίσω τις κρίσεις και του φόβους μου. Τώρα διαπιστώνω πως απλά έμαθα να ζω με αυτά τα προβλήματα. Μπορεί τώρα να έχω λιγότερες φοβίες, να ελέγχω τις κρίσεις πανικού που έχουν σχεδόν εξαφανιστεί αλλά το άγχος πάντα υπάρχει και με ταλαιπωρεί με διαφορετικούς τρόπους (σωματικοί πόνοι, δερματικά προβλήματα, διαταραχές της περιόδου χωρίς να υπάρχει κανένα οργανικό ή ορμονικό πρόβλημα κτλ) . Πριν από 5 μήνες έντονοι πόνοι στο στομάχι και την κοιλιά, ναυτίες αλλά και ένα έντονο βάρος που ένιωθα στο στήθος με οδήγησαν στον παθολόγο. Έκανα ένα σωρό εξετάσεις και τελικά δεν είχα τίποτα. Χαλάρωση και ηρεμία μου συνέστησε και πράγματι μέρα με τη μέρα ένιωθα καλύτερα μέχρι που το ξέχασα εντελώς. Εκείνο που με προβλημάτισε ήταν ότι η περίοδος εκείνη ήταν από τις πιο ξέγνοιαστες που έχω ζήσει. Είχα μόλις αποκτήσει το πτυχίο μου και η μόνη μου έννοια και ασχολία ήταν η διασκέδαση με τους φίλους μου (γενικά τον τελευταίο χρόνο περίπου περνάω πάρα πολύ ωραία, δε μου λείπει τίποτα). 5 μήνες λοιπόν μετά και εδώ και μια εβδομάδα έχω ξανά το ίδιο πρόβλημα. Αυτή τη φορά δεν επισκέφτηκα τον γιατρό μου, το θεωρώ περιττό. Τα συμπτώματα που σας περιέγραψα εξαφανίζονται ως δια μαγείας όταν ασχολούμαι με πράγματα που με ευχαριστούν. Προχθές συγκεκριμένα ένιωθα τόσο άσχημα που για ώρες δεν είχα το κουράγιο να σηκωθώ από το κρεβάτι. Πίεσα τον εαυτό μου να το κάνει, βγήκα στην αυλή του σπιτιού, έπαιξα με τον σκύλο μου και μέσα σε 10 λεπτά ένιωσα υγιέστατη, είχα διάθεση ακόμα και για να βγω και να διασκεδάσω. Σκέφτομαι αυτές τις ημέρες πως πέρασαν όλα αυτά τα χρόνια, από τότε που εμφανίστηκε το πρόβλημα και μετά, και αισθάνομαι πως έχω χάσει πάρα πολλά πράγματα προσπαθώντας να νικήσω το άγχος και πως κοροϊδεύω τον εαυτό μου με το να πιστεύω ότι είμαι καλά. Εντάξει, δεν μένω πια κλεισμένη στο σπίτι, έχω φίλους, βγαίνω συχνά, μπορώ να ταξιδεύω μόνη μου ακόμα και με το αυτοκίνητο μου, νιώθω άνετα όταν βρίσκομαι με κόσμο, γενικά δεν επηρεάζεται η καθημερινότητα μου αλλά τα σωματικά συμπτώματα δεν μπορώ να τα αντιμετωπίσω με αποτέλεσμα το ηθικό και η αυτοπεποίθησή μου να πιάνουν πάτο όταν εμφανίζονται. Να έχω συμπτώματα αγχωδών διαταραχών όταν έχω άγχος το καταλαβαίνω αλλά γιατί τα συμπτώματα αυτά εμφανίζονται όταν είμαι πολύ καλά ψυχολογικά? Πραγματικά έχω κουραστεί, δεν αντέχω άλλο. Ζω σε μια μικρή επαρχιακή πόλη όπου ψυχίατρος ή ψυχολόγος δεν υπάρχει. Πως μπορώ να έχω τη βοήθεια ενός ειδικού? Η ψυχοθεραπεία θα με βοηθήσει να ζω χωρίς άγχος? Ζητώ συγνώμη για την φλυαρία μου αλλά πέρα από την ανάγκη μιας συμβουλής είχα και την ανάγκη να μιλήσω σε κάποιον και να ξέρω ότι θα με ακούσει. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Τάνια ! Πιστεύω πως η ψυχοθεραπεία θα μπορούσε να σε βοηθήσει μέσω κατανόησης των πραγματικών σου αναγκών και των τρόπων ικανοποίησης του εαυτού σου , διότι όπως παρατήρησες όταν είσαι σε θέση να κάνεις τα πράγματα που σε ευχαριστούν , τότε τα συμπτώματα μειώνονται ή εξαφανίζονται .



npfirst    19/10/2006 22:17
Καλησπέρα κ. Κοτανίδη. Τον Νοέμβριο του 2005, και ύστερα απο μια σοβαρή περιπέτεια υγείας της αδελφής μου, έπαθα διαταραχή πανικού, σύμφωνα με γνωμάτευση νευρολόγου. Μου συνέστησε seropram, αρχικά 10 mg ημερησίως, αλλα μετα απο 2 εβδομάδες διπλασιάστηκε η δόση.Μετά απο θεραπεία 7 μηνών, η δόση έγινε 20 mg μέρα παρα μέρα, και μετά απο 2 μήνες τα σταμάτησα τελείως για 4 μέρες. Όμως απο τότε έχω πόνους στο σώμα και έντονη ζάλη. Νά σημειώσω, πως όταν η δόση έγινε 20mg, μέρα παρα μέρα, αισθανόμουν αρκετά καλά. Θα ήθελα την γνώμη σας. Σας ευχαριστώ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή npfirst ! Η φαρμακευτική θεραπεία των ψυχολογικών προβλημάτων έχει προσωρινό χαρακτήρα διότι δεν αντιμετωπίζει τις πρωταρχικές αιτίες τους , υπόλοιπες πληροφορίες βρίσκονται στα περιεχόμενα της σελίδας .



ΕΛΕΝΗ    27/09/2006 08:47
Αγαπητέ γιατρέ, διάβασα διάφορα για τις κρίσεις πανικού και καταλαβαίνω ότι υπάρχουν πολλά κοινά σημεία στα βιώματα όλων αλλά μεγάλη - φαινομενικά τουλάχιστον -εξειδίκευση από άτομο σε άτομο. Πριν μια βδομάδα έπαθα κι εγώ την κρίση μου στο μετρό, την επομένη κλείστηκα και στο ασανσέρ της δουλειάς μου- με εβγαλαν αμέσως όμως - και από τότε Α δεν κατάφερα να ξανακατέβω στο μετρό περα από 2 ορόφους κατω από τη γη και Β, ενώ έμπαινα στο ασανσερ αν και όχι με μεγάλη άνεση, σήμερα το έκανα και αυτό με δυσκολία. Τι χαζός μηχανισμός είναι αυτός που ενεργοποιεί την κρίση και μας θέτει σε άμυνα ενώ δεν κινδυνεύουμε; και αν κινδυνεύσουμε τι θα γίνει; το πολύ πολύ να πεθάνουμε και αν είναι η ώρα μας ας πεθάνουμε στο μετρό στο αεροπλάνο ή στο διαστημόπλοιο ή στο κρεβάτι του σπιτιού μας. Δεν μπορώ να το ερμηνεύσω με τη λογική μου αυτό που ένιωσα και αυτό που ξανάνιωσα τη 2η φορά που αντίκρυσα την τρίτη κάτω σκάλα του αθηναϊκού μετρό τη στιγμή που έχω μπει στον υπόγειο της Νέας Υόρκης που στάζει και στο μετρό του Λονδίνου που είναι 6 και 7 πατώματα κάτω από τη γη. Θα μου συνιστούσατε να το καταπολεμήσω και να βάζω τον εαυτό μου με το ζόρι να καθεται στην πλατφόρμα του μετρό για κάποιο διάστημα και μετά να αρχίσω να μπαίνω και στα βαγόνια; ή μετά κάτι άλλο θα σκέφτομαι και θα τρομάζω;;;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Ελένη ! Θεωρείς ότι ο μηχανισμός , που κρούει τον κώδωνα κινδύνου , για τον τρόπο ζωής μας είναι χαζός ;



maria    15/09/2006 02:45
Το αγόρι μου είναι 26 χρονών και είναι φαντάρος.Πριν 15 μέρες και ενώ ήταν με άδεια το έπιασαν ξαφνικά κρίσεις πανικού με συμπτώματα κατάθλιψης νοσηλεύτηκε στο 401 και του έδωσαν μία αγωγή με XANAX και ZOLOFT. Τώρα είναι με αναρρωτική. Οι γιατροί του είπαν να συνεχίσει την θεραπεία και του έδωσαν φάρμακα για άλλες 15 μέρες. τι παρενέργειες μπορεί να του δημιουργήσουν? Μετά από αυτές τις 15 μέρες πρέπει να συνεχίσει την θεραπεία? Θα γίνουν ξανά όλα όπως πριν? Είμαι λίγο αναστατωμένη με όλη αυτή την κατάσταση..... Σας ευχαριστώ πολυ εκ των προτέρων.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Μαρία ! Οι παρενέργειες των φαρμάκων περιγράφονται στην εσώκλειστη οδηγία της συσκευασίας τους , όσο αφορά την αντιμετώπιση της Διαταραχής Πανικού , θα μπορούσες να πληροφορηθείς από τις ανάλογες ενότητες της σελίδας .



ΝΙΚΟΣ Γ.    03/09/2006 12:44
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΓΙΑΤΡΕ.ΕΔΩ ΚΑΙ 8 ΜΗΝΕΣ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΜΠΕΙ Η ΙΔΕΑ ΟΤΙ ΕΧΩ ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΝΟΣΟ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΣΤΕΦΑΝΙΑΙΑ ΝΟΣΟ.ΤΑΛΑΙΠΩΡΟΥΜΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΣΧΕΔΟΝ ΑΠΟ ΣΥΜΤΩΜΑΤΑ ΟΠΩΣ ΠΟΝΑΚΙΑ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ-ΠΛΑΤΗ,ΤΣΙΜΠΙΜΑΤΑ,ΑΙΣΘΗΜΑ ΠΝΙΓΜΟΝΗΣ,ΑΙΣΘΗΜΑ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΟΥ ΕΜΦΡΑΓΜΑΤΟΣ.ΕΧΩ ΚΑΝΕΙ 3 ΥΠΕΡΗΧΟΥΣ,ΤΕΣΤ ΚΟΠΩΣΗΣ,ΑΙΜΑΤ-ΒΙΟΧΗΜΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΟΛΕΣ ΟΚ.ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΕΙΣΤΕΙ.ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΝΤΟΠΙΣΤΕΙ Η ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΠΑΘΗΣΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΚΑΝΩ.ΝΙΩΘΩ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΠΟΝΟ.ΕΚΑΝΑ ΚΑΙ ΑΓΩΓΗ 4 ΜΗΝΕΣ ΜΕ LADOSE ΑΛΛΑ ΤΑ ΕΛΛΑΤΩΣΑ.ΜΠΟΡΕΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΣΥΜΤΩΜΑΤΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΩΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΧΟΥΣ ΜΟΥ?ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΦΟΒΙΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΟΣ.ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Νίκο ! Η περιγραφή της Διαταραχής πανικού , τα συμπτώματα της οποίας περιγράφεις βρίσκεται στα περιεχόμενα της σελίδας .



άννα    03/09/2006 06:06
prosfata anakalipsa oti exo kapoiou eidous kleistofovia.gia paradeigma ena vradu den mporousa me tipotaa na koimitho se kouketa troxospitou h opoia itan ligo skoteini.oute sto pano oute sto kato krevati koimithika.eniotha oti tha "telione" to oksigono k den tha mporousa na anapneuso.apo tin alli den fovamai anasaser h alla sxetika. Se ti ofeiletai auto k pos antimetopizetai?euxaristo

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Άννα ! Πιστεύω ότι στην περιγραφή της Διαταραχής Πανικού θα μπορέσει να αντλήσεις πληροφορίες για αγοραφοβία στην όπια εντάσσεται και ο φόβος των κλειστών χώρων



Κωνσταντίνος    02/09/2006 19:58
Γεια σας κ. Κοτανίδη και συγχαρητήρια για την δουλειά που κάνετε και τι βοήθεια που προσφέρετε.Είμαι 22 ετών,εδώ και 3 μήνες με βασανίζουν διάφοροι πόνοι στο στήθος,αριστερά.Και σε αρκετές περιπτώσεις ζαλίζομαι,νιώθω οτι θα λιποθυμίσω,θα πεθάνω.Τον Μάιο πήγα σε γιατρούσ,παθολόγουσ,καρδιολόγους.Όλοι λέγανε δεν έχω τίποτα εκτός από έναν γιατρο σε δημόσιο που μου βρήκε λοίμωξη αναπνευστικού.Αφού μου συνέστησε φάρμακα,για κάποιεσ μέρες ένοιωσα καλύτερα,αλλά με την λήξη τησ χορήγησης επανήλθαν οι πόνοι και τα συμπτώματα.Όλο σχεδόν το καλοκαίρι αυτά ένιωθα.Κάποιες βραδιές όταν είμαι στο κρεβάτι με πιάνει κάτι το αφόρητο,φοβάμαι για τη ζωή μου.Την επόμενη μέρα κάποιας από αυτές τις βραδιές πήγα σε καρδιολόγο,μου έκανε αιματολογικές,δεν βρήκε τίποτα.Επειδή όμως συνεχίζεται αυτό και λύση δεν μπορώ να βρω,τις τελευταίες μέρες ψάχνω στο ίντερνετ τι μπορεί να είναι αυτό.Βρήκα ότι μετά από λοίμωξη μπορεί να δημιουργηθεί περικαρδίτιδα ή μυοκαρδίτιδα ενώ αλλού διάβασα ότι μπορεί να έχει σπάσει σε ένα μέρος του ο σπόνδυλος.Με τον τελευταίο καρδιόλόγο που επικοινώνησαν οι δικοί μου τους είπε να πάρω depon και θα λυθεί.Και όμως...τι είναι αυτό που μπορώ να έχω.Μήπως είναι ψυχολογικό.Εν τω μεταξύ στον ένα καρδιολόγο που πήγα,όταν του είπα αυτά που είχα,φοβήθηκε για περικαρδίτιδα,όμως δεν βρήκε κάτι.Ήτανε περίπου 10 μέρες μετά την παρουσίαση των συμπτωμάτων,ενώ εκείνη την ημέρα δεν που πήγα δεν πονούσα.Έχει σημασία;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Κωνσταντίνε ! Τα συμπτώματα που περιγράφεις θυμίζουν την Διαταραχή Πανικού , για την οποία μπορείς να ενημερωθείς από τα περιεχόμενα της σελίδας .



ΒΑΣΙΛΙΚΗ    31/08/2006 18:33
ΓΕΙΑ ΣΑΣ,ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙ ΞΑΝΑ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΕΛΛΙΔΑ,ΟΜΩΣ ΜΑΣ ΧΤΥΠΗΣΕ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΚΑΙ ΠΙΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΤΗΝ ΑΔΕΡΦΗ ΜΟΥ ΠΟΥ ΥΠΕΡΑΓΑΠΩ.ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΠΑΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΑΓΟΡΑΦΟΒΙΑ.ΕΧΕΙ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙ ΨΥΧΟΛΟΓΟΥΣ,ΨΥΧΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΙΔΙΚΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑΤΡΩΝ ΟΤΑΝ ΦΟΒΟΤΑΝ ΓΙΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ.ΜΟΛΙΣ ΑΠΕΚΤΗΣΕ ΕΝΑ ΥΓΕΙΕΣΤΑΤΟ ΜΩΡΟ ΚΑΙ ΒΛΕΠΩ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΕΠΙΔΕΙΝΩΘΕΙ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ.ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΓΙΑΤΙ ΤΗΣ ΑΝΕΒΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΟΛΑΚΤΙΝΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΑΛΛΑ ΧΑΠΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗ ΡΙΞΕΙ ΚΑΙ ΠΑΕΙ ΛΕΓΟΝΤΑΣ.ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΤΗ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ;ΥΠΟΦΕΡΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΤΗΣ ΓΙΑΤΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΑΜΕ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ.ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΕ.ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΣΑΣ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Βασιλική ! Θεωρώ ότι η τύχη του ανθρώπου βρίσκεται στα δικά του χέρια , οι συγγενείς το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να προσφέρουν αγάπη και κατανόηση , βασισμένη στο δικό τους παράδειγμα αρμονικής ζωής .



νατασα    20/06/2006 14:35
Πριν εμαμισι χρονο ειχα προβληματα με κρισεις πανικου. μουδιαζαν τα χερια μου και στην συνεχεια ολο μου το σωμα νομιζα οτι θα πεθανω.εκτως απο αυτο δεν μπορουσα να βγω απο το σπιτι ενιωθα οτι ζουσα σαν σε ονειρο μονο παρατιρουσα τους αλλους δεν ειχα διαθεση ουτε να μιλησω.τελικα αποφασισα να παω σε καλοιον γιατρο ο οποιος μου εδωσε xanax kai ladose σε πολυ μικρη δοδη.παραλληλα πηγα και σε καποιον ψυχολογο μερα με την μερα ενιωθα καλυτερα μεχρι που για ενα διαστημα πιστεψα οτι το ειχα ξεπερασει.πριν 3 μηνεσ αποφασισα με τον γιατρο μου να κοψω το ladose (το xanax το ειχα κοψει στους 3 μηνες).τα συμτωματα μετα απο 2 μηνες αρχισαν να επανερχονται.αρχισα ξανα τα ladose εδω και 20 μερες αλλα δεν βλεπω μεγαλη βελτιωση.θα πρεπει μια ζωη να παιρνω φαρμακα?γιατι δεν μπορω να ζησω φυσιολογικα οπωσ ολοι οι ανθρωποι?ειμαι μονο 23 ετων και νιωθω οτι ειμαι 80.σε λιγο καιρο παντρευομαι και δεν μπορω να το χαρω.ο γιατρος μου μου λεει οτι ενα παιδι θα μπορουσε να με κανει να νιωσω καλυτερα γιατι δεν δουλευω και ειμαι μακρια απο τουσ δικουσ μου δεν εχω τιποτα να ασχολιθω.εγω αν και το θελω φοβαμε οτι δεν θα μπορω να το μεγαλωσω σωστα γιατι αν συνεχεισω να ειμαι χαλια δεν θα μπορω να του δωσω την προσοχη και την αγαπη που θα εχει αναγκη.ευχαριτω πολυ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Νατάσα ! Τα φάρμακα , κατά την άποψη μου , παίζουν «πυροσβεστικό» ρόλο , όπως τα παυσίπονα επί πόνου . Ενώ οι αιτίες της Διαταραχής Πανικού είναι – ψυχολογικές συγκρούσεις , που οφείλονται στα βιώματα της παιδικής ηλικίας και στην παρούσα ψυχολογική κατάσταση , συσχετιζόμενη με την ερωτική σχέση . Συνήθως η έλευση του παιδιού επιδεινώνει την κατάσταση , εμβαθύνοντας τα προβλήματα , διότι απαιτεί περισσότερη επιμέλεια και ευθύνες (βλ. το άρθρο «Η ανάπτυξη του παιδιού» στην ενότητα Δημοσιεύσεις της σελίδας) .



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | >>