ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 579 Σελίδα: 39η Επιλέξτε κατηγορία:   


Πανικός


Παρασκευόπουλος Αλέξανδος    19/04/2004 11:47
Αγαπητέ κε Κοτανίδη. Η αρραβωνιαστικιά μου εδώ και 2 χρόνια παρουσίασε συμπτώματα ΙΨΔ.Αφού πέρασε από ένα στάδιο ψυχοθεραπείας χωρίς αποτέλεσμα, με τη βοήθειά μου απεθυνθήκαμε σε έναν ψυχίατρο όπου τις χορήγησε και φαρμακευτική αγωγή με LADOSE κυρίως. Εκανε χρήση για 1,5 χρόνια. Πριν από λίγο καιρό τη διέκοψε. Αρχισε πάλι να φοβάται μήπως έχει μολυνθεί από σκουπίδια που πριν μισό χρόνο έτυχε να περνάει κοντά από ένα απορριματοφόρο ! Τι γίνεται με αυτόν τον εφιάλτη, δεν τελειώνει ποτέ.Θα πρέπει να παίρνει φάρμακα για μια ζωή ; Εχουν αυτά τα φάρμακα επίδραση στη σύλληψη εμβρύου από τη γυναίκα ; Αν τώρα υπάρχει φόβος για τόσο ασήμαντα πράγματα τι θα γίνει αύριο αν γίνει μητέρα ; Ο εφιάλτης της έχει γίνει και δικός μου...

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Αλέξανδρε ! Τα φάρμακα παίζουν πυροσβεστικό ρόλο , κατευνάζοντας τα συμπτώματα και δεν αντιμετωπίζουν τις αιτίες . Η αποτελεσματικότητα της ψυχοθεραπείας βεβαίως εξαρτάται από την επίτευξη καλής θεραπευτικής σχέσης , αλλά δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ότι η διαδικασία αλλαγής των αντιλήψεων είναι μακρόχρονη , υποσυνείδητα περιμένουμε να εφαρμοστούν τα χρονικά όρια της φαρμακοθεραπείας και όταν αυτό δεν επιτυγχάνεται – απογοητευόμαστε .



Κώστας Π.    14/04/2004 15:54
Είμαι 32 χρονών. Αντιμετωπίζω μεγάλο πρόβλημα να μιλάω σε κόσμο. Η φωνή μου αρχίζει να τρέμει και ακούγοντάς την με πιάνει πανικός οτι θα γίνω ρεζίλι και τότε είναι που χάνω τελείως τον έλεγχο. Από όσο μπορώ να θυμάμαι, πάντα ήμουν σχετικά ντροπαλός και λιγομίλητος στις παρέες μου αν και έχω χιούμορ, έχω άποψη, παίζω μουσική κλπ. Στη σχολή, πριν καμια δεκαρια χρόνια, όταν διάβασα την εργασία μου μπροστα στους υπολοιπους συμφοιτητές μου, νομίζω οτι έζησα μια απο τις πιο έντονες καταστάσεις πανικού της ζωής μου. Άρχισα να τρέμω ολόκληρος, να έχω ταχυπαλμίες, να ιδρώνω κλπ. Αισθανόμουν τρομερα ανήμπορος και εκτεθειμένος σε συνδυασμο μαλιστα με τη σκεψη οτι κανενας απο τους προηγουμενους φοιτητες δεν είχε εμφανές τρακ! Απο κει και πέρα, θέλω να πω ένα ανεκδοτο και όταν οι ακροατές είναι παραπάνω απο ένας αρχίζουν οι σφιγμοι μου να ανεβαίνουν και το βλεπω σαν γολγοθα. Την τελευταία φορα (στους ίδιους μου τους γονείς!) προσποιήθηκα οτι ξέχασα τη συνέχεια του ανεκδότου για να μη με καταλάβουν οτι είχα τρακ. Προχτές, στη δουλειά, δυο συναδελφοι μου με ρώταγαν καποια πράγματα σχετικά με το μουσικο συγκρότημά μου και με έπιασε παλι. Έφυγα τρέχοντας διακώπτοντας αυτά που έλεγα, προσποιούμενος οτι είχα ξεχάσει κάτι επείγον! Θα ήθελα να μου δώσετε καποιες κατευθυνσεις. Εχω τοσα πολλα πραγματα να πω και να κανω και αισθανομαι εγκλωβισμενος

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Κώστα ! Οι εκδηλώσεις που περιγράφεις μου θυμίζουν την Κοινωνική Φοβία για την οποία μπορείς να πληροφορηθείς από την ενότητα Διαταραχές της σελίδας . Μπορώ να προσθέσω ότι , κατά την άποψη μου , οι δυσκολίες στις κοινωνικές συναλλαγές οφείλονται κατά βάθος στον φόβο απόρριψης .



manna    14/04/2004 14:00
Η αρρωστοφοβια ειναι διαταραχη, οπως η υψοφοβία ή η κλειστοφοβία; Κατά πόσο και σε ποιες περιπτωσεις χρειαζεται η παρέμβαση ειδικού; Ευχαριστώ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή manna ! Η «αρρωστοφοβία» μπορεί να είναι μεμονωμένη διαταραχή όπως Ειδική Φοβία ή εκδήλωση κάποιας άλλης αγχώδης διαταραχής – Διαταραχή Πανικού , Καταναγκαστική – Ψυχαναγκαστική Διαταραχή κ.τ.λ. Η παρέμβαση ειδικού απαιτείται όταν διαταράσσεται η καθημερινή ομαλή λειτουργία του ατόμου .



Maria    10/04/2004 16:44
Kalimera sas. Edo kai peripou ena mina, anakalipsa ston aristero mou masto kati san mikro ogkidio. Panikovlithika.Ekana oles tis aparaitites eksetaseis,mastografia, iperixografima kitarologiki eksetasi kai ta apotelesmata itan arnitika.Episis, to megalo mou provlima kai fovos mou,einai oti oi lemfadenes tis deksias masxalis einai diogkomenoi kai molis simera anakalipsa oti kai o lemfadenas stin gnatho einai diogkomenos.Fovamai poli! Fovamai oti exo karkino ki oti tha pethano. Pos mporo na to kseperaso?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Μαρία ! Εφόσον αποκλειστεί από ειδικούς πιθανή «οργανικότητα» των συμπτωμάτων σου , θα μπορούσες να αναζητήσεις ψυχοθεραπευτική προσέγγιση των φοβιών σου .



ΑΝΝΑ ΙΩΑΝΝΟΥ    08/04/2004 20:18
ΤΩΡΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΧΩ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΑΝΙΚΟΥ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΕΡΓΑΣΤΩ ΣΩΣΤΑ,ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΣΕ ΠΟΛΥ ΚΟΣΜΟ ΚΤΛ. ΠΗΓΑ ΣΕ ΓΙΑΤΡΟ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΕ SEROXET ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΕΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΥΣΕΙ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΟΥ. ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ ΝΑ ΠΑΡΩ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΑΠΙΑ ΓΙΑ ΤΟΣΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ? ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΩ ΜΕΤΑ ΝΑ ΤΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΩ? ΠΟΣΟ ΧΡΟΝΟ ΘΑ ΜΟΥ ΠΑΡΕΙ ΝΑ ΒΡΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ? ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΑΠΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΥΞΗΣΟΥΝ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΜΟΥ? ΜΠΟΡΕΙ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΟΥ ΝΑ ΘΕΡΑΠΕΥΤΕΙ ΧΩΡΙΣ ΦΑΡΜΑΚΑ?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Άννα ! Τις πληροφορίες για την αντιμετώπιση της Διαταραχής Πανικού μπορείς να πάρεις από την ενότητα Διαταραχές της σελίδας , εάν σου μείνει κάποια απορία θα είμαι στην διάθεση σου .



takis stergiou    31/03/2004 23:52
γιατρέ μου συγχαρητήρια για την προσπάθεια! Τα τελευταία χρόνια μου συμβαίνουν κάποιεσ δυσάρεστες καταστάσεις που διαρκούν έως και μία εβδομάδα, κάθε τρίμηνο περίπου, που με αποδιοργανώνουν εντελώς! Είμαι από τη φύση μου πολύ ευαίσθητος και αρρωστοφοβικός. Αφού έπαθα κοίτιδα κλπ....Τα τελευταία 4 χρόνια, αισθάνομαι κάποιες φορές και μετά από έναν ύπνο νυχτερινό ή μεσημεριανό, πιάσιμο στους μυες (μέση,αυχένα, πίσω από τα πόδια ή και καρπούς..αλλάζουν θέσεις μέσα στην ημέρα), σα βαβούρα στο κεφάλι ή σα να είμαι νυσταγμένος, και πετάνε νεύρα,μυες, όλα πετάνε,(?) κάτι πετάει πάντως σε όλο το σώμα και κάτι σαν ένα τρέμουλο ή και μούδιασμα με βάρος, βασικά ξυπνάω χάλια και με πάει έτσι για κάποιες μέρες!!! Και όλα αυτά όταν υποτίθεται σε περίοδο που δε συμβαίνει κάτι τραγικό στη ζωή μου!Οπως ήδη είπα, αυτό κρατά καμμία βδομάδα, έτσι για να μην έχω παράπονο, και περνά νορίτερα ή αργότερα και είμαι πάλι σα να μη συνέβη τίποτε!!! Τί είναι αυτό το πράγμα?? Οταν συμβαίνει φοβάμαι πολύ και το μυαλό μου κολλάει και προσπαθεί να δώσει απαντήσεις στα ανεξήγητα! Και άλλα βέβαια που δε χρειάζεται να αναφέρω τώρα σα ζάλη, φούντωμα ή ρίγος...κλ.π.Τί πρέπει να κάνω? Ξέρετε καποιον καλό και άνθρωπο και γιατρό νευρολόγο στην αθήνα? Κάποιοι συνάδελφοί σας δε θέλουν να μου δώσουν ψυχοφάρμακα, αλλά υποφέρω! Επειτα, πήρα τα sirdalud σα μυοχαλαρωτικά, αλλά δεν κάνουν και πολλά! Πήρα και το celebrex για το αυχενικό, έκανα και μαγνητική, πω, πω!!! Ταχω παίξει!Θέλω να ζήσω ξανά φυσιολογικά. Φοβάμαι όταν ξανάρχεται...μετρώ τις μέρες και πανικοβάλλομαι ότι την κάνω για τόπο χλοερό. Με εκτίμηση! Συγνώμη για το ύφος μου, αλλά προσπαθώ να διακωμωδήσω τη φάση! Αλλά φοβάμαι...

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Τάκη ! Νομίζω ότι πρώτα απ όλα χρειάζεται μια νευρολογική διερεύνηση για πιθανή «οργανική» αιτία του προβλήματος και αν είναι «αρνητική» - ψυχιατρική εκτίμηση η οποία θα κλιθεί να ορίσει τον τρόπο αντιμετώπισης ( ψυχοθεραπεία , φαρμακευτική αγωγή ) .



Άγγελος Κ.    31/03/2004 21:00
Διαταραχές πανικού και επερχόμενη στρατιωτική θητεία. Θα ήθελα την βοήθεια και την συμβουλή σας γι αυτό το θέμα

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Άγγελε ! Για να διαμορφώσω κάποια άποψη χρειάζομαι διατύπωση της κατάστασης .



Νίκος    31/03/2004 12:37
Γειά σας! Τα προβλήματα μου ξεκινούν έδώ και 4 χρόνια περίπου. Αντιμετώπιζα από το 2000 και μετά έντονα προβλήματα άγχους. Επισκέφθηκα πολλούς γιατρούς και κατέληξα ότι αντιμετώπιζα πρόβλημα διαταραχής πανικού και ιδεοψυχαναγκασμών σε ήπια μορφή. Πιο συγκεκριμένα το άγχος μου περιστρέφονταν γύρω από το φόβο της σχιζοφρένειας των περορμήσεων (ότι μπορώ να κάνω κακό σε δικούς μου ανθρώπους) καθώς και προβλήματα αγοραφοβίας και κοινωνικής φοβίας. Έκανα ψυχανάλυση για 6 μήνες περίπου και τα αποτελέσματα ήταν άκρως ενθαρυντικά. Βελτιώθηκα αισθητά και συνέχισα την δουλειά μου με μεγάλη επιτυχία. Σε όλα αυτά βοήθησε σημαντικά και η τωρινή σύζυγος μου η οποία ήταν πάντα δίπλα μου σε κάθε στιγμή. Σε αυτό το σημείο πρέπει να σας πω ότι είμαι 32 χρονών με αρκετά υψηλό μορφωτικό επίπεδο. Τον τελευταίο χρόνο έπρεπε να φύγω από την πόλη που έμενα με την σύζυγο μου για μια δουλειά σε επαρχιακή πόλη (ουσιαστικά χωριό). Εκεί λοιπόν αρχικά εμφανίστηκαν σε ήπια μορφή τα προβλήματα του παρελθόντος και ήρθε να προστεθεί άλλο ένα που έκανε την ζωή μου κόλαση. Άρχισα να φοβάμαι ότι θα γίνω ομοφυλόφιλος. Η σεξουαλική μου ζωή (από τα 17 μου και μετά) ήταν μόνο με γυναίκες και ποτέ δεν είχε περάσει ούτε κατά διάνοια κάτι τέτοιο στο παρελθόν. Είχα πάντα αρκετά καλή σεξουαλική ζωή εκτός από κάποιο διάστημα όπου μετά από έντονο άγχος αντιμετώπιζα πρόβλημα στύσης. Οι γυναίκες που παρατηρούσα στο δρόμο με έλκυαν αρκετά ώσπου έγινε το μπαμ. Άρχισα λοιπόν σιγά σιγά να μπαίνω σε μια διαδικασία αμφιβολιών σχετικά με το αν έχω ροπή προς την ομοφυλοφιλία. Άρχισα να παρατηρώ τον εαυτό μου πως αντιδρά όταν βλέπει άντρες και πως αντιδρά όταν βλέπει γυναίκες. Όταν διαπιστώσω ότι θεωρώ κάποιον άντρα ελκυστικό το άγχος γιγαντώνεται. Επίσης η σεξουαλική μου ζωή (όποτε επισκέφθομαι την γυναίκα μου) είναι ανύπαρκτη. Αγχώνομαι και μόνο να την πλησιάσω. Μέσα στο άγχος μου περνούν από το μυαλό μου σκέψεις και εικόνες που πιθανόν αν ενισχύουν τις υποψίες μου και τρελαίνομαι. Πιο πολύ με επηρεάζει ότι δεν μπορώ να πω τίποτα για όλα αυτά στην γυναίκα μου, πράγμα που μου φαίνεται αδιανόητο γιατί στο παρελθόν μοιραζόμασταν τις ανησυχίες μας. Τι μου συμβαίνει? Είναι δυνατόν να είμαι ομοφυλόφιλος? Μήπως πρόκειται για άλλη μια μορφή της ιδεοψυχαναγκαστικής που επανέρχεται δριμύτερη? Σας παρακαλώ απαντήστε μου...

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Νίκο ! Δεν συνηθίζω να «σταμπάρω» κάποιες καταστάσεις με έτοιμες «συνταγές» . Έτσι θα μπορούσα να υποθέσω δυο αιτίες των ιδεών σου : 1. Διαταραγμένες σχέσεις και απογοήτευση από το αντίθετο φύλο . 2. Ο φόβος στενής σχέσης με το ίδιο φύλο ( έχεις αναρωτηθεί αν είχες στενούς φίλους στη ζωή σου;) .



ΑΝΝΑ ΙΩΑΝΝΟΥ    30/03/2004 07:52
ΑΓΑΠΗΤΕ ΚΥΡΙΕ ΚΟΤΑΝΙΔΗ ΕΔΩ ΚΑΙ ΛΙΓΟΥΣ ΜΗΝΕΣ ΕΙΜΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΡΡΩΣΤΗ. ΕΧΩ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΥΣ, ΒΑΡΟΣ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ, ΤΑΧΥΠΑΛΜΙΕΣ, ΤΑΣΗ ΓΙΑ ΛΥΠΟΘΙΜΙΑ, ΔΕΝ ΕΧΩ ΟΡΕΞΗ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΜΕ ΠΟΛΛΗ ΚΟΣΜΟ. ΠΡΙΝ ΔΥΟ ΜΗΝΕΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑ ΟΤΙ ΕΧΩ ΕΛΚΟΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΑΛΑΙΠΩΡΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ. ΝΙΩΘΩ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΓΧΟΣ, ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΧΑΝΩ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ. ΕΧΩ ΕΠΙΣΗΣ ΜΟΥΔΙΑΣΜΑΤΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ. ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΣΥΜΤΩΜΑΤΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΟΦΕΙΛΟΝΤΑΙ ΣΕ ΚΑΤΑΘΛΗΨΗ;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Άννα ! Τα συμπτώματα που περιγράφεις μπορούν να οφείλονται σε Διαταραχή Πανικού με καταθλιπτικά στοιχεία .



Lila    24/03/2004 11:00
tha ithela na mou peite pws mporw na boithisw ton euato mou giati exw arrwstofobia k eimai sunexeia se paniko.Auti tin periodo epeidi exw muikous spasmous (suspaseis-pws legontai?)mou exei karfwthei oti exw sklirinsi kata plakas.Tha ithela na mou apantisete an apo to agxos mporoun oi mues(ta neura) na suspontai k pws mporei na stamatisei auto.Euxaristw ek twn proterwn.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Lila ! Πιστεύω ότι η καλύτερη αποτελεσματικότητα στην αντιμετώπιση των ψυχολογικών συγκρούσεων ( οι φοβίες και η διαταραχή πανικού συμπεριλαμβάνονται σε αυτές , βλ. σχετικά στην ενότητα Διαταραχές της σελίδας ) μπορεί να επιτευχθεί με την επίγνωση των ψυχολογικών καταστάσεων και διαδικασιών στην καθημερινή μας λειτουργία . Επειδή οι διαδικασίες αυτές είναι σύνθετες , δεν μπορούν να συμπεριληφθούν ολοκληρωτικά στα εγχειρίδια . Έτσι δημιουργείται ανάγκη παρέμβασης του ειδικού .



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | >>