ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 397 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Ψυχοθεραπεία


Χαρα    18/04/2016 01:10
Καλησπέρα. Μπορεί η αρνητική κριτική του θεραπευτή να φέρει επιθυμητά αποτελέσματα στον θεραπευομενο; Είναι σωστός επαγγελματίας και πάνω από όλα άνθρωπος που αφουγκραζεται τις ανάγκες και γίνεται συνοδοιπόρος στο δύσκολο ταξίδι με τον θεραπευομενο του, κάποιος που εύκολα λεει: συνεχώς κατηγορείς και δεν μπορείς να καταλάβεις τον τρόπο που σε βοηθάω γιατί κατηγορείς; Νομίζω πως το τελευταίο πράγμα που θα περίμενε ο ασθενής να ακούσει είναι ότι κατηγορεί τον θεραπευτή του με το να νιώθει απογοήτευση, ματαίωση και αμφιβολία για τη θεραπευτική διαδικασία. Διορθώστε με αν το βλέπω λάθος. Σας ευχαριστώ πολύ.

Η όποια επικριτική στάση του θεραπευτή δεν είναι μόνο δυσλειτουργική αλλά και αποτελεί μια ένδειξη της ελλιπούς του γνωστικής βάσης και ως συνέπεια του ελλιπούς επαγγελματισμού. Ωστόσο είναι αναγκαίο να λαμβάνεται υπόψη ότι η νέα αντίληψη και η διαφορετική ερμηνεία των γεγονότων και των φαινομένων σε αρκετές περιπτώσεις εκλαμβάνεται από τον θεραπευόμενο ως ένδειξη επίκρισης και προσωπικής ανεπάρκειας στα πλαίσια της γενικευμένης ανάγκης της τελειότητας και της απόλυτης επιτυχίας.



Ελπιδα    17/04/2016 14:31
Στο Νέος φοιτητής 16/4/16 17:55: προσπαθώ να αποκωδικοποιησω τα λεγόμενα του θεραπευτή μετά τη συνεδρια. Κατά τη διάρκεια της συνεδρίας μιλάμε και οι δύο σε ικανοποιητικο βαθμό. Μετά όμως υπάρχει από μέρους μου μια υπερβολική και αφυσικη αίσθηση ανάλυσης αυτών που είπε. Είναι γεγονός ότι και εγώ είμαι αναλυτικός τύπος και εκείνος αρκετά φιλοσοφικός στον τρόπο που μιλάει. Οπότε ο συνδυασμός αυτός μάλλον χειροτερεύει την όλη κατάσταση. Η ερώτηση παραμένει και με αγχώνει πολύ: τι να κάνω? Να μείνω ακόμα κι αν αισθάνομαι ότι πιέζομαι υπερβολικά από όλα αυτά ή να αναζητήσω κάποιον άλλο θεραπευτή? Μήπως θα είμαι έτσι με όλους αν το πρόβλημα μου είναι να αναλύω πολύ τα πράγματα? Τι με συμβούλευετε να κάνω κύριε Κοτανιδη; Σας ευχαριστώ

Η ανάλυση είναι μια φυσιολογική διαδικασία στην οποία ο εγκέφαλος επιδίδεται συνεχώς μέσω της προσωρινής διέγερσης των αντίστοιχων νευρωνικών κυκλωμάτων βλ. http://www.psychologia.gr/drugs/drugs.htm τα κεφάλαια 4.4 «Λειτουργίες του εγκεφάλου» και 4.7 «Μηχανισμοί της σκέψης και της απομνημόνευσης». Όταν η ανάλυση αφορά τα γνωστά αντικείμενα ή φαινόμενα η προσωρινή διέγερση των νευρωνικών κυκλωμάτων παύει με την επίτευξη του θεμιτού αποτελέσματος σε μορφή της κατανόησης. Σε αντίθετη περίπτωση, όταν η κατανόηση δεν επιτυγχάνεται, η διέγερση παραμένει σε σχετικά μόνιμη βάση τα ενεργητικά αποθέματα των νευρώνων εξαντλούνται προκαλώντας την αίσθηση της κόπωσης. Οπότε δεν είναι κουραστική τόσο η ίδια η διαδικασία της ανάλυσης, όσο η άστοχη ανάλυση. Για το λόγο αυτό και είχε ειπωθεί ότι είναι προτιμότερο οι όποιοι προβληματισμοί να συζητούνται με τον θεραπευτή. Όσον αφορά την απόφαση διακοπής της θεραπευτικής σχέσης, εδώ είναι αναγκαίο να θυμόμαστε ότι αυτή λαμβάνεται βάσει της προσωπικής συναισθηματικής εκτίμησης, ανάλογα με την συσχέτιση των θετικών και αρνητικών συναισθημάτων από την διαδικασία, όταν η υπεροχή της αρνητικής εκτίμησης επικρατεί για σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα. Από την άλλη πλευρά η προσωρινή ή μόνιμη αποχώρηση δεν είναι ταυτόσημη με την κοινή έννοια της «προδοσίας». Εξάλλου μόνο η δοκιμή του διαφορετικού προσφέρει το αντικειμενικό μέτρο σύγκρισης και διαπίστωσης, απαλλάσσοντας από την ψυχοφθόρα διαδικασία ατελείωτων εικασιών, ταλαντεύσεων και αμφιβολιών.



Νέος Φοιτητής    16/04/2016 17:55
Στο (Ελπιδα 14/04/2016 23:04) μου γεννήθηκε ένα ερώτημα: Στην περίπτωση της Ελπίδας ο Θεραπευτήες μιλάει συνέχεια κι έτσι η Ε προσπαθεί να αποκωδικοποιήσει τα λεγόμενα του? Δηλαδή ο χρόνος που μένει στη θεραπευόμενη να μιλήσει είναι λίγος ή μέχρι να τον ξανασυναντήσει προσπαθεί να αποκωδικοποιήσει τις συμβουλές του ?

Οι προσπάθειες ερμηνείας των περιπτώσεων των τρίτων χωρίς την άμεση συμμετοχή τους συνήθως καταλήγουν στις αυθαιρεσίες και αρκετά υποκειμενικές εικασίες.



Νέος Φοιτητής    16/04/2016 17:34
Γειά σας ! Θάθελα να ρωτήσω: (1) Ο παιδοΨυχίατρος-παιδοΨυχοθεραπευτής επιτρέπεται να αναλαμβάνει Ενηλίκους; (2)Ο ψυχίατρος-Ψυχοθεραπευτής επιτρέπεται να αναλαμβάνει παιδιά; Ευχαριστώ!

Συνήθως ο κάθε ειδικός αναλαμβάνει περιστατικά που του αναλογούν χωρίς να παρεμβαίνει στη δικαιοδοσία της παραπλήσιας ειδικότητας, η οποία μπορεί να παρουσιάζει μια εγγύτητα αλλά έχει αρκετά διαφορετικούς τρόπους προσέγγισης και αντιμετώπισης.



Ελπιδα    14/04/2016 23:04
Καλησπέρα! Όταν ο θεραπευομενος σπαταλαει σχεδόν όλο του το δημιουργικό χρόνο για να αναλύει και να αποκωδικοποιει τα λεγόμενα του θεραπευτή αντί να δουλεύει το πρόβλημα του, αυτό τι μπορεί να σημαίνει; Όλη αυτή η αίσθηση είναι τρομερά απογοητευτικη καίτηση ψυχοφθορα.Μπορεί κάτι τέτοιο να τον βοηθάει στην ουσια;

Το πιο λειτουργικό είναι όταν ο θεραπευόμενος συζητά οποιοδήποτε πρόβλημα της σχέσης με τον θεραπευτή του. Με τον τρόπο αυτό αποφεύγονται τέτοια δυσλειτουργικά και διαβρωτικά συναισθήματα όπως η απογοήτευση και ο θυμός, επίσης μειώνονται αισθητά τα περιθώρια κάποιας παρερμηνείας της λεκτικής συναλλαγής.



Ν    13/04/2016 22:30
Ευχαριστώ για την απάντηση σας. Πρόσφατα άκουσα από τον θεραπευτή μου ότι ίσως να μην μπορεί εκείνος πια να συνεχίσουμε τη διαδικασία. Και αυτό όχι ως προς τη μη επαρκή του γνώση πάνω στο πρόβλημά μου,αλλά ως προς το ότι μπορεί να μην συντονιζομαστε. α) Πόσο εύκολα μπορεί να το πει αυτό ένας ειδικός απέναντι σε έναν ασθενή που τον βοηθάει ένα χρόνο τώρα και γνωρίζει την πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση στην οποία βρίσκεται; β) Ένας από τους στόχους του θεραπευτή δεν είναι να βοηθαει στην εξομαλυνση των δυσκολιών που τυχόν προκύπτουν στη θεραπευτική διαδικασία; ή μήπως αυτό θα έπρεπε να το κάνει ο θεραπευομενος; γ) Αν δεν υπάρχουν εμφανείς σοβαροί λόγοι (δεοντολογικοι,ηθικοί, κλπ) μπορεί ένας ειδικός να τερματίσει μια συνεργασία αφήνοντας τον ασθενή του ερμαιο των προβληματων του στα μισά της διαδικασιας; Σας ευχαριστώ για ακόμα μια φορά.

Η επιλογή της τακτικής στην ψυχοθεραπεία εξαρτάται από τις προσωπικές προτιμήσεις και ικανότητες του εκάστου θεραπευτή. Ενώ η αποτυχία μιας θεραπευτικής σχέσης είναι περισσότερο αναμενόμενη, παρά – απίθανη, καθώς ο θεραπευτής δεν είναι ένας αλάνθαστος θεός που υποχρεούται να επιτυγχάνει σε όλες τις περιπτώσεις, αλλά ένας άνθρωπος που έχει ασχοληθεί εκτενώς με το θέμα. Η αποτυχία αυτή, όπως και υπόλοιπες αποτυχίες αποτελεί έναν πολύτιμο και αποτελεσματικότερο τρόπο εκμάθησης που διδάσκει ότι όταν αποτυγχάνουμε σε μια κατεύθυνση ή επιλογή, αναζητάμε κάποια διαφορετική. Σε κάθε περίπτωση, μια σχέση που εμφανίζει συγκρούσεις είναι πιο εύστοχο να παύσει (έστω και προσωρινά), παρά να συνεχίζεται δια επιβολής σε οποιαδήποτε πλευρά, είτε στον θεραπευτή, είτε στον θεραπευόμενο.



Ν    13/04/2016 16:41
Καλησπέρα γιατρέ. Όταν αισθάνεσαι ότι ένας θεραπευτής δεν σε βοηθάει πια,αλλά αντίθετα εντείνει τις εντάσεις και τα άγχη σου είναι καλό να αλλάξεις ή χρειάζεται να συνεχίσεις πάση θυσία για να ολοκληρώσεις τη θεραπεία σου; Η ακαμπτη και δυσκίνητη στάση του θεραπευτή απέναντι στον ασθενή, είναι ένδειξη \\\\\\\"κακού επαγγελματια\\\\\\\", μη κατάλληλου προσώπου ή απλως λανθασμένη αισθηση που αναπτύσσει ο θεραπευομενος; Σας ευχαριστώ για όλες τις φορές που με έχετε βοηθήσει.

Όταν ένας θεραπευόμενος δεν αισθάνεται θετικά με τη διαδικασία της ψυχοθεραπείας αυτό σημαίνει ότι είτε ο θεραπευόμενος δεν είναι έτοιμος, είτε ο θεραπευτής λειτουργεί άστοχα. Σε κάθε περίπτωση η διαδικασία που προσθέτει αρνητικά συναισθήματα (όταν αυτά είναι σε σχετικά μόνιμη βάση, μακράς διάρκειας), είναι προτιμότερο να διακοπεί, έστω και προσωρινά. Όσον αφορά την άκαμπτη στάση του θεραπευτή, αυτή κατά κανόνα οφείλεται ή στις δίκες του άλυτες ανασφάλειες, τις οποίες έχουν σε κάποιο βαθμό όλοι άνθρωποι που έχουν εκπαιδευτεί από το παρόν κοινωνικό σύστημα, ή στην ελλιπή του γνωστική βάση,



Ελπιδα    08/04/2016 20:13
Καλησπέρα γιατρέ. Θα ήθελα να σας ρωτήσω σχετικά με την επιλογή ενός θεραπευτη: α.Πόσες συνεδρίες θα θεωρούνταν ικανοποιητικες για να καταλάβει κάποιος ότι ο συγκεκριμένος θεραπευτής είναι κατάλληλος για την περίπτωση του; β.Υπαρχουν κάποια κριτήρια στα οποία χρειάζεται ο θεραπευομένος να στηριχτεί για να αποφασίσει αν θα επιλέξει τελικά να ξεκινήσει τη θεραπεία του με αυτόν τον ειδικο; Σας ευχαριστώ πολύ. Η βοήθεια σας έχει υπάρξει πολύ σημαντική για πολλές απορίες που είχα.

Θα μπορούσαμε να θέσουμε το κριτήριο επιλογής του θεραπευτή με έναν διαφορετικό τρόπο. Εάν μετά τη συνάντηση μένει η αίσθηση επιθυμητής συνέχειας, τότε ο συγκεκριμένος θεραπευτής και οι μέθοδοι προσέγγισής του εκφράζουν τις άμεσες ανάγκες του πελάτη. Σε διαφορετική περίπτωση, η διαδικασία θα προκαλέσει δυσφορία, και θα δημιουργηθεί μια επιπλέον εστία αρνητικής διέγερσης από τη στιγμή που η θεραπευτική συνεργασία προϋποθέτει την επίλυση των ήδη υπαρχόντων και όχι τη δημιουργία νέων προβληματισμών.



Χαρα    05/04/2016 16:18
Καλησπέρα γιατρέ.Ενδείκνυται να αλλάξει κάποιος θεραπευτή μετά από ένα χρόνο ψυχοθεραπείας μαζί του, αν νιώθει ότι δεν τον καλύπτει και δεν τον βοηθαει; Πόσο πίσω μπορεί να τον πάει πισω αυτο στον προσωπικο του αγωνα;Είναι προτιμότερο κατά τη γνώμη σας να συνεχίσει στον ίδιο θεραπευτη ακόμα κι αν δεν αισθάνεται πια ότι τον βοηθάει μόνο και μόνο γιάτι οι συνέπειες του να φύγει θα είναι πολύ πιο καταστροφικες; Σας ευχαριστώ πολυ

Ένας από τους βασικότερους στόχους της «ψυχοθεραπείας» σχετίζεται με την εκπαίδευση του ατόμου να δημιουργεί την ευχάριστη πραγματικότητα και να αποτρέπει την δυσάρεστη. Οπότε, όταν η ίδια η ψυχοθεραπευτική διαδικασία δε συνοδεύεται από την αίσθηση ικανοποίησης προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα – κατά πόσο μια μέθοδος μπορεί να προσθέσει θετικά συναισθήματα στη ζωή του ανθρώπου από τη στιγμή που η ίδια δε συνοδεύεται από την αίσθηση ευχαρίστησης; Θα είναι σαν να προσπαθούμε να γλυκάνουμε ένα φαγητό με το ξίδι. Όσον αφορά τις συνέπειες της διακοπής της θεραπευτικής σχέσης, αλλά ακόμα και της ίδιας της ψυχοθεραπείας εν γένει, στην περίπτωση αυτή δεν πρόκειται να συμβεί τίποτα τραγικό ή ανεπανόρθωτο. Η μέγιστη απειλή εκφράζεται από την στασιμότητα στη νοητική ωρίμανση.



Νεφέλη     28/03/2016 23:28
Καλησπέρα γιατρέ. Ήθελα να ρωτήσω το εξης: πως μπορεί ένας ασθενής να ξεπεράσει το γεγονός ότι για τον ψυχοθεραπευτη όλη η διαδικασία της ψυχοθεραπείας εινσι απλα και μονο μια δουλεια που κανει.Σε αντιθεση με τον ιδιο τον ασθενη που ολο αυτο που γινεται ειναι η ζωη του,η σωτηρια του, ειναι το παν. Υπάρχει μεγάλη ανισότητα στο πως το βιώνουν οι δύο πλευρές όλο αυτό. Πως θα το αντιμετωπισει μέσα του σωστά αυτό ο ασθενής χωρίς να τον ενοχλει; Σας ευχαριστώ πολύ!

Ένας από τους βασικούς στόχους της ψυχοθεραπείας είναι η επίτευξη της μέγιστης δυνατής αντικειμενικής προσέγγισης της πραγματικότητας, η οποία μαζί με την αποτελεσματική αντιμετώπιση της μειονεξίας, του φόβου μοναξιάς και απόρριψης, και της ανάγκης απόλυτης αποδοχής και θετικής εκτίμησης, συμβάλλει αποφασιστικά στην εξάλειψη των απόλυτων αντιλήψεων και ως συνέπεια – της τάσης τραγικοποίησης που υιοθετούμε κατά την ανατροφή υπό επιρροή του παρόντος χειραγωγικού κοινωνικού συστήματος. Η επίτευξη των βασικών στόχων της ψυχοθεραπείας επιτρέπει την εξάλειψη της ανάγκης για αποκούμπι, συμβάλλει αποφασιστικά στην ικανότητα αυτόνομης πορείας που χαρακτηρίζει νοητικά τους ενήλικους και τελικά επιτρέπει την αποδοχή του γεγονότος ότι ο ψυχοθεραπευτής δεν είναι ο «Σωτήρας», αλλά στην καλύτερη περίπτωση – ένας ικανός επαγγελματίας που γνωρίζει το αντικείμενό του και βοηθά στην αντιμετώπιση ενός τμήματος των προβλημάτων που χαρακτηρίζουν τη ζωή των ζωντανών πλασμάτων. Είναι αναγκαίο να τονισθεί ότι ο θεραπευτής μόνο ΒΟΗΘΑ στην επίλυση των προβλημάτων, δεν τα επιλύει, καθώς την εξίσου σημαντική προσπάθεια καλείται να καταβάλλει και ο θεραπευόμενος. Όλα αυτά επιτρέπουν την απομυθοποίηση του ρόλου του θεραπευτή και εξαλείφουν την ανάγκη αποκλειστικότητας.



Σελίδες:   << | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>