ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 306 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Ψυχοθεραπεία


Ηρώ    07/03/2015 04:44
Χαίρετε! Θα ήθελα να ρωτήσω αν για έναν ειδικό ψυχικής υγείας παίζει ρόλο η γλώσσα του σωματος (α)του θεραπευόμενο (β)του θεραπευτή στη διαδικασία της ψυχοθεραπείας και (γ) αν κατά τη διάρκεια της συνομιλίας ο ένας έχει το ένα φρύδι ανασηκωμένο σημένει αποδοκιμασία, ειρωνία, ψέμα ή κάτι άλλο?

Η ανάγνωση της γλώσσας του σώματος ίσως να έχει περισσότερη σημασία στην πρακτική των εγκληματολογικών οργάνων, όπου οι ειδικοί στα πλαίσια της επαγγελματικής καχυποψίας καλούνται να καταληξου6ν στα αντικειμενικά συμπεράσματα παρά τη θέληση των κατηγορούμενων να αποκρύψουν την αλήθεια. Ενώ για την ψυχοθεραπευτική διαδικασία περισσότερη σημασία έχει η επίτευξη της αμοιβαίας εμπιστοσύνης, όταν σταδιακά διαπιστώνεται και έμπρακτα επιβεβαιώνεται διαρκώς και αδιάκοπα ότι ο θεραπευτής είναι κατάλληλα καταρτισμένος και δεν πρόκειται να κατακρίνει, να προσπαθεί να μειώσει ή να καταδικάσει την οποιαδήποτε πτυχή του ψυχισμού καθώς θα κινείται βάσει τις λογικής «αιτία-συνέπεια». Και όσο περισσότερο ο ειδικός είναι αποστασιοποιημένος συναισθηματικά, τόσο περισσότερο είναι καταρτισμένος για ορθολογική ερμηνεία των γεγονότων και δεδομένων. Παράλληλα, για την επίτευξη της ψυχικής ισορροπίας, η οποία αποτελεί το κυριότερο στόχο αναζήτησης της υποστήριξης του ειδικού ψυχικής υγείας, περισσότερη σημασία έχει η ανάπτυξη της ικανότητας ειλικρίνειας και η εκμάθηση της διαδικασίας υπεράσπισης προσωπικών ορίων και δικαιώματος ατομικής διαφορετικότητας, σε αντίθεση με το σύνολο των ιδιαιτεροτήτων που επιβάλλονται από το παρόν ανταγωνιστικό, τιμαριωτικό και παρεμβατικό κοινωνικό σύστημα που διδάσκει να κρύβουμε επιμελώς της «αδυναμίες» και προβληματισμούς, προβάλλοντας μόνο τις «επιτυχημένες» πλευρές μας.



george    05/03/2015 23:31
Γεια σας.Θα ήθελα να ρωτήσω πώς κάνει ένας ψυχοθεραπευτής τη δική του ψυχοθεραπεία όταν του προκυπτει ένα πρόβλημα? Απλά πρέπει να πάει σε ένα συνάδελφό του όπως όλοι μας ή να κάνει κάτι πιο εξειδικευμένο? Πολλές ευχαριστίες για την θαυμάσια δουλειά σας!

Ο όρος «ψυχοθεραπεία» είναι σχετικά άστοχος καθώς εισήχθη περισσότερο για το διαχωρισμό των επακόλουθων ψυχολογικών παρεμβάσεων από την κλασική ψυχανάλυση του Φρόιντ και ασυνείδητα συνδέεται με τις συνηθισμένες ιατρικές πράξεις όπου ο παθόν έχει τον παθητικό ρόλο του αποδέκτη των παρεμβάσεων και των καθοδηγήσεων του ειδικού. Στην ουσία πρόκειται περισσότερο για τη γνώση του εαυτού – Αυτογνωσία, η οποία όπως και κάθε άλλη γνώση δύναται να επιτυγχάνεται είτε αυτοτελώς με την αναζήτηση, ανάλυση και αφομοίωση των ήδη υπαρχόντων σχετικών πληροφοριών, είτε με τη βοήθεια ενός ειδικού, ανάλογα με τις προθέσεις, προσδοκίες και το βαθμό ανάπτυξης των σχετικών ικανοτήτων του κάθε ενδιαφερόμενου. Ένας ειδικός έχει το πλεονέκτημα της περισσότερης επίγνωσης και των ήδη ανεπτυγμένων ικανοτήτων ανάλυσης, ωστόσο ακόμα και ο ειδικός μάλλον δε θα είναι σε θέση να ανταπεξέλθει αποτελεσματικά όταν παρουσιάζεται ισχυρή συναισθηματική εμπλοκή, η οποία παρεμποδίζει τη διαδικασία εξορθολογισμού.



Αθηνά    05/03/2015 23:24
Καλησπέρα σας! Έχω κάποια σημαντική απορία: Μπορώ να ξεκινήσω ψυχοθεραπεία με ειδικό για τον οποίο τρέφω ήδη αισθήματα (χωρίς να το ξέρει και χωρίς να το μάθει)? Και οι λόγοι είναι (1)τον θεωρώ εξαιρετικό στη δουλειά του ,(2)ξέρει το ιστορικό μου ,(3) ήδη η απλή γνωριμία με αυτόν τον άνθρωπο με έχει βοηθήσει πολύ στα προβλήματά μου. θα έλεγα ότι σιγά σιγά αλλάζει η ζωή μου προς το καλύτερο- νιώθω συναισθήματα που είχα ξεχάσει.(4)Θα μπορούσα να συνομιλώ μαζί του εκατό ώρες χωρίς να βαρεθώ (5)τον εκτιμώ πολύ! Σας ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ για την απάντησή σας!! Νάστε πάντα καλά.

Τα θετικά συναισθήματα αποδοχής, οικειότητας και ικανοποίησης αποτελούν την κυριότερη ένδειξη επιτυχίας της ψυχοθεραπευτικής παρέμβασης, αρκεί αυτά να μη συγχέονται με την ερωτική διαδικασία με όλα τα επακόλουθα κοινωνικά στερεότυπα, προσδοκίες και εν τέλει απογοητεύσεις, θυμό και απόγνωση.



George    26/02/2015 22:25
Καλησπέρα! Αν ένας ψυχοθεραπευτής αυτοπροβάλλεται (πράγμα που πιστεύω ότι γίνεται από ανασφάλεια) τι επιπτώσεις μπορεί να έχει στον θεραπευόμενό του ? Τι πρέπει να κάνει και ο ένας και ο άλλος ?

Οι ανασφάλειες του ειδικού μπορούν να οδηγήσουν στις συγκρούσεις στην θεραπευτική σχέση άσχετα με τις πραγματικές προθέσεις του. Μια από τις βασικότερες προϋποθέσεις επιτυχίας της ψυχοθεραπευτικής παρέμβασης είναι η υποκειμενική εσωτερική αίσθηση ικανοποίησης με τη διαδικασία του «θεραπευόμενου», χωρίς την επίτευξη της οποίας είναι αμφίβολη η αποτελεσματικότητά της. Εννοείται πως ο πιο σημαντικός στόχος του θεραπευτή είναι η προσωπική του συναισθηματική ισορροπία, καθώς στη συγκεκριμένη περίπτωση η κατάσταση «τσαγκάρης χωρίς παπούτσια» δε λειτουργεί διότι το προσωπικό παράδειγμα είναι πιο ισχυρό από οποιαδήποτε λεκτική παρότρυνση ή διαβεβαίωση.



Τάσος    10/02/2015 22:01
Επιτρέπεται να κάνει κάποιος ψυχοθεραπεία σε φίλο του ψυχοθεραπευτή ? Ευχαριστώ για την απάντησή σας.

Το κυριότερο ζήτημα σε μια θεραπευτική σχέση βασίζεται στην αντικειμενικότητα προσέγγισης των επιμέρους ζητημάτων, η επίτευξη της οποίας δυσχεραίνει ανάλογα με το βαθμό συναισθηματικής εμπλοκής. Οπότε η ύπαρξη της προγενέστερης διαπροσωπικής συσχέτισης θα απαιτήσει τη σχεδόν απόλυτη και ιδανική συναισθηματική αποστασιοποίηση, η επίτευξη της οποίας έχει πολύ μικρότερες πιθανότητες συγκριτικά με την περίπτωση συσχέτισης των αγνώστων. Επιπλέον, η αποτελεσματικότητά της σε αρκετό βαθμό θα εξαρτάται από τη συναισθηματική ανταμοιβή του ειδικού, η οποία στην περίπτωση επαγγελματικής σχέσης έχει τη μορφή χρηματικής ανταμοιβής και είναι αμφίβολο κατά πόσο μια τέτοια συσχέτιση είναι σε θέση να συμβαδίζει με φιλικά συναισθήματα.



Ήρα    09/02/2015 23:10
Κλησπέρα σας ! Θα ήθελα ναρωτήσω (1)Ένας ψυχοθεραπευτής πώς επιλέγει το είδος ψυχοθεραπείας που θα εφαρμόζει; (2) Για να εφαρμοστεί η \\\\\\\"υποστηρικτική\\\\\\\" χρειάζεται ειδική εκπαίδευση ; (3)ο ψυχοθεραπευτής κουράζεται ψυχικά/πνευματικά με τις διαδοχικές συνεδρίες (4)Κατά πόσο τα περιστατικά που δουλεύει στο ιατρείο τον \\\\\\\'ακολουθούν\\\\\\\' και άλλες ώρες (δηλ σκέφτεται πάνω σ\\\\\\\' αυτά)? Ευχαριστώ!

(1) Η επιλογή της μεθόδου λειτουργίας εξαρτάται από την ιδιοσυγκρασία του συγκεκριμένου ειδικού και από το εύρος της γνωστικής του βάσης. (2) Η εκπαίδευση είναι αναγκαία για κάθε κατεύθυνση ώστε να δημιουργηθεί η αντίληψη της συγκεκριμένης διαδικασίας. (3) (4) Ο βαθμός της «κούρασης» και της επιμονής της σκέψης σχετίζεται περισσότερο με την προσωπική συναισθηματική εμπλοκή του ειδικού. ο ψυχοθεραπευτής κουράζεται ψυχικά/πνευματικά με τις διαδοχικές συνεδρίες



Τάσος    08/02/2015 15:27
Γειά σας. Αν κάποιος κουβεντιάσει περιστασιακά (2-3 φορές λόγω εμπιστοσύνης και ίσως καθοδηγητικά) κάποιο θέμα του με έναν ψυχίατρο/ψυχοθεραπευτή θεωρείται ότι υπάρχει ψυχοθεραπευτική σχέση ?

Γενικά, η ψυχοθεραπευτική σχέση όπως και κάθε άλλη σχέση προϋποθέτει τακτικές συναντήσεις που διαρκούν διαχρονικά, και στο σημείο αυτό έχει σημασία πως αντιλαμβάνεται ο καθένας την έννοια της σχέσης. Για παράδειγμα την ίδια σχετικότητα θα έχει η ερώτηση εάν οι 2-3 ερωτικές συνευρέσεις μπορούν να χαρακτηριστούν ως ερωτική σχέση. Από την άλλη πλευρά δε μπορεί να υπάρχει ένας αυστηρός προσδιορισμός μετά από πόσες συναντήσεις και από πόσο χρονικό διάστημα οι συναντήσεις μπορούν να θεωρηθούν ως σχέση. Μάλλον έχει περισσότερη σημασία η υποκειμενική αίσθηση των συμβαλλόμενων πλευρών και η ανάπτυξη ενός βαθμού οικειότητας-εμπιστοσύνης.



Ήρα    07/02/2015 19:02
Χαίρετε! Στην ειδικότητα της ψυχιατρικής ΕΚΤΟΣ από την εκπαίδευση στις ψυχοθεραπευτικές μεθόδους ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ και η ψυχοθεραπεία του ειδικευόμενου ψυχιάτρου-ψυχοθεραπευτή Ή η ψυχοθεραπεία του είναι προαιρετική κι αν θέλει την κάνει? Πολλές ευχαριστίες για την απάντησή σας!

Η προσωπική ψυχοθεραπεία προτείνεται περισσότερο στην περίπτωση ακολούθησης αμιγώς της μεθόδου ψυχοδυναμικής ψυχοθεραπείας (της λεγόμενης κλασικής ψυχανάλυσης). Αν και η γνώση του εαυτού είναι η πλέον αναγκαία προϋπόθεση για την εύστοχη λειτουργία του ειδικού, ωστόσο ο τρόπος επίτευξής της δεν είναι μοναδικός. Ταυτόχρονα, η υποχρεωτική τήρηση των κανόνων ή κανονισμών δεν εγγυάται την επιτυχία των θεμιτών στόχων.



Ήρα    06/02/2015 21:52
Καλησπέρα σας! (α) Είναι κακό ένας θεραπευόμενος να αμφισβητεί τον θεραπευτή? Και γενικότερα είναι κακό ένας ασθενής να αμφισβητεί κάποια πρόταση θεραπείας και να το συζητάει με το γιατρό του ? Είναι προσβλητικό για το γιατρό ή πρέπει να δεχτεί να το συζητήσει? (β)Κατά τη διάρκεια της συνεδρίας ο ψυχοθεραπευτής πρέπει να κρατά σημειώσεις ή μαγνητοφώνηση? Ευχαριστώ και πάλι !!!

(α) Ο τρόπος αντιμετώπισης μιας αμφισβήτησης εξαρτάται από την ψυχοσύνθεση του ειδικού και από το βαθμό επιρροής των ανασφαλειών του. Ο βασικός στόχος του σκεπτόμενου θεραπευτή είναι να συνδράμει όσο είναι δυνατό περισσότερο στην ανάπτυξη της σκεπτόμενης προσωπικότητας του εποπτευόμενού του, η οποία θα είναι σε θέση να παρατηρεί, να συγκρίνει, να αναλύει τα δεδομένα και να εξάγει εύστοχα συμπεράσματα ώστε να έχει τη δυνατότητα να ανταπεξέρχεται αυτόνομα τις προκλήσεις της καθημερινότητας διατηρώντας την ψυχική του ισορροπία. Υπό αυτή την έννοια η αμφισβήτηση και η ανταλλαγή απόψεων όχι μόνο δεν είναι απαγορευμένες ή μεμπτές, αλλά αντίθετα είναι προσδοκώμενες και θεμιτές, διότι η δογματική προσήλωση στα λεγόμενα του ειδικού υποδηλώνει την έλλειψη της πρωτοβουλίας και την τάση ανάθεσης της ευθύνης στους άλλους που προφανώς αργά η γρήγορα θα καταλήξουν στη δυσαρέσκεια με την τρέχουσα πραγματικότητα. Ενώ η αντιμετώπιση της αμφισβήτησης ως προσβολής και η έλλειψη διάθεσης ή ικανότητας επεξήγησης συνήθως έχουν στο παρασκήνιό τους είτε προσωπικές ανασφάλειες, είτε έλλειψη αναγκαίας γνωστικής βάσης. (β) Η καταγραφή των λεπτομερειών της συνεδρίας έχει περισσότερη σημασία κατά την επίβλεψη, δηλαδή, όταν ο θεραπευτής είτε βρίσκεται στη διαδικασία εκπαίδευσης, είτε επιθυμεί να λαμβάνει μια αντικειμενικότερη αντίληψη του επιβλέποντα. Η μεθοδολογία αυτή χαρακτηρίζει περισσότερο την κατεύθυνση όπου ψυχολογική παρέμβαση σχετίζεται περισσότερο με τον καθοδηγητικό τρόπο της γενικής ιατρικής, όπου ο ειδικός αναλαμβάνει την πλήρη ευθύνη του πάσχοντα και κάποια ενδεχόμενη αστοχία του μπορεί να έχει αρκετές επιπτώσεις για τον πελάτη του. Ενώ όταν στην περίπτωση διαμόρφωσης ενός διευρυμένου τρόπου σκέψης και αντίληψης, βασισμένου σε εμπλουτισμένη γνωστική βάση περισσότερη σημασία έχουν η ποιότητα της θεραπευτικής σχέσης, το προσωπικό παράδειγμα του ειδικού, η ικανότητα και η διάθεσή του να μην «κουράζεται» να εξηγεί, να περιμένει και να επαναλαμβάνει έως ότου η νέα γνώση θα αφομοιωθεί και θα γίνει αποδεκτή, η καταγραφή των λεπτομερειών δεν έχει πλέον τόση σημασία ώστε να είναι απαραίτητη. Αν και ο τρόπος λειτουργίας του εκάστοτε ειδικού με τη σειρά του είναι προσωπικό ζήτημα όπου η επιβολή κάποιων αυστηρών παραμέτρων είναι εξίσου αναποτελεσματική όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση επιβολής.



Ήρα    05/02/2015 15:07
(α) Αν ο ψυχοθεραπευτής είναι ανασφαλής τι επιπτώσεις μπορεί να έχει στην ψυχοθεραπεία ? (β)Επιτρέπεται κάποιος που έχει αισθήματα προς έναν ψυχοθεραπευτή να ξεκινήσει μαζί του ψυχοθεραπεία ?

(α) Οι ανασφάλειες του ειδικού πάνω απ’ όλα συμβάλλουν στη συναισθηματική εμπλοκή του ειδικού και, ως συνέπεια στην αντικειμενικότητα εκτίμησης και προσέγγισης των επιμέρους ζητημάτων. Ως γνωστό, όπου λείπει αντικειμενικότητα αντίληψης εκεί παρουσιάζονται λανθασμένες αξιολογήσεις και άστοχες επιλογές. Οπότε, η ανασφάλειες του ειδικού ενδεχομένως να εμβαθύνουν τους προβληματισμούς του πελάτη του, παρά να συνεισφέρουν στην επίλυσή τους. (β) Τα συναισθήματα γενικά δε μπορούν να περιοριστούν από απαγορεύσεις, επιβολή ή περιορισμούς. Ωστόσο είναι αναγκαίο να λαμβάνεται υπόψη ότι λόγω των επικρατέστερων αντιλήψεων για την ερωτική σχέση είναι εξαιρετικά απίθανο ένα άτομο που διακατέχεται από ερωτικά αισθήματα και προφανώς ως συνέπεια από τις αντίστοιχες προσδοκίες να είναι σε θέση να δέχεται μια διαφορετική τροπή, να εργάζεται προς τη βελτίωση της αντικειμενικότητας των αντιλήψεών του και να μην απογοητεύεται από την πραγματικότητα. Από την άλλη η σύγχυση των συναισθηματικών σχέσεων με επαγγελματικές δυσκολεύουν τις τελευταίες σε αρκετό βαθμό έως και τις καθιστούν σχεδόν αναποτελεσματικές ως προς τους αρχικούς τους στόχους. Τα συναισθήματα που λειτουργούν ευεργετικά σε μια θεραπευτική σχέση είναι η αίσθηση γενικής ικανοποίησης, άνεσης, αρκετής αποδοχής, ελευθερίας της έκφρασης και των προσωπικών επιλογών. Και επειδή η αίσθηση αυτή είναι αρκετά ελκυστική και στην ερωτική σχέση, αλλά οι πιθανότητες επίτευξής της είναι μικρές ως αποτέλεσμα του δεσμευτικού, περιοριστικού και απαγορευτικού χαρακτήρα των παραδοσιακών μορφών της διαφυλετικής συσχέτισης, επικρατεί η τάση μεταφοράς της σε περισσότερο προσωπικό και προφανώς απωθημένο επίπεδο.



Σελίδες:   << | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>