ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 440 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Ψυχοθεραπεία


Βίκυ     11/11/2016 12:07
Καλημέρα σας και πάλι. Ποια ειδικότητα από τον κλάδο της ψυχικής υγείας είναι αρμόδια να ασκήσει την ψυχανάλυση;

Την ψυχοθεραπεία μπορούν να ασκήσουν αποτελεσματικά οι ψυχίατροι και οι ψυχολόγοι που έχουν την αντίστοιχη εκπαίδευση και γνώση



Βίκυ     10/11/2016 15:01
Σας ευχαριστώ ποιες γιατρέ. Ποιες είναι αυτές οι βραχυχρονες τεχνικές ψυχοθεραπειας;

Οι βραχυχρόνιες τεχνικές είναι αυτές που περιορίζονται χρονικά, π.χ. 10 συνεδρίες, 20 συνεδρίες, ένας μήνας, τρεις μήνες κ.λπ., επίσης στην κατηγορία αυτή εμπίπτουν σχετικά η θεραπεία συμπεριφοράς, η τεχνική της απευαισθητοποίησης κ.λπ., δηλαδή αυτές που επικεντρώνονται στην αντιμετώπιση μιας συγκεκριμένης κατάστασης ή ενός συγκεκριμένου προβληματισμού και δεν εμπεριέχουν την διευρυμένη αντίληψη του ατόμου.



Βίκυ     09/11/2016 23:05
Γιατρέ Καλησπέρα. Έχω την εξής απορια: όλες οι μορφές ψυχοθεραπείας στοχεύουν στο να αλλάξουν τον άνθρωπο, να τον κάνουν να δει τον εαυτό του στην ουσία του, να τον βοηθήσουν να διαχειριστεί τις συγκρούσεις μέσα του και να τον αναδομησουν; Ή αυτό συμβαίνει μόνο σε συγκεκριμένες θεραπευτικές προσεγγίσεις; Και αν ναι, σε ποιες;

Ο στόχος της οποίας ψυχοθεραπευτικής προσέγγισης εκφράζεται από την προσπάθεια αλλαγής των αντιλήψεων, ώστε το άτομο να είναι σε θέση να διαχειρίζεται με καλύτερο (για αυτό καλύτερο) τρόπο την καθημερινότητά του. Εάν κάποια μέθοδος στη προσέγγιση ενός ειδικού αποκλίνει από το συγκεκριμένο στόχο, αυτό θα σημαίνει ότι ο συγκεκριμένος ειδικός είναι εκτός του θεραπευτικού πλαισίου. Παράλληλα, η σύνδεση της οικονομικής κάλυψης της ψυχοθεραπείας με το περιοριστικό πλαίσιο των ασφαλιστικών ταμείων και η αδυναμία κάλυψης της δαπάνης από κάποια οικονομικά αδύναμα στρώματα οδήγησαν στις προσπάθειες δόμησης κάποιων βραχυχρόνιων τεχνικών, η οποίες αναγκαστικά λειτουργούν με καθοδηγητικό πλαίσιο με αποτέλεσμα, να αφορούν στις περιορισμένες συγκεκριμένες περιπτώσεις, να μην συνοδεύονται από την βαθύτερη κατανόηση του εαυτού και του περιβάλλοντος και να έχουν εξίσου βραχυχρόνια αποτελέσματα.



Ναντια    31/10/2016 19:46
Αυτό είναι απόλυτα κατανοητό γιατρέ όσον αφορά τις διαπροσωπικες μας σχέσεις με τους ανθρώπους. Τι γίνεται όμως με αυτή την ιδιόμορφη σχέση θεραπευτη -θεραπευομενου; Εδώ τι είναι αυτό που πρέπει να μαθευτεί έτσι ώστε να αποφευχθεί στο μέλλον; Να μην εμπιστευομαστε έτσι εύκολα τους ειδικούς; Να τους ψάχνουμε πολύ πριν αποφασίσουμε να συνεχίσουμε μαζί τους; Να είμαστε τελικά επιφυλλακτικοι μαζί τους; Τι ορίζεται ως εκμάθηση σε μια τέτοια σχέση και τελικά σε μια αποτυχημένη θεραπευτική σχεση;

Σε μια τέτοια σχέση ως εκμάθηση ορίζεται η διαπίστωση ότι η ψυχοθεραπεία δεν είναι η πανάκεια, αλλά μόνο μια μέθοδος την οποία χρησιμοποιούν οι άνθρωποι, οι οποίοι με τη σειρά τους ως ειδικοί δεν είναι ούτε τέλειοι, ούτε αλάνθαστοι, έχουν τις δίκες τους αδυναμίες και δίκες τους ανασφάλειες βλ. http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=12. Οπότε, ο βαθμός της χρηστότητας τους σχετίζεται με το δίλλημα κατά πόσο και εάν αυτοί έχουν αντιμετωπίσει τις προσωπικές τους ανασφάλειες. Και ένας πελάτης που δεν ήταν τόσο τυχερός ώστε να πέσει από την πρώτη φορά σε μια κατάλληλη περίπτωση, και με τον τρόπο αυτό έχει αποκτήσει την πολύτιμη εμπειρία, στις επόμενες επιλογές του αντί να καταβάλλεται από την ανάγκη απόλυτης και τυφλής εμπιστοσύνης (από την ανάγκη που είναι περισσότερο χαρακτηριστική για την πρώιμη παιδική ηλικία), θα εξετάσει περισσότερο προσεκτικά τη στάση και τη συμπεριφορά του θεραπευτή πάνω στην προσπάθεια να καταλάβει κατά πόσο εκείνος έχει πετύχει τη δική του προσωπική ισορροπία με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως πραγματοποιεί την εκτίμηση του οποιουδήποτε άλλου ειδικού.



Ναντια    27/10/2016 09:50
Να ρωτήσω κι εγώ με τη σειρά μου πάνω στην ερώτηση Γιάννης 26/10: 1. πως μπορούμε να αξιολογησουμε αν ο ειδικός που επιλέξαμε είναι ο κατάλληλος; 2. Με ποιο τρόπο μπορούμε να μάθουμε τις γνώσεις του; 3. Σε αναζήτηση αλλού ειδικού, τι πρέπει να προσέξουμε και τι να επιδιώξουμε;

Η αξιολόγηση ενός ειδικού πραγματοποιείται βάσει της υποκειμενικής αίσθησης ικανοποίησης του πελάτη. Όταν ο πελάτης αισθάνεται ικανοποιημένος με την διαδικασία επικοινωνίας του με τον ειδικό, αυτό σημαίνει ότι ο συγκεκριμένος ειδικός είναι κατάλληλος για την περίπτωσή του. Και αντίθετα, όταν ο πελάτης δεν αισθάνεται ικανοποιημένος με την διαδικασία, αυτό σημαίνει ότι συγκεκριμένος ειδικός δεν είναι κατάλληλος για την περίπτωσή του, ανεξάρτητα από τον βαθμό αναγνώρισης των ικανοτήτων ή των επιτευγμάτων του από την υπόλοιπη κοινωνία. Ενώ στην αναζήτηση ενός ειδικού, αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να μην επαναλαμβάνουμε τα προηγούμενα μας λάθη και να αποφεύγουμε τις συνηθισμένες παγίδες της συναισθηματικής εμπλοκής σε μορφή φόβου, ενοχών, εξάρτησης κ.λπ.



Ελπιδα    18/10/2016 23:48
Καλησπέρα γιατρέ. Εδώ και 1 μήνα έληξε άσχημα η θεραπευτική σχέση που είχα ενάμιση χρόνο τώρα με τον θεραπευτή. Λέγοντας άσχημα εννοώ ότι εγώ πήρα την απόφαση να φύγω γιατί έβλεπα ότι δεν με βοηθούσε αλλά αντιθέτως με χειροτερευε. Δυστυχώς όμως εκείνος δεν το πήρε καλά και η τελευταία συνεδρία έμελλε να είναι άσχημη ως προς τις αντιδράσεις του (νεύρα, φωνές και ειρωνεία ). Το θέμα είναι ότι έχει περάσει τόσος καιρός και ακόμα νιώθω πολύ μεγάλη ένταση και θλίψη για όλα αυτά. Και κυρίως για τη θεραπεία που ναυάγησε. Είχα επενδύσει τη σωτηρία μου σε αυτόν τον άνθρωπο και τώρα γκρεμίστηκαν όλα. Κι ενώ εγώ είμαι αυτή που αποφάσισα να φύγω, αισθανομαι πολύ άσχημα που έληξε με τόσο κακό τρόπο. Σαν να γνώρισα μόλις έναν άλλο θεραπευτή από αυτον που ήξερα. Γιατί δεν μπορώ να πάω παρακατω; Γιατί νιωθω τόση θλίψη και πόνο; Είναι φυσιολογικό αυτο;; Πώς θα ξεπεράσω το γεγονός ότι εμπιστεύτηκα την ψυχή μου σε κάποιον και εκείνος φέρθηκε άσχημα;

Οι θεραπευτές δεν είναι σωτήρες αλλά άνθρωποι με όλα χαρακτηριστικά της ανθρωπότητας βλ. http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=0 ΑΝΝΑ 18/10/2016 22:10 και http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=12 . Οπότε έχει περισσότερο νόημα στην περίπτωση αποτυχίας μιας σχέσης να αναζητήσει κανείς μια άλλη εκδοχή ή μια άλλη ευκαιρία, παρά να αναλώνεται στις προσπάθειες επίρριψης των ευθυνών προς μια ή άλλη κατεύθυνση. Και μάλιστα η περίπτωση της αποτυχίας κατά την επιλογή του θεραπευτή προσφέρει την απόκτηση μιας αρκετά θετικής εμπειρίας, με την έννοια της γνώσης και της δυνατότητας αποφυγής των παρόμοιων περιπτώσεων στο εξής.



ΑΝΝΑ    18/10/2016 22:10
Πως ορίζεται το τέλος της ψυχοθεραπείας; Ποιος το καθορίζει; Χρειάζεται κάποιο διάστημα προετοιμασίας; Όταν ανέφερα ότι δεν ξέρω ποιο είναι το αίτημά μου τώρα-μετά από δυο χρόνια θεραπεία- και μήπως αυτό σημαίνει πως πρέπει να σταματήσω, πήρα την απάντηση ότι είναι ένα πρόωρο τέλος. Από την άλλη όμως όταν ρωτώ πόσο μπορεί να διαρκέσει μου απαντά πως δεν γνωρίζει. Πώς γίνεται αυτό;

Το τέλος της ψυχοθεραπείας και γενικά οποιασδήποτε θεραπευτικής παρέμβασης (με εξαίρεση των χειρουργικών επεμβάσεων) δεν μπορεί να οριστεί από τον θεραπευτή καθώς δεν είναι αυτός που ορίζει τον βαθμό και την ένταση των αρνητικών βιωμάτων του πελάτη, ενώ η κάθε περίπτωση σε διαφορά με τις περιπτώσεις των μηχανικών συνόλων εξατομικεύεται. Οπότε το τέλος της ψυχοθεραπείας ορίζεται από τον ίδιο τον πελάτη με δυο τρόπους: 1. Είτε η θεραπεία έχει πετύχει και ο πελάτης έχει αποκτήσει την ικανότητα ατομικής πορείας και αυτόνομης αντιμετώπισης των προβληματισμών που προκύπτουν, χάρη στις αποκτημένες γνώσεις και στις ικανότητες παρατήρησης και ανάλυσης που έχουν αναπτυχθεί κατά την ψυχοθεραπευτική διαδικασία, και σταδιακά αισθάνεται όλο και λιγότερη ανάγκη της υποστήριξης του θεραπευτή. 2 Είτε όταν ο πελάτης δεν αισθάνεται την ικανοποίηση από την διαδικασία, που σημαίνει ότι η ψυχοθεραπεία δεν επιτυγχάνει τους βασικούς της στόχους και η συνέχειά της σε κάθε περίπτωση δεν έχει ιδιαίτερο νόημα. Βέβαια υπάρχει και μια τρίτη εκδοχή, όταν ο πελάτης λόγω της αρχικής αντίδρασης και των συγκρούσεων που την ακολουθούν αποχωρεί προσωρινά από την ψυχοθεραπεία, βιώνει τις συνέπειες και ύστερα επανέρχεται έχοντας διαπιστώσει έμπρακτα για τις ευεργετική επίδρασή της. Όλα αυτά σημαίνουν ότι η θεραπευτική σχέση είναι όμοια με όλες τις υπόλοιπες σχέσεις που χαρακτηρίζουν τους ανθρώπους με την έννοια της μη οριστικότητας και των διακυμάνσεων, με τη μόνη διαφορά ότι η συμμετοχή του θεραπευτή καλείται να ορίσει τη συμπεριφορά του σε μορφή του σοφού γονιού, όπου ο γονιός παρέχει στο παιδί του την ελευθερία των επιλογών και είναι πρόθυμος να το βοηθήσει σε κάθε περίπτωση ανάγκης χωρίς να αισθάνεται τα συνηθισμένα αισθήματα «εγκατάλειψης», «απόρριψης», «αμφισβήτησης» κ.λπ. Δηλαδή, η επιτυχία της ψυχοθεραπείας σε μεγάλο βαθμό εξαρτάται από το κατά πόσο ο ίδιος ο θεραπευτής έχει πετύχει την προσωπική του ψυχική ισορροπία.



Λουκία     07/10/2016 19:19
Γιατρέ σας ευχαριστώ για όλα. Συνοδεψατε με τις απαντήσεις σας τόσες απορίες μου μεσα σε ένα πολύ δύσκολο διάστημα που πέρασα. Όσες απαντήσεις πήρα από σας, τις κράτησα μέσα μου για να μπορώ να δω κάποια στιγμή τι θα κάνω στη συνέχεια. Έζησα για 2 χρόνια μια ψυχοθεραπευτικη διαδικασία η οποία δυστυχώς μου προκάλεσε μεγάλο πόνο, έντονη ταλαιπωρία και λειτούργησε μέσα μου με το χειρότερο τρόπο. Δεν μπορώ να πιστέψω ακόμα και τωρα ότι οι θεραπείες στις οποίες ζητούν οι άνθρωποι βοήθεια μπορούν να είναι έτσι. Παρόλο που βγαίνω από αυτήν χειρότερη από πριν, δεν θα αφορισω τον κλάδο ούτε θα ρίξω στον Καιάδα αυτούς που τον υπηρετούν. Γιατί σίγουρα εκεί έξω υπάρχουν σωστοί ανθρωποι και επαγγελματιες που προσφέρουν βοήθεια και πραγματική θεραπεία. Όσες φορές σας ρώτησα κάτι αντίστοιχο, πάντα η απάντησή σας ήταν μια: \\\\\\\"η ψυχοθεραπεία δεν είναι αποτελεσματικη αν δεν συνοδεύεται από αίσθημα ικανοποιησης\\\\\\\" Σε αυτό μακάρι να σας είχα ακούσει νωρίτερα. ... Να είστε πάντα καλά. Σας ευχαριστώ από καρδιάς για το έργο που κάνετε και για τη βοήθεια που μου προσφέρατε σε ατομικό επίπεδο χωρίς καν να με γνωρίζετε.

Η έννοια το «σωστού» είναι αρκετά σχετική. Περισσότερο εύστοχος είναι ο χαρακτηρισμός «ταιριαστός». Αυτό σημαίνει ότι αφενός οι ψυχοθεραπευτές είναι άνθρωποι όπως όλοι υπόλοιποι, με τα δικά τους «ελαττώματα», τα οποία στην ουσία δεν είναι τίποτα άλλο, παρά οι κοινές ανθρώπινες ανασφάλειες, ο βαθμός ανάπτυξης της ικανότητας εκλογίκευσης και η επάρκεια γνωστικής βάσης. Όταν ένας ειδικός δεν έχει πετύχει αυτούς τους παράγοντες σε αρκετό βαθμό, τα αποτελέσματα των υπηρεσιών του θα είναι αμφίβολα. Αφετέρου, ακόμα και να είναι ο ψυχοθεραπευτής άρτια προσανατολισμένος, η ικανοποίηση από την ψυχοθεραπευτική διαδικασία εξαρτάται και από τις τρέχουσες ανάγκες του πελάτη και από την ετοιμότητά του να δεχθεί τις διαφορετικές, και σε αρκετές περιπτώσεις – αντίθετες διαπιστώσεις. Όσον αφορά το έργο, αυτό στοχεύει στην γενική αύξηση του γνωστικού επιπέδου του πληθυσμού, καθώς όταν βελτιώνεται το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζούμε οι ίδιοι, αυτό συνοδεύεται και από την βελτίωση και της προσωπικής μας κατάστασης με άμεσο ή έμμεσο τρόπο.



Λουκία     06/10/2016 23:06
Σας ευχαριστώ για την τόσο αναλυτική απάντηση. Τι γίνεται στην περίπτωση που ο θεραπευτής δεν στέκεται γνήσιος απέναντι στον ασθενή και τη διαδικασία; Και λέγοντας γνήσιος εννοω ότι δεν ήταν ξεκάθαρος στα λεγόμενά του, στις αντιλήψεις του, στον τρόπο που ασκούσε τη θεραπεία και στην όλη εικόνα που έβγαζε προς τον ασθενή. Όταν μέσα στη θεραπευτική διαδικασία τα περισσότερα μηνύματα από την πλευρά του ήταν \\\\\\\"δίπλα μηνυματα\\\\\\\" που μπέρδευαν τον ασθενή και δημιουργούσαν σύγχυση καιεντάσεις σε υπερβολικό βαθμό. Μπορεί κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις να υπάρξει θεραπεία ; Μπορεί να βοηθηθεί κατ\\\\\\\'αυτόν τον τρόπο ο ασθενής; Σας ευχαριστώ πολύ.

Η ψυχοθεραπεία δεν είναι αποτελεσματική εάν δεν συνοδεύεται από γενικό συναισθηματικό πλαίσιο ικανοποίησης. Όσον αφορά τις πιθανές επιλογές στις παρόμοιες περιπτώσεις βλ. http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=12



Λουκία     06/10/2016 16:23
Γιατρέ Καλησπέρα. Τελικά η μεταβίβαση υπάρχει στην σύγχρονη ψυχοθεραπεία; Δεχόμαστε την ύπαρξη της ή είναι ένας όρος που έβρισκε ανταπόκριση στη μέθοδο της ψυχανάλυσης μιας άλλης εποχής; Αναρωτιέμαι πως μπορεί να μεταβιβαζει ο ασθενής ένα πρόσωπο του παρελθόντος πάνω στον θεραπευτή αφού η πραξη της μεταβίβασης γίνεται στο παρόν, ενώ οι προβληματικες καταστάσεις και προβληματικά πρόσωπα ανήκουν κυρίως στο παρελθόν του ασθενή και μάλιστα ένα πολύ μακρινό παρελθον; Μήπως τελικά η μεταβίβαση είναι ένα υποκειμενικό στοιχείο και δεν ανταποκρινεται εντελώς στο σήμερα και την πραγματικότητα του ασθενή;

Η μεταβίβαση υπάρχει ανεξάρτητα και αυτόνομα, διότι υπόκειται στις αρχές της συναισθηματικής αξιολόγησης και συνειρμικής σκέψης βλ. http://www.psychologia.gr/drugs/drugs.htm τα κεφάλαια 4.6 Το συναίσθημα, 4.10 Η συνειρμική σκέψη και 4.7 Μηχανισμοί της σκέψης και της απομνημόνευσης. Αυτό σημαίνει ότι η μνήμη διατηρεί κάποια γεγονότα και δεδομένα μόνο χαρεί στην συναισθηματική τους αξιολόγηση. Δηλαδή, η απομνημόνευση πραγματοποιείται όταν κάτι έχει συναισθηματική αξία είτε αρνητική (για την μελλοντική αποφυγή παρόμοιων περιστατικών), είτε θετική (για την διατήρηση των κινήτρων για την επανάληψη). Αυτός είναι ο βασικός ρόλος των συναισθημάτων όλων των ζωντανών οργανισμών, ενώ η αρχή της συναισθηματικής αξιολόγησης είναι απαραίτητη προϋπόθεση επιβίωσης. Όταν λοιπόν αντιλαμβανόμαστε κάτι ή κάποιον, αυτόματα αναδύονται τα αποθηκευμένα συναισθήματα έχοντας ως βάση κάποια κοινά χαρακτηριστικά, και το υποκείμενο που βρίσκεται στην αντίληψή μας τείνει να χαρακτηρίζεται βάσει αυτών των συναισθημάτων. Για παράδειγμα, εάν ακούγαμε ένα μουσικό κομμάτι σε ένα συγκεκριμένο συναισθηματικό πλαίσιο π.χ. όταν για κάποιο λόγο ήμασταν λυπημένοι, το άκουσμα του ίδιου κομματιού μετά από αρκετά χρόνια, όταν πια δεν είμαστε λυπημένοι, ασυναίσθητα θα προκαλέσει ανάλογα συναισθήματα, και αιφνιδίως θα βρεθούμε με έκπτωση της διάθεσης χωρίς να είμαστε σε θέση να αντιληφθούμε την αιτία της. Ο μηχανισμός ταύτισης των παρόντων γεγονότων με τις εμπειρίες του παρελθόντος ονομάζεται συνειρμική σκέψη. Με τον τρόπο αυτό πραγματοποιείται ο μηχανισμός μεταβίβασης, όταν στο πρόσωπο του θεραπευτή γίνονται αντιληπτά κάποια χαρακτηριστικά που συνδέονται με τις εμπειρίες του παρελθόντος (είτε θετικά, είτε αρνητικά). Ο ανορθολογισμός της συναισθηματικής αντίληψης στον άνθρωπο προκύπτει χάρη στην ανεπτυγμένη ικανότητα αφηρημένης σκέψης, η οποία, στις περιπτώσεις ελλιπούς εκμάθησης και ανεπάρκειας της γνωστικής βάσης τείνει να διαστρεβλώνει τα συμπεράσματα και προβαίνει στις αβάσιμες εικασίες. Ως εκ τούτου η θεραπευτική παρέμβαση στοχεύει κυρίως στην αποκόλληση από την τάση έτοιμης και πάγιας αξιολόγησης και αντίστοιχης συναισθηματικής συσχέτισης, και στην επίτευξη της αντικειμενικότερης αντίληψης, βασισμένης στην παρατήρηση του συνόλου των χαρακτηριστικών και στην έμπρακτη και διαχρονική τους επιβεβαίωση.



Σελίδες:   << | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>