ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 391 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Ψυχοθεραπεία


Ν    13/04/2016 16:41
Καλησπέρα γιατρέ. Όταν αισθάνεσαι ότι ένας θεραπευτής δεν σε βοηθάει πια,αλλά αντίθετα εντείνει τις εντάσεις και τα άγχη σου είναι καλό να αλλάξεις ή χρειάζεται να συνεχίσεις πάση θυσία για να ολοκληρώσεις τη θεραπεία σου; Η ακαμπτη και δυσκίνητη στάση του θεραπευτή απέναντι στον ασθενή, είναι ένδειξη \\\\\\\"κακού επαγγελματια\\\\\\\", μη κατάλληλου προσώπου ή απλως λανθασμένη αισθηση που αναπτύσσει ο θεραπευομενος; Σας ευχαριστώ για όλες τις φορές που με έχετε βοηθήσει.

Όταν ένας θεραπευόμενος δεν αισθάνεται θετικά με τη διαδικασία της ψυχοθεραπείας αυτό σημαίνει ότι είτε ο θεραπευόμενος δεν είναι έτοιμος, είτε ο θεραπευτής λειτουργεί άστοχα. Σε κάθε περίπτωση η διαδικασία που προσθέτει αρνητικά συναισθήματα (όταν αυτά είναι σε σχετικά μόνιμη βάση, μακράς διάρκειας), είναι προτιμότερο να διακοπεί, έστω και προσωρινά. Όσον αφορά την άκαμπτη στάση του θεραπευτή, αυτή κατά κανόνα οφείλεται ή στις δίκες του άλυτες ανασφάλειες, τις οποίες έχουν σε κάποιο βαθμό όλοι άνθρωποι που έχουν εκπαιδευτεί από το παρόν κοινωνικό σύστημα, ή στην ελλιπή του γνωστική βάση,



Ελπιδα    08/04/2016 20:13
Καλησπέρα γιατρέ. Θα ήθελα να σας ρωτήσω σχετικά με την επιλογή ενός θεραπευτη: α.Πόσες συνεδρίες θα θεωρούνταν ικανοποιητικες για να καταλάβει κάποιος ότι ο συγκεκριμένος θεραπευτής είναι κατάλληλος για την περίπτωση του; β.Υπαρχουν κάποια κριτήρια στα οποία χρειάζεται ο θεραπευομένος να στηριχτεί για να αποφασίσει αν θα επιλέξει τελικά να ξεκινήσει τη θεραπεία του με αυτόν τον ειδικο; Σας ευχαριστώ πολύ. Η βοήθεια σας έχει υπάρξει πολύ σημαντική για πολλές απορίες που είχα.

Θα μπορούσαμε να θέσουμε το κριτήριο επιλογής του θεραπευτή με έναν διαφορετικό τρόπο. Εάν μετά τη συνάντηση μένει η αίσθηση επιθυμητής συνέχειας, τότε ο συγκεκριμένος θεραπευτής και οι μέθοδοι προσέγγισής του εκφράζουν τις άμεσες ανάγκες του πελάτη. Σε διαφορετική περίπτωση, η διαδικασία θα προκαλέσει δυσφορία, και θα δημιουργηθεί μια επιπλέον εστία αρνητικής διέγερσης από τη στιγμή που η θεραπευτική συνεργασία προϋποθέτει την επίλυση των ήδη υπαρχόντων και όχι τη δημιουργία νέων προβληματισμών.



Χαρα    05/04/2016 16:18
Καλησπέρα γιατρέ.Ενδείκνυται να αλλάξει κάποιος θεραπευτή μετά από ένα χρόνο ψυχοθεραπείας μαζί του, αν νιώθει ότι δεν τον καλύπτει και δεν τον βοηθαει; Πόσο πίσω μπορεί να τον πάει πισω αυτο στον προσωπικο του αγωνα;Είναι προτιμότερο κατά τη γνώμη σας να συνεχίσει στον ίδιο θεραπευτη ακόμα κι αν δεν αισθάνεται πια ότι τον βοηθάει μόνο και μόνο γιάτι οι συνέπειες του να φύγει θα είναι πολύ πιο καταστροφικες; Σας ευχαριστώ πολυ

Ένας από τους βασικότερους στόχους της «ψυχοθεραπείας» σχετίζεται με την εκπαίδευση του ατόμου να δημιουργεί την ευχάριστη πραγματικότητα και να αποτρέπει την δυσάρεστη. Οπότε, όταν η ίδια η ψυχοθεραπευτική διαδικασία δε συνοδεύεται από την αίσθηση ικανοποίησης προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα – κατά πόσο μια μέθοδος μπορεί να προσθέσει θετικά συναισθήματα στη ζωή του ανθρώπου από τη στιγμή που η ίδια δε συνοδεύεται από την αίσθηση ευχαρίστησης; Θα είναι σαν να προσπαθούμε να γλυκάνουμε ένα φαγητό με το ξίδι. Όσον αφορά τις συνέπειες της διακοπής της θεραπευτικής σχέσης, αλλά ακόμα και της ίδιας της ψυχοθεραπείας εν γένει, στην περίπτωση αυτή δεν πρόκειται να συμβεί τίποτα τραγικό ή ανεπανόρθωτο. Η μέγιστη απειλή εκφράζεται από την στασιμότητα στη νοητική ωρίμανση.



Νεφέλη     28/03/2016 23:28
Καλησπέρα γιατρέ. Ήθελα να ρωτήσω το εξης: πως μπορεί ένας ασθενής να ξεπεράσει το γεγονός ότι για τον ψυχοθεραπευτη όλη η διαδικασία της ψυχοθεραπείας εινσι απλα και μονο μια δουλεια που κανει.Σε αντιθεση με τον ιδιο τον ασθενη που ολο αυτο που γινεται ειναι η ζωη του,η σωτηρια του, ειναι το παν. Υπάρχει μεγάλη ανισότητα στο πως το βιώνουν οι δύο πλευρές όλο αυτό. Πως θα το αντιμετωπισει μέσα του σωστά αυτό ο ασθενής χωρίς να τον ενοχλει; Σας ευχαριστώ πολύ!

Ένας από τους βασικούς στόχους της ψυχοθεραπείας είναι η επίτευξη της μέγιστης δυνατής αντικειμενικής προσέγγισης της πραγματικότητας, η οποία μαζί με την αποτελεσματική αντιμετώπιση της μειονεξίας, του φόβου μοναξιάς και απόρριψης, και της ανάγκης απόλυτης αποδοχής και θετικής εκτίμησης, συμβάλλει αποφασιστικά στην εξάλειψη των απόλυτων αντιλήψεων και ως συνέπεια – της τάσης τραγικοποίησης που υιοθετούμε κατά την ανατροφή υπό επιρροή του παρόντος χειραγωγικού κοινωνικού συστήματος. Η επίτευξη των βασικών στόχων της ψυχοθεραπείας επιτρέπει την εξάλειψη της ανάγκης για αποκούμπι, συμβάλλει αποφασιστικά στην ικανότητα αυτόνομης πορείας που χαρακτηρίζει νοητικά τους ενήλικους και τελικά επιτρέπει την αποδοχή του γεγονότος ότι ο ψυχοθεραπευτής δεν είναι ο «Σωτήρας», αλλά στην καλύτερη περίπτωση – ένας ικανός επαγγελματίας που γνωρίζει το αντικείμενό του και βοηθά στην αντιμετώπιση ενός τμήματος των προβλημάτων που χαρακτηρίζουν τη ζωή των ζωντανών πλασμάτων. Είναι αναγκαίο να τονισθεί ότι ο θεραπευτής μόνο ΒΟΗΘΑ στην επίλυση των προβλημάτων, δεν τα επιλύει, καθώς την εξίσου σημαντική προσπάθεια καλείται να καταβάλλει και ο θεραπευόμενος. Όλα αυτά επιτρέπουν την απομυθοποίηση του ρόλου του θεραπευτή και εξαλείφουν την ανάγκη αποκλειστικότητας.



Χ    18/03/2016 04:35
Γειά σας κύριε Κοτανιδη. Ήθελα να ρωτήσω το εξης:εάν ένας θεραπευτής αρνηθεί μια φιλικη-κοινωνική συναναστροφη με έναν θεραπευομενο του,αυτό:α.ποια αιτιολογία κρύβει στην ουσια; β. πως ο θεραπευομενος θα τακτοποιησει μέσα του το γεγονός ότι ο θεραπευτής στην πραγματική ζωή τον απορρίπτει και δεν αποτελεί φίλο για εκείνον παρόλο που ο θεραπευομενος τον αισθάνεται σαν τον πιο κοντινό του άνθρωπο στον κοσμο; Ευχαριστώ!

Τους λόγους της συμπεριφοράς των άλλων δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε με ακρίβεια. Στην περίπτωση της προσπάθειας προσδιορισμού τους, η οποία παρεμπίπτοντος βασίζεται πάνω απ’ όλα στην προσπάθεια κάλυψης της μειονεξίας που συνήθως ακολουθεί την απόρριψη, θα εγκλωβιστούμε στις άπειρες εικασίες. Περισσότερο αποτελεσματικές είναι οι προσπάθειες προσδιορισμού των δικών μας συναισθημάτων και των αρχικών αιτιών που τους κινητοποιούν. Στην περίπτωση της απόρριψης αυτό που μας κυριεύει συνήθως είναι η αίσθηση μειονεξίας, η οποία βασίζεται στην ανάγκη απόλυτης αποδοχής και στην αρχή τελειότητας, συνδέει την απόρριψη οπωσδήποτε με κάποιο ελάττωμα και δε δέχεται το δικαίωμα για διαφορετικότητα των άλλων. Η επιτυχία στην αλλαγή αυτών των αντιλήψεων θα ισχύει για όλες διαπροσωπικές σχέσεις, όπου συμπεριλαμβάνεται και η θεραπευτική.



Νέος Φοιτητής    15/03/2016 22:38
Γειά σας. Αλλη μια ερώτηση: Μετά το πέρας της ψυχοθεραπείας σε πόσο χρονικό διάστημα επιτρέπεται να γίνει (α)ερωτική σχέση (β) φιλική σχέση, μεταξύ Ψυχοθεραπευτή/τριας και θεραπευμένης/ου ? Σας ευχαριστώ για τις απαντήσεις...

Δεν υπάρχει νομικό πλαίσιο που θα όριζε το χρονικό διάστημα της ερωτικής συσχέτισης μετά τη λήξη της ψυχοθεραπείας. Το βασικό σκεπτικό στην απαγόρευση της ερωτικής συσχέτισης με την θεραπευόμενη βασίζεται στην πρόληψη ή αποφυγή της εκμετάλλευσης της αδύναμης ή ευάλωτης θέσης της θεραπευόμενης. Όσον αφορά τη φιλική σχέση, εδώ δεν υπάρχει κάποιος επίσημος περιορισμό. Το ζήτημα όμως δεν είναι τόσο η επίσημη έγκριση ή κατάκριση, όσο οι βαθύτεροι στόχοι των συμμετεχόντων (ιδίως του θεραπευτή) και η μακροπρόθεσμη αποτελεσματικότητα τέτοιας συσχέτισης.



Νέος Φοιτητής    13/03/2016 20:31
Γεια σας και πάλι!! Θάθελα να ρωτήσω, αν ο ψυχοθεραπευτής/τρια νιώσει έλξη προς θεραπευόμενο άτομο, κάτω από ποιες συνθήκες μπορεί να συνεχίσει την ψυχοθεραπεία; εννοώ, είναι σε θέση να το ελέγξει, ζητά ψυχοθεραπευτική βοήθεια από συνάδελφό του, ή διακόπτει τη συνεργασία; Ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας!

Εάν ο θεραπευτής αισθάνεται ερωτική έλξη προς τη θεραπευόμενη η ψυχοθεραπευτική διαδικασία αποκτά πολύ αμφίβολες προοπτικές, ενώ η τάση αυτή συνήθως οφείλεται στις άλυτες ανασφάλειες του θεραπευτή (όπως για παράδειγμα η ανάγκη αυτοεπιβεβαίωσης) που χρήζουν την άμεση αντιμετώπιση, καθώς στην περίπτωση της ψυχοθεραπείας η λαϊκή παροιμία «Τσαγκάρης χωρίς παπούτσια» δεν ισχύει.



Power    12/03/2016 23:34
Καλησπέρα σας ! Διάβασα το ( ΓΙΑΝΝΗΣ 03/03/2016 20:28 )όπου λέει πως η ψυχοθεραπεία δεν οδήγησε πουθενά. Αυτό συμβαίνει συχνά και τότε επιβάλλεται να αλλάξεις ψυχοθεραπευτή. Δεν πετυχαίνουν όλα με την πρώτη... Παντού συνβαίνει... POWER.. Ευχαριστίες πολλές!

.



Ν    21/02/2016 11:54
Καλημέρα γιατρέ. Ήθελα να ρωτήσω :τι ειναι η κατακλυσμικη μεθοδος στην ψυχοθεραπεια;Χρησιμοποιειται ή είναι παλιότερη μέθοδος αντιμετωπισης των φοβιων; σας ευχαριστώ

Η κατακλυσμική τεχνική εκφράζεται στην έκθεση του ατόμου σε έντονο άγχος για αρκετό διάστημα (έως και μια ώρα). Όταν το φοβικό άτομο εκτεθεί στη φοβογόνο κατάσταση, το άγχος του θα φτάσει σε κάποιο επίπεδο και μετά θα αρχίσει να πέφτει από μόνο του ( εξοικείωση). Η διαδικασία επαναλαμβάνεται αρκετές συνεδρίες έως ότου το άγχος φτάσει στο μηδέν ( απόσβεση). Αυτό μαθαίνει στον θεραπευόμενο πως δεν χρειάζεται να καταφεύγει στην συμπεριφορά αποφυγής προκειμένου να μειωθεί το άγχος του. Από θεωρητικής πλευράς το πιθανότερο είναι ότι η τεχνική αυτή συνδέεται με αυτό που ονομάζουμε «προστατευτική αναστολή». ΄Οταν δηλαδή ένα ερέθισμα αυξηθεί υπερβολικά τότε και ο οργανισμός καταβάλλει μεγαλύτερη προσπάθεια αντιμετώπισής του. Στις κατακλυσμικές τεχνικές ο θεραπευτής συνοδεύει το άτομο στην πραγματική έκθεσή του στη φοβογόνο κατάσταση. Η παρουσία του θεραπευτή φαίνεται να δρα πολλαπλώς (μίμηση προτύπου, συναισθηματικού ανταγωνισμού κ.λπ.) Το άγχος μπορεί να είναι καμιά φορά έντονο και μερικοί δεν θέλουν να συνεχίσου αυτή τη θεραπεία. Θεωρείται ότι η κατακλυσμική τεχνική βρίσκεται στις πρώτες επιλογές για τα ψυχαναγκαστικά συμπτώματα και τις φοβίες, ωστόσο η αποτελεσματικότητά της είναι αμφίβολη, διότι οι φοβικές ιδέες και οι ψυχαναγκασμοί αποτελούν τον τρόπο ψυχολογικής άμυνας όταν ο εγκέφαλος προσπαθεί μέσω της απόσπασης της προσοχής να αμβλύνει τις βαθύτερες εσωτερικές συγκρούσεις και, απ’ ό,τι δείχνει η πρακτική στην περίπτωση απευαισθητοποίησης σε ένα φοβικό ερέθισμα αμέσως προχωρά στην εύρεση του νέου. Από την άποψη αυτή οι τεχνικές της απευαισθητοποίησης είναι χρήσιμες από την πλευρά αρχικής αποφυγής της υπερβολικής τραγικοποίησης, αλλά δεν αντιμετωπίζουν τις αρχικές αιτίες των προβλημάτων.



Μαρία    13/02/2016 22:01
Καλησπέρα! Διάβασα την (ΦΑΝΗ 10/02/2016 14:40)Δεν είμαι ειδικός, αλλά νομίζω ότι πλέον δεν είναι απαραίτητο να περιορίζεται στον μικρό τόπο όπου ζει κάποιος. Μπορεί να βρεί έναν καλό ειδικό ψυχικής υγείας (ψυχίατρο-ψυχοθεραπευτή) σε μία μεγάλη πόλη και μετά να συνεχίσει θεραπευτικές συνεδρίες μέσω skype. Δεν ξέρω, εγώ αυτό θα έκανα. Ποια είναι η άποψήσας ? Χιλια ευχαριστώ !

Το ζήτημα είναι ότι κάποιοι άνθρωποι δεν είναι σε θέση να αποδεχθούν συναισθηματικά τη φαινομενική απόσταση κατά την επαφή μέσω του skype και ειδικά αυτό αφορά τα άτομα που δεν είναι εξοικειωμένα με τα νέα ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας. Ωστόσο, για τα εξοικειωμένα άτομα σίγουρα υπάρχει αυτός ο τρόπος, ο οποίος όχι μόνο τους προσφέρει περισσότερη άνεση, αλλά και εμπλουτίζει τις δυνατότητες επιλογής του θεραπευτή που εκφράζει το θεμιτό τρόπο προσέγγισης και σκέψης.



Σελίδες:   << | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>