ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 295 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Ψυχοθεραπεία


χ    23/01/2015 10:40
Καλημέρα σας! Θα ήθελα να μάθω πώς ένας ψυχίατρος γίνεται και ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ - δεν εννοώ την πιστοποίηση αλλά τι ΣΠΟΥΔΕΣ ΠΡΕΠΕΙ να κάνει ΕΠΙ ΠΛΕΟΝ της ψυχιατρικής του ειδίκευσης. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ !

Η εκπαίδευση στις ψυχοθεραπευτικές μεθόδους συμπεριλαμβάνεται στη σύγχρονη ειδικότητα της ψυχιατρικής, καταλαμβάνει ένα σημαντικό χρονολογικό της μέρος και εμπεριέχει την άμεση κλινική εξάσκηση υπό την επιτήρηση των έμπειρων ειδικών. Αυτό ωστόσο δε σημαίνει (όπως και σε οποιεσδήποτε άλλες σπουδές) ότι με τη συγκεκριμένη διαδικασία ολοκληρώνεται όλη η προσπάθεια. Στη συνέχεια απαιτείται η προσωπική εξάσκηση (έμπρακτη ενασχόληση), η συνεχή βελτίωση του σκεπτικού, η διαρκής ενημέρωση και η δημιουργική προσέγγιση, η οποία επιτρέπει την εξατομικευμένη ανάλυση του κάθε ζητήματος και την αποφυγή των απερίσκεπτων τυποποιημένων έτοιμων εφαρμογών.



χ    23/12/2014 13:12
(α)Τι σημαίνει αν ο θεραπευόμενος μετά τη συνάντηση με τον ειδικό νιώθει άσχημα και sress? (β)Τι γίνεται αν ο ειδικός λέει ψέματα όσον αφορά την επιστημονική του δραστηριότητα, μιλάει για τα προσόντα του και αποπροσανατολίζει συχνά τη συζήτηση? (γ)Γίνεται να βγει οποιαδήποτε διάγνωση στην πρώτη συνάντηση?

(α) Η αίσθηση δυσαρέσκειας μετά από μια συνάντηση μπορεί να σημαίνει τη μη υλοποίηση των προσδοκιών από τη συγκεκριμένη συνάντηση, και εδώ είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί η πραγματική πηγή της. Διότι υπάρχουν περιπτώσεις όταν επικρατεί η προσδοκία άμεσων, εύκολων και γρήγορων αλλαγών, ενώ η πραγματική διάσταση των προβλημάτων λειτουργεί απογοητευτικά. Επίσης είναι αναγκαίο να λαμβάνεται υπόψη ο πιθανός θυμός απέναντι του θεραπευτή που «ξεκουκουλώνει» τους επώδυνους προβληματισμούς, οι οποίοι συνήθως επιμελώς «κουκουλώνονται», και η άμεση έκθεσή τους μπορεί να επιδεινώσει τη μειονεξία. (β). Η μη επαρκής υπέρβαση των προσωπικών ανασφαλειών του θεραπευτή άμεσα και έμμεσα ασκεί δυσμενή επιρροή όπως στη θεραπευτική σχέση, έτσι και στον πελάτη, καθώς ο βασικός ρόλος του θεραπευτή είναι να αποδείξει με έμπρακτα βιώματα διάρκειας ότι η ποιότητα των διαπροσωπικών σχέσεων σε αρκετό βαθμό βασίζεται στην προσωπική ισορροπία και στους επακόλουθους σεβασμό, ειλικρίνεια, αποδοχή, έλλειψη κτητικότητας κ.λπ. (γ). Η τεκμηρίωση των συμπερασμάτων από την πρώτη συνάντηση εν γένει είναι εφικτή, αλλά η ρεαλιστικότητά τους εξαρτάται από πολλούς παράγοντες (για παράδειγμα εάν πρόκειται για μεμονωμένο φαινόμενο ή για το συνδυασμό τους), και σε κάθε περίπτωση επιβεβαιώνεται διαχρονικά.



χ    22/12/2014 18:10
Τι γίνεται στην περίπτωση που ο ψυχοθεραπευτής έχει διάσπαση προσοχης και δεν σ\\\\\\\' αφήνει να ολοκληρώσεις μια συζήτηση και πετάγεται από το ενα θέμα στο άλλο;

Αν και η συμπεριφορά των τρίτων δε μπορεί να ερμηνευτεί αντικειμενικά χωρίς τη δική τους συμμετοχή, υπάρχει ένα ενδεχόμενο ο ίδιος ο ειδικός να διακατέχεται από κάποιες άλυτες συγκρούσεις ή ανασφάλειες που τον ωθούν στη συναισθηματική εμπλοκή και στη συνέχεια στις απότομες ή παρορμητικές αντιδράσεις.



Μαρία    20/12/2014 15:58
Γεια σας!Θα ηθελα να με πληροφορησετε για το αντικειμο της ψυχαναλυσης, της ψυχοθεραπειας και της συμβουλευτικης ψυχολογιας; Ποιοι ειναι οι στοχοι τους και περι τινος προκειται η καθε μια απο αυτες; Επισης θα σας ευχαριστουσα αν με συμβουλευατε τι ειδους ψυχολογικη βοηθεια απο ειδικο μπορει να βοηθησει εναν ανθρωπο με χαμηλη αυτοπεποιηθηση και αισθηματα μειονεξιας. Ειμαι 18 χρονων, εχω αποβαλει απο τη ζωη μου ανθρωπους που με υποτιμουσαν αλλα η ψυχοσυνθεση σου δεν αλλαζει αν πρωτα εσυ ο ιδιος δεν αλλαξεις. Για αυτο σας ρωτησα για τα παραπανω.

Σε γενικές γραμμές θα μπορούσε να ειπωθεί ότι μακροπρόθεσμα σταθερά αποτελέσματα επιτυγχάνονται μέσω αλλαγής των αντιλήψεων στα πλαίσια καλύτερης κατανόησης του εαυτού και αντικειμενικότερης προσέγγισης της πραγματικότητας, βασισμένης στη διευρυμένη γνωστική βάση. Όσον αφορά τις πληροφορίες για επίσημη ταξινόμηση των ψυχολογικών παρεμβάσεων και την περιγραφή του, αυτά βρίσκονται στη στήλη http://www.psychologia.gr/therapy/psychotherapy.htm . Ενώ η έμπρακτη χρησιμότητά τους απεικονίζεται περισσότερο στη στήλη http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=12



νατασα    19/12/2014 00:41
Γεια σας γιατρε Πριν 7,5 χρονια επισκεφθηκα μια μοναδα δημοσιου νοσοκομειου, οπου γινονται συνεδριες ψυχοθεραπειας. Ενιωθα πολυ ασχημα, εκλαιγα πολλες φορες την ημερα. Προερχομαι απο συντηρητικη οικογενεια, ομως με τις σπουδες σε αλλη πολη ανοιξε το μυαλο μου. Οταν γυρισα απο σπουδες θεωρουσα σιγουρο οτι θα μαραζωσω στη γενετειρα μου. Εκει λοιπον, εκανα και μια σχεση η οποια δεν ηταν καθολου καλη αλλα ημουν εγκλωβισμενη στη σεξουαλικη απολαυση που μου προσεφερε, αλλα οχι μονο σε αυτο. Το ατομο αυτο γινοταν αλλος ανθρωπος οταν του ζητουσα να χωρισουμε και με απειλουσε οτι θα θαρθει στο σπιτι μου και θα σπασει την πορτα. Εγω εμενα με τους γονεις μου και φοβομουν να τους το πω διοτι δεν ειναι συζητησιμοι και δρουν απερισκεπτα και υπερβολικα, οποτε δεν τους εμπιστευομουν. Ετσι, πηγα σ\\\\\\\' αυτη τη μοναδα. Εκει η θεραπευτρια μου εκλεινε ραντεβου καθε 20 μερες περιπου. Δε με ενημερωσε ποτε για το τι ακριβως κανουμε. Εγω ακολουθουσα τυφλα, ομως της ελεγα οτι θελω ναρχομαι συχνοτερα. Κατι τετοιο δεν εγινε, σα να μιλουσα σε τοιχο. Επισης δε μου ειπε ποτε ποσο μπορει να διαρκεσει η θεραπεια μου, παρολο που ρωτουσα. Αντιθετως, χαμογελουσε οταν τη ρωτουσα. Δεν ξερω γιατι. Αποφασισα και γω να μετακομισω σε αλλη πολη και να πηγαινοερχομαι για τις συνεδριες. Η μετακομιση εγινε διοτι δε μπορουσα να διαχειριστω αλλιως σχεση, γονεις, δουλεια. Τη συγκεκριμενη θεση την ειχα αρνηθει στο παρελθον γιατι εβγαιναν μονο τα βασικα εξοδα. Οταν το ειπα αυτο στη θεραπευτρια δεν εδωσε σημασια. Περιμενα απο κεινη να νιωσω οτι με στηριζει αλλα δεν το ενιωθα. Ομως συνεχισα. Επισης χωρισα πριν καν μετακομισω. Αυτα τα μεγαλα κενα μεταξυ των συνεδριων μου ξεχειλωναν το συναισθημα. Αναστατωθηκε ο ψυχισμος μου αλλα περνουσε πολυς χρονος απο τη μια συναντηση στην αλλη με αποτελεσμα να ειναι μπαγιατικα αυτα που ειχα να πω. Και οντως, βρωμουσαν μπαγιατιλα. Ετσι εγινα και γω μια που ασχολουνταν με περσινα ξινα σταφυλια, μπουρδουκλωθηκαν ολα στον εγκεφαλο μου, γυρισα στους γονεις μου, εμεινα ξεχωριστα απ\\\\\\\' αυτους για να μη με βλεπουν, κοιμομουν μερα νυχτα, ετρωγα ο,τι χωρουσε το στομαχι μου και παντα παραπανω. Υπεφερα οσο ποτε πριν, δεν το ευχομαι σε κανεναν, γυρισα στις παρεες του σχολειου, μισησα ολους τους γυρω μου, ασχημυνα πολυ. Γιατρε, να σας ρωτησω: αυτο ειναι η ψυχοθεραπεια; να μιλας και να μη σ\\\\\\\'ακουν; να σου λενε για περασμα στην πραξη οταν στην πραγματικοτητα το περασμα το προκαλουν αυτοι;θεωρειτε οτι τοχω παρει στραβα;εχω ενα χρονο να πατησω εκει, εκεινη με περιμενε αλλα εγω εκοψα. Εχω ηρεμησει. Θελω να της πω τι μου εκανε. Να της πω οτι ειναι επικινδυνη. Θελω να το πω και σ\\\\\\\' αλλους. Να μην περασουν αλλοι αυτα που περασα εγω στα χερια της. Στα καλυτερα χρονια της ζωης ενος ανθρωπου εζησα τη στερηση και τη φυλακη και την απογνωση. Ημουν ζωντανη κοπελα αλλα ειχα κανει το λαθος να σπουδασω κατι που δε μ\\\\\\\' αρεσε με αποτελεσμα να μη θελω να δουλεψω σε αυτο. Της το ειπα, για να με στηριξει να ξεκινησω τη σχολη που μου αρεσε. Επεμενε να κανω κατι σχετικο με αυτο που σπουδασα. Μηχανικα το σπουδασα. Ποτε δε μ\\\\\\\' αρεσαν οι επιστημες, μ\\\\\\\'αρεσε η καλλιτεχνια, η διακοσμηση.Της το ειπα. Τρυπια τ\\\\\\\' αυτια της, τρυπια. Τι αλλο να σας πω. Σας κουρασα. Σημερα κανω μαθηματα στα ιεκ και σιχαινομαι τη δουλεια μου. Ποσο ν\\\\\\\' αντεξω; στο μηνα πανω καταρρεω. Δασκαλος και να μην τ\\\\\\\' αγαπας; τι να κανω στη ζωη μου; δεν υπαρχει φραγκο, δεν υπαρχει κατι αλλο που να ξερω να κανω, περασαν τα χρονια και ουτε να κανω σχεση θελω. Εχω αναισθητοποιηθει εντελως. Η λιμπιντο πιο χαμηλα δεν παει. Τι να κανω για να γινω οπως παλια; θελω τον εαυτο μου πισω. Δεν τον βρισκω, παει χαθηκε. Και φταιει αυτη που η δουλεια της ειναι να βοηθαει

Η προσπάθεια απόλυτης απόδοσης των ευθυνών σε άλλους από έναν ενήλικα συνήθως υποδηλώνει την έλλειψη κινήτρων ή σιγουριάς για προσωπικές ενέργειες. Η ψυχοθεραπεία δεν είναι πανάκεια, δεν είναι ένα μαγικό χάπι, το οποίο θα είναι αποτελεσματικό σε κάθε χρήση και σε οποιαδήποτε μορφή, αλλά είναι μια μέθοδος, ένα εργαλείο οι συνέπειες χρήσης του οποίου σε μεγάλο βαθμό εξαρτώνται από τη δεξιότητα, από την προσωπικότητα και από τα εσωτερικά σύνθετα κίνητρα του ανθρώπου που το χρησιμοποίει ή διαχειρίζεται ως ειδικός. Οπότε, όταν οι ενέργειες ή η μεθοδολογία ενός ειδικού, όπως και του ειδικού σε οποιονδήποτε άλλο τομέα, δεν προσφέρει αναμενόμενα αποτελέσματα ή συναισθηματική ικανοποίηση, ο συγκεκριμένος ενδιαφερόμενος καλείται να επιλέξει κάποιον άλλον ώστε ο προσφερόμενος τρόπος να συμπέσει με τις προσδοκίες του, εφόσον αυτές συμπίπτουν με την πραγματικότητα. Και αυτό, διότι αρκετοί άνθρωποι αντιλαμβάνονται την ψυχολογική παρέμβαση ως ένα θαυματουργό εργαλείο, το οποίο μπορεί να τους προσφέρει άμεση και οριστική ανακούφιση και σε αρκετές περιπτώσεις χωρίς κιόλας την προσωπική τους προσπάθεια και χωρίς τη δική τους ικανότητα διαχείρισης της ενήλικης τους πραγματικότητας.



Άρτεμις    12/12/2014 15:40
Κ.Κοτανίδη εσείς ποία μέθοδο ψυχοθεραπείας εφαρμόζετε στους ασθενείς σας;η\\\\\\\' εφαρμόζεται ένα συνδυασμό;

Προσπαθώ να εφαρμόσω τη μέθοδο αυτογνωσίας, η οποία στοχεύει στην απαλλαγή από τη συναισθηματική εμπλοκή (ανασφάλειες) κατά την εκτίμηση των καταστάσεων, στην πληρέστερη και αντικειμενικότερη προσέγγιση των περιβαλλοντικών ζητημάτων, στην κατανόηση και αποδοχή του εαυτού χωρίς συνηθισμένα και χειριστικά συναισθήματα ντροπής και μειονεξίας ώστε το άτομο να είναι σε θέση να προσανατολίζεται ευστοχότερα στην καθημερινότητά του, να διαμορφώνει τις καταστάσεις σύμφωνα με πραγματικές του ανάγκες και να αντιμετωπίζει τους όποιους προβληματισμούς βάσει της λογικής «αιτία-συνέπεια» που επιτρέπει το πέρασμα από απογοήτευση και απαισιοδοξία σε δραστικότητα σε ορθολογική βάση.



elsa    03/12/2014 17:07
κ. Κοτανιδη ποιες ειναι οι σπουδες σας στη ψυχοθεραπεια ειστε πιστοποιημενος ψυχοθεταπευτης?

Οι επίσημες σπουδές μου στη ψυχοθεραπεία περιορίζονται από τον τίτλο ειδικότητας ψυχιάτρου. Όλα τα υπόλοιπα είναι αποτέλεσμα προσωπικής ενασχόλησης, αυτόνομης μόρφωσης, μακρόχρονης εμπειρίας, λογικής σκέψης και προσπάθειας προσέγγισης των ζητημάτων ή φαινομένων χωρίς μεροληψία ή προκατάληψη.



Manolis    25/11/2014 08:41
Γεια σας ειμαι 35 χρονων παντρεμενος με 2 παιδια αισθάνομαι οτι τρελαίνομαι οτι εχω συπτωματα σοβαρων ψυχικων παθησεων, ταυτίζομαι συνεχεία, νιωθω απεγνωσμένα. Κανω ψυχοθεραπεία σε ψυχίατρο χωρις φαρμακα και η διάγνωση του ειναι οτι εχω φοβιες και καταθληψη που προκύπτει απο τις φοβίες. Εκανα και στο παρελθον ψυχοθεραπεία στον ιδιο γιατρο οταν ειμουν 25χρονων για δυο περιπου χρονια και αισθανομουν πολυ καλύτερα ομως τωρα μετα απο 8 μηνες ψυχοθεραπεία δεν βλεπω τα αποτελεσματα που θα ηθελα και εχω μπει στο τρυπακι της αμφισβήτησης και συχνα παρερμηνευω το καθετί. Δεν ξερω πια τι να κανω.Διαβαζω και στο διαδίκτυο για ψυχολογικες ασθενειες και νομιζω οτι μοιαζουν με αυτα που εχω και εχω μπερδευτει τοσο πολυ.Σας παρακαλω χρειαζομαι βοήθεια.Φοβαμαι σχεδον τα παντα.Ειναι σαν να μην θελω να πιστεψω κανενα.Τι να κανω?

Η επιμονή των δευτερευόντων εκδηλώσεων των ψυχικών συγκρούσεων υποδηλώνει τη μη επίτευξη των δυο βασικών στόχων της ψυχολογικής παρέμβασης: Ο πρώτος σχετίζεται με την έλλειψη αναγκαίας γνωστικής βάσης για τη λειτουργία των ζωντανών οργανισμών και των ψυχικών διαδικασιών. Η έλλειψη αυτή ωθεί στις παρερμηνείες και στις μυθοπλασίες, καθώς η ημιμάθεια συνήθως εξετάζει μόνο ένα μεμονωμένο δεδομένο ή φαινόμενο και τείνει προς απόλυτα και τελεσίδικα συμπεράσματα, αποκλείοντας το βασικό συστατικό της ορθολογικής σκέψης – την παρατήρηση. Ο δεύτερος, εκφράζεται από την αποδοχή του ίδιου του μηχανισμού των φοβιών, όπου η κυριότερη λειτουργία τους στοχεύει στην απόσπαση προσοχής από τη δυσάρεστη κατά κάποιο τρόπο πραγματικότητα. Επομένως στα πλαίσια του δεύτερου στόχου πραγματοποιείται προσπάθεια επικέντρωσης της προσοχής όχι τόσο στα συμπτώματα, όσο στις αιτίες που τα προκαλούν, δηλαδή στις αγχογόνες και συναισθηματικά αρνητικές καταστάσεις, η υπέρβαση των οποίων προϋποθέτει αφενός την ανάπτυξη την αντικειμενικότερης αξιολόγησης και θετικού τρόπου σκέψης, και αφετέρου της ικανότητας διαμορφώσεις των ικανοποιητικών καταστάσεων βάσει βελτίωσης της αυτοεκτίμησης και της αυτοπεποίθησης.



Μαρια     07/11/2014 23:25
Θελω να παω σε ψυχολογο ετσι ωστε να με βοηθησει να σταματησω να νοιαζομαι για ενα ατομο της οικογενειας μου , τον αδερφο μου.Επιθυμω να νεκρωσω καθε συναισθημα διοτι αναγκαστικα τον εχω στην καθημερινοτητα μου πραγμα που δεν με βοηθαει να προχωρησω σε πολλα που εχουν να κανουν με τον εαυτο μου και το μελλον μου , χρονια τωρα. Κουραστικα και δυστηχως επειδη ποτε δεν βλεπουμε τελειως αντικειμενικα εαυτο μας ,σκεφτηκα μηπως μπορει να με βοηθησει καποιος ειδικος. πειτε μου σας παρακαλω την γνωμη σας. ευχαριστω.

Ο ειδικός σίγουρα μπορεί να βοηθήσει στην αντικειμενικότερη αντίληψη της πραγματικότητας, η οποία συμβάλλει αποφασιστικά στις εξισορρόπηση των διαπροσωπικών σχέσεων, εφόσον είναι κατάλληλα προετοιμασμένος και έχει διαμορφώσει ο ίδιος τις αντίστοιχες γνώσεις και αντιλήψεις.



Γιώργος Γ    03/11/2014 18:46
Γεια σας γιατρέ.Πριν 2 χρόνια στα 26 μου είχα το πρώτο μου επεισόδιο ψύχωσης.Πριν από αυτό είχα πάει σε ψυχίατρο στα 21 μου χρόνια με σημάδια κατάθλιψης.Τώρα είμαι στη μισή δόση από αυτή που ξεκίνησα (12mg invega)και είμαι αρκετά καλά.Δυστυχώς τις σπουδές μου δεν κατάφερα να τις τελειώσω κ μετά από αυτό το επεισόδιο παράτησα τη σχολή μου.Τώρα προσπαθώ να γεμίσω τον χρόνο μου μαθαίνοντας μια ξένη γλώσσα κ κάνοντας κάποια πράγματα που με ευχαριστούν.Το κυριότερο πρόβλημα που με απασχολεί είναι το θέμα αυτοπεποίθησης-αυτογνωσία.Διαβάζοντάς σας παρατήρησα πως η άποψή σας για την ψύχωση είναι πως η ασθένεια αυτή είναι μια μορφή άμυνας του οργανισμού και για την καλύτερή της αντιμετώπιση θα πρέπει να αλλάξουν οι αντιλήψεις και οι πεποιθήσεις του ατόμου.Η υποστήριξη που λαμβάνω απο τον γιατρό μου είναι συμβουλευτική ψυχοθεραπεία αν δεν κάνω λάθος.Με ποια μέθοδο ανακαλύπτονται αυτές οι πεποιθήσεις-αντιλήψεις κ πως αντιμετοπιζονται;;Στο θέμα αυτοπεποίθησης τι θα με συμβουλεύατε να κάνω;;

Οι πεποιθήσεις και οι αντιλήψεις ανακαλύπτονται κατά τη διαδικασία πληρέστερης επίγνωσης της πραγματικότητας, όταν η απλή αναλογική σύγκριση εμφανίζει κατά πόσο η αντίληψή μας για ένα γεγονός ή ένα φαινόμενο αντιστοιχεί στα πραγματικά δεδομένα. Από την άλλη πλευρά, η διεύρυνση της γνώσης προσφέρει τη δυνατότητα αντίληψης τις πολυμορφίας των δεδομένων, η οποία σταδιακά αντικαθιστά το συνηθισμένο απόλυτο, «ασπρόμαυρο» τρόπο αξιολόγησης, διαμορφωμένο κατά την ανατροφή σύμφωνα με τα υπάρχοντα κοινωνικά στερεότυπα.



Σελίδες:   << | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>