ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 471 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Ψυχοθεραπεία


Δήμητρα    14/03/2017 10:24
α) Διαβάζω στο βιβλίο του Irvin Yalom \\\\\\\"Θεωρία και Πράξη της Ομαδικής Ψυχοθεραπείας\\\\\\\" ότι ελάχιστοι είναι οι άνθρωποι που η παθολογία τους είναι πραγματικά μονολιθική, δεν υπάρχει ένα μόνο συγκρουσιακό πεδίο. Άρα ένας θεραπευτής δε θα ήταν θεμιτό να αναπτύσσεται συνεχώς, δεδομένου ότι αλλάζουν και τα στάδια της ζωής του; Η διαρκής αυτο-εξερεύνηση (μέσω ψυχοθεραπείας, όχι εποπτείας) ενός θεραπευτή πώς αποφεύγει τον κίνδυνο να γίνει εξάρτηση; Ποιες είναι οι λεπτές διαχωριστικές γραμμές;

Στην περίπτωση του ψυχισμού δεν πρόκειται τόσο για την «παθολογία», όσο για τις διαστρεβλωμένες αντιλήψεις, οι οποίες ναι μεν είναι πολυπαραγοντικές, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι πολλαπλές αιτίες δεν μπορούν να διερευνηθούν και να υιοθετηθούν ως γνώση. Εξάλλου, πολλά φυσικά φαινόμενα, όπως για παράδειγμα οι αλλαγές του καιρού, είναι πολυπαραγοντικά. Παρ’ όλα αυτά όμως παρατηρούμε ότι η ικανότητα των ανθρώπων να τα παρατηρούν και να τα ερμηνεύουν αυξάνεται συνεχώς. Το ίδιο συμβαίνει και στο πεδίο της ψυχολογίας, η αντίληψη της οποίας με τα νέα δεδομένα των σύγχρονων νευροψυχικών επιστημόνων πλέον είναι σε θέση να εξηγήσει όλα τα «ανεξήγητα» της προσέγγισης των αρχικών θεωριών, όπως οι θεωρίες του Φρόιντ. Η διαρκής αυτό-εξερεύνηση όπως και η εξερεύνηση του ψυχισμού των άλλων είναι ένα γνωστικό σύστημα, το οποίο προσφέρει μια νέα γνώση που όλο και πιο εύστοχα ερμηνεύει τις νοητικές διαδικασίες. Η γνώση όμως δεν μπορεί να αποτελέσει την πηγή εξάρτησης εφόσον βασίζεται στα έμπρακτα δεδομένα.



Ελενη    13/03/2017 22:30
Ευχαριστω. Στη προηγουμενη ερωτηση μου για τη δουλεια στο εξωτερικο και στο ποσο αρμοζει στη γυναικεια φυση, να συμπληρωσω πως νιωθω οτι θα ηθελα να βρισκομαι στο πλευρο καποιου αντρα που θα το τολμουσε κι εγω να ακολουθησω, τοτε δε θα ενιωθα ανασφαλεια. Γι αυτο και ανεφερα και τη συναισθηματικη μου κατασταση. Επιπλεον, δεν ειναι παρακινδυνευμενο σα βημα να δοκιμαζεις κατι για να δεις? Εννοω πως ειναι μεγαλο βημα. Δεν πρεπει εκ των προτερων να ειμαι πολυ σιγουρη χωρις να εχω καμια αμφιβολια?

Όταν δεν ξέρουμε τι να κάνουμε, είναι προτιμότερο να μένουμε άπραγοι, ώστε να αποφύγουμε τις βεβιασμένες επιλογές, να δώσουμε στον εαυτό μας την ευκαιρία να καταλάβει τι είναι αυτό που προτιμά και τελικά - να δράσουμε σύμφωνα με τις πραγματικές μας ανάγκες και προτεραιότητες.



Ελενη    12/03/2017 18:52
Καλησπερα. Παρακολουθω απο πολυ κοντα τη σελιδα σας γιατι θεωρω οτι οι ερωτησεις και οι απαντησεις με βοηθουν. Εχω δυο ερωτηματα. Αφρνος διαβασα για την ασκηση γκεσταλτ σε μια παραγραφο και αναρωτηθηκα τι ειναι. Διαβασα διαφορα στο ιντερνετ αλλα θα ηθελα αν θα σας ηταν ευκολο μια πιο ευκολη,ευπεπτη,συμπυκνωμενη εξηγηση. Δευτερον, θα ηθελα να ρωτησω για μια προσωπικη κατασταση που αντιμετωπιζω με τη δουλεια μου. Μου εγινε μια προταση για εργασια στο εξωτερικο απο το ερχομενο φθινοπωρο, που απαιτει να ειμαι σε αυτη τη δουλεια 9 μηνες το χρονο, αξιοποιει ολα μου τα εφοδια και τα αμειβει αναλογα, κατι που στην ελλαδα δεν υπαρχει. Πρεπει σε μια εβδομαδα να απαντησω. Ειμαι γυναικα που θα ειμαι 36 ετων συντομα. Χωρις σχεση η οικογενεια. Αισθανομαι αρκετα συνειδητοποιημενη γενικα και ισορροπημενη σε σημειο που ναι μεν θελω να κανω οικογενεια οχι ομως οπως οπως, πιστευω πως αναπαραγομαστε για την εξελιξη κι οχι για την ασφαλεια και για το κοινωνικο στερεοτυπο. Νιωθω οτι αν φυγω μπαινω σε μια καποια περιπετεια, ξεβολευομαι και σκληραγωγουμαι, κατι που δε νιωθω κοντα στη γυναικεια μου φυση, δεν ξερω αν μου αρμοζει. Αν μεινω ομως ειμαι στον αερα με εργασια και μελλον παρα πολυ δυσοιωνο και δυσαναλογο των προσπαθειων που εχω καταβαλει στη ζωη μου για να καταφερνω να ζω τον εαυτο μου. Νιωθω δυο εντονα ακρα που το ενα μου λεει μεινε και το αλλο φυγε. Θα μπορουσατε ισως να μου προσφερετε καποια καθοδηγηση? Ευχαριστω εκ των προτερων.

Η καλύτερη μέθοδος επίλυσης των αποριών είναι η έμπρακτη δοκιμασία, η οποία αποδεικνύει αδιαμφισβήτητα κατά πόσο οι επιλογές μας ήταν εύστοχες και ικανοποιητικές. Ενώ, όσο παραμένουμε άπραγοι, τόσο οι αμφιβολίες θα παραμένουν άλυτες. Όσον αφορά τη θεραπεία Gestalt, συνοπτικά θα μπορούσε να ειπωθεί το εξής «Η Θεραπεία Gestalt είναι μια φαινομενολογική-υπαρξιακή θεραπεία που ιδρύθηκε από τον Frederick (Fritz) και Laura Perls στη δεκαετία του 1940. Διδάσκει θεραπευτές και “ασθενείς” τη φαινομενολογική μέθοδο της επίγνωσης, στην οποία η αντίληψη, το συναίσθημα, και η δράση διαχωρίζονται από την ερμηνεία και την επανάληψη των στάσεων του παρελθόντος. Οι εξηγήσεις και οι ερμηνείες θεωρούνται λιγότερο αξιόπιστες από ό,τι είναι άμεσα αντιληπτό και αισθητό. Οι ασθενείς και οι θεραπευτές στη θεραπεία Gestalt βρίσκονται σε διάλογο, δηλαδή επικοινωνούν με τις ίδιες τις φαινομενολογικές οπτικές τους. Οι διαφορές σε αυτές τις οπτικές γίνονται το επίκεντρο πειραματισμού και συνεχούς διαλόγου. Ο στόχος είναι για τους πελάτες να συνειδητοποιήσουν τι κάνουν, πώς το κάνουν, πώς μπορούν να αλλάξουν οι ίδιοι, και ταυτόχρονα, να μάθουν να αποδέχονται και να εκτιμούν τον εαυτό τους.» Με άλλα λόγια, η μέθοδος αυτή αρχικά αποσκοπούσε στον διαχωρισμό από τη μέθοδο της κλασικής ψυχανάλυσης του Φρόιντ, και σήμερα αντιπροσωπεύεται σχεδόν σε όλες τις σύγχρονες θεραπευτικές προσεγγίσεις.



Μαρία     12/03/2017 10:16
Καλημέρα σας! Ηθελα να ρωτήσω την γνώμη σας γιά την σωματική ψυχοθεραπεία (σχολή Ράιχ) και την νευροφυτοθεραπεία (Αν βεβαίως έχετε ασχοληθεί/γνωρίζετε το θέμα). Λέγεται ότι είναι η ψυχοθεραπευτική μέθοδος που έχει τα πιό γρήγορα και θεαματικά αποτελέσματα γιατί επεμβαίνει αμεσα στο σώμα, όπου και καταγράφονται όλα τα \\\\\\\\\\\\\\\"μπλοκαρίσματα\\\\\\\\\\\\\\\"της ψυχής μας.

Η ψυχοθεραπεία σχετίζεται με την αλλαγή των αντιλήψεων, η οποία επιτρέπει την ισορροπημένη αντιμετώπιση των γεγονότων και των δεδομένων που συνήθως αντιλαμβάνονται με τραγικό τρόπο και προκαλούν τις ψυχικές εντάσεις. Η αλλαγή αυτή επιτυγχάνεται μέσω της εκμάθησης, κάτα τη διαδικασία της οποίας μια λαμβανομένη ουσία μπορεί να παρέμβει μόνο ενισχυτικά ή κατασταλτικά ανάλογα με την διεγερτική ή κατασταλτική της δράση, όπως και στην οποιαδήποτε άλλη διαδικασία εκμάθησης. Ωστόσο η τελική αποτελεσματικότητα εξαρτάται κυρίως από τον βαθμό καταβαλλόμενων προσπαθειών και του χρόνου που είναι αναγκαίος για την εδραίωση της νέας γνώσης. Οποιεσδήποτε υποσχέσεις των γρήγορων και εύκολων αποτελεσμάτων είναι όμοιες με αυτές που υπόσχονται την εκμάθηση της ξένης γλώσσας σε δυο εβδομάδες, δηλαδή αποσκοπούν κυρίως στους διαφημιστικούς στόχους. Και στο τέλος είναι αναγκαίο να γνωρίζουμε ότι η ψυχοθεραπεία δεν παρεμβαίνει άμεσα στο σώμα, αλλά αφορά στις αντιλήψεις οι οποίες διατηρούνται στον εγκέφαλο στις περιοχές της μακροχρόνιας μνήμης και δεν επηρεάζονται στην σύστασή τους από ουσίες. Οπότε, για την αλλαγή μιας αντίληψης είναι αναγκαίο αρχικά να προκύψουν νέες πληροφορίες, μετά αυτές οι πληροφορίες είναι αναγκαίο να γίνουν αποδεκτές από τον κάτοχο του εγκεφάλου και υστέρα, όταν αυτές επιβεβαιωθούν αρκετές φορές έμπρακτα, πραγματοποιείται η μετατροπή τους σε νέα γνώση, η οποία αντικαθιστά, την παλαιότερη και λιγότερο εύστοχη.



K.I.    09/03/2017 20:49
Καλησπέρα σας.Έχω μια απορία:στην περίπτωση εφήβου με μετατραυματικό στρες, έχει νόημα να τον πιέζει ο ειδικός ψυχικής υγείας να πάει σχολείο; ή θα πρέπει να βάλει σε προτεραιότητα την υποστήριξη του ατόμου ώστε να ξεπεραστεί η όλη δυσκολία, οπότε και η ζωή θα μπει σε κανονικό ρυθμο πλεον? Ευχαριστώ! Κ.Ι.

Είναι γενικά αμφίβολη η αποτελεσματικότητα της οποιασδήποτε πίεσης που ασκείται για το «καλό» του συγκεκριμένου ατόμου. Στην περίπτωση δε του ειδικού, μια τέτοια τακτική εκ των πραγμάτων υποδηλώνει την ανεπάρκεια της γνωστικής του βάσης ή της επαγγελματικής τους αρτιότητας, καθώς ο επαγγελματίας καλείται να βοηθήσει τον πελάτη του να μάθει αυτός να χειρίζεται ο ίδιος της καταστάσεις, αντί να του παρέχει οδηγίες όπως το κάνουν οι υπόλοιποι σύμφωνα με τα στερεότυπα της κοινωνίας.



Δαναη    25/02/2017 10:23
Ευχαριστώ γιατρε για την απαντηση. Αρα αφου ο ψυχισμος εξαρτάται κυριως απο τις τρεχουσες συνθηκες, πρεπει να εστιασω στη ζωη μου στο τωρα; Με θεραπειες που δουλευουν το εδω και τωρα;

Εστιάζουμε την προσοχή μας στο «τώρα», χωρίς όμως να απορρίπτουμε την σημασία του παρελθόντος και του μέλλοντος.



Δαναη    24/02/2017 10:17
Πασχω απο ιδεοψυχαναγκαστικη διαταραχη.Είναι καλο να ακολουθησω θεραπεία που να εστιαζει στο παρον; αφου ουτως η αλλως η παθηση μου εχει να κανει με το φοβο μου για το μελλον και τις ενοχές για το παρελθόν;

Οι φόβοι για το μέλλον και οι ενοχές για το παρελθόν είναι συνδεδεμένες και σίγουρα παίζουν κάποιο ρόλο, ωστόσο η κατάσταση του ψυχισμού διαμορφώνεται κυρίως από την διαντίδραση με τις παρούσες περιβαλλοντικές συνθήκες, ή μάλλον εξαρτάται από το βαθμό ικανοποίησης του συγκεκριμένου ατόμου με την τρέχουσα πραγματικότητά του.



Μινα    18/02/2017 16:20
Γιατρε, γιατι οι ψυχολογοι ρωτουν πως βλεπεις εσενα, ή καποιον αλλον ή τη ζωη σου γενικα σε 5, 10 χρονια απο τωρα; Τι προσπαθούν να διερευνησουν μεσα απο αυτο που θα απαντησεις;

Πιθανότατα η ερώτηση αυτή αποσκοπεί στην ανάπτυξη της ικανότητας διερεύνησης του εαυτού και στον προσδιορισμό των αναγκών, των αξιών και των προτιμήσεων του συγκεκριμένου ατόμου.



giorgia     14/02/2017 08:15
Καλησπέρα και πάλι .Για να γίνω πιο σαφής. και να δώσω ένα παράδειγμα η ψυχολόγος που έκανα ψυχοθεραπεία έλεγε ότι έχουμε μέσα μας να τα λέμε . ακόμα και αν αυτά που είχα να πω αφορούσαν την μειονεξία των άλλων και φυσικά την μειονεξία την δικιά μου. και έχω ακούσει και πολλούς ψυχολόγους να λένε ότι ότι έχουμε μέσα μας πρέπει να τα λέμε στους άλλους .και πολύ σωστά πιστεύω (για να δεχτούμε τον ευατό μας όπως είναι) αλλά τι γίνεται όταν πρόκειτε και για τη μειονεξία τη δικιά μας ? Εγώ απο τόσα χρόνια ψυχοθεραπείας περί μειονεξίας το κατάλαβα και το κατανόησα πρώτη φορά σto forum σας. Για ποιο λόγο λοιπόν δεν ενημερώνουν για όλο αυτό αρκετοί ψυχολόγοι και το κάνουν μόνο βιωματικά ? γιατί όταν βγάζουμε όλη τη μειονεξία που έχουμε μέσα μας και την κρατάμε καλά κρυφά τόσα χρόνια και για αυτό τα ψυχοσωματικά που έχουμε αρκετοι επίσης μόλις τη γνωστοποιούμε και στους άλλους επίσης τα ψυχοσωματικα δεν μειόνωνται . Δεν θα ήταν καλό μέσα στη ψυχοθεραπεία να μαθαίναμε και όλα αυτά που λέμε στο forum σας ώστε να φτιάξουμε τον εαυτό μας και να ξέρουμε και τι βγάζουμε προς τα έξω . ώστε να υπάρχει ισορροπία? Ευχαριστώ.

Για να είναι σε θέση κάποιος να γνωστοποιεί κάτι είναι αναγκαίο αρχικά να το γνωρίζει ο ίδιος. Φαίνεται πως το παρόν εκπαιδευτικό σύστημα δεν προσφέρει το αναγκαίο βάθος της γνώσης για περισσότερους εκπαιδευομένους, με εξαίρεση αυτών που προσπαθούν ατομικά να διευρύνουν και να εμβαθύνουν τη γνώση τους. Οπότε καταλήγουμε στις φουρνιές των ειδικών, οι οποίοι έχουν εκπαιδευτεί να μεταφέρουν τις οδηγίες των δασκάλων τους χωρίς να προβληματίζονται ιδιαίτερα για το βαθύτερο τους νόημα. Αυτό όμως ισχύει για οποιονδήποτε κλάδο επιστήμης και εφαρμογής. Και στο σημείο αυτό προκύπτει η διαφορά μεταξύ των πραγματικών επιστημόνων και των τεχνιτών, όπου οι τεχνητές απλά εφαρμόζουν κάποιες τεχνικές, στις οποίες έχουν εκπαιδευτεί, ενώ οι επιστήμονες βρίσκονται στη διαδικασία της συνεχούς αξιολόγησης και της μελέτης, που τους παρέχουν τη δυνατότητα προσαρμογής και βελτίωσης. Για παράδειγμα, στην ψυχολογία επικρατεί η αντίληψη ότι ο «θυμός» πρέπει να εκφράζεται, αλλά λίγοι είναι αυτοί που προβληματίζονται με την αντίληψη, ότι από τι στιγμή που εμφανίζεται ένα τέτοια ψυχοφθόρο συναίσθημα με τόσες επιπτώσεις στον ψυχισμό και στον οργανισμό γενικά, η έκφρασή του ναι μεν ανακουφίζει προσωρινά, αλλά δεν αναιρεί τις συνέπειες. Οπότε είναι προτιμότερο να επιτευχθεί η δυνατότητα της αποφυγής ή πρόληψής του μέσω βαθύτερης κατανόησης των αιτιών που το προκαλούν. Ή, ένα άλλο παράδειγμα – στην αντίληψη αρκετών ψυχιάτρων επικρατεί ο ισχυρισμός ότι η χημική διαταραχή στον εγκέφαλο αποτελεί την αιτία των ψυχολογικών προβλημάτων. Που και πάλι δεν βασίζεται στην βαθύτερη γνώση της σύγχρονης επιστήμης, η οποία έχει πλέον αποδείξει ότι η διεργασίες στον εγκέφαλο αποτελούν την αντανάκλαση των εξωτερικών συνθηκών κατά την διαντίδραση τους με τις εσωτερικές ανάγκες του συγκεκριμένου οργανισμού.



giorgia     13/02/2017 15:53
Καλησπέρα σας . για ποιο λόγο ένας ψυχολόγος μας πάει απο το ένα άκρο του χαρακτήρα μας στο άλλο και μετά στη μέση λύση. αντί να μας πάει κατευθείαν στην μέση λύση όπου είναι και η ισορροπία. Υπάρχει κάποιος λόγος για αυτό ?

Ο πιο πιθανός λόγος μάλλον θα σχετίζεται με την αδεξιότητα του συγκεκριμένου ειδικού, εφόσον βέβαια δεν πρόκειται για αρχική αντίδραση ή αντίσταση, η οποία προκύπτει κατά τη σύγκρουση της νέας γνώσης ή της νέας προσέγγισης με τις παλιές, άκαμπτα εδραιωμένες αντιλήψεις της συγκεκριμένης προσωπικότητας.



Σελίδες:   << | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>