ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 460 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Ψυχοθεραπεία


Τανια    12/01/2017 12:01
Γιατρε διαβασα σε μια απαντηση για την αιτιολογια της ΙΔΨ: \\\\\\\"οι ψυχαναγκασμοί αποτελούν απλά τον τρόπο κάλυψης της έντασης των ψυχολογικών συγκρούσεων και εξαλείφονται αυτόματα και οριστικά με την επίλυση των εν προκειμένου συγκρούσεων. \\\\\\\" Αρα συμπερασματικα μπορουμε να πουμε οτι τα φαρμακα αντιμετωπιζουν τα συμπτωματα, ενω η οροστικη λυση ερχεται με την επιλυση των βαθυτερων συγκρουσεων. Εκανα ψεραπεια 2 χρονια με ψυχοδυναμικη προσεγγιση. Ο θεραπευτης ειχε την αποψη οτι φτανοντας στη ριζα του προβληματος θα λυθουν οι συγκρουσεις και θα εξαλειφθουν τα συμπτωματα της ΙΔΨ. Ωστοσο, μετα απο πολυ και επιπονη αναλυση παιδικων χρονων και οχι μονο, φτασαμε στη ριζα του προβληματος (το οποιο μαλιστα ηταν υπαρξιακο) και η αληθεια ειναι οτι βρεθηκαν απαντησεις σε ολα αυτα που εκανα και με βασανιζαν χρονια τωρα. Κατανοησα πολλες λανθασμενες αντιληψεις και πεποιθησεις και μπόρεσα να κανω αλλαγες στον τροπο σκεψης και συμπεριφορας. Τα συμπτώματα ομως της ΙΔΨ δεν εχουν αλλαξει. Συνεχιζουν οι ιδιες φοβιες, οι ιδιοι καταναγκασμοι, οι ιδιες τελετουργιες που μου καταστρεφουν τη ζωη. Ο θεραπευτης λεει οτι φτασαμε στο τελος της διαδικασίας. Εχω κοντρολαρει σοβαρα θέματα στη ζωη μου, αλλα στο θεμα της διαταραχης ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΙΠΟΤΑ. Τι πρεπει να κανω; Πως θα μπορεσω να μειωσω τους καταναγκασμους μου; χρειαζεται αλλου ειδους θεραπευτική προσεγγιση; τι μου προτεινετε αφου αυτο το σχημα με αυτον τον θεραπευτη ολοκληρωθηκε; Σας ευχαριστώ θερμα!

Ο βασικός στόχος της ψυχοθεραπείας δεν είναι η αντιμετώπιση κάποιας μεμονωμένης ψυχικής σύγκρουσης, αλλά η επίτευξη συνολικού τρόπου αντίληψης, ο οποίος θα επιτρέπει τη διατήρηση ή την επίτευξη της ψυχικής ισορροπίας σε κάθε ενδεχόμενη δυσκολία της πραγματικότητας. Εφόσον συνεχίζονται οι προσπάθειες απόσπασης της προσοχής μέσω των επιπρόσθετων πηγών έντασης, αυτό εκ των πραγμάτων σημαίνει ότι η αλλαγή των αντιλήψεων δεν έχει επιτευχθεί, ότι το άτομο συνεχίζει να είναι ευάλωτο σε κάποιες συγκρούσεις, αμφιβολίες οι δυσκολίες και ότι συνεχίζει να τις δραματοποιεί. Και αυτό με τη σειρά του σημαίνει ότι η προηγούμενη προσπάθεια δεν ήταν επαρκής, και εάν ο συγκεκριμένος ειδικός είναι πεπεισμένος ότι έκανε ό,τι μπορούσε ίσως να έχει νόημα να αναζητηθεί κάποιος άλλος ειδικός, που θα είναι σε θέση να εκτέλεση μια πληρέστερη προσέγγιση του ζητήματος.



Maria     11/01/2017 17:54
Καλησπέρα σας και Καλή Χρονιά. Ηθελα να ρωτήσω το εξής: Παλιά πήγαινα σε κάποια ψυχοθεραπεύτρια η οποία μάλιστα θεωρείται κορυφή στην μεθοδο EMDR.Μετά από κάποιο διάστημα σταμάτησα και την ενημέρωσα με e-mail. Τώρα, μετά από 5 χρόνια αποφάσισα να ξαναπάω στην ίδια. Στην αρχή αγνοούσε κάθε προσπάθειά μου γιά επικοινωνία και όταν την χιλιοπαρακαλεσα \\\\\\\"καταδέχθηκε\\\\\\\" να επικοινωνήσει και ήταν θυμωμένη μαζί μου γιατί, δήθεν, αμφισβήτησα την κατάρτισή της και την \\\\\\\"απελυσα\\\\\\\"μέσω του mail. Τώρα που ξανάρχισα μαζί της, έχω την εντύπωση ότι είναι σαν άλλος άνθρωπος. Πιό ψυχρή, πιό επιθετική λεκτικά, πιό αδιάφορη μαζί μου... Είναι σαν να με ζηλεύει... (Εγώ ,λέει, έχω δύο άνδρες που με αγαπούν και πολλές δεν έχουν κανέναν)(Οπως η ίδια). Μιά φορά την πήρα τηλέφωνο μέσα στην νύχτα (που αισθανόμουν πολύ άσχημα) και παρότι το άφησα να χτυπήσει μόνο μία φορά, την άλλη μέρα με έβρισε και μου είπε να μην το ξανατολμήσω. Οταν εγώ της απάντησα ότι \\\\\\\"εντάξει, κατάλαβα, θα σε πάρω τηλέφωνο μόνο αν είμαι στα πρόθυρα της αυτοκτονίας\\\\\\\", ξέρετε τί μου απάντησε? \\\\\\\"Αν είναι να αυτοκτονήσεις να μην έρχεσαι σε εμένα, να πάς σε κανένα ψυχίατρο, γιατί αν εσύ αυτοκτονήσεις και μαθευτεί, εγώ καταστράφηκα επαγγελματικά\\\\\\\"!! Τόση ψυχρότης! Και είμαι 48 ετών με 2 κοριτσάκια στην αρχή της εφηβείας... Ούτε γιά τα παιδιά μου δεν ένιωσε κάποιο οίκτο, που θα έμεναν ολομόναχα... Θέλω την γνώμη σας: Εσείς θα συνεχίζατε να πηγαίνετε σε αυτήν την ψυχοθεραπεύτρια, αν ήταν καλή στην δουλειά της. Επίσης μου έχει μπεί στο μυαλό ότι δεν αποκλείεται να θελήσει να με εκμεταλλευτεί οικονομικά, δήλαδή ενώ έχει τις γνώσεις να προχωρήσει γρήγορα την θεραπεία μου, θα το \\\\\\\"τραβάει\\\\\\\" γιά οικονομικούς λόγους... Ευχαριστώ

Γενικά οι έννοιες «καλός» και «κακός» είναι σχετικές και υποκειμενικές. Οπότε ένας θεραπευτής είναι «καλός» για τον συγκεκριμένο πελάτη μόνο στην περίπτωση που ο πελάτης αισθάνεται ικανοποίηση από τη διαδικασία, διαφορετικά ο συγκεκριμένος θεραπευτής δεν αρμόζει στη συγκεκριμένη περίπτωση βλ. http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=12



Μαργαρίτα    10/01/2017 22:07
Διάβασα (Λενα 09/01/2017 17:58) και θα ήθελα πολύ να ρωτήσω τη Λενα , αν θέλει βέβαι να πεει, πώς κατάφερε να σταματήσει να βλέπει τον συγκεκριμένο θεραπευτή; Χρειάστηκε υποστήριξη από άλλον ειδικό ή από μόνη της απότομα ή σταδιακά? Γιατρέ, τι πρέπι να κάνει σε μια τέτοια περίπτωση η θεραπευομένη (ή ο θεραπευόμενος) ? Οι απαντήσεις σας είναι πολύτιμες. Ευχαριστούμε πολύ !!! Μαργαρίτα

Το «πρέπει» στις περιπτώσεις αυτές δεν είναι λειτουργικό, καθώς αυτός που προσπαθεί να το προσδιορίσει, βασίζεται στα δικά του συναισθήματα και στια δίκες του δυνατότητες. Σε γενικές γραμμές ο θεραπευόμενος είναι αναγκαίο να αντιληφθεί και να αποδεχθεί ότι ο στόχος της ψυχοθεραπευτικής σχέσης δεν είναι η ικανοποίηση κάποιων προσωπικών απωθημένων, αλλά η επίτευξη της ψυχικής ισορροπίας. Εάν αυτή η αντίληψη γίνει αποδεκτοί, θα μειωθούν σε αρκετό βαθμό οι πιθανότητες πτώσης σε παγίδες, ακόμα και εάν αυτές προέρχονται από τις ανασφάλειες του θεραπευτή.



Λενα    09/01/2017 17:58
Σας διαβεβαιωνω κι εγω οτι συμβαινουν σκριβως οπως τα λεει η Μαργαριτα. \\\\\\\\\\\\\\\"Καμαρωνουν, κανοντας δηθεν ψυχοθεραπεια\\\\\\\\\\\\\\\". Εγω η ιδια πληρωνα για να τον βλεπω, να με γεμιζει ενοχές, να συντηρει την εξαρτηση μου και να βυθιζομαι στο χαος. Αυτοι οι υποτιθεμενοι ειδικοι, καταστρεφουν κοσμο, διαλυουν ανθρωπινες ψυχες, παιζουν το παιχνιδι τους μη εχοντας λυσει σοβαρα δικα τους θεματα. Παιρνουν κοσμο στο λαιμο τους και απομακρυνουν τους ασθενεις απο μια ουσιαστικη βοηθεια. Υπάρχουν ειδικοι και ειδικοι.... Ευχαριστω κυριε Κοτανιδη ξανα για ολη σας τη βοηθεια. Δυο χρονια, με τις απαντησεις σας με βοηθησατε χωρις να με γνωριζετε και χωρίς να σας γνωριζω. Να ειστε καλα!

Μην ξεχάσουμε ότι οι συγκεκριμένοι ειδικοί αποτελούν με τη σειρά τους προϊόντα της συγκεκριμένης κοινωνίας και εάν δεν έκαναν κάτι καλύτερο, όπως και οι γονείς μας, αυτό σημαίνει ότι δεν μπόρεσαν να το κάνουν λόγω ελλιπούς εκπαίδευσης και λόγω της επικρατούσας γενικής νοοτροπίας, η οποία σε αρκετές περιπτώσεις ακολουθεί την αρχή της «αρπαχτής».



Λενα    07/01/2017 12:40
Κυριε Κοτανιδη, συμφωνω μαζι σας και τα λετε καλα οσον αφορα την απαντηση στη Μαργαριτα και στο θεμα της εξαρτησης απο τον θεραπευτη. Ο συγκεκριμένος ομως θεραπευτης ουτε προσπαθησε να αποδειξει οτι η εξαρτηση ειναι νοητη, ουτε οτι μπορω να ζησω και μονη μου, ουτε να συμβάλει στην απομυθοποιηση της διαστρεβλωμενης μου αντιληψης περι ερωτα προς εκεινον. Αντιθετα ενισχυσε την εξαρτηση και αφηνε στην τυχη της την συζητηση και την επιλυση του προβληματος της εξαρτησης το οποιο και αυξανοταν ραγδαια μεσα μου. Ναι, κυριε Κοτανιδη, ειναι ανθρωποι κι αυτοί, εχουν αδυναμιες, μπορει και αλυτα θεματα η συγκρουσεις, δεν διαφωνω. Διαφωνώ ως προς το οτι αναλαμβανουν να βοηθησουν ανθρωπους ενω ειναι ανικανοι. Επιτελουν υποτιθεται λειτούργημα και πληρωνονται για τις υπηρεσιες τους. Αρα με απλη γλωσσα, κοροιδευουν τον κοσμο που καταφτανει με χιλια δυο προβληματα προσδοκωντας να ανακουφιστει... Ναι, ας ειναι αυτα μαθηματα για τους θεραπευομενους που ετυχαν τετοιο λαχειο. Ας ακουσει ο καθενας που ξεκινα ψυχοθεραπεια οτι ειναι ΠΟΛΥ ΛΙΓΟΙ αυτοι που πραγματικα τιμουν το επαγγελμα τους. Προσωπικα σας ευχαριστώ για ολες τις απαντησεις και τη βοηθεια που μου εχετε προσφερει μεσα απο αυτη τη στηλη. Σας ευχομαι τα καλυτερα για τη νεα χρονια!

Το επάγγελμα το ψυχοθεραπευτή είναι ένα επάγγελμα όπως κάθε άλλο. Και όπως και σε κάθε άλλο επάγγελμα προκύπτουν τα άτομα που έχουν περισσότερα ή λιγότερα προσόντα για την εκτέλεσή του ή έχουν καταβάλλει λιγότερες ή περισσότερες προσπάθειες για την αφομοίωσή του. Η αναζήτηση ενός άρτιου μηχανικού αυτοκινήτων για παράδειγμα παρουσιάζει τις ίδιες δυσκολίες και προϋποθέτει τις ίδιες προσπάθειες από την πλευρά του κάθε ενδιαφερόμενου.



Μαργαρίτα    06/01/2017 03:06
Διάβασα το (Λενα 05/01/2017 11:33) και έχω μια ερώτηση: Ποια ήταν η απάντηση-αντίδραση του θεραπευτή, μετά την γνωστοποίηση προς αυτόν , της Εξάρτησης και κυρίως των Ερωτικών Συναισθημάτων ; Ευχαριστώ κι εσάς και τη Λένα...

Στις παρόμοιες περιπτώσεις ο θεραπευτής καλείται να αποδείξει στον πελάτη του τη μην αντιστοιχία των συναισθημάτων του στην πραγματικότητα, δηλαδή να τον βοηθήσει να καταλάβει ότι η «εξάρτηση» αυτή είναι νοητή, και γενικά ο κάθε άνθρωπος μπορεί να ζήσει μια χαρά μόνος του, επιλέγοντας κατά καιρούς τα άτομα της αρέσκειάς του, τα οποία όμως δεν είναι ούτε μοναδικά, ούτε αναντικατάστατα. Η δε αντιμετώπιση των ερωτικών συναισθημάτων πραγματοποιείται μέσω της απομυθοποίησης του έρωτα και του ακριβούς προσδιορισμού των εννοιών του έρωτα και της ερωτικής σχέσης, ο οποίος (ο προσδιορισμός) παρέχει τη δυνατότητα διαχωρισμού των πραγματικά ερωτικών συναισθημάτων από μια πληθώρα των άλλων συναισθημάτων (οικειότητα, σεβασμός, εκτίμηση, θαυμασμός κ.λπ.) που συχνά συγχέονται με το ερωτικό συναίσθημα.



Λενα    05/01/2017 20:50
Ευχαριστώ για την απαντηση. Προκυπτει ενα ακομα ερωτημα: μεχρι να μαθει ο θεραπευομενος να αξιολογει τον εκαστοτε ειδικο, θα πρεπει αναποφευκτα να χαλασει αρκετα χρηματα και ψυχικη ηρεμια που δεν του περισσευουν.Πως θα προστατευτεί κανεις απο μια τετοια ταλαιπωρια;

Η διαδικασία εκμάθησης στις περισσότερες περιπτώσεις σχετίζεται με τα λάθη και με τις αποτυχίες βλ. http://www.psychologia.gr/drugs/drugs.htm αρχή της συναισθηματικής αξιολόγησης στο κεφάλαιο 4.6 Το συναίσθημα



Λενα    05/01/2017 11:33
Ο θεραπευτης που εβλεπα παλια, \\\\\\\"ατυπος\\\\\\\" κατα τα δικα του λεγομενα, μου κραταγε το παλτο να το φορεσω οταν εφευγα, μου κρατουσε το προσωπο για να με φιλησει (σταυρωτα ευτυχως), ανταλλαζε μαζι μου πολλα mail μεσα στη βδομαδα μεχρι την επομενη συνεδρια, δεχοταν να με δει 2 και 3 φορες μεσα σε διαστημα τριων ημερων (διπλες και τριδιπλες συνεδριες) και μου μιλουσε με πολλες βρισιες στο λογο του σαν να επινε καφε με τον κολλητο του. Η ερωτηση μου κυριε Κοτανιδη ειναι: ποιος εχει την ευθυνη για ολα αυτα; Ο θεραπευτης ή ο θεραπευομενος; Σημειωστε οτι ανεπτυξα και του το ειπα φυσικα, πληρη εξάρτηση και ερωτικη διαθεση στο προσωπο του. Σας ευχαριστώ.

Η κάθε διμερής σχέση συνοδεύεται από παράλληλες ευθύνες των συμμετεχόντων. Δηλαδή, οι άλλοι που μας συμπεριφέρονται με κάποιους συγκεκριμένους τρόπους έχουν τις δίκες τους ευθύνες ως προς την επίτευξη του θεμιτού τους στόχου, ενώ εμείς έχουμε τις δίκες μας ευθύνες ως προς την επίτευξη των δικών μας στόχων που σημαίνει ότι οι άλλοι συμπεριφέρονται προς εμάς με τον τρόπο που εμείς τους το επιτρέπουμε ή τον οποίο εμείς αναζητούμε έστω και ασυνείδητα. Και στο σημείο αυτό είναι αναγκαίο να μην ξεχνάμε ότι οι θεραπευτές είναι και αυτοί θνητοί άνθρωποι με τις δίκες τους αδυναμίες, ατέλειες και ανασφάλειες. Βέβαια το ιδανικό είναι ο θεραπευτής να έχει καταφέρει να λύσει τους δικούς του προβληματισμούς και τις δίκες του ανασφάλειες πριν ασχοληθεί με τους προβληματισμούς και με τις ανασφάλειες των άλλων, αλλά ως γνωστό το ιδανικό υπάρχει μόνο στην αφηρημένη ανθρώπινη αντίληψη, και σε αρκετές περιπτώσεις οι θεραπευτές ωριμάζουν κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής τους πορείας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δικαιολογείται η όποια συμπεριφορά τους, καθώς κάποια βασικά στοιχεία επαγγελματικής αρτιότητας είναι αναγκαίο να υπάρχουν εξ’ αρχής. Ωστόσο φαίνεται ότι το παρόν εκπαιδευτικό σύστημα δεν μπορεί να το εξασφαλίσει επαρκώς στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπως και σε αλλά επαγγέλματα ή σε άλλες ειδικότητες. Οπότε, στην ουσία, ο πελάτης είναι αυτός που καλείται να μάθει να αξιολογεί τον κάθε ειδικό, σύμφωνα με τη δική του ικανοποίηση και τη δική του πρόοδο, παρά να του παρέχει τυφλή εμπιστοσύνη, απαλλάσσοντας των εαυτό του από κάθε προσπάθεια και από κάθε ευθύνη.



Μαργαρίτα    04/01/2017 20:47
Καλησπέρα και καλή χρονιά.Διαβάζοντας θέματα που αφορούν ψυχολογία-ψυχοθεραπεία αναρωτιέμαι: Η σχέση θεραπευόμενου-Θεραπευτή μπορεί να εξελιχθεί σε φιλία; Επιτρέπεται να να περιέχει κάποιο άγγιγμα (στο χέρι ή τον ώμο π.χ.ή ανταλλαγή φιλιού ως καλωςόρισμα) όπως μεταξύ φίλων; Με δυο λόγια μπορεί να γίνουν μελλοντικά φίλοι; Ευχαριστίες.

Τα ζητήματα «επιτρέπεται»-«απαγορεύεται» είναι σχετικά, καθώς δεν μπορούν να αντανακλούν με πληρότητα την πραγματικότητα, όπου υπάρχει ένα μικρό και παράλληλα αρκετά αμφίβολο ενδεχόμενο μια ψυχοθεραπευτική σχέση να μετατραπεί σε φιλική όταν πρόκειται για εκπροσώπους του ίδιου φύλου. Όταν όμως πρόκειται για αντίθετα φύλα, τότε γενικά η φιλικότητα της συσχέτισης είναι αμφίβολη, καθώς έστω και ασυνείδητα, έστω και μονομερώς, όλο και εμφανίζονται ή υποθάλπονται κάποια συναισθήματα ερωτικού περιεχομένου.



Maria     22/12/2016 08:09
Καλημέρα σας. Ηθελα να ρωτήσω το εξής: Οταν ήμουν 20 ετών έχασα τον αδελφό μου σε τροχαίο (18 ετών), με τον οποίο είχα μιά εξαιρετική και στενή σχέση. Γιά να μην στενοχωρώ τους γονείς μας δεν έκλαιγα ποτέ και τα κρατούσα όλα μέσα μου.Μάλιστα, διάβαζα κανονικά γιά την Σχολή μου σαν να μην συνέβη τίποτα... Τώρα, μετά από 28 ολόκληρα χρόνια αισθάνομαι ξεκάθαρα ότι ο πόνος αυτός ποτέ δεν ξεπεράστηκε και έρχεται στην επιφάνεια με κάθε \\\\\\\"ασχετη\\\\\\\" ευκαιρία με πολύ μεγαλη ένταση, γιατί δεν πένθησα ποτέ αλλά έκρυβα τον πόνο μου. Ποιά ψυχοθεραπευτική προσέγγιση προτέινετε γιά την περίπτωση μου και περίπου πόση διάρκεια μπορώ να περιμένω ότι θα έχει? (αν βεβαίως μπορείτε να κάνετε κάποια εκτίμηση πάνω σε αυτό). Σας ευχαριστώ πολύ.

Η ένταση του πένθους της απώλειας στις περισσότερες περιπτώσεις σχετίζεται με την ποιότητα της καθημερινότητας του πενθούντος. Αυτό σημαίνει ότι, όσο πιο δυσάρεστη είναι η καθημερινότητα ενός ατόμου, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες προσκόλλησής του σε κάποια δυσάρεστα γεγονότα του παρελθόντος. Οπότε, ο όποιος ειδικός στις περιπτώσεις αυτές θα κληθεί να βοηθήσει τον πελάτη του, να ανακαλύψει αυτός ο ίδιος τις αιτίες της δυσαρέσκειάς του με την καθημερινότητα και να ξεπεράσει τις ανασφάλειες που τον εμποδίζουν να την διαμορφώνει σύμφωνα με τις ανάγκες και τις προτιμήσεις του. Όσον αφορά το είδος της ψυχοθεραπείας και τον αριθμό των συνεδριών βλ. http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=12



Σελίδες:   << | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>