ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 436 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Ψυχοθεραπεία


Ναντια    27/10/2016 09:50
Να ρωτήσω κι εγώ με τη σειρά μου πάνω στην ερώτηση Γιάννης 26/10: 1. πως μπορούμε να αξιολογησουμε αν ο ειδικός που επιλέξαμε είναι ο κατάλληλος; 2. Με ποιο τρόπο μπορούμε να μάθουμε τις γνώσεις του; 3. Σε αναζήτηση αλλού ειδικού, τι πρέπει να προσέξουμε και τι να επιδιώξουμε;

Η αξιολόγηση ενός ειδικού πραγματοποιείται βάσει της υποκειμενικής αίσθησης ικανοποίησης του πελάτη. Όταν ο πελάτης αισθάνεται ικανοποιημένος με την διαδικασία επικοινωνίας του με τον ειδικό, αυτό σημαίνει ότι ο συγκεκριμένος ειδικός είναι κατάλληλος για την περίπτωσή του. Και αντίθετα, όταν ο πελάτης δεν αισθάνεται ικανοποιημένος με την διαδικασία, αυτό σημαίνει ότι συγκεκριμένος ειδικός δεν είναι κατάλληλος για την περίπτωσή του, ανεξάρτητα από τον βαθμό αναγνώρισης των ικανοτήτων ή των επιτευγμάτων του από την υπόλοιπη κοινωνία. Ενώ στην αναζήτηση ενός ειδικού, αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να μην επαναλαμβάνουμε τα προηγούμενα μας λάθη και να αποφεύγουμε τις συνηθισμένες παγίδες της συναισθηματικής εμπλοκής σε μορφή φόβου, ενοχών, εξάρτησης κ.λπ.



Ελπιδα    18/10/2016 23:48
Καλησπέρα γιατρέ. Εδώ και 1 μήνα έληξε άσχημα η θεραπευτική σχέση που είχα ενάμιση χρόνο τώρα με τον θεραπευτή. Λέγοντας άσχημα εννοώ ότι εγώ πήρα την απόφαση να φύγω γιατί έβλεπα ότι δεν με βοηθούσε αλλά αντιθέτως με χειροτερευε. Δυστυχώς όμως εκείνος δεν το πήρε καλά και η τελευταία συνεδρία έμελλε να είναι άσχημη ως προς τις αντιδράσεις του (νεύρα, φωνές και ειρωνεία ). Το θέμα είναι ότι έχει περάσει τόσος καιρός και ακόμα νιώθω πολύ μεγάλη ένταση και θλίψη για όλα αυτά. Και κυρίως για τη θεραπεία που ναυάγησε. Είχα επενδύσει τη σωτηρία μου σε αυτόν τον άνθρωπο και τώρα γκρεμίστηκαν όλα. Κι ενώ εγώ είμαι αυτή που αποφάσισα να φύγω, αισθανομαι πολύ άσχημα που έληξε με τόσο κακό τρόπο. Σαν να γνώρισα μόλις έναν άλλο θεραπευτή από αυτον που ήξερα. Γιατί δεν μπορώ να πάω παρακατω; Γιατί νιωθω τόση θλίψη και πόνο; Είναι φυσιολογικό αυτο;; Πώς θα ξεπεράσω το γεγονός ότι εμπιστεύτηκα την ψυχή μου σε κάποιον και εκείνος φέρθηκε άσχημα;

Οι θεραπευτές δεν είναι σωτήρες αλλά άνθρωποι με όλα χαρακτηριστικά της ανθρωπότητας βλ. http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=0 ΑΝΝΑ 18/10/2016 22:10 και http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=12 . Οπότε έχει περισσότερο νόημα στην περίπτωση αποτυχίας μιας σχέσης να αναζητήσει κανείς μια άλλη εκδοχή ή μια άλλη ευκαιρία, παρά να αναλώνεται στις προσπάθειες επίρριψης των ευθυνών προς μια ή άλλη κατεύθυνση. Και μάλιστα η περίπτωση της αποτυχίας κατά την επιλογή του θεραπευτή προσφέρει την απόκτηση μιας αρκετά θετικής εμπειρίας, με την έννοια της γνώσης και της δυνατότητας αποφυγής των παρόμοιων περιπτώσεων στο εξής.



ΑΝΝΑ    18/10/2016 22:10
Πως ορίζεται το τέλος της ψυχοθεραπείας; Ποιος το καθορίζει; Χρειάζεται κάποιο διάστημα προετοιμασίας; Όταν ανέφερα ότι δεν ξέρω ποιο είναι το αίτημά μου τώρα-μετά από δυο χρόνια θεραπεία- και μήπως αυτό σημαίνει πως πρέπει να σταματήσω, πήρα την απάντηση ότι είναι ένα πρόωρο τέλος. Από την άλλη όμως όταν ρωτώ πόσο μπορεί να διαρκέσει μου απαντά πως δεν γνωρίζει. Πώς γίνεται αυτό;

Το τέλος της ψυχοθεραπείας και γενικά οποιασδήποτε θεραπευτικής παρέμβασης (με εξαίρεση των χειρουργικών επεμβάσεων) δεν μπορεί να οριστεί από τον θεραπευτή καθώς δεν είναι αυτός που ορίζει τον βαθμό και την ένταση των αρνητικών βιωμάτων του πελάτη, ενώ η κάθε περίπτωση σε διαφορά με τις περιπτώσεις των μηχανικών συνόλων εξατομικεύεται. Οπότε το τέλος της ψυχοθεραπείας ορίζεται από τον ίδιο τον πελάτη με δυο τρόπους: 1. Είτε η θεραπεία έχει πετύχει και ο πελάτης έχει αποκτήσει την ικανότητα ατομικής πορείας και αυτόνομης αντιμετώπισης των προβληματισμών που προκύπτουν, χάρη στις αποκτημένες γνώσεις και στις ικανότητες παρατήρησης και ανάλυσης που έχουν αναπτυχθεί κατά την ψυχοθεραπευτική διαδικασία, και σταδιακά αισθάνεται όλο και λιγότερη ανάγκη της υποστήριξης του θεραπευτή. 2 Είτε όταν ο πελάτης δεν αισθάνεται την ικανοποίηση από την διαδικασία, που σημαίνει ότι η ψυχοθεραπεία δεν επιτυγχάνει τους βασικούς της στόχους και η συνέχειά της σε κάθε περίπτωση δεν έχει ιδιαίτερο νόημα. Βέβαια υπάρχει και μια τρίτη εκδοχή, όταν ο πελάτης λόγω της αρχικής αντίδρασης και των συγκρούσεων που την ακολουθούν αποχωρεί προσωρινά από την ψυχοθεραπεία, βιώνει τις συνέπειες και ύστερα επανέρχεται έχοντας διαπιστώσει έμπρακτα για τις ευεργετική επίδρασή της. Όλα αυτά σημαίνουν ότι η θεραπευτική σχέση είναι όμοια με όλες τις υπόλοιπες σχέσεις που χαρακτηρίζουν τους ανθρώπους με την έννοια της μη οριστικότητας και των διακυμάνσεων, με τη μόνη διαφορά ότι η συμμετοχή του θεραπευτή καλείται να ορίσει τη συμπεριφορά του σε μορφή του σοφού γονιού, όπου ο γονιός παρέχει στο παιδί του την ελευθερία των επιλογών και είναι πρόθυμος να το βοηθήσει σε κάθε περίπτωση ανάγκης χωρίς να αισθάνεται τα συνηθισμένα αισθήματα «εγκατάλειψης», «απόρριψης», «αμφισβήτησης» κ.λπ. Δηλαδή, η επιτυχία της ψυχοθεραπείας σε μεγάλο βαθμό εξαρτάται από το κατά πόσο ο ίδιος ο θεραπευτής έχει πετύχει την προσωπική του ψυχική ισορροπία.



Λουκία     07/10/2016 19:19
Γιατρέ σας ευχαριστώ για όλα. Συνοδεψατε με τις απαντήσεις σας τόσες απορίες μου μεσα σε ένα πολύ δύσκολο διάστημα που πέρασα. Όσες απαντήσεις πήρα από σας, τις κράτησα μέσα μου για να μπορώ να δω κάποια στιγμή τι θα κάνω στη συνέχεια. Έζησα για 2 χρόνια μια ψυχοθεραπευτικη διαδικασία η οποία δυστυχώς μου προκάλεσε μεγάλο πόνο, έντονη ταλαιπωρία και λειτούργησε μέσα μου με το χειρότερο τρόπο. Δεν μπορώ να πιστέψω ακόμα και τωρα ότι οι θεραπείες στις οποίες ζητούν οι άνθρωποι βοήθεια μπορούν να είναι έτσι. Παρόλο που βγαίνω από αυτήν χειρότερη από πριν, δεν θα αφορισω τον κλάδο ούτε θα ρίξω στον Καιάδα αυτούς που τον υπηρετούν. Γιατί σίγουρα εκεί έξω υπάρχουν σωστοί ανθρωποι και επαγγελματιες που προσφέρουν βοήθεια και πραγματική θεραπεία. Όσες φορές σας ρώτησα κάτι αντίστοιχο, πάντα η απάντησή σας ήταν μια: \\\\\\\"η ψυχοθεραπεία δεν είναι αποτελεσματικη αν δεν συνοδεύεται από αίσθημα ικανοποιησης\\\\\\\" Σε αυτό μακάρι να σας είχα ακούσει νωρίτερα. ... Να είστε πάντα καλά. Σας ευχαριστώ από καρδιάς για το έργο που κάνετε και για τη βοήθεια που μου προσφέρατε σε ατομικό επίπεδο χωρίς καν να με γνωρίζετε.

Η έννοια το «σωστού» είναι αρκετά σχετική. Περισσότερο εύστοχος είναι ο χαρακτηρισμός «ταιριαστός». Αυτό σημαίνει ότι αφενός οι ψυχοθεραπευτές είναι άνθρωποι όπως όλοι υπόλοιποι, με τα δικά τους «ελαττώματα», τα οποία στην ουσία δεν είναι τίποτα άλλο, παρά οι κοινές ανθρώπινες ανασφάλειες, ο βαθμός ανάπτυξης της ικανότητας εκλογίκευσης και η επάρκεια γνωστικής βάσης. Όταν ένας ειδικός δεν έχει πετύχει αυτούς τους παράγοντες σε αρκετό βαθμό, τα αποτελέσματα των υπηρεσιών του θα είναι αμφίβολα. Αφετέρου, ακόμα και να είναι ο ψυχοθεραπευτής άρτια προσανατολισμένος, η ικανοποίηση από την ψυχοθεραπευτική διαδικασία εξαρτάται και από τις τρέχουσες ανάγκες του πελάτη και από την ετοιμότητά του να δεχθεί τις διαφορετικές, και σε αρκετές περιπτώσεις – αντίθετες διαπιστώσεις. Όσον αφορά το έργο, αυτό στοχεύει στην γενική αύξηση του γνωστικού επιπέδου του πληθυσμού, καθώς όταν βελτιώνεται το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζούμε οι ίδιοι, αυτό συνοδεύεται και από την βελτίωση και της προσωπικής μας κατάστασης με άμεσο ή έμμεσο τρόπο.



Λουκία     06/10/2016 23:06
Σας ευχαριστώ για την τόσο αναλυτική απάντηση. Τι γίνεται στην περίπτωση που ο θεραπευτής δεν στέκεται γνήσιος απέναντι στον ασθενή και τη διαδικασία; Και λέγοντας γνήσιος εννοω ότι δεν ήταν ξεκάθαρος στα λεγόμενά του, στις αντιλήψεις του, στον τρόπο που ασκούσε τη θεραπεία και στην όλη εικόνα που έβγαζε προς τον ασθενή. Όταν μέσα στη θεραπευτική διαδικασία τα περισσότερα μηνύματα από την πλευρά του ήταν \\\\\\\"δίπλα μηνυματα\\\\\\\" που μπέρδευαν τον ασθενή και δημιουργούσαν σύγχυση καιεντάσεις σε υπερβολικό βαθμό. Μπορεί κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις να υπάρξει θεραπεία ; Μπορεί να βοηθηθεί κατ\\\\\\\'αυτόν τον τρόπο ο ασθενής; Σας ευχαριστώ πολύ.

Η ψυχοθεραπεία δεν είναι αποτελεσματική εάν δεν συνοδεύεται από γενικό συναισθηματικό πλαίσιο ικανοποίησης. Όσον αφορά τις πιθανές επιλογές στις παρόμοιες περιπτώσεις βλ. http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=12



Λουκία     06/10/2016 16:23
Γιατρέ Καλησπέρα. Τελικά η μεταβίβαση υπάρχει στην σύγχρονη ψυχοθεραπεία; Δεχόμαστε την ύπαρξη της ή είναι ένας όρος που έβρισκε ανταπόκριση στη μέθοδο της ψυχανάλυσης μιας άλλης εποχής; Αναρωτιέμαι πως μπορεί να μεταβιβαζει ο ασθενής ένα πρόσωπο του παρελθόντος πάνω στον θεραπευτή αφού η πραξη της μεταβίβασης γίνεται στο παρόν, ενώ οι προβληματικες καταστάσεις και προβληματικά πρόσωπα ανήκουν κυρίως στο παρελθόν του ασθενή και μάλιστα ένα πολύ μακρινό παρελθον; Μήπως τελικά η μεταβίβαση είναι ένα υποκειμενικό στοιχείο και δεν ανταποκρινεται εντελώς στο σήμερα και την πραγματικότητα του ασθενή;

Η μεταβίβαση υπάρχει ανεξάρτητα και αυτόνομα, διότι υπόκειται στις αρχές της συναισθηματικής αξιολόγησης και συνειρμικής σκέψης βλ. http://www.psychologia.gr/drugs/drugs.htm τα κεφάλαια 4.6 Το συναίσθημα, 4.10 Η συνειρμική σκέψη και 4.7 Μηχανισμοί της σκέψης και της απομνημόνευσης. Αυτό σημαίνει ότι η μνήμη διατηρεί κάποια γεγονότα και δεδομένα μόνο χαρεί στην συναισθηματική τους αξιολόγηση. Δηλαδή, η απομνημόνευση πραγματοποιείται όταν κάτι έχει συναισθηματική αξία είτε αρνητική (για την μελλοντική αποφυγή παρόμοιων περιστατικών), είτε θετική (για την διατήρηση των κινήτρων για την επανάληψη). Αυτός είναι ο βασικός ρόλος των συναισθημάτων όλων των ζωντανών οργανισμών, ενώ η αρχή της συναισθηματικής αξιολόγησης είναι απαραίτητη προϋπόθεση επιβίωσης. Όταν λοιπόν αντιλαμβανόμαστε κάτι ή κάποιον, αυτόματα αναδύονται τα αποθηκευμένα συναισθήματα έχοντας ως βάση κάποια κοινά χαρακτηριστικά, και το υποκείμενο που βρίσκεται στην αντίληψή μας τείνει να χαρακτηρίζεται βάσει αυτών των συναισθημάτων. Για παράδειγμα, εάν ακούγαμε ένα μουσικό κομμάτι σε ένα συγκεκριμένο συναισθηματικό πλαίσιο π.χ. όταν για κάποιο λόγο ήμασταν λυπημένοι, το άκουσμα του ίδιου κομματιού μετά από αρκετά χρόνια, όταν πια δεν είμαστε λυπημένοι, ασυναίσθητα θα προκαλέσει ανάλογα συναισθήματα, και αιφνιδίως θα βρεθούμε με έκπτωση της διάθεσης χωρίς να είμαστε σε θέση να αντιληφθούμε την αιτία της. Ο μηχανισμός ταύτισης των παρόντων γεγονότων με τις εμπειρίες του παρελθόντος ονομάζεται συνειρμική σκέψη. Με τον τρόπο αυτό πραγματοποιείται ο μηχανισμός μεταβίβασης, όταν στο πρόσωπο του θεραπευτή γίνονται αντιληπτά κάποια χαρακτηριστικά που συνδέονται με τις εμπειρίες του παρελθόντος (είτε θετικά, είτε αρνητικά). Ο ανορθολογισμός της συναισθηματικής αντίληψης στον άνθρωπο προκύπτει χάρη στην ανεπτυγμένη ικανότητα αφηρημένης σκέψης, η οποία, στις περιπτώσεις ελλιπούς εκμάθησης και ανεπάρκειας της γνωστικής βάσης τείνει να διαστρεβλώνει τα συμπεράσματα και προβαίνει στις αβάσιμες εικασίες. Ως εκ τούτου η θεραπευτική παρέμβαση στοχεύει κυρίως στην αποκόλληση από την τάση έτοιμης και πάγιας αξιολόγησης και αντίστοιχης συναισθηματικής συσχέτισης, και στην επίτευξη της αντικειμενικότερης αντίληψης, βασισμένης στην παρατήρηση του συνόλου των χαρακτηριστικών και στην έμπρακτη και διαχρονική τους επιβεβαίωση.



Βασίλης     04/10/2016 13:57
Γιατρέ η ψυχοθεραπεία μέσω Skype έχει τα ίδια αποτελέσματα με αυτή που γίνεται στο γραφείο του θεραπευτεί

Η ψυχοθεραπεία μέσω του Skype δεν διαφέρει από την κλασική, παραδοσιακή θεραπεία και έχει τα ίδια αποτελέσματα, εφόσον γίνει αποδεκτή από τον πελάτη, ο οποίος εξ’ αρχής δε θα αισθάνεται ανάγκη άμεσης επαφής ως απαραίτητη προϋπόθεση ανακούφισης από το άγχος και από την απελπισία.



Κορινα    04/10/2016 00:19
Καλησπέρα γιατρέ. Τι γνώμη έχετε για την τεχνική της παραδοξης παρέμβασης στην ψυχοθεραπεία; Είναι τεχνική που χρησιμοποιειται στις μέρες μας ή αφορά παλαιότερους θεραπευτές; Τα αποτελέσματα της έχουν αποδειχθεί ότι βοηθούν τον ασθενή; Σας ευχαριστώ πολύ.

Τα αποτελέσματα της οποιασδήποτε μεθόδου είναι αμφίβολα εάν αυτή δε συνοδεύεται από την κατανόηση, αρχικά από τον θεραπευτή και ύστερα από τον ίδιο τον ενδιαφερόμενο, των πρωταρχικών αιτιών (φυσιολογικών , με την έννοια της φυσιολογίας του εγκεφάλου, εκπαιδευτικών και κοινωνικών) που επηρεάζουν την εμφάνιση και την εδραίωση των συγκεκριμένων συναισθημάτων και συμπεριφορών. Επίσης είναι αναγκαία η αφομοίωση των μηχανισμών της συμπεριφοράς και των αντιδράσεων σε βαθύτερο γνωστικό επίπεδο ώστε να επιτυγχάνεται η αντικειμενική ερμηνεία των γεγονότων, των φαινομένων και των διαντιδράσεων, και να αποφεύγονται οι διαστρεβλώσεις που συνηθίζονται να χαρακτηρίζονται ως «παραλογισμοί». Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται η αποφυγή των κοινών συναισθηματικών παγίδων, η διατήρηση της ψυχικής ισορροπίας και, ως συνέπεια η αποτελεσματικότητα της συμπεριφοράς, βασισμένης στην λογική επεξεργασία και αποκομμένης από τα άστοχα συναισθήματα, αυξάνεται σημαντικά, παραμένοντας ωστόσο στο πλαίσιο λαθών και αποτυχιών που αποτελούν το αναπόσπαστο μέρος της διαδικασίας εκμάθησης βλ. http://www.psychologia.gr/drugs/drugs.htm τα κεφάλαια 4.7 Μηχανισμοί της σκέψης και της απομνημόνευσης, 4.9 Εμπειρίες και αυταπάτες, 4.10 Η συνειρμική σκέψη, 4.11 Η αφηρημένη σκέψη.



ΒΑΣΙΛΗΣ    02/10/2016 21:01
Καλησπέρα ποια είναι η γνώμη σας για την συστημική αναπαράσταση; και αν μπορεί να ερμηνεύσει τα αποτελέσματα της κάποιος που δηλώνει ψυχοθεραπευτής χωρίς να είναι ψυχολόγος

Η ψυχοθεραπεία δεν είναι μια ξεχωριστή επιστήμη, αλλά μια μέθοδος παρέμβασης στον ψυχισμό, η οποία μπορεί να χρησιμοποιείται από τους ειδικούς και των δυο ειδικοτήτων (ψυχίατροι και ψυχολόγοι) εφόσον υπάρχει αντίστοιχη εκπαίδευση και εμπειρία. Εξάλλου η επιστήμη της ψυχολογίας έχει επινοηθεί και αναπτυχθεί από τους ψυχιάτρους, ενώ ο σχετικός της αποχωρισμός από την ψυχιατρική έλαβε θέση στα μέσα του 20ου αιώνα χάρη στην αλματώδη ανάπτυξη της φαρμακολογίας και στην γενική εμμονή της ανθρωπότητας να επιλύει τα οποία προβλήματα φαρμακευτικά βλ. http://www.psychologia.gr/drugs/drugs.htm το κεφάλαιο 1 Ορισμός Αυτογνωσίας. Όσον αφορά τη συγκεκριμένη μέθοδο, αυτή επίσης αποτελεί ένα εργαλείο, η αποτελεσματικότητα του οποίου εξαρτάται κυρίως από το γνωστικό επίπεδο του ειδικού που το εξασκεί, καθώς οποιαδήποτε μέθοδος δε θα είναι λειτουργική εάν δε διευρυνθεί η γνωστική βάση του θεραπευόμενου, η οποία μεταδίδεται από τον ειδικό βλ. http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=12



Χαρα    22/09/2016 19:55
Καλησπέρα γιατρέ. Έχω δύο ερωτηματα: 1. Μπορεί ένας θεραπευτής που δεν πιστεύει στη θεωρία μιας προσέγγισης (πχ γνωσιακη) να ασκήσει το πρακτικό της κομμάτι; 2. Με ποιους τρόπους ο θεραπευτής αντιμετωπιζει την αντίσταση του ασθενή στη θεραπεία; Ενδείκνυται να την αντιμετωπισει ενισχύοντας την; Κάνοντας δηλαδή τον ασθενή να βιωσει ακόμα περισσότερο την αντίσταση του; Σας ευχαριστώ για όσες φορές έχετε βοηθήσει.

Όταν ένα άτομο δεν ασπάζεται κάποιες αντιλήψεις, οι προσπάθειες του να ασχοληθεί με τον συγκεκριμένο τομέα θα παρεμποδίζονται από την εσωτερική αντίσταση. Όσον αφορά την υπέρβαση της αντίστασης, η αποτελεσματικότητα της ενίσχυσής της (κατά κανόνα μέσω της επιβολής) είναι αρκετά αμφίβολη, καθώς η επιτυχία της ψυχοθεραπείας σε μεγάλο βαθμό εξαρτάται από την ενεργή συμμετοχή του θεραπευόμενου, η οποία είναι ανέφικτη στις περιπτώσεις αντίστασης και ως συνέπεια επικράτησης της αρνητικής συναισθηματικής αξιολόγησης της διαδικασίας. Η αντίσταση εξουδετερώνεται σταδιακά, με την απόκτηση εμπιστοσύνης του θεραπευόμενου όταν διαπιστώνονται έμπρακτα (στην πραγματική ζωή) τα λεγόμενα κατά τη διάρκεια της ψυχοθεραπείας και τα επιχειρήματα του θεραπευτή, αρκεί ο τελευταίος να έχει υπομονή γνωρίζοντας τις αρχές απομνημόνευσης και μην περιμένοντας τις άμεσες και ολοκληρωτικές αλλαγές στην αντίληψη του θεραπευόμενου.



Σελίδες:   << | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>