ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 385 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Ψυχοθεραπεία


Νέος Φοιτητής    13/03/2016 20:31
Γεια σας και πάλι!! Θάθελα να ρωτήσω, αν ο ψυχοθεραπευτής/τρια νιώσει έλξη προς θεραπευόμενο άτομο, κάτω από ποιες συνθήκες μπορεί να συνεχίσει την ψυχοθεραπεία; εννοώ, είναι σε θέση να το ελέγξει, ζητά ψυχοθεραπευτική βοήθεια από συνάδελφό του, ή διακόπτει τη συνεργασία; Ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας!

Εάν ο θεραπευτής αισθάνεται ερωτική έλξη προς τη θεραπευόμενη η ψυχοθεραπευτική διαδικασία αποκτά πολύ αμφίβολες προοπτικές, ενώ η τάση αυτή συνήθως οφείλεται στις άλυτες ανασφάλειες του θεραπευτή (όπως για παράδειγμα η ανάγκη αυτοεπιβεβαίωσης) που χρήζουν την άμεση αντιμετώπιση, καθώς στην περίπτωση της ψυχοθεραπείας η λαϊκή παροιμία «Τσαγκάρης χωρίς παπούτσια» δεν ισχύει.



Power    12/03/2016 23:34
Καλησπέρα σας ! Διάβασα το ( ΓΙΑΝΝΗΣ 03/03/2016 20:28 )όπου λέει πως η ψυχοθεραπεία δεν οδήγησε πουθενά. Αυτό συμβαίνει συχνά και τότε επιβάλλεται να αλλάξεις ψυχοθεραπευτή. Δεν πετυχαίνουν όλα με την πρώτη... Παντού συνβαίνει... POWER.. Ευχαριστίες πολλές!

.



Ν    21/02/2016 11:54
Καλημέρα γιατρέ. Ήθελα να ρωτήσω :τι ειναι η κατακλυσμικη μεθοδος στην ψυχοθεραπεια;Χρησιμοποιειται ή είναι παλιότερη μέθοδος αντιμετωπισης των φοβιων; σας ευχαριστώ

Η κατακλυσμική τεχνική εκφράζεται στην έκθεση του ατόμου σε έντονο άγχος για αρκετό διάστημα (έως και μια ώρα). Όταν το φοβικό άτομο εκτεθεί στη φοβογόνο κατάσταση, το άγχος του θα φτάσει σε κάποιο επίπεδο και μετά θα αρχίσει να πέφτει από μόνο του ( εξοικείωση). Η διαδικασία επαναλαμβάνεται αρκετές συνεδρίες έως ότου το άγχος φτάσει στο μηδέν ( απόσβεση). Αυτό μαθαίνει στον θεραπευόμενο πως δεν χρειάζεται να καταφεύγει στην συμπεριφορά αποφυγής προκειμένου να μειωθεί το άγχος του. Από θεωρητικής πλευράς το πιθανότερο είναι ότι η τεχνική αυτή συνδέεται με αυτό που ονομάζουμε «προστατευτική αναστολή». ΄Οταν δηλαδή ένα ερέθισμα αυξηθεί υπερβολικά τότε και ο οργανισμός καταβάλλει μεγαλύτερη προσπάθεια αντιμετώπισής του. Στις κατακλυσμικές τεχνικές ο θεραπευτής συνοδεύει το άτομο στην πραγματική έκθεσή του στη φοβογόνο κατάσταση. Η παρουσία του θεραπευτή φαίνεται να δρα πολλαπλώς (μίμηση προτύπου, συναισθηματικού ανταγωνισμού κ.λπ.) Το άγχος μπορεί να είναι καμιά φορά έντονο και μερικοί δεν θέλουν να συνεχίσου αυτή τη θεραπεία. Θεωρείται ότι η κατακλυσμική τεχνική βρίσκεται στις πρώτες επιλογές για τα ψυχαναγκαστικά συμπτώματα και τις φοβίες, ωστόσο η αποτελεσματικότητά της είναι αμφίβολη, διότι οι φοβικές ιδέες και οι ψυχαναγκασμοί αποτελούν τον τρόπο ψυχολογικής άμυνας όταν ο εγκέφαλος προσπαθεί μέσω της απόσπασης της προσοχής να αμβλύνει τις βαθύτερες εσωτερικές συγκρούσεις και, απ’ ό,τι δείχνει η πρακτική στην περίπτωση απευαισθητοποίησης σε ένα φοβικό ερέθισμα αμέσως προχωρά στην εύρεση του νέου. Από την άποψη αυτή οι τεχνικές της απευαισθητοποίησης είναι χρήσιμες από την πλευρά αρχικής αποφυγής της υπερβολικής τραγικοποίησης, αλλά δεν αντιμετωπίζουν τις αρχικές αιτίες των προβλημάτων.



Μαρία    13/02/2016 22:01
Καλησπέρα! Διάβασα την (ΦΑΝΗ 10/02/2016 14:40)Δεν είμαι ειδικός, αλλά νομίζω ότι πλέον δεν είναι απαραίτητο να περιορίζεται στον μικρό τόπο όπου ζει κάποιος. Μπορεί να βρεί έναν καλό ειδικό ψυχικής υγείας (ψυχίατρο-ψυχοθεραπευτή) σε μία μεγάλη πόλη και μετά να συνεχίσει θεραπευτικές συνεδρίες μέσω skype. Δεν ξέρω, εγώ αυτό θα έκανα. Ποια είναι η άποψήσας ? Χιλια ευχαριστώ !

Το ζήτημα είναι ότι κάποιοι άνθρωποι δεν είναι σε θέση να αποδεχθούν συναισθηματικά τη φαινομενική απόσταση κατά την επαφή μέσω του skype και ειδικά αυτό αφορά τα άτομα που δεν είναι εξοικειωμένα με τα νέα ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας. Ωστόσο, για τα εξοικειωμένα άτομα σίγουρα υπάρχει αυτός ο τρόπος, ο οποίος όχι μόνο τους προσφέρει περισσότερη άνεση, αλλά και εμπλουτίζει τις δυνατότητες επιλογής του θεραπευτή που εκφράζει το θεμιτό τρόπο προσέγγισης και σκέψης.



Νέος Φοιτητής    13/02/2016 10:57
Καλή σας μέρα ! Ο κώδικας Ιατρικής δεοντολογίας ισχύει και (1) για ψυχολόγους (2) για ψυχοθεραοπευτές (3) για συμβουλευτική ? Ή για κάθε περίπτωση υπάρχει άλλος κώδικας? Αν θέλετε μου λέτε ή με παραπέμπετε να διαβάσω. Ευχαριστώ πολύ! Τι διαφορά έχει η συμβουλευτική ψυχοθεραπεία από τα υπόλοια είδη ψυχοθεραπείας ? Πώς ειδικεύεται ένας ψυχολογος σε αυτό τον τομέα? Και πάλι ευχαριστώ

(1) Ο κώδικας Ιατρικής δεοντολογίας ισχύει για τους ιατρούς που έχουν λάβει τον τίτλο ειδικότητας και εξασκούν το επάγγελμα. (2) Για τις περιπτώσεις της ψυχοθεραπευτικής παρέμβασης υπάρχει μια σχετικά διαφοροποιημένη προσέγγιση. Για παράδειγμα, η ερωτική συσχέτιση με την ασθενή στην παραδοσιακή ιατρική δεν αντιμετωπίζεται τόσο αυστηρά. (3) Η Συμβουλευτική βραχυχρόνια θεραπεία προέκυψε με την συσχέτιση της ψυχοθεραπείας με την ασφαλιστική κάλυψη, όπου οι ασφαλιστικές εταιρίες ήταν περιοριστικές ως προς τα δικαιούμενα πόσα. Και αυτό ώθησε τους θεραπευτές στην υιοθέτηση νέου τρόπου προσέγγισης. Όσον αφορά τη διαφορά της, αυτή έγκειται στην επιφανειακή αντιμετώπιση των ζητημάτων χωρίς να αποσαφηνίζονται επαρκώς οι αρχικές αιτίες και χωρίς να πραγματοποιείται η εκπαίδευση του θεραπευόμενου στην αυτόνομη πορεία. Εφαρμόζεται κυρίως η πρακτική των έτοιμων λύσεων, η αποτελεσματικότητα των οποίων και να είναι επιτυχής είναι εξίσου βραχυχρόνια όπως και η θεραπεία.



Κ    13/02/2016 09:31
Κάνω ψυχοθεραπεια εδώ και ένα χρόνο.Βρίσκομαι στην εξής δυσάρεστη για μένα, ευχάριστη όπως λένε οι θεραπευτές κατάσταση της εξάρτησης από τον θεραπευτή μου. Τον σκέφτομαι 24 ώρες το 24 ωρο.Δεν τον σκέφτομαι ερωτικα-σεξουαλικα. Απαιτώ από εκεινον όμως νοερά να ασχολείται μαζί μου,να μου δείχνει το ενδιαφέρον του,να με φροντίζει και να αισθάνεται όπως κι εγώ. Αποζητω να είμαι για εκεινον μοναδική και έχω ακουμπήσει πάνω του όλη την σωτηρία μου.Φυσικά ξέρω πως ούτε μοναδική είμαι ούτε εκείνος θα νιώσει ποτέ έτσι. Είμαι απλώς αλλά ένα περιστατικό από τα πολλά. Όλη μου η ζωή περιστρεφεται γύρω από αυτόν. Τι μου είπε, τι συζητήσαμε, τι μοιράστηκε μαζί μου. (Τα στοιχεία της προσωπικής του ζωής που μοιράζεται πολυ συχνα μαζί μου εν τείνουν ακόμα περισσότερο την κατάσταση αυτη) Τη στιγμή που δεν τον φαντασιωνομαι ερωτικά,δεν μπορώ να καταλάβω το εινσι αυτό που μου συμβαίνει.Ή συμπεριφορά μου παραπέμπει σε ερωτευμένο άνθρωπο. Όμως σας ξαναλέω ότι δεν τον βλέπω έτσι. Θέλω όμως να ήμουν συνέχεια μαζί του, να μιλάμε,να κάνουμε παρέα. Γιατί μου συμβαίνει αυτο;Υπάρχει περίπτωση να ξεπεραστεί; Μήπως τελικά είμαι ερωτευμένη και δεν θέλω να το παραδεχτω;Υποφέρω από όλο αυτό και έχω την αίσθηση ότι δεν με οδηγεί πουθενά. Σας ευχαριστώ.

Ο ειδικός σε μια πετυχημένη θεραπευτική σχέση καλείται να αναλάβει το ρόλο του «σοφού γονιού», ο οποίος μαθαίνει να περπατά το παιδί που δεν είναι σε θέση να το κάνει αυτόνομα κρατώντας το από το χέρι του (εξού και η ανάγκη του παιδιού για τη συνεχή του παρουσία). Ο «σοφός γονιός» λοιπόν όταν παρατηρεί ότι το παιδί αναπτύσσει την ικανότητα αυτόνομης πορείας σταδιακά το ενθαρρύνει στην αποκοπή από την υποστήριξή του μέσω της ανάπτυξης της παρατηρητικότητας και της αποδοχής της αντίληψης για την αναγκαιότητα των λαθών και των αποτυχιών, μη κατακριτέων και αναγκαίων ως βασικό τρόπο εκμάθησης. Εφόσον το σκεπτικό του θεραπευτή συνοδεύεται από τα θετικά αποτελέσματα είναι επόμενο ο θεραπευόμενος να αισθάνεται ευχάριστα κατά την αναπαραγωγή του συγκεκριμένου σκεπτικού και ως συνέπεια κατά τη συσχέτιση του συγκεκριμένου ατόμου με το συγκεκριμένο τρόπο σκέψης και αντίληψης. Η σύγχυση με τα ερωτικά συναισθήματα προκύπτει ως συνέπεια της γενικής σύγχυσης για την ερωτική συσχέτιση, όπου στις περισσότερες περιπτώσεις επικρατεί η αντίληψη ή ανάγκη για απόλυτη αποδοχή άνευ ορίων (κοινώς ονομαζόμενη αγάπη). Η μεταβατική φάση της φαινομενικής «εξάρτησης» επιλύεται σταδιακά με την εκμάθηση του θεραπευόμενου στο νέο τρόπο σκέψης και αντίληψης και με την απόκτηση της αναγκαίας σχετικής γνώσης. Για το λόγο αυτό το χρονικό διάστημα της περιόδου αυτονόμησης εξατομικεύεται και εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως για παράδειγμα από το αρχικό γνωστικό επίπεδο ή από το επίπεδο αντικειμενικότητας στην προσέγγιση των τρεχόντων ζητημάτων.



Μιράντα    07/02/2016 23:37
Καλησπέρα σας! Θάθελα να κάνω κι εγώ κάποιες ερωτήσεις: 1)Ο ψυχοθεραπευτής υπάρχει περίπτωση να είναι ο πραγματικός εαυτός του κατά τη συνεργασία με το θεραπευόμενό του; 2)Η ψυχοθεραπεία ξέρω πως δεν έχει στάνταρ διάρκεια, όμως αν διαρκεί πάνω από 1 ή 2 χρόνια (με καλό αποτέλεσμα) σημαίνει ότι δεν πάει καλά κάτι ; Ευχαριστώ !

1) Η ψυχοθεραπευτική σχέση καλείται να αποτελέσει το έγκυρο παράδειγμα της διαπροσωπικής σχέσης, το οποίο θα συμβάλλει αποφασιστικά στη διόρθωση των στρεβλώσεων του παρόντος κοινωνικού και εκπαιδευτικού συστήματος. Οπότε, εάν η θέση του θεραπευτή δεν εκφράζει το γνήσιο πραγματικό εαυτό του, και το αποτέλεσμα της συνεργασίας θα έχει αμφίβολη έκβαση που δε θα ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και κατ’ αντιστοιχία δε θα είναι αποτελεσματική και βιώσιμή μακροπρόθεσμα. Για το λόγο αυτό την αποφασιστική σημασία έχουν η ωριμότητα του ίδιου του θεραπευτή, το επίπεδο της γνώσης του και ο βαθμός επίλυσης των προσωπικών του ανασφαλειών που του επιτρέπουν να αναλάβει και να εκτελεί το ρόλο του «σοφού γονιού» ή του «σοφού δασκάλου». 2) Η ψυχοθεραπεία ή μάλλον – η Αυτογνωσία, δεν έχει το τέλος της καθώς αφενός η διαδικασία γνώσης δεν έχει όρια και αφετέρου ο άνθρωπος αλλάζει διαρκώς και ασταμάτητα. Ως εκ τούτου, η βασική πρόκληση της ψυχοθεραπείας σχετίζεται με την εκπαίδευση του «θεραπευόμενου» στην αυτόνομη πορεία και με τη διερεύνηση του εαυτού του, όπως ακριβώς συμβαίνει για παράδειγμα με τους νέους επιστήμονες στα πανεπιστήμια που στην αρχή έχουν την εποπτεία των έμπειρων καθηγητών και στη συνέχεια ακολουθούν την πορεία τους αυτόνομα.



στελλα    06/02/2016 13:07
Καλημέρα. Κάνω ψυχοθεραπεια εδώ και ένα χρόνο σε ψυχολογο για ιδψ και κατάθλιψη. Δεν έχω δει καμιά βελτίωση. Το αντίθετο μπορώ να πω. Θεωρείτε ότι αφού αυτό δεν φαίνεται να λειτουργεί πρέπει να επισκεφτώ ψυχίατρο;

Η ψυχοθεραπεία δεν είναι πανάκεια, αλλά ένα εργαλείο, η αποτελεσματικότητα του οποίου εξαρτάται από αρκετούς παράγοντες μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται τέτοια όπως για παράδειγμα η ετοιμότητα του πελάτη για την ουσιαστική αλλαγή του τρόπου σκέψης και αντίληψης ή η επαρκής επαγγελματική κατάρτιση του εμπλεκόμενου ειδικού βλ. http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=12



αποστολης    29/01/2016 18:53
Κύριε Κοτανιδη τι σημαίνει στην ψυχοθεραπεια ο όρος ανασκευη συνειρμων; Ποια είναι η χρησιμότητα και η αποτελεσματικοτητα της;

Η ανασκευή των συνειρμών στην ουσία είναι η αλλαγή του τρόπου σκέψης και αντίληψης, η οποία μπορεί να ερμηνεύεται είτε ως προς την άστοχη αντίληψη της πραγματικότητας όπως στην περίπτωση των ψυχώσεων ή κάποιων πάγιων αντιλήψεων βασισμένων σε τεχνητούς ηθικούς κανόνες της κοινωνίας, είτε ως προς τη διόρθωση και την περισσότερη προσέγγιση της πραγματικότητας των ήδη διαμορφωμένων άστοχων αντιλήψεων όπως στην περίπτωση της ψυχοθεραπείας ή αυτογνωσίας, η αποτελεσματικότητα της οποίας σχετίζεται με το βαθμό επίτευξης της αντικειμενικότητας βασισμένης στη διευρυμένη γνωστική βάση περί της πραγματικότητας, περί του εαυτού και περί της συσχέτισης του εαυτού με την πραγματικότητα.



κ    26/01/2016 17:57
Κύριε Κοτανίδη, διάβασα την απάντησή σας σχετικά με την απόφαση του θεραπευτή να αναλάβει την πρώην σύντροφο του ασθενούς του. Έχω σχετική εμπειρία, από ψυχοθεραπευτή που δέχτηκε να αναλάβει την αδερφή μου, με την οποία είχαμε μια φοβερά ανταγωνιστική σχέση.Το αποτέλεσμα?Είχαμε μια επιπλέον αιτία ανταγωνισμού, ενώ μεταφέροντας μου το περιεχόμενο των συνεδριών τους έγινα πολλές φορές έξαλλη και κλονίστηκε η εμπιστοσύνη μου απέναντι στον ψυχοθεραπευτή. Εμένα μια τέτοιου είδους επιλογή που φαινεται αντιδεοντολογική ή ότι τουλάχιστον προϋποθέτει τρομερή ωριμότητα από όλους(που αν την είχαμε δε θα χρειαζόμασταν ψυχοθεραπεία).Ευχαριστώ πολύ!

Όντως, η διαχείριση των προσώπων που γνωρίζονται εκτός της ψυχοθεραπευτικής μονάδας προϋποθέτει αρκετή ωριμότητα κυρίως από την πλευρά του θεραπευτή, όπως και την αντικειμενική του στάση, βασισμένη στην ήδη πραγματοποιημένη επίλυση των προσωπικών του ανασφαλειών. Αλλά πάνω απ’ όλα η επιτυχημένη αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων προϋποθέτει την άριστη επαγγελματική του κατάρτιση, ιδίως όσον αφορά την κατανόηση των θεραπευτικών μηχανισμών όπως και των διαδικασιών που πραγματοποιούνται στον εγκέφαλο και γενικά στον ψυχισμό των ανθρώπων. Η έλλειψη τέτοιας γνώσης είναι συγκρίσιμη με την έλλειψη των βασικών στοιχείων της ανατομίας στο χειρουργό. Για παράδειγμα, στην περίπτωση της αδελφικής αντιζηλίας ο ειδικός καλείται πάνω απ’ όλα να βοηθήσει στον ενδιαφερόμενο να καταλάβει και να αποδεχθεί την ατομική ευθύνη του κάθε ενηλίκου για την προσωπική του πορεία. Εάν επιτευχθεί αυτός ο στόχος, αυτόματα αναιρούνται οι αβάσιμες προσδοκίες και οι επακόλουθες απαιτήσεις από το στενό διαπροσωπικό κύκλο και με τον τρόπο αυτό εξομαλύνονται οι διαπροσωπικές συγκρούσεις, οι οποίες παραχωρούν τη θέση τους στη βαθύτερη κατανόηση και στην αμοιβαία επωφελής συνεργασία. Όσον αφορά την δεοντολογία, αυτή συνήθως δομείται ως οδηγίες για τον μέσο επαγγελματία που δε στοχεύει στο βαθύτερο στοχασμό ώστε να αποφεύγονται τα κοινότυπα λάθη. Οι οδηγίες αυτές ωστόσο δεν είναι απόλυτες και άκαμπτες και αλλάζουν κατά την προσαρμογή στα νέα δεδομένα που σχετίζονται με την πρόοδο της επιστήμης. Για παράδειγμα την αφηρημένη στάση του θεραπευτή, όπου δεν ήταν θεμιτή καμία αναφορά για τα προσωπικά του δεδομένα, διαδέχτηκε πιο ανοιχτή του στάση, την οποία εισήγαγαν οι οπαδοί της υπαρξιστικής κατεύθυνσης, και εκεί που ο θεραπευτής συνήθως απαθής παρακολουθούσε τον ελεύθερο συνειρμό του θεραπευόμενου ώστε να προβεί στη συνέχεια στην πολλές φορές απόλυτη και αυθαίρετη ερμηνεία τους κατά τη διάρκεια κλασικής ψυχανάλυσης, ξαφνικά απέκτησε ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο προσωπικών βιωμάτων και του προσωπικού παραδείγματος ως τρόπου εκπαίδευσης.



Σελίδες:   << | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>