ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 283 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Ψυχοθεραπεία


Αννα    30/09/2014 19:07
ΠΟΙΑ Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΝΑ ΑΤΟΜΟ ΜΕ ΧΡΟΝΙΟ ΝΟΣΗΜΑ (ΚΑΡΚΙΝΟΣ, ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΆΚΑΣ, ΔΙΑΒΗΤΗΣ)

Προφανώς μια υποστήριξη, η οποία θα στοχεύει στην αντιμετώπιση του φόβου του θανάτου, της μειονεξίας, της απογοήτευσης και της απελπισίας, βασισμένη στη βελτίωση γνώσης για τη λειτουργία του ανθρώπινου σώματος και ψυχισμού.



νικη    26/09/2014 02:54
Γιατρε καλησπερα.Ειμαι μητερα τριων παιδιων 21ετους,11 και 3 χρονων το τελευταιο.Πριν 21 χρονια ειχα ζητησει ψυχιατρικη βοηθεια σχετικα με κατι φοβιες που ειχα με το παιδι.ατομα του περιβαλλοντος μου μου ελεγαν συνεχεια σχετικα με τον τροπο που το επιανα και το φροντιζα ....μην φοβασαι δεν παθαινει τιποτα και ειχα αναπτυξει ενα επιμονο ερωτηματικο.,.μεχρι που να μην φοβαμαι...Ο γιατρος μου ειπε οτι θα αρχιζαμε ψυχοδυναμικη ψυχοθεραπεια αλλα θα επρεπε να του πω πρωτα πως αντιμετωπιζα τις κουκλες μου οταν ημουν παιδι.του ειπα οτι λατρευα μια κουκλα και εκανα να την αποχωριστω 10 χρονια ,οταν ομως ειπα οτι της εσκισα την κοιλια καποια στιγμη, με σταματησε λεγοντας μου οτι ολα οσα του ειπα πριν ηταν ψεματα και επειδη οι απαντησεις μου εδεναν μεταξυ τους ξεγελοντας ακομα και ψυχιατρο αυτο σημαινε πως ειμαι ενα πολυ πονηρο και επικινδυνο ατομο που μισει και φθονει τους ανθρωπους κατηγορωντας με για εγκληματικες πραξεις απεναντι στο παιδι μου που ουτε καν μου ειχαν περασει απο το μυαλο.,Εφυγα κλαιγοντας και για 10 ολοκληρα χρονια φοβομουν να κανω δευτερο παιδι και οταντελικα συναιβει εγω πια δεν ενιωθα μητρικα αισθηματα απεναντι στο παιδι μου οπως το πρωτο ,στις κινησεις μου με βασανιζε το ιδιο ερωτηματικο και στο μυαλο μου ειχε σφηνωθει εκεινη η διαγνωση .Ετρεξα σε καποιο πνευματικο Μεσα σε λιγες μερες ειδα τεραστια αλλαγη αρχισα να νιωθω πολυ τρυφερα αισθηματα απεναντι στο παιδι και η απαντηση στα ερωτηματικα ηταν η εξης:ο,τι σου λεει η συνειδηση σου.θυμηθηκα οτι την κουκλα μου δεν την ειχα σκισει εγω αλλα η αδερφη μου η οποια μου το επιβεβαιωσε περιγραφοντας μου τον τροπο που το εκανε οπως και αλλα τα οποια νομιζα οτι τα εκανα εγω για τα οποια με εδερναν οι γονεις μου πιεζοντας με να ομολογησω.επισης θυμηθηκα πολλες τραυματικες εμπειριες της ζωης μου.Πριν τρια χρονια στα40 μου γεννησα το τριτο μου παιδι απαλλαγμενη απο τετοιες εμμονες και νιωθοντας ακομη μεγαλυτερη στοργη.Επειδη ομως μετα τη γεννα εχω εμφανιση αδυναμια στην κινηση,τρεμουλο στα ποδια,ασταθεια,ζαλη και αρκετες φορες δυσπνοια καποιοι απο τους γιατρους που με εξεταζουν οπως ο νευρολογος και καρδιολογος ζητησαν και ψυχιατρικη γνωματευση.Υπαρχουν βεβαια καποιες παθολογικες αιτιες οπως δισκοκηλες στη μεση και στον αυχενα αρκετα σοβαρες ,επωδυνο κροταφογναθικο συνδρομο,ΓΟΠ,καθως και ανεπαρκεια μητρωειδους.Το θεμα ειναι οτι η ιδεα της επισκεψης στον ψυχιατρο μου εχει φερει στο μυαλο τις ιδεες που ειχα στα δυο πρωτα μου παιδια γιατι σκεφτομαι οτι πρεπει να τα περιγραψω στο γιατρο και ειναι στιγμες που το μυαλο εξοικειωνεται μ αυτα τα ερωτηματικα και τις αμφιβολιες κανοντας με να υποφερω.ξερω οτι αυτη την κατασταση ενισχυει η επιμονη παροτρυνση των αλλων να αφηνω το παιδι μου ελευθερο να ανεβοκατεβαινει σκαλες μαρμαρινες,να τρεχει σε αποτομες κατηφορες,να ανεβαινει στους παγκους ,να κανω ελευθερα μπανιο στη θαλασσα αφηνοντας το στην ακρη να παιζει με το νερο,οτι δεν του κοβεται η αναπνοη αν κοιμαται με το κεφαλι κατω απο τις κουβερτες,οτι δεν πεφτει αν κανει μονο του κουνια ,τραμπαλα κτλ επηρεαζεται και οαντρας μου επιμενοντας να δωσω περισσοτερη ελευθερια στο παιδι και το ιδιο με διωχνει λεγοντας μου προσεχω δεν ειμαι χαζη Αυτες οι παραινεσεις καταπιεζουν τη συνειδηση και αισθηματα μου καιενισχυουν τα ερωτηματικα του παρελθοντος.Επειδη νιωθω μεγαλη ανασφαλεια στη συναντηση με το ψυχιατρο,ισως κανω παλι τετοιο σημαντικο λαθος,υπαρχει καποια μεθοδος αξιοπιστη στην οποια μπορω να υποβληθω ετσι ωστε ο γιατρος να διαγνωσει για το αν προκειται για ατομο με ευγενικα και τρυφερα αισθηματα η αισθηματα εχθροτητας,φθονου,εγκληματικης διαθεσης ,Ευχαριστω πολυ

Πιθανότατα ο φόβος πρόκλησης κάποιας «ζημιάς» στο παιδί οφείλεται περισσότερο στις τιμωρίες που ακολουθούσαν τη φθαρμένη κούκλα και ενδεχομένως και αλλά παιχνίδια ή αντικείμενα στην παιδική ηλικία, παρά στο φθόνο, εχθρότητα ή μισανθρωπία, όπως αυθαίρετα και αβάσιμα στηρίχθηκε από τον πρώτο ειδικό, η συμπεριφορά του οποίου συνηγορεί υπέρ των δικών του άλυτων ανασφαλειών. Ο συγκεκριμένος φόβος δύναται να αντιμετωπιστεί με ξεπέρασμα της ενοχικότητας και εξάλειψη της μειονεξίας, κατά τις οποίες θα δοθεί στον εαυτό το δικαίωμα για λάθη και αποτυχίες στα πλαίσια απεμπλοκής από το σύνδρομο τελειότητας.



Κατερινα    25/08/2014 01:55
Γεια σας γιατρε,εχω αγχωδη διαταραχη κ απο τον Νοεμβριο κανω γνωσιακη συμπεριφοριστικη ψυχοθεραπεια χωρις να παιρνω φαρμακα,εχω δει πολυ καλα αποτελεσματα,αλλα η ψυχολογος μου στην τελευταια μας συζητηση μου ειπε οτι δεν εχω τα αποτελεσματα που θα ηθελε κ οτι τωρα θα επρεπε να εχω τελειωσει οτι ειμαι αναβλητικη στα θεματα που πρεπει να δουλςψω κ μου ειπε να σκεφτω αν θελω να συνεχισω,θελω να σας ρωτησω τι μπορω να κανω; νιωθω οτι πρεπει να παω κοντρα στον ευατο μου κ στο πως λειτουργω αλλα απο την αλλη επελεξα την ψυχοθεραπεια για να μην παρω φαρμακα,εχω κανει τοσο κοπο τοσους μηνες κ θελω να θεραπευτω

Κανένα τρίτο άτομο δεν είναι σε θέση να εκτιμήσει τεκμηριωμένα το βαθμό προόδου της κατάστασης κάποιου ανθρώπου εκτός από τον ίδιο. Διότι η ψυχολογική παρέμβαση καλείται να προσφέρει την αλλαγή του αρνητικού συναισθηματικού πλαισίου, την αντικατάσταση της δυσαρέσκειας, της απογοήτευσης και του άγχους από την αίσθηση της κατανόησης, της σιγουριάς και της αισιοδοξίας. Εάν η εμφανής πορεία του εποπτευόμενου δε συμπίπτει με τις προσδοκίες ή υπολογισμούς κάποιου ειδικού, αυτό δε σημαίνει ότι ο υπαίτιος είναι ο εποπτευόμενος, αλλά μάλλον υποδηλώνει ότι οι υπολογισμοί ή οι προσδοκίες του ειδικού απείχαν από την πραγματικότητα, καθώς οι έμψυχοι οργανισμοί έχουν την ιδιότητα να ποικίλλουν στην εκδήλωση των κοινών χαρακτηριστικών. Από την άλλη πλευρά, η κύρια ένδειξη της επιτυχούς ψυχολογικής παρέμβασης είναι η αίσθηση του ενδιαφερόμενου. Όταν το άτομο αισθάνεται θετικά ή ευχάριστα με τη διαδικασία, η παρέμβαση αποδίδει άσχετα με την υποκειμενική εκτίμηση των άλλων.



Eva    04/07/2014 21:02
Καλησπέρα!Είναι η πρώτη φορά που γράφω και εγώ στο φόρουμ σας και ήθελα να θέσω την εξής ερώτηση και ελπίζω να λάβω απάντηση σύντομα.Κάνω ψυχοθεραπεία ψυχοδυναμικής προσέγγισης εδώ και 1,5 χρόνο.Πρόσφατα είχα ένα τροχαίο το οποίο με άφησε εκτός εργασίας και όλων των ασχολιών- ενδιαφερόντων μου και ταυτόχρονα εκτός ψυχοθεραπείας.Το τροχαίο είχε σαν αποτέλεσμα μικρό αιμάτωμα στον αριστερό κροταφικό λοβό και η ψυχοθεραπεύτρια μου, μου πρότεινε να μείνω εκτός για κάποιο διάστημα αλλά δεν μου προσδιόρισε το πόσο και η αλήθεια είναι ότι ούτε εγώ αναρωτήθηκα.Στη φάση που είμαι όμως νιώθω απόρριψη, έχω αρκετά να πω και προσπαθώ να κατανοήσω τους λόγους που δεν μπορώ να μπω άμεσα στη ψυχοθεραπεία.Γνωρίζω για ποιες λειτουργίες είναι υπεύθυνος ο κροταφικός λοβός.Αυτό που θα ήθελα να μάθω είναι το χρονικό διάστημα που θεωρείται ότι είναι αρκετό ώστε να μπορέσω να μπω και πάλι στην διαδικασία της ψυχοθεραπείας.Ευχαριστώ!

Επειδή η κάθε ψυχολογική παρέμβαση αποσκοπεί στην ψυχική ισορροπία και στην ικανοποίηση του ενδιαφερόμενου με την καθημερινότητά του, κανείς δεν είναι σε θέση να ορίσει τεκμηριωμένα πότε την έχει ανάγκη, σε ποια μορφή και για πόσο χρονικό διάστημα εκτός από το ίδιο το άτομο, σύμφωνα με την υποκειμενική του αίσθηση ικανοποίησης ή μη ικανοποίησης με τη διαδικασία. Η προσπάθεια του τεχνητού ή νοητού περιορισμού ή επιβολής από έκαστο ειδικό, σύμφωνα με τη δική του υποκειμενική εκτίμηση, είναι άστοχη, καθώς οι εσωτερικές ανάγκες είναι εξατομικευμένες και δεν συμπίπτουν απόλυτα με το στατιστικό μέσο όρο. Η ψυχολογική υποστήριξη είναι σκόπιμη σε κάθε περίπτωση όταν το άτομο την αισθάνεται ανάγκη, την αναζητά συνειδητοποιημένα και οικειοθελώς, διότι δε λειτουργεί ευεργετικά μόνο σε λεκτικό, αναλυτικό επίπεδο, αλλά ασκεί επιρροή και σε όλες υπόλοιπες μορφές της διαπροσωπικής και εμπειρικής επικοινωνίας.



Αλεξανδρος    24/06/2014 08:57
Καλημερα γιατρε! Κανω ψυχοθεραπεια gestalt με εναν θεραπευτη για να ανακαλυψω τον Εαυτο μου και τις αιτιες διαφορων συμπτωματων σωματικων που ειναι βασισμενα στους μηχανισμους αμυνας. Θα ηθελα να σας κανω 2 ερωτησεις που δεν μπορω να βρω απαντηση. 1ον: εχω ακουσει οτι για να θεραπευτει καποιος απο ενα συμπλεγμα(τον εσωτερικο \\\\\\\"σαμποτερ\\\\\\\") μπορει να χρεαστει μεχρι κ 4 ετη με ψυχαναλυση κτλ.. ισχυει?? 2ον: Περνω ενα αρκετα αποτελεσματικο φυτικο συμπληρωμα για το στρες που λεγεται 5htp απο τη solgar. Υπαρχει πιθανοτητα να μου δημιουργησει το επικυνδηνο και αορατο συνδρομο EMS(Eosinophilia myalgia)? Μερικες φορες νιωθω τους μυς μου κουρασμενους.. Κινδυνευω? Ευχαριστ ω πααααρα πολυ εκ των προτερων

Ο όρος «ψυχοθεραπεία» εισήχθη από τους σχετικά σύγχρονους ερευνητές που ασχολήθηκαν με τα θέματα του ψυχισμού και είχαν ιατρική εκπαίδευση, η οποία προκαθόρισε την κλασική ιατρική προσέγγιση με τη μορφή των έτοιμων συνταγών. Στην ουσία όμως πρόκειται για τη γνώση του εαυτού, η επιτυχής αφομοίωση της οποίας σχετίζεται με πολλούς παράγοντες όπως για παράδειγμα οι ικανότητες, οι αντιλήψεις, η ελευθερία σκέψης και η δημιουργικότητα του ειδικού, οι δυνατότητες του ενδιαφερόμενου, το επίπεδο της προϋπάρχουσας γνωστικής του βάσης, η ισχύς των κινήτρων του, οι στόχοι που θέτει κ.λπ. Επομένως είναι άστοχο κάποιος να θέτει συγκεκριμένα χρονικά όρια ή να προσπαθεί να τους προϋπολογίσει. Μάλλον περισσότερο πρόκειται για την απόκτηση της ικανότητας αυτόνομης συνέχειας της διαδικασίας, όταν αποκτηθεί η αναγκαία βάση, και για την ανεξαρτητοποίηση από την υποστήριξη του ειδικού,, παρά για την ολοκλήρωση της «θεραπείας». Όσον αφορά την επιρροή του συγκεκριμένου σκευάσματος, αν και μου είναι άγνωστο, εντούτοις υποθέτω πως μάλλον πρόκειται για παρεμβολή του συνηθισμένου μηχανισμού ψυχολογικής άμυνας σε μορφή της φοβίας.



dimis    22/06/2014 22:07
κυριε κοτανιδη καλησπερα..θα ηθελα να ρωτησω το εξης...υστερα απο πολλες προσπαθειες για ψυχολογικη ισσοροπια με διαφορες μορφες ψυχοθεραπειας ανεπιτυχως μαλλον...μηπως πρεπει μερικες φορες να αποδεχτουμε τη μοιρα μας και οχι να προσπαθουμε να αλλαξουμε αυτα που δεν μας αρεσουν πανω μας?? μηπως ισσοροπουμε αποδεχομενοι μερικα πραγματα τελικα??ευχαριστω....

Η αποδοχή της τρέχουσας πραγματικότητας οπωσδήποτε συμβάλλει αποφασιστικά στην επίτευξη και διατήρηση της ψυχικής ισορροπίας, ωστόσο αυτό δε σημαίνει ότι η μελλοντική πορεία καθορίζεται αποκλειστικά από την σύμπτωση των τυχαίων παραγόντων ή από τη βούληση κάποιων τρίτων. Ιδιαίτερη σημασία έχει η αντιμετώπιση της μειονεξίας (δε μπορώ να κάνω ή να έχω κάτι, άρα είμαι ανάξιος) και της παιδικής αρχής «εδώ και τώρα» (εφόσον θέλω μια αλλαγή, την επιθυμώ εδώ και τώρα και μάλιστα ολοκληρωμένη, άσχετα με την ανάγκη διαμόρφωσης ανάλογων προϋποθέσεων). Σε αρκετές περιπτώσεις όταν η συγκεκριμένη επιθυμία δεν αντιστοιχεί στις τρέχουσες συνθήκες, η εκπλήρωσή της σχετίζεται με την καταβολή αντίστοιχων προσπαθειών, βασισμένων σε επαρκή γνωστική βάση. Όταν δεν επιτυγχάνουμε κάποιους στόχους που αντιστοιχούν στην υπαρκτή πραγματικότητα, αυτό σημαίνει ότι είτε οι προσπάθειες δεν ήταν επαρκείς, ενώ παράλληλα διακατεχόμαστε από την ανάγκη άμεσων λύσεων, είτε η τρέχουσα γνώση δεν επιτρέπει την υλοποίηση της συγκεκριμένης προσδοκίας. Για παράδειγμα, ο άνθρωπος από τα αρχαία χρόνια ήθελε να πετάξει όπως το κάνουν τα πουλιά στη φύση, αλλά μπόρεσε να το πραγματοποιήσει μόνο μετά από αιώνες συσσώρευσης της γνώσης και ανάπτυξης της τεχνολογίας. Ενώ προηγουμένως υπήρχαν αρκετοί σκεπτικιστές που υποστήριζαν ότι αυτό είναι εν γένει ανέφικτο, καθώς έκριναν σύμφωνα με τι δική τους γνώση.



Viki    09/05/2014 14:12
Καλησπέρα, Είμαι 32 ετών και εργάζομαι 10 ώρες την ημέρα κατα μέσο όρο. Τα τελευταία 2 χρόνια είχα μεγάλο άγχος να ισοροπίσω την προσωπική ζωή και εργασία και έτσι κατέληξα να κάνω καούρες, γαστρεντερικά, έκτατες συστολές στην καρδιά, φτερουγίσματα, έντονους πόνους μέχρι και κρίση πανικού με 120 παλμους. Δεν μπορούσα να πάρω τα πόδια μου – μάλιστα έλεγα οτι φοβάμαι να βγώ γιατί θα πέσω κάτω. Ο καρδιολόγος είπε οτι είμαι καλά και έτσι ξεκίνησα ψυχοθεραπεία (περνούσα και ένα χωρισμό τότε). Συγχρόνως έκανα ομοιοπαθητική, πήρα βιταμίνες και ξεκίνησα το τρέξιμο. Τώρα, μετά απο ένα χρόνο νιώθω πάλι απίστευτα εξαντλημένη. Ενώ έχω καλή διάθεση, τελείωσα με την ψυχοθεραπεία, έχω κόψει απο τη διατοφή μου τροφές που προκαλούσαν δυσανεξία και οι εξετάσεις αίματος είναι τέλειες, κάτι δεν πάει καλα γιατί νιώθω πάλι οτι θα πεσω κάτω. Νυστάζω συνέχεια, αλλά δεν θέλω να κοιμηθώ, τσούζουν τα μάτια μου και είναι κόκκινα ερεθισμένα συνέχεια, έχω άγχος να μην ξαναρχίσουν οι ταχυκαρδίες, νιώθω συνεχόμενη ναυτία και διάθεση για τουαλέτα, τάση για λυποθημία (λυποθήμισα και 2 φορές και νόμιζα οτι θα πεθάνω), η κοιλιά μου είναι φουσκωμένη συνέχεια και έχω ακατάστατη περίοδο. Επίσης η συγκέντρωσή μου έχει μειωθεί και σταμάτησα να αθλούμε εδώ και 2 μήνες γιατί δεν προλαβαίνω με τη δουλεία λόγω αντοχών. Δεν μπορώ να πω οτι ξεκουράζομαι αλλά προσπαθώ να τα προλάβω όλα. Γενικά με αγχώνει η υγεία μου, γιατί δεν νιωθω δυνατή και επειδή είμαι δραστήρια θέλω να ξαναβρώ την ενέργειά μου! Τι μου προτείνετε να κάνω; Χρειάζομαι άμεσα μια λύση γιατι δεν μπορώ να συνεχίσω έτσι.

Η επιμονή ή η επανεμφάνιση των συμπτωμάτων σημαίνει ότι δεν έχει επιτευχθεί ο βασικός στόχος ψυχοθεραπευτικής παρέμβασης, δεν έχει πραγματοποιηθεί η αλλαγή των αντιλήψεων, η οποία θα επέτρεπε την περισσότερο ισορροπημένη αξιολόγηση των καταστάσεων, την εξασφάλιση των ομαλών συνθηκών της καθημερινότητας και την επίλυση των θεμελιωδών ανασφαλειών που συνήθως οδηγούν στις υποβόσκουσες αλλά έντονες και οδυνηρές ψυχολογικές συγκρούσεις Η αντιμετώπιση των ψυχολογικών προβλημάτων και των σωματοποιημένων εκδηλώσεών τους ως μιας ασθένειας σε μορφή λοίμωξης που θα περάσει με μια αγωγή περιορισμένης χρονικής διάρκειας όπως αυτό συμβαίνει με τη λήψη των αντιβιοτικών (και εδώ συμπεριλαμβάνονται όλες οι μεθοδολογίες: ψυχοθεραπεία, ομοιοπαθητική, συμβατικά φάρμακα κ.λπ.) δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα και υποδηλώνει την άγνοια των μηχανισμών των ψυχικών διεργασιών. Οι έκδηλες ψυχολογικές συγκρούσεις αποτελούν την απάντηση του οργανισμού στις χρόνιες αντίξοες συνθήκες, στις οποίες τον θέτουμε οι ίδιοι, επηρεασμένοι από το μη λειτουργικό σύστημα αξιών και προτεραιοτήτων, το οποίο έχουμε διδαχθει και αφομοιώσει κατά την ανατροφή και εκπαίδευση. Όσο δεν είμαστε σε θέση να κατανοούμε τον πραγματικό εαυτό μας και να φροντίζουμε για τις ομαλές συνθήκες ύπαρξής του, τόσο οι αντιδράσεις του θα επιμένουν, και η οποία βελτίωση θα έχει προσωρινό χαρακτήρα.



ιωαννα    07/03/2014 13:42
Σας ευχαριστώ πολύ για την άμεση απάντηση σας. Έχετε δίκιο σε ότι μου γράψατε. Θα ήθελα να μου δώσετε την συμβουλή σας, θα το ξεπεράσω μόνη μου αλλάζοντας την καθημερινότητα μου, η χρειάζομαι συνεδρίες με κάποιον ειδικό.

Η επιλογή του τρόπου αλλαγής είναι προσωπική επιλογή, αρκεί να λαμβάνεται υπόψη ότι η κάθε αλλαγή της αντίληψης βασίζεται στην εκμάθηση, η οποία μέσω της έμπρακτης δοκιμής και επιβεβαίωσης από την πραγματικότητα μετατρέπεται σταδιακά στην πεποίθηση. Οπότε, όταν κάποιος αποφασίζει να μάθει κάτι αυτοδίδακτα είναι αναγκαίο να υπολογίζει και τον αντίστοιχο χρόνο και τις επιπρόσθετες προσπάθειες, διότι θα κλιθεί να μελετήσει και να διαχωρίσει αυτό που είναι χρήσιμο εκεί που ένας ειδικός είναι σε θέση να του παρέχει ως έτοιμο υλικό για σκέψη και ανάλυση.



σουλα    08/01/2014 12:42
γεια σας ειμαι 26 κ τα τελευταια χρονια εχω φοβο με το θανατο μη χασω καποιον η μην παθω κατι η οταν ακουω για αρωστιεσ φοβαμαι πολυ η δεν ξανα υπαρξω ποτε οπως ολος ο κοσμος το φοβαται κανω ψυχοθεραπεια με εχει βοηθηση αρκετα αλλα ακομα εχω τις φοβιες θα φυγουν καποια στιγμη τελειως? ειμαι παντρεμενη κ θελω να κανω παιδακι καποιο προβλημα δεν εχω κ επειδη ανχωνομαι ε αυτα κ στενοχωριεμε δεν εχω πιασει ακομα και σκεφτομαι κ για το παιδι οταν θα ρθει με το καλο να ναι γερο να μην εχει τιπτ κ τετοια κ φοβαμαι πιο πολυ τι με συνβουλευετε εσεις ευχαριστω!!!

Αγαπητή Σούλα, η αποτελεσματικότητα της ψυχοθεραπείας σχετίζεται με το βαθμό προσέγγισης της αντικειμενικότητας, η οποία αποτελεί τον κύριο μοχλό αντιμετώπισης των ανασφαλειών και των φοβιών, και διαμόρφωσης της ικανοποιητικής καθημερινότητας, καθώς η μη επίτευξη της τελευταίας προκαθορίζει την ενεργοποίηση διάφορων ψυχολογικών αμυντικών μηχανισμών, όπου συμπεριλαμβάνονται και οι φοβίες ως μέσο απόσπασης της προσοχής. Επομένως, η εξάλειψή τους εξαρτάται από το βάθος της νέας γνώσης που καλείται να αποκαταστήσει την παλαιότερη, λιγότερο λειτουργική, και από την ετοιμότητα του ενδιαφερόμενου να τη δεχθεί και να την αφομοιώσει. Όσον αφορά τα ενδεχόμενα προβλήματα του μελλοντικού παιδιού, αυτά σε αρκετό βαθμό σχετίζονται με την ψυχολογική κατάσταση της μητέρας κατά την εγκυμοσύνη και την επόμενη περίοδο ανατροφής του.



μαριος    05/01/2014 18:21
Μπορώ με κάποιο να αντιμετωπίσω την Αποφευκτική Διαταραχή Προσωπικότητας μόνος, χωρίς τη βοήθεια ειδικού; Να μην είναι τόσο έντονη...

Αγαπητέ Μάριε, όταν κάποιος θέλει να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά οποιοδήποτε πρόβλημα χωρίς τη συμμετοχή του ειδικού, τότε συνήθως καλείται να αποκτήσει το σύνολο των αντίστοιχων γνώσεων, ώστε η αντιμετώπισή του να μην είναι πρόχειρη, βάσει των έτοιμων συνταγών ή λύσεων, αλλά να παρέχει τη δυνατότητα εξάλειψης των αρχικών αιτιών και τον εντοπισμό των άλλων αιτιών σε κάθε νέα ενδεχόμενη περίπτωση, στην οποία η ψυχοσύνθεσή του απαντά με τον αμυντικό ψυχολογικό μηχανισμό αποφυγής.



Σελίδες:   << | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>