ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 572 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Χωρίς κατηγορία


Βίκυ    01/04/2014 00:30
Γειά σας!Βρίσκω πάρα πολύ ενδιαφέροντα όλα τα άρθρα και τις δημοσιέυσεις σας! Ακόμα και αν έχουν να κάνουν με εξειδικευμένα θέματα,είναι αρκετά κατανοητά ! θα ήθελα να μάθω αν έχετε βγάλει κάποιο βιβλίο ,ή αν υπάρχουν σε ένα καλό βιβλίο, έτσι μαζεμενα το οποίο θα μπορούσα να διαβάσω! να μην είναι πολύ δύσκολο όμως ! ο,τι δημοσιέυεται εδώ είναι αψογο! ευχαριστώ!

Το βιβλίο βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο επεξεργασίας, ελπίζω πως σε μερικούς μήνες θα έχει δημοσιευτεί. Για το γεγονός αυτό θα υπάρχει ενημέρωση της ιστοσελίδας. Όσον αφορά τη δυσκολία, αυτή θα εξαρτάται από την υπάρχουσα γνωστική βάση του κάθε ενδιαφερόμενου, ωστόσο το περιεχόμενό του δε θα διαφέρει σημαντικά από το συνηθισμένο πλαίσιο σκεπτικού και έκφρασης.



Hara    06/03/2014 21:49
Καλησπέρα και μπράβο για το έργο σας και την υπομονή σας.Ο σύντροφος μου φωνάζει στον ύπνο του σε σημείο να φοβάμαι και να μη μπορώ να κοιμηθώ μαζί του (ειναι 28 ετών).Παραμιλάει,φωνάζει,τσακώνεται και πολλές φορές ξυπνάω απο τα ουρλιαχτά του και τρομάζω.Δυστυχώς δεν πάει να το κοιτάξει.Να ανυσηχω; Τι να κάνω για να το σταματήσει; Μου έχει πεί ότι και ο αδερφός του κάνει έτσι μόνο που εκείνος είναι σε πολύ χειρότερη κατάσταση.Πως μπορω να βοηθήσω τον σύντροφό μου; Ευχαριστώ πολύ

Η ποιότητα του ύπνου σχετίζεται με τη συναισθηματική ισορροπία και επηρεάζεται σε αρκετό βαθμό από το άγχος της καθημερινότητας, το οποίο αποτελεί τη συνέπεια του τρόπου αντίληψης. Επομένως, η αιτιολογική αντιμετώπιση των διαταραχών του ύπνου έγκειται στην αλλαγή των αντιλήψεων, η οποία επιτρέπει τη διαφορετική προσέγγιση των αγχογόνων ζητημάτων. Όσον αφορά τον προβληματισμό «τι μπορούμε να κάνουμε για τα οικεία μας πρόσωπα ώστε να τους βοηθήσουμε στην υπέρβαση των προβλημάτων τους;», φαίνεται πως το βέλτιστο είναι να τους αποδεχόμαστε έτσι όπως είναι και να έχουμε την αναγκαία αντίληψη της πραγματικότητας για να τους παρέχουμε το δικαίωμα να μάθουν από τους προβληματισμούς τους, να φτάσουν οι ίδιοι σε αναγκαία συμπεράσματα και να κινηθούν βάσει των προσωπικών πρωτοβουλιών.



Ανδρονίκη    05/03/2014 21:36
Mε έχει καταβάλλει το γεγονός ότι δεν βρίσκω δουλειά και ζητώ χρήματα από τους γονείς. Κλαίω κάθε μέρα. Πηγαίνω σε συνεντεύξεις και δεν με παίρνουν, κάνω αιτήσεις σε εργασία και δεν γίνεται τίποτα. Ψάχνω κοντά στην περιοχή που μένω. Και δεν ξέρω τι να κάνω/

Αγαπητή Ανδρονίκη, εάν κάποιος βρισκόταν σε μια έρημο τι θα ήταν αποτελεσματικότερο, να ψάχνει για νερό κάτω από τα πόδια του ή να προσπαθήσει να αναζητήσει μια όαση έστω και μακριά;



sakis    28/02/2014 23:08
καλησπέρα και παλι Κ.κοτανιδη και σας ευχαριστω για τι βοηθεια που δινετε.Σας ειχα γραψει αρχες του μηνα για το πρόβλημα της αυπνιας που περνουσα . μετα από ένα διαστιμα καποιον ημερων (10-15) κανονικου και παλι υπνου ,αρχησε και παλι να επανέρχεται η αυπνια χωρις να εχω αγχος ,κρισις πανικου κτλ.(να σας πω πως στη ζωη μου υπειρξαν πολλες στιγμες αγχους και πανικοι αλλα παντα κοιμομουνα δηλ.ερχοταν ο υπνος,και όταν δεν κοιμομουν ας πουμε ολοι μερα νισταζα ενώ τωρα είμαι σε υπερδιεγερση )υπαρχη περιπτοση να εχει διαταραχθεί ο υπνος από τον τροπο ζωης που εκανα (ξενυχτια )με αποτέλεσμα να εχει σχεδόν εξαφανισθεί?να σας πω ακομα ότι η δουλεια μ είναι καθηστικη και δουλευω σπανια δηλ.ειμαι πολύ χαλαρος ολη μερα δεν κουράζομαι κτλ.αλλα δεν μπορω να καταλαβω πως τοσο καιρο πριν το γεγονος(της αυπνιας ) ερχοταν ο υπνος από μονος του ενο ειχα τον ιδιο ρυθμο ζωης.Τι λενε να συμβενη??γιατι είναι ένα πρόβλημα που από μονο του θα διμιουργει το προβλημα.ευχαριστω πολύ:)

Ο ύπνος διαταράσσεται κυρίως υπό την επιρροή της διέγερσης από άλυτες ψυχολογικές συγκρούσεις, άσχετα από το βαθμό της ικανότητας αναγνώρισής τους από το ίδιο άτομο. Ο εγκέφαλος τις εκλαμβάνεται ως πραγματική απειλή (όπως για παράδειγμα μια πυρκαγιά ή κάποια άλλη απειλητική καταστροφή) και ενεργοποιεί το φυσιολογικό μηχανισμό επαγρύπνησης.



Chrissa    26/12/2013 01:45
Καλημέρα, καλημέρα και πάλι, είναι κατανοητά όλα για την προσέγγιση της πραγματικότητας και το τι υπάρχει για να αντιμετωπίσει κάποιος, όμως θα ήθελα μιά βοήθεια για το κατά πόσο ο χρόνος είναι ο κατάλληλος για συζήτηση της κατάστασης μιάς και ο θάνατος του γονιού είναι πρόσφατος και δεν ξέρω κατά πόσο και η δική μου πραγματικότητα θα ακουστεί ή αντιμετωπιστεί κάπως περίεργα.

Αγαπητή Chrissa, όταν προκύπτει η ανάγκη συζήτησης είναι αναγκαίο να αντιλαμβανόμαστε ποιος είναι ο πραγματικός λόγος και ο πραγματικός στόχος της, ενώ η χρονική στιγμή πραγματοποίησής της δεν έχει τόση σημασία για την πιθανή έκβαση.



Κονσταντία    07/11/2013 19:26
Γιατρέ θα ήθελα παρα πολύ να ξέρω τα συμπτώματα του προεμμυνορησιακου σύνδρομου. Τελευταίος υποφέρω πολύ από κάποια συμπτώματα και αυτά εχω προσέξει πως αρχίζουν 2 εβδομάδες πριν την εμμυνο ρύση. Το θεμα έιναι πως μίλησα με το γυναικολόγο μου και μου έδωσε τα χάπια νυχτολούλούδο αλλά φοβάμαι να τα πάρω μηπως και δεν ειναι ΠΜΣ αλλά άγχος . Θα ηθελά πολύ να ξεχωρισω τι ακριβώς έιναι. Θα ήθελα άν μπορούσα να επικοινωνήσω και μαζι σας γιατί είμαι από Κύπρο

Αγαπητή Κωνσταντία, οι περιγραφές των συμπτωμάτων του προεμμηνορυσιακού συνδρόμου υπάρχουν σε αφθονία στο διαδίκτυο, όπως για παράδειγμα εδώ http://www.drkoliopoulou.gr/el/articles/100 , με τη μόνη διαφορά ότι στις περισσότερες περιπτώσεις η μεγαλύτερη έμφαση δίνεται στη διατροφή, στο επίπεδο των ορμονών, στη συγκέντρωση των νευροδιαβιβαστών στον εγκέφαλο και στους κάποιους άλλους παράγοντες, παρά στο ψυχολογικό υπόβαθρο της συγκεκριμένης γυναίκας, το οποίο και αποτελεί τη βασική αιτία όλων των δυσλειτουργιών που προκύπτουν στον οργανισμό των ανθρώπων. Αν και η πραγματική αιτία της προεμμηνορυσιακής έντασης έχει προσδιοριστεί με αρκετή ευστοχία ακόμα από το 1931 στο έργο «Η ψυχολογία των γυναικών» της Horney Karen, ωστόσο συνεχίζει να επικρατεί περισσότερο η σωματική προσέγγιση του ζητήματος, με αποτέλεσμα της ανεπαρκούς αντιμετώπισης και μεταβολής του σε χρόνιο πρόβλημα. Όσον αφορά την επικοινωνία, τα τηλέφωνα είναι παρατιθέμενα στη στήλη «Επικοινωνία» http://www.psychologia.gr/contact.php



Φοίβη    06/11/2013 17:26
H αδελφή μου, 57 χρονών, έλεγε εδώ και 15 χρόνια πως την καταδιώκει ένας μάγος που σκότωνε ανθρώπους από μακριά με τη σκέψη του, που σκότωσε με τον ίδιο τρόπο και τον άνδρα της -είναι χήρα και που της υπογόρευε πως να ζήσει τη ζωή της.Εδώ και 2 χρόνια έπαψε να μιλάει για το μάγο και άρχισε να πιστεύει πως εγώ και ο γιός μου θέλουμε να την εξοντώσουμε φυσικά και ψυχολογικά για να της πάρουμε το σπίτι της. Κατέφυγε στη δικαιοσύνη καταγγέλοντας πως ο γιός μου σκότωσε τον πατέρα μας (αθωώθηκε ο γιός μου), φωνάζει την αστυνομία λέγοντας πως μπαίνουμε στο σπίτι της, \\\\\\\"ενημερώνει\\\\\\\" τη γειτονιά για το ότι είμαστε δολοφόνοι. Δεν δέχθηκε ποτέ ότι είχε πρόβλημα αλλά το πιο σημαντικό είναι πως δουλεύει σαν νηπιαγωγός και χειρίζεται μια χαρά της υποθέσεις της. Μπορεί να έχει θεραπευθεί από τις ψευδαισθήσεις της για το μάγο και οι επιθέσεις της εναντίον μας να είναι απλή κακοήθεια;

Αγαπητή Φοίβη, όταν πρόκειται για τις συγκεκριμένες περιπτώσεις και δεν υπάρχει άμεση επαφή που είναι αναγκαία για την εξαγωγή των τεκμηριωμένων συμπερασμάτων, ό,τι και να λεχθεί θα είναι στα πλαίσια των εικασιών.



Γιωργος    25/09/2013 23:07
Ισως τοτε να αλλαξω την ερωτηση. Ειμαι εφηβος και η παρεα μου ειναι τεσσερα χρονια μικροτεροι. Θεωρειται φυσιολογικο κατι τετοιο; Σημαινει οτι εχω ελλειψη κοινωνικοτητας ή κατι τετοιο.

Αγαπητέ Γιώργο, οι έννοιες του φυσιολογικού είναι σχετικές, και αντικατοπτρίζουν το επίπεδο της γνώσης που αντιστοιχεί στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Εάν διευρυνθεί η ερμηνεία της έννοιας θα μπορούσε να ειπωθεί ότι το φυσιολογικό είναι ό,τι διαρκεί διαχρονικά και δεν προκαλεί άμεσα, έμπρακτα (όχι νοητά) προβλήματα στο συγκεκριμένο άτομο. Όσον αφορά την έλλειψη κοινωνικότητας, ο χαρακτηρισμός αυτός έγκειται στην προσπάθεια μόνιμου και άκαμπτου πλαισίου συμπεριφοράς, διότι η ίδια η κοινωνικοποίηση προέρχεται από την ανάγκη συσπείρωσης κατά την αντιμετώπιση των δυσμενών περιβαλλοντικών συνθηκών, οι οποίες υπερβαίνουν τις δυνατότητες ενός μεμονωμένου ατόμου.



Γιωργος    22/09/2013 20:44
Θα ηθελα να ρωτησω εαν το να κανεις παρεα με μικροτερους δηλωνει οτι δεν μπορεις να επιβληθεις στους συνομιληκους. Στο κατω κατω προτιμας αυτους απο αλλους συνομιληκους σου

Αγαπητέ Γιώργο, το ζήτημα είναι να μην προκύπτει η ανάγκη επιβολής, η οποία προέρχεται βάσει της μη αποδοχής της διαφορετικότητας των άλλων και της ανασφάλειας ελλιπούς θετικής αξιολόγησης, και αργά ή γρήγορα θα οδηγήσει στην απογοήτευση, καθώς είναι αδύνατο να μη βρεθεί ένα άτομο που θα είναι αποφασισμένο να στηρίξει τα όριά του.



Nena    08/09/2013 09:05
Θα ηθελα να σας ρωτησω .τι γνωμη εχετε για το χχαπι champix αλλοι γιατροι λενε ναι και αλλοι οχι Ειναι για τη διακοποη καπνισματος.τελικα πως θα μαθουμε ποιο ειναι το σωστο. Ποιον γιατρο να ακουσεις. Αλλα λεει ο ενας και αλλα ο αλλος. Εγω ξερω ανθρωπους που βοηθηθηκαν . Θελω να κανω τη θεραπεια. Καπνιζω 20 χρονια.ευχαριστω.

Αγαπητή Nena, ο εθισμός στο κάπνισμα, όπως και κάθε άλλος εθισμός έχει περισσότερο το ψυχολογικό υπόβαθρο, στο οποίο είναι αδύνατο να επέμβει κάποια φαρμακευτική ουσία. Για το λόγο αυτό η φαρμακευτική παρέμβαση στον εθισμό παρέχει μόνο την ανακούφιση και την αρχική αντιμετώπιση της σωματικής στέρησης. Ενώ για την επίτευξη της απεξάρτησης είναι αναγκαίο να προϋπάρχουν αρκετά ισχυρά κίνητρα και η βελτίωση του συνόλου της συναισθηματικής κατάστασης, βασισμένη στην περισσότερη ικανοποίηση με την καθημερινότητα.



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | >>