ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 156 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


¨Αγχος


NIKOS    08/08/2016 15:59
NIKOS 07/08/2016 18:02 σας ευχαριστω πολυ για την απαντηση σας το μελετησα με βοηθησε η κατηγορια αυτη....μπορειται να μου πει σε τι γιατρους πρεπει να παω και τι εξετασεις να κανω για τις ζαλαδες μου?

Το άγχος αντιμετωπίζεται από ψυχιάτρους



Κατερινα    31/07/2016 22:40
Γιατρε μπορει μια αγχωδης διαταραχη να αντιμετωπιστει με φυσικο τροπο,συμπληρωματα και βιταμινες?Σε ποιον γιατρο πρεπει να απευθυνθω και τι ειδικοτητα πρεπει να εχει εαν θελω να συζητήσω το ενδεχομενο μιας τετοιας θεραπευτικης οδού?

Τα συμπληρώματα και οι βιταμίνες στο μηχανισμό της δράσης τους δεν διαφέρουν από την παραδοσιακή φαρμακευτική αγωγή καθώς αντιμετωπίζουν μόνο τις εξωτερικές εκδηλώσεις ή τις συνέπειες. Και επειδή δεν μπορούν να επηρεάσουν τις αρχικές αιτίες του άγχους (βλ. http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=14) , η χρήση τους ως προς τη μακροχρόνια έκβαση παρουσιάζει αμφίβολη προοπτική.



Κατερινα    14/04/2016 23:47
Γεια σας. Ονομαζομαι Κατερινα, ειμαι 23 ετων και εχω συνεχως αγχος. Νιωθω συνεχεια μια πιεση στο θωρακα και μερικες φορες στο στομαχι και σα να με πνίγει καποιος στο λαιμο. Επισης νιωθω συνεχεια στενοχωρημενη χωρις συγκεκριμένο λογο, εχω συχνοουρια, συχνα εχω την αισθηση οτι ανεβαινει αποτομα η θερμοκρασια μου και κοιμαμαι πολλες ωρες. Με παιρνει ο υπνος δυσκολα και δεν μπορω να ξυπνησω. Πολλες φορες νομιζω οτι θα λιποθυμησω αλλα δεν εχω λιποθυμησει. Ολο αυτο με εχει κανει πολυ λιγοτερο αποδοτικη στη δουλεια μου και οσο συνεχιζεται , τοσο πιο πολυ στενοχωριέμαι και τοσο λιγοτερο αποδοτικη γινομαι. Νομιζω οτι πασχω απο καποια διαταρραχη.. Ποτε δεν ημουν αγχωδης τυπος και τον τελευταιο χρονο που εχουν αυξηθει κατα πολυ οι υποχρεωσεις μου κ οι ευθυνες μου, εχω παθει ολα αυτα και θελω να ηρεμησω και να γινω οπως παλιοτερα. Καθε πρωι ξυπναω και σκεφτομαι: \\\\\\\"Ακομα μια χαλια μερα ξεκιναει\\\\\\\" και μερικες φορες με πιανουν τα κλαμματα με το που ξυπνησω. Παρολα αυτα δεν κλαιω στη διαρκεια της ημερας, αλλα δεν νιωθω και καθολου χαρα. Γελαω σπανια και τις περισσοτερες φορες ειναι ψευτικο. Εντωμεταξυ, εχω ξεκινησει ηδη να χτιζω την καριερα μου σαν μηχανικος υπολογιστων, πολυ καλυτερη απο τους περισσοτερους συμφοιτητες μου και το αντικειμενο μου αρεσει πολυ, ειμαι εντελως οικονομικα ανεξαρτητη, εχω φυγει απο το πατρικο μου και εχω μια πολυ καλη σχεση. Ειμαι χαρουμενη με αυτα που εχω αλλα πραγματικα δεν αντεχω με αυτο που μου συμβαινει.. Δεν μπορω να το χαρω στην πραγματικοτητα.. Σε αλλες περιοδους (3 μηνες πριν) το αγχος μου μου προκαλουσε υπνικη παραλυση. Το παθαινα με το που σκεφτομουν κατι ασχημο στον υπνο μου και πιστευα οτι με ενοχλουσε πολυ. Αλλα αυτο που εχω παθει τον τελευταιο μηνα τωρα απλα δε συγκρινεται. Ενα χρονο τωρα εχω αγχος, δεν εχω ηρεμησει καθολου, αλλα ο τελευταιος μηνας με εχει πειραξει παρα πολυ και φοβαμαι μη γινει χειροτερο. Απ ολα αυτα, στους αλλους δε φαινεται τιποτα, εκτος απο το οτι δεν εχω και πολυ υπομονη. Παρολα αυτα δε φαινομαι αγχωμενη. Ουτε το αγορι μου που περναει τις πιο πολλες ωρες μαζι μου και με γνωριζει πολυ καλα, δεν ειχε καταλαβει τιποτα. Θα ηθελα επισης να σας πω οτι δεν εχω επισκεφθεί ποτε ψυχολογο. Μπορειτε με καποιον τροπο να βοηθησετε? Ευχαριστω εκ των προτέρων

Ίσως να ήταν αποτελεσματική η ανάγνωση της στήλης «Άγχος» και «Προσωπικότητα» του GUESTBOOK όπως και του βιβλίου «Εισαγωγή στην Αυτογνωσία». Σε διαφορετική περίπτωση υπάρχει και η δυνατότητα επικοινωνίας μέσω του Skype



χριστινα    05/04/2016 18:56
Γεια σας κυριε Κοτανιδη.Συγχαρητηρια που βοηθατε τον κοσμο.Λιγοι το κανουν αφιλοκερδως.θελω συντομα να σας ρωτησω αν κατα τη διαρκεια του υπνου ειναι δυνατον καποιος να λυποθημισει.σας περιγραφω τα περιστατικα εν συντομια.σφιξημο στα χερια ποδια αναπνοη πολυ δυσκολη σαν κατι να σε καταλαμβανει δε μπορεις να κουνηθεις.εχεις σφιξει παντου.δεν εχεις τον ελεγχο του σωματος σου.δεν ειναι σαν να χεις παραλυσει.ειναι κατι χειροτερο.το μονο που μπορεσα να κουνισω ειναι η γλωσσα μου.εχω πληρη επιγνωση της καταστασης με το που τελειωνει ξυπναω και πριν αρχισει εχω ταχυκαρδια και υπνηλια.οπως κοιμαμαι γινονται ολα αυτα.μηπως ξερετε τι μπορει να ειναι?σας ευχαριστω πολυ και για την προηγουμενη απαντηση.

Το τι είναι ακριβώς αυτό που περιγράφεται στην επιστολή είναι εξαιρετικά δύσκολο να προσδιοριστεί τεκμηριωμένα από απόσταση. Ωστόσο υπάρχει αρκετό ενδεχόμενο τα φαινόμενα αυτά να προέρχονται από την αγχώδη διεργασία της προηγούμενης ημέρας. Όσον αφορά τη λιποθυμία κατά τη διάρκεια του ύπνου, αυτή μάλλον είναι απίθανη, διότι ο στόχος της κάθε λιποθυμίας είναι η αποκοπή από κάποια απειλητικά στοιχεία της πραγματικότητας, που δεν μπορεί να έχει θέση κατά τη διάρκεια του ύπνου. Επιπλέον, δεν είναι τυχαίο που τη λιποθυμία την χαρακτήριζαν ως απώλεια των αισθήσεων. Αυτό κυριολεκτικά σημαίνει ότι ο άνθρωπος δεν αισθάνεται τίποτα. Οπότε, όταν υπάρχει οποιαδήποτε αίσθηση, αυτό σημαίνει ότι δεν πρόκειται για λιποθυμία.



Νίκος    17/03/2016 15:48
Γιατρέ καλησπέρα σας, η ερώτηση που θέλω να σας κάνω ίσως είναι λίγο πολύπλοκη. Πάσχω από γενικευμένη αγχώδη διαταραχή και παρόλο που ακολουθώ θεραπεία και έχω δει αποτελέσματα στο μυαλό μου τριγυρνάει συνέχεια η σκέψη ότι η διαταραχή αυτή είναι κάτι που θα έχω για πάντα και το καλύτερο που μπορώ να ελπίζω είναι η διαχείριση των συμπτωμάτων μου. Εσείς τι πιστεύετε? Είναι μήπως ποιο σωστό το να θεωρώ ότι έχω απλώς μια ευαισθησία στο άγχος την οποία μπορώ να δουλέψω?

Το άγχος, η απογοήτευση και η απόγνωση είναι αποτέλεσμα της ελλιπούς γνώσης. Όταν το άγνωστο μετατρέπεται σε γνωστό, τα παραπάνω συναισθήματα είτε υποχωρούν, είτε δεν εμφανίζοντα, παραχωρώντας της θέση τους στο σχέδιο δράσης, στην υπομονή και στην επιμονή που στοχεύουν στην εκπλήρωση των προσωπικών αναγκών και προτιμήσεων. Με τον τρόπο αυτό ( μέσω της αντιμετώπισης των πρωταρχικών αιτιών) εξαλείφονται οι περισσότερες πλευρές του άγχους, της αβεβαιότητας, της μειονεξίας κ.λπ.. αλλά και προλαμβάνονται οι μελλοντικές παρόμοιες εκδηλώσεις. Ενώ οι υπόλοιποι κοινοί τρόποι προσέγγισης που σχετίζονται με εύκολες και γρήγορες τεχνικές ή μεθόδους συνήθως συνοδεύονται από αποτελέσματα που προσφέρουν την προσωρινή ανακούφιση, αλλά στη συνέχεια δεν προφυλάσσουν από την επανεμφάνιση των προβληματικών εκδηλώσεων.



ΦΑΝΗ    10/02/2016 14:40
ΓΙΑΤΡΕ, ΣΑΣ ΓΡΑΦΩ ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΣΕΤΕ ΝΑ ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ ΜΕ ΜΙΑ ΓΝΩΜΗ. Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ 15 ΕΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟ ΠΑΙΡΝΕΙ SEROQUEL 25mg αρχικα και 50mg ΤΟ ΝΟΕΜΒΡΙΟ. ΤΟ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ ΕΒΑΛΕ Η ΓΙΑΤΡΟΣ ΚΑΙ DUMYROX 25 mg ΑΡΧΙΚΑ ΜΕΤΑ 50, 100 ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ 22/1/16, 150mg.ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΙΨΔ (ΝΟΜΙΖΕΙ ΠΧ ΟΤΙ ΑΝ ΔΕΝ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΟ ΦΩΣ ΟΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ, ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΑΣΧΗΜΟΣ, (ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΝΟΜΙΖΕΙ ΠΩΣ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ -ΚΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ- ΕΙΝΑΙ ΑΣΧΗΜΟ, ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΤΟ ΖΟΥΛΑΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΨΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΧΟΝΤΡΟ.ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ ΩΡΑ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΥΤΗ. ΑΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΝΟΜΙΖΕΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΑΙ ΒΓΑΙΝΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΑΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΔΕΝ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙ ΚΑΙ ΜΕΝΕΙ ΜΕΣΑ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΙΝΑΙ 177 ΥΨΟΣ ΚΑΙ 55 ΚΙΛΑ ΑΔΥΝΑΤΟΣ ΠΑΝΕΜΟΡΦΟΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΒΛΕΠΕΙ.ΤΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΑΥΤΗ (ΔΥΣΜΟΡΦΟΦΟΒΙΑ) ΤΗΝ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΜΕ ΤΟ ΣΕΠΕΜΒΡΙΟ ΟΜΩΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 1 ΧΡΟΝΟ ΠΡΙΝ.ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΛΕΙΣΤΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΔΕ ΜΙΛΑΕΙ ΚΛΕΙΝΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ.ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΕΜΒΡΙΟ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ. ΤΟΝ ΒΛΕΠΩ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΟ ΤΑ ΠΡΩΙΝΑ. ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΑΠΟΥΣΙΕΣ. ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΕΝΕΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΝΑ ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ ΜΕ ΒΙΝΤΕΑΚΙΑ. ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΤΟ ΚΡΥΒΕΙ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ, ΚΑΙ ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΕΜΕΙΝΑΝ ΕΚΠΛΗΚΤΟΙ ΟΤΑΝ ΤΟΥΣ ΕΝΑ ΨΥΧΟΜΕΤΡΙΚΟ ΤΕΣΤ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΒΓΗΚΕ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ \\\\\\\"ΛΟΓΙΚΟ\\\\\\\" ΛΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ.! ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΜΑΖΕΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΜΙΛΑΩ ΑΣΧΗΜΑ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ ΚΑΙ Η ΓΙΑΤΡΟΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΑΝ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΚΑΛΟ ΠΑΙΔΙ ΔΕ ΘΑ ΥΠΕΦΕΡΕ ΚΙΟΛΑΣ!ΤΩΡΑ ΘΕΛΩ ΤΗ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΣΑΣ ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΣΕ ΕΠΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΓΙΑΤΡΟΣ ΠΑΙΔΟΨΥΧΙΑΤΡΟΣ. ΕΜΕΙΣ ΣΑΝ ΓΟΝΕΙΣ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΜΙΑ ΕΛΑΦΡΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΕΥΣΗ ΤΟΥ, ΑΠΟ ΤΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ, ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΤΙ ΣΥΧΝΑ ΚΑΤΑΘΛΙΒΕΤΑΙ-ΕΒΔΟΜΑΔΑ-ΠΑΡΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΜΙΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΑΛΑ ΜΙΑ ΟΧΙ.ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΧΡΗΣΤΟΣ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΕΝΟΧΕΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ, ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΚΛΑΙΓΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΡΩΙ \\\\\\\"ΤΙΠΟΤΑ ΔΕ ΜΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ,ΟΥΤΕ Η ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ. ΤΙΣ ΑΓΩΝΙΕΣ ΜΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΔΙΩΞΕΙ\\\\\\\". ΑΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΜΟΥ ΛΕΕΙ \\\\\\\"ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΜΑΜΑ ΑΛΛΟ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΜΟΥΣ. ΜΟΥ ΤΡΩΝΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ. ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΑΠΑΛΛΑΓΩ.\\\\\\\" ΟΜΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΠΡΟΣΠΟΙΕΙΤΑΙ ΣΕ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΕΝΤΑΞΕΙ. ΦΙΛΟΥΣ ΕΧΕΙ 2-3 ΚΑΙ ΚΑΝΕΙ ΠΑΡΕΑ ΟΤΑΝ ΝΙΩΘΕΙ ΚΑΛΑ. ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΤΗΡΗΣΩ ΟΣΟ ΜΠΟΡΩ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΕΧΕΙ ΑΜΕΡΙΣΤΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ, ΜΑ ΥΠΟΦΕΡΕΙ. ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΚΑΙ Η ΑΓΩΓΗ ΑΝ ΕΙΝΑΙ Η ΣΩΣΤΗ, ΜΑ ΔΕΝ ΕΧΩ ΕΝΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗ ΓΙΑΤΡΟ ΛΟΓΩ ΕΠΑΡΧΙΑΣ. ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ZOLOFT ΜΑ Η ΓΙΑΤΡΟΣ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΓΙΑ ΤΟ DUMYROX. ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΗΝ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΩ ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΗ ΓΝΩΣΗ, ΑΛΛΑ ΒΛΕΠΩ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΚΑΛΥΤΕΡΕΥΕΙ ΑΙΣΘΗΤΑ.ΜΗΠΩΣ Η ΔΟΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΚΡΗ? ΜΗΠΩΣ ΕΠΕΙΔΗ DUMYROX ΠΑΙΡΝΕΙ 150mg απο την 22/1/2016 ENΩ ΠΡΙΝ ΗΤΑΝ ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΕΣ ΟΙ ΔΟΣΕΙΣ, ΕΙΝΑΙ ΝΩΡΙΣ ΓΙΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ? ΧΙΛΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΠΟΙΑ ΚΙΑΝ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΑΣ ΣΙΓΟΥΡΑ ΚΑΛΟ ΘΑ ΤΟΥ ΚΑΝΕΤΕ. ΜΕ ΤΙΜΗ

Το μόνο σίγουρο για τη φαρμακευτική αντιμετώπιση της Ψυχαναγκαστικής Καταναγκαστικής Διαταραχής είναι ότι η δοσολογία των αντικαταθλιπτικών σκευασμάτων είναι μεγαλύτερη απ’ ό,τι στην περίπτωση της κατάθλιψης και ότι τα αποτελέσματα της αγωγής εκτιμούνται εντός του δίμηνου από την έναρξη της αγωγής. Από εκεί και πέρα η απάντηση στην αγωγή εξατομικεύεται και εξαρτάται από τις ιδιαιτερότητες του συγκεκριμένου οργανισμού και της συγκεκριμένης κατάστασης βλ. http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=18 . Ωστόσο είναι αναγκαίο να θυμόμαστε ότι τα φάρμακα δεν αντιμετωπίζουν τις αιτίες των ψυχολογικών προβλημάτων, αλλά απλά καλύπτουν προσωρινά την ένταση των εξωτερικών τους εκδηλώσεων, και για το λόγο αυτό υπάρχει αρκετό ενδεχόμενο επανεμφάνισής τους μετά από κάποιο χρονικό διάστημα από την διακοπή της αγωγής. Η αιτιολογική αντιμετώπιση σχετίζεται με την αλλαγή των αντιλήψεων του ατόμου από την βάση, όπου επιτυγχάνεται η εξάλειψη τέτοιων φαινομένων όπως η μειονεξία, η έλλειψη αυτοεκτίμησης και αυτοπεποίθησης που στην περίπτωση των ανηλίκων σε αρκετό βαθμό εξαρτάται από το παράδειγμα που θέλοντας ή μη τους παρέχουν οι γονείς βλ. το κεφάλαιο «Ανάπτυξη του παιδιού και διαμόρφωση της προσωπικότητας» http://www.psychologia.gr/drugs/drugs.htm , ενώ οι καταναγκασμοί και οι ψυχαναγκασμοί αποτελούν απλά τον τρόπο κάλυψης της έντασης των ψυχολογικών συγκρούσεων και εξαλείφονται αυτόματα και οριστικά με την επίλυση των εν προκειμένου συγκρούσεων.



αφροδιτη    30/12/2015 14:15
Οταν εχει καποιος αυπνια, κ παιρνοντας ενα ηρεμιστικο ζαναξ 0,5mg καταφερνει κ κοιμαται αυτο δειχνει οτι η αυπνια οφειλεται στο αγχος; το γενικο αγχος μπορει να σωματοποιειται ετσι; εχω προβληματισμους, ομως τις στιγμες της αυπνιας δε σκεφτομαι απαραιτητα τους προβληματισμους αλλα ενα σωρο ασχετα πραγματα, φλυαρει η σκεψη μου ανουσια.ειναι βαρια αυτη η δσολογια που και που οταν υπαρχει το προβλημα της αυπνιας;

Το Xanax είναι ένα αγχολυτικό σκεύασμα που η μέση ημερήσια θεραπευτική του δόση είναι περίπου 3 mg. Όσον αφορά την αϋπνία, αυτή εν γένη οφείλεται στο άγχος, εφόσον δεν υπάρχει κάποιο άλλο υπαρκτό σωματικό πρόβλημα που εκδηλώνεται σε κάποια μορφή του πόνου. Στην περίπτωση βιώματος κάποιας αγχογόνης κατάστασης προκύπτει υπερδιέγερση των λειτουργικών δομών του εγκεφάλου, η οποία και δυσχεραίνει τη διαδικασία του ύπνου και προκαλεί τη ροή των σκέψεων βλ. το κεφάλαιο 4.12 Η σημασία του ύπνου http://www.psychologia.gr/drugs/drugs.htm



Ξένια    10/11/2015 18:44
Γεια σας! Είμαι πρωτοετής φοιτήτρια. Σπουδάζω πανω σε ένα αντικείμενο, που μου αρέσει και με ευχαριστεί. Πέρυσι βίωσα μια πολύ δύσκολη χρονιά, καθώς έδινα Πανελλαδικές. Διάβαζα πολλές ώρες καθημερινά, δεν κοιμόμουν όσο έπρεπε, ενώ όταν διάβαζα αισθανόμουν παράλληλα έντονο άγχος, το οποίο κορυφώθηκε κατά τη διάρκεια των εξετάσεων. Το καλοκαίρι που πέρασε η λειτουργία του οργανισμού μου είχε αλλάξει εντελώς, καθώς κοιμόμουν πάρα πολλές ώρες, αφού ένιωθα ότι μου έβγαινε η κούραση όλης της χρονιάς. Τωρά παρόλο που έχει περάσει μεγάλο διάστημα, νιώθω ότι η εμπειρία μου απο τις πανελλήνιες με έχει σημαδέψει. Όταν ανοίγω τις σημειώσεις από τη σχολή μου για να τις διαβάσω, παρόλο που διαβάζω πράγματα που μου φαίνονται πολύ ενδιαφέροντα δυσκολεύομαι να διαβάσω γιατί με πιάνει ένα άγχος που δεν μπορώ να εξηγήσω από που γεννάται. Μήπως μπορείτε να μου δώσετε μια άποψη;

Το άγχος συνήθως συνδέεται με την υπερβολική αξία που προσδίδουμε σε ένα γεγονός ή μια κατάσταση. Εάν η αξία του γεγονότος ή της κατάστασης απομυθοποιηθεί και συμπέσει με την πραγματικότητα με όλες πιθανές εκδοχές ή εξελίξεις, τότε το άγχος θα αντικατασταθεί από το σχέδιο δράσης για κάθε ενδεχόμενη εξέλιξη και ο τρόπος αυτός ισχύει για όλα τα αγχογόνα γεγονότα αρκεί να μην υπάρχει η παιδική ανάγκη άμεσης υλοποίησης του θεμιτού.



βασιλησ     09/11/2015 20:21
γιατρε ειμαι 35 ετων και θημαμαι παντα της κυριακες να εχω αυπνια γενικα ειμαι καπως αγχωδης αλλα δεν μπωρο να καταλαβω αυτο με της κυριακες μηπως ειναι η μερα που δεν κουραζομαι λογο οτι δεν δουλευω μπορειται να κανετε μια εκτιμηση

Η έγκυρη εκτίμηση μιας συγκεκριμένης κατάστασης προϋποθέτει διερεύνηση, η οποία πραγματοποιείται κατά την άμεση επαφή και στοχεύει στην τεκμηρίωση μιας από τις πιθανές εκδοχές.



Μαιρη    16/10/2015 12:54
Καλησπερα σας! Οι αγχώδεις διαταραχες ειναι κληρονομικές ή επειδη τα παιδια αντιγράφουν τους γονεις τους αντιγράφουν κ τα συμπτωματα τους; Οι περισσότεροι ειδικοί μιλάνε για την προδιάθεση που ανάλογα με τα βιώματα του καθενός μπορει να εμφανίσουν την διαταραχή! Εσυ που στηρίζετε οτι δεν υπαρχει κληρονομικότητα;

Ο κυριότερος στόχος του νευρικού συστήματος σχετίζεται με την προσαρμογή των αντιδράσεων σύμφωνα με τις παραλλαγές του ασταθή εξωτερικού και ως αντίδραση εσωτερικού περιβάλλοντος σε επίπεδο του συγκεκριμένου οργανισμού (βλ. https://www.facebook.com/183113208413151/photos/pb.183113208413151.-2207520000.1445160987./290547437669727/?type=3&src=https%3A%2F%2Fscontent-mxp1-1.xx.fbcdn.net%2Fhphotos-xfa1%2Fv%2Ft1.0-9%2F401384_290547437669727_501527788_n.jpg%3Foh%3D48089488c091b7c17d82b7d536668925%26oe%3D56C3D922&size=870%2C300&fbid=290547437669727 ). Οι βασικές συμπεριφορές των ενεργά κινούμενων οργανισμών κληρονομούνται σε μορφή των εμφύτων αντιδράσεων που εκφράζονται από τα απόλυτα, μη εξαρτημένα αντανακλαστικά (βλ. https://www.facebook.com/183113208413151/photos/pb.183113208413151.-2207520000.1445160978./330933460297791/?type=3&src=https%3A%2F%2Fscontent-mxp1-1.xx.fbcdn.net%2Fhphotos-xaf1%2Fv%2Ft1.0-9%2F522845_330933460297791_28954861_n.jpg%3Foh%3Daaafa85fdde9d37d791326fbf7ab435b%26oe%3D56D061EC&size=800%2C712&fbid=330933460297791 ). Τα αντανακλαστικά αυτά εξασφαλίζουν την αρχική επιβίωση του οργανισμού φροντίζοντας την ικανοποίηση των βασικών του αναγκών, απαραιτήτων για την άμεση επιβίωση. Μια παραλλαγή των συνθηκών οδηγεί στην ανάγκη τροποποίησης της αρχικής βασικής συμπεριφοράς ώστε να προκύψει η δυνατότητα της επιβίωσης και της συνέχειας του είδους. Η ταχύτητα της τροποποίησης επιτυγχάνεται με τις λειτουργικές ιδιότητες του νευρικού συστήματος, οι οποίες επιτρέπουν την ευστοχότερη αντίδραση βάσει της απομνημόνευσης των προηγούμενων εμπειριών και της συναισθηματικής τους αξιολόγησης. Όσο πιο σύνθετη είναι μια συμπεριφορά, τόσο περισσότερη είναι η συμμετοχή του νευρικού συστήματος και συγκεκριμένα – του εγκεφάλου. Το άγχος σχετίζεται με τις πιο σύνθετες αντιδράσεις που χαρακτηρίζουν μόνο τον άνθρωπο λόγω προηγμένης ικανότητας της αφηρημένης σκέψης και περίπλοκης κοινωνικής δομής, όταν μια κατάσταση επινοείται αφηρημένα και μετά βιώνεται ως πραγματικότητα. Το σχήμα αυτό δεν μπορεί να είναι έμφυτο καθώς δεν υπάρχει στη φύση και υιοθετείται κατά την εύπιστη αντιγραφή των σχημάτων συμπεριφοράς και ως συνέπεια - επιρροής του χειριστικού κοινωνικού συστήματος. Οπότε, για να μπορέσει ένας οργανισμός να επιβιώνει, και να συνεχίζεται η διαδικασία της διαιώνισης του είδους, ο κάθε ζωντανός οργανισμός γεννιέται μόνο με βασικά έτοιμα σχήματα συμπεριφοράς σε μορφή των μη εξαρτημένων αντανακλαστικών, όλες οι υπόλοιπες σύνθετες συμπεριφορές και αντιδράσεις διαμορφώνονται με την αντιμετώπιση των συγκεκριμένων συνθηκών και των συγκεκριμένων καταστάσεων. Αυτό σημαίνει ότι εάν μια κατάσταση ή μια συνθήκη δεν βιώνεται, δεν εμφανίζεται και ο αντίστοιχος τρόπος αντίδρασης, ή – πιο απλουστευμένα, εάν ένα άτομο κατά την ανατροφή του δεν έρχεται συνεχώς σε επαφή με χειρισμό, με απόρριψη, με επιβολή, με κατάκριση κ.λπ., δεν προκύπτουν και οι αιτίες εμφάνισης του άγχους, της μειονεξίας, του φόβου απόρριψης κ.λπ.



Σελίδες:   << | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>