ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 143 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


¨Αγχος


Κατερινα    01/10/2014 00:22
Γεια σας με λενε Κατερινα και τα τελευταια 3 χρονια ζω στο εξωτερικο..Ειμαι αρκετα αγχωδης τυπος και εχω το τελευταιο διαστημα σφιξιμο στο στηθος..Με ενοχλει η καθημερινοτητα μου και κυριως η δουλεια μ αλλα δυστυχως δεν μπορω να την αλλαξω..Ξερω οτι μπορω να κανω πολλα περισσοτερα αλλα το αγχος μου και η αναβολη δεν με αφηνουν.Επισης εχω αδυναμια συγκεντρωσης κατι το οποιο δεν μ αφηνει να προχωρησω στην καριερα μου.Ετρωγα τα νυχια μου απο 7 χρονων και τους τελευταιους 2 μηνες εχω καταφερει κ δεν τα τρωω συνειδητα και με επιτυχια. Εχω τα εξης συμπτωματα,αν σκεφτω κατι αρνητικο για καποιον φοβαμαι οτι θα πεθανει.Σκεφτομαι παντα οτι οι αλλοι ειναι αρνητικοι απεναντι μου και βαζω παντα το κακο στο μυαλο μου.Τι μπορει να μ συμβαινει?Εχω επισης καποια απο τα συμπτωματα της ΙΔΨ,αλλα οσον αφορα τον τροπο σκεψης.Θα με βοηθουσε η ψυχοθεραπεια?Γιατι αναβαλλω συνεχως τις αλλαγες π θελω να κανω στην ζωη μου.? Δεν εχω επισκεφτει καποιον ειδικο,ενω νομιζω οτι τον χρειαζομαι.Σας ευχαριστω εκ των προτερων!!

Η ψυχοθεραπεία είναι ο μόνος τρόπος αιτιολογικής και οριστικής αντιμετώπισης των αντιλήψεων που ευθύνονται για αγχώδεις εκδηλώσεις, όπου συμπεριλαμβάνονται η μειονεξίας, ο φόβος απόρριψης και όλες εκδηλώσεις που σχετίζονται στους αμυντικούς ψυχολογικούς μηχανισμούς απόσπασης της προσοχής http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=17



Αννα    22/09/2014 00:50
Πριν ενα χρονο η κορη μου επαθε το πρωτο επεισοδιο επιληψιας.Απο τοτε ακολουθησαν αρκετα(παντα βραδινα) μιας κ η αγωγη μαλλον δεν ειχε αποτελεσμα. Την εχω δει απο κοντα σε καποια απο αυτα τα επεισοδια κ εχω σοκαριστει. Απο τοτε ξυπναω σε καθε κινηση κ σε καθε ηχο. Εχω να κοιμηθω πολυ καιρο ηρεμη και με πιανει τρομος σε καθε μελλοντικο συμβαν. Προσπαθησα να κοιμηθω μαζι της για να αντιμετωπισω τις φοβιες μου αλλα με επιασε ταχυκαρδια κ εφυγα απο το δωματιο. Δεν ξερω με ποιο τροπο θα ξαναβρω την ψυχραιμια μου που ειναι τοσο απαραιτητη για την κατασταση της. Σας ευχαριστω .

Το άγνωστο και το απρόσμενο μας φοβίζει περισσότερο από το γνωστό και το συνηθισμένο, ειδικά όταν σχετίζεται με κάποιες προσωπικές ανασφάλειες και ενδεχομένως με τη μειονεξία ή με τις ενοχές.



Ξανθος    13/08/2014 17:35
Καλησπερα γιατρε.. Γενικα εδω και 4-5 χρονια αρχισα να ειμαι αγχωδεις τυπος λογο καποιον προβληματων και συμβαντων που ειχα να αντιμετωπησω στη ζωη μ... Το απλο το καθημερινο αγχος μπορω να το ελεγξω απλως μερικες φορες χτυπαει κοκκινο κ βρισκομαι σε αδιεξοδο...νομιζω οτι θα τρελαθω, ασκοπες κινησεις , κακοβουλες σκεψεις χωρις καν να θελω να τις σκεφτομαι...μεσα σε αυτα χρονια μου τυχανε καποιες κρισης πανικου κ μπορω να πω οτι μ γιναν φοβια μην παω ξανα στο μερος και τις ξαναπαθω.... Γενικα ειμαι ευαιςθητος χαρακτηρας.. Οτι συμβαν γινετε το κραταω στο μυαλο μ κ δε το αφηνω να φυγει.. Αυτο πιςτευω ειναι μεγαλο λαθος π κανω.... Και επεκτινω το αγχος αλλα και το προβλημα..Τελος απο τοτε που ξεκινησαν αυτα φοβαμαι να επισκεφτω καποιον ειδικο.. Πλεον πηρα την αποφαση κ θελω να με προτινετε που θα ειναι καλυτερα να αντιμετωπισω το προβλημα μ με σωστες και αποτελεςματικες μεθοδους..

Η αποτελεσματική αντιμετώπιση του άγχους και του συνόλου των εκδηλώσεών του (ψυχικών και σωματικών) σχετίζεται με την υπέρβαση των αρχικών αιτιών, οι οποίες συνήθως εκφράζουν τον τρόπο σκέψης της συγκεκριμένης προσωπικότητας βασισμένες στις αντιλήψεις που έχουν αποκτηθεί κατά την ανατροφή. Όταν οι αντιλήψεις δε συμπίπτουν με την πραγματικότητα εμφανίζονται διάφορες δυσλειτουργικές συμπεριφορές ή επιλογές οι οποίες και οδηγούν στην εκδήλωση της αβεβαιότητας και στο φόβο αποτυχίας. Όσον αφορά την επιλογή του συγκεκριμένου ειδικού, εδώ συνήθως δεν υπάρχει άλλος τρόπος εκτός από την έμπρακτη δοκιμασία.



σοφια    13/06/2014 09:27
Εδω και μια εβδομαδα καθε φορα που παω να κοιμηθω νιωθω οτι εκει που ειμαι σε χαλαρωση και ετοιμη να αποκοιμηθω τα ακρα μου τιναζονται εντονα...αυτο συμβαινει παρα πολυ συχνα ακομα και κατα τη διαρκεια του υπνου και μετα απο αυτο εχω ταχυπαλμια...πως εξηγειται αυτο??

Ο ύπνος στοχεύει στην απαλλαγή από το πλεόνασμα των πληροφοριών που συσσωρεύονται κατά τη διάρκεια της ημέρας και δεν προλαβαίνουν να ταξινομηθούν και να συσχετιστούν συνειρμικά και συναισθηματικά με τις παλιότερες εμπειρίες λόγω απόσπασης της προσοχής στις υπόλοιπες τρέχουσες σκεπτικές δραστηριότητες κατά της διάρκεια της ημέρας. Η διαλογή των πληροφοριών ξεκινά με την αποκοπή από τις πηγές εξωτερικής διέγερσης, όταν σταδιακά καταστέλλεται η λειτουργία των αισθητήριων συστημάτων. Όταν κάποια πληροφορία έχει ισχυρό συναισθηματικό αντίκτυπο ή συνδέεται κατά την επεξεργασία της με μια παλαιότερη εμπειρία που συνοδευόταν από ισχυρή συναισθηματική φόρτιση, το νευρικό σύστημα αντιδρά με τη μίμηση των κινητικών προσπαθειών, η οποία αντιπροσωπεύει κάποια αμυντική αντίδραση (στις περισσότερες περιπτώσεις την τάση φυγής). Το «τίναγμα» των ποδιών είναι μια προσπάθεια διαφυγής από κάποια ενδεχόμενη απειλή, και συνήθως εμφανίζεται με την υπερβολική συναισθηματική φόρτιση της προηγούμενης ημέρας, ιδιαίτερα όταν αυτή είχε αγχωτικό χαρακτήρα.



ελπιδα    12/06/2014 11:04
γεια σας και συγχαρητηρια για αυτο που κανετε! γενικα παντα ημουν ενα ατομο που αγχωνοταν με το παραμικρο και οι διαφορες ανθρωπινες καταστασεις με επηρεαζαν ψυχολογικα. Τωρα τελευταια εχω αποκτησε απο το πουθενα μια εμμονη ιδεα και ενω κατα καιρους την αντιμετωπιζα και προπαθουσα να συμφιλιωθω με αυτην και το καταφερνα αλλες φορες αγχωνομουν πολυ περισσοτερο και δε ηξερα τι να κανω....Ποτε δεν ημουν ατομο που ειχα εμμονη με κατι και δεν ξερω πως κατεληξα να σκεφτομα ετσι.. πηγα σε καποιον ειδικο και μ ειπε οτι ολο αυτο μπορει να οφειλεται σε συσσωρευμενο αγχος η σε πραματα που δεν με ικανοποιουν στν πραγματικοτητα. Μαλιστα εχω περαει απο το σταδιο που για μερικους μηνες να ειμαι παρα πολυ χαρουμενη και ευτυχισμενη γεματη ζωη και να μην υπηρχε μερα που να μην αισθανομα τοση ευεξια και μαλιστα δε μπορουσα να καταλαβω γιατι οι ανθρωποι εχουν εμμονες μου φαινοταν περιεργο και ετσι δεν καταλαβα πως κατεληξα και γω να σκεφτομαι ετσι. Προσπαθω οταν δε με αγχωνει η συγκεκριμενη εμμονη ναι ειμαι αισιοδοξη και να χαιρομαι τη μερα μου αλλα καποιες αλλες φορες δεν ξερω πως να το αντιμετωπισω... Ειναι φυσιολογικο να το αισθανομαι αυτο?? τι θα μπορουσα αλλο να κανω ωστε ναμην με αγχωνει και να με πανικοβαλλει? Η γνωμη σας θα ηταν πολυτιμη ευχαριστω εκ των προτερων!!

Ο ειδικός είχε δίκαιο, τα φαινόμενα αυτά οφείλονται στο άγχος και στις προσπάθειες απόσπασης της προσοχής από τη δυσάρεστη καθημερινότητα. Η επίτευξη των σταθερών μακροπροθέσμων αποτελεσμάτων έγκειται στην αλλαγή του βασικού τρόπου αντίληψης, η οποία επιτρέπει την απαγκίστρωση από τις ανασφάλειες της παιδικής ηλικίας (άγχος) και παρέχει τη δυνατότητα διαμόρφωσης της ικανοποιητικής καθημερινότητας (εμμονές) βάσει απόκτησης σε αναγκαίο βαθμό της αυτοεκτίμησης και αυτοπεποίθησης που επιτρέπουν την εξασφάλιση και την τήρηση των προσωπικών ορίων και αναγκών. Όσον αφορά την ερώτηση κατά πόσο είναι φυσιολογικές τέτοιες αντιδράσεις, ναι, είναι φυσιολογικές, καθώς αποτελούν τον φυσιολογικό τρόπο ψυχολογικής άμυνας, όταν ο εγκέφαλος δεν είναι πλέον σε θέση να ισορροπεί υπό την επιρροή των αντίξοων συνθηκών στις οποίες υποβάλλουμε τον εαυτό μας, και θα εκδηλώνεται κάθε φορά όταν εμείς υπερβαίνουμε τα προσωπικά όρια αντοχών.



ειρηνη    20/04/2014 03:19
Καλησπερα, λεγομαι Ειρηνη και ειμαΙ 20 ετων...Ειμαι ενας πολυ αγχωτικος ανθρωπος. Τα παντα γυρο μου με πληγωνουν κ τιποτα δν παει καλα στην ζωη και οταν νομισω οτι φτιαξανε κατι σθμβαινει και παλι το ιδιο...παθαινω κρισησ πανικου...φοβαμαι να παω σε καποιο ιατρο δν ξερω τι να κανω... Δεν προσπαθω πλεον να φτιαξω κατι απλωσ περιμενω την ημερα που θα πεθανω..Δεν μπορω να κανω κακο στον εαυτο μου δν με αφηνει η θρησκεια κ επισησ φοβαμαι..Εαν παρω χαπια θα σταματησει να με ποναει τοσο? Δεν θελω να γινω καλθτερα απλωσ θελω να ποναω λιγοτερο...Δεν ξερω αν αθτο που εχω ειναι καταθληψη και οπως καταλαβατε δεν με απασχολει απλωσ θελω να βρω εναν τροπο μεχρι το τελοσ να ποναω λιγοτερο..

Για να αποκτήσουμε αρκετά ισχυρά κίνητρα και να προβούμε σε δραστικές αλλαγές της δυσάρεστης καθημερινότητάς μας αρκετές φορές είναι αναγκαίο να φτάσουμε στα όρια των αντοχών ώστε να σταματήσουμε να ελπίζουμε ότι τα πράγματα θα φτιάξουν χωρίς τη δική μας συμμετοχή. Όσον αφορά τις πληροφορίες για το άγχος, τον πανικό, τις φοβίες, τους τρόπους αντιμετώπισης τους και την επίδραση των φαρμάκων, αυτές βρίσκονται στα περιεχόμενα της σελίδας και του Guest Book.



Ναταλία    03/04/2014 13:51
Καλησπέρα και καλό μήνα.... Θα ήθελα να ρωτήσω κάποια πραγματάκια. Ο σύντροφός μου αντιμετωπίζει θέμα με τον ύπνο εδώ και 2 χρόνια ... ποτέ δεν κοιμόταν πολύ - είναι από τη φύση του αγχώδης χαρακτήρας - και κάποια στιγμή ταλαιπωρήθηκε από οισοφαγική παλινδρόμηση και τα φουσκώματα και οι καούρες επηρέασαν την ποιότητα του ύπνου του και τη διάρκειά του. Στην πορεία ως αγχώδης άνθρωπος απλώς του έγινε άγχος το αν ή όχι θα κοιμηθεί και παράλληλα με κάποια οικογενειακά προβλήματα συν το μείζον θέμα της ανεργίας έφτασε αν μην μπορεί να κοιμηθεί ούτε μια ώρα. Είναι ένας πολύ ευαίσθητος άνθρωπος που τον επηρεάζουν πολύ ακόμα και τα πιο ασήμαντα για όλους εμάς τους υπόλοιπους γεγονότα. Δοκιμάσαμε αρκετά μπορώ να πω. Φυτικά βότανα (βαλεριάνα), βαλεριάνα-λυκίσκο σε χάπι, μελοτονίνη μέχρι και stilnox. Τα φυτικά στην αρχή είχαν βοηθήσει κάπως μετά όμως άρχισαν αν μην τον \\\\\\\'πιάνουν\\\\\\\'. Τα stilnox έκαναν μόνο αυτό που λένε, κοιμόταν για 4 ώρες και μετά τίποτα. Τα Stilnox τα πήρε μόνο για 3 βδομάδες τόσο όσο προτείνουν οι οδηγίες ώστε να μην υπάρξει κάποιο θέμα στην πορεία. Μιλώντας με έναν οικογενειακό γιατρό του πρότεινε να δοκιμάσει serotax πιστεύοντας ότι έχει σημάδια κατάθλιψης... ούτε τα serotax βοήθησαν στον ύπνο, βοήθησαν όμως λίγο στο να μην τα βλέπει όλα κατάμαυρα. Τις τελευταίες 3 εβδομάδες το μόνο που τον βοηθάει να κοιμηθεί είναι ένα lexotanil των 3 λίγο πριν ξαπλώσει. Οι \\\\\\\'ανησυχίες\\\\\\\' μας λοιπόν είναι οι εξής : για πόσο μπορεί να χρησιμοποιεί τα lexotanil χωρίς να δημιουργήσουν κάποιο πρόβλημα στην υγεία του ? τα Serotax ή τα lexotanil έχουν αναφερθεί ποτέ ότι μπορεί να επηρεάζουν την ερωτική διάθεση ? Ενώ συνεχίζεται η ερωτική μας συνεύρεση κανονικά εκεινος πιάνει τον εαυτό του να μην έχει τόσο έντονη διάθεση, γενικότερα όμως όχι για μένα συγκεκριμένα (να σας δώσω ένα παράδειγμα και συγγνώμη εκ των προτέρων αν δεν το θέσω ευγενικά, μέχρι και πριν ξεκινήσει τα χάπια κάθε πρωί που ξυπνούσε είχε στύση, ή σκεπτόμενος ή βλέποντας μια όμορφη γυναίκα στο δρόμο ένιωθε μια επιθυμία κάτι όμως που αυτές τις 3 τελευταίες βδομάδες δεν είναι τόσο συχνό). Κάτι άλλο που έχουμε παρατηρήσει είναι πως από τότε που ξεκίνησε τα χάπια κάποιες φορές δυσκολεύεται αρκετά να ολοκληρώσει κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής (είτε θα \\\\\\\'καθυστερήσει\\\\\\\' αρκετά συγκριτικά με το δικό του χρόνο ως τώρα είτε δε θα ολοκληρώσει καθόλου. Από την άλλη όμως η στύση του δεν έχει επηρεαστεί). Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για το χρόνο σας, κατανοώ ότι έγραψα κάμποσα, ελπίζω να μην κούρασα.

Η σεξουαλική λειτουργία, όπως και η ποιότητα του ύπνου σε μεγάλο βαθμό επηρεάζονται από την κατάσταση του ψυχισμού. Το άγχος έχει την κατασταλτική επιρροή στα θέματα της σεξουαλικότητας κατά τη φυσική αντίδραση του οργανισμού, διότι βιώνεται ως μια απειλή, μπροστά στην οποία οι «δευτερεύοντες» λειτουργίες αναστέλλονται, παρέχοντας στον οργανισμό τη δυνατότητα συγκέντρωσης όλων των δυνάμεων για την αντιμετώπιση της απειλής. Έτσι, για παράδειγμα κανένας δεν θα σκεφτεί για ερωτικά θέματα όταν βρίσκεται μέσα σε μια φωτιά. Το μόνο που θα κυριαρχεί στην αντίληψή του θα είναι – πώς να βρει τον τρόπο να σωθεί. Το άγχος λοιπόν αποτελεί την εστία απειλητικής φωτιάς για τον εγκέφαλο, ο οποίος προσπαθεί να τη σβήσει με κάθε τρόπο ώστε να αποκτήσει τη δυνατότητα ομαλής λειτουργίας. Όσον αφορά τη λειτουργία και τις ιδιότητες των αγχολυτικών σκευασμάτων, τα σχετικά θέματα έχουν αναρτηθεί αρκετές φορές στη στήλη Φάρμακα του Guest Book http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=18



Φαιη    31/03/2014 23:41
Ειμαι 17 χρονων. Φετος δινω πανελληνιες. Στην αρχη τα πηγαινα πολυ καλα αλλα τωρα εχω πολλα κενά και ανησυχώ. Δεν ξερω τι να κανω. Αντιμετωπίζω ενα προβλημα στην ψυχολογια μου εδω και ενάμιση χρονο. Φοβαμαι πολυ για παράδειγμα στην ταξη,δεν μιλαω,αγχώνομαι οταν ο καθηγητής με κοιταει γιατι νομιζω πως θα μου πει να πω μαθημα ή την άσκηση παρόλο που μπορει να τα ξερω. Τον τελευταιο καιρο δεν μπορω να διαβασω ,να συγκεντρωθω. Νομιζω πως ειμαι άχρηστη και σκεφτομαι παντα απαισιόδοξα δεν εχω εμπιστοσύνη στον εαυτο μου. Σας παρακαλω βοηθήστε με. Χρειάζομαι ψυχανάλυση; Ή γενικα ψυχολογική υποστήριξη ;

Ο φόβος της αποτυχίας και η ανάγκη υποχρεωτικής επιτυχίας που εκφράζει την απαίτηση της τελειότητας από τον εαυτό είναι αρκετά αγχογόνοι παράγοντες που μπορούν να επηρεάζουν αρνητικά τη λειτουργικότητα του εγκεφάλου και βασίζονται συνήθως στην μειωμένη αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση, οι οποίες βελτιώνονται με την αλλαγή του συνόλου των αντιλήψεων του συγκεκριμένου ατόμου, άσχετα με τον τρόπο ονομασίας της διαδικασίας (ψυχανάλυση, ψυχοθεραπεία, ψυχολογική υποστήριξη κ.λπ.)



Μαρία    13/02/2014 18:07
Ειμαι 13 και εχω παρα μα παρα πολυ αγχος για ενα διαγωνισμα. Χανω βαθμους γιατι ενω τα ξερω δεν ειμαι σιγουρη αν ειναι σωστα. Επισης, διαβαζω τουλαχιστον 3-4 ωρες αλλα οταν παιρνω το διαγωμισμα ειναι σαν να μπαινει κατι μπροστα απο αυτα που ξερω, στο μυαλο μου, και το γραπτο. Μπορειτε να μου πειτε τι ακριβως μπορω να κανω για να ελλατωσω αυτο το αγχος μου;

Αγαπητή Μαρία, για να ελαττωθεί το άγχος της αποτυχίας είναι αναγκαίο να αλλάξουν οι αντιλήψεις ώστε να γίνει αποδεκτό ότι τα λάθη και οι αποτυχίες δεν είναι κάτι μεμπτό, ανάξιο ή τιμωρητέο, αλλά αποτελούν το αναγκαίο και αναπόσπαστο μέρος της εκμάθησης και της απομνημόνευσης. Οπότε, το κάθε λάθος και η κάθε αποτυχία μας κάνουν καλύτερους, με την έννοια της βελτιωμένης προσαρμοστικότητας και του εμπλουτισμού της γνώσης και για τον εαυτό μας, και για τις καταστάσεις που μας περιβάλλουν.



Ελενη    26/01/2014 12:19
Μετέφερα εδώ την ερώτηση μου οπως μου υποδείξατε : Καλημέρα σας. Είμαι 24 χρονών και περναω μια περιοδος αρκετά ταραχώδης,λόγω σπουδών με πλήθος υποχρεώσεων και η κουραση είναι μεγάλη. Θα ήθελα να παραθέσω μερικά συμπτώματα που εχω αυτό το καιρό έτσι ώστε να δω αν όντως είναι από άγχος και αν μπορώ να κάνω κατι για να τα μειώσω. Αυτά ειναι τα εξής: νιώθω έναν κόμπο στο λαιμό, καούρες στο στομάχι, ταχυκαρδία, πονοκεφαλο, ζαλάδες, πολλες φορες δεν έχω όρεξη για φαγητό αλλα με διακρίνει μια υπερβολική έντονη ταση για κατανάλωση γλυκών,αυπνίες ( αλλά και οταν κοιμάμαι, ξυπναω πιο κουρασμενη και οποταν επεσα για ύπνο) αλλά και κατα την διάρκεια της ημερας μερικές στιγμές νιώθω μια διακριτική ατονία σε ολο μου το σώμα. Τέλος εχω παρατηρήσει και κυκλοθυμικές τάσεις στον εαυτό μου γιατι σε μερικά πράγματα μπορεί να έχω αντιδράσεις που δεν τις είχα παλιοτερα και δεν δικαιολογούνται ενώ αργότερα σκεφτομενη καλυτερα τις μετανιώνω. Οτιδήποτε και αν είναι, θα χαιρόμουν πολύ αν είχατε καποια συμβουλή να μου δώσετε! Σας ευχαριστώ πολύ εκ των προτερων! Ελένη

Αγαπητή Ελένη, η παραπομπή σε μια κατηγορία της σελίδας σημαίνει ότι στη συγκεκριμένη στήλη ήδη έχουν απαντηθεί παρόμοιες ερωτήσεις, αρκεί ο ενδιαφερόμενος να έχει λίγη διάθεση αναζήτησης και μελέτης. Σε μια τέτοια περίπτωση επιτυγχάνεται καλύτερη αφομοίωση και απομνημόνευση, καθώς συνήθως αυτό για το οποίο έχουν καταβληθεί προσωπικές προσπάθειες εκτιμάται περισσότερο και τα συμπεράσματα που προκύπτουν είναι προσωπικά.



Σελίδες:   << | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>