ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 147 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


¨Αγχος


Μαιρη    16/10/2015 12:54
Καλησπερα σας! Οι αγχώδεις διαταραχες ειναι κληρονομικές ή επειδη τα παιδια αντιγράφουν τους γονεις τους αντιγράφουν κ τα συμπτωματα τους; Οι περισσότεροι ειδικοί μιλάνε για την προδιάθεση που ανάλογα με τα βιώματα του καθενός μπορει να εμφανίσουν την διαταραχή! Εσυ που στηρίζετε οτι δεν υπαρχει κληρονομικότητα;

Ο κυριότερος στόχος του νευρικού συστήματος σχετίζεται με την προσαρμογή των αντιδράσεων σύμφωνα με τις παραλλαγές του ασταθή εξωτερικού και ως αντίδραση εσωτερικού περιβάλλοντος σε επίπεδο του συγκεκριμένου οργανισμού (βλ. https://www.facebook.com/183113208413151/photos/pb.183113208413151.-2207520000.1445160987./290547437669727/?type=3&src=https%3A%2F%2Fscontent-mxp1-1.xx.fbcdn.net%2Fhphotos-xfa1%2Fv%2Ft1.0-9%2F401384_290547437669727_501527788_n.jpg%3Foh%3D48089488c091b7c17d82b7d536668925%26oe%3D56C3D922&size=870%2C300&fbid=290547437669727 ). Οι βασικές συμπεριφορές των ενεργά κινούμενων οργανισμών κληρονομούνται σε μορφή των εμφύτων αντιδράσεων που εκφράζονται από τα απόλυτα, μη εξαρτημένα αντανακλαστικά (βλ. https://www.facebook.com/183113208413151/photos/pb.183113208413151.-2207520000.1445160978./330933460297791/?type=3&src=https%3A%2F%2Fscontent-mxp1-1.xx.fbcdn.net%2Fhphotos-xaf1%2Fv%2Ft1.0-9%2F522845_330933460297791_28954861_n.jpg%3Foh%3Daaafa85fdde9d37d791326fbf7ab435b%26oe%3D56D061EC&size=800%2C712&fbid=330933460297791 ). Τα αντανακλαστικά αυτά εξασφαλίζουν την αρχική επιβίωση του οργανισμού φροντίζοντας την ικανοποίηση των βασικών του αναγκών, απαραιτήτων για την άμεση επιβίωση. Μια παραλλαγή των συνθηκών οδηγεί στην ανάγκη τροποποίησης της αρχικής βασικής συμπεριφοράς ώστε να προκύψει η δυνατότητα της επιβίωσης και της συνέχειας του είδους. Η ταχύτητα της τροποποίησης επιτυγχάνεται με τις λειτουργικές ιδιότητες του νευρικού συστήματος, οι οποίες επιτρέπουν την ευστοχότερη αντίδραση βάσει της απομνημόνευσης των προηγούμενων εμπειριών και της συναισθηματικής τους αξιολόγησης. Όσο πιο σύνθετη είναι μια συμπεριφορά, τόσο περισσότερη είναι η συμμετοχή του νευρικού συστήματος και συγκεκριμένα – του εγκεφάλου. Το άγχος σχετίζεται με τις πιο σύνθετες αντιδράσεις που χαρακτηρίζουν μόνο τον άνθρωπο λόγω προηγμένης ικανότητας της αφηρημένης σκέψης και περίπλοκης κοινωνικής δομής, όταν μια κατάσταση επινοείται αφηρημένα και μετά βιώνεται ως πραγματικότητα. Το σχήμα αυτό δεν μπορεί να είναι έμφυτο καθώς δεν υπάρχει στη φύση και υιοθετείται κατά την εύπιστη αντιγραφή των σχημάτων συμπεριφοράς και ως συνέπεια - επιρροής του χειριστικού κοινωνικού συστήματος. Οπότε, για να μπορέσει ένας οργανισμός να επιβιώνει, και να συνεχίζεται η διαδικασία της διαιώνισης του είδους, ο κάθε ζωντανός οργανισμός γεννιέται μόνο με βασικά έτοιμα σχήματα συμπεριφοράς σε μορφή των μη εξαρτημένων αντανακλαστικών, όλες οι υπόλοιπες σύνθετες συμπεριφορές και αντιδράσεις διαμορφώνονται με την αντιμετώπιση των συγκεκριμένων συνθηκών και των συγκεκριμένων καταστάσεων. Αυτό σημαίνει ότι εάν μια κατάσταση ή μια συνθήκη δεν βιώνεται, δεν εμφανίζεται και ο αντίστοιχος τρόπος αντίδρασης, ή – πιο απλουστευμένα, εάν ένα άτομο κατά την ανατροφή του δεν έρχεται συνεχώς σε επαφή με χειρισμό, με απόρριψη, με επιβολή, με κατάκριση κ.λπ., δεν προκύπτουν και οι αιτίες εμφάνισης του άγχους, της μειονεξίας, του φόβου απόρριψης κ.λπ.



Σόνια    20/09/2015 16:31
Κύριε Κοτανίδη, πιστεύετε πως ένα άτομο 42 ετών που ταλανίζεται από έντονο άγχος σχεδόν σε όλη του τη ζωή έχει πραγματικά ελπίδες να αλλάξει και να δει τη ζωή αλλιώς; Να μπορέσει να αλλάξει και την καθημερινότητά του; Έζησα τη μέχρι τώρα ζωή μου μέσα στο άγχος και την αγωνία για όλα, και έφτασα σε αυτή την ηλικία με τις δυσκολίες να αυξάνονται και τους τρόπους αντίδρασης σε αυτές να παραμένουν οι ίδιοι, παρά την ψυχοθεραπεία ετών.Έχω χάσει την ελπίδα μου ότι θα αλλάξω και επειδή σημαντικοί τομείς της ζωής μου χρειάζονται αλλαγή, φοβάμαι ότι δεν θα τα καταφέρω.Υπάρχει ελπίδα;

Η ψυχοθεραπεία από μόνη της δεν είναι πανάκεια, αλλά ένα εργαλείο, η αποτελεσματικότητα του οποίου εξαρτάται από την δεξιότητα του ειδικού που τη χρησιμοποίει, από τις αντιλήψεις του και από τη μέθοδο προσέγγισης που επιλέγει. Λόγω της αναγκαιότητας της προσαρμογής τα σκεπτόμενα ζωντανά πλάσματα δεν μεταδίδουν τις αντιληπτικές και σκεπτικές ικανότητες, αλλά τις διαμορφώνουν ανάλογα με τις συνθήκες, στις οποίες πραγματοποιείται η ενηλικίωσή τους. Επομένως, όταν κάτι δεν είναι έμφυτο, αλλά επίκτητο, τότε όπως έχει διαμορφωθεί, με τον ίδιο τρόπο μπορεί να αλλάξει με κατάλληλη προσέγγιση, απλά απαιτείται αντίστοιχος χρόνος και ανάλογες προσπάθειες.



Πάνος    03/09/2015 00:15
Καλησπέρα γιατρέ. Που μπορώ να απευθυνθώ για να λύσω το θέμα της αϋπνίας που έχω; Με ταλαιπωρεί εδώ και είκοσι χρόνια. Δεν θέλω να μπω στη διαδικασία να πάρω φάρμακα. Έχω δοκιμάσει πολλούς τρόπους, αλλά δεν μπορώ να ηρεμήσω! Τι μπορώ να κάνω στην περίπτωση μου; ευχαριστώ.

Η συχνότερη αιτία της αϋπνίας σχετίζεται με το άγχος, οπότε η επικοινωνία με έναν ψυχίατρο ψυχοθεραπευτικής κατεύθυνσης ή με έναν ψυχολόγο ενδεχομένως να έχει θεμιτό αποτέλεσμα.



ΔΗΜΗΤΡΑ    21/05/2015 16:00
καλησπερα, πιστευεται οτι μπορει να ξεπεραστει το κοινωνικο αγχος χωρις τη βοηθεια ειδικου? δηλαδη το ατομο απο μονο του να το αντιμετωπισει αποτελεσματικα?

Θεωρητικά μπορεί, αλλά εξαρτάται από το βαθμό επίγνωσης και κατοχής σχετικής γνωστικής βάσης, όπως και από το βαθμό των προσπαθειών και το αντίστοιχο χρόνο που είναι αναγκαίο για την υλοποίηση του στόχου. Όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση αυτόνομης εκμάθησης.



Κατερινα    01/10/2014 00:22
Γεια σας με λενε Κατερινα και τα τελευταια 3 χρονια ζω στο εξωτερικο..Ειμαι αρκετα αγχωδης τυπος και εχω το τελευταιο διαστημα σφιξιμο στο στηθος..Με ενοχλει η καθημερινοτητα μου και κυριως η δουλεια μ αλλα δυστυχως δεν μπορω να την αλλαξω..Ξερω οτι μπορω να κανω πολλα περισσοτερα αλλα το αγχος μου και η αναβολη δεν με αφηνουν.Επισης εχω αδυναμια συγκεντρωσης κατι το οποιο δεν μ αφηνει να προχωρησω στην καριερα μου.Ετρωγα τα νυχια μου απο 7 χρονων και τους τελευταιους 2 μηνες εχω καταφερει κ δεν τα τρωω συνειδητα και με επιτυχια. Εχω τα εξης συμπτωματα,αν σκεφτω κατι αρνητικο για καποιον φοβαμαι οτι θα πεθανει.Σκεφτομαι παντα οτι οι αλλοι ειναι αρνητικοι απεναντι μου και βαζω παντα το κακο στο μυαλο μου.Τι μπορει να μ συμβαινει?Εχω επισης καποια απο τα συμπτωματα της ΙΔΨ,αλλα οσον αφορα τον τροπο σκεψης.Θα με βοηθουσε η ψυχοθεραπεια?Γιατι αναβαλλω συνεχως τις αλλαγες π θελω να κανω στην ζωη μου.? Δεν εχω επισκεφτει καποιον ειδικο,ενω νομιζω οτι τον χρειαζομαι.Σας ευχαριστω εκ των προτερων!!

Η ψυχοθεραπεία είναι ο μόνος τρόπος αιτιολογικής και οριστικής αντιμετώπισης των αντιλήψεων που ευθύνονται για αγχώδεις εκδηλώσεις, όπου συμπεριλαμβάνονται η μειονεξίας, ο φόβος απόρριψης και όλες εκδηλώσεις που σχετίζονται στους αμυντικούς ψυχολογικούς μηχανισμούς απόσπασης της προσοχής http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=17



Αννα    22/09/2014 00:50
Πριν ενα χρονο η κορη μου επαθε το πρωτο επεισοδιο επιληψιας.Απο τοτε ακολουθησαν αρκετα(παντα βραδινα) μιας κ η αγωγη μαλλον δεν ειχε αποτελεσμα. Την εχω δει απο κοντα σε καποια απο αυτα τα επεισοδια κ εχω σοκαριστει. Απο τοτε ξυπναω σε καθε κινηση κ σε καθε ηχο. Εχω να κοιμηθω πολυ καιρο ηρεμη και με πιανει τρομος σε καθε μελλοντικο συμβαν. Προσπαθησα να κοιμηθω μαζι της για να αντιμετωπισω τις φοβιες μου αλλα με επιασε ταχυκαρδια κ εφυγα απο το δωματιο. Δεν ξερω με ποιο τροπο θα ξαναβρω την ψυχραιμια μου που ειναι τοσο απαραιτητη για την κατασταση της. Σας ευχαριστω .

Το άγνωστο και το απρόσμενο μας φοβίζει περισσότερο από το γνωστό και το συνηθισμένο, ειδικά όταν σχετίζεται με κάποιες προσωπικές ανασφάλειες και ενδεχομένως με τη μειονεξία ή με τις ενοχές.



Ξανθος    13/08/2014 17:35
Καλησπερα γιατρε.. Γενικα εδω και 4-5 χρονια αρχισα να ειμαι αγχωδεις τυπος λογο καποιον προβληματων και συμβαντων που ειχα να αντιμετωπησω στη ζωη μ... Το απλο το καθημερινο αγχος μπορω να το ελεγξω απλως μερικες φορες χτυπαει κοκκινο κ βρισκομαι σε αδιεξοδο...νομιζω οτι θα τρελαθω, ασκοπες κινησεις , κακοβουλες σκεψεις χωρις καν να θελω να τις σκεφτομαι...μεσα σε αυτα χρονια μου τυχανε καποιες κρισης πανικου κ μπορω να πω οτι μ γιναν φοβια μην παω ξανα στο μερος και τις ξαναπαθω.... Γενικα ειμαι ευαιςθητος χαρακτηρας.. Οτι συμβαν γινετε το κραταω στο μυαλο μ κ δε το αφηνω να φυγει.. Αυτο πιςτευω ειναι μεγαλο λαθος π κανω.... Και επεκτινω το αγχος αλλα και το προβλημα..Τελος απο τοτε που ξεκινησαν αυτα φοβαμαι να επισκεφτω καποιον ειδικο.. Πλεον πηρα την αποφαση κ θελω να με προτινετε που θα ειναι καλυτερα να αντιμετωπισω το προβλημα μ με σωστες και αποτελεςματικες μεθοδους..

Η αποτελεσματική αντιμετώπιση του άγχους και του συνόλου των εκδηλώσεών του (ψυχικών και σωματικών) σχετίζεται με την υπέρβαση των αρχικών αιτιών, οι οποίες συνήθως εκφράζουν τον τρόπο σκέψης της συγκεκριμένης προσωπικότητας βασισμένες στις αντιλήψεις που έχουν αποκτηθεί κατά την ανατροφή. Όταν οι αντιλήψεις δε συμπίπτουν με την πραγματικότητα εμφανίζονται διάφορες δυσλειτουργικές συμπεριφορές ή επιλογές οι οποίες και οδηγούν στην εκδήλωση της αβεβαιότητας και στο φόβο αποτυχίας. Όσον αφορά την επιλογή του συγκεκριμένου ειδικού, εδώ συνήθως δεν υπάρχει άλλος τρόπος εκτός από την έμπρακτη δοκιμασία.



σοφια    13/06/2014 09:27
Εδω και μια εβδομαδα καθε φορα που παω να κοιμηθω νιωθω οτι εκει που ειμαι σε χαλαρωση και ετοιμη να αποκοιμηθω τα ακρα μου τιναζονται εντονα...αυτο συμβαινει παρα πολυ συχνα ακομα και κατα τη διαρκεια του υπνου και μετα απο αυτο εχω ταχυπαλμια...πως εξηγειται αυτο??

Ο ύπνος στοχεύει στην απαλλαγή από το πλεόνασμα των πληροφοριών που συσσωρεύονται κατά τη διάρκεια της ημέρας και δεν προλαβαίνουν να ταξινομηθούν και να συσχετιστούν συνειρμικά και συναισθηματικά με τις παλιότερες εμπειρίες λόγω απόσπασης της προσοχής στις υπόλοιπες τρέχουσες σκεπτικές δραστηριότητες κατά της διάρκεια της ημέρας. Η διαλογή των πληροφοριών ξεκινά με την αποκοπή από τις πηγές εξωτερικής διέγερσης, όταν σταδιακά καταστέλλεται η λειτουργία των αισθητήριων συστημάτων. Όταν κάποια πληροφορία έχει ισχυρό συναισθηματικό αντίκτυπο ή συνδέεται κατά την επεξεργασία της με μια παλαιότερη εμπειρία που συνοδευόταν από ισχυρή συναισθηματική φόρτιση, το νευρικό σύστημα αντιδρά με τη μίμηση των κινητικών προσπαθειών, η οποία αντιπροσωπεύει κάποια αμυντική αντίδραση (στις περισσότερες περιπτώσεις την τάση φυγής). Το «τίναγμα» των ποδιών είναι μια προσπάθεια διαφυγής από κάποια ενδεχόμενη απειλή, και συνήθως εμφανίζεται με την υπερβολική συναισθηματική φόρτιση της προηγούμενης ημέρας, ιδιαίτερα όταν αυτή είχε αγχωτικό χαρακτήρα.



ελπιδα    12/06/2014 11:04
γεια σας και συγχαρητηρια για αυτο που κανετε! γενικα παντα ημουν ενα ατομο που αγχωνοταν με το παραμικρο και οι διαφορες ανθρωπινες καταστασεις με επηρεαζαν ψυχολογικα. Τωρα τελευταια εχω αποκτησε απο το πουθενα μια εμμονη ιδεα και ενω κατα καιρους την αντιμετωπιζα και προπαθουσα να συμφιλιωθω με αυτην και το καταφερνα αλλες φορες αγχωνομουν πολυ περισσοτερο και δε ηξερα τι να κανω....Ποτε δεν ημουν ατομο που ειχα εμμονη με κατι και δεν ξερω πως κατεληξα να σκεφτομα ετσι.. πηγα σε καποιον ειδικο και μ ειπε οτι ολο αυτο μπορει να οφειλεται σε συσσωρευμενο αγχος η σε πραματα που δεν με ικανοποιουν στν πραγματικοτητα. Μαλιστα εχω περαει απο το σταδιο που για μερικους μηνες να ειμαι παρα πολυ χαρουμενη και ευτυχισμενη γεματη ζωη και να μην υπηρχε μερα που να μην αισθανομα τοση ευεξια και μαλιστα δε μπορουσα να καταλαβω γιατι οι ανθρωποι εχουν εμμονες μου φαινοταν περιεργο και ετσι δεν καταλαβα πως κατεληξα και γω να σκεφτομαι ετσι. Προσπαθω οταν δε με αγχωνει η συγκεκριμενη εμμονη ναι ειμαι αισιοδοξη και να χαιρομαι τη μερα μου αλλα καποιες αλλες φορες δεν ξερω πως να το αντιμετωπισω... Ειναι φυσιολογικο να το αισθανομαι αυτο?? τι θα μπορουσα αλλο να κανω ωστε ναμην με αγχωνει και να με πανικοβαλλει? Η γνωμη σας θα ηταν πολυτιμη ευχαριστω εκ των προτερων!!

Ο ειδικός είχε δίκαιο, τα φαινόμενα αυτά οφείλονται στο άγχος και στις προσπάθειες απόσπασης της προσοχής από τη δυσάρεστη καθημερινότητα. Η επίτευξη των σταθερών μακροπροθέσμων αποτελεσμάτων έγκειται στην αλλαγή του βασικού τρόπου αντίληψης, η οποία επιτρέπει την απαγκίστρωση από τις ανασφάλειες της παιδικής ηλικίας (άγχος) και παρέχει τη δυνατότητα διαμόρφωσης της ικανοποιητικής καθημερινότητας (εμμονές) βάσει απόκτησης σε αναγκαίο βαθμό της αυτοεκτίμησης και αυτοπεποίθησης που επιτρέπουν την εξασφάλιση και την τήρηση των προσωπικών ορίων και αναγκών. Όσον αφορά την ερώτηση κατά πόσο είναι φυσιολογικές τέτοιες αντιδράσεις, ναι, είναι φυσιολογικές, καθώς αποτελούν τον φυσιολογικό τρόπο ψυχολογικής άμυνας, όταν ο εγκέφαλος δεν είναι πλέον σε θέση να ισορροπεί υπό την επιρροή των αντίξοων συνθηκών στις οποίες υποβάλλουμε τον εαυτό μας, και θα εκδηλώνεται κάθε φορά όταν εμείς υπερβαίνουμε τα προσωπικά όρια αντοχών.



ειρηνη    20/04/2014 03:19
Καλησπερα, λεγομαι Ειρηνη και ειμαΙ 20 ετων...Ειμαι ενας πολυ αγχωτικος ανθρωπος. Τα παντα γυρο μου με πληγωνουν κ τιποτα δν παει καλα στην ζωη και οταν νομισω οτι φτιαξανε κατι σθμβαινει και παλι το ιδιο...παθαινω κρισησ πανικου...φοβαμαι να παω σε καποιο ιατρο δν ξερω τι να κανω... Δεν προσπαθω πλεον να φτιαξω κατι απλωσ περιμενω την ημερα που θα πεθανω..Δεν μπορω να κανω κακο στον εαυτο μου δν με αφηνει η θρησκεια κ επισησ φοβαμαι..Εαν παρω χαπια θα σταματησει να με ποναει τοσο? Δεν θελω να γινω καλθτερα απλωσ θελω να ποναω λιγοτερο...Δεν ξερω αν αθτο που εχω ειναι καταθληψη και οπως καταλαβατε δεν με απασχολει απλωσ θελω να βρω εναν τροπο μεχρι το τελοσ να ποναω λιγοτερο..

Για να αποκτήσουμε αρκετά ισχυρά κίνητρα και να προβούμε σε δραστικές αλλαγές της δυσάρεστης καθημερινότητάς μας αρκετές φορές είναι αναγκαίο να φτάσουμε στα όρια των αντοχών ώστε να σταματήσουμε να ελπίζουμε ότι τα πράγματα θα φτιάξουν χωρίς τη δική μας συμμετοχή. Όσον αφορά τις πληροφορίες για το άγχος, τον πανικό, τις φοβίες, τους τρόπους αντιμετώπισης τους και την επίδραση των φαρμάκων, αυτές βρίσκονται στα περιεχόμενα της σελίδας και του Guest Book.



Σελίδες:   << | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>