ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 99 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Ναρκωτικά


Νίκος    14/08/2012 22:48
Γιατρέ, συγχαρητήρια για το site και τα λοιπά... προχωράω στο ψητό. Είμαι 35 χρονών και ζω στην Αθήνα. Μεγάλωσα σε ένα οικογενειακό περιβάλλον με καθημερινές και πολύ έντονες συγκρούσεις. Είχα ένα πατέρα ακραία κυκλοθυμικό, ασφυκτικά κυριαρχικό και τρομακτικά απρόβλεπτο. Μια μητέρα αδιάφορη και απόμακρη συναισθηματικά. Μια δασκάλα που με χαστούκιζε μπροστά σε όλη την τάξη, γιατί ξεχνούσα στην τσάντα μου τα βιβλία της προηγούμενης μέρας, με αποτέλεσμα να με αποδιοργανώνει περισσότερο και να επαναλαμβάνεται η ίδια ιστορία βίας καθημερινά για τέσσερα χρόνια (μέχρι που ευτυχώς ήρθε καινούριος δάσκαλος στην πέμπτη δημοτικού). Γενικώς ήμουν ένα πολύ στρεσαρισμένο παιδί. Κατά τη διάρκεια της εφηβείας μου και για αρκετά χρόνια ακόμα προσπάθησα να ξεπεράσω τα τραύματά μου χαμογελώντας και παριστάνοντας ότι είμαι ένα πρόσχαρο άτομο χωρίς βαθιές πληγές. Τσιγάρο δεν είχα βάλει ποτέ στο στόμα μου και ασχολούμαι ακόμα και σήμερα με τον αθλητισμό. Δεν είχα τη συγκέντρωση, τη θέληση ή την κατάλληλη συμπαράσταση -συν ένα πρόβλημα δυσλεξίας που δεν δήλωσα ποτέ σε κανένα- και έτσι δεν κατάφερα να περάσω στο πανεπιστήμιο και να αισθανθώ ότι έκανα το εαυτό μου και τους γύρω μου περήφανους μέσα από αυτό το μονοπάτι. Κατάφερνα όμως, πάντα να εντυπωσιάζω με τις δημιουργικές μου δεξιότητες και έτσι ασχολήθηκα με το κόσμημα και τη μουσική. Όσον αφορά τις ουσίες, στα 18 μου πίναμε μια δυο φορές την εβδομάδα από δύο καραφάκια ούζο μονοκοπανιά και βγαίναμε με την τότε παρέα στα διάφορα club, αναζητώντας μέσα από αυτό τον τρόπο (χωρίς αποτέλεσμα) την όποια επικοινωνία και αποδοχή. Στο στρατό κάπνισα για πρώτη φορά χόρτο. Συνδέθηκε αυτή η συνήθεια με ένα αίσθημα αποδοχής, ανεμελιάς και συναισθηματικού δεσίματος με την παρέα. Αν μου ζητήσετε να περιγράψω ακόμα και σήμερα αυτό που θα χαρακτήριζα ως \\\\\\\\\\\\\\\"ευτυχία\\\\\\\\\\\\\\\", το κάδρο θα περιλάμβανε, το κύμα της θάλασσας, μια-δυο κιθάρες, παρέα, ερωτισμό και χόρτο. Το χόρτο δεν έγινε ποτέ καθημερινή συνήθεια και πάντα ήταν με παρέα. Σε κάποια φάση που αναζητούσα διέξοδο από την μοναχικότητα, δοκίμασα και μερικές γραμμές κόκα. Για αρκετούς λόγους δεν κόλλησα. Ένας ήταν, ότι δεν με έπαιρνε οικονομικά.(μπορώ να σκεφτώ καλύτερους τρόπους για να αξιοποιήσω τέτοιου είδους ποσά, που χωρίς κατανάλωση ουσιών θα μου προσφέρουν μεγαλύτερη ικανοποίηση). Επίσης δεν μου άρεσε η \\\\\\\\\\\\\\\"κουλτούρα\\\\\\\\\\\\\\\" που συνόδευε αυτή την ουσία. Μια κουλτούρα τυχοδιωκτισμού σε γρήγορους ρυθμούς, με ελάχιστη ενσυναίσθηση για τους άλλους. Δεν θεωρώ ότι το χόρτο είναι το πρώτο σκαλοπάτι και τα \\\\\\\\\\\\\\\"σκληρά\\\\\\\\\\\\\\\" το δεύτερο, κατά την ίδια έννοια που το Marlboro ή το Camel δεν είναι προπομπός του χόρτου, και δεν θα φτάσω στο σημείο να ενοχοποιήσω την αναπνοή ως το αρχικό βήμα για τον καρκίνο του πνεύμονα. Αυτό που έχω να καταθέσω είναι ότι κατά την δική μου εμπειρία, ουσίες που δεν μας είναι απαραίτητες και ενδεχόμενη κατάχρησή τους θα μπορούσε να μας προκαλέσει προβλήματα υγείας, είναι παρούσες σε κάθε έκφανση της ζωής μας. Μπαίνεις σε ένα Σουπερμάρκετ και είναι σχεδόν αδύνατο να βρεις προϊόν που είναι καθαρό από συντηρητικά, αλάτι ή ζάχαρη. Ο καφές, που είναι διεγερτική ουσία βρίσκεται σε κάθε εργασιακό χώρο και προσφέρεται δωρεάν. Για να καταλήξω κάπου, συμπεριφέρομαι στο σώμα μου και στην ψυχή με σεβασμό και είμαι εξαιρετικά επιλεκτικός όσον αφορά την τροφή μου, υλική και πνευματική. Δυστυχώς το περιβάλλον της πόλης στην οποία ζω δεν μπορεί να μου προσφέρει αρκετά ερεθίσματα από πραγματική αλληλεπίδραση ζωτικής σημασίας για μια ισορροπημένη ψυχολογία χωρίς εσωτερικές συγκρούσεις. Τη μία στιγμή λειτουργούμε σαν μια κοινωνική \\\\\\\\\\\\\\\"απόχη\\\\\\\\\\\\\\\", αναζητώντας την επικοινωνία με τους άλλους και εκεί έρχονται να καλύψουν τις παθογένειες του σύγχρονου τρόπου ζωής, οι διεγερτικές ουσίες. Και από την άλλη γινόμαστε \\\\\\\\\\\\\\\"κόσκινα\\\\\\\\\\\\\\\" και αναζητάμε μέσα από κατευναστικές ουσίες την προστασία από τις επιρροές που πιστεύουμε ότι μας αποπροσανατολίζουν και μας απομακρύνουν από την αίσθηση της προσωπικής μας πνευματικής ολοκλήρωσης και ισορροπίας. Για όλα υπάρχει ένα μέτρο που πρέπει να έχουμε την ωριμότητα να ορίσουμε για τον εαυτό μας. Τι να το κάνω για παράδειγμα αν δεν έχεις κάνει ποτέ χόρτο και βλέπεις 7 ώρες τις ημέρας τηλεόραση? Δηλαδή έχεις δαπανήσει 25 συναπτά έτη από τη ζωή σου αποβλακώνοντας τον εαυτό σου, και πως να αντέξω (όταν είμαι αναγκασμένος) την ανοησία σου εγώ που είμαι ένας ευαίσθητος άνθρωπος χωρίς να έχω και εγώ τα δικά μου στηρίγματα μέσα από τις δικές μου χρήσεις?

Αγαπητέ Νίκο, ο καθένας ορίζει μόνος του τα όρια της προβληματικότητας που αντιμετωπίζει, και κανένας άλλος δεν είναι σε θέση να το κάνει ή να ορίζει τι είναι «σωστό» και τι είναι «λάθος», διότι οι έννοιες αυτές είναι σχετικές, στενά συνδεδεμένες τόσο με τις ιδιαιτερότητες της κάθε περιπτώσεις, όσο και με καθαρά υποκειμενική εκτίμηση του κάθε ατόμου. Από την άλλη πλευρά, τα γεγονότα και οι περιστάσεις είναι ουδέτερα από τη φύση τους, και είμαστε εμείς οι άνθρωποι που τα χρωματίζουμε συναισθηματικά. Αυτό σημαίνει ότι όταν κάτι αξιολογείται ως «καλό», είναι καλό για εμένα προσωπικά αυτή τη στιγμή και σε συγκεκριμένες συνθήκες. Για κάποιον άλλον, την ίδια στιγμή και στις ίδιες συνθήκες, το ίδιο ακριβώς μπορεί να μην είναι και τόσο «καλό», ή να είναι κιόλας «κακό». Είναι τρία τα συστατικά που θα ορίζουν κάθε φορά τη χρησιμότητα ή μη των καταστάσεων: οι ανάγκες του ατόμου, η χρονική στιγμή και οι λεπτομέρειες των συνθηκών. Για παράδειγμα, όταν διψώ, το νερό αποτελεί το «καλό» για μένα αυτή τη στιγμή, αύριο το ίδιο νερό μπορεί να μην είναι και τόσο «καλό», ενώ εάν δεν μπορώ να κολυμπήσω και βρεθώ διψασμένος στη μέση μιας μεγάλης λίμνης, το ίδιο νερό θα μετατραπεί σε «κακό» διότι θα συνδεθεί με τον κίνδυνο της πνιγμονής. Επομένως, θα είναι περισσότερο εύστοχο όταν, αντί των εννοιών «καλό» και «κακό», χρησιμοποιήσουμε στους συλλογισμούς μας τους χαρακτηρισμούς «χρήσιμο», «λιγότερο χρήσιμο» και «μη χρήσιμο».



okko !    07/04/2012 01:43
Γεια σας, γιατρέ, και συγχαρητήρια για το site σας !Είμαι 20 χρονών και από μικρή ηλικία εμφάνιζα συμπτώματα κατάθλιψης και αυτοαπομόνωσης αλλά αυτά δεν κρατούσαν για μεγάλο χρονικό διάστημα.. Στα 15 μου άρχισα την συστυματική χρήση αλκοόλ και στα 19 χρήση χασίς.Πέρασα στο πανεπιστήμιο και ήμουν πολύ καλός φοιτητής αλλά στο 3το έτος έχωντας κάποιες σοβαρές αγχώδεις διαταραχές το παράτησα και γύρισα στο πατρικό μου στην επαρχία. έπαθα κάτι σαν να σταμάτησα να καταλαβαίνω, ξεχνούσα πάρα πολύ εύκολα, αγχονώμουν για το παραμικρό και δεν μπορούσα να κοιμηθώ καθόλου. Σκεφτόμουν την αυτοκτονία συνεχώς και μία φορά προσπάθησα να κάνω απόπειρα. Πήγα σε ψυχολόγο και σε ψυχιάτρο και διέγνωσαν αγχώδη κατάθλιψη.Εδώ 4 μήνες δεν πολυβγαίνω από το δωμάτιο μου, έχω αναπτύξει αγοραφοβία παρόλο που ήμουν πάρα ( μα πάρα ) πολύ κοινωνικός άνθρωπος. Δεν έχω όρεξη να κάνω τίποτα μόνο να κάθομαι στο κρεβάτι και να χαζεύω στο internet. Έχω αρχίσει τις συνεδρίες με τον ψυχολόγο και κάποιες ιατρικές εξετάσεις που μου σύστησε ο ψυχίατρος βγηκαν καθαρές... αλλά εγώ νιώθω άρρωστος... έχω απομακρυνθεί από τα πάντα, από τις κοπέλες, από τις εξόδους, από τις σπουδές μου, τα ενδιαφέροντα μου, από τους φίλους μου ... Έχω κόψει κάθε χρήση ναρκωτκών και νιώθω καλύτερα.... Τι να κάνω ???

Αγαπητέ Okko, δεν αποκλείεται η χρήση του χασίς, προσφέροντας την προσωρινή ανακούφιση, να επιδεινώσει τις υποβόσκουσες ψυχολογικές συγκρούσεις. Από τη στιγμή που οι προσπάθειες που έχεις ξεκινήσει απέδωσαν κάποιους καρπούς και αισθάνεσαι καλύτερα, το πιο θεμιτό είναι να περιμένεις την μετέπειτα εξέλιξη των πραγμάτων, χωρίς να επαναπαύεσαι σε αυτά που ήδη έχεις πετύχει, παρατηρώντας ταυτόχρονα τον εαυτό σου και σημειώνοντας τις αιτίες της βελτίωσης.



Tina    01/11/2011 02:44
Γεια σας κ.Κοτανίδη και συγχαρητήρια για την καταπληκτική δουλειά που κάνετε.Είμαι 19 χρονών και πριν από 6 μήνες περίπου εμφάνισα μανιακό επεισόδιο και μου διαγνώστηκε διπολική διαταραχή.Κάνω συστηματική χρήση χασίς και σκανκ εδώ και 2 χρόνια.Τελευταία άρχισα να \\\\\\\"τρώω\\\\\\\" χάπια ecstasy και lsd προκειμένου να ξεφεύγω και από τότε τρώω φρίκες συνέχεια και έχω διάφορα περίεργα συμπτώματα που με ανησυχούν, σαν να ξαναζώ την εμπειρία του lsd με λίγα λόγια.Ακούω τη σκέψη μου στα καλά καθούμενα και φωνές με ήχο σαν καταρράκτη, μουσική και έντονα χρώματα.Ορισμένες φορές βλέπω πράγματα να κινούνται και μου είναι δύσκολο να διαχωρίσω αν είναι πραγματικό ή όχι αυτό που συμβαίνει.Αυτό που θέλω να ρωτήσω είναι αν έχω πάθει μόνιμη ζημιά από τα ναρκωτικά και αν αυτό που έχω είναι flashbacks του lsd ή ψυχωσικές εκδηλώσεις και αν υπάρχει περίπτωση όλο αυτό να εξελιχθεί σε ψύχωση.Ευχαριστώ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Tina, θα ήταν πιο εύστοχο να χαρακτηριστεί η κατάσταση που παρουσιάζεις ως Διαταραχή Προκαλούμενη από Ουσίες. Η απαντήσεις, που αναζητάς μπορούν να δοθούν τεκμηριωμένα μονό κατά την παρατήρηση της κατάστασης σου για αρκετό χρονικό διάστημα καθώς προηγηθεί η οριστική διακοπή της χρήσης όλων των ψυχοδραστικών ουσιών. Όταν μια φωτιά καίει το δάσος είναι αναγκαίο πρώτα να σβήσει η φωτιά και μετά να αξιολογηθεί το μέγεθος της ζημιάς την οποία έχει προκαλέσει η πυρκαγιά.



ΓΙΩΡΓΟΣ    11/10/2011 14:53
ΓΙΑΤΡΕ ΕΙΜΑΙ ΣΕ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕ ΣΟΛΙΑΝ 100 ΜΓ ΠΡΩΙ ΚΑΙ 100 ΜΓ ΒΡΑΔΥ,ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΕΝΙΩΘΑ ΚΑΛΑ.ΜΕ ΕΧΕΙ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΑΡΚΕΤΑ ΕΩΣ ΕΧΕΙ ΜΗΔΕΝΙΣΕΙ ΤΑ ΚΑΚΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ.ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΣΕ ΑΥΤΟ.ΕΚΑΝΑ ΧΡΗΣΗ ΜΑΡΙΧΟΥΑΝΑΣ ΣΤΗΝ ΕΦΗΒΕΙΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΑΡΚΕΤΟ ΚΑΙΡΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ 20 ΕΤΩΝ ΓΙΑ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ.ΠΕΡΑΣΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΥΟ ΦΑΣΕΙΣ.ΜΕΤΑ ΤΑ ΤΑ 20 ΔΕΝ ΗΘΕΛΑ ΟΥΤΕ ΝΑ ΑΚΟΥΩ ΓΙΑ ΜΑΡΙΧΟΥΑΝΑ ΔΕΝ ΤΗΝ ΗΘΕΛΑ ΚΑΘΟΛΟΥ.ΕΔΩ ΚΑΙ 6 ΜΗΝΕΣ ΜΕ ΕΧΕΙ ΠΙΑΣΕΙ ΜΙΑ ΑΚΑΤΑΣΧΕΤΗ ΒΟΥΛΙΜΙΑ ΣΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ,ΤΗΝ ΘΕΟΠΟΙΩ,ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΟΤΙ ΘΑ ΜΟΥ ΛΥΣΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ ΑΦΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΕ ΚΑΙ ΣΑΝ ΦΑΡΜΑΚΟ,ΘΕΛΩ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΨΩ ΣΤΟ ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ ΘΕΩΡΟΝΤΑΣ ΤΟ ΩΣ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΨΑΧΝΩ ΤΡΟΠΟΥΣ ΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΕΙΤΕ ΑΠΟ ΕΞΩ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΩ ΜΑΡΙΧΟΥΑΝΑ.ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΑΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ.ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Γιώργο, η χρήση της ινδικής κάνναβης, όπως και χρήση κάθε άλλης ψυχοδραστκής ουσίας, στοχεύει την αποφυγή της δυσάρεστης για το συγκεκριμένο άτομο πραγματικότητας και την μείωση της έντασης των εσωτερικών του συγκρούσεων. Οπωσδήποτε η χρήση αυτή, όπως και κάθε άλλος έντονος τρόπος διαφυγής (αλκοόλ, τυχερά παιχνίδια κλπ.) προκαλεί ένα προσωρινό αίσθημα ευφορίας, βασισμένο στην άμβλυνση των υπαρχόντων αρνητικών συναισθημάτων. Αυτό θα μπορούσε να συγκριθεί με την χαρά ενός παιδιού, που απολαμβάνει την γεύση μιας καραμέλας, η χαρά από την οποία το κάνει να «ξεχάσει» τον πόνο τις τιμωρίας των γονιών του ή την απουσία τους. Όμως, είναι προφανές, ότι ο τρόπος αυτός άμεσα ή έμμεσα συμβάλλει στην συσσώρευση των προβληματικών καταστάσεων. Έτσι δημιουργείται η ψυχολογική εξάρτηση από την χρήση της ουσίας και η τάση συνεχής αύξησης της δοσολογίας της. Επομένως στο χέρι του καθενός είναι να επιλέξει τι θέλει να πετύχει -την προσωρινή ανακούφιση και την συσσώρευση των προβλημάτων ή την αντιμετώπιση την πραγματικότητας, όσο σκληρή και να είναι, και την επίλυση των προβλημάτων μέσω μάθησης και προσπαθειών;



ΣΩΤΗΡΗΣ    29/07/2011 18:44
καλησπερα και ενα μεγαλο μπραβο για την βοηθεια σας,με λενε σωτηρη,και ειμαι 20 ετων,περιστασιακα απο τα 15 μου εκανα χρηση χασις,τον τελευταιο 1,5 χρονο αρχισα την κοκαινη οσπου μια μερα μετα την χρηση επαθε κριση πανικου,αυτο συνεβαινε και οταν σταματισα τα ναρκοτικα ξανα και ξανα...πηρα θεραπεια με 1 cipralex των 10.το ανχος μου ειναι οτι μπορει να μου βγει καποιο αλλο προβλημα?μπορει να παθω κατι αλλο;πολλες φορες φοβαμαι για σχοιζοφρενεια,ψυχωση κτλ...(ποτε δεν εχω παρουσιαση συπτομα ψυχωσεις)

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Σωτήρη, ίσως έχεις σταθεί τυχερός μέσα στη δυστυχία σου. Μάλλον η χρήση των ουσιών ήταν η τελευταία σταγόνα, απαραίτητη για να ξεχειλίσει το ποτήρι των αντοχών σου. Προφανώς προϋπήρχαν οι ψυχολογικές συγκρούσεις, οι οποίες και σε οδήγησαν στην χρήση για να καλυφτεί η ένταση τους. Όσο αφόρα τον φόβο σου για σχιζοφρένεια, αυτός αποτελεί πολύ συνηθισμένο φαινόμενο της διαταραχής πανικού. Η σχιζοφρένεια συνήθως εκδηλώνεται απευθείας με ψυχωτικά συμπτώματα. Ένας σχιζοφρενής ποτέ δεν αμφισβητεί την ορθότητα των παρανοϊκών αντιλήψεων του και δεν φοβάται ότι είναι σχιζοφρενής, διότι παντελώς αγνοεί και δεν αποδέχεται την προβληματικότητα της κατάστασης του.



Γιάννης    26/07/2011 02:29
Γεια σας. Συγχαρητήρια για τη σελίδα σας. Έκανα περίπου για 15 χρόνια καθημερινή χρήση χασίς και εδώ και 4 μήνες το έχω κόψει εντελώς. Ούτε ένα! Πιστεύω όμως πως μου έχει πειράξει το μυαλό. Πολλά απότομα σκαμπανεβάσματα στην ψυχολογία, ξεχνάω πράγματα που σκέφτομαι , έχω πρόβλημα με τον ύπνο δλδ πρέπει να είμαι πολύ κουρασμένος για να κοιμηθώ. Δε σκοπέυω να το ξαναρχίσω. Θα βελτιωθεί η κατάσταση με την πάροδο του χρόνου ή η ζημιά είναι ανεπανόρθωτη ? Σας ευχαριστώ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Γιάννη, οπωσδήποτε η διακοπή μιας ψυχοδραστικής ουσίας ακολουθείται από τα φαινόμενα ψυχολογικής στέρησης, στα οποία συνεπάγονται και οι διαταραχές του ύπνου και της συγκέντρωσης. Επομένως με την πάροδο του χρόνου υπάρχουν πιθανότητες βελτίωσης της κατάστασης. Όμως, δεν είναι μόνο η στέρηση, που επηρεάζει την ψυχολογική κατάσταση του ατόμου σε αυτές τις περιπτώσεις. Η ίδια η έναρξη της χρήσης των ψυχοδραστικών ουσιών υποδηλώνει την ύπαρξη κάποιου ψυχολογικού υποστρώματος σε μορφή των άλυτων ψυχολογικών συγκρούσεων, οι οποίες ωθούν τον άνθρωπο στην αποφυγή της πραγματικότητας μέσω της χρήσης. Έτσι, η ίδια η διακοπή της και μόνο δεν επαρκεί και δεν εγγυάται την ομαλοποίηση της κατάστασης. Είναι αναγκαίο επίσης να αρθούν οι αιτίες, που είχαν προκαλέσει και , ενδεχομένως συνεχίζουν να προκαλούν, τις ενδογενείς ψυχικές συγκρούσεις. Όταν επιτευχθεί αυτό θα εκλείψουν οι παράγοντες, οι οποίοι υποκινούν τις προβληματικές καταστάσεις και εκδηλώσεις.



leticia    14/06/2011 15:28
Παλιά υπήρχε η \\\\\\\'ποτοαπαγόρευση\\\\\\\' με στόχο να αποτρέψει τους ανθρώπους να πίνουν αλκοόλ. Τελικά απέτυχε στο σκοπό της, και σαν παρενέργεια δημιούργησε μια μαύρη αγορά. Δηλαδή το απαγορευμένο ποτό, το πουλούσαν ΝΟΘΕΥΜΕΝΟ και σε τιμές πολλαπλάσιες. Τελικά κατέρευσε η ποτοαπαγόρευση. Το αλκοόλ και το τσιγάρο πλέον επιτρέπονται, και υπάρχουν πολλές εταιρίες που προσέχουν ώστε να μην είναι νοθευμένα ενώ παράλληλα ο τζίρος της μαύρης αγοράς στο αλκοόλ και στο τσιγάρο σαφώς υπάρχει αλλά ειναι πολύ μικρότερος. Παραμένει όμως η ναρκωτικο-απαγόρευση... Στο Μεξικό και στην Κολομβία έχει κυρηχθεί πόλεμος εναντίον των ναρκωτικών με χιλιάδες νεκρούς ετησίως. Παράλληλα η μαύρη αγορά θησαυρίζει. Όσοι εμπλέκονται με το εμπόριο ναρκωτικών πραγματικά θησαυρίζουν. Και γεννάται το ερώτημα: Γιατί η κοινωνία δεν επιτρέπει την νομιμοποίηση των ναρκωτικών; Δηλαδή να υπάρχουν εταιρίες επώνυμες που να πουλάνε ναρκωτικά. Στα μπαρ στη μύκονο για παράδειγμα, τα ναρκωτικά να μην τα παίρνεις κρυφά, αλλά να τα παίρνεις από το μπαρ όπως τα ποτά! Ή στα φαρμακεία, να πουλάνε ηρωίνη! Η κοινωνία προφανώς δε θα το δεχτεί γιατί οι γονείς φοβούνται ότι τα παιδια τους θα πηγαίνουν με ευκολία να παίρνουν ναρκωτικά ξεχνώντας ότι αν τα παιδιά δεν έχουν ψυχολογικά προβλήματα δε θα πηγαίνουν στα ναρκωτικά. Επειδή οι άνθρωποι πάντα θα έχουν έντονα προβλήματα, το ζητούμενο ειναι τα υποκατάστατα στα οποία καταφεύγουν να μην τους σκοτώνουν! Οι ναρκωμανείς σκοτώνονται από την υπερβολική δόση ή σκοτώνονται από το ότι οι δόσεις ειναι νοθευμένες; Δηλαδή αν επιτρεπόταν να δημιουργηθούν εταιρίες που θα πουλάνε ναρκωτικά προσεγμένα ή να επιτραπεί σε γιατρούς να χορηγούν ναρκωτικά π.χ. ηρωίνη σε ποσότητες τέτιες που θα ικανοποιούν τους ναρκωμανείς χωρίς να τίθεται η ζωή τους σε κίνδυνο - μήπως αυτό θα μείωνε κατά πολύ τους θανάτους ναρκωμανών; Διότι ο πόλεμος εναντίον των καρτέλ ειναι υποκρισία!Οι αμερικανοί εξάγουν οπλισμό στο μεξικό άρα βγάζουν κέρδη, και από την άλλη χρηματοδοτούν τον πόλεμο!...

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Leticia, πιστεύω πως οι οργανισμοί χορήγησης των υποκατάστατων των ναρκωτικών ουσιών, όπως είναι ο ΟΚΑΝΑ στην Ελλάδα, αποτελούν μια προσπάθεια της κοινωνίας να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο όπως το περιγράφεις εσύ. Τα υποκατάστατα αυτά καλούνται να μειώσουν την εξάρτηση των χρηστών από την εμπορεύσιμη ουσία της ηρωίνης. Εκτός από αυτό, η σωστή χρήση του υποκατάστατου και η δυνατότητα καθημερινής λήψης του, μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της εγκληματικότητας, συνδεδεμένης με την χρήση. Βέβαια, η κοινωνία μας και στον τομέα αυτό λειτουργεί απαγορευτικά-καθοδηγητικά, αλλά αυτό είναι αναπόφευκτο, διότι προς το παρόν δεν υπάρχει αρκετή υποδομή ώστε και η ίδια στο σύνολο της, και το κάθε μέλος της να έχουν φτάσει στον βαθμό της ωριμότητας για να διαχειριστεί η κατάσταση διαφορετικά. Όσο αφόρα τη θνησιμότητα των χρηστών, οι περισσότερες περιπτώσεις οφείλονται στην παράλληλη χρήση μεγάλων ποσοτήτων αγχολυτικών σκευασμάτων. Συνήθως, όταν υπάρχει μια σχετική δυσχέρεια απ’ ευθείας χρήσης της ναρκωτικής ουσίας, ο εθισμένος καταφεύγει στην λήψη μεγάλης ποσότητας αγχολυτικών (10-20 δισκία τη φορά). Στη συνέχεια, εάν προκύψει ευκαιρία χρήσης, μια κανονική δόση μετατρέπεται σε θανατηφόρα, διότι η δράση της προστίθεται στην επίδραση του αγχολυτικού. Προκύπτει αναστολή του αναπνευστικού κέντρου και πνευμονικό οίδημα, το οποίο και αποτελεί την άμεση αίτια του θανάτου.



κωνσταντινα    29/05/2011 01:41
καλησπερα,ειμουν διακοπεσ στην ινδια,ενα βραδυ καπνισα απο τσιλιουμ τσαρασ,ειναι η λεγομενη τοθσ σοκολατα,δεν ειμαι χρηστησ ουσιων,ζητημα να εχω καπνισει και 3 φορεσ χορτο.εκεινο το βραδυ ομωσ μετα απο την χρηση με πειραν στο νοσοκομειο με ταχυκαρδια,η πιεση μου ηταν 158 με 90 αισθημα οτι παθαινω εγκεφαλικο δεν ενιωθα τον αυχενα μου κ το πισω μεροσ του κεφαλου μου,μετα απο διαφορεσ εξετασεισ δεν βρηκαν τιποτα παθολογικο,κ ο ψυχιατροσ στην ινδια οπωσ και ο ψυχιατροσ μου στην ελλαδα διαπιστωσαν κριση πανικου,μπορει ομωσ να μην ειναι?και να μου πειραξε αυτη η ουσια,κατι αλλο?οπωσ καποια νευρα?ευχαριστω.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Κωνσταντίνα, θα πρότεινα να αναρωτηθείς γιατί δεν θέλεις να δεχτείς τις απόψεις των ειδικών που συμπίπτουν και «προτιμάς» την αναζήτηση κάποιων άλλων, οργανικών αιτιών;



agnwsth    09/12/2007 00:14
kalhspera giatre.Mhpws mporeite na moy eksigisete ti einai oi eispneomenes narkwtikes oysies???kanei xrhsei mia ksaderfh moy...Eyxaristw.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή agnwsth ! Ελπίζω πως θα σε κατατοπίσουν οι πληροφορίες του συγκεκριμένου άρθρου http://www.pyxida.org.gr/substances_psychotropica.asp



MYRTW    27/11/2007 15:37
KALHSPERA SAS, EPSAXNA NA BRW KATI POY THA SOKARE ENAN DIKO MOY ANTHRWPO POY EXEI EKSARTHSH ME VULBAGAN KAI BRHKA THN SELIDA SAS, META APO 3 XRONIA APEKSARTHSHS APO PREZA EXEI KWLLHSEI ME TA HREMHSTIKA. PAEI SE PSYXIATRO POY TOY XWRHGEI LEXOTANIL STHN PERIPTWSH POY DEN MPOREI NA KOIMHTHEI OMWS AYTOS PINEI 2-3 KATHE DRADY, SE SYNDIASMO ME ALKOOL KAI VULBEGAN, HDH EXEI PESEI SE KWMA MIA FORA KAI APO TYXH EINAI ZWNTANOS. KATHIMERINA EINAI SE POLY FYSIOLOGIKH KATASTASH, OTAN OMWS GYRNAEI SPITI EINAI STHN KATASTASH POY PERIEGRAPPSA, PWS MPOREI NA ARXISEI NA BAZEI MYALO? EYXARISTW GIOA TON XRONO SAS.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή MYRTW ! Νομίζω πως εμείς «βάζουμε μυαλό» μόνο όταν η προβληματικότητα της κατάστασης γίνεται αντιληπτή από τον εαυτό μας .



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | >>