ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 106 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Ναρκωτικά


Marriana    17/03/2013 21:54
Καλησπέρα, θα ήθελα να ρωτήσω 2 ερωτήσεις, τις οποίες θα ήθελα μια απάντηση όσο πιο γρήγορα γίνεται!!! 1) Όταν υπάρχει η χρήση ηρωϊνης εδώ και ένα χρόνο, και για οFF γίνεται η χρήση μεθαδόνης για 3 μέρες, με το που μπέις στην τέταρτη ημέρα, τα στερητικά σου θα είναι στο επίπεδο της τέταρτης μέρας (χωρίς την χρήση μεθαδόνης) ή της πρώτης ημέρας, δήλαδή, είναι σαν να έκανες αυτό το τριήμερο χρήση ηρώινης?? 2) Στην ίδια περίπτωση, εάν ο χρήστης στην τέταρτη μέρα της διακοπής του, κάνει μια πολύ μικρή υποτροπή ηρωίνης ( το 1/6 ) από την προηγούμενη ημερήσια δόση του, μόνο εκείνη την ημέρα, θα βιώσει μετέπειτα στερητικά συμπτώματα??? Και αν ναι, σε ποιό βαθμο??? Ευχαριστώ. Είναι ΜΕΓΆΛΗ ΑΝΑΓΚΗ

Αγαπητή Μαριάνα, η μεθαδόνη είναι το υποκατάστατο ναρκωτικό, το οποίο χρησιμοποιείται για την αποκοπή από την ηρωίνη, καθώς η δράση της επιτρέπει να μην εμφανίζονται σωματικά στερητικά συμπτώματα με τη διακοπή της χρήσης. Εάν εμφανιστούν ή όχι κάποια στερητικά κατά τη προσπάθεια υποκατάστασης εξαρτάται από τη πρόοδο της δοσολογίας της μεθαδόνης, η οποία καλείται να αντισταθμίσει τη δράση της ηρωίνης που αποβάλλεται από τον οργανισμό. Επομένως, η οποία υποτροπή δεν επηρεάζει τη μακροχρόνια πορεία της υποκατάστασης, διότι στην ουσία το ένα ναρκωτικό αντικαθίσταται με ένα άλλο, το οποίο με τη σειρά του δε «θεραπεύει» αλλά υποκαθιστά. Ενώ η πραγματική απεξάρτηση βασίζεται περισσότερο στην αντιμετώπιση των ψυχολογικών παραγόντων, στην αλλαγή του τρόπου ζωής και στην επανένταξη στα συνηθισμένα κοινωνικά δρώμενα.



savvina    04/03/2013 14:43
Γεια σας!!!!!!! Ειμαι 21 χρονων!Εκανα χρηση ηρωινης κοκαινης χασις volvegal k hypnostedon lexotanil δηλαδη σχεδον τα παντα... για 2,5 χρονια!!! Τωρα εδω και ενα μηνα ειμαι Αυστραλια και εχω κοψει τα παντα αλλα εχω διαταραχες στη περιοδο μου εχω καθυστερηση 2 μηνες και αναρωτιεμαι αν αυτο οφειλετε στην χρηση που εκανα!!!!Περιμενω απαντηση.Ευχαριστω!!!

Αγαπητή Σαβίνα, εάν αποκλειστούν κάποιες καθαρά γυναικολογικές αιτίες, και περάσει ένα σεβαστό χρονικό διάστημα, αναγκαίο για την επάνοδο του οργανισμού στις φυσιολογικές του λειτουργίες μετά από έντονη καταπόνηση του με τη χρήση διάφορων ισχυρών χημικών ουσιών, και το πρόβλημα παραμένει, ίσως να καταστεί αναγκαίο να αναζητηθούν κάποιες ψυχολογικές αιτίες που το υποκινούν, οι οποίες σίγουρα υπάρχουν, διότι διαφορετικά δε θα υπήρχε αρχική ανάγκη χρήσης των ουσιών.



ΝΑΣΟΣ    26/12/2012 19:17
Καλησπερα γιατρε και χρονια πολλα, εχω σταματησει το χαπι suboxone εδω και 2 μερες μπορω να παρω μινιτραν 2-10 γιατι εχω μια εντονη επιθυμια για να κανω χρηση ηρωινης? Ευχαριστω.

Αγαπητέ Νάσο, δεν υπάρχουν κάποιες άμεσες αντενδείξεις για τη λήψη του minitran παράλληλα ή μετά τη διακοπή του subuxone, ωστόσο δεν είναι σίγουρο κατά πόσο το φάρμακο αυτό είναι σε θέση να καλύψει την έλλειψη ουσίας του υποκατάστατου.



θανος    25/12/2012 10:29
καλημερα,εγω κανω χρηση κανναβις 8 και κατι χρονια.απο το καλοκαιρι που περασε καλως η κακως εμπλεξα με βενζοδιαπινες συγκεκριμενα vulbegal kai xanax τον 2 mg πως θα τα σταματισω με ααφαλεια?πρως το παρων η εξαρτηση ειναι μονο εγγεφαλικη .ευχαριστω

Αγαπητέ Θάνο, η απεξάρτηση από τις βεζοδιαζεπίνες μπορεί να πραγματοποιηθεί με τη σταδιακή (ανά εβδομάδα ή δυο εβδομάδες), ελάχιστη δυνατή μείωση της δοσολογίας.



ΝΑΣΟΣ    00/00/0000 00:00
Καλησπερα γιατρε μια ερωτηση θελω να κανω, ειχα ξαναστειλει στις 10/10. Παιρνω γυρω στα 4mg suboxone ην ημερα εδω και 3 μερες για να φυγουν τα στερητικα, μπορω παραλληλα το βραδυ να παρω καθολου lexotalin για την αγχωδη διαταραχη που εχω? Δεν μπορω να παω σε καποιο προγραμμα λογο δουλειας, και αποφασισα να κανω το off μονος μου, γιατι οι δικοι μου ανθρωποι δεν ξερουν τιποτα για τη χρηση, ηταν και μικρη η περιοδος χρησης περιπου 1,5 μηνα. Ακομα μια ερωτηση ειναι οτι εχω συνεχεια πονοκεφαλο και ζαλαδα εντονη καθημερινα, και κατα τη διαρκεια της χρησης το ειχα και πιο πριν. Μιλησα με τον ψυχιατριο που παω για την αγχωδη διαταραχη και μου εγραψε minitral, αλλα δεν ειδα καμια βελτιωση εχετε να μου προτεινετε κατι εσεις σε φαρμακευτικη αγωγη? Περισυ που με εποιασαν οι κρισεις πανικου μου ειχε γραψει lexotanil και paroxia και οντως κανανε δουλεια λετε να τα ξαναρχισω?

Αγαπητέ Νόσο, δεν μπορώ να σου προτείνω κάτι συγκεκριμένο, διότι η κάθε παρέμβαση σε φαρμακευτική αγωγή ή ο κάθε προσδιορισμός της απαιτεί την κατ’ ιδίαν επαφή με στόχο, τη γνώση και την όσο είναι δυνατόν αντικειμενικότερη εκτίμηση των λεπτομερειών της κατάστασης, η οποία ως γνωστό εξατομικεύεται.



Νασος    10/10/2012 19:36
Καλησπερα υποφερω απο αγχωδη διαταραχη, τον τελευταιο μηνα εχω αρχισει τη χρηση ουσιων, (ηρωινη) τις 2 τελευταιες εβδομαδες καθημερινα, το μετανιωσα και θελω να σταματησω αλλα φοβαμαι τα στερητικα μαζι με τη διαταραχη που εχω. Τι να κανω??

Αγαπητέ Νόσο, η πρακτική δείχνει ότι καλύτερα αποτελέσματα επιτυγχάνονται με την ένταξη σε ειδικά προγράμματα απεξάρτησης όπου παρέχονται δυνατότητες και σωματικής, και ψυχολογικής απεξάρτησης από τις ουσίες, και στην τελευταία συμπεριλαμβάνεται η αντιμετώπιση του άγχους και των άλλων ψυχολογικών συγκρούσεων.



Μάκης    23/09/2012 09:59
Καλησπερα κ συνχαρητηρια.εδω και 2,5 χρονια χοριγουμε με το υπογλωσιο χαπι sumboxoxe του κεντρου απεξαρτησης οκανα.Ειμουν χρηστης ηρωινης 3 περιπου χρονια.οσο καιρο βρισκομαι στο κεντρο δεν εχω κανει καμια υποτροπη και νιωθω πολυ καλα.εχω φτιαξει την ζωη μου και ολες η κακες αναμνησεις της χρησεις εχουν σχεδον σβησει.στο κεντρο ξεκινησα με 12m και τωρα βρισκομαι στα 6m.το χρονικο διαστημα που βρισκομαι εκει το βρισκω πολυ αλλα πραγματικα φοβαμαι να σταματησω.Φοβαμαι οτι σταματοντας το χαπι θα αρχισει η ψυχολογια να περνει την κατηφορα,και αυτο ουτε να το σκεφτομαι δεν θελω.τι εχετε να μου προτεινετε? Σας ευχαριστω πολυ!!

Αγαπητέ Μάκη, ο βασικός στόχος των προγραμμάτων υποκατάστασης είναι η απαγκίστρωση από τη χρήση της ηρωίνης. Αυτό επιτρέπει την επιστροφή σε μια πιο ομαλή λειτουργία και την επανένταξη στην καθημερινότητα, όμως, από μόνο του, δεν είναι σε θέση να λύσει την ανάγκη της συγκεκριμένης προσωπικότητας για αποφυγή της δυσάρεστης πραγματικότητας μέσω της χρήσης των ψυχοδραστικών ουσιών. Επομένως, το επόμενο βήμα προς τη σταθεροποίηση της κατάστασης είναι η αναζήτηση και η αντιμετώπιση των αιτιών που ώθησαν αρχικά στη χρήση, και οι αιτίες αυτές είναι οι έντονες ψυχολογικής συγκρούσεις. Ένα πρώτο βήμα μπορεί να αποτελέσει η επικοινωνία με ψυχολόγους που εργάζονται στα προγράμματα απεξάρτησης.



Νίκος    14/08/2012 22:48
Γιατρέ, συγχαρητήρια για το site και τα λοιπά... προχωράω στο ψητό. Είμαι 35 χρονών και ζω στην Αθήνα. Μεγάλωσα σε ένα οικογενειακό περιβάλλον με καθημερινές και πολύ έντονες συγκρούσεις. Είχα ένα πατέρα ακραία κυκλοθυμικό, ασφυκτικά κυριαρχικό και τρομακτικά απρόβλεπτο. Μια μητέρα αδιάφορη και απόμακρη συναισθηματικά. Μια δασκάλα που με χαστούκιζε μπροστά σε όλη την τάξη, γιατί ξεχνούσα στην τσάντα μου τα βιβλία της προηγούμενης μέρας, με αποτέλεσμα να με αποδιοργανώνει περισσότερο και να επαναλαμβάνεται η ίδια ιστορία βίας καθημερινά για τέσσερα χρόνια (μέχρι που ευτυχώς ήρθε καινούριος δάσκαλος στην πέμπτη δημοτικού). Γενικώς ήμουν ένα πολύ στρεσαρισμένο παιδί. Κατά τη διάρκεια της εφηβείας μου και για αρκετά χρόνια ακόμα προσπάθησα να ξεπεράσω τα τραύματά μου χαμογελώντας και παριστάνοντας ότι είμαι ένα πρόσχαρο άτομο χωρίς βαθιές πληγές. Τσιγάρο δεν είχα βάλει ποτέ στο στόμα μου και ασχολούμαι ακόμα και σήμερα με τον αθλητισμό. Δεν είχα τη συγκέντρωση, τη θέληση ή την κατάλληλη συμπαράσταση -συν ένα πρόβλημα δυσλεξίας που δεν δήλωσα ποτέ σε κανένα- και έτσι δεν κατάφερα να περάσω στο πανεπιστήμιο και να αισθανθώ ότι έκανα το εαυτό μου και τους γύρω μου περήφανους μέσα από αυτό το μονοπάτι. Κατάφερνα όμως, πάντα να εντυπωσιάζω με τις δημιουργικές μου δεξιότητες και έτσι ασχολήθηκα με το κόσμημα και τη μουσική. Όσον αφορά τις ουσίες, στα 18 μου πίναμε μια δυο φορές την εβδομάδα από δύο καραφάκια ούζο μονοκοπανιά και βγαίναμε με την τότε παρέα στα διάφορα club, αναζητώντας μέσα από αυτό τον τρόπο (χωρίς αποτέλεσμα) την όποια επικοινωνία και αποδοχή. Στο στρατό κάπνισα για πρώτη φορά χόρτο. Συνδέθηκε αυτή η συνήθεια με ένα αίσθημα αποδοχής, ανεμελιάς και συναισθηματικού δεσίματος με την παρέα. Αν μου ζητήσετε να περιγράψω ακόμα και σήμερα αυτό που θα χαρακτήριζα ως \\\\\\\\\\\\\\\"ευτυχία\\\\\\\\\\\\\\\", το κάδρο θα περιλάμβανε, το κύμα της θάλασσας, μια-δυο κιθάρες, παρέα, ερωτισμό και χόρτο. Το χόρτο δεν έγινε ποτέ καθημερινή συνήθεια και πάντα ήταν με παρέα. Σε κάποια φάση που αναζητούσα διέξοδο από την μοναχικότητα, δοκίμασα και μερικές γραμμές κόκα. Για αρκετούς λόγους δεν κόλλησα. Ένας ήταν, ότι δεν με έπαιρνε οικονομικά.(μπορώ να σκεφτώ καλύτερους τρόπους για να αξιοποιήσω τέτοιου είδους ποσά, που χωρίς κατανάλωση ουσιών θα μου προσφέρουν μεγαλύτερη ικανοποίηση). Επίσης δεν μου άρεσε η \\\\\\\\\\\\\\\"κουλτούρα\\\\\\\\\\\\\\\" που συνόδευε αυτή την ουσία. Μια κουλτούρα τυχοδιωκτισμού σε γρήγορους ρυθμούς, με ελάχιστη ενσυναίσθηση για τους άλλους. Δεν θεωρώ ότι το χόρτο είναι το πρώτο σκαλοπάτι και τα \\\\\\\\\\\\\\\"σκληρά\\\\\\\\\\\\\\\" το δεύτερο, κατά την ίδια έννοια που το Marlboro ή το Camel δεν είναι προπομπός του χόρτου, και δεν θα φτάσω στο σημείο να ενοχοποιήσω την αναπνοή ως το αρχικό βήμα για τον καρκίνο του πνεύμονα. Αυτό που έχω να καταθέσω είναι ότι κατά την δική μου εμπειρία, ουσίες που δεν μας είναι απαραίτητες και ενδεχόμενη κατάχρησή τους θα μπορούσε να μας προκαλέσει προβλήματα υγείας, είναι παρούσες σε κάθε έκφανση της ζωής μας. Μπαίνεις σε ένα Σουπερμάρκετ και είναι σχεδόν αδύνατο να βρεις προϊόν που είναι καθαρό από συντηρητικά, αλάτι ή ζάχαρη. Ο καφές, που είναι διεγερτική ουσία βρίσκεται σε κάθε εργασιακό χώρο και προσφέρεται δωρεάν. Για να καταλήξω κάπου, συμπεριφέρομαι στο σώμα μου και στην ψυχή με σεβασμό και είμαι εξαιρετικά επιλεκτικός όσον αφορά την τροφή μου, υλική και πνευματική. Δυστυχώς το περιβάλλον της πόλης στην οποία ζω δεν μπορεί να μου προσφέρει αρκετά ερεθίσματα από πραγματική αλληλεπίδραση ζωτικής σημασίας για μια ισορροπημένη ψυχολογία χωρίς εσωτερικές συγκρούσεις. Τη μία στιγμή λειτουργούμε σαν μια κοινωνική \\\\\\\\\\\\\\\"απόχη\\\\\\\\\\\\\\\", αναζητώντας την επικοινωνία με τους άλλους και εκεί έρχονται να καλύψουν τις παθογένειες του σύγχρονου τρόπου ζωής, οι διεγερτικές ουσίες. Και από την άλλη γινόμαστε \\\\\\\\\\\\\\\"κόσκινα\\\\\\\\\\\\\\\" και αναζητάμε μέσα από κατευναστικές ουσίες την προστασία από τις επιρροές που πιστεύουμε ότι μας αποπροσανατολίζουν και μας απομακρύνουν από την αίσθηση της προσωπικής μας πνευματικής ολοκλήρωσης και ισορροπίας. Για όλα υπάρχει ένα μέτρο που πρέπει να έχουμε την ωριμότητα να ορίσουμε για τον εαυτό μας. Τι να το κάνω για παράδειγμα αν δεν έχεις κάνει ποτέ χόρτο και βλέπεις 7 ώρες τις ημέρας τηλεόραση? Δηλαδή έχεις δαπανήσει 25 συναπτά έτη από τη ζωή σου αποβλακώνοντας τον εαυτό σου, και πως να αντέξω (όταν είμαι αναγκασμένος) την ανοησία σου εγώ που είμαι ένας ευαίσθητος άνθρωπος χωρίς να έχω και εγώ τα δικά μου στηρίγματα μέσα από τις δικές μου χρήσεις?

Αγαπητέ Νίκο, ο καθένας ορίζει μόνος του τα όρια της προβληματικότητας που αντιμετωπίζει, και κανένας άλλος δεν είναι σε θέση να το κάνει ή να ορίζει τι είναι «σωστό» και τι είναι «λάθος», διότι οι έννοιες αυτές είναι σχετικές, στενά συνδεδεμένες τόσο με τις ιδιαιτερότητες της κάθε περιπτώσεις, όσο και με καθαρά υποκειμενική εκτίμηση του κάθε ατόμου. Από την άλλη πλευρά, τα γεγονότα και οι περιστάσεις είναι ουδέτερα από τη φύση τους, και είμαστε εμείς οι άνθρωποι που τα χρωματίζουμε συναισθηματικά. Αυτό σημαίνει ότι όταν κάτι αξιολογείται ως «καλό», είναι καλό για εμένα προσωπικά αυτή τη στιγμή και σε συγκεκριμένες συνθήκες. Για κάποιον άλλον, την ίδια στιγμή και στις ίδιες συνθήκες, το ίδιο ακριβώς μπορεί να μην είναι και τόσο «καλό», ή να είναι κιόλας «κακό». Είναι τρία τα συστατικά που θα ορίζουν κάθε φορά τη χρησιμότητα ή μη των καταστάσεων: οι ανάγκες του ατόμου, η χρονική στιγμή και οι λεπτομέρειες των συνθηκών. Για παράδειγμα, όταν διψώ, το νερό αποτελεί το «καλό» για μένα αυτή τη στιγμή, αύριο το ίδιο νερό μπορεί να μην είναι και τόσο «καλό», ενώ εάν δεν μπορώ να κολυμπήσω και βρεθώ διψασμένος στη μέση μιας μεγάλης λίμνης, το ίδιο νερό θα μετατραπεί σε «κακό» διότι θα συνδεθεί με τον κίνδυνο της πνιγμονής. Επομένως, θα είναι περισσότερο εύστοχο όταν, αντί των εννοιών «καλό» και «κακό», χρησιμοποιήσουμε στους συλλογισμούς μας τους χαρακτηρισμούς «χρήσιμο», «λιγότερο χρήσιμο» και «μη χρήσιμο».



okko !    07/04/2012 01:43
Γεια σας, γιατρέ, και συγχαρητήρια για το site σας !Είμαι 20 χρονών και από μικρή ηλικία εμφάνιζα συμπτώματα κατάθλιψης και αυτοαπομόνωσης αλλά αυτά δεν κρατούσαν για μεγάλο χρονικό διάστημα.. Στα 15 μου άρχισα την συστυματική χρήση αλκοόλ και στα 19 χρήση χασίς.Πέρασα στο πανεπιστήμιο και ήμουν πολύ καλός φοιτητής αλλά στο 3το έτος έχωντας κάποιες σοβαρές αγχώδεις διαταραχές το παράτησα και γύρισα στο πατρικό μου στην επαρχία. έπαθα κάτι σαν να σταμάτησα να καταλαβαίνω, ξεχνούσα πάρα πολύ εύκολα, αγχονώμουν για το παραμικρό και δεν μπορούσα να κοιμηθώ καθόλου. Σκεφτόμουν την αυτοκτονία συνεχώς και μία φορά προσπάθησα να κάνω απόπειρα. Πήγα σε ψυχολόγο και σε ψυχιάτρο και διέγνωσαν αγχώδη κατάθλιψη.Εδώ 4 μήνες δεν πολυβγαίνω από το δωμάτιο μου, έχω αναπτύξει αγοραφοβία παρόλο που ήμουν πάρα ( μα πάρα ) πολύ κοινωνικός άνθρωπος. Δεν έχω όρεξη να κάνω τίποτα μόνο να κάθομαι στο κρεβάτι και να χαζεύω στο internet. Έχω αρχίσει τις συνεδρίες με τον ψυχολόγο και κάποιες ιατρικές εξετάσεις που μου σύστησε ο ψυχίατρος βγηκαν καθαρές... αλλά εγώ νιώθω άρρωστος... έχω απομακρυνθεί από τα πάντα, από τις κοπέλες, από τις εξόδους, από τις σπουδές μου, τα ενδιαφέροντα μου, από τους φίλους μου ... Έχω κόψει κάθε χρήση ναρκωτκών και νιώθω καλύτερα.... Τι να κάνω ???

Αγαπητέ Okko, δεν αποκλείεται η χρήση του χασίς, προσφέροντας την προσωρινή ανακούφιση, να επιδεινώσει τις υποβόσκουσες ψυχολογικές συγκρούσεις. Από τη στιγμή που οι προσπάθειες που έχεις ξεκινήσει απέδωσαν κάποιους καρπούς και αισθάνεσαι καλύτερα, το πιο θεμιτό είναι να περιμένεις την μετέπειτα εξέλιξη των πραγμάτων, χωρίς να επαναπαύεσαι σε αυτά που ήδη έχεις πετύχει, παρατηρώντας ταυτόχρονα τον εαυτό σου και σημειώνοντας τις αιτίες της βελτίωσης.



Tina    01/11/2011 02:44
Γεια σας κ.Κοτανίδη και συγχαρητήρια για την καταπληκτική δουλειά που κάνετε.Είμαι 19 χρονών και πριν από 6 μήνες περίπου εμφάνισα μανιακό επεισόδιο και μου διαγνώστηκε διπολική διαταραχή.Κάνω συστηματική χρήση χασίς και σκανκ εδώ και 2 χρόνια.Τελευταία άρχισα να \\\\\\\"τρώω\\\\\\\" χάπια ecstasy και lsd προκειμένου να ξεφεύγω και από τότε τρώω φρίκες συνέχεια και έχω διάφορα περίεργα συμπτώματα που με ανησυχούν, σαν να ξαναζώ την εμπειρία του lsd με λίγα λόγια.Ακούω τη σκέψη μου στα καλά καθούμενα και φωνές με ήχο σαν καταρράκτη, μουσική και έντονα χρώματα.Ορισμένες φορές βλέπω πράγματα να κινούνται και μου είναι δύσκολο να διαχωρίσω αν είναι πραγματικό ή όχι αυτό που συμβαίνει.Αυτό που θέλω να ρωτήσω είναι αν έχω πάθει μόνιμη ζημιά από τα ναρκωτικά και αν αυτό που έχω είναι flashbacks του lsd ή ψυχωσικές εκδηλώσεις και αν υπάρχει περίπτωση όλο αυτό να εξελιχθεί σε ψύχωση.Ευχαριστώ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Tina, θα ήταν πιο εύστοχο να χαρακτηριστεί η κατάσταση που παρουσιάζεις ως Διαταραχή Προκαλούμενη από Ουσίες. Η απαντήσεις, που αναζητάς μπορούν να δοθούν τεκμηριωμένα μονό κατά την παρατήρηση της κατάστασης σου για αρκετό χρονικό διάστημα καθώς προηγηθεί η οριστική διακοπή της χρήσης όλων των ψυχοδραστικών ουσιών. Όταν μια φωτιά καίει το δάσος είναι αναγκαίο πρώτα να σβήσει η φωτιά και μετά να αξιολογηθεί το μέγεθος της ζημιάς την οποία έχει προκαλέσει η πυρκαγιά.



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | >>