ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 391 Σελίδα: 18η Επιλέξτε κατηγορία:   


Σωματικά συμπτώματα


Maria    00/00/0000 00:00
Γεια σας. Έδω και ένα μήνα ακριβώς είμαι πολυ χάλια δε τρώω σχεδόν τίποτα γιατι εχω φουσκωμα στο στομαχι και αναγουλες κάνω συχνά διαροια ενώ πριν δυο βδομάδες ειχα δυσκοιλιοτητα.εχω κανει τρεις φορές αιματολογικες χωρις να παρουσιάζουν κατι.εχω τρομερή ταχυκαρδια και δεν νιωθω ότι ειναι ψυχολογικό παρόλο που μου το λένε οι γιατροι σήμερα μάλιστα πήγα στο νοσοκομειο αλλα μου είπαν ότι ειναι ψυχολογικό εγώ δε το πιστεύω νιωθω χάλια . Τι άλλη εξεταση μπορώ να κάνω ? σήμερα τα λευκα μου ήταν λίγο αυξημενα αλλα μου είπαν στο νοσοκομειο ότι δε τίθεται λόγος ανησυχίας και με συμβουλεύσαν να επισκεπτώ ψυχολόγο για όλα αυτά εγώ όμως πιστεύω ότι ειναι κατι παθολογικο

Αγαπητή Μαρία, στα επιχειρήματα σου βρίσκεται μια αντίφαση, παρότι που ισχυρίζεσαι ότι δεν πιστεύεις στην ψυχολογική προέλευση των συμπτωμάτων, εντούτοις απευθύνεσαι στον ψυχίατρο και όχι στον παθολόγο ή γαστρεντερολόγο.



Σοφία    00/00/0000 00:00
Γιατί παρά τις εξετάσεις που έχω κάνει,δεν μπορώ να πειστώ ότι δεν πάσχω από την καρδιά μου κι ότι δεν θα πεθάνω άμα κουραστώ σωματικά; Όλα αυτά τα σωματικά συμπτώματα, σφίξιμο και πόνος στο στήθος, ταχυκαρδίες,μουδιάσματα στο αριστερό χέρι, δυσφορία δεν με αφήνουν να πιστέψω για την αμιγώς ψυχολογική πλευρά των πραγμάτων...

Αγαπητή Σοφία, για να πειστεί κάποιος σε κάτι απαιτείται να επιτευχθεί η αλλαγή της αντίληψης, η οποία πραγματοποιείται μέσω του εμπλουτισμού της γνώσης του, τεκμηριωμένης από την πραγματικότητα σε βάθος του χρόνου. Με αλλά λόγια, η πρόχειρη γνώση οδηγεί σε εσπευσμένα, συνήθως επιπόλαια και άστοχα, συμπεράσματα. Όσο διευρύνεται η γνώση, τόσο τα συμπεράσματα από ένα γεγονός περισσότερο πλησιάζουν στο πραγματικό τους νόημα. Ωστόσο, η γνώση από μόνη της δεν είναι αρκετή για την επιτυχία της αλλαγής των αντιλήψεων. Η θεωρητική γνώση μετατρέπεται σε πεποίθηση, όταν εφαρμόζεται στην πράξη τόσες φορές όσες είναι αναγκαίες για την διαπίστωση της ορθότητας της. Ο αναγκαίος χρόνος διαπίστωσης ορίζεται από το επίπεδο της προηγούμενης γνώσης. Είναι σαφές ότι ένα άτομο, το οποίο ξεκινά από το μηδέν θα κλιθεί να καταβάλλει περισσότερες προσπάθειες, παρά αυτός που ήδη έχει ένα επίπεδο στο συγκεκριμένο τομέα. Πολύ περισσότερες προσπάθειες και χρόνος απαιτείται όταν η νέα γνώση αντιτίθεται στην ήδη υπάρχουσα, προκαλώντας σύγκρουση και αντίσταση. Εάν διαβάσεις τις προηγούμενες απαντήσεις, σχετικές με το θέμα της διαταραχής πανικού, θα έχεις ευκαιρία να διαπιστώσεις περισσότερες λεπτομέρειες και να αποκτήσεις περισσότερες πληροφορίες για τις αιτίες και το μηχανισμό της συγκεκριμένης διαταραχής, και αυτό ίσως να σε βοηθήσει περισσότερο στην υπέρβαση της αντίστασης των προηγούμενων πεποιθήσεων. Δηλαδή, ο απλός και σκέτος ισχυρισμός ότι τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται δεν αρκεί. Απαιτείται γνώση η οποία εξηγεί από τι αποτελούνται τα συγκεκριμένα πράγματα και για ποιο λόγο φαίνονται έτσι όπως φαίνονται.



Maria    00/00/0000 00:00
Γεια σας γιατρε ποσο αποτελεσματικα ειναι τα σκευασματα απο βενλαφαξίνη σε περιπτωσεις ψυχοσωματικων προβληματων ιδιαιτερα με πεπτικα προβλημα μετα απο εξετασεις χωρις να παρουσιαστει τιποτα παθολογικο.Ευχαριστω...

Αγαπητή Μαρία, γενικά, τα αντικαταθλιπτικά σκευάσματα αντιμετωπίζουν με αρκετή επιτυχία τα συμπτώματα των σωματοποιήσεων, ωστόσο η αποτελεσματικότητα του κάθε φαρμάκου εξατομικεύεται και μπορεί να τεκμηριωθεί μόνο δια πρακτικής εφαρμογής.



sotiris    18/10/2012 20:17
καλησπερα σας,θα θελα και γω να σας απασχολησω λιγο απο το χρονο σας για κατι που με απασχολει.ειμαι 30 ετων και αντιμετωπιζω μαλλον αγχωδεις εκδηλωσεις.αλλα ειναι καπως περιεργες και δεν ειμαι σιγουρος περι τινος προκειται.απο μικρη ηλικια θυμαμαι να \\\\\\\'\\\\\\\'τρωω΄΄ τα vυχια μου,να εχω ελκος στομαχου,ασθμα και μια φοβια για τις αρρωστιες.με διεκρινε μια τελειοθηρια ανεκαθεν,ενω ηθελα να ειμαι παντα αρεστος.ενα βραδυ ,μετα απο μια κουραστικη μερα στη δουλεια(ως συνηθως) ενιωσα ενα εσωτερικο\\\\\\\'\\\\\\\'φουντωμα\\\\\\\'\\\\\\\' ,κατι σαν εξαψη και ενιωσα ενα αισθημα ματαιοτητας για τη ζωη των ανθρωπων\\\\\\\'τι νοημα εχει αφου ειναι πεπερασμενη.λιγο καιρο πριν ειχα πληροφορηθει την αυτοκτονια ενος γνωστου μου,και φοβηθηκα μηπως κανω και γω κατι τετοιο στον εαυτο μου.εβλεπα το μπαλκονι και φοβομουν μηπως \\\\\\\'\\\\\\\'κατι\\\\\\\'\\\\\\\' με εξαναγκασει να πηδηξω-παρα τη θεληση μου.παραλληλα,βρισκομουν σε προσπαθεια διακοπης του καπνισματος,για την οποια ειχα πληροφορηθει στο διαδικτυο οτι εχουν εμφανιστει κρουσματα αυτοκτονιας απο τη στερηση.επρεπε ομως να κοψω το καπνισμα παση θυσια.και ολα αυτα ηρθαν και με εριξαν σε ενα τελμα.πηγα σε ψυχιατρο ο οποιος με εδωσε σεροπραμ για 6 μηνες,ειμαι καλυτερα αλλα ακομα ειμαι με την απορια τι ηταν αυτο.....

Αγαπητέ Σωτήρη, η περιγραφή της πορείας σου από μόνη της μπορεί να γίνει εγχειρίδιο διδασκαλίας για την εξέλιξη της ψυχολογικής καταπίεσης, η οποία, φτάνοντας στα άκρα, προκαλεί την εμφάνιση των σωματικών εκδηλώσεων. Έχουμε διδαχθεί να μην εμπιστευόμαστε τον εαυτό μας, να τον περιορίζουμε και να τον καταπιέζουμε, παραβλέποντας το γεγονός ότι κάθε καταπίεση συνοδεύεται από αντιδραστική αντίσταση, δηλ. με όποιο τρόπο και δύναμη πιέζουμε ένα αντικείμενο, με τον ίδιο τρόπο και δύναμη αυτό πιέζει εμάς.



Maria    16/10/2012 00:00
Γεια σας, εμενα η ιστορια μου δεν θυμαμαι καν ποτε ξεκινησε νομιζω το 2010 ειχε ξεκινησει με πονους στις γαμπες ειχα παει σε γιατρο και με εστειλε για τριπλεξ αρτηριων και χιλια αλλα πραγματα, δεν βρηκαν απολυτως τπτ,μετα με επιασε ο αυχενας μου με ενα εντονο σφιξιμο μου εγινε καθημερινο, ετρεχα σε γιατρους εκανα ακτινογραφιες τπτ και εκει ολοι οι γιατροι μου λεγαν οτι το ανγχος μου εχει κατσει στον αυχενα(ο αυχενας με ταλαιπωρει μεχρι και τωρα και εχει καταιβει και στους ωμους ο πονος). Οκ λεω τι να κανω προσπαθησα να το δεχτω, μετα με πιασε το στομαχι μου που με χτυπουσε σε στερνο και ωμοπλατες ανγχωθηκα παλι λεω παω καρδιολογο γρηγορα, πηγα μια χαρα η καρδια μου μετα ειχε σειρα ο γαστρεντερολογος πηγα και εκει εκανα γαστροσκοπηση και ειχα γαστροισοφαγικη παλλινδρομιση ειπα οκ υπηρχε λογος για ολο αυτο , μετα εβγαζα εκζεσματα πηγα δερματολογο μου ειπε λογο ανγχους(δεν το πιστευω ελεγα απο μεσα μου)γενικα εχω πονος μυικους και συσπασεις μυων και ειμαι πολυ στην τσιτα που λεμε. Το ιντερνετ ειναι ενας πολυ πολυ κακος συμβουλος κοιταω και εγω σε σιτε κλικαροντας λεξεις και εννοειται βγαινουν τα πιο ασχημα αλλα τι να κανω να μην κανω και τπτ? ψαχνω μια απαντηση. Ολοι μου λενε δεν εχεισ τπτ εχω τρελανει τουσ γονεις μου που ειναι σε μια αρνηση πια δεν σε παω σε αλλους γιατρουσ καιεχω τρελανει και τουσ φιλουσ μου που καθε μερα λεω οτι ποναω καπου αλλου ειναι τρελο ετσι?Αυτην την περιοδο λοιπον νομιζω οτι εχω σκληρυνση νομιζω οτι εχω ασταθεια και μυρμηγκιασματα στο σωμα και οι μυς μου κανουν συσπασεις.Δεν ξερω τι φταιει, φταιει οτι η κολλητη μου δουλευει σε ιατρικο τομεα και μου λεει οτι εχει πολλες σκληρυνσεις φταιει το οτι ψαχνω στο ιντερνετ κλικαροντας τα συμπτωματα μου και βρισκει αυτο που δεν θελω να ακουσω? φταιει οτι εχω χασει δικα μου ατομα και καταλαβα οτι δεν θα ζησουμε για παντα?τι να πω εχω συναισθηση οτι ειναι κακο να ψαχνω αλλα εχω και μεγαλο φοβο μην εχω κατι... Θελω πισω την παλια Μαρια αυτην που γελουσε κια εκανε και τους αλλουσ να γελανε και που ηταν μια χαρα που θα παει θα την βρω!Σας ευχαριστω που με ακουσατε οποιαδηποτε αποψη θα εκτιμηθει.

Αγαπητή Μαρία, εάν πραγματοποιηθεί η ευχή σου, τότε αναπόφευκτα η παλιά Μαρία θα οδηγηθεί στην κατάσταση της τωρινής Μαρίας. Μήπως θα ήταν προτιμότερο η Μαρία, με τη βοήθεια του ειδικού, να καταλάβει τι ήταν αυτό που την οδήγησε στις προσπάθειες απόσπασης της προσοχής από την καθημερινότητα της, μετατρέποντας το φυσιολογικό φόβο του θανάτου σε μια εμμονή;



ΑΓΓΕΛΙΚΗ    09/10/2012 21:05
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ ΓΙΑΤΡΕ!ΕΔΩ ΚΑΙ 1 ΧΡΟΝΟ ΦΟΒΑΜΑΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΟΚΥΨΕΙ ΟΤΙ ΚΑΤΙ ΕΧΩ!ΓΙΑ ΕΝΑ ΑΠΛΟ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟ ΣΕ ΜΗΔΕΝΙΚΟ ΧΡΟΝΟ ΕΧΩ ΚΑΝΕΙ ΑΠΕΙΡΑ ΣΕΝΑΡΙΑ,ΝΙΩΘΩ ΝΑ ΖΑΛΙΖΟΜΑΙ ΚΑΙ ΦΟΒΑΜΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΠΕΣΩ ΚΑΤΩ.ΠΗΓΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ,ΕΚΑΝΑ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΛΑ ΚΑΛΑ.ΣΕ ΝΕΥΡΟΛΟΓΟ ΔΕΝ ΠΗΓΑ ΑΚΟΜΑ ΑΛΛΑ Η ΠΑΘΟΛΟΓΟΣ ΕΞΕΤΑΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΤΙΚΑ ΜΟΥ,ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΠΑΩ ΣΕ ΝΕΥΡΟΛΟΓΟ.ΤΩΡΑ ΕΧΩ ΜΠΟΥΚΩΜΑ ΣΤΗ ΜΥΤΗ ΚΑΙ ΕΝΤΟΝΟ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟ.ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΕΡΘΕΙ Η ΩΡΑ ΑΥΡΙΟ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΟΝ ΓΙΑΤΡΟ ΕΧΩ ΝΙΩΣΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΚΑ!!Ο ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ ΝΙΩΘΩ ΟΤΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΥΕΙ ΚΑΙ ΒΑΖΩ ΜΕ ΤΟ ΜΑΥΛΟ ΜΟΥ ΟΤΙ ΕΧΩ ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ!ΠΩΣ ΘΑ ΦΥΓΟΥΝ ΟΛΕΣ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΚΑΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ?ΠΟΤΕ ΘΑ ΕΡΘΕΙ Η ΩΡΑ ΝΑ ΛΕΩ,ΟΠΩΣ ΠΑΛΙΑ:Α,ΜΙΑ ΓΡΙΠΟΥΛΑ ΕΧΩ..ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ.. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

Αγαπητή Αγγελική, η αντιμετώπιση του κάθε προβλήματος εμπεριέχει δυο συνιστώσες: την κατανόηση και την υπέρβαση του ίδιου του προβλήματος, και την αντιμετώπιση της συναισθηματικής του αξιολόγησης. Η δεύτερη, κατά πολύ, προσδιορίζει την επιτυχία της πρώτης. Δηλαδή, εάν είμαστε σε θέση να προσεγγίσουμε το θέμα περισσότερο με λογική, ώστε να χρησιμοποιήσουμε στο μέγιστο δυνατό τη γνώση, τότε και η αντιμετώπιση αποκτά περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας. Συνήθως, το να επιμένουμε στον αρνητικό τρόπο σκέψεις και αντίληψης υποδηλώνει την ασυνείδητη τάση να αποφεύγουμε την δυσάρεστη καθημερινότητα μας με τη απόσπαση της προσοχής, δημιουργώντας μια «τεχνητή» εστία αρνητικής διέγερσης στον εγκέφαλο, η δύναμη της οποίας δεν μας επιτρέπει να αφιερώσουμε την αναγκαία προσοχή στα αλλά ζητήματα και συγκρούσεις. Επομένως, όταν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε ολοκληρωτικά και αποτελεσματικά την τάση αρνητικής υπερβολής στην εκτίμηση των σωματικών εκδηλώσεων, προκύπτει η ανάγκη να προσπαθήσουμε να προσδιορίσουμε, τι είναι αυτό στην καθημερινότητα μας, που μας ωθεί να λειτουργούμε με το συγκεκριμένο τρόπο;



ΓΙΩΡΓΟΣ    05/10/2012 15:51
Αγαπητε κ. Κοτανιδη, ειμαι 41 χρονων και απο το 2008 πασχω -υποφερω απο βαρος και εντονο σφιξιμο στο κεφαλι.Εχω κανει και μαγνητικη και 2 αξονικες οι οποιες εκτος απο μια ηπια διευρυνση υπαραχνοειδων χωρων δεν εχουν δειξει κατι αλλο.Μαλιστα τις περισσοτερες φορεσ ανεβαινει καιη πιεση μου σε υψηλα επιπεδα οταν νιωθω αυτο το σφιξιμο (πχ 17/11 18/10) για λιγο και μετα παλι στα κ.ε 12,5/7,5.Προσφατα εκανα και τεστ κοπωσεως το οποιο ηταν ενταξει.Το σφιξιμο αυτο ομωσ και το βαρος μου διμιουργουν σοβαρα προβληματα στην καθημερινοτητα μου.Μηπωσ πρεπει να κανω καποια μαγνητικη παλι,αν και περυσι που νοσηλευτικα στην ΠΑΜΜΑΚΑΡΙΣΤΟ μου εκαναν αξονικη.Υπαρχει περιπτωση αυτο το σφιξιμο να προερχεται απο καοιον ογκο ο οποιος δεν εμφανιζεται στην αξονικη λογω μεγεθους η θεσεως?Υαρχει περιπτωση να προερχεται απο αυχενικο συνδρομο ολο αυτο (δεν το εχω κοιταξει γιατι κανεις δεν μου το ειπε).4 χρονια τωρα υποφερω απο αυτο και ακομα δεν εχω βρει ακρη!!!ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΣΑΣ Υ.Γ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΦΙΞΙΜΟ-ΒΑΡΟΣ ΤΟ ΕΧΩ ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ

Αγαπητέ Γιώργο, υπάρχει ένας απλός τρόπος διαχωρισμού των σωματοποιήσεων του άγχους από παθολογικά σωματικά προβλήματα. Επιχειρείται μια αγχολυτική αγωγή για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Εάν τα συμπτώματα υποχωρούν, αυτό σημαίνει ότι προέρχονται από το άγχος, και πλέον στερείται νοήματος η περαιτέρω αναζήτηση των παρακλινικών εξετάσεων.



περρωτη    03/10/2012 19:12
αγαπητε γιατρε .πριν ενα χρονο ξυπνησα με πονους στους μυες στα ποδια και στα χεραι .ο πονος ηταν τοσο εντονος που επαθε πανικο. επισκεφτηκα νευρολογο ολα καλα.πηρα θεραπεια ζαναξ πολυ χαμηλη δοση καποια στιγμη ο πανικος περασε οι πονοι ελλατωθηκαν οχι οτι δεν υπαηρχαν τον αυγουστο αυτον αρχισαν παλι τα ενοχληματα.πονοι χερια ποδια στους μυς εννοω.επισκεψτηκα χθες νευρολογια .με βρηκε σε καλη συναισθηματικη κατασταση.απο την φοβια μου ομως επαθα παλι πανικο.οι πονοι με κουρασαν.εκανα ηλεκτροεγκεφαλογραφημα και νευρολογικο ελεγχο.ολα ηταν τελεια μου ειπε μηπως ειναι ινομυαλγια ρευματικα.πες μου σας παρακαλω τι μπορω να κανω.γενικα δεν εχω πανικους στην ζωη μου.ειμαι ενα πολυ χαρουμενο ατομο.σας ευχαριστω θερμα αν απαντησετε

Αγαπητή Περρωτή, στις παρόμοιες περιπτώσεις είναι αναγκαίο να διαχωρίζονται οι επιπτώσεις των σωματικών προβλημάτων από των ψυχολογικό τρόπο αντιμετώπισης τους. Ωστόσο, είναι προφανές ότι ο τρόπος αντίδρασης σε οποιοδήποτε πρόβλημα υποδηλώνει την υπάρχουσα ψυχολογική υποδομή. Δηλαδή, εάν ένα άτομο είναι χαρούμενο, όπως αναφέρεις, αλλά με την πρώτη, σχετικά σοβαρή δυσκολία εμφανίζει αντίδραση πανικού, αυτό μπορεί να σημαίνει απλά ότι στο παρελθόν δεν είχε αντιμετωπίσει πρόβλημα που θα του φαινόταν ως αδιέξοδο. Αυτό όμως επίσης σημαίνει ότι ήδη υπάρχει η προδιάθεση του πανικού, όταν η προβληματική κατάσταση δεν συνοδεύεται από γνωστές λύσεις και απαιτεί την προσπάθεια και την αναζήτηση. Και στο σημείο αυτό, όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση των ψυχολογικών δυσλειτουργιών προκύπτει ανάγκη αναδιαμόρφωσης των αντιλήψεων και υπέρβασης των καταλοίπων των παιδικών ανασφαλειών όπως η χαμηλή αυτοπεποίθηση, ο φόβος της απόρριψης, της αποτυχίας κ.λπ.



ελενη    28/09/2012 22:19
γεια σας εδω και μερικες εβδομαδες με ποιανειι συνεχεια ανχος,εκει που καθομαι και σκευτομαι το οτιδηποτε με ποιανει ανχοςς πολυ ανχος δυναμωνει το ανχος και αρχιζω και ιδρωνω και να ζεσταινομαι πολυ οταν τελειωσει το ανχος αρχιζω και ζαλιζομαι και εχω τασεις για εμετο αλλα οταν τελειωσουν ολα αυταα πινω πολυ μεγαλες ποσοτητες νερου και σε μικρο χρονικο διαστειμα..τι μπορει να εχω???

Αγαπητή Ελένη, το άγχος από μόνο του μπορεί να προκαλέσει αυτά τα επώδυνα συμπτώματα. Σε τέτοιες περιπτώσεις είναι σημαντικό, παράλληλα με την αντιμετώπιση των ίδιων των συμπτωμάτων να αρχίσει η αναζήτηση και η αντιμετώπιση των αιτιών που προκαλούν το άγχος.



ΜΑΡΙΑ    21/09/2012 14:38
Γεια σας και απο εμένα. Κατα τύχη βρήκα αυτό το σαϊτ και θα ήθελα εν συντομια να πω κι εγω την ιστοριούλα μου! Πριν απο περίπου 3,5 μήνες αισθάνθηκα ζάλη, γενική δυσφορία πόνο και βάρος στο κεφάλι και τον αυχένα και οταν τα ξαναένιωσα είχαν προστεθεί ίσως λόγο φόβου και συμπτώματα στομαχικού άλγους και ταχυπαλμία. Εκανα παρα πολλές εξετάσεις οι οποίες έβγαιναν καλες και ηρέμησα λίγο ηταν όμως για λίγο. Οταν κουράστηκα απο αυτή την κατάσταση γιατι οι γιατροί τα \\\\\\\"έριχναν\\\\\\\"΄όλα στο άγχος πήγα μόνη μου σε γαστρεντερολόγο και ορθοπεδικο. Το αποτέλεσμα ήταν έλκος στομ΄΄αχου με μικρόβιο και 2 λήλες στον αυχένα τα οποία προσπαθώ ΑΚΟΜΑ να καταπολεμίσω. Εκανα αγωγές και στα 2 προβλήματα ομως δεν είναι τελείως καλα και \\\\\\\"πήγε στράφι\\\\\\\" ολο το καλοκαίρι και ακόμα εχω μικροπροβλήματα στην καθημερινότητά μου. Αισθάνομαι ακομα κάποια ελαφριά ζάλη, λίγη ταχυπαλμία ιδρώνουν οι παλάμες μου πόνο και βάρος στον αυχένα και πονοκέφαλο και μια γενική ανησυχία. Δεν μπορώ να ευχαριστηθώ την καθημερινότητα και αναπολώ τον καιρό που ήμουν μια χαρα και δεν είχα τίποτα. Τελικά ο γιατρός που με παρακολουθεί (Γενικής Ιατρικής) μου έγραψε και παίρνω zanax των 0,25. Προσπαθώ να μην παίρνω ομως συνήθως παίρνω 1 την ημέρα χζωρίς να είμαι τελείως καλά αλλα με βοηθάει αρκετά. Μπορείτε σας παρακαλώ να μου πείτε την γνώμη σας γιατρέ γιατί εγω ρίχνω ενα 70% φταίξιμο στους γιατρούς που άργησαν να διαγνωστούν τα προβληματα και τελικά πείστηκα οτι έχω άγχος ενω ξέρω τον εαυτό μου δεν ήμουν ποτέ υπεραγχωτική οι γύρω μου με έλεγαν αναίσθητη!!!. Είμαι 42 ετών.Επίσης φοβάμαι τον εθισμό στο zanax...

Αγαπητή Μαρία, το να αποδίδουμε τις ευθύνες για ό,τι συμβαίνει με μας στους άλλους είναι αρκετά συνηθισμένη και αποτελεσματική τακτική, η οποία επιτρέπει να παραμένουμε άπραγη ή να καλύπτουμε το φόβο αποτυχίας, προτιμώντας να περιμένουμε τα πράγματα να διορθωθούν από μόνα τους, χωρίς τη δική μας συμμετοχή. Το «ξέρω τον εαυτό μου» και το «δεν είμαι αγχώδης» είναι μια εσωτερική, υποκειμενική πεποίθηση, η οποία ανατρέπεται από την πραγματικότητα, διότι οι πρωταρχικές αιτίες και του έλκους, και του αυχενικού συνδρόμου είναι το άγχος, ειδικά όταν παρατηρείται μια ποικιλία των εκδηλώσεων ταυτόχρονα από διαφορετικά όργανα και συστήματα.



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | >>