ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 343 Σελίδα: 19η Επιλέξτε κατηγορία:   


Σωματικά συμπτώματα


ΑΝΘΟΥΛΑ    13/02/2012 08:48
ΕΙΜΑΙ 28 ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΝΑΜΙΣΗ ΜΗΝΑ ΥΠΟΦΕΡΩ ΑΠΟ ΖΑΛΑΔΕΣ,ΤΡΕΜΟΥΛΟ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΥΧΕΝΑ,ΘΟΛΗ ΟΡΑΣΗ ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ,ΤΑΣΗ ΛΥΠΟΘΥΜΙΑΣ,ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΤΡΟΜΕΡΗ ΕΞΑΝΤΛΗΣΗ.Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ.ΕΚΑΝΑ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΑΙΜΑΤΟΣ,ΑΞΟΝΙΚΗ,ΕΛΕΓΧΟ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΔΕΝ ΜΟΥ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΑ ΕΓΩ ΣΥΝΕΧΙΖΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΑΣΧΗΜΑ!!ΤΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ?

Αγαπητή Ανθούλα, υποθέτω πως η ποιότητα της ζωής σου δεν ήταν ικανοποιητική πολύ πριν εκδηλωθεί η σωματοποίηση της δυσαρέσκειας σου με τη καθημερινότητα. Απλά, ακολουθώντας τα κοινά πρότυπα, ίσως αντλούσες την προσωρινή ικανοποίηση από την επίτευξη των στόχων, οι όποιοι τελικά δεν αποδείχτηκαν τόσο ουσιώδεις για τον πραγματικό εαυτό σου.



maria    13/02/2012 00:51
ΕΙΜΑΙ Η ΜΑΡΙΑ ΑΠΟ ΑΘΗΝΑ ΕΤΩΝ 24 .ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΑΣ ΡΩΤΗΣΩ ΕΔΩ ΚΑΙ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΤΑΛΑΙΠΩΡΟΥΜΕ ΜΙΑ ΠΟΝΑΝΕ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΟΥ ΜΙΑ ΝΙΩΘΩ ΠΟΝΟΥΣ ΣΤΙΣ ΩΜΟΠΛΑΤΕΣ ΚΑΙ ΦΟΒΑΜΑΙ ΓΙΑ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΠΑΩ ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΠΤ ΤΕΛΙΚΑ ΕΙΧΑ ΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ ΜΟΥ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΥΣΗ, ΜΙΑ ΕΧΩ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΥΣ, ΜΙΑ ΜΕ ΠΟΝΑΕΙ Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ (ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΥΤΗ) ΚΑΙ ΤΑ ΟΥΛΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΠΙΕΣΗ ΣΤΗΝ ΓΝΑΘΟ, Ο ΑΥΧΕΝΑΣ ΜΟΥ ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ ΣΕΚΦΤΟΜΑΙ ΟΤΙ ΕΧΩ ΚΑΤΙ ΚΑΚΟ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΟ ΑΝΓΧΟΣ ΜΟΥ ΚΑΝΕΙ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ?

Αγαπητή Μαρία, η σωματοποίηση του άγχους είναι ένας τρόπος με τον οποίο ο οργανισμός προσπαθεί να μας δώσει να καταλάβουμε ότι κάτι δεν πάει καλά με την καθημερινότητα μας. Όταν το καταλάβουμε, το αποδεχτούμε, και προσπαθήσουμε να την διαμορφώσουμε σύμφωνα με τις πραγματικές μας ανάγκες, ο εαυτός μας σταδιακά θα παύσει να «διαμαρτύρεται» με το τρόπο αυτό.



Αγγελικη    12/02/2012 06:44
Αγαπητε γιατρε,ειμαι 54 χρονων και τον τελευταιο καιρο,την στιγμη που παω να συγκεντροθω να κανω μια δουλια,οπως ενα ισιο γαζι στην μηχανη μου,το κεφαλη μου αρχιζη και τρεμη μεχρι να σταματησω να το κανω.Πριν 4 χρονια εκανα αφερεση μαστου.Τα χαπια που περνω ειναι Nolvadex-D 20 mg.Τι πηστευετε οτι μπορει να συμβενει.Μπορει να ειναι αλληλεπηδρασεις τον φαρμακων?Σας ευχαριστω εκ των προτερων.

Αγαπητή Αγγελική, δεν γνωρίζω τις παρενέργειες του συγκεκριμένου σκευάσματος, όμως υποθέτω πως η αφαίρεση του μαστού είναι αρκετά στρεσογόνο γεγονός για μια γυναίκα ώστε να προκαλεί την σωματοποίηση του άγχους. Ίσως θα ήταν προτιμότερο να επικοινωνήσεις με τον γιατρό, που σε χορηγεί το φάρμακο αυτό, για να εκτιμήσει εκείνος τις πιθανότητες τέτοιων εκδηλώσεων από τη χρήση του.



Nikos    06/02/2012 15:40
Γεια σας Κ. Κοτανιδη συγχαρητηρια για το site.Εδω και περιπου 1 μηνα εχω περιεργα συμπτωματα που δεν τα ειχα ποτε μου.Ειμαι 24 ετων νοιωθω ενα μουδιασμα στο πισω αριστερο μερος του κεφαλιου μου επισης σχεδον παντα μου μουδιαζει το αριστερο μου ποδι οχι ολλο ομως απο την αριστερη μερια του τετρακεφαλου.Επισης δεν κοιμαμαι αρκετες ωρες τα βραδια επειδη βλεπω καπως ασχημα ονοιρα, αυτη η κατασταση με εχει τρελανει δεν ξερω τι να κανω δεν εχω καθολου ορεξη για τιποτα μερικες μερες δεν εχω καθολου ορεξη επειδη βαριεμαι να κουνηθω.ανγχονομαι απο μονος μου επειδη νομιζω οτι εχω κατι σοβαρο..

Αγαπητέ Νίκο, μήπως ήρθε η ώρα να αλλάξεις τις αντιλήψεις και να αρχίζεις να διαμορφώνεις την καθημερινότητα σου έτσι, ώστε η δυσαρέσκεια με την πραγματικότητα να μην εκδηλώνεται με το άγχος και με τις διάφορες σωματοποιήσεις του;



kwstas    28/01/2012 21:48
Αγαπητε κύριε Κοτανίδη, είμαι 30 χρονών και εδω και 3 χρονια έχω συχνα τρέμουλο στα χέρια και ταυτόχρονα νιώθω αδυναμία. Εχω κάνει αναλύσεις αλλα όλα δείχνουν καλά. Που πιστευετε οτι οφείλεται αυτό?

Αγαπητέ Κώστα, ποια είναι η άποψη του νευρολόγου επί του θέματος;



Γιάννης    17/01/2012 12:32
Γιατρέ, υπάρχει περίπτωση οι αιτίες που στο παρελθόν έχουν δημιουργήσει συμπεριφορές στο άτομο (κρίση πανικούμ κατάθλιψη, άγχος, κολλίτιδα κτλ) να έχουν εκλείψει αλλά τα συμπτώματα να παραμένουν μόνιμα διότι ο ασθενής δεν έλαβε ποτέ την κατάληλη φαρμακευτική αγωγή ή ψυχολογική - ψυχιατρική υποστήριξη. Από το 2005 έχω ζαλάδες και έλλειψη ισοροπίας (πρόσφατα παρουσίασα και κολίτιδα). Αυτή τη στιγμή έχω μία πολή καλή δουλεία, μία καλή σχέση και γενικά δεν αντιμετωπίζω κάποιο ιδιαιτερο πρόβλημα.

Αγαπητέ Γιάννη, οι αιτίες των εκδηλώσεων του άγχους είναι μέσα μας και συσχετίζονται με την αντίληψη. Οι εξωτερικές συνθήκες είναι ουδέτερες. Κανονικά, η συναισθηματική τους αξιολόγηση καλείται να ενεργοποιήσει την τάση αποφυγής ή επανάληψης, σύμφωνα με την ταύτιση τους με τις ανάλογες εμπειρίες του παρελθόντος. Όμως ο άνθρωπος, λόγω του κοινωνικού του χαρακτήρα, έχει δημιουργήσει αρκετά «πρέπει» και εξίσου αρκετές απαγορεύσεις, τα οποία παρεμβαίνουν στην φυσική διαδικασία συναισθηματικής αξιολόγησης, και προκαλούν ενδοψυχικές συγκρούσεις, οι οποίες κάποια στιγμή, φτάνοντας στα όρια της αντοχής, εκδηλώνονται με σωματοποιήσεις. Τα φάρμακα δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τις αιτίες, διότι η δράση τους απευθύνεται στον μηχανισμό καταστολής της έντασης των συναισθημάτων, ενώ η αιτίες βασίζονται στην αντίληψη, η οποία διαμορφώνεται σύμφωνα με τις εμπειρίες του ανθρώπου. Έτσι, π.χ. δεν είναι αρκετό μονό να μάθουμε τις αιτίες και να τις αποδεχτούμε. Η αλλαγή της αντίληψης απαιτεί την σταδιακή εφαρμογή της νέας γνώσης στη καθημερινότητα, ούτος ώστε η γνώση αυτή να μετατραπεί σε θετικά βιώματα, τα οποία θα αντικαταστήσουν τα παλιότερα, αρνητικά και θα εξασφαλίσουν την εξάλειψη των αιτιών.



MARIA    07/01/2012 17:14
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ.ΠΡΙΝ ΚΑΝΑ ΜΗΝΑ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΕΧΩ ΦΤΕΡΟΥΓΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΑΧΥΠΑΛΜΙΑ.ΠΗΓΑ ΣΕ ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΟ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ ΚΑΡΔΙΟΓΡΑΦΗΜΑ ΚΑΙ ΕΙΧΑ 100 ΠΑΛΜΟΥΣ.ΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΣΥΝΕΧΙΣΑ ΝΑ ΕΧΩ ΤΑ ΙΔΙΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑΠΗΓΑ ΣΕ ΑΛΛΟ ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΟ ΟΠΟΥ ΕΚΑΝΑ ΠΑΛΙ ΚΑΡΔΙΟΓΡΑΦΗΜΑ (ΕΙΧΑ ΠΑΛΙ 100 ΠΑΛΜΟΥΣ)ΚΑΙ ΕΚΑΝΑ ΥΠΕΡΗΧΟ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟΣ.Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΝΑ ΗΡΕΜΙΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΓΧΟΝΟΜΑΙ.ΠΑΡΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΧΩ ΠΑΛΙ ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΥ ΤΑ ΙΔΙΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΕΝΟΧΛΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ.ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΙΑ ΒΔΟΜΑΔΑ ΕΧΩ ΠΟΛΛΕΣ ΖΑΛΑΔΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΤΡΕΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΣΦΙΞΗΜΟ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΚΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΜΟΥΔΙΑΖΕΙ Η ΑΡΙΣΤΕΤΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΙΟΥ ΜΟΥ(ΑΠΟ ΜΑΤΙ ΜΕΧΡΙ ΣΤΟΜΑ).ΤΟ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΚΑΙ ΦΟΒΑΜΑΙ ΟΤΙ ΕΧΩ ΚΑΤΙ ΚΑΚΟ.ΜΗΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΓΧΟΥΣ;

Αγαπητή Μαρία, τι σε κάνει να αμφισβητείς και να μην δέχεσαι την άποψη του καρδιολόγου περί ψυχολογικής προέλευσης των συμπτωμάτων που παρουσιάζεις;



Amanda    04/01/2012 23:10
Καλησπέρα. Δεν ξέρω τι είναι αυτό που έχω, πάντως θυμάμαι πως από μικρή κάθε λίγο καιρό εμφανίζονται διάφορα συμπτώματα και νομίζω πως έχω κάποια ασθένεια(όταν τελικά διαπιστώνω πως δεν έχω πρόβλημα περνούν,αλλά μετά από λίγο καιρό εμφανίζεται κάτι άλλο). Πρώτα αγχωνόμουν γιατί πίστευα πως είχα άσθμα, ύστερα καρκίνο του μαστού, αργότερα λευχαιμία, μετά ότι θα τυφλωνόμουν και ότι είχα όγκο ή αιμορραγία στον εγκέφαλο και τώρα είμαι σίγουρη πως έχω κάποια σοβαρή καρδιακή πάθηση γιατί έχω όλα τα συμπτώματα(δύσπνοια,ταχυπαλμίες,αρρυθμίες,σουβλιές στο στήθος και στην πλάτη)και θέλω να επισκευτώ καρδιολόγο. Τι μου συμβαίνει; Το παράξενο είναι πως υπάρχουν τα συμπτώματα κάθε φορά,τα νιώθω έντονα,δεν είναι μόνο στο μυαλό μου.

Αγαπητή Amanda, η εμμονή στις «γνώριμες» παθολογικές καταστάσεις όπως είναι οι σωματικές αρρώστιες, είναι μια αμυντική λειτουργία του εγκεφάλου, η οποία του επιτρέπει να αποφύγει την ένταση των ψυχολογικών συγκρούσεων, προκαλούμενων από την τα δυσάρεστα ερεθίσματα της καθημερινότητας του. Για αυτό και με την επίλυση μια εμμονής αμέσως εμφανίζεται η άλλη. Αυτό επιτρέπει τον εγκέφαλο να απαλλάσσεται προσωρινά από τους προβληματισμούς, τους οποίους δεν είναι σε θέση να τους λύσει. Ο μηχανισμός αυτός είναι περίπου παρόμοιος με την κατάσταση όταν θα χτυπήσουμε το κεφάλι μας ούτος ώστε ο δυνατός πόνος από χτύπημα να καλύψει κάποιον άλλο χρόνιο πόνο π.χ. στο πόδι.



κερκυρα    29/12/2011 21:09
γεια σας ξανα και χρονια πολλα.απο τον φεβρουαριο μεχρι και σημερα οι κρισεισ πανικου εχουν περασει σε διαταραχεσ πανικου και αγοραφοβια,χωρις την μητερα μου δεν παω πουθενα,εχω χασει το κοινωνικο μου περιγηρο.τα συμπτωματα μετα απο ενα σωρο αντικαταθλιπτικα διοτι τα περισσοτερα δεν δουλεψαν,παρα μονο το σεροχατ τα οποια ομωσ σταματησαν τισ κρισεισ πανικου αλλα οχι τα ψυχωσωματικα συμπτωματα,και λιγο την αγοραφοβια.ομωσ λογω αυτου τα διεκοψα πιστευωντασ οτι δεν βοηθουν.κοβωντασ στα ομωσ εγινα ακομα χειροτερα,τωρα εχω ξαναρχισει την ληψη του σεροξατ,ακομη δεν εχω δει αποτελεσματα.εχω συνεχεια φοβουσ,το μυαλο μου δεν σταματα να σκεφτεται αρνητικα,και καθε συμπτωμα που εχω πιστευω οτι θα πεθανω.ειναι διαταραχεσ πανικου η πασχω και απο κατι αλλο?

Αγαπητή Κέρκυρα, τι σε κάνει να συνεχίζεις να αμφιβάλλεις για την προέλευση των ψυχοσωματικών συμπτωμάτων από τη στιγμή που υπάρχουν και κρίσεις πανικού και αγοραφοβία και για ποιο λόγο προσπαθείς να τα αποδώσεις σε κάποια καθαρά σωματική κατάσταση;



stella    25/12/2011 19:57
αγαπητε γιατρε με μεγαλη εκτιμηση προς το προσωπο σας θα ηθελα να σας πω το προβλημα μου.ειμαι ενα πολυ αγχωδης ατομο 31 χρονων.στα 19 μου εμεινα αναπηρη και οι γιατροι δεν μου βρηκαν κατι.Ειπαν ψυχοσωματικη αναπηρια.Επανηλθα μονη μετα απο καιρο.το προβλαμα μου τωρα ειναι οτι φοβαμαι οτι εχω πιεση.μια δυο φορες εκανα ενα 14και απο τοτε οταν θελω να βγω φοβαμαι μηπως παθω κατι η μηπως μου ανεβει η πιεση.τι λετε να κανω;περιμενω με αγωνια την απαντηση σας

Αγαπητή Στέλλα, όπως έχεις καταλάβει οι ψυχοσωματικές εκδηλώσεις οφείλονται στο άγχος. Ο φόβος για τις αρρώστιες είναι ένας υποσυνείδητος αμυντικός μηχανισμός, που χρησιμοποιεί ο εγκέφαλος για να αποφεύγει την ένταση των συγκρούσεων, προερχόμενων από την δυσάρεστη για το άτομο πραγματικότητα. Η εμμονή στις υποθετικές και ανύπαρκτες απειλές δημιουργεί μια μόνιμη πηγή έντασης στον εγκέφαλο, η οποία καλύπτει τις υπόλοιπες εντάσεις σύμφωνα με την αρχή της επικρατούσας διέγερσης. Παράλληλα, το άγχος βασίζεται στον φόβο προς το άγνωστο, τον ποιο εκλαμβάνουμε ως μια απροσδιόριστη απειλή. Εάν θέλουμε να λύσουμε οριστικά το πρόβλημα του άγχους είναι αναγκαίο να αντιμετωπίσουμε τις αιτίες του. Αυτό επιτυγχάνεται με την απόκτηση της γνώσης, η οποία θα επιτρέψει να μετατραπεί το άγνωστο σε γνωστό, να απομυθοποιηθούν οι ανασφάλειες, που έχουμε αποκτήσει κατά την ανατροφή, και να διαμορφώνουμε το παρόν σύμφωνα με τις πραγματικές μας ανάγκες έτσι, ώστε η καθημερινότητα μας να είναι ικανοποιητική. Στην περίπτωση αυτή ο εγκέφαλος μας θα χάσει τα κίνητρα για τη δημιουργία των επιπρόσθετων πηγών έντασης, λόγω απουσίας των ψυχολογικών συγκρούσεων.



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | >>