ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 343 Σελίδα: 32η Επιλέξτε κατηγορία:   


Σωματικά συμπτώματα


ΚΑΛΛΙΜΑΝΗ ΡΟΥΛΑ    17/01/2004 03:10
Είμαι 31 ετών παντρεμένη και εχω το πρόβλημα της τριχοτυλλομανίας απο 16 ετών. Κατα καιρούς έχω προσπαθήσει να το μειώσω μόνη μου αλλα δεν έχω καταφέρει να το θεραπεύσω. Δεν θέλω να πάρω φάρμακα. Τι με συμβουλευεται να κάνω?.Θεραπεύται εντελώς χωρίς φάρμακα?

Α. Κοτανίδης - Αγαπητή Ρούλα ! Κατά τη γνώμη μου η τριχοτιλλομανία είναι μια παραλλαγή του τρόπου εξωτερίκευσης των εσωτερικών συγκρούσεων , όπως και στις άλλες περιπτώσεις του άγχους . Συνεπώς η φαρμακευτική αγωγή , το μέγιστο που θα είναι σε θέση να επιτύχει είναι να αντιμετωπίσει τα συμπτώματα , που σημαίνει ότι σε άλλες αγχογόνους καταστάσεις θα υπάρξουν αυξημένες πιθανότητες επανεμφάνισης τους . Η οριστική επίλυση των συγκρούσεων επιτυγχάνεται μέσο της αλλαγής των δυσπροσαρμοστικών αντιλήψεων και συμπεριφορών .



luna summera    12/01/2004 13:22
Γεια σας..γενικα ειμαι ενα ατομο που εχει αγχος μια ζωη αλλα εχει μαθει να ζει με αυτο..απο τιν παραμονη των χριστουγεννων μετα απο πολυ αλκοολ και καταχρησεις, δεν ειμαι εξαρτημενο ατομο..γενικα εχω πολυ καλη φυσικι κατασταση μετα απο δυο μερες λοιπον με επιασαν ταχυπαλμιες μουδιασμα στο αριστερο ποδι και χερι ειχα να κοιμηθω 2 εβδομαδες..την επομενη πηγα σε καποιο παθολογο εκανα καρδιογραφημα και ολα ηταν καλα...ο πανικος μου ομως δεν εφυγε...Επισκεπτομαι ψυχολογο..Ο οποιος λεει πως ειναι συσορευμενο αγχος ξεσπασε τωρα ισως και με την βοηθεια των καταχρησεων και πως ειμαι λογικο ατομο που απλα τωρα περναω μια φαση...εχω γινει υποχονδρια το μουδιασμα ερχεται και φευγει ποναει η μεση μου...ολα...πηγα και σε εναν οικογενειακο παθολογο μου εκανε βυθοσκοπηση αντανακλαστηκα νευρων εξεταση θυροειδη doppler..εξεταση αιματος με διαβεβαιωσε πωε δεν χρειαζεται...Ξεχασα να πω πως ανοιγε και η μυτη μου...Ο παθολογος μου ειπε πως εχω φοβικη νευρωση..Σημειωτεον πωε ο γιατρος που επισκεφτηκα ειναι πολυ καλος..του ζητησα να κανω αξονικη αλλα με διαβεβαιωσε πως δεν υπαρχει λογος να εκτεθω σε ακτινοβολια...Παιρνω zanax σαφως εχο ηρεμησει αλλα επειδη τα ψυχωσωματικα δεν φευγουν καταλαβαινετε πως οι εμμονες μου δεν φευγουν..εντωμτεταξυ τα μουδιασματα ειναι αριστερα....τη μια νομιζω πωε εχω σκληρυνση κατα πλακας την αλλη καρκινο...ποτε θα φυγουν ολα αυτα..΄πηγαινω κανονικα στην ψυχολογο κοιμαμαι προσπαθω πολυ αλλα φοβαμαι..θα ηθελα να μιν φαινεται το mail μου...ποια ειναι η συμβουλη σας να κανω ολες τις εξετασεις΄΄δεν θελω να μπω και σε αυτην την διαδικασια...

Α. Κοτανίδης - Αγαπητή luna summera ! Συμφωνώ με την άποψη του ψυχολόγου σου και θέλω να προσθέσω ότι οι ψυχοσωματικές εκδηλώσεις όπως , συσσωρεύοντας , αργούν να εμφανιστούν (αυτό που αντιλαμβανόμαστε είναι η κορυφή του παγόβουνου) , έτσι με την «θεραπεία» καθυστερούν να εξαλειφθούν (βλ. Διαταραχή Πανικού στην ενότητα Διαταραχές της σελίδας).



ΓΕΩΡΓΙΟΣ    09/01/2004 14:04
Καλησπέρα. Ειναι δυνατον από μια ασχημη ψυχολογική κατάσταση να σε πιάσει ταραχή και νευρικότητα (ανεπέστητο και ελαφρύ τρέμουλο στο πόδι, χέρι κάτι σαν ταραχή που λέμε κ.τ.λ.) το οποίο να διαρκέσει πάνω από μία μέρα? Μήπως πρέπει να ανατρέξω σε άλλες παθήσεις? Το πιο άσχημο πράγμα που συναντώ πάνω μου είναι το ότι φοβάμαι με το παραμικρό πάνω σε θέματα υγείας. Έχω τρομοκρατηθεί σε υπερβολικό βαθμό και πολλές φορές κλείνω την T.V. όταν γνωρίζω πως πρόκειται να αφέρει ιατρικό περιστατικό. ΣΑΣ ΘΕΡΜΟΠΑΡΑΚΑΛΩ αν μπορείται στηρίξτε με λιγάκι... Σας πληροφορώ πως ποτέ μου δεν είχα προβλήματα υγείας εκτός από άγχος διότι είμαι τραγουδιστής και η δουλειά έχει τρέξιμο... Μήπως

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Γιώργο ! Θα ήθελα να σου υπενθυμίσω ότι ακόμα και «οργανικές» παθήσεις , πριν εμφανιστούν οι οργανικές αλλοιώσεις , οφείλονται στην διαταραχή του έλεγχου από το κεντρικό νευρικό σύστημα η οποία με τη σειρά της πηγάζει από επιρροή των εσωτερικών συγκρούσεων .



Ελίζα    05/12/2003 17:21
Αγαπητέ κε Κοτανίδη, ομολογώ ότι ξαφνιάστηκα πολύ βρήσκοντας τη στήλη σας στο διαδίκτυο. Χρειάζομαι την επιστημινική σας γνώση για το πρόβλημα που αντιμετωπίζω. Γενικά είμαι πολύ αγχώδης άνθρωπος αλλά για θέματα μάλλον μη ρεαλιστικά. Για παράδειγμα αγχώνομαι αν με ακουμπήσει κάποιος στο δρόμο που είναι τοξικομανής ότι έχω κολλήσει aids, ότι αν πάρω αντιβίωση μα ασπιρίνη μπορεί το πρωί να μη ξαναξυπνήσω κ.α. όμως ο μεγαλύετρος φόβος μου έιναι μήπως έχω καρκίκο. Πριν κάτι μήνες έιχα φριστούς πονοκεφάλους και μετά απο εξετάσεις μου είπαν ότι δεν έχω τίποτα παθολογικό. Αμλεσως οι πονοκεφάλοι εξεφανίστηκαν. Μετά είχα συνέχεια πυρετό, πάλι τα ίδια, όλες οι εξετάσεις εντάξει, ο πυρετός έπεσε μόνος του. Τώρα έχω πόνους σατη μέση και στο έντερο. Οι πρώτες εξετάσεις που έκανα είναι εντάξει και κάτι μου λέέι και πως και αυτή τη φορά δεν θα έχω τίποτα. Το ερωτημά μου έιναι το εξής : Τα συμτώματα που νιώθω όπως αυτό ο φριχτός πόνος στη μέση που δεν μπορώ να πάω ούτε στη δουλειά ή οι πονοκέφαλοι που ήταν μαρτυρικοί τους φαντάζομαι ή όντως πονάω. Και πώς γίνεται να πονάω αφού δεν έχω τίποτα? Θα ήθελα να μου εξηγήσετε σας παρακαλώ όσο πιο κατανοητά γίνεται για τις ψυχοσωματικές διαταραχές. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Α. Κοτανίδης - Αγαπητή Ελίζα ! Οι πόνοι που αισθάνεσαι είναι πραγματική (ανεξάρτητα από την ύπαρξη παθολογικού υποστρώματος) , προέρχονται από διαταραχές έλεγχου των οργάνων από τον εγκέφαλο , και αποτελούν έναν τρόπο εξωτερίκευσης των ψυχολογικών σου συγκρούσεων .



Θέμης    30/11/2003 19:17
Γεια σας κ.Κοτανίδη. Ειμαι 17 ετων. Εχω ακμη εδω και τρια χρονια σε αρκετα μεγαλο βαθμο! Εχω παει σε διάφορους γιατρους και εχω δοκιμάσει τρια ή τεσσερα διαφορετικα φαρμακα, κανένα δεν εχει επιδρασει αποτελεσματικα! Έχω κλειστεί στον εαυτό μου γιατι οι περισσοτεροι με αποφεύγουν. Έχετε να μου προτείνεται τιποτα που θα με βοηθήσει ψυχολογικα ή έστω εαν ξερετε καποιο καλο φαρμακο να μου πειτε για να το αγορασω. Σας Ευχαριστω πολύ που με ακούσατε!

Α. Κοτανίδης - Αγαπητέ Θέμη ! Νομίζω ότι ο προβληματισμός σου έχει δυο διαστάσεις . 1-η δερματολογική - εδώ δεν μπορώ να παρέμβω , 2-η ψυχολογική , που νομίζεις ότι δεν είσαι αποδεκτός . Η αποδοχή μας από το περιβάλλον εξαρτάται από την εκτίμηση του εαυτού μας (όσο λιγότερο πιστεύω ότι αξίζω – τόσο περισσότερο αυτή η ανασφάλεια με κυριεύει και δεν με αφήνει να λειτουργήσω ελευθέρα ). Η εξωτερική εμφάνιση είναι μόνο μια , καλά δικαιολογημένη , αφορμή .



Aλεξάνδρα    14/11/2003 13:23
Αγαπητέ κε.Κοτανίδη, Ευχαριστώ πολύ για την απάντησή σας αλλά ο γαστρεντερολόγος μου με συμβούλεψε τα αγχολυτικά(LAXOTANIL)να τα χρησιμοποιώ περιστασιακά και όχι σε μόνιμη βάση. Το θέμα είναι ότι κάθε φορά που τρώω γίνετε ένα "πάρτυ" μέσα στο στομάχι και στα εντερα μου. Τρομερός θόρυβος. Οπως σας είχα πει,στην γαστροσκόπηση δεν φάνηκε κάποιο πρόβλημα εκτός το ότι εχω ένα πολύ "νευρικό στομάχι".Έιμαι σχεδον σίγουρη ότι ζάλη και στομαχι πάνε πακέτο. Αυτή την εποχή είμαι πολύ ήρεμη,γιατί δεν περνάνε λοιπόν όλα αυτά?Πριν λίγο πέρασα μια μικρή κρίση πανικού με χαραχτηριστικό λίγη ταχυπαλμία, φούντωμα και αίσθηση ότι πισωγυρίζω. Είναι φυσιολογικό μετά 20 μέρες με LADOSE και ενώ αισθανόμουν καλύτερα να μου ξανασυμβεί κρίση? Ευχαριστώ

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Αλεξάνδρα ! Η χρήση των αγχολυτικών στις περιπτώσεις χρόνιου άγχους σκοπεύει την παθογενετική αντιμετώπιση των συμπτωμάτων . Η μεμονωμένη τους λήψη αρμόζει περισσότερο στις περιπτώσεις όπου υπάρχει μια έντονη στρεσογόνη κατάσταση (θάνατος , καταστροφές , απώλεια ) . Έχω όμως μια απορία – γιατί η ψυχιατρική αγωγή καθορίζεται από γαστρεντερολόγο ;



ΜΑΡΚΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ    07/11/2003 23:16
ΑΓΑΠΗΤΕ ΓΙΑΤΡΕ.ΕΔΩ ΚΑΙ 2,5 ΧΡΟΝΙΑ ΥΠΟΦΕΡΩ ΑΠΟ ΣΦΙΞΙΜΟ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΜΟΥ ΠΡΟΞΕΝΕΙ ΕΜΕΤΟ ΚΑΙ ΑΝΟΡΕΞΙΑ. ΕΙΜΑΙ 20 ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΣΠΟΥΔΑΖΩ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ. ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΠΙΔΕΙΝΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΕΦΥΓΑ. ΩΣΤΟΣΟ ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΑΥΤΟ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙΤΑΙ ΣΥΧΝΑ ΟΤΑΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΑΙΝΟΥΡΙΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΙΤΕ ΜΕ ΚΟΠΕΛΕΣ ΕΙΤΕ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΩ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΑΤΟΜΑ ΚΑΙ ΜΕ ΠΙΑΝΕΙ ΑΓΧΟΣ ΠΟΥ ΕΚΔΗΛΩΝΕΤΑΙ ΜΕ Ο,ΤΙ ΠΕΡΙΕΓΡΑΨΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ.ΣΑΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ Η ΟΛΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΝΑ ΜΟΥ ΧΑΛΑΕΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΤΗΝ ΔΙΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑ. ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΡΕΙΣ ΜΗΝΕΣ ΚΑΝΩ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΔΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΣΟΒΑΡΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ. ΕΠΙΣΗΣ ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΚΑ ΤΙΣ ΠΡΟΑΛΛΕΣ ΨΥΧΙΑΤΡΟ Η ΟΠΟΙΑ ΜΟΥ ΣΥΝΕΣΤΗΣΕ ΝΑ ΚΑΝΩ ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΕΝΤΟΝΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ ΣΦΙΞΙΜΑΤΟΣ ΝΑ ΠΑΙΡΝΩ XANAX. ΕΣΕΙΣ ΤΙ ΓΝΩΜΗ ΕΧΕΤΕ??? ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΠΩΣ ΛΕΓΕΤΑΙ Η ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΑΥΤΗ ΚΑΙ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΘΕΡΑΠΕΥΤΕΙ ΡΙΖΙΚΑ ΧΩΡΙΣ ΥΠΟΤΡΟΠΕΣ....

Α. Κοτανίδης - Αγαπητέ Μάρκο ! Προφανώς παρουσιάζεις Αγχώδη Διαταραχή . Συμφωνώ με την ψυχίατρο ότι ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης της είναι ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία με συγχορήγηση του αγχολυτικού στην αρχή .



Ισμήνη    28/10/2003 01:51
Κύριε Κοτανίδη , το προβλημα μου ειναι το εξής . Παρακαλώ μπορεί να σας φανεί γελοίο αλλά δεν είναι πιστέψτε με. Πιστεύω ότι με κατατρέχει το κακό , η ατυχία ας το πούμε . Μου συμβαίνουν συνεχώς αδικες αναποδιές στη ζωή μου και δεν πιστεύω ότι είναι τυχαίο . Αυτό μου συμβαίνει απο τα δεκαεφτα μου και μετά (τώρα είμαι 27) . Αρχικά έχασα τον αρραβωνιατικό μου σε δυστήχημα(στα 20).Μετα απο πολύ προσπάθεια σηκώθηκα και συνέχισα τις σπουδες μου , όπου και αποφοιτησα. Μετά γνώρισα ένα παιδί που μειναμε μαζι 2 χρόνια αλλά δυστηχως η μητέρα του δεν με ήθελε λογω του ότι δεν ειχα αρκετα λεφτα για τα δικα της στανταρτ . Αφου με βασανισε αρκετα δεν αντεξα , λυγισα και εγκατελειψα τον φίλο μου . Κάθισα 2 χρόνια μόνη μου και γνώρισα ένα άλλο παιδί με το οποίο μείναμε πάλι μαζί δύο χρόνια και κάτι αλλά με παράτησε πριν 2 μήνες γιατι ενω νόμιζα ότι τον ήξερα ξαφνικα μου είπε ότι φοβαται τον γάμο , τις γυναικες κλπ(παιδι διαλυμένης οικογένεια) . Προσπάθησα να το πάρω θετικά αλλά απο κείνη την μέρα μου συμβαίνουν συνεχώς καταστάσεις . Ξεκίνησα με πρόβλημα υγείας στο στομάχι , μετά έπαθα μια δερματική ασθενεια και τώρα εδω και δυο βδομάδες χωρίς κανένα λόγο δεν μπορώ να κινήσω το δεξι μου πόδι . Πλέον καθημερινά τρέχω απο δερματολόγο , σε γαστρεντερολόγο , νευρολόγο , φυσιοθεραπευτη και ορθοπεδικό (συν το ψυχολογικο του χωρισμου). Δεν μπορω να πιστέψω ότι μου συμβαίνουν όλα αυτα την ίδια χρονική στιγμή σε σημείο που η γιαγια μου με ξεματιάζει ενώ η μητέρα μου μου αναβει κερια στην εκκλησια . Εν τω μεταξυ προσπαθω να βλέπω τα πράγματα θετικά και να είμαι δυνατή (όλοι γύρω μου είναι χάλια και δεν μου αρεσει που τους προκαλώ στεναχώρια) . Προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου ότι απλά έτυχε να μου πηγαινουν όλα στραβα . Δεν τα καταφέρνω και με πιάνει το παράπονο κύριε Κοτανίδη γιατί δεν εχω πειράξει κανένα στη ζωη μου και είμαι καλός άνθρωπος για να πληρώνω τετοιες αμαρτιες . Συγνώμη αν σας κουρασα . Ευχαριστώ εκ των προτέρων .

Α. Κοτανίδης - Αγαπητή Ισμήνη ! Πιστεύω ότι τα συμβάντα της ζωής μας άμεσα εξαρτώνται από την ψυχολογική μας κατάσταση – π.χ. εάν ξεκινήσουμε κάποια δουλεία και αμφισβητούμε αν μπορούμε να την ολοκληρώσουμε οι πιθανότητες ότι δεν θα την ολοκληρώσουμε είναι μεγαλύτερες . Η ελαττωμένη αυτοεκτίμηση σε συνδυασμό με επαναλαμβανόμενες «αποτυχίες» προκαλεί τις «σωματικές» εκδηλώσεις του άγχους . Όταν λέμε ότι είμαστε καλοί , εννοούμε ότι θα θέλαμε οι άλλοι να είναι καλοί με μας και αυτό υποδηλώνει ότι ουσιαστικά «φοβόμαστε» την «αποτυχία» (θεωρούμε ότι δεν έχουμε δικαίωμα να αποτύχουμε διότι έχουμε ανάγκη να φαινόμαστε τέλειοι )



Μπούνιας Δημήτρης    19/10/2003 02:11
Κύριε Κοτανίδη, Είμαι 21 ετών, φοιτητής. Στο παρελθόν είχα υποβληθεί σε διετή συμβουλευτική ψυχοθεραπεία η οποία δυστυχώς διακόπηκε όταν μετακόμισα στην πόλη στην οποία σπουδάζω. Σταδιακά, τον τελευταίο χρόνο άρχισαν να παρουσιάζονται πάνω μου περίεργα συμπτώματα όπως : απώλεια συγκέντρωσης, απώλεια μνήμης (ξεχνούσα ραντεβού, τα κλειδιά μου κλπ.), απώλεια ενεργητικότητας, διάθεση να μένω στο σπίτι, τρομερή κούραση, μεταβολές στην όρεξη και στον ύπνο, στυτικές δυσλειτουργίες, περιστασιακές ταχυκαρδίες και αυξομειώσεις αρτηριακής πίεσης. Στο παρελθόν επίσης είχα παρουσιάσει στομαχικό άλγος και οισοφαγικές αναγωγές που κατά τον παθολόγο οφείλονταν στο άγχος. Οι αιματολογικές μου εξετάσεις (συμπεριλαμβανομένης και της βιταμίνης Β12) ήταν όλες φυσιολογικές. Ανακαλύφθηκε όμως υποθυρεοειδισμός για τον οποίο ξεκίνησα αγωγή με θυρορμόνη. Όταν παραδέχτηκα ότι τα παραπάνω συμπτώματα δεν ήταν περιστασιακά και ασύνδετα μεταξύ τους, επισκέφτηκα έναν παθολόγο και του τα περιέγραψα. Εκείνος ήταν κάθετος, συμβουλευόμενος και τις ιατρικές μου εξετάσεις ότι επρόκειτο για ψυχοσωματικά αίτια και συγκεκριμένα για κατάθλιψη, για την οποία μου χορήγησε Ladose (1 δισίο ημερησίως). Το φάρμακο αυτό το παίρνω εδώ και 1 μήνα περίπου χωρίς να έχω παρατηρήσει παρενέργειες. Εκείνο που με προβληματίζει, ωστόσο, είναι πως η διάγνωση δεν προήλθε από κάποια συγκεκριμένη εξέταση, παρά μόνο από την απλή περιγραφή από μέρους μου, των συμπτωμάτων. Πιστεύετε ότι πρέπει να απευθυνθώ σε κάποιον ψυχίατρο ή κάποιο νευρολόγο για παιρετέρω εξετάσεις; Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Α. Κοτανίδης - Αγαπητέ Δημήτρη ! Για τον προσδιορισμό της ψυχολογικής κατάστασης δεν υπάρχουν αντικειμενικά κριτήρια (με την έννοια των παρακλινικών εξετάσεων της κλασικής ιατρικής ). Ωστόσο πιστεύω ότι η αντιμετώπιση των ψυχολογικών συγκρούσεων ανήκει στην δικαιοδοσία του ψυχίατρου ή ψυχολόγου και όχι του ιατρού της κάθε άλλης ειδικότητας .



ANNA MARIA    23/09/2003 19:24
ego eimai pali opos mou grapsate an den yparxei kapoia organiki etoia pou anebazo piesi tha prepei na perno xapia mia zoi i mporo kata thn gnomi sas na kano kati alo.an ofeiletai sto anxos h piesh mporei na mou dhmiourgisi argotera kapoio alo problima p.x stin kardia oi mipos an upoxoreisoun oi panokoi tha perasei kai auto.kai kati teleuteo alo einai o kardiologos kai alo o upertasiologos giati proti fora akouo giautin tin eidikotita.ti me simbouleuetai na pao se upertasiologo oi se ormonologo. sas euxaristo poli pou diathetetai apo ton politimo sas xrono geia na asxoleisati ma ta problimata mas. SINXARITIRIA

Α. Κοτανίδης - Αγαπητή Άννα Μαρία ! Ο υπερτασιολόγος έχει την ευθύνη να προσδιορίσει τα αιτία της υπέρτασης και να κατευθύνει τον ασθενή στον ειδικό (ή τουλάχιστον να συνεργαστεί μαζί του) για την καλύτερη αντιμετώπιση του προβλήματος .



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | >>