ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 513 Σελίδα: 15η Επιλέξτε κατηγορία:   


Φάρμακα


αρης    04/11/2013 10:57
γειά σας. παιρνω εδώ και 7βδομάδες σιπραλεξ 10μγ και ζαναξ δύο φορές από 0.5 .τις τελευταίες βδομάδες εχω αφάνταστα υπνηλία ζαλάδες σύγχυση και φόβο λιποθυμίας.το ειπα στο γιατρό μου κ μου είπε να κατέβω στα8μγ και βλέπουμε.εγώ ακόμα δεν αισθάνομαι καλά και υπάρχει περίπτωση να αλλάξω θεραπεία.φτου κ απ την αρχή.θυμάμαι όμως όταν άρχισα με 5μγ ήμουν καλά.η ερώτηση μου είναι αν αισθάνομαι καλά στα 5μγ δεν είναι επαρκή δόση ώστε να μείνω εκεί; ευχαριστω

Αγαπητέ Άρη, επειδή τα φάρμακα δεν αντιμετωπίζουν τις αιτίες των ψυχολογικών προβλημάτων και στοχεύουν στην εξάλειψη των αρνητικών εκδηλώσεών τους, ο κύριος γνώμονας της αποτελεσματικότητας της φαρμακευτικής παρέμβασης, κατά την προσωπική μου άποψη, αποτελείται από την υποκειμενική εσωτερική αίσθηση ικανοποίησης του πάσχοντα με την εξέλιξη της κατάστασής του.



Κύριος Γιώργος    01/11/2013 15:56
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ. ΕΔΩ Κ 5 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΝΩ ΑΓΩΓΗ ΜΕ ΤΟ SEROXAT ΤΩΝ 30. ΜΗΠΩΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΕΧΩ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΣΑΣ ΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΔΙΑΚΟΠΗΣ ΤΟΥ??? ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Αγαπητέ Κύριε Γιώργο, η επιστημονική άποψη επί της σταδιακής διακοπής ενός φαρμάκου πολλές φορές περιορίζεται από την επισήμανση της αναγκαιότητας τήρησης της σταδιακής διαδικασίας με παράλληλη αντιμετώπιση της κοινής ανάγκης στην επίτευξη των άμεσων και γρήγορων αποτελεσμάτων. Ωστόσο, παράλληλα είναι αναγκαίο να λαμβάνεται υπόψη ότι η επιτυχία της μακροπρόθεσμης πορείας χωρίς φαρμακευτική υποστήριξη έγκειται στην εξάλειψη των αρχικών αιτιών που είχαν εξ αρχής οδηγήσει στην εμφάνιση της προβληματικής κατάστασης. Είναι προφανές ότι χωρίς αυτό, ανεξάρτητα από τις προθέσεις του καθενός, όταν οι αρχικές αιτίες δεν αντιμετωπίζονται επαρκώς και συνεχίζουν να επηρεάζουν την ψυχολογία, με την πρώτη κατάλληλη αφορμή οι τυποποιημένες ψυχολογικές αντιδράσεις θα επανεμφανίζονται και θα εξαναγκάζουν στην εκ νέου προσφυγή στη χρήση της φαρμακευτικής λύσης, καθώς η ένταση των αρνητικών συμπτωμάτων είναι αρκετά επώδυνη και δεν επιτρέπει την ομαλή λειτουργία του ατόμου, αποκόπτοντάς το από τις καθημερινές του δραστηριότητες.



Ελένη    29/10/2013 16:03
Καλησπέρα σας. Εδώ και 14 μήνες, από τότε που γεννήθηκε η κόρη μου, αντιμετωπίζω διαταραχές στον ύπνο μου. Ενώ από πολύ νωρίς το μωρό κοιμάται όλο το βράδυ, εγώ είτε δε μπορώ να κοιμηθώ, είτε ξυπνώ κατά τη διάρκεια της νύχτας, χωρίς να μπορώ να κοιμηθώ ξανά. Τον Φεβρουάριο ξεκίνησα να βλέπω έναν ψυχίατρο, ο οποίος μου είπε ότι, παρόλο το ιστορικό μου (έχω περάσει κατάθλιψη πριν 15 χρόνια, που αντιμετώπισα με ladose) και βεβαρυμένη κληρονομικότητα (από τον πατέρα μου), δε βλέπει σημάδια κατάθλιψης. Μου συνταγογράφησε xanax. Ξεκινήσαμε με 1,5 mg και σταδιακά, με την καθοδήγηση του γιατρού μου, μειώναμε την ποσότητα. Τελευταία φορά τον είδα πριν το καλοκαίρι και μου είχε ζητήσει να προσπαθήσω να το κόψω τελείως. Προσπάθησα, αλλά δεν τα κατάφερα. Απλά μείωνα συνεχώς τη δοσολογία, ενώ ταυτόχρονα ξεκίνησα και ορμόνη Τ4 που μου συνέστησε η ενδοκρινολόγος μου. Μέχρι πριν λίγες μέρες έδειχνα να πηγαίνω πολύ καλά. Είχα φτάσει να κοιμάμαι καλά με 0,25mg και είχα σκοπό να δοκιμάσω ξανά τη διακοπή. Τις τελευταίες μέρες, όμως, έχω ξανά τα ίδια συμπτώματα. Ξυπνάω μέσα στο βράδυ και δε μπορώ να κοιμηθώ, αν δεν πάρω επιπλέον xanax (0,25). Γενικά, αν και είμαι αγχώδης τύπος, νιώθω καλά, δε νιώθω κατάθλιψη και έχω μόνο μεγάλη αγωνία να σταματήσω αυτά τα φάρμακα. Προσπαθώ να βρω την αιτία: έχω εξαρτηθεί? είναι λάθος η αγωγή? τα 0,25 mg απλά δε μου αρκούν? πρέπει να δω άλλο γιατρό? Σας ευχαριστώ πολύ.

Αγαπητή Ελένη, η έλλειψη της δυνατότητας αποκοπής από φαρμακευτική αγωγή οφείλεται στο γεγονός ότι τα φάρμακα δεν αντιμετωπίζουν τις αιτίες των ψυχολογικών συγκρούσεων, αλλά επηρεάζουν τις εκδηλώσεις τους, μειώνοντας το βαθμό των συναισθηματικών αντιδράσεων. Επομένως, με τη διακοπή της αγωγής, αργά ή γρήγορα η προβληματικότητα επανέρχεται, καθώς οι πηγές της παρέμειναν ανέγγιχτες. Ενώ όταν κάποιος θέλει να ξεφύγει από την εξάρτηση της φαρμακευτικής υποστήριξης (όχι από την εξάρτηση από το καθεαυτό το φάρμακο), τότε καλείται να αντιμετωπίσει επαρκώς τις αρχικές αιτίες του οποιουδήποτε προβλήματος που στην περίπτωση των ψυχολογικών συγκρούσεων εκφράζεται από την αντικατάσταση των σχετικών αντιλήψεων, από τη διεύρυνση της γνωστικής βάσης και από τη δραστική αλλαγή της δυσάρεστης ή αγχογόνης πραγματικότητας.



δημητρης    11/10/2013 20:39
καλησπερα.εδω και ενα μηνα περνω xanax 2mg 4. φορες τη μερα.επινα πολυ αλκοολ και για να το σταματισω ενας φιλος μου εδωσε τα χαπια.το αλκοολ το εκοψα.αλλα εθιστικα στα χαπια.πως μπορω να τα κοψω;

Αγαπητέ Δημήτρη, η σωματική εξάρτηση από ψυχοδραστικές ουσίες είναι σχετικά εύκολη και επιτυγχάνεται με την αργή και σταδιακή μείωση της δοσολογίας. Αλλά τη βάση του «εθισμού» αποτελεί η ψυχολογική εξάρτηση, η οποία βασίζεται στην ανάγκη καταπράυνσης των υπαρχόντων ψυχολογικών συγκρούσεων. Προφανώς εάν οι ψυχικοί προβληματισμοί δεν αντιμετωπιστούν αιτιολογικά, η ανάγκη αυτή θα ωθεί το συγκεκριμένο άτομο είτε στη συνέχεια της χρήσης, είτε στην αναζήτηση κάποιων αντικαταστατών της, καθώς ο ψυχικός πόνος είναι εξίσου οδυνηρός με το σωματικό, άσχετα με την αδυναμία αναγνώρισής του από τη μεγάλη μερίδα των ανθρώπων.



Αλεξανδρος    04/10/2013 06:53
Καλημερα σας κ. Κοτανιδη. Θα ηθελα να ρωτησω αν κατα τη διακοπη ενος ssri τα συμπτωματα διακοπης οφειλονται στην επαναρυθμιση των υποδοχεων και αν παιζει ρολο το down-regulation που συνεχιζει να ειναι σε μια υποδραστηρια κατασταση? Δεδομενου των παραπανω ειναι σωστο να ξεκινησει καποιος seroquel μετα τη διακοπη του ssri?( fluox). Εχουν αλληλεπιδραση? Ευχαριστω εκ των προτερων.

Αγαπητέ Αλέξανδρε, η εξωτερική παρέμβαση στη λειτουργία των υποδοχέων όντως απορυθμίζει τη δυνατότητα ανταπόκρισής τους, η οποία σταδιακά επανέρχεται με την εξίσου σταδιακή, ομαλή και αντίστοιχη διακοπή της παρέμβασης. Εάν η διακοπή είναι απότομη, η επαναφορά της λειτουργικότητας των υποδοχέων συνήθως διαρκεί περίπου δυο εβδομάδες. Στην περίπτωση της σταδιακής διακοπής η πλήρης επαναφορά επιμηκύνεται αντίστοιχα. Ωστόσο είναι αναγκαίο να θυμόμαστε ότι η επανεμφάνιση των αρχικών προβλημάτων προκαθορίζεται από το βαθμό αντιμετώπισης των αιτιών τους, οι οποίες στην περίπτωση της εξωτερικής παρέμβασης στις ψυχικές διαδικασίες μπορούν να αμβλυνθούν, αλλά δεν εξαλείφονται εάν δε συνοδεύονται από την αντίστοιχη αλλαγή της αντίληψης, του τρόπου σκέψης και συμπεριφοράς, και από την περισσότερο κατάλληλη διαμόρφωση της καθημερινότητας του συγκεκριμένου ατόμου.



Confused    24/09/2013 19:11
Γιατρέ καλησπέρα, Παίρνω LADOSE εδώ και χρόνια. Δεν με παρακολουθεί γιατρός. Αισθάνομαι ότι θέλω να το κόψω-θέλω να μην εξαρτώμαι από χάπια. Πως πρέπει να το κάνω? Με απ\\\\\\\'ευθείας διακοπή, με σταδιακή διακοπή ή με κάποιο υποκατάστατο?

Αγαπητή Confused, η οριστική αποκοπή από την ανάγκη φαρμακευτικής υποστήριξης προϋποθέτει την επίτευξη της ψυχολογικής ισορροπίας και της ικανοποίησης με την καθημερινότητα, η έλλειψη των οποίων και αποτελεί την κύρια πραγματική αιτία εκδήλωσης των ψυχικών προβλημάτων. Διαφορετικά η όποια διακοπή της αγωγής θα έχει προσωρινό χαρακτήρα, καθώς θα συνοδεύεται από το ενδεχόμενο υποτροπής με την πρώτη κατάλληλη στρεσογόνα αφορμή.



Γιωργος    12/09/2013 02:39
Γιατρε οσο αφορα το θεμα με την μητερα της κοπελας μου που μου απαντησατε ηδη, πιστευεται οτι με την καταλληλη φαρμακευτικη θεραπεια θα ξεπερασει το προβλημα που εχει μαζι μου η εφοσον της εγινε αρρωστη εμμονη δεν θα το ξεπερασει ποτε και θα ειμαστε με τον φοβο της αυτοκτονιας;Οι γιατροι ειπαν πως μια ζωη θα εχει προβλημα και ειμαι το κοκκινο πανι αλλα γιατι να μην συμβει το ιδιο και με τον επομενο;Σκεφτομαι πως ισως το ειπαν και για να ειναι καλυμενοι αφου δεν τους απασχολει αν θα συνεχισω την σχεση μου με την κορη της.Ευχαριστω

Αγαπητέ Γιώργο, τα φάρμακα δε μπορούν να αλλάξουν τις αντιλήψεις των ανθρώπων. Η αλλαγή αυτή επιτυγχάνεται μέσω της εκμάθησης, με την καταβολή σημαντικών προσπαθειών από το ίδιο άτομο (με ή χωρίς τη βοήθεια του ειδικού) και προϋποθέτει την ύπαρξη αρκετά ισχυρών κινήτρων, βασισμένων στην κατανόηση και στην αποδοχή του προβληματισμού της τρέχουσας κατάστασης.



Σταύρος    03/09/2013 14:18
Καλημέρα σας! Πάσχω από κρίσεις πανικού από το 2003, σε σοβαρή μορφή (έντονες ζαλάδες και ναυτία κυρίως). Έχω καταφύγει σε φαρμακευτικές αγωγές και ψυχοθεραπεία, πολλάκις. Η ψυχοθεραπεία ομολογώ ότι δεν με βοήθησε καθόλου. Έχω μπλέξει σε ένα φαύλο κύκλο με τα αντικαταθλιπτικά. Έχω δοκιμάσει ΟΛΑ τα αντικαταθλιπτικά (Seroxat, Seropram, Zoloft, Cipralex, Anafranil, Sofelin κτλ.) . Το μόνο που με βοηθάει στην κρίση πανικού είναι το Seroxat, ΑΛΛΑ ποτέ δεν μπόρεσα να συνεχίσω τη θεραπεία στη δόση που δουλεύει για μένα (40mg ημερισίως), λόγω της σοβαρής παρενέργειας που έχω (διαταραχή της libido και συγκεκριμένα, αδυναμία εκσπερμάτισης). Καλώς ή κακώς, μου είναι αδύνατο να ανεχτώ αυτή τη διαταραχή για διάστημα πάνω από 2-3 μήνες, με αποτέλεσμα να ρίχνω τη δόση σε 10-20mg ημερησίως ή και να τη διακόπτω εντελώς. Αυτό συνεπάγεται επιστροφή των κρίσεων πανικού, και άντε πάλι απ\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\' την αρχή... Επίσης, να αναφέρω ότι στις έντονες κρίσεις, παίρνω 0,50mg Rivotril (σπάνια χρειάζομαι 1 mg για να συνέλθω απ΄την κρίση). Βρίσκομαι όλα αυτά τα χρόνια σε ένα φαύλο κύκλο και δεν ξέρω τι να κάνω. Υπάρχει φως στον ορίζοντα...??? Y.Γ. Ένας απ΄τους (αρκετούς) ψυχιάτρους που έχω πάει, μου πρότεινε το Bespar σαν συμπληρωματικό για την καταπολέμηση της στυτικής δυσλειτουργίας. Συμφωνείτε και αν ναι, μπορώ να συνεχίσω να παίρνω στις έντονες κρίσεις το Rivotril?

Αγαπητέ Σταύρο, φημίζεται πως το Wellbutrin δεν προκαλεί στυτικές διαταραχές.



Γιαννης    01/09/2013 10:56
Γιατρε καλησπερα, εδω κ περιπου 8 μηνες μετα απο 1-2 συνεχομενα τραυματικα γεγονοτα που μου εθιξαν το εγω μου κ την προσωπικοτητα μου, πασχω απο καθημερινο αγχος και ανησυχια. Εχω απομονωθει αρκετα απο φιλους και γνωστους και γενικα φοβαμαι αρκετα να γνωριζω καινουργιο κοσμο ή να βρισκομαι σε παρεα. Με πιανει εντονη νευρικοτητα και αγχος και πολλες φορες κρισεις πανικου. Πηγα στο γιατρο και μου εγραψε το seropram για 6 μηνες αλλα φοβαμαι να το ξεκινησω. Νιωθω οτι αυτα τα φαρμακα μπορουν να σε κανουν φυτο. Τι μου προτεινετε εσεις γιατρε;

Αγαπητέ Γιάννη, η έντονη κατασταλτική δράση των ψυχοδραστικών φαρμάκων όντως υπήρχε στο παρελθόν, ωστόσο τα σύγχρονα φάρμακα είναι περισσότερο φιλικά και έχουν λιγότερες παρενέργειες, ειδικά όταν η χορήγησή τους δε συνοδεύεται από υψηλές δοσολογίες. Όταν κάποιος δεν επιθυμεί τη χρήση των φαρμάκων για την άμεση ανακούφιση από τα συμπτώματα, τότε καλείται να προβεί στη διαδικασία αλλαγής των αντιλήψεων, η οποία θα αντιμετωπίσει τις αιτίες του άγχους και θα συνοδεύεται από τη σταδιακή εξασθένηση των συμπτωμάτων.



Μανωλης     08/08/2013 20:24
κύριε κοτανιδη καλησπέρα από την ακριτική Σάμο.ήθελα να ρωτήσω αν μετά από υπότροπη για ΓΑΔ συνιθιζεται να δίνετε η ιδία αγωγή πού είχε κάνει καλά τον ασθενή και δη εμενα!έχει καλές πιθανότητές να έχει την ιδία ανταπόκρισή??σας ευχαριστώ και λόγω περιορισμένης υποστήριξης περιμένω με αγωνία την απάντηση σάς!

Αγαπητέ Μανώλη, εφόσον μια αγωγή είχε ικανοποιητική ανταπόκριση στο παρελθόν δεν είναι προτιμότερο να χρησιμοποιηθεί η ίδια, παρά να αναζητείται μια άλλη, η οποία δεν έχει δοκιμαστεί και τα αποτελέσματα της οποίας είναι άγνωστα προς το παρόν;



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | >>