ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 548 Σελίδα: 15η Επιλέξτε κατηγορία:   


Φάρμακα


Δεσποινα    17/02/2015 10:23
Οταν κανεις θεραπεια με αντικαταθληπτικο μια συγκεκριμενη δοση...οταν το αυξανεις ειναι σα να αρχιζεις παλι απο την αρχη?γιατι προκαλει επιπλεον παρενεργειες?

Διότι είναι μια χημική ουσία η εξωγενής παρέμβαση της οποίας συχνά υπερβαίνει τις δυνατότητες του οργανισμού και απαιτεί κάποιο χρόνο προσαρμογής εφόσον αυτή είναι εφικτή.



Σια    17/02/2015 09:24
Καλημερα σας θα ηθελα να σας ρωτησω για τα αγχολυτικα....γιατι κανουν δραση μετα απο 2 εβδομαδες?αφου ειναι αγχολυτικα...γιατι ριχνουν την πιεση(εαν ισχυει αυτο?) Και γιατι καποια εχουν παρενεργειες αφου ειναι για να βοηθουν στο αγχος? Ευχαριστω

Μήπως συγχέετε τα αγχολυτικά με τα αντικαταθλιπτικά;



Κώστας    10/02/2015 06:31
Καλημέρα με αϋπνίες γιατρέ έπαιρνα από το 2008 σιπραλεξ των 5 μετά 10 και μετά 20 ,μετά από 2 χρόνια περίπου το μείωσα σε 10 και με έπιασε μια ισχυρή κρίση πανικού στο κέντρο υγείας μου δώσανε στεντον 5 και είχα πάρει και 1 λεξοτανιλ 3 αλλά μάταια διότι δεν με έπιαναν αυτή ήταν η πρώτη μεγάλη κρίση μετά από αγωγη,το 2014 τον Ιούλιο κατάφερα να κόψω το σιπραλεξ και έπαιρνα που και που κάνα 0.25 ζαναξ όταν καταλάβαινα ότι αγχώνομαι παραπάνω,τον Ιανουάριο γύρω στις 20 είχα πάλι μια κρίση πανικού την οποία ξεπέρασα με 0.5 ζαναξ ,αυτό συνεχίστηκε μέχει που έφτασα στο σημείο πάλι να πάω στο κέντρο υγείας με 115 παλμούς και να μου χορηγήσεων στεντον 5 αλλά έκανα 2 ώρες να συνέλθω ,έχω ξαναρχίσει το σιπραλεξ και παίρνω για αρχή 1 mg xanax την ημέρα ,είμαι πολύ καλύτερα αλλά τις πρώτες μέρες είχα υπνηλία και τώρα έχω αϋπνία το βράδυ ,πόσο καιρό πρέπει να παίρνω μαζί με το σιπραλεξ και ζαναξ και γιατί το βράδυ αφού παίρνω και ζαναξ και σιπραλεξ δεν μπορώ να κοιμηθω;ευχαριστω

Μήπως θα έχει νόημα το Cipralex να λαμβάνεται πρωινές ώρες;



Vasiliki    20/12/2014 12:47
θα ήθελα σας παρακαλώ να με συμβουλέψετε για την κατάσταση της μητέρας μου.Πριν 7 χρονιά ξεκίνησαν όλα. Η μητέρα μου ειναι μια γυναικά 66 χρονών η οποία ήταν πάντα ένα άτομο ντροπαλό εσωστρεφής μια παραδοσιακή μανούλα και νοικοκυρά που μας φρόντιζε όλους. πριν 7 χρόνια άρχισε να κάνει σκηνές ζυλοτυπίας στον πατέρα μου, έντονες φασαρίες και καυγάδες ώσπου κάποια στιγμή δήλωσε από μόνη της ότι δεν ειναι καλά και ήθελε να πάμε να τη δει ένα γιατρός. Πήγαμε σε έναν ψυχολόγο ψυχίατρο και διέγνωσε ψύχωση (παραληρηματηκή διαταραχή. Ξεκίνησε αγωγή αμέσως, το πρώτο διάστημα είχε μεγάλη υπνηλία και μετά αφού συνήλθε θέλησε να κόψει τα φάρμακα και το έκανε Μέτα ξύπνησε μια μέρα και ένοιωθε πάρα πολύ άσχημα δε μπορούσε ακριβώς να μας εξηγήσει τι ένοιωθε νόμιζε ότι θα πεθάνει μιλήσαμε με το γιατρό και μας είπε ότι έφταιγε το γεγονός ότι διέκοψε την αγωγή της, έκτοτε δε τα έχει ξανακόψει αλλά κατά καιρούς βασανιζόταν με κρίσεις πανικού άγχους συμπτώματα κατάθλιψης, όταν συνέβαινε αυτό ο γιατρός της άλλαζε την αγωγή και ηρεμούσε για ένα διάστημα και μετά ξανά τα ίδια. Από πέρσι τα Χριστούγεννα όμως μας δήλωνε ότι όλα αυτά τα συμπτώματα (άγχος και ταραχή) γίνονταν ποιο έντονα και δε περνούσαν με τα φάρμακα και έτσι μετά από 6 χρόνια αλλάξαμε γιατρό. ο καινούργιους γιατρός της έδωσε zalasta ,zanax και minitrap ενώ ο παλιός zypreza refrlexon remeron lexotanil.αφού την παρακολουθησε για 3 μήνες δεν είδε βελτίωση πέραν των πρώτων ημερών. Τώρα εδώ και 2 μήνες έχουμε επισκεφτεί έναν τρίτο γιατρό ο οποίος της έχει δώσει zalasta mimitrap ola ta xrvmata depakine chrono 500 dipiperon clonotril dorm σε διάφορους συνδυασμούς αυτούς τούς 2-3 μήνες. Αλλά η μαμά όταν πήρε το minitrap το ροζ μια μέρα ξύπνησε το πρωί έκανε τις δουλειές της και μόλις ξύπνησε από το μεσημεριανό της ύπνο δε μπορούσε να μιλήσει είχε αστάθεια και είχε αποσυντονιστεί πλήρως, έκανε άλλα ντ άλλον σταματήσαμε το minitrap και μετά της πέρασε σταδιακά όμως μέρα με τη μέρα άρχισε να χειροτερεύει εκεί που στην αρχή το πρόβλημα μας ήταν η ταραχή και το άγχος που τη βασάνιζαν τώρα έχει παρουσιάσει συμπτώματα όπως, ζάλη, αστάθεια,δυσκολία στο ντύσιμο, μπερδεύει λέξεις, θολούρα στο μυαλό, βραδύτητα στις κινήσεις στην ομιλία στην σκέψη όταν περπατάει πάει μονοκόμματη σέρνει τα πόδια της ειναι σα να ειναι πιασμένη νοιώθει να μη τη χωράει ο τόπος κάποιες φορές το πρωί λέει ότι τρέμει το χέρι της, ειναι ανέκφραστη έχει αποσβολωμένο βλέμμα.Στην αρχή νόμιζα ότι έχουν να κάνουν με τα φάρμακα ότι ειναι δυνατά και την ναρκώνουν άλλα τα συμπτώματα ειναι όλο και ποιο έντονα .Τώρα παίρνει πρωί μεσημέρι απόγευμα από ένα dorm και το βράδυ 1 zalasta. πήγαμε στο γιατρό για να του πούμε ότι η κατάσταση χειροτερεύει και μας είπε ότι αυτά τα συμπτώματα δείχνουν στοιχειά παρκινσισμου. Μου είπε ότι δεν έχει τη νόσο Πάρκινσον αλλά κάποια στοιχειά της νόσου προφανώς λόγω χρόνιας χρήσης αυτών των φαρμάκων και λόγω ηλικίας, της έδωσε ένα φάρμακο με ντοπαμίνη και είπε ότι αυτό θα τη βοηθήσει. τον ρώτησα αν πρέπει να επισκεφτούμε κάποιον γιατρό νευρολόγο και μου είπε ότι δε χρειάζεται για την ώρα τι να κάνω?Η μαμά μου ειναι τελείως απογοητευμένη και δηλώνει ότι δεν αντέχει άλλο αυτό το βασανιστήριο και ότι προτιμά να πεθάνει. Τι θα με συμβουλεύατε?

Όταν το έργο ενός οποιουδήποτε ειδικού δε συνοδεύεται από θεμιτές αλλαγές ενδεχομένως προκύπτει ανάγκη αναζήτησης ενός άλλου που θα είναι σε θέση να διαχειρίζεται πιο εύστοχα την κατάσταση.



Eleni    06/11/2014 15:42
Καλησπέρα σας, θα ήθελα αν μπορούσατε να μου πείτε με τι μπορώ να αντικαταστήσω το tavor των 2,5 που λαμβάνει η 95χρονη μητέρα μου διότι δεν την ηρεμεί πια, δεν μπορεί να κοιμηθεί το βράδυ και έχει μεγάλο εκνευρισμό. Άκουσα αντιφατικές απόψεις. Μου είπαν ότι μπορεί να τα αντικαταστήσει σταδιακά με valeriana, άλλη γνώμη ήταν να αυξήσει τη δόση και να λαμβάνει και άλλο ένα όταν δεν μπορεί να κοιμηθεί ή ότι δεν πρέπει να αλλάξει τα χάπια διότι αν πάρει πολύ πιο δυνατά θα έχει ζαλάδες και θα πέφτει με κίνδυνο τραυματισμού. Τι είναι σωστό; Μήπως υπάρχει κάποια άλλη λύση; Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την απάντηση.

Ο άνθρωπος δεν είναι ένα μηχανικό σύνολο, το οποίο άκαμπτα και απαραβίαστα θα ακολουθεί τους νοητούς κανόνες. Για το λόγο αυτό η κάθε περίπτωση προϋποθέτει την άμεση επαφή και την εξατομικευμένη προσέγγιση. Διαφορετικά διολισθαίνουμε στις υποθετικές εικασίες με αμφίβολο ποσοστό επαλήθευσης.



ΒΑΣΙΛΗΣ     28/10/2014 17:25
Καλησπέρα γιατρέ και συγχαρητήρια για το έργο σας , Είστε από τις λίγες περιπτώσεις ψυχιάτρων που γνωρίζω που δεν είστε υπέρμαχος της φαρμακοθεραπείας, Μέσα από την εμπειρία μελών της οικογένειας μου, σας ενημερώνω ότι ακόμα και για κάτι απλό να πας στον ψυχίατρο πχ ήπια κατάθλιψη ή έντονο άγχος, αντικαταθλιπτικά φάρμακα θα σου δώσει, και μάλιστα θα σου πει ότι αυτό δεν ξεπερνιέται διαφορετικά. Γιατί πιστεύεται ότι συμβαίνει αυτό; ειδικά σε νέους ανθρώπους που έχουν όλο το χρόνο μπροστά τους να διορθώσουν τα πράγματα μεσώ ψυχοθεραπείας; Κάπου διάβαζα ότι η φυσιολογική αντίδραση απέναντι στα δυσάρεστα γεγονότα της ζωή ή ακόμα και το πένθος τείνει να ψυχιατρικοποιηθεί , Ποια είναι η άποψη σας σχετικά ;

Η κλίση προς τη φαρμακευτική αντιμετώπιση των όποιων προβλημάτων είναι πολυπαραγοντική. Πάνω απ’ όλα επικρατεί το υπάρχον σύστημα εκπαίδευσης ένα σημαντικό μέρος της οποίας βασίζεται στην παλαιότερη αντίληψη ιατρικής περί των ασθενειών. Επειδή η ιατρική άρχισε να δομείται από τα αρχαία χρόνια, όταν η διάρκεια ζωής ήταν μικρή, ως κυριότερο πρόβλημα της ιατρικής ήταν η αντιμετώπιση των τραυμάτων και των λοιμώξεων που συνήθως προκαλούνται από έναν εξωτερικό παράγοντα, η εξάλειψη του οποίου προσφέρει πλήρη και οριστική ίαση. Για την αντιμετώπιση των τραυμάτων αναπτυσσόταν η χειρουργική, ενώ η αντιμετώπιση των λοιμώξεων είχε επιτευχθεί με χρήση αντιβιοτικών και εμβολίων. Με την πρόοδο της τεχνολογίας και με τη βελτίωση των βιοτικών συνθηκών η διάρκεια ζωής των ανθρώπων άρχισε να αυξάνεται. Παράλληλα άλλαζε και ο τρόπος ζωής, ο οποίος απομακρυνόταν από το φυσικό τρόπο. Έτσι πρόεκυψαν νέα, πολυσύνθετα προβλήματα υγείας, η αντιμετώπιση των οποίων ωστόσο παρέμεινε στο ίδιο γνωστικό και λογικό πλαίσιο. Οι ειδικοί πάσχιζαν να ανακαλύψουν ένα φάρμακο, το οποίο θα επέτρεπε να επιτευχθεί ολοκληρωτική και μόνιμη απαλλαγή από το πρόβλημα. Ήταν ελάχιστοι αυτοί που μπορούσαν να διακρίνουν τις αιτίες στον τρόπο ζωής και να τις δώσουν την πρέπουσα σημασία. Η προσέγγιση της μονοαιτιολογικής αντιμετώπισης επικρατεί έως και σήμερα. Ωστόσο στην επικράτηση της φαρμακευτικής αντιμετώπισης των ψυχικών ζητημάτων συνδράμουν και άλλες αιτίες, όπως για παράδειγμα η τάση των ανθρώπων για γρήγορες και εύκολες λύσεις, το κόστος της μακροχρόνιας ψυχολογικής υποστήριξης, ο κοινωνικός στιγματισμός, τα συμφέροντα των φαρμακευτικών εταιριών κ.λπ.



ΝΙΝΑ Χ    28/10/2014 16:49
κύριε Κοτανίδη ευχαριστώ για την άμεση απάντηση με την οποία θα συμφωνήσω απόλυτα. Όντως τα φάρμακα δρουν πυροσβεστικά και δεν επιλύουν τις εσωτερικές συγκρούσεις και νευρώσεις που ο καθένας μας παρουσιάζει λόγω διαφόρων παραγόντων. Από την άλλη μεριά η ψυχοθεραπεία και μάλιστα η ψυχαναλυτική απαιτεί πολύ χρόνο μιας και οι οποίες αλλαγές στον τρόπο αντιμετώπισης της πραγματικότητας γίνονται αργά και σταδιακά. Όταν λοιπόν προκύπτουν πολλά ψυχοπιεστικά γεγονότα που σε ρίχνουν θεωρείται επιλήψιμη την παροδική λήψη φαρμάκων ή ότι η λήψη τους δυσχεραίνει την θεραπεία; Επιπλέον διαβάζοντας το σύνολο σχεδόν των απαντήσεων σας μου έχετε προκαλέσει την εντύπωση ότι θεωρείται τις όποιες σχετικά έντονες αντιδράσεις σε δύσκολες καταστάσεις (π.χ πένθος_αρρώστια) ως διαταραχή, Πόσο τελικά εφικτό ή και υγιές ακόμα, είναι για το ανθρώπινο είδος να λειτουργεί πάντα ορθολογικά, να διατηρεί την ψυχραιμία του, να χαίρεται τη ζωή του όταν συνθήκες είναι αντικειμενικά δύσκολες και τα χτυπήματα πολλά;

Επειδή ο ψυχικός πόνος είναι εξίσου επώδυνος με το σωματικό, η λήψη του ψυχικού παυσίπονου έχει παρόμοιο στόχο και σε καμία περίπτωση δεν είναι κατακριτέα, αρκεί να λαμβάνεται υπόψη η προσωρινή του δράση, ώστε να μην προκύπτει το φαινόμενο απογοήτευσης, απελπισίας ή απόγνωσης. Η απόφαση για τη φαρμακευτική υποστήριξη είναι περισσότερο υποκειμενική και λαμβάνεται από το ίδιο άτομο, καθώς μόνο το ίδιο είναι σε θέση να προσδιορίζει το βαθμό της ενόχλησης των προσωπικών συναισθηματικών βιωμάτων. Όσον αφορά το χαρακτηρισμό των διαταραχών, εδώ πιο εύστοχο είναι να προσδιορίζονται ως υπερβολικές αντιδράσεις ή προβληματισμοί, καθώς οι διαταράξεις της ψυχικής ισορροπίας είναι πολυπαραγοντικές και δεν είναι απόλυτα ταυτόσημες με σωματικές παθήσεις, η αντίληψη για τις οποίες στις περισσότερες περιπτώσεις σχετίζεται με την αποκλειστική επιρροή ενός μεμονωμένου εξωτερικού παράγοντος στα πλαίσια μηχανιστικής προσέγγισης και επιρροής των παλιότερων ίσως και αρχαίων αντιλήψεων περί των νοσημάτων. Όμως, ο βαθμός προβληματικότητας της κάθε κατάστασης και πάλι μπορεί να προσδιοριστεί μόνο από το ίδιο το άτομο, άσχετα με συνηθισμένη τάση παρεμβατικότητας και επίκρισης που χαρακτηρίζει την κοινή νοοτροπία.



Λια    16/10/2014 11:11
Γεια σας!Έίμαι ευσυγκίνητη όσο δε πάει! Έχω μονίμως ένα κόμπο στο λαιμό και μπορεί να δακρύζω με πράγματα χαζά όπως να δω ένα σκυλάκι να παίζει,μια μπάντα να παίζει Ζορμπά,και μια διαφήμιση που όλοι οι υπόλοιποι να την περάσουν για αδιάφορη!Νευριάζω πολύ πιο εύκολα από ότι στο παρελθόν και γενικότερα δεν έχω καθόλου αυτοεκτίμηση!Δεν ενθουσιάζομαι με τπτ και όλα μου φαίνονται ανούσια ακόμη και το ταξίδι στο Παρίσι ή στην Μάνη-το ίδιο και το αυτό!Πριν 4-5 χρόνια επαιρνα entact για 6-8 μήνες και τώρα ο παθολόγος μου μου προτείνει να τα ξαναπάρω! Προσπαθούμε να κάνουμε παιδί με τον σύζυγο μου και φοβάμαι τις παρενέργειες που μπορεί να έχουν! Βέβαια μου είπε πως σε περίπτωση που ανακαλύψω εγκυμοσύνη τα σταματήσω! Φοβάμαι επίσης μην παχύνω-\\\\\\\'έχω ήδη αρχίσει να παίρνω βάρος και με ενοχλεί πολύ!\\\\\\\"Την αιτία του κακού\\\\\\\" δεν την ξέρω υποψιάζομαι όμως πως έχει να κάνει με διάφορα γεγονότα που με σημάδεψαν-εξωμήτριο και αφαίρεση σάλπιγγας πριν ένα χρόνο το οποίο όμως θεωρώ όμως ότι μετά απο 1 χρόνο το έχω χωνεψει και μια διαδικτυακή απιστία του συζύγου πριν 7 μήνες-ημέρα πρόβας νυφικού που εννοείται θα πείραζε την οποιαδήποτε αλλά με την συμπεριφορά του πλέον δείχνει πλήρη μεταμέλεια και κάθε άνθρωπος έχει αδύναμες στιγμές μια φορά!και επίσης η ανεργία μου εδώ και 1,5 χρόνο όπου συμβάλει σημαντικά η μετακόμιση μου στην Αθήνα! Λέω πως τα έχω ξεπεράσει και πως κοιτάζω μπροστά αλλά από ότι φαίνεται είναι ριζωμένα βαθεια μέσα μου και μου δημιουργούν όλα τα παραπάνω!τα entact λοιπόν θα βοηθήσουν να επανέλθω λίγο στα φυσιολογικά μου επίπεδα? δεν αντέχω άλλο αυτή τη κατάσταση! Ευχαριστω εκ των προτέρων για την προσοχή σας!

Τα φάρμακα στην καλύτερη περίπτωση αμβλύνουν τις εκδηλώσεις των ψυχικών συγκρούσεων, οι αρχικές αιτίες των οποίων σχετίζονται με τη συγκεκριμένη προσωπικότητα που διαμορφώνεται από τα ατομικά βιώματα κατά την ανατροφή. Το κατά πόσο όμως το κάθε φάρμακο είναι σε θέση να ανταποκριθεί στα συγκεκριμένα ζητήματα εξαρτάται από εύστοχους χειρισμούς του ειδικού και από εξατομικευμένη αντίδραση του κάθε οργανισμού.



Γιώργος    16/09/2014 02:33
Γιατρέ είναι δυνατόν απο τη χρήση λίγων μηνών ενός αντιψωχιτικού όπως το ζυπρέξα να προκληθεί μη αναστρέψιμη βλάβη στον εγκέλαφο σε βαθμό που να σε κάνει να χάσεις μεγάλος μέρος των διανοητικών σου ικανοτήτων; Αν ναι υπάρχει κάποια εξέταση που να μπορεί να δείξει κάτι τέτοιο; Ξέρω πως είναι σχετικά νωρίς ακόμα καθως έχουν περάσει κατι λιγοτερο απο 2 μήνες απο τότε που τα έκοψα απλα έχω αρχίσει και ανησυχώ γιατι δεν αναγνωρίζω τον εαυτό μου σε πολλές διαδικασίες που απαιτούν μυαλό όπως ειναι το διάβασμα

Η μη αναστρέψιμη βλάβη σχετίζεται με τη νέκρωση των κυττάρων του εγκεφάλου, που μάλλον απίθανο να συμβεί με τη συγκεκριμένη αγωγή, καθώς αυτή στοχεύει στην παρέμβαση στη λειτουργικότητα των κυττάρων, η οποία επανέρχεται σταδιακά με τη διακοπή της. Η ταχύτητα επανάκτησης της λειτουργικότητας των νευρικών κυττάρων έγκειται στις δυνατότητες του κάθε οργανισμού και συμπεριλαμβάνει τον τρόπο ζωής και το βαθμό εξάσκησης.



ελευθερία    15/09/2014 20:22
Καλησπέρα.Κάνω χρήση cipralex 20mg εδώ και έναμιση χρόνο περίπου από όταν εμφάνισα για πρώτη φορά κρίσεις πανικού.Παρότι κάνω κανονικά τη θεραπεία μου εμφανίζω επανηλημένα κρίσεις πανικού άλλες βαριάς μορφής και άλλες πιο ήπιες.κατά τη δειάρκεια της θεραπείας καπνίζω.Μήπως επηρεάζει αυτό τη θεραπεία μου?

Το κάπνισμα δεν επηρεάζει την αποτελεσματικότητα της αγωγής



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | >>