ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 400 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Φάρμακα


Σταύρος    23/11/2013 00:20
Κύριε Κοτανίδη, κατα πόσο μπορεί η σεξουαλική δυσλειτουργία που προξενούν τα αντικαταθλιπτικά να συνεχιστεί ή και να χειροτερέψει μετά τη διακοπή τους; Ημουν σε αγωγή με παροξετίνη, το οποίο έκοψα εδώ και 2 βδομάδες, και υπάρχει σχεδόν απώλεια (!) λίμπιντο. Από λίγο ψάξιμο που έχω κάνει στο Διαδίκτυο έχω βρει πως υπάρχει σαν οντότητα αυτό το πράγμα και είναι γνωστό ως Post-SSRI Sexual dysfuction. Είμαι ΠΕΠΕΙΣΜΕΝΟΣ πως δεν πρόκειται για αποτέλεσμα γενικότερης ψυχοπαθολογικής κατάστασης, όπως μου λένε κάποιοι γιατροί, αλλά καθαρά παρενέργεια του solben. Το καταλαβαίνω στον οργανισμό μου δηλ. Έχετε γνώση γι\\\\\\\' αυτό το σύνδρομο;Λένε αρκετοί πως αν είσαι απ\\\\\\\' τους άτυχους να σου συμβεί κάτι τέτοιο , ίσως η φυσιολογική σεξουαλική λειτουργία να αργήσει πολύ να επανέλθει. Θα με βοηθούσε πολύ μια απάντησή σας, γιατί έχω θορυβηθεί πολύ. Με εκτίμηση...

Αγαπητέ Σταύρο, οι δυσλειτουργίες που προκύπτουν στον οργανισμό με τη διακοπή των φαρμάκων οφείλονται στους προσαρμοστικούς μηχανισμούς. Τα φάρμακα συνήθως εμπεριέχουν κάποιες ουσίες που φυσιολογικά παράγονται στον οργανισμό. Με την τεχνητή εισαγωγή τους, η φυσιολογική παραγωγή αντισταθμιστικά παύει ή μειώνεται αισθητά. Η σχετικά απότομη διακοπή εξωτερικής παροχής αυτών των ουσιών δε βρίσκει άμεση ανταπόκριση του οργανισμού, καθώς απαιτείται κάποιο χρονικό διάστημα για να επανέλθουν οι αρχικές του λειτουργίες. Το διάστημα αυτό διακυμαίνεται από δυο εβδομάδες έως μερικούς μήνες, ανάλογα με το βαθμό επιρροής που είχε δεχθεί ο οργανισμός και με τις δυνατότητές του στην παρούσα φάση. Με την παρέλευση του προσαρμοστικού χρόνου, κατά κανόνα οι λειτουργίες του οργανισμού επανέρχονται σε φυσιολογικό επίπεδο, το οποίο ωστόσο συνεχίζει να ανταποκρίνεται στην επιρροή των περιβαλλοντικών συνθηκών.



Κωστας    22/11/2013 17:12
Καλησπερα σας Χρειαζομαι την βοηθεια σας Ειμαι 40 ετων ανδρας με μια καλη δουλεια σαν ιδιωτικος υπαλληλος που φοβαμαι μην την χασω αν γινω ξανα δυσλειτουργικος. Σαν ιστορικο ειχα κρισεις πανικου απο το 2005 και με xanax 3 x 0,25 και dumyrox 2x50 ημερησιως καλυψα τον πανικο και ημιυν παραγωγικοτατος ειχα κοινωνικη ζωη πηγαινα βολτες με την κορη μου . Τωρα αφου εκοψα το dumyrox τον Μαιο ολα απανηλθαν και απο Αυγουστο υποφερω και ζω με τα χαναχ και παλι. Μια ετσι μια αλλιως και οταν ο καιρος ειναι βροχερος με πιανει εντονα . Φευγω απο δουλεια και απο οπου κι αν ειμαι και παντα με τη μηχανη αφου δεν μπορω να οδηγησω αυτοκινητο σε κινηση. Τοσο ο ψυχοκογος μου οσο και η ψυχιατρος δε θελουν να παρω ξανα αντικαταθλιπτικο αλλα εγω αισθανομαι πως κλειναι πως δυσλυτπυργω και πως θα χασω την δουλεια μου η οποια εχει πολλες απαιτησεις. Τι να κανω να αρκεστω μονο στα αγχολυτικα για τους καθημερινους πανικους μου και την ψυχαναλυση που σκαλιζει απο τα πεντε μου χρονια να βρει το οροβλημα; Λυνεται ετΣι; Ποσο χρονο θελει και γιατι δεν θελουν να παρω παλι dumyrox. Aγχωνομαι πολυ στενοχωριεμαι και νευριαζω Ευχαριστω εκ των προτερων και ελπιζω να μου απαντησετε

Αγαπητέ Κώστα, η φαρμακευτική υποστήριξη καλείται να επέμβει στην ένταση των συμπτωμάτων και να προσφέρει τη δυνατότητα ομαλής καθημερινής λειτουργίας. Στην περίπτωση συνδυασμού της με την ψυχοθεραπεία, ο ρόλος της έγκειται στην απαλλαγή από τις επώδυνες επιπτώσεις των συμπτωμάτων, τα οποία παρεμποδίζουν την ικανότητα εκλογίκευσης, εστιάζοντας την προσοχή μόνο σε αυτά. Δεν υπάρχει κάποιος αντικειμενικός λόγος περιορισμού ενός φαρμάκου που προσφέρει την ανακούφιση, αρκεί να λαμβάνεται υπόψη ότι τα φάρμακα προσφέρουν μόνο τη προσωρινή λύση, ενώ η ουσιαστική αντιμετώπιση βασίζεται στη γνώση του εαυτού και, βάσει αυτής, στην ανάπτυξη ικανότητας ικανοποίησης των προσωπικών αναγκών, η οποία εξασφαλίζει την ικανοποίηση με την καθημερινότητα, και αναιρεί την σωματοποίηση της δυσαρέσκειας.



χριστινα    14/11/2013 01:07
καλησπέρα ξανά! μια ερώτηση! για κρίσεις πανικού τι απο τα δύο είναι πιο αποτελεσματικό και δεν φέρνει τόση αναστάτωση στην αρχή της θεραπείας το cipralex ή το minitran??

Αγαπητή Χριστίνα, η αντίδραση σε κάθε συγκεκριμένη αγωγή είναι εξατομικευμένη και σχετίζεται με τις μοναδικές ιδιαιτερότητες του κάθε οργανισμού, οπότε και η αποτελεσματικότητα, και οι παρενέργειες εκτιμούνται εμπειρικά, εκ του αποτελέσματος.



BANA    13/11/2013 14:21
ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΣ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΣΟΤΗΤΑ ΑΛΚΟΟΛ ΣΕ ΣΥΔΙΑΣΜΟ ΜΕ ΧΑΝΑΧ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΥΝΔΙΝΟΣ

Εξαρτάται από την ποσότητα του αλκοόλ και από τη δοσολογία του αγχολυτικού



Μαρθα    12/11/2013 00:42
εδω κ 5 χρονια ανακαλυψα οτι ολα αυτα που παθαινα ηταν κρισεις πανικου σε βαρια μορφη,εκανα αγωγη με xanax των 0,25 την ημερα κ sipralex των 10mg.τωρα εχω φτασει να παιρνω κτων 1 mg zanax κ μπορει κ δυο την ημερα κ φυσικα τα αντικαταθλιπτικα τα εχω σταματησει.δουλευω ολη μερα σχεδον προσπαθω να κανω πραγματα που φοβομουν αλλα δυστυχως μονο οταν παιρνω το αγαπημενο μου οπως το λεω εγω ζαναχ.χωρις αυτο δεν μπορω να ζησωπαθαινω κρισεις.δεν ξερω τι να κανω.ολοι μου λενε πως πρεπει να τα σταματησω δυστυχως ομως δεν μπορω.ξερω θα μου πειτς δεν υπαρχει δεν μπορω αλλα δεν θελω,ισως ετσι να ειναι δεν θελω να ξαναπερασω αυτα που περασα πριν πενντε χρονια επι 6 μηνες κ κανεις γιατρος η ειδικος δεν μπορουσε να καταλαβει τι εχω.

Αγαπητή Μάρθα, η έντονη αρνητική στάση των περισσότερων ανθρώπων για τη χρήση των αγχολυτικών σκευασμάτων, η οποία ταυτίζεται στην αντίληψή τους με τη χρήση ναρκωτικών ουσιών, ενδεχομένως να οφείλεται στον περιορισμό της ελεύθερης πώλησής τους στα πλαίσια της προσπάθειας περιορισμού της κατάχρησής τους από εξαρτημένα άτομα. Διότι κανείς δεν επιμένει ή δε συμβουλεύει τους άλλους για παράδειγμα να σταματήσουν την αντιυπερτασική αγωγή. Εκεί, όπως εύκολα διαπιστώνεται, η ανάγκη της χρόνιας ή εφ’ όρου ζωής χρήσης της φαρμακευτικής υποστήριξης γίνεται αποδεκτή χωρίς αντιρρήσεις.



γιαννης    10/11/2013 00:45
Καλησπερα σας ειμαι 38 ετων.απο το 2009 εχω ξεκινησει θεραπεια λογω ιδεοψυχαναγκαστικης και αγχωδους διαταραχης…..ειχα πολλες κρισεις πανικου οπως ταχυκαρδιες κρυους ιδρωτες πονους στο στηθος μουδιασματα,αυξημενη πιεση,και γενικοτερα αρνητικες σκεψεις για ολα τα πραγματα και πολλες φοβιες οτι θα πεθανω απο ολα αυτα τα συμπτωματα….επισκεφτηκα πολλους γιατρους για εξετασεις…και δεν βρηκαν τιποτα παθολογικο,,εκανα μεχρι και εγκεφαλογραφημα….ολοι οι γιατροι επεμεναν να επισκεφτω εναν ψυχιατρο διοτι ολα αυτα τα συμπτωματα φαινοντουσαν να ειναι ψυχοσωματικα….πηρα λοιπον την αποφαση και επισκεφθηκα εναν,,αφου τα ειπα ολα,εδειξα εξετασεις ο γιατρος αποφασισε οτι επασχα απο ιδεοψυχαναγκαστικη διαταραχη και πολυ αγχος και με συμβουλεψε να ξεκινησω θεραπεια…..απο το 2009 λοιπον ξεκινησα με καθημερινη ληψη ζολοφτ των 100 ml,σε συνδυασμο με xanax…..τον πρωτο καιρο ειχα συμπτωματα οπως περισσοτερες ταχυκαρδιες κρυους ιδρωτες και μειωμενη σεξουαλικη λιμπιντο…ολα αυτα αρχισαν να περνανε μετα απο 3-4 μηνες…αρχισα να αισθανομουν πολυ καλυτερα,μεσα σε λιγους μηνες ειχαν εξαφανιστει τα περισσοτερα συμπτωματα και αρχισα να εχω παλι ορεξη για ολα τα θεματα,παρεες εξοδους καιοχι αρνητικες σκεψεις…με βοηθησαν παρα πολυ αυτα τα φαρμακα…εκανα λοιπον καμια δεκαρια επισκεψεις στο ψυχιατρο…οσπου καποια στιγμη δεν ειχα κατι αλλο να πω και απλα εδεινα το παρον μια φορα το μηνα για καποιες ερωτησεις απο το γιατρο για τη προοδο μου,τα xanax τα ειχα μειωσει παααρα πολυ αλλα το ζολοφτ οχι….απο το 2012 και μετα ο γιατρος που ξαναεπισκεφθηκα ηταν νευρολογος-ψυχιατρος.και ξεκινησε να μου κοβει σιγα σιγα τα ζολοφτ,απο καθε μερα σε 5 φορες τη βδομαδα μετα απο καθε τριμινο περιπου και ενα χαπι λιγοτερο…ετσι εφτασα σημερα να παιρνω ακομα δυο την εβδομαδα…ειχα βεβαια πολυ καιρο να επισκεφτω γιατρο.._κανα χρονο) τα επαιρνα μονος μου με την τοτε συνταγη,δηλαδη δυο την εβδομαδα.με ολη αυτη τη μειωμενη αγωγη,δεν ειχα κρισεις πανικου,παρα μονο οταν φοβομουν για κατι ,πχ οταν ειναι να επισκεδτω καποιον γιατρο για μια συνηθισμενη εξεταση αιματος μπορει να μουδιασω απο το αγχος…αλλα με ενα xanax μου περνα γρηγορα….τελοσπαντων…ειπα να κοψω τα ζολοφτ μονος μου,ετσι τα αφησα μια εβδομαδα περιπου..αρχισα να αισθανομαι κατι περιεργες ζαλαδες σαν κατι να χτυπαγε το νευρικο μυ συστημα,ημουν σα ζαυλακωμενος,,κατι δε πηγαινε καλα…αμεσως πηγα σε ενα γιατρο ψυχιατρο να με συμβουλεψει…και μουειπε οτι η προηγουμενη θεραπεια,δηλαδη οτι κοβοντας τα ζολοφτ σταδιακα δεν αναφερεται πουθενα στη ψυχιατρικη,,και οτι στην ουσια δυο που επαιρνα την εβδομαδα εινα σαν να εχω κοψει τε θεραπεια,με συμβουλεψε λοιπον να ξαναρχισω καθε μερα απο μισο ζολοφτ για δεκα μερες και μετα ολοκληρο των 100,,,θα ηθελα και μια αλλη γνωμη σας παρακαλω γιατι εχω μπερδευτει αρκετα……αν ειναι να ξαναρχισω μια πετυχημενη θεραπεια γιατι να αρχισω με μισο χαπι και οχι ολο μαζι,,,εχω ηδη 4 χρονια θεραπειας με ζολοφτ….οντως μου εκανε καλο…αλλα ως ποτε.ο τελευταιος γιατρος μου ειπε οτι αν ενα φαρμακο μας κανει καλο δεν υπαρχει λογος να το σταματησουμε…ειναι λοιπον πισωγυρισμα αυτο που κανω τωρα.το οτι ειχα μειωσει τη θεραπεια,δεν ηταν και το καλυτερο,αλλα δεν ειχα πλεον κρισεις πανικου ουτε φοβιες,παρα μονο,διαφορους ψυχαναγκασμους σκεψεων,διαφορα κολληματακια του μυαλου οπως πχ..αν δω κατι επανω μου να αρχιζω να το ψαχνω ανυσηχητικα μηπως εχω κατι και αρχιζω και διαβαζω απειρες βιβλιογραφιες τι να ειναι αυτο και αρχιζουν οι αρνητικες σκεψεις..αλλα οχι κρισεις πανικου…πολλες φορεςεπαναλαμβανω κινησεις συνεχως χωρις καποιον λογο,,αυτο γινοταν ποολες φορες στην αρχη τωρα πολυ πιο λιγο,και επισης πολλα μα πολλα νευρα,δηλαδη δε μπορω να δεχτω ευκολα τα ελλατωματα καποιου συνανθρωπου μου και απο μεσα μου κανω πολυ αρνητικες κριτικες γιαυτον…με το παραμικρο παντως συμβαινει αυτο,καποιες φορες το ελεγχω καποιες οχι.σιγουρα παντως δεν εχω γιατρευτει εντελως απο τουε ψυχαναγκασμους..αλλα καμια σχεση οπως πριν 4 χρονια που ολα ηταν σε απιστευτη ενταση…τωρα εχω πολλες ορεξεις για πολλα πραγματα και πολλα ενδιαφεροντα,που τοτε ηταν ανυπαρχτα….λοιπον κανω καλα που ξαναρχιζω αυτη την αγωγη…θα ηταν σωστο να κρατησει ακομα πολλα χρονια???για την υγεια μου ειναι καλο???θα μπορεσω ποτε να απεξαρτηθω απο το ζολοφτ..αν ειμαι βεβαια εξαρτημενος,,,εγω δ νοιωθω ετσι,αλλα οταν πηγα να το κοψω ενοιωσα…καπως και αυτο φανηκε…..να ακουσω τη γνωμη του γιατρου μου..(ο συγκεκριμενος μου μιλαγε σα να ειχε ανοιχτο βιβλιο και μου διαβαζε τη βιβλιογραφια…δε ξερω μπορει να εχω και αδικο..παντως με αγχωσε η τελευταια μου επισκεψη αντι να με κανει να νοιωσω καλυτερα,σε ενα μηνα θα με ξαναδει…..αν ξαναρχισω παλι καθημερινα υπαρχει περιπτωση για καποιο πισωγυρισμα????…..ολα αυτα τα τελευταια συμπτωματα που σας αναφερα θα βοηθηθουν εκ νεου??? ευχαριστω πολυ και περιμενω την απαντηση σας…για να [αρω τη σωστη αποφαση.

Αγαπητέ Γιάννη, επειδή τα φάρμακα δε μπορούν να αντιμετωπίσουν τις αιτίες των ψυχολογικών συγκρούσεων και παρεμβαίνουν μόνο στο βαθμό των αρνητικών επιπτώσεών τους, η διακοπή της φαρμακευτικής υποστήριξης αργά ή γρήγορα συνοδεύεται από την επανεμφάνιση των προηγούμενων συμπτωμάτων ή κάποιας διαφοροποίησής τους. Ενώ η αποτελεσματική, αιτιολογική αντιμετώπιση των ψυχολογικών δυσλειτουργιών επιτυγχάνεται περισσότερο μέσω του εμπλουτισμού της γνώσης για τον εαυτό, της ικανοποίησης των πραγματικών, προσωπικών αναγκών και της πιο εύστοχης διαχείρισης της καθημερινότητας του συγκεκριμένου ατόμου.



Βασίλης    07/11/2013 14:19
Γιατρέ υποφέρω από αγχώδη διαταραχή που εκδηλώνεται ότι έχv κάποιο ακόμα και μικρό πρόβλημα υγείαw. Πριν δυο χρόνια είχα περάσει μια ιστορία με άγχος από κάποιες βουβουνωκήλές όπου μου δόθηκε αγωγή Cipralex και Ταβόρ. Μπόρεσα όμως να το ξεπεράσω και έκοψα και τα δύο φάρμακα, άρχισα να γυμνάζομαι πάλι και ήμουν χαρούμενος. Τον Σεπτέμβριο όμως τραυμάτισα την πλάτη μου. Παρά το γεγονός ότι οι εξετάσεις δεν έδειξαν κάτι σοβαρό αγχώθηκα πολύ και άρχισα δειλά δειλά να παίρνω κάποιο Ταβόρ που είχα στο σπίτι (4 χάπια των 2.5mg κομμένα) διακεκομμένα σε περίοδο ενός μήνος, Την περασμένη εβδομάδα αποφάσισα να τα κόψω λόγο φόβου εξάρτησης όμως έπαθα τρομερή ζαλάδα, φοβία, ιλλίγους. Αφού δεν κοιμήθηκa τέσσερις ημέρες πήρα 1 Ταβόρ και αμέσως με έπιασε ο ύπνος. Τώρα νιώθω ότι το θέλω όλο και περισσότερο αλλά ταυτόχρονα με κάνει να νιώθω χάλια. Ο ψυχολόγος μου ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει περίπτωση να έχω εθιστεί σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα αλλά δεν είμαι τόσο σίγουρος. Η δικιά σας γνώμη ποιά είναι;

Αγαπητέ Βασίλη, ο φόβος για τον εθισμό από θεραπευτικές δοσολογίες των αγχολυτικών φαρμάκων είναι ένας μύθος, βασισμένος στην αμάθεια ή ημιμάθεια. Η εξάρτηση από οποιοδήποτε φάρμακο έχει δυο συνιστώσες: Η πρώτη σχετίζεται με την άμεση σωματική εξάρτηση και οφείλεται στην καταστολή παραγωγής κάποιων ουσιών στον οργανισμό, υπεύθυνων για συγκεκριμένες ρυθμιστικές δραστηριότητες. Όταν κάποια ρύθμιση πραγματοποιείται από εξωτερικούς παράγοντες με τη μορφή των φαρμάκων, ο οργανισμός αντισταθμιστικά μειώνει την εσωτερική παραγωγή για να διατηρήσει την ισορροπία. Για το λόγο αυτό, η απότομη διακοπή του φαρμάκου συνοδεύεται από τις στερητικές εκδηλώσεις, ενώ η βαθμιαία και σταδιακή αποκοπή από το φάρμακο επιτρέπει την ομαλή επάνοδο των φυσιολογικών λειτουργιών. //////////////// Η δεύτερη συνιστώσα έγκειται στην αντιμετώπιση των αρχικών αιτιών που έχουν προκαλέσει το συγκεκριμένο πρόβλημα, οι οποίες συνήθως αποτελούνται από ένα σύνολο των συνθηκών που ακολουθούν τον επιλεγμένο τρόπο ζωής. Όλα τα φάρμακα εκτός των αντιβιοτικών αντιμετωπίζουν μόνο τις συνέπειες των παθολογικών καταστάσεων, αφήνοντας ανέγγιχτες τις αρχικές αιτίες. Προφανώς και όταν η επιρροή των αρχικών αιτιών παραμένει, η διακοπή της φαρμακευτικής υποστήριξης συνοδεύεται από την επανεμφάνιση του προβλήματος. Επομένως, στη δεύτερη περίπτωση θα είναι πιο εύστοχο να γίνεται λόγος για τη μη υπέρβαση του προβλήματος, παρά για την εξάρτηση. //////////// Όσον αφορά τη συγκεκριμένη περίπτωση, ο φόβος του εθισμού στην ουσία δε διαφέρει από το φόβο το να μη πάθει κάποιος κάτι, και στοχεύει στην απόσπαση της προσοχής από τη δυσάρεστη καθημερινότητα, συνοδευόμενη από ψυχολογικές συγκρούσεις.



αρης    04/11/2013 10:57
γειά σας. παιρνω εδώ και 7βδομάδες σιπραλεξ 10μγ και ζαναξ δύο φορές από 0.5 .τις τελευταίες βδομάδες εχω αφάνταστα υπνηλία ζαλάδες σύγχυση και φόβο λιποθυμίας.το ειπα στο γιατρό μου κ μου είπε να κατέβω στα8μγ και βλέπουμε.εγώ ακόμα δεν αισθάνομαι καλά και υπάρχει περίπτωση να αλλάξω θεραπεία.φτου κ απ την αρχή.θυμάμαι όμως όταν άρχισα με 5μγ ήμουν καλά.η ερώτηση μου είναι αν αισθάνομαι καλά στα 5μγ δεν είναι επαρκή δόση ώστε να μείνω εκεί; ευχαριστω

Αγαπητέ Άρη, επειδή τα φάρμακα δεν αντιμετωπίζουν τις αιτίες των ψυχολογικών προβλημάτων και στοχεύουν στην εξάλειψη των αρνητικών εκδηλώσεών τους, ο κύριος γνώμονας της αποτελεσματικότητας της φαρμακευτικής παρέμβασης, κατά την προσωπική μου άποψη, αποτελείται από την υποκειμενική εσωτερική αίσθηση ικανοποίησης του πάσχοντα με την εξέλιξη της κατάστασής του.



Κύριος Γιώργος    01/11/2013 15:56
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ. ΕΔΩ Κ 5 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΝΩ ΑΓΩΓΗ ΜΕ ΤΟ SEROXAT ΤΩΝ 30. ΜΗΠΩΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΕΧΩ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΣΑΣ ΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΔΙΑΚΟΠΗΣ ΤΟΥ??? ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Αγαπητέ Κύριε Γιώργο, η επιστημονική άποψη επί της σταδιακής διακοπής ενός φαρμάκου πολλές φορές περιορίζεται από την επισήμανση της αναγκαιότητας τήρησης της σταδιακής διαδικασίας με παράλληλη αντιμετώπιση της κοινής ανάγκης στην επίτευξη των άμεσων και γρήγορων αποτελεσμάτων. Ωστόσο, παράλληλα είναι αναγκαίο να λαμβάνεται υπόψη ότι η επιτυχία της μακροπρόθεσμης πορείας χωρίς φαρμακευτική υποστήριξη έγκειται στην εξάλειψη των αρχικών αιτιών που είχαν εξ αρχής οδηγήσει στην εμφάνιση της προβληματικής κατάστασης. Είναι προφανές ότι χωρίς αυτό, ανεξάρτητα από τις προθέσεις του καθενός, όταν οι αρχικές αιτίες δεν αντιμετωπίζονται επαρκώς και συνεχίζουν να επηρεάζουν την ψυχολογία, με την πρώτη κατάλληλη αφορμή οι τυποποιημένες ψυχολογικές αντιδράσεις θα επανεμφανίζονται και θα εξαναγκάζουν στην εκ νέου προσφυγή στη χρήση της φαρμακευτικής λύσης, καθώς η ένταση των αρνητικών συμπτωμάτων είναι αρκετά επώδυνη και δεν επιτρέπει την ομαλή λειτουργία του ατόμου, αποκόπτοντάς το από τις καθημερινές του δραστηριότητες.



Ελένη    29/10/2013 16:03
Καλησπέρα σας. Εδώ και 14 μήνες, από τότε που γεννήθηκε η κόρη μου, αντιμετωπίζω διαταραχές στον ύπνο μου. Ενώ από πολύ νωρίς το μωρό κοιμάται όλο το βράδυ, εγώ είτε δε μπορώ να κοιμηθώ, είτε ξυπνώ κατά τη διάρκεια της νύχτας, χωρίς να μπορώ να κοιμηθώ ξανά. Τον Φεβρουάριο ξεκίνησα να βλέπω έναν ψυχίατρο, ο οποίος μου είπε ότι, παρόλο το ιστορικό μου (έχω περάσει κατάθλιψη πριν 15 χρόνια, που αντιμετώπισα με ladose) και βεβαρυμένη κληρονομικότητα (από τον πατέρα μου), δε βλέπει σημάδια κατάθλιψης. Μου συνταγογράφησε xanax. Ξεκινήσαμε με 1,5 mg και σταδιακά, με την καθοδήγηση του γιατρού μου, μειώναμε την ποσότητα. Τελευταία φορά τον είδα πριν το καλοκαίρι και μου είχε ζητήσει να προσπαθήσω να το κόψω τελείως. Προσπάθησα, αλλά δεν τα κατάφερα. Απλά μείωνα συνεχώς τη δοσολογία, ενώ ταυτόχρονα ξεκίνησα και ορμόνη Τ4 που μου συνέστησε η ενδοκρινολόγος μου. Μέχρι πριν λίγες μέρες έδειχνα να πηγαίνω πολύ καλά. Είχα φτάσει να κοιμάμαι καλά με 0,25mg και είχα σκοπό να δοκιμάσω ξανά τη διακοπή. Τις τελευταίες μέρες, όμως, έχω ξανά τα ίδια συμπτώματα. Ξυπνάω μέσα στο βράδυ και δε μπορώ να κοιμηθώ, αν δεν πάρω επιπλέον xanax (0,25). Γενικά, αν και είμαι αγχώδης τύπος, νιώθω καλά, δε νιώθω κατάθλιψη και έχω μόνο μεγάλη αγωνία να σταματήσω αυτά τα φάρμακα. Προσπαθώ να βρω την αιτία: έχω εξαρτηθεί? είναι λάθος η αγωγή? τα 0,25 mg απλά δε μου αρκούν? πρέπει να δω άλλο γιατρό? Σας ευχαριστώ πολύ.

Αγαπητή Ελένη, η έλλειψη της δυνατότητας αποκοπής από φαρμακευτική αγωγή οφείλεται στο γεγονός ότι τα φάρμακα δεν αντιμετωπίζουν τις αιτίες των ψυχολογικών συγκρούσεων, αλλά επηρεάζουν τις εκδηλώσεις τους, μειώνοντας το βαθμό των συναισθηματικών αντιδράσεων. Επομένως, με τη διακοπή της αγωγής, αργά ή γρήγορα η προβληματικότητα επανέρχεται, καθώς οι πηγές της παρέμειναν ανέγγιχτες. Ενώ όταν κάποιος θέλει να ξεφύγει από την εξάρτηση της φαρμακευτικής υποστήριξης (όχι από την εξάρτηση από το καθεαυτό το φάρμακο), τότε καλείται να αντιμετωπίσει επαρκώς τις αρχικές αιτίες του οποιουδήποτε προβλήματος που στην περίπτωση των ψυχολογικών συγκρούσεων εκφράζεται από την αντικατάσταση των σχετικών αντιλήψεων, από τη διεύρυνση της γνωστικής βάσης και από τη δραστική αλλαγή της δυσάρεστης ή αγχογόνης πραγματικότητας.



Σελίδες:   << | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>