ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 404 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Φάρμακα


maraki    10/12/2013 15:25
καλησπερα κυριε κοτανιδη..εδω και 10 μηνες υποφερω απο καταθλιψη (νομιζω)στην αρχη ξεκινησε σαν κριση πανικου τρομερο ανχος δεν μπορουσα να βγω απ το σπιτι μου με επιανε τρομος επισκεπτικα εναν ψυχιατρο και αυτοσ μου διαβεβαιωνε συνεχως πως δεν εχω καταθλιψη μου εδωσε χαναξ και εντακτ σε ενα μηνα μεσα μου σταματισε τα χαναξ και με τον καιρο αρχισα να νιωθω καλητερα δεν ειχα φουκ διαθεση αλλα τουλαχιστον εβγαινα καμια βολτα γελουσα οταν τελιωσε η θεραπεια και σταματισα τα χαπια μετα απο δυο μηνεσ το προβλημα ξανα εμφανιστικε και αυτην την φορα με δυσκολευη αομα περισωτερο τωρα ξανα αρχισα τα χαναξ και μου εγραψε και ζολοτριν γιατρε υπαρχει περιπτωση να εχουβ γινει σοωαροτερα τα πραγματα και να μην καταφερω να το ξανα ξεπερασω?ο γιατοσ μου με διαωεωαιωνει πωσ θα γινω καλα!υπαρχει περιπτωσει να μην ξανα αισθανθω ποτε οπως παλια?

Αγαπητή maraki, τα φάρμακα μειώνουν τις εξωτερικές εκδηλώσεις, αλλά δεν αντιμετωπίζουν τις αιτίες των ψυχολογικών προβλημάτων, οπότε η κάθε διακοπή της αγωγής αργά ή γρήγορα συνοδεύεται από την επανεμφάνιση των συμπτωμάτων εφόσον οι αρχικές αιτίες παραμένουν ενεργές.



κωστας    09/12/2013 04:37
Έχω σκπ 9 χρόνια σταμάτησα εδώ και ένα χρόνο κάπνισμα αναψυκτικά κτλ και τώρα πια εδώ και 6μηνες έχω ζάλη και αστάθεια υπόταση ορθοστατικη οπότε κάνω ιντερφερονη 3 -4 μέρες ζαλες πονολεφαλο έντονο και υποτασεις ποτέ πριν δεν είχα τα ίδια τόσα χρόνια το έψαξα έκανα όλες τις εξαιτασεις μαγνητική δεν έχω καμία εστία ανοικτή καινούργια δε βρηκανε τίποτα πουθενά αλλα έχω ακομα το θέμα με υπόταση όταν κάνω το φάρμακο ο γιατρος μου λέει ότι δεν είναι αυτο αλλα κατάθλιψη όμως κατάθλιψη δεν παίζει και μπορώ να το αποδείξω γιατι απλα έχω ενδιαφέροντα και όρεξη για τα πάντα πιστεύω πρέπει να σταματήσω την ιντερφερονη εγινα καλά και με διαλύει επειδή δε την σηκώνει ο οργανισμός πέστε μου σας παρακαλω τι να πράξω μια γνώμη ευχαριστώ

Αγαπητέ Κώστα, αν και υπάρχουν περιπτώσεις απόρριψης των μεθόδων της συμβατικής ιατρικής και επιτυχημένης αντικατάστασής της από άλλους τρόπους προσέγγισης, εντούτοις η απόφαση του τρόπου αντιμετώπισης του κάθε προβλήματος είναι καθαρά θέμα προσωπικών επιλογών, όταν ο καθένας αναλαμβάνει προσωπικά την ευθύνη για τη συνέχεια της προσπάθειας και για τις τυχόν συνέπειες.



Ρένακι    25/11/2013 10:48
Γεια σας γιατρέ.Τον Αύγουστο του 2012 παρουσίασα συμπτωματα κατάθλιψης,καψίματα σε διαφορα μέρη του σώματος,στο στομαχι στην ηβη,και\\\'\\\'εσωτερικό\\\'\\\' τρέμουλο στα πόδια,συνεχές κλάμα,κόντεψα να πάθω και ανορεξία την οποία μόνη μου διπιστωσα και με τρομερή θέληση και με το ζόρι έτρωγα.Ο νευρολόγος μου έδωσε αρχικώς zanax 0.50 ενα το πρωί και ενα entcat των 10.Το βραδυ έπαιρνα το lexotanil των 1.50.Σε σύντομα χρονικο διάστημα τα συμπτώματα, το τρέμουλο ,άρχισε να υποχωρεί σταδιακά,οχι ομως και τα \\\'καψιματα\\\'\\\' που τα ένοιωσα και στην καρδιά και πανικοβληθηκα,οποτε πηγα παλι στον νευρολόγο και μου αύξησε το entact απο τα 10 στα 20 μλγ.Αυό έγινε αν θυμαμαι καλα τον Φεβρουαριο του 2013.Σιγα-σιγα και νοιώθοντας καλλίτερα έκοψα το zanax,και πολλές φορές δεν παιρνω ούτε το lexotanil,όμως συνεχίζω το entact,οπως μου είχε πει και ο γιατρός μου τότε,αυτό να μην το κόψω.Επειδή όμως έχει περάσει 1,5 χρόνος που το παίρνω, μήπως θα έπρεπε να το μειώσω σιγα-σιγα;Σ εκείνο που θέλω την γνώμη σας είναι το εξής:Παρατηρώ φουσκώματα στην κοιλια,ειναιίσως λόγω ηλικίας;είμαι 64 πλέον ,είτε την \\\'\\\'ζημιά\\\'\\\'την κάνει το entact; με έχει πιάσει μανία με τα γλυκά,πάντα βέβαια είχα αδυναμία στα γλυκά αλλά τώρα το έχω παρακάνει.Αλλά και γλυκό να μην φάω η ζυγαριά τραβαει την ανηφόρα.Μήπως είναι τα γλυκά συμπτώματα οτι εχω \\\'\\\'πρόβλημα\\\'\\\' ακόμα;το οποίο προέκυψε απ την δύσκολη ζωή που πέρασα, σε συναισθηματικό επίπεδο,και ήρθε το αποκορύφωμα με τον θάνατο του αδελφού μου πριν 3 χρονια,και μη έχοντας δική μου οικογένεια.Θα μου συστήνατε ίσως και ψυχοθεραπεια;δεν θέλω να παίρνω πια φάρμακα αλλά φοβάμαι μήπως επανέλθουν εκείνα τα φοβερά που ένοιωθα.Τουλάχιστον τώρα δεν κλαίω συνεχώς δέν τρέμω,είμαι πολύ πιο ήρεμη,αν και μερικές φορές μόλις τρομάξω με κάτι εμφανίζονται τα καψίματα ΚΥΡΙΩΣ στην ήβη.Βέβαια το καλοκαίρι και ενώ ήμουν έτοιμη να μπω στην θάλασσα και κουβέντιαζα με την παρέα μου ένοιωσα το καψιμο στο στήθος,το οποίο το \\\'\\\'κοντρολάρισα\\\'\\\'σκεπτόμενη οτι γνωστο τι μου συμβαίνει.Συγγνώμη για την πολυλογία μου, σας ζάλισα φοβάμαι,θα περιμένω την απαντησή σας και σας ευχαριστω θερμώς γι αυτήν.

Αγαπητή Ρένακι, επειδή τα φάρμακα δεν αντιμετωπίζουν τις αρχικές αιτίες των ψυχολογικών προβλημάτων, συνήθως η οριστική τους διακοπή δεν είναι εφικτή εάν δε συνοδεύεται από την αντίστοιχη αλλαγή της ποιότητας ζωής, βασισμένη στη διαφοροποίηση των αντιλήψεων και κατά συνέπεια της συμπεριφοράς και των επιλογών. Ωστόσο, ακόμα και αν επιτευχθεί η ικανοποίηση με την καθημερινότητα, η αποκοπή από την φαρμακευτική υποστήριξη απαιτεί πολύ προσεκτική προσέγγιση και έλλειψη της βιασύνης, πάντα συνοδευόμενη από επιμελή παρατήρηση και διαρκή εκτίμηση της κατάστασης από τον ίδιο τον ενδιαφερόμενο.



ΜΙΧΑΕΛΑ    23/11/2013 00:32
Καλησπερα.Πασχω απο καταθλιπση 3 χρονια.Κανω θεραποια με vanlafaxine και stelminal.Η θεραποια με βοηθισε αρκαιτα μπορο να πω.Αλλα συνεχηζω να εχω κρησησ ζαλαδεσ και στρεσ.Τι πρεπι να κανω?Εχω κουραστη παρα πολη.

Αγαπητέ ΜΙΧΑΕΛΑ, η μη ικανοποιητική ανταπόκριση στη φαρμακευτική αγωγή συνήθως υποδηλώνει την υπεροχή της δύναμης των αιτιών επί της ισχύς των φαρμάκων και αντιμετωπίζεται είτε με την αύξηση της δοσολογίας, είτε με την αλλαγή της αγωγής, είτε με περισσότερο ουσιαστική παρέμβαση στις αρχικές αιτίες με τη μορφή της γνώσης και στοχευμένων επιλογών και συμπεριφοράς.



Σταύρος    23/11/2013 00:20
Κύριε Κοτανίδη, κατα πόσο μπορεί η σεξουαλική δυσλειτουργία που προξενούν τα αντικαταθλιπτικά να συνεχιστεί ή και να χειροτερέψει μετά τη διακοπή τους; Ημουν σε αγωγή με παροξετίνη, το οποίο έκοψα εδώ και 2 βδομάδες, και υπάρχει σχεδόν απώλεια (!) λίμπιντο. Από λίγο ψάξιμο που έχω κάνει στο Διαδίκτυο έχω βρει πως υπάρχει σαν οντότητα αυτό το πράγμα και είναι γνωστό ως Post-SSRI Sexual dysfuction. Είμαι ΠΕΠΕΙΣΜΕΝΟΣ πως δεν πρόκειται για αποτέλεσμα γενικότερης ψυχοπαθολογικής κατάστασης, όπως μου λένε κάποιοι γιατροί, αλλά καθαρά παρενέργεια του solben. Το καταλαβαίνω στον οργανισμό μου δηλ. Έχετε γνώση γι\\\\\\\' αυτό το σύνδρομο;Λένε αρκετοί πως αν είσαι απ\\\\\\\' τους άτυχους να σου συμβεί κάτι τέτοιο , ίσως η φυσιολογική σεξουαλική λειτουργία να αργήσει πολύ να επανέλθει. Θα με βοηθούσε πολύ μια απάντησή σας, γιατί έχω θορυβηθεί πολύ. Με εκτίμηση...

Αγαπητέ Σταύρο, οι δυσλειτουργίες που προκύπτουν στον οργανισμό με τη διακοπή των φαρμάκων οφείλονται στους προσαρμοστικούς μηχανισμούς. Τα φάρμακα συνήθως εμπεριέχουν κάποιες ουσίες που φυσιολογικά παράγονται στον οργανισμό. Με την τεχνητή εισαγωγή τους, η φυσιολογική παραγωγή αντισταθμιστικά παύει ή μειώνεται αισθητά. Η σχετικά απότομη διακοπή εξωτερικής παροχής αυτών των ουσιών δε βρίσκει άμεση ανταπόκριση του οργανισμού, καθώς απαιτείται κάποιο χρονικό διάστημα για να επανέλθουν οι αρχικές του λειτουργίες. Το διάστημα αυτό διακυμαίνεται από δυο εβδομάδες έως μερικούς μήνες, ανάλογα με το βαθμό επιρροής που είχε δεχθεί ο οργανισμός και με τις δυνατότητές του στην παρούσα φάση. Με την παρέλευση του προσαρμοστικού χρόνου, κατά κανόνα οι λειτουργίες του οργανισμού επανέρχονται σε φυσιολογικό επίπεδο, το οποίο ωστόσο συνεχίζει να ανταποκρίνεται στην επιρροή των περιβαλλοντικών συνθηκών.



Κωστας    22/11/2013 17:12
Καλησπερα σας Χρειαζομαι την βοηθεια σας Ειμαι 40 ετων ανδρας με μια καλη δουλεια σαν ιδιωτικος υπαλληλος που φοβαμαι μην την χασω αν γινω ξανα δυσλειτουργικος. Σαν ιστορικο ειχα κρισεις πανικου απο το 2005 και με xanax 3 x 0,25 και dumyrox 2x50 ημερησιως καλυψα τον πανικο και ημιυν παραγωγικοτατος ειχα κοινωνικη ζωη πηγαινα βολτες με την κορη μου . Τωρα αφου εκοψα το dumyrox τον Μαιο ολα απανηλθαν και απο Αυγουστο υποφερω και ζω με τα χαναχ και παλι. Μια ετσι μια αλλιως και οταν ο καιρος ειναι βροχερος με πιανει εντονα . Φευγω απο δουλεια και απο οπου κι αν ειμαι και παντα με τη μηχανη αφου δεν μπορω να οδηγησω αυτοκινητο σε κινηση. Τοσο ο ψυχοκογος μου οσο και η ψυχιατρος δε θελουν να παρω ξανα αντικαταθλιπτικο αλλα εγω αισθανομαι πως κλειναι πως δυσλυτπυργω και πως θα χασω την δουλεια μου η οποια εχει πολλες απαιτησεις. Τι να κανω να αρκεστω μονο στα αγχολυτικα για τους καθημερινους πανικους μου και την ψυχαναλυση που σκαλιζει απο τα πεντε μου χρονια να βρει το οροβλημα; Λυνεται ετΣι; Ποσο χρονο θελει και γιατι δεν θελουν να παρω παλι dumyrox. Aγχωνομαι πολυ στενοχωριεμαι και νευριαζω Ευχαριστω εκ των προτερων και ελπιζω να μου απαντησετε

Αγαπητέ Κώστα, η φαρμακευτική υποστήριξη καλείται να επέμβει στην ένταση των συμπτωμάτων και να προσφέρει τη δυνατότητα ομαλής καθημερινής λειτουργίας. Στην περίπτωση συνδυασμού της με την ψυχοθεραπεία, ο ρόλος της έγκειται στην απαλλαγή από τις επώδυνες επιπτώσεις των συμπτωμάτων, τα οποία παρεμποδίζουν την ικανότητα εκλογίκευσης, εστιάζοντας την προσοχή μόνο σε αυτά. Δεν υπάρχει κάποιος αντικειμενικός λόγος περιορισμού ενός φαρμάκου που προσφέρει την ανακούφιση, αρκεί να λαμβάνεται υπόψη ότι τα φάρμακα προσφέρουν μόνο τη προσωρινή λύση, ενώ η ουσιαστική αντιμετώπιση βασίζεται στη γνώση του εαυτού και, βάσει αυτής, στην ανάπτυξη ικανότητας ικανοποίησης των προσωπικών αναγκών, η οποία εξασφαλίζει την ικανοποίηση με την καθημερινότητα, και αναιρεί την σωματοποίηση της δυσαρέσκειας.



χριστινα    14/11/2013 01:07
καλησπέρα ξανά! μια ερώτηση! για κρίσεις πανικού τι απο τα δύο είναι πιο αποτελεσματικό και δεν φέρνει τόση αναστάτωση στην αρχή της θεραπείας το cipralex ή το minitran??

Αγαπητή Χριστίνα, η αντίδραση σε κάθε συγκεκριμένη αγωγή είναι εξατομικευμένη και σχετίζεται με τις μοναδικές ιδιαιτερότητες του κάθε οργανισμού, οπότε και η αποτελεσματικότητα, και οι παρενέργειες εκτιμούνται εμπειρικά, εκ του αποτελέσματος.



BANA    13/11/2013 14:21
ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΣ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΣΟΤΗΤΑ ΑΛΚΟΟΛ ΣΕ ΣΥΔΙΑΣΜΟ ΜΕ ΧΑΝΑΧ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΥΝΔΙΝΟΣ

Εξαρτάται από την ποσότητα του αλκοόλ και από τη δοσολογία του αγχολυτικού



Μαρθα    12/11/2013 00:42
εδω κ 5 χρονια ανακαλυψα οτι ολα αυτα που παθαινα ηταν κρισεις πανικου σε βαρια μορφη,εκανα αγωγη με xanax των 0,25 την ημερα κ sipralex των 10mg.τωρα εχω φτασει να παιρνω κτων 1 mg zanax κ μπορει κ δυο την ημερα κ φυσικα τα αντικαταθλιπτικα τα εχω σταματησει.δουλευω ολη μερα σχεδον προσπαθω να κανω πραγματα που φοβομουν αλλα δυστυχως μονο οταν παιρνω το αγαπημενο μου οπως το λεω εγω ζαναχ.χωρις αυτο δεν μπορω να ζησωπαθαινω κρισεις.δεν ξερω τι να κανω.ολοι μου λενε πως πρεπει να τα σταματησω δυστυχως ομως δεν μπορω.ξερω θα μου πειτς δεν υπαρχει δεν μπορω αλλα δεν θελω,ισως ετσι να ειναι δεν θελω να ξαναπερασω αυτα που περασα πριν πενντε χρονια επι 6 μηνες κ κανεις γιατρος η ειδικος δεν μπορουσε να καταλαβει τι εχω.

Αγαπητή Μάρθα, η έντονη αρνητική στάση των περισσότερων ανθρώπων για τη χρήση των αγχολυτικών σκευασμάτων, η οποία ταυτίζεται στην αντίληψή τους με τη χρήση ναρκωτικών ουσιών, ενδεχομένως να οφείλεται στον περιορισμό της ελεύθερης πώλησής τους στα πλαίσια της προσπάθειας περιορισμού της κατάχρησής τους από εξαρτημένα άτομα. Διότι κανείς δεν επιμένει ή δε συμβουλεύει τους άλλους για παράδειγμα να σταματήσουν την αντιυπερτασική αγωγή. Εκεί, όπως εύκολα διαπιστώνεται, η ανάγκη της χρόνιας ή εφ’ όρου ζωής χρήσης της φαρμακευτικής υποστήριξης γίνεται αποδεκτή χωρίς αντιρρήσεις.



γιαννης    10/11/2013 00:45
Καλησπερα σας ειμαι 38 ετων.απο το 2009 εχω ξεκινησει θεραπεια λογω ιδεοψυχαναγκαστικης και αγχωδους διαταραχης…..ειχα πολλες κρισεις πανικου οπως ταχυκαρδιες κρυους ιδρωτες πονους στο στηθος μουδιασματα,αυξημενη πιεση,και γενικοτερα αρνητικες σκεψεις για ολα τα πραγματα και πολλες φοβιες οτι θα πεθανω απο ολα αυτα τα συμπτωματα….επισκεφτηκα πολλους γιατρους για εξετασεις…και δεν βρηκαν τιποτα παθολογικο,,εκανα μεχρι και εγκεφαλογραφημα….ολοι οι γιατροι επεμεναν να επισκεφτω εναν ψυχιατρο διοτι ολα αυτα τα συμπτωματα φαινοντουσαν να ειναι ψυχοσωματικα….πηρα λοιπον την αποφαση και επισκεφθηκα εναν,,αφου τα ειπα ολα,εδειξα εξετασεις ο γιατρος αποφασισε οτι επασχα απο ιδεοψυχαναγκαστικη διαταραχη και πολυ αγχος και με συμβουλεψε να ξεκινησω θεραπεια…..απο το 2009 λοιπον ξεκινησα με καθημερινη ληψη ζολοφτ των 100 ml,σε συνδυασμο με xanax…..τον πρωτο καιρο ειχα συμπτωματα οπως περισσοτερες ταχυκαρδιες κρυους ιδρωτες και μειωμενη σεξουαλικη λιμπιντο…ολα αυτα αρχισαν να περνανε μετα απο 3-4 μηνες…αρχισα να αισθανομουν πολυ καλυτερα,μεσα σε λιγους μηνες ειχαν εξαφανιστει τα περισσοτερα συμπτωματα και αρχισα να εχω παλι ορεξη για ολα τα θεματα,παρεες εξοδους καιοχι αρνητικες σκεψεις…με βοηθησαν παρα πολυ αυτα τα φαρμακα…εκανα λοιπον καμια δεκαρια επισκεψεις στο ψυχιατρο…οσπου καποια στιγμη δεν ειχα κατι αλλο να πω και απλα εδεινα το παρον μια φορα το μηνα για καποιες ερωτησεις απο το γιατρο για τη προοδο μου,τα xanax τα ειχα μειωσει παααρα πολυ αλλα το ζολοφτ οχι….απο το 2012 και μετα ο γιατρος που ξαναεπισκεφθηκα ηταν νευρολογος-ψυχιατρος.και ξεκινησε να μου κοβει σιγα σιγα τα ζολοφτ,απο καθε μερα σε 5 φορες τη βδομαδα μετα απο καθε τριμινο περιπου και ενα χαπι λιγοτερο…ετσι εφτασα σημερα να παιρνω ακομα δυο την εβδομαδα…ειχα βεβαια πολυ καιρο να επισκεφτω γιατρο.._κανα χρονο) τα επαιρνα μονος μου με την τοτε συνταγη,δηλαδη δυο την εβδομαδα.με ολη αυτη τη μειωμενη αγωγη,δεν ειχα κρισεις πανικου,παρα μονο οταν φοβομουν για κατι ,πχ οταν ειναι να επισκεδτω καποιον γιατρο για μια συνηθισμενη εξεταση αιματος μπορει να μουδιασω απο το αγχος…αλλα με ενα xanax μου περνα γρηγορα….τελοσπαντων…ειπα να κοψω τα ζολοφτ μονος μου,ετσι τα αφησα μια εβδομαδα περιπου..αρχισα να αισθανομαι κατι περιεργες ζαλαδες σαν κατι να χτυπαγε το νευρικο μυ συστημα,ημουν σα ζαυλακωμενος,,κατι δε πηγαινε καλα…αμεσως πηγα σε ενα γιατρο ψυχιατρο να με συμβουλεψει…και μουειπε οτι η προηγουμενη θεραπεια,δηλαδη οτι κοβοντας τα ζολοφτ σταδιακα δεν αναφερεται πουθενα στη ψυχιατρικη,,και οτι στην ουσια δυο που επαιρνα την εβδομαδα εινα σαν να εχω κοψει τε θεραπεια,με συμβουλεψε λοιπον να ξαναρχισω καθε μερα απο μισο ζολοφτ για δεκα μερες και μετα ολοκληρο των 100,,,θα ηθελα και μια αλλη γνωμη σας παρακαλω γιατι εχω μπερδευτει αρκετα……αν ειναι να ξαναρχισω μια πετυχημενη θεραπεια γιατι να αρχισω με μισο χαπι και οχι ολο μαζι,,,εχω ηδη 4 χρονια θεραπειας με ζολοφτ….οντως μου εκανε καλο…αλλα ως ποτε.ο τελευταιος γιατρος μου ειπε οτι αν ενα φαρμακο μας κανει καλο δεν υπαρχει λογος να το σταματησουμε…ειναι λοιπον πισωγυρισμα αυτο που κανω τωρα.το οτι ειχα μειωσει τη θεραπεια,δεν ηταν και το καλυτερο,αλλα δεν ειχα πλεον κρισεις πανικου ουτε φοβιες,παρα μονο,διαφορους ψυχαναγκασμους σκεψεων,διαφορα κολληματακια του μυαλου οπως πχ..αν δω κατι επανω μου να αρχιζω να το ψαχνω ανυσηχητικα μηπως εχω κατι και αρχιζω και διαβαζω απειρες βιβλιογραφιες τι να ειναι αυτο και αρχιζουν οι αρνητικες σκεψεις..αλλα οχι κρισεις πανικου…πολλες φορεςεπαναλαμβανω κινησεις συνεχως χωρις καποιον λογο,,αυτο γινοταν ποολες φορες στην αρχη τωρα πολυ πιο λιγο,και επισης πολλα μα πολλα νευρα,δηλαδη δε μπορω να δεχτω ευκολα τα ελλατωματα καποιου συνανθρωπου μου και απο μεσα μου κανω πολυ αρνητικες κριτικες γιαυτον…με το παραμικρο παντως συμβαινει αυτο,καποιες φορες το ελεγχω καποιες οχι.σιγουρα παντως δεν εχω γιατρευτει εντελως απο τουε ψυχαναγκασμους..αλλα καμια σχεση οπως πριν 4 χρονια που ολα ηταν σε απιστευτη ενταση…τωρα εχω πολλες ορεξεις για πολλα πραγματα και πολλα ενδιαφεροντα,που τοτε ηταν ανυπαρχτα….λοιπον κανω καλα που ξαναρχιζω αυτη την αγωγη…θα ηταν σωστο να κρατησει ακομα πολλα χρονια???για την υγεια μου ειναι καλο???θα μπορεσω ποτε να απεξαρτηθω απο το ζολοφτ..αν ειμαι βεβαια εξαρτημενος,,,εγω δ νοιωθω ετσι,αλλα οταν πηγα να το κοψω ενοιωσα…καπως και αυτο φανηκε…..να ακουσω τη γνωμη του γιατρου μου..(ο συγκεκριμενος μου μιλαγε σα να ειχε ανοιχτο βιβλιο και μου διαβαζε τη βιβλιογραφια…δε ξερω μπορει να εχω και αδικο..παντως με αγχωσε η τελευταια μου επισκεψη αντι να με κανει να νοιωσω καλυτερα,σε ενα μηνα θα με ξαναδει…..αν ξαναρχισω παλι καθημερινα υπαρχει περιπτωση για καποιο πισωγυρισμα????…..ολα αυτα τα τελευταια συμπτωματα που σας αναφερα θα βοηθηθουν εκ νεου??? ευχαριστω πολυ και περιμενω την απαντηση σας…για να [αρω τη σωστη αποφαση.

Αγαπητέ Γιάννη, επειδή τα φάρμακα δε μπορούν να αντιμετωπίσουν τις αιτίες των ψυχολογικών συγκρούσεων και παρεμβαίνουν μόνο στο βαθμό των αρνητικών επιπτώσεών τους, η διακοπή της φαρμακευτικής υποστήριξης αργά ή γρήγορα συνοδεύεται από την επανεμφάνιση των προηγούμενων συμπτωμάτων ή κάποιας διαφοροποίησής τους. Ενώ η αποτελεσματική, αιτιολογική αντιμετώπιση των ψυχολογικών δυσλειτουργιών επιτυγχάνεται περισσότερο μέσω του εμπλουτισμού της γνώσης για τον εαυτό, της ικανοποίησης των πραγματικών, προσωπικών αναγκών και της πιο εύστοχης διαχείρισης της καθημερινότητας του συγκεκριμένου ατόμου.



Σελίδες:   << | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>