ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 410 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Φάρμακα


PETROS    02/03/2014 23:02
Καλησπέρα σας...Θα ηθελα τη συμβουλη σας πανω σε ενα θεμα που προεκυψε ξαφνικα και μας εχει αναστατωσει...Αφορα τη νυφη μου..Επροκειτο να χωρισει με τον αδερφο μου(κοινη αποφαση-πολιτισμενη)...ξαφνικα την επομενη την επιασε κριση,νομιζει οτι ολοι θελουν το κακο της,ζηταει συγνωμη απο ολους και τη στιγμη της κρισης για καποια λεπτα φανηκε να μην γνωριζει κανενα,ουτε καν το συζυγο της...Πηγαν σε ψυχολογο-ψυχιατρο και απο το πρωτο ραντεβου της εδωσε το zoxil,το οποιο της ειπε οτι θα το παιρνει εφ\\\\\\\'ορου ζωης...Σας παρακαλω πειτε μου τι φαρμακο ειναι αυτο(για ποσο σοβαρες καταστασεις) και αν δικαιολογειται να την χαπακωσει την κοπελα απο την αρχη...Σας ευχαριστω για τον χρονο σας,περιμενω νεα σας...

Αρκετοί ψυχίατροι είναι επηρεασμένοι από το επικρατές σύστημα προσέγγισης των ψυχικών διαδικασιών που αποτελούν τη συνέπεια της γενικής ιατρικής αντίληψης. Η ιατρική ξεκίνησε όταν η πλειοψηφία των προβλημάτων που αφορούσαν την υγεία συσχετίζονταν με μια αιτία: είτε με κάποια λοίμωξη, είτε με κάποιο τραυματισμό. Και αυτό, διότι αφενός η μέση διάρκεια ζωής ήταν ελάχιστη και τα υπόλοιπα προβλήματα απλά δεν προλάβαιναν να αναπτυχθούν, αφετέρου οι άνθρωποι ακολουθούσαν τον τρόπο ζωής περισσότερο συνδεδεμένο με τη φυσική υπόσταση των ζωντανών οργανισμών. Η βάση της ιατρικής δομούταν επί αιώνες σε αυτό το σκεπτικό, στην αναζήτηση μιας αιτίας και ενός συγκεκριμένου και περιορισμένου τρόπου αντιμετώπισής της. Η ανακάλυψη των αντιβιοτικών ενίσχυσε σημαντικά τη θέση αυτή. Οι προσπάθειες των περισσότερων που ασχολούνται με τον τομέα της υγείας επικεντρώνονται στον προσδιορισμό μιας αιτιολογικής κατάστασης με σαφείς και σταθερά όρια, και ενός συγκεκριμένου τρόπου αντιμετώπισής της σε μορφή έτοιμων συνταγών. Η ανθρωπότητα συνεχίζει να διακατέχεται από το όνειρο της πανάκειας, η οποία συνδέεται με την ανακάλυψη μιας ουσίας που θα επιτρέψει να επιτυγχάνονται οι θεμιτοί στόχοι: να θεραπεύονται οι αρρώστιες, να βελτιώνεται η μνήμη, να ανακτούνται στιγμιαία οι δυνάμεις του οργανισμού. Δεν αποκλείεται, ένα σημαντικό μέρος αυτών των τάσεων να υποκινείται από τα συμφέροντα της φαρμακοβιομηχανίας, αλλά οι ίδιες οι τάσεις των ανθρώπων, βασισμένες στις υπολειμματικές παιδικές αντιλήψεις έχουν σαφώς περισσότερη σημασία. Ωστόσο, το τελευταίο χρονικό διάστημα ενισχύεται η πολυπαραγοντική προσέγγιση του κάθε ζητήματος και αποφεύγεται η αυστηρή οριοθέτηση των καταστάσεων. Όσον αφορά το συγκεκριμένο φάρμακο, οι πληροφορίες είναι άφθονες στο διαδίκτυο όπως για παράδειγμα εδώ http://www.galinos.gr/web/drugs/main/drugs/zoxil.



Λιλικα    28/02/2014 22:31
Καλησπέρα σας. Εδώ και 15 περίπου χρόνια κάνω χρήση του φαρμάκου Dumyrox. Έχω προσπαθήσει στο παρελθόν να το σταματήσω αλλά η επανεμφάνιση των συμπτωμάτων με έκανε να σταματήσω την προσπάθεια. Έκανα πριν 2 χρόνια ψυχανάλυση και έκτοτε είμαι πάρα πολύ καλά. Η ψυχανάλυση με βοήθησε να εντοπίσω και να λύσω τα προβλήματα που με είχαν αναγκάσει να καταφύγω στο φάρμακο. Αυτή τη στιγμή είμαι στην καλύτερη φάση της ζωής μου, δεν έχω άγχος, δεν έχω συμπτώματα, θέλω να κάνω ένα μωρό και αποφάσισα μόνη μου να σταματήσω σταδιακά το φάρμακο (έχω χάσει τελείως την επαφή μου με τον γιατρό που μου το χορήγησε αρχικά). Έπαιρνα 100m κάθε βράδυ. Πριν 20 μέρες το μείωσα στο μισό και πριν 10 μέρες σε 1/4. Το 1/4 μου έχει φέρει έντονη ζάλη,ατονία και πόνους στον αυχένα. Εδώ πρέπει να σημειώσω ότι το παλεύω \\\\\\\"παλικαρίσια\\\\\\\" και δεν με φοβίζουν τα συμπτώματα απλά με ταλαιπωρούν. Θεωρείτε ότι χρησιμοποίησα λάθος μέθοδο? Γνωρίζετε πότε θα σταματήσουν τα συμπτώματα? Τέλος θα ήθελα να μου πείτε εάν η χρήση του φαρμάκου είναι επικίνδυνη σε περίπτωση που τώρα που το σταματάω μπορεί και να είμαι έγκυος? Σας ευχαριστώ πολύ και θα εκτιμούσα μια απάντησή σας.

Η επιμονή των συμπτωμάτων, η οποία εκδηλώνεται με την αδυναμία διακοπής της φαρμακευτικής υποστήριξης, από μόνη της υποδηλώνει την ελλιπή αντιμετώπιση των αρχικών ψυχολογικών αιτιών και σημαίνει ότι η επίτευξη της ψυχικής ισορροπίας, βασισμένης στην αλλαγή των αντιλήψεων, δεν έχει ολοκληρωθεί. Στις περιπτώσεις αυτές η «βίαια» ή η εθελουσία διακοπή της αγωγής, χωρίς την εξασφάλιση της αναγκαίας ψυχολογικής βάσης και προεργασίας, συνήθως συνοδεύεται από τα αποτελέσματα, αντίθετα με τα θεμιτά, προκαλώντας την επιδείνωση.



Νικος    14/02/2014 05:19
αν καταλαβα σωστα το αν θα με πειραξουν τα anafranil 250 mg και ladose 80 mg ειναι θεμα οργανισμου?

Ακριβώς, η αντίδραση σε μια φαρμακευτική αγωγή είναι θέμα ιδιοσυγκρασίας του κάθε οργανισμού.



alexandros    04/01/2014 14:02
Χρόνια Πολλά και Καλή Χρονιά. Θα ήθελα την βοήθεια σας σχετικά με πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο αδελφός μου. Ο αδελφός μου είναι 34 ετών και έχει Ι.Ψ.Δ. Η γιατρός του έδωσε το φάρμακο zyprexa. Ξεκινήσαμε στις 10/9/2013 με 5mg, στις 11/10/2013 πήγε στα 7,5 mg και απο τις 07/11/2013 μέχρι και σήμερα λαμβάνει 10mg. Από τις 14/11/2013 έως και σήμερα παίρνει παράλληλα και το zoloft 100mg /μερα. Ενώ δείχνει η θεραπεία του ευτυχώς, πλέον να πηγαίνει καλά (είχαμε περάσει πολύ δύσκολες κατ/σεις), αντιμετωπίζει πρόβλημα ότι δεν έχει εκσπερμάτωση. Αυτό παρουσιάστηκε όταν άρχισε να παίρνει το Zoloft 100 mg. Στις οδηγίες χρήσης του φαρμάκου αναφέρει τέτοια παρενέργεια. Υπάρχει κάτι που μπορεί να τον βοηθήσει σε αυτό το πρόβλημα ? Δυστυχώς αυτό που του συμβαίνει τον ρίχνει ψυχολογικά και φοβάμαι μήπως σταματήσει την θεραπεία η οποία δείχνει καλά αποτελέσματα. Ευχαριστώ εκ των πρωτέρων.

Αγαπητέ Αλέξανδρε, υπάρχουν κάποια αντικαταθλιπτικά σκευάσματα, τα οποία φημίζεται πως δεν παρουσιάζουν τόσο έντονες διαταραχές στον τομέα της σεξουαλικότητας.



Alexis    02/01/2014 15:29
Καλησπέρα. Ο αδελφός μου είναι 34 ετών και έχει Ι.Ψ.Δ. και η γιατρός του έδωσε το φάρμακο zyprexa. Ξεκινήσαμε στις 10/9/2013 με 5mg, στις 11/10/2013 πήγε στα 7,5 mg και απο τις 07/11/2013 μέχρι και σήμερα λαμβάνει 10mg. Απο τις 14/11/2013 έως και σήμερα παίρνει παράλληλα και το zoloft 100mg /μερα. Παρατήρησα τις τελευταίες ημέρες ένα τρέμουλο στο χέρι του. Αυτό λογικά είναι κάποια παρενέργεια του zyprexa. Αυτό το τρέμουλο θα φύγει με τον καιρό ή αφου σταματήσει την λήψη του zyprexa? Υπάρχει κύνδινος με την λήψη του zyprexa να πάθει Parkinson? Αν ναι αυτό μπορεί να συμβεί σε κάποιον που πέρνει χρόνια το zyprexa ή μπορεί και σε κάποιον που το λαμβάνει για διάστημα πχ ενός έτους? Ευχαριστώ εκ των πρωτέρων.

Αγαπητέ Αλέξη, ο ακούσιος τρόμος των άνω άκρων αποτελεί μια εκδήλωση των εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων ως πιθανή παρενέργεια της υψηλής για το συγκεκριμένο άτομο δοσολογίας των αντιχωσικών φαρμάκων, δεν είναι ταυτόσημος με τη νόσο PARKINSON, και υποχωρεί σταδιακά με τη μείωση της δοσολογίας ή διακοπή της αγωγής.



γεωργια    29/12/2013 22:30
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ!ΟΝΟΜΑΖΟΜΑΙ ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΑΤΑ(ΠΡΙΝ 1 ΜΗΝΑ) ΔΙΕΚΟΨΑ ΜΙΑ ΨΥΧΟΦΑΡΜΑΚΟΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΙΔΕΟΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΜΟΥ.ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ, ΚΥΡΙΩΣ ΚΑΙ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΜΟΥ ΜΕ ΕΧΟΥΝ ΠΙΑΣΕΙ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΜΟΥ, ΔΥΣΚΟΛΕΥΟΜΑΙ ΝΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΘΩ ΚΑΠΟΥ ΚΑΙ ΣΥΧΝΑ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΟΜΑΙ.ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΥΡΙΩΣ ΜΕ ΕΝΟΧΛΕΙ, ΚΑΙ ΤΟ ΕΧΩ ΕΝΤΟΠΙΣΕΙ, ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΑΡΝΗΤΙΚΑ(ΤΙ ΕΚΑΝΕ, ΤΙ ΕΙΠΕ, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΕ Κ.Α)ΜΗΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΜΟΥ ΤΕΛΙΚΑ Ή Η ΠΑΥΣΗ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ(ENTACT 10*1) TA ΕΦΕΡΕ ΣΤΟ ΦΩΣ? ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ.

Αγαπητή Γεωργία, οι ανασφάλειες δομούνται κατά την ανατροφή, όταν διαμορφώνονται οι ιδιαιτερότητες της μελλοντικής προσωπικότητας. Η διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής μπορεί να σταθεί ως αφορμή για την εντονότερη εκδήλωσή τους, αλλά σίγουρα δεν αποτελεί την πρωταρχική αιτία.



maraki    10/12/2013 15:25
καλησπερα κυριε κοτανιδη..εδω και 10 μηνες υποφερω απο καταθλιψη (νομιζω)στην αρχη ξεκινησε σαν κριση πανικου τρομερο ανχος δεν μπορουσα να βγω απ το σπιτι μου με επιανε τρομος επισκεπτικα εναν ψυχιατρο και αυτοσ μου διαβεβαιωνε συνεχως πως δεν εχω καταθλιψη μου εδωσε χαναξ και εντακτ σε ενα μηνα μεσα μου σταματισε τα χαναξ και με τον καιρο αρχισα να νιωθω καλητερα δεν ειχα φουκ διαθεση αλλα τουλαχιστον εβγαινα καμια βολτα γελουσα οταν τελιωσε η θεραπεια και σταματισα τα χαπια μετα απο δυο μηνεσ το προβλημα ξανα εμφανιστικε και αυτην την φορα με δυσκολευη αομα περισωτερο τωρα ξανα αρχισα τα χαναξ και μου εγραψε και ζολοτριν γιατρε υπαρχει περιπτωση να εχουβ γινει σοωαροτερα τα πραγματα και να μην καταφερω να το ξανα ξεπερασω?ο γιατοσ μου με διαωεωαιωνει πωσ θα γινω καλα!υπαρχει περιπτωσει να μην ξανα αισθανθω ποτε οπως παλια?

Αγαπητή maraki, τα φάρμακα μειώνουν τις εξωτερικές εκδηλώσεις, αλλά δεν αντιμετωπίζουν τις αιτίες των ψυχολογικών προβλημάτων, οπότε η κάθε διακοπή της αγωγής αργά ή γρήγορα συνοδεύεται από την επανεμφάνιση των συμπτωμάτων εφόσον οι αρχικές αιτίες παραμένουν ενεργές.



κωστας    09/12/2013 04:37
Έχω σκπ 9 χρόνια σταμάτησα εδώ και ένα χρόνο κάπνισμα αναψυκτικά κτλ και τώρα πια εδώ και 6μηνες έχω ζάλη και αστάθεια υπόταση ορθοστατικη οπότε κάνω ιντερφερονη 3 -4 μέρες ζαλες πονολεφαλο έντονο και υποτασεις ποτέ πριν δεν είχα τα ίδια τόσα χρόνια το έψαξα έκανα όλες τις εξαιτασεις μαγνητική δεν έχω καμία εστία ανοικτή καινούργια δε βρηκανε τίποτα πουθενά αλλα έχω ακομα το θέμα με υπόταση όταν κάνω το φάρμακο ο γιατρος μου λέει ότι δεν είναι αυτο αλλα κατάθλιψη όμως κατάθλιψη δεν παίζει και μπορώ να το αποδείξω γιατι απλα έχω ενδιαφέροντα και όρεξη για τα πάντα πιστεύω πρέπει να σταματήσω την ιντερφερονη εγινα καλά και με διαλύει επειδή δε την σηκώνει ο οργανισμός πέστε μου σας παρακαλω τι να πράξω μια γνώμη ευχαριστώ

Αγαπητέ Κώστα, αν και υπάρχουν περιπτώσεις απόρριψης των μεθόδων της συμβατικής ιατρικής και επιτυχημένης αντικατάστασής της από άλλους τρόπους προσέγγισης, εντούτοις η απόφαση του τρόπου αντιμετώπισης του κάθε προβλήματος είναι καθαρά θέμα προσωπικών επιλογών, όταν ο καθένας αναλαμβάνει προσωπικά την ευθύνη για τη συνέχεια της προσπάθειας και για τις τυχόν συνέπειες.



Ρένακι    25/11/2013 10:48
Γεια σας γιατρέ.Τον Αύγουστο του 2012 παρουσίασα συμπτωματα κατάθλιψης,καψίματα σε διαφορα μέρη του σώματος,στο στομαχι στην ηβη,και\\\'\\\'εσωτερικό\\\'\\\' τρέμουλο στα πόδια,συνεχές κλάμα,κόντεψα να πάθω και ανορεξία την οποία μόνη μου διπιστωσα και με τρομερή θέληση και με το ζόρι έτρωγα.Ο νευρολόγος μου έδωσε αρχικώς zanax 0.50 ενα το πρωί και ενα entcat των 10.Το βραδυ έπαιρνα το lexotanil των 1.50.Σε σύντομα χρονικο διάστημα τα συμπτώματα, το τρέμουλο ,άρχισε να υποχωρεί σταδιακά,οχι ομως και τα \\\'καψιματα\\\'\\\' που τα ένοιωσα και στην καρδιά και πανικοβληθηκα,οποτε πηγα παλι στον νευρολόγο και μου αύξησε το entact απο τα 10 στα 20 μλγ.Αυό έγινε αν θυμαμαι καλα τον Φεβρουαριο του 2013.Σιγα-σιγα και νοιώθοντας καλλίτερα έκοψα το zanax,και πολλές φορές δεν παιρνω ούτε το lexotanil,όμως συνεχίζω το entact,οπως μου είχε πει και ο γιατρός μου τότε,αυτό να μην το κόψω.Επειδή όμως έχει περάσει 1,5 χρόνος που το παίρνω, μήπως θα έπρεπε να το μειώσω σιγα-σιγα;Σ εκείνο που θέλω την γνώμη σας είναι το εξής:Παρατηρώ φουσκώματα στην κοιλια,ειναιίσως λόγω ηλικίας;είμαι 64 πλέον ,είτε την \\\'\\\'ζημιά\\\'\\\'την κάνει το entact; με έχει πιάσει μανία με τα γλυκά,πάντα βέβαια είχα αδυναμία στα γλυκά αλλά τώρα το έχω παρακάνει.Αλλά και γλυκό να μην φάω η ζυγαριά τραβαει την ανηφόρα.Μήπως είναι τα γλυκά συμπτώματα οτι εχω \\\'\\\'πρόβλημα\\\'\\\' ακόμα;το οποίο προέκυψε απ την δύσκολη ζωή που πέρασα, σε συναισθηματικό επίπεδο,και ήρθε το αποκορύφωμα με τον θάνατο του αδελφού μου πριν 3 χρονια,και μη έχοντας δική μου οικογένεια.Θα μου συστήνατε ίσως και ψυχοθεραπεια;δεν θέλω να παίρνω πια φάρμακα αλλά φοβάμαι μήπως επανέλθουν εκείνα τα φοβερά που ένοιωθα.Τουλάχιστον τώρα δεν κλαίω συνεχώς δέν τρέμω,είμαι πολύ πιο ήρεμη,αν και μερικές φορές μόλις τρομάξω με κάτι εμφανίζονται τα καψίματα ΚΥΡΙΩΣ στην ήβη.Βέβαια το καλοκαίρι και ενώ ήμουν έτοιμη να μπω στην θάλασσα και κουβέντιαζα με την παρέα μου ένοιωσα το καψιμο στο στήθος,το οποίο το \\\'\\\'κοντρολάρισα\\\'\\\'σκεπτόμενη οτι γνωστο τι μου συμβαίνει.Συγγνώμη για την πολυλογία μου, σας ζάλισα φοβάμαι,θα περιμένω την απαντησή σας και σας ευχαριστω θερμώς γι αυτήν.

Αγαπητή Ρένακι, επειδή τα φάρμακα δεν αντιμετωπίζουν τις αρχικές αιτίες των ψυχολογικών προβλημάτων, συνήθως η οριστική τους διακοπή δεν είναι εφικτή εάν δε συνοδεύεται από την αντίστοιχη αλλαγή της ποιότητας ζωής, βασισμένη στη διαφοροποίηση των αντιλήψεων και κατά συνέπεια της συμπεριφοράς και των επιλογών. Ωστόσο, ακόμα και αν επιτευχθεί η ικανοποίηση με την καθημερινότητα, η αποκοπή από την φαρμακευτική υποστήριξη απαιτεί πολύ προσεκτική προσέγγιση και έλλειψη της βιασύνης, πάντα συνοδευόμενη από επιμελή παρατήρηση και διαρκή εκτίμηση της κατάστασης από τον ίδιο τον ενδιαφερόμενο.



ΜΙΧΑΕΛΑ    23/11/2013 00:32
Καλησπερα.Πασχω απο καταθλιπση 3 χρονια.Κανω θεραποια με vanlafaxine και stelminal.Η θεραποια με βοηθισε αρκαιτα μπορο να πω.Αλλα συνεχηζω να εχω κρησησ ζαλαδεσ και στρεσ.Τι πρεπι να κανω?Εχω κουραστη παρα πολη.

Αγαπητέ ΜΙΧΑΕΛΑ, η μη ικανοποιητική ανταπόκριση στη φαρμακευτική αγωγή συνήθως υποδηλώνει την υπεροχή της δύναμης των αιτιών επί της ισχύς των φαρμάκων και αντιμετωπίζεται είτε με την αύξηση της δοσολογίας, είτε με την αλλαγή της αγωγής, είτε με περισσότερο ουσιαστική παρέμβαση στις αρχικές αιτίες με τη μορφή της γνώσης και στοχευμένων επιλογών και συμπεριφοράς.



Σελίδες:   << | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>