ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 396 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Φάρμακα


Μαρθα    12/11/2013 00:42
εδω κ 5 χρονια ανακαλυψα οτι ολα αυτα που παθαινα ηταν κρισεις πανικου σε βαρια μορφη,εκανα αγωγη με xanax των 0,25 την ημερα κ sipralex των 10mg.τωρα εχω φτασει να παιρνω κτων 1 mg zanax κ μπορει κ δυο την ημερα κ φυσικα τα αντικαταθλιπτικα τα εχω σταματησει.δουλευω ολη μερα σχεδον προσπαθω να κανω πραγματα που φοβομουν αλλα δυστυχως μονο οταν παιρνω το αγαπημενο μου οπως το λεω εγω ζαναχ.χωρις αυτο δεν μπορω να ζησωπαθαινω κρισεις.δεν ξερω τι να κανω.ολοι μου λενε πως πρεπει να τα σταματησω δυστυχως ομως δεν μπορω.ξερω θα μου πειτς δεν υπαρχει δεν μπορω αλλα δεν θελω,ισως ετσι να ειναι δεν θελω να ξαναπερασω αυτα που περασα πριν πενντε χρονια επι 6 μηνες κ κανεις γιατρος η ειδικος δεν μπορουσε να καταλαβει τι εχω.

Αγαπητή Μάρθα, η έντονη αρνητική στάση των περισσότερων ανθρώπων για τη χρήση των αγχολυτικών σκευασμάτων, η οποία ταυτίζεται στην αντίληψή τους με τη χρήση ναρκωτικών ουσιών, ενδεχομένως να οφείλεται στον περιορισμό της ελεύθερης πώλησής τους στα πλαίσια της προσπάθειας περιορισμού της κατάχρησής τους από εξαρτημένα άτομα. Διότι κανείς δεν επιμένει ή δε συμβουλεύει τους άλλους για παράδειγμα να σταματήσουν την αντιυπερτασική αγωγή. Εκεί, όπως εύκολα διαπιστώνεται, η ανάγκη της χρόνιας ή εφ’ όρου ζωής χρήσης της φαρμακευτικής υποστήριξης γίνεται αποδεκτή χωρίς αντιρρήσεις.



γιαννης    10/11/2013 00:45
Καλησπερα σας ειμαι 38 ετων.απο το 2009 εχω ξεκινησει θεραπεια λογω ιδεοψυχαναγκαστικης και αγχωδους διαταραχης…..ειχα πολλες κρισεις πανικου οπως ταχυκαρδιες κρυους ιδρωτες πονους στο στηθος μουδιασματα,αυξημενη πιεση,και γενικοτερα αρνητικες σκεψεις για ολα τα πραγματα και πολλες φοβιες οτι θα πεθανω απο ολα αυτα τα συμπτωματα….επισκεφτηκα πολλους γιατρους για εξετασεις…και δεν βρηκαν τιποτα παθολογικο,,εκανα μεχρι και εγκεφαλογραφημα….ολοι οι γιατροι επεμεναν να επισκεφτω εναν ψυχιατρο διοτι ολα αυτα τα συμπτωματα φαινοντουσαν να ειναι ψυχοσωματικα….πηρα λοιπον την αποφαση και επισκεφθηκα εναν,,αφου τα ειπα ολα,εδειξα εξετασεις ο γιατρος αποφασισε οτι επασχα απο ιδεοψυχαναγκαστικη διαταραχη και πολυ αγχος και με συμβουλεψε να ξεκινησω θεραπεια…..απο το 2009 λοιπον ξεκινησα με καθημερινη ληψη ζολοφτ των 100 ml,σε συνδυασμο με xanax…..τον πρωτο καιρο ειχα συμπτωματα οπως περισσοτερες ταχυκαρδιες κρυους ιδρωτες και μειωμενη σεξουαλικη λιμπιντο…ολα αυτα αρχισαν να περνανε μετα απο 3-4 μηνες…αρχισα να αισθανομουν πολυ καλυτερα,μεσα σε λιγους μηνες ειχαν εξαφανιστει τα περισσοτερα συμπτωματα και αρχισα να εχω παλι ορεξη για ολα τα θεματα,παρεες εξοδους καιοχι αρνητικες σκεψεις…με βοηθησαν παρα πολυ αυτα τα φαρμακα…εκανα λοιπον καμια δεκαρια επισκεψεις στο ψυχιατρο…οσπου καποια στιγμη δεν ειχα κατι αλλο να πω και απλα εδεινα το παρον μια φορα το μηνα για καποιες ερωτησεις απο το γιατρο για τη προοδο μου,τα xanax τα ειχα μειωσει παααρα πολυ αλλα το ζολοφτ οχι….απο το 2012 και μετα ο γιατρος που ξαναεπισκεφθηκα ηταν νευρολογος-ψυχιατρος.και ξεκινησε να μου κοβει σιγα σιγα τα ζολοφτ,απο καθε μερα σε 5 φορες τη βδομαδα μετα απο καθε τριμινο περιπου και ενα χαπι λιγοτερο…ετσι εφτασα σημερα να παιρνω ακομα δυο την εβδομαδα…ειχα βεβαια πολυ καιρο να επισκεφτω γιατρο.._κανα χρονο) τα επαιρνα μονος μου με την τοτε συνταγη,δηλαδη δυο την εβδομαδα.με ολη αυτη τη μειωμενη αγωγη,δεν ειχα κρισεις πανικου,παρα μονο οταν φοβομουν για κατι ,πχ οταν ειναι να επισκεδτω καποιον γιατρο για μια συνηθισμενη εξεταση αιματος μπορει να μουδιασω απο το αγχος…αλλα με ενα xanax μου περνα γρηγορα….τελοσπαντων…ειπα να κοψω τα ζολοφτ μονος μου,ετσι τα αφησα μια εβδομαδα περιπου..αρχισα να αισθανομαι κατι περιεργες ζαλαδες σαν κατι να χτυπαγε το νευρικο μυ συστημα,ημουν σα ζαυλακωμενος,,κατι δε πηγαινε καλα…αμεσως πηγα σε ενα γιατρο ψυχιατρο να με συμβουλεψει…και μουειπε οτι η προηγουμενη θεραπεια,δηλαδη οτι κοβοντας τα ζολοφτ σταδιακα δεν αναφερεται πουθενα στη ψυχιατρικη,,και οτι στην ουσια δυο που επαιρνα την εβδομαδα εινα σαν να εχω κοψει τε θεραπεια,με συμβουλεψε λοιπον να ξαναρχισω καθε μερα απο μισο ζολοφτ για δεκα μερες και μετα ολοκληρο των 100,,,θα ηθελα και μια αλλη γνωμη σας παρακαλω γιατι εχω μπερδευτει αρκετα……αν ειναι να ξαναρχισω μια πετυχημενη θεραπεια γιατι να αρχισω με μισο χαπι και οχι ολο μαζι,,,εχω ηδη 4 χρονια θεραπειας με ζολοφτ….οντως μου εκανε καλο…αλλα ως ποτε.ο τελευταιος γιατρος μου ειπε οτι αν ενα φαρμακο μας κανει καλο δεν υπαρχει λογος να το σταματησουμε…ειναι λοιπον πισωγυρισμα αυτο που κανω τωρα.το οτι ειχα μειωσει τη θεραπεια,δεν ηταν και το καλυτερο,αλλα δεν ειχα πλεον κρισεις πανικου ουτε φοβιες,παρα μονο,διαφορους ψυχαναγκασμους σκεψεων,διαφορα κολληματακια του μυαλου οπως πχ..αν δω κατι επανω μου να αρχιζω να το ψαχνω ανυσηχητικα μηπως εχω κατι και αρχιζω και διαβαζω απειρες βιβλιογραφιες τι να ειναι αυτο και αρχιζουν οι αρνητικες σκεψεις..αλλα οχι κρισεις πανικου…πολλες φορεςεπαναλαμβανω κινησεις συνεχως χωρις καποιον λογο,,αυτο γινοταν ποολες φορες στην αρχη τωρα πολυ πιο λιγο,και επισης πολλα μα πολλα νευρα,δηλαδη δε μπορω να δεχτω ευκολα τα ελλατωματα καποιου συνανθρωπου μου και απο μεσα μου κανω πολυ αρνητικες κριτικες γιαυτον…με το παραμικρο παντως συμβαινει αυτο,καποιες φορες το ελεγχω καποιες οχι.σιγουρα παντως δεν εχω γιατρευτει εντελως απο τουε ψυχαναγκασμους..αλλα καμια σχεση οπως πριν 4 χρονια που ολα ηταν σε απιστευτη ενταση…τωρα εχω πολλες ορεξεις για πολλα πραγματα και πολλα ενδιαφεροντα,που τοτε ηταν ανυπαρχτα….λοιπον κανω καλα που ξαναρχιζω αυτη την αγωγη…θα ηταν σωστο να κρατησει ακομα πολλα χρονια???για την υγεια μου ειναι καλο???θα μπορεσω ποτε να απεξαρτηθω απο το ζολοφτ..αν ειμαι βεβαια εξαρτημενος,,,εγω δ νοιωθω ετσι,αλλα οταν πηγα να το κοψω ενοιωσα…καπως και αυτο φανηκε…..να ακουσω τη γνωμη του γιατρου μου..(ο συγκεκριμενος μου μιλαγε σα να ειχε ανοιχτο βιβλιο και μου διαβαζε τη βιβλιογραφια…δε ξερω μπορει να εχω και αδικο..παντως με αγχωσε η τελευταια μου επισκεψη αντι να με κανει να νοιωσω καλυτερα,σε ενα μηνα θα με ξαναδει…..αν ξαναρχισω παλι καθημερινα υπαρχει περιπτωση για καποιο πισωγυρισμα????…..ολα αυτα τα τελευταια συμπτωματα που σας αναφερα θα βοηθηθουν εκ νεου??? ευχαριστω πολυ και περιμενω την απαντηση σας…για να [αρω τη σωστη αποφαση.

Αγαπητέ Γιάννη, επειδή τα φάρμακα δε μπορούν να αντιμετωπίσουν τις αιτίες των ψυχολογικών συγκρούσεων και παρεμβαίνουν μόνο στο βαθμό των αρνητικών επιπτώσεών τους, η διακοπή της φαρμακευτικής υποστήριξης αργά ή γρήγορα συνοδεύεται από την επανεμφάνιση των προηγούμενων συμπτωμάτων ή κάποιας διαφοροποίησής τους. Ενώ η αποτελεσματική, αιτιολογική αντιμετώπιση των ψυχολογικών δυσλειτουργιών επιτυγχάνεται περισσότερο μέσω του εμπλουτισμού της γνώσης για τον εαυτό, της ικανοποίησης των πραγματικών, προσωπικών αναγκών και της πιο εύστοχης διαχείρισης της καθημερινότητας του συγκεκριμένου ατόμου.



Βασίλης    07/11/2013 14:19
Γιατρέ υποφέρω από αγχώδη διαταραχή που εκδηλώνεται ότι έχv κάποιο ακόμα και μικρό πρόβλημα υγείαw. Πριν δυο χρόνια είχα περάσει μια ιστορία με άγχος από κάποιες βουβουνωκήλές όπου μου δόθηκε αγωγή Cipralex και Ταβόρ. Μπόρεσα όμως να το ξεπεράσω και έκοψα και τα δύο φάρμακα, άρχισα να γυμνάζομαι πάλι και ήμουν χαρούμενος. Τον Σεπτέμβριο όμως τραυμάτισα την πλάτη μου. Παρά το γεγονός ότι οι εξετάσεις δεν έδειξαν κάτι σοβαρό αγχώθηκα πολύ και άρχισα δειλά δειλά να παίρνω κάποιο Ταβόρ που είχα στο σπίτι (4 χάπια των 2.5mg κομμένα) διακεκομμένα σε περίοδο ενός μήνος, Την περασμένη εβδομάδα αποφάσισα να τα κόψω λόγο φόβου εξάρτησης όμως έπαθα τρομερή ζαλάδα, φοβία, ιλλίγους. Αφού δεν κοιμήθηκa τέσσερις ημέρες πήρα 1 Ταβόρ και αμέσως με έπιασε ο ύπνος. Τώρα νιώθω ότι το θέλω όλο και περισσότερο αλλά ταυτόχρονα με κάνει να νιώθω χάλια. Ο ψυχολόγος μου ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει περίπτωση να έχω εθιστεί σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα αλλά δεν είμαι τόσο σίγουρος. Η δικιά σας γνώμη ποιά είναι;

Αγαπητέ Βασίλη, ο φόβος για τον εθισμό από θεραπευτικές δοσολογίες των αγχολυτικών φαρμάκων είναι ένας μύθος, βασισμένος στην αμάθεια ή ημιμάθεια. Η εξάρτηση από οποιοδήποτε φάρμακο έχει δυο συνιστώσες: Η πρώτη σχετίζεται με την άμεση σωματική εξάρτηση και οφείλεται στην καταστολή παραγωγής κάποιων ουσιών στον οργανισμό, υπεύθυνων για συγκεκριμένες ρυθμιστικές δραστηριότητες. Όταν κάποια ρύθμιση πραγματοποιείται από εξωτερικούς παράγοντες με τη μορφή των φαρμάκων, ο οργανισμός αντισταθμιστικά μειώνει την εσωτερική παραγωγή για να διατηρήσει την ισορροπία. Για το λόγο αυτό, η απότομη διακοπή του φαρμάκου συνοδεύεται από τις στερητικές εκδηλώσεις, ενώ η βαθμιαία και σταδιακή αποκοπή από το φάρμακο επιτρέπει την ομαλή επάνοδο των φυσιολογικών λειτουργιών. //////////////// Η δεύτερη συνιστώσα έγκειται στην αντιμετώπιση των αρχικών αιτιών που έχουν προκαλέσει το συγκεκριμένο πρόβλημα, οι οποίες συνήθως αποτελούνται από ένα σύνολο των συνθηκών που ακολουθούν τον επιλεγμένο τρόπο ζωής. Όλα τα φάρμακα εκτός των αντιβιοτικών αντιμετωπίζουν μόνο τις συνέπειες των παθολογικών καταστάσεων, αφήνοντας ανέγγιχτες τις αρχικές αιτίες. Προφανώς και όταν η επιρροή των αρχικών αιτιών παραμένει, η διακοπή της φαρμακευτικής υποστήριξης συνοδεύεται από την επανεμφάνιση του προβλήματος. Επομένως, στη δεύτερη περίπτωση θα είναι πιο εύστοχο να γίνεται λόγος για τη μη υπέρβαση του προβλήματος, παρά για την εξάρτηση. //////////// Όσον αφορά τη συγκεκριμένη περίπτωση, ο φόβος του εθισμού στην ουσία δε διαφέρει από το φόβο το να μη πάθει κάποιος κάτι, και στοχεύει στην απόσπαση της προσοχής από τη δυσάρεστη καθημερινότητα, συνοδευόμενη από ψυχολογικές συγκρούσεις.



αρης    04/11/2013 10:57
γειά σας. παιρνω εδώ και 7βδομάδες σιπραλεξ 10μγ και ζαναξ δύο φορές από 0.5 .τις τελευταίες βδομάδες εχω αφάνταστα υπνηλία ζαλάδες σύγχυση και φόβο λιποθυμίας.το ειπα στο γιατρό μου κ μου είπε να κατέβω στα8μγ και βλέπουμε.εγώ ακόμα δεν αισθάνομαι καλά και υπάρχει περίπτωση να αλλάξω θεραπεία.φτου κ απ την αρχή.θυμάμαι όμως όταν άρχισα με 5μγ ήμουν καλά.η ερώτηση μου είναι αν αισθάνομαι καλά στα 5μγ δεν είναι επαρκή δόση ώστε να μείνω εκεί; ευχαριστω

Αγαπητέ Άρη, επειδή τα φάρμακα δεν αντιμετωπίζουν τις αιτίες των ψυχολογικών προβλημάτων και στοχεύουν στην εξάλειψη των αρνητικών εκδηλώσεών τους, ο κύριος γνώμονας της αποτελεσματικότητας της φαρμακευτικής παρέμβασης, κατά την προσωπική μου άποψη, αποτελείται από την υποκειμενική εσωτερική αίσθηση ικανοποίησης του πάσχοντα με την εξέλιξη της κατάστασής του.



Κύριος Γιώργος    01/11/2013 15:56
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ. ΕΔΩ Κ 5 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΝΩ ΑΓΩΓΗ ΜΕ ΤΟ SEROXAT ΤΩΝ 30. ΜΗΠΩΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΕΧΩ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΣΑΣ ΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΔΙΑΚΟΠΗΣ ΤΟΥ??? ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Αγαπητέ Κύριε Γιώργο, η επιστημονική άποψη επί της σταδιακής διακοπής ενός φαρμάκου πολλές φορές περιορίζεται από την επισήμανση της αναγκαιότητας τήρησης της σταδιακής διαδικασίας με παράλληλη αντιμετώπιση της κοινής ανάγκης στην επίτευξη των άμεσων και γρήγορων αποτελεσμάτων. Ωστόσο, παράλληλα είναι αναγκαίο να λαμβάνεται υπόψη ότι η επιτυχία της μακροπρόθεσμης πορείας χωρίς φαρμακευτική υποστήριξη έγκειται στην εξάλειψη των αρχικών αιτιών που είχαν εξ αρχής οδηγήσει στην εμφάνιση της προβληματικής κατάστασης. Είναι προφανές ότι χωρίς αυτό, ανεξάρτητα από τις προθέσεις του καθενός, όταν οι αρχικές αιτίες δεν αντιμετωπίζονται επαρκώς και συνεχίζουν να επηρεάζουν την ψυχολογία, με την πρώτη κατάλληλη αφορμή οι τυποποιημένες ψυχολογικές αντιδράσεις θα επανεμφανίζονται και θα εξαναγκάζουν στην εκ νέου προσφυγή στη χρήση της φαρμακευτικής λύσης, καθώς η ένταση των αρνητικών συμπτωμάτων είναι αρκετά επώδυνη και δεν επιτρέπει την ομαλή λειτουργία του ατόμου, αποκόπτοντάς το από τις καθημερινές του δραστηριότητες.



Ελένη    29/10/2013 16:03
Καλησπέρα σας. Εδώ και 14 μήνες, από τότε που γεννήθηκε η κόρη μου, αντιμετωπίζω διαταραχές στον ύπνο μου. Ενώ από πολύ νωρίς το μωρό κοιμάται όλο το βράδυ, εγώ είτε δε μπορώ να κοιμηθώ, είτε ξυπνώ κατά τη διάρκεια της νύχτας, χωρίς να μπορώ να κοιμηθώ ξανά. Τον Φεβρουάριο ξεκίνησα να βλέπω έναν ψυχίατρο, ο οποίος μου είπε ότι, παρόλο το ιστορικό μου (έχω περάσει κατάθλιψη πριν 15 χρόνια, που αντιμετώπισα με ladose) και βεβαρυμένη κληρονομικότητα (από τον πατέρα μου), δε βλέπει σημάδια κατάθλιψης. Μου συνταγογράφησε xanax. Ξεκινήσαμε με 1,5 mg και σταδιακά, με την καθοδήγηση του γιατρού μου, μειώναμε την ποσότητα. Τελευταία φορά τον είδα πριν το καλοκαίρι και μου είχε ζητήσει να προσπαθήσω να το κόψω τελείως. Προσπάθησα, αλλά δεν τα κατάφερα. Απλά μείωνα συνεχώς τη δοσολογία, ενώ ταυτόχρονα ξεκίνησα και ορμόνη Τ4 που μου συνέστησε η ενδοκρινολόγος μου. Μέχρι πριν λίγες μέρες έδειχνα να πηγαίνω πολύ καλά. Είχα φτάσει να κοιμάμαι καλά με 0,25mg και είχα σκοπό να δοκιμάσω ξανά τη διακοπή. Τις τελευταίες μέρες, όμως, έχω ξανά τα ίδια συμπτώματα. Ξυπνάω μέσα στο βράδυ και δε μπορώ να κοιμηθώ, αν δεν πάρω επιπλέον xanax (0,25). Γενικά, αν και είμαι αγχώδης τύπος, νιώθω καλά, δε νιώθω κατάθλιψη και έχω μόνο μεγάλη αγωνία να σταματήσω αυτά τα φάρμακα. Προσπαθώ να βρω την αιτία: έχω εξαρτηθεί? είναι λάθος η αγωγή? τα 0,25 mg απλά δε μου αρκούν? πρέπει να δω άλλο γιατρό? Σας ευχαριστώ πολύ.

Αγαπητή Ελένη, η έλλειψη της δυνατότητας αποκοπής από φαρμακευτική αγωγή οφείλεται στο γεγονός ότι τα φάρμακα δεν αντιμετωπίζουν τις αιτίες των ψυχολογικών συγκρούσεων, αλλά επηρεάζουν τις εκδηλώσεις τους, μειώνοντας το βαθμό των συναισθηματικών αντιδράσεων. Επομένως, με τη διακοπή της αγωγής, αργά ή γρήγορα η προβληματικότητα επανέρχεται, καθώς οι πηγές της παρέμειναν ανέγγιχτες. Ενώ όταν κάποιος θέλει να ξεφύγει από την εξάρτηση της φαρμακευτικής υποστήριξης (όχι από την εξάρτηση από το καθεαυτό το φάρμακο), τότε καλείται να αντιμετωπίσει επαρκώς τις αρχικές αιτίες του οποιουδήποτε προβλήματος που στην περίπτωση των ψυχολογικών συγκρούσεων εκφράζεται από την αντικατάσταση των σχετικών αντιλήψεων, από τη διεύρυνση της γνωστικής βάσης και από τη δραστική αλλαγή της δυσάρεστης ή αγχογόνης πραγματικότητας.



δημητρης    11/10/2013 20:39
καλησπερα.εδω και ενα μηνα περνω xanax 2mg 4. φορες τη μερα.επινα πολυ αλκοολ και για να το σταματισω ενας φιλος μου εδωσε τα χαπια.το αλκοολ το εκοψα.αλλα εθιστικα στα χαπια.πως μπορω να τα κοψω;

Αγαπητέ Δημήτρη, η σωματική εξάρτηση από ψυχοδραστικές ουσίες είναι σχετικά εύκολη και επιτυγχάνεται με την αργή και σταδιακή μείωση της δοσολογίας. Αλλά τη βάση του «εθισμού» αποτελεί η ψυχολογική εξάρτηση, η οποία βασίζεται στην ανάγκη καταπράυνσης των υπαρχόντων ψυχολογικών συγκρούσεων. Προφανώς εάν οι ψυχικοί προβληματισμοί δεν αντιμετωπιστούν αιτιολογικά, η ανάγκη αυτή θα ωθεί το συγκεκριμένο άτομο είτε στη συνέχεια της χρήσης, είτε στην αναζήτηση κάποιων αντικαταστατών της, καθώς ο ψυχικός πόνος είναι εξίσου οδυνηρός με το σωματικό, άσχετα με την αδυναμία αναγνώρισής του από τη μεγάλη μερίδα των ανθρώπων.



Αλεξανδρος    04/10/2013 06:53
Καλημερα σας κ. Κοτανιδη. Θα ηθελα να ρωτησω αν κατα τη διακοπη ενος ssri τα συμπτωματα διακοπης οφειλονται στην επαναρυθμιση των υποδοχεων και αν παιζει ρολο το down-regulation που συνεχιζει να ειναι σε μια υποδραστηρια κατασταση? Δεδομενου των παραπανω ειναι σωστο να ξεκινησει καποιος seroquel μετα τη διακοπη του ssri?( fluox). Εχουν αλληλεπιδραση? Ευχαριστω εκ των προτερων.

Αγαπητέ Αλέξανδρε, η εξωτερική παρέμβαση στη λειτουργία των υποδοχέων όντως απορυθμίζει τη δυνατότητα ανταπόκρισής τους, η οποία σταδιακά επανέρχεται με την εξίσου σταδιακή, ομαλή και αντίστοιχη διακοπή της παρέμβασης. Εάν η διακοπή είναι απότομη, η επαναφορά της λειτουργικότητας των υποδοχέων συνήθως διαρκεί περίπου δυο εβδομάδες. Στην περίπτωση της σταδιακής διακοπής η πλήρης επαναφορά επιμηκύνεται αντίστοιχα. Ωστόσο είναι αναγκαίο να θυμόμαστε ότι η επανεμφάνιση των αρχικών προβλημάτων προκαθορίζεται από το βαθμό αντιμετώπισης των αιτιών τους, οι οποίες στην περίπτωση της εξωτερικής παρέμβασης στις ψυχικές διαδικασίες μπορούν να αμβλυνθούν, αλλά δεν εξαλείφονται εάν δε συνοδεύονται από την αντίστοιχη αλλαγή της αντίληψης, του τρόπου σκέψης και συμπεριφοράς, και από την περισσότερο κατάλληλη διαμόρφωση της καθημερινότητας του συγκεκριμένου ατόμου.



Confused    24/09/2013 19:11
Γιατρέ καλησπέρα, Παίρνω LADOSE εδώ και χρόνια. Δεν με παρακολουθεί γιατρός. Αισθάνομαι ότι θέλω να το κόψω-θέλω να μην εξαρτώμαι από χάπια. Πως πρέπει να το κάνω? Με απ\\\\\\\'ευθείας διακοπή, με σταδιακή διακοπή ή με κάποιο υποκατάστατο?

Αγαπητή Confused, η οριστική αποκοπή από την ανάγκη φαρμακευτικής υποστήριξης προϋποθέτει την επίτευξη της ψυχολογικής ισορροπίας και της ικανοποίησης με την καθημερινότητα, η έλλειψη των οποίων και αποτελεί την κύρια πραγματική αιτία εκδήλωσης των ψυχικών προβλημάτων. Διαφορετικά η όποια διακοπή της αγωγής θα έχει προσωρινό χαρακτήρα, καθώς θα συνοδεύεται από το ενδεχόμενο υποτροπής με την πρώτη κατάλληλη στρεσογόνα αφορμή.



Γιωργος    12/09/2013 02:39
Γιατρε οσο αφορα το θεμα με την μητερα της κοπελας μου που μου απαντησατε ηδη, πιστευεται οτι με την καταλληλη φαρμακευτικη θεραπεια θα ξεπερασει το προβλημα που εχει μαζι μου η εφοσον της εγινε αρρωστη εμμονη δεν θα το ξεπερασει ποτε και θα ειμαστε με τον φοβο της αυτοκτονιας;Οι γιατροι ειπαν πως μια ζωη θα εχει προβλημα και ειμαι το κοκκινο πανι αλλα γιατι να μην συμβει το ιδιο και με τον επομενο;Σκεφτομαι πως ισως το ειπαν και για να ειναι καλυμενοι αφου δεν τους απασχολει αν θα συνεχισω την σχεση μου με την κορη της.Ευχαριστω

Αγαπητέ Γιώργο, τα φάρμακα δε μπορούν να αλλάξουν τις αντιλήψεις των ανθρώπων. Η αλλαγή αυτή επιτυγχάνεται μέσω της εκμάθησης, με την καταβολή σημαντικών προσπαθειών από το ίδιο άτομο (με ή χωρίς τη βοήθεια του ειδικού) και προϋποθέτει την ύπαρξη αρκετά ισχυρών κινήτρων, βασισμένων στην κατανόηση και στην αποδοχή του προβληματισμού της τρέχουσας κατάστασης.



Σελίδες:   << | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>