ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 414 Σελίδα: 26η Επιλέξτε κατηγορία:   


Φάρμακα


Eλενα    21/03/2011 03:26
Παίρνω καθημερίνα τα ακόλουθα φάρμακα. Depakine Crono 500mg {2 πρωί και 2 βράδυ}, Zoloft, 100mg (1 το βράδυ), Inderal 40 mg ( ,μισό πρωι, μισό μεσημέρι και μισό το βράδυ,) Lamictal 50 mg ( 1 πρωί και βράδυ.)τα τελευταία 2 χρόνια έχω πάρει 20 κιλά. Έχω βουλιμικές τάσεις.Το μόνο που θέλω να ρωτήσω η χρήση αυτών των φαρμάκων ευθυνοποιούνται για την αύξηση του βάρους? Ευχαριστώ για το χρόνο σας.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Έλενα, τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα μπορούν να προκαλέσουν την αύξηση του βάρους, αν και στην περίπτωση του Zoloft σπάνια παρατηρείται τέτοιο φαινόμενο. Αλλά πιο συχνά οι βοιλιμικές τάσεις οφείλονται στην ανάγκη συμπλήρωσης των θετικών συναισθημάτων, που καλούνται να καλύψουν τις ψυχολογικές συγκρούσεις του συγκεκριμένου ατόμου.



kabouras    04/03/2011 17:17
ειμαι 33 χρονων το 1987 επαθα επιληπτικη κρίση στη διαρκεια του υπνου και μου χορηγηθηκε tegretol 400 .το 1995 υσερα απο σταδιακη μειωση και αφου το εκοψα τελειως επαθα πάλι κριση στη διαρκεια του υπνου και παλι και απο τότε μεχρι και τον αυγουστο του 2010 επαιρνα 800 ml.Σημερα παιρνω 400 μονο βράδυ.Ωστοσο το 2006 μετα απο μια 3 ετια στρσογόνου εργασίας με ψυχολογικη πίεση περα απο καθε φαντασια σε συνδυασμό με μια μακροχρονη σχέση απο αποσταση άσχημη ποιοτικα πηρα για 6 μηνες cymbalta.Επειτα το 2008 μετα απο ενα τραυματικο οικογενειακο γεγονός,έρχεται και ο χωρισμος μου με δικη μου επιλογη σε συνδυασμο και με μια εγχειρηση στη μύτη με οδηγεί 2 φορα στα cymbalta gia 4 μηνες αυτη τη φορα.Επειτα το 2010 αφου εχω κανει νεα σχέση απο απ΄σταση αλλα και πάλι ωστόσο εχω βρει ενα υπέροχο άνθρωπο,γάμο,ανάληψη υπευθυνων καθηκόντων στη δουλεια,ταυτόχρονα μετάθεση και μετακόμιση σε αλλη πόλη και ταυτόχρονα διαζύγιο της αδερφης μου που έχει και ενα παιδάκικαταρρεω και παίρνω 3 φορα cymbalta gia 4 μήνες και πάλι.Στη διάρκεια του 4 μηνου γίνομαι θύμα ένοπλης ληστείας σε Τράπεζα.Οι διαπιστώσεις απο τη χρήση cymbalta ειναι.Νιωθω πιο ήρεμος ,πιο υπομονετικός,πιο ώριμος να αντιμετωπίσω προβλήματα,αντιλαμβάνομαι 100% τη θέση μου,είμαι πιο αποφασιστικός(περιμένω και το 1 μου παιδι και κατάφερα να φερω τη γυναίκα κοντά μου),εχω διαθεση για δημιουργία και καλή αίσθηση για τον ευατό μου.Τωρα εχω 1 μήνα που έκοψα το φάρμακο και ήδη νίωθω νευρα αυξημένα ,λιγότερη υπομονή,παιδιαρίζω και τα παίρνω όλα αστεία και ατην πλακα εχω γενικα μια νευρικότητα που μου βγαίνει η σαν βάρος και ελλειψη διάθεσης η σε εκνευρισμό.Θολώνω με λίγα λόγια.Ο ψυχτρος μου μου λεει πως δεν έχω αναγκη τα φάρμακα και μου είναι περιττα εγω όμως αισθάνομαι καλύτερα σαν φυσιολογικός ανθρωπος οταν τα παιρνω.Τι νακάνω;πως αλλιως μπορω να αντιμετωπίσω όλη αυτή την κατάσταση εκτος απο φαρμακα ωστε να είμαι σε μια φυσιολογική κατάσταση όπως οταν παίρνω cymbalta;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Kaboura, η ανάγκη ενός ανθρώπου για την λήψη της φαρμακευτικής αγωγής, που καλείται να μειώσει των βαθμό των ψυχολογικών εκδηλώσεων, μπορεί να καθοριστεί μονό από τον ίδιο, διότι οι ενοχλήσεις που αισθάνεται είναι μεν υποκειμενικές (δεν συνοδεύονται από κάποιες παθολογικές αλλοιώσεις), αλλά αρκετά επώδυνες ώστε να διαταράσσουν την ικανότητα του για καθημερινή λειτουργία. Όμως, τα φάρμακα δεν αντιμετωπίζουν τις αιτίες των ψυχολογικών συγκρούσεων. Η δράση τους εξασφαλίζει μονό την μείωση της έντασης των συμπτωμάτων. Για τον λόγο αυτό, η διακοπή τους συνοδεύεται από την επανεμφάνιση των ενοχλήσεων μετά από ένα διάστημα σχετικής ηρεμίας. Αιτίες των ψυχολογικών προβλημάτων συνήθως προέρχονται κατά κύριο λόγο κατά τη διάρκεια σύγκρουσης του ατομικού «θέλω» με το κοινωνικό «πρέπει», που έχουμε υιοθετήσει κατά την ανατροφή μας. Οι απαγορεύσεις και περιορισμοί, που έχουμε μάθει, δεν μας επιτρέπουν να παρακολουθούμε τις πραγματικές ανάγκες, διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα, και οδηγούν τις επιλογές μας σε άστοχες, ως προς πραγματικά θεμιτό αποτέλεσμα, πράξεις ή κινήσεις. Επομένως, εάν κάποιος έχει πραγματικά ισχυρά κίνητρα να ξεφύγει από την εξάρτηση του από τα φάρμακα, θα υποχρεωθεί να μελετήσει αρκετά τον εαυτό του, τις φυσικές ανάγκες του, τις αιτίες, που έχουν διαμορφώσει την αντίληψη του και τον ωθούν να αντιδρά με τους συγκεκριμένους τρόπους (αντίθετους με το πραγματικό του θέλω). Αυτό όμως είναι δαπανηρή και μακροχρόνια διαδικασία, που απαιτεί ανάλογες προσπάθειες. Έτσι, οι περισσότεροι άνθρωποι επιλέγουν την χρήση της φαρμακευτικής αγωγής, ώστε να πετύχουν πιο εύκολο και άμεσο αποτέλεσμα, χωρίς να λαμβάνουν υπ’όψη τους ότι οτιδήποτε εύκολο και γρήγορο έχει ανάλογη ποιότητα και διάρκεια ζωής.



Ηρα    18/02/2011 17:09
Αγαπητέ κύριε Κοτανίδη, Παιρνω σεροξατ και ξανάξ για 8 μήνες.Ομως επειδή πήρα πολλά κιλά ο γιατρός μου μείωσε το σεροξάτ των 20 σε μισό και πρόσθεσε συγχρόνως το λαντόζ των 20. Μετά την 3η εβδομάδα του καινούργιου σχήματος νιώθω υπνηλία, κούραση και πολυ κακή διαθεση,σχεδον καταθλιψη.Δυστυχώς ο γιατρός μου απουσιάζει και δεν μπορώ να επικοινωνήσω μαζί του. Πιστευετε οτι οφειλεται στη μειωση του σεροξατ ή στην προσθεση του λαντοζ;Σας ευχαριστώ

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Ήρα, υποθέτω πως στη περίπτωση σου είναι αρκετά δύσκολο να προσδιοριστεί άμεσα και από απόσταση η αίτια των φαινομένων που περιγράφεις. Η επιδείνωση μπορεί να οφείλεται σε ένα από τα τρία ακόλουθα: 1. Στη μείωση του Seroxat , 2. Στη πρόσθεση του Ladose, 3. Σε κάποια γεγονότα της καθημερινότητας σου που επηρέασαν την ψυχολογική κατάσταση. Επομένως, είναι αναγκαίο αρχικά να συλλογιστείς τι, από τα τελευταία συμβάντα της ζωής, και κατά πόσο θα μπορούσε να επηρεάσει την διάθεση σου. Εάν πραγματικά δεν βρεθεί κάτι, η επόμενη κίνηση θα στοχεύει την απάντηση μέσω των δοκιμών - πιο από τα δυο πρώτα ευθύνεται περισσότερο;



Μαρια    01/02/2011 15:07
Γιατρε ειμαι 14 χρονια με αντικαταθληπτικα φαρμακα.προσπαθησα να τα σταματησω αλλα δεν τα καταφερα.μονο με τη σκεψη με πιανει πανικος αν προσπαθησω νατα σταματησω...ομως ειμαι πολλα χρονια με φαρμακα και φοβαμε πως καποια στιγμη δε θα μπορουν να με βοηθησουν

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Μαρία, συνήθως τα φάρμακα λειτουργούν με ένα τρόπο, παρόμοιο με την λειτουργία των παυσίπονων σκευασμάτων, με τη μόνη εξαίρεση των αντιβιοτικών, όπου επιτυγχάνεται η επίδραση τους στην αιτία του προβλήματος. Σε όλες τις υπόλοιπες καταστάσεις τα φάρμακα επηρεάζουν ή μεμονωμένα την μια εκδήλωση (σύμπτωμα) , ή , στην καλύτερη περίπτωση – τον παθολογικό μηχανισμό, διακόπτοντας τον σε κάποιο στάδιο. Αυτό όμως σημαίνει, ότι η αιτία του προβλήματος παραμένει ανέγγιχτη, και συνεχίζει να τροφοδοτεί τον παθολογικό μηχανισμό. Γι’αυτό και προκύπτει η ανάγκη λήψης της φαρμακευτικής αγωγής, ουσιαστικά, εφ’ όρου ζωής. Εάν δεν αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η αιτία, προφανώς το φάρμακο είτε θα διακόπτεται με μεγάλη δυσκολία, είτε δεν θα μπορεί να κοπεί καθόλου. Στις περιπτώσεις των ψυχοδραστικών φαρμάκων, η λήψη τους σκοπεύει την αντιμετώπιση των ψυχολογικών συγκρούσεων. Οι συγκρούσεις αυτές προέρχονται κυρίως από την αντίφαση των αντιλήψεων του ατόμου με την πραγματικότητα. Ενώ, οι αντιλήψεις διαμορφώνονται από το σύνολο των γνώσεων του για τον εαυτό του και για τον κόσμο που τον περιβάλλει. Επομένως, εάν κάποιος θέλει πραγματικά να διακόψει την φαρμακευτική αγωγή, θα είναι υποχρεωμένος να αντιμετωπίσει την αιτία των προβλημάτων του, αλλάζοντας τις αντίληψης μέσω της διεύρυνσης της γνώσης για τον εαυτό του , για την κοινωνία, στην οποία λειτουργεί και για τους νόμους της φύσης γενικά.



ΔΕΣΠΟΙΝΑ    31/01/2011 11:18
ΓΙΑΤΡΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΠΑΙΡΝΩ ΤΑ STILNOX. Στην αρχη τα λαμβανα επειδή δεν μπορούσα να κοιμηθώ αλλά ακολούθως για ψυχολογικούς λόγους. Πιστεύω δηλαδή μόνο αν το πιω το χαπι θα κοιμηθώ. επειδή θέλω να μεινω έγκυος κατάφερα και μειωσα το χαπι σε 2 mg μέχρι σημερα και κοιμάμαι μια χαρά. Η ερώτηση μου όμως είναι αν τα 2 mg μπορούν να επηρεάσουν το έμβρυο. Εγώ από την πλευρ΄μου έχω κάνει απίστευτες προσπάθειες να κόψω τα 2 mg αλλά όταν πηγαίνω για ύπνο με πιάνει ο πανικός ότι χωρίς αυτή τη λίγη έστω δοσολογία δεν προκειται να κοιμηθώ. Ο γιατρός μου ο οποίος είναι παθολογος λέει τόση μικρή δοσολογία δεν επηρεάζει το έμβρυο. Να τον εμπιστευτώ;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Δέσποινα, δεν γνωρίζω για τις περιπτώσεις, στις οποίες είχε παρατηρηθεί ότι τα αγχολυτικά και υπναγωγά φάρμακα προκαλούν δυσπλασίες του εμβρύου. Όμως, στην περίπτωση των γυναικών, που δεν μπορούν να αποκοπούν από την ανάλογη φαρμακευτική αγωγή και σκέφτονται να κάνουν παιδιά, θα πρότεινα να αναρωτηθούν κατά πόσο είναι έτοιμες για την μετέπειτα διαδικασία ανατροφής τους; Διότι το θέμα των παιδιών δεν εξαντλείται μόνο με την γέννηση των σωματικά υγειές παιδιών, αλλά συνεχίζεται και μετά με τον στόχο ανατροφής και εκπαίδευσης των ισορροπημένων ατόμων που θα κληθούν να ανταπεξέρθουν στις απαιτήσεις της κοινωνίας. Ο βαθμός της ισορροπίας των παιδιών, που παίζει καθοριστικό ρόλο για την εύστοχη ανατροφή, αλλά και για την ομαλή σταδιοδρομία, άμεσα συσχετίζεται με τον βαθμό ισορροπίας των γονιών τους, και ειδικά της μητέρας, με την οποία το παιδί περνά περισσότερο χρόνο. Τα παιδιά διαμορφώνουν τις αντιδράσεις τους αντιγράφοντας τα σχήματα συμπεριφοράς των γονιών. Επομένως, οι γονείς που δεν έχουν ισορροπήσει ψυχολογικά, άθελα και αναπόφευκτα θα μεταφέρουν τους προβληματισμούς και τις συγκρούσεις στα παιδιά τους.



takis_tz    26/12/2010 13:27
Η σύζυγός μου, εδω και ενα χρόνο παίρνει cymbalta και centrac για να καταπολεμήσει το άγχος που έχει και θα συνεχίσει να τα λαμβάνει για 10 περίπου μήνες (μειώνοντάς τα σταδιακά), αφού όπως είπε ο θεράπων ιατρός της παέι πάρα πολύ καλα. Το ερώτημα είναι το εξής: Θέλουμε πολύ να κάνουμε δεύτερο παιδάκι, ο γιατρός της μας είπε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα και μπορούμε να κάνουμε προσπάθειες από τώρα. Ισχύει αυτο? Δηλ κατά την εγκυμοσύνη δεν θα δημιουργηθει πρόβλημα στην ίδια ή στο ένβρυο?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Τάκη, ως γνωστό η σωματική υγεία άμεσα εξαρτάται από την ψυχική κατάσταση του ανθρώπου και η ψυχική κατάσταση εξαρτάται όπως από τις συνθήκες, έτσι και από τις αντιλήψεις που διαμορφώνονται κατά την ανατροφή του. Η γέννηση του σωματικά υγιές παιδιού είναι μόνο ένα μικρό μέρος στο δρόμο εξασφάλισης της υγείας του, όπως σωματικής, έτσι και ψυχικής. Εγώ, στη θέση των γονιών που ανησυχούν για το κατά πόσο το έμβρυο θα επηρεαστεί κατά την σύλληψη και την εγκυμοσύνη, που εδώ κανείς δεν μπορεί να υποστηρίξει τις πιθανότητες με σιγουριά, ακόμα και να μη λαμβάνει η μητέρα καμία αγωγή, θα προβληματιζόμουν – κατά πόσο μπορεί κάποιος να μεγαλώσει ένα ισορροπημένο άνθρωπο όταν ο ίδιος δεν έχει ισορροπήσει και εκφράζει αυτό είτε με άγχος, είτε με κάποιο άλλο τρόπο; Διότι τα παιδιά δεν είναι για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες και άλυτες συγκρούσεις των γονιών τους, αλλά – να μπορέσουν να βαδίσουν στη ζωή τους, εύστοχα επιλύνοντας τα προβλήματα που αναπόφευκτα προκύπτουν στον κάθε άνθρωπο. Ενώ η ικανότητες επίλυσης τους άμεσα συσχετίζεται με την ψυχική ισορροπία.



Στέφανος    28/02/2008 05:42
Κύριε Κοττανίδη, τους τρεις τελευταίους μήνες παίρνω 2 xanax των 0,25mg καθημερινά και από τον πρώτο μήνα με βοήθησαν σημαντικά (ιδιαίτερα στο πρόβλημα χρόνιας αϋπνίας που αντιμετώπιζα και αυτό το διάστημα το έχω ξεπεράσει. Ήθελα να ρωτήσω για πόσο διάστημα θα πρέπει να συνεχίσω την αγωγή για να ξεπεράσω την αϋπνία και τα όποια ψυχολογικά προβλήματα(όπως βλέπω από τα άλλα μηνύματα παίρνω συγκριτικά μικρή δόση).

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Στέφανε ! Κατά την άποψη μου , τα ψυχολογικά προβλήματα , μια από τις εκδηλώσεις των οποίων είναι αϋπνία , δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν οριστικά φαρμακευτικά .



Γιάννης    26/02/2008 10:55
Εδώ και ενάμισυ χρόνο περίπου πάσχω από συμπτώματα ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής (έμμονες ιδέες, μη φυσιολογική εμμονή σε θέματα όπως η τάξη και η καθαριότητα). Προσπάθησα να τα αντιμετωπίσω φαρμακευτικά με τη λήψη cipralex και dumyrox, αλλά μου προκάλεσαν πολύ έντονες παρενέργειες (αϋπνία, νευρικότητα) με αποτέλεσμα να μην μπορώ να συνεχίσω τη θεραπεία για περισσότερο από μία εβδομάδα. Εδώ και ένα μήνα λαμβάνω remeron (15 mg κάθε βράδυ), το οποίο δεν μου έχει προκαλέσει ιδιαίτερα ενοχλητικές παρενέργειες, αλλά δεν μπορώ να πω ότι έχω δει ουσιαστική βελτίωση, καθώς υπάρχουν ημέρες που οι έμμονες ιδέες επανέρχονται και παραμένουν ιδιαίτερα βασανιστικές. Ενδείκνυται η συγκεκριμένη θεραπεία και πόση υπομονή θα πρέπει να κάνω ακόμη;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Γιάννη ! Αν και . κατά την αντίληψη μου , η αποτελεσματικότερη προσέγγιση των ψυχολογικών προβλημάτων επιτυγχάνεται μέσω της αντιμετώπισης των αρχικών αιτιών με την ψυχοθεραπεία , εντούτοις θα παρατηρούσα ότι η δόση των 15 mg είναι χαμηλότερη της μέσης θεραπευτικής κατά ήμισυ .



Γιωργος    23/02/2008 04:17
Χαιρεται!Το καλοκαιρι του 2004 ειχα το πρωτο επεισοδιο μανιας.Ημουν 16 ετων.Απο τοτε περιπου μια φορα το μηνα ειχα το ιδιο επεισοδιο.Καταλαβαμε οτι ειναι διπολικη διαταραχη το Μαιο ΤΟΥ 2005.Μου χορηγηθηκε φαρμακευτικη αγωγη με καρβαμαζεπινη και σταδιακα ο γιατρος μου μου μειωσε τη δοση.Το δεκεμβριο διεκοψα.Κατα τη διαρκεια της φαρμακευτικης αγωγης δεν εμφανιστηκαν περιστατικα μανιοκαταθλιψης.Αλλωστε γιαυτο διεκοπει σταδιακα η αγωγη.Αυτους τους 2 μηνες μου εχουν εμφανιστει συμπτωματα αλλα σε ηπια μορφη.Ο γιατρος μου εχει πει οτι αν δεν νιωθω να συνεχισω την αγωγη μου.Ειμαι διστακτικος γιατι θελω να παω στρατο.θα μπορω παιρνοντας tegretol;Μπορω να εχω φυσιολογικη ζωη;η χορηγηση του φαρμακου θα ειναι μονιμη;ευχαριστω

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Γιώργο ! Κατά την άποψη μου , εάν δεν αντιμετωπιστούν οι ψυχολογικές αιτίες , οποίες οδήγησαν στην εξωτερίκευση της διαταραχής , η μόνιμη χρήση της φαρμακευτικής αγωγής θα είναι αναγκαία , διότι τα φάρμακα παρεμβαίνουν στο επίπεδο συμπτωμάτων , χωρίς να δίνουν την οριστική λύση



μαρια κεφαλιδου    14/02/2008 16:31
Κυριε Κοτανιδη καλησπερα. Ειναι η δευτερη φορα που σας γραφω. Εχω μια απορια σχετικα με την χρηση του inderal.Καθε βραδυ πριν κοιμηθω παιρνω ενα inderal του 0,20 η του 0,10 εδω και περιπου δυο μηνες.Αυτη η δοσολογια μπορει να δημιουργησει αλλα προβληματα υγειας? Προκαλει εξαρτηση ?Ειναι επικινδυνο να το παιρνω καθε βραδυ και για ποσο τι πρεπει να προσεχω με τυχον αλλα φαρμακα?πχ. απο τα πιο απλα για το συναχι η η ληψη βιταμινων μπορω να παιρνω?Τελος να αναφερω οτι εχω ξεκινησει ψυχοθεραπεια.Το inderal το παιρνω γιατι ειχα κριση πανικου με κυριο συμπτωμα την εντονη ταχυπαλμια και επειδη φοβαμαι μην το ξαναπαθω το παιρνω καθε βραδυ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Μαρία ! Η άποψη μου είναι , ότι κανένα φάρμακο δεν δημιουργεί εξάρτηση όταν δεν συνοδεύεται από κατάχρηση σε μεγάλες και αυξανόμενες δοσολογίες , όσο αφορά τις παρενέργειες , πιστεύω πως θα ήταν προτιμότερο να το συζητήσεις με τον ιατρό που σε χορήγησε το φάρμακο .



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | >>