ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 205 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Κατάθλιψη


    03/03/2016 22:45
Ευχαριστώ πολύ για την απάντηση σας! Ήθελα να σας κάνω άλλες δύο ερωτήσεις...αφορα ο μηνυμα 2/3 για τον ενήλικα άντρα που ήδη απαντήσατε. Τι ενέργειες χρειαζονται να γίνουν για να ψάξουμε αν υπάρχει κάποια διεργασία νευρολογικής φύσεως? Και ήθελα να τονίσω ότι το επάγγελμα του απαιτεί κινητική δεξιότητα των χεριών και των δακτύλων και ειναι πάρα πολύ καλός σε αυτό...θα μπορούσε να συμβαίνει κάποια νευρολογική διεργασία σε κάποια θέματα και σε κάποια άλλα όχι? Εγώ όπως το βλέπω είναι σαν να δυσκολεύετε να αντιληφθεί τις απλές διαδικασίες όπως το να κόψει κάτι με το ψαλίδι,...όμως από την άλλη να μπορεί με ευκολία να κάνει την δουλειά του που αφορά κινητικες δεξιότητες πιο πολύπλοκες από τις καθημερινές....Το νιώθω λίγο μπερδεμένο.

Τις ενέργειες ή μάλλον το είδος των παρακλινικών εξετάσεων για την εξακρίβωση του ενδεχόμενου της οργανικής εμπλοκής του νευρικού συστήματος συνήθως προσδιορίζει ο νευρολόγος. Όσον αφορά το υπόλοιπο μήνυμα, είναι σχεδόν ανέφικτο εξ αποστάσεως να διαμορφωθεί κάποιο τεκμηριωμένο συμπέρασμα, διότι χωρίς την άμεση επαφή διολισθαίνουμε στην παγίδα των εικασιών όπου οι συνδυασμοί των διάφορων παραγόντων μπορούν να είναι άπειροι.



    02/03/2016 19:08
Καλησπέρα. Η ερώτηση μου αφορά έναν ενήλικα άντρα. Κάνει ψυχοθεραπεία και πρόσφατα ξεκίνησε αγωγή με αντικαταθλιπτικά και αγχολυτικά. Νιώθει θλίψη συχνά και δυσκολεύετε με τα συναισθήματα του. Άλλες φορές είναι καλά και άλλες όχι.Σκέφτετε συνέχεια αρνητικά με απότέλεσμα να παίρνει λάθος αποφάσεις που μετά τις ακυρώνει και νιώθει ακόμη χειρότερα και πιο αδύναμος. Με την αγωγή ώρες ώρες φρικάρει. Για παράδειγμα, του τελείωσε η δόση και δεν πρόλαβε να αγοράσει την άλλη και τον έπιασε πανικός, ενώ του είπε ο γιατρός του πως δεν πειράζει. Το πιο βασικό όμως που εγώ βλέπω είναι ότι δεν μπορεί να κάνει πράγματα της καθημερινότητας. Όχι δεν θέλει, δεν τα καταφέρνει. Δυσκολεύετε να κόψει κάτι με το μαχαίρι ή το ψαλίδι και κάθε φορα πρςπει να του δείξεις πώς να τα κρατάει...δυσκολεύετε να κάνει δύο απλά πράγματα συγχρόνος και γενικά δυσκολεύετε με τα περισσότερα καθημερινά πράγματα που οι υπόλοιποι θεωρούμε δεδομένα πως να τα κάνουμε. Είναι εντελώς ανορθόγραφος και δυσκολευετε να κατανοήσει πως να γράψει π.χ. μία απόδειξη...ενώ το κάνει 20 χρόνια.Πρέπει να του το δείχνεις συνέχεια. Από την άλλη το επάγγελμα του απαιτεί κινητική δεξιότητα, στην οποία είναι από τους καλύτερους. Θα μπορούσε να πέφτει σε φάσεις κατάθλιψης επειδή δεν τα καταφέρνει στην καθημερινότητα του και λόγο της οικογενείας του που τον θεωρεί ανίκανο και του το λέει συνέχεια? Επίσης είναι φυσιολογικό ένας ενήλικος άνθρωπος άνω τον 30 να μην μπορεί να κάνει τα πράγματα της καιημερινότητας?

Η μειωμένη αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση προκύπτουν κατά τη διάρκεια ανατροφής, επιβάλλουν την έντονη αμφισβήτηση του εαυτού και υπό την επιρροή του φόβου αποτυχίας προκαλούν δυσκολίες ανάλογου βαθμού σε διάφορες δραστηριότητες ανεξάρτητα από την χρονολογική ηλικία του ατόμου. Όταν κάποιος δεν καταφέρνει σε αρκετούς τομείς και αδυνατεί να εισπράττει ικανοποίηση από τις επιτυχίες του είναι επόμενο να διακατέχεται από αρνητικά συναισθήματα και στην περίπτωση της συσσώρευσής τους να αισθάνεται έντονη απογοήτευση και απελπισία. Ωστόσο οι δυσκολίες στις πολύ απλές δραστηριότητες όπως είναι ο λεπτός χειρισμός των μικροαντικειμένων επιβάλλει την προσεκτική προσέγγιση για αποκλεισμό κάποιας διεργασίας νευρολογικής φύσης.



Μαρία    09/01/2016 18:48
Καλησπέρα. Θα ήθελα να σας ρωτήσω αν μπορεί η άτυπη κατάθλιψη να συνδιάζει και συμπτώματα από την μελαγχολική κατάθλιψη (μείζων καταθλιπτική διαταραχή) και ψυχωτική κατάθλιψη. Παντού γράφουν πως στην άτυπη κατάθλιψη παρουσιάζονται κυρίως σωματικά συμπτώματα παρά ψυχικά αλλά εγώ παρουσιάζω σχεδόν όλα της μείζονας κατάθλιψης (με εξαίρεση το ότι δεν είναι ΠΑΝΤΑ χάλια και η διαταραχές στον ύπνο και στην όρεξη είναι οι αντίθετες από τις συνηθισμένες, δηλαδή έχω υπερφαγία και υπερυπνία) και από την ψυχωσική κατάθλιψη έχω παραληρητικές ιδέες. Ξέρω πως δεν κάνω λογικές σκέψεις αλλά μέσα μου πιστεύω πως ισχύουν και κανείς δεν μου τις βγάζει απ\\\\\\\' το μυαλό. Πιστεύω πως παρακολουθούν το κινητό και τον υπολογιστή μου, με βλέπουν με κάμερα και με ηχογραφούν αλλά είμαι σίγουρη για το άτομο και ξέρω πως δεν το κάνει για να μου κάνει κακό, αλλά και πάλι δεν μπορώ να ησυχάσω γιατί δεν νιώθω \\\\\\\"ελεύθερη\\\\\\\", δεν μπορώ να ελένξω αυτή την σκέψη όσο κι\\\\\\\' αν γνωρίζω πως είναι παράλογη. Όλα αυτά μου συμβαίνουν μήνες. Είναι δυνατόν να συνδιάζονται όλα αυτά μαζί για να βγει ΜΙΑ διάγνωση; Γίνεται να συνδιάζει συμπτώματα από διάφορες διαταραχές ενώ έχεις κάτι άλλο; Ευχαριστώ για τον χρόνο σας.

Το νόημα της απόλυτα ορθής και μοναδικής διάγνωσης είναι αρκετά αμφίβολο όταν αυτή δεν αλλάζει ή δεν καθορίζει την αποτελεσματικότητα του τρόπου αντιμετώπισης βλ. «Τα ζητήματα της ορολογίας και της ταξινόμησης» http://www.psychologia.gr/drugs/drugs.htm. Όσον αφορά τις λεγόμενες παραληρητικές ιδέες, ο χαρακτηρισμός τους ως παραληρητικές είναι αρκετά αμφίβολος από τη στιγμή που αναγνωρίζονται από το ίδιο το άτομο, διότι στις περιπτώσεις του παραληρήματος συνήθως υπάρχει απόλυτη πίστη στην ιδεατή πραγματικότητα. Οπότε στο παράδειγμα της αναφοράς ίσως πρόκειται περισσότερο για εμμονή των φοβικών ιδεών παρά για το παραλήρημα βλ. http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=17



Σωτηρης    31/12/2015 01:34
Γεια σας , ειμαι 18 χρονων και εχω κατανοησει πληρως την ψυχικη αντιδραση του οργανισμου σε αρκετα αρνητικες εμπειριες του ανθρωπου η αλλιως καταθλιψη ... Ας αρχισω εχω μονιμη εκπτωση της διαθεσης γ αρκετους μηνες ... Εννοειται πως δεν θα λαβω φαρμακευτικη αγωγη ... Νιωθω οτι εχω πεσει σε μια παγιδα γνωριζω οτι η καταθλιψη ειναι ενα ψεμα ... Δεν θα επρεπε να την περναω εγω ... Οι συνθηκες που εχω δεν ειναι και τοσο αρνητικες ωστοσο εξαιτιας της διαστρεβλομενης αντιληψης των καταστασεων οδηγηθηκα στην καταθλιψη ... Οι στοχοι και οι προσδοκιες μου καλυπτονται πισω απο την καταθλιψη καθως δν μπορω να τις αντικρισω ... Το δυσκολο σε ολο αυτο ειναι πως εχω δυσκολια στη συγκεντρωση ελλειψη μνημης και προσοχης βαρυ κεφαλι ... Γνωριζω πως ειναι αμυνα του οργανισμου καθως ειναι επειγουσας σημασίας να ξεπερασω την εκπτωση της διαθεσης και ολα τα αλλα δλδη οι καθημερινες υποχρεωσεις θεωρουνται δευτερευουσας σημασιας ... Το κλειδι πιστευω ειναι η αυτοπεποιθηση και η αυτοεκτιμηση ... Μα με ολη αυτη την κατασταση ειναι δυσκολο να τονωθει γενικοτερα σεε παραλυει πνευματικα Η εκπτωση της διαθεσης ...αρκετες φορες που πλημμυριστικα κατα καποιο τροπο απο αυτοπεποιθηση και σιγουρια ενιωθα ειδη πως ξεπερασα την καταθλιψη εχω υποχρεωσεις μπροστα μου τις οποιες αναβαλωω .. Λογω αυτης της καταστασης ... Η θετικη αντιμετωπιση επισης των καταστασεων πιστεω βοηθαει στην αντιμετωπιση της καταθλιψης ... Κοιμαμαι αρκετες ωρες καθε μερα περιπου 12 .. Και μου εχει γινει εμμονη αυτη η κατασταση καθως δεν μου ταιριαζει και επιθυμω διακαως να την ξεπερασω ...μονο αυτο σκευτομαι καθε μερα και εχω δυσκολια στη συγκεντρωση ευερεθιστοτητα ελλειψη προσοχης ... Ελλειψη μνημης αυτα με εμποδιζουν στην ρεαλιστικη αντιληψη των καταστασεων και φυσικα στην προσαρμογη η εστω στην εκπληρωση των αναγκων μου καθως οι αναγκες μου επισκιαζονται απο την καταθλιψη ... Ειμαι 18 χρονων θελω μια λεπτομερη απαντηση απο μερους σας με βαση το πως να αντιμετοπισω αυτο που περναω χωρις φαρμακευτικη αγωγη ... Φυσικα με βαση αυτα τα οποια ειπα ... Ποιος ο τροπος .. Τι μου προτεινετε να κανω .. Ξεχασα να αναφερω οτι οταν πλυμμηριζομουν απο αυτοπεποιθηση ολες οι εγκεφαλικες λειτουργιες επεστρεψαν στα φυσιολογικα ... Τι να κανω ?

Ο αποτελεσματικότερος τρόπος αντιμετώπισης οποιασδήποτε προβληματικής κατάστασης είναι η απόκτηση της πληρέστερης και αντικειμενικότερης γνώσης τόσο γενικά (το λεγόμενο γενικό επίπεδο μόρφωσης) όσο και στο συγκεκριμένο τομέα. Οι συμβουλές των άλλων εμφανίζονται λιγότερο αποτελεσματικές καθώς αφενός εκφράζουν τις απόψεις και τα βιώματά τους και εκ των πραγμάτων δεν είναι σε θέση να λαμβάνουν υπόψη όλες τις προσωπικές λεπτομέρειες και ιδιαιτερότητες, και αφετέρου δεν αποτελούν τις βαθύτερες συνειδητοποιημένες επιλογές και προτιμήσεις του ίδιου ατόμου. Οπότε η αρχή στην αιτιολογική και ως συνέπεια οριστική αντιμετώπιση των ψυχολογικών προβληματισμών θα σχετίζεται με την ανάγνωση των γενικών και των σχετικών πληροφοριών, για παράδειγμα στις στήλες Κατάθλιψη http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=2 , Προσωπικότητα http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=20 , και ακόμα περισσότερα από το βιβλίο «Εισαγωγή στην Αυτογνωσία» http://www.psychologia.gr/drugs/drugs.htm .



Ιωάννης     21/09/2015 18:44
Γεια σας!πασχω απο μείζων καταθλιψη εδώ και 12 χρονια συνοδευόμενη απο έντονο ανγχος -φόβο,εχω περάσει 5 υποτροπές τωρα εδώ και 2 χρονια βρίσκομαι στη 5η χωρίς να μπορώ να το ξεπεράσω οπως παλιά.Υποτροπίαζα λόγο ότι σταματαγα τη σετραλίνη απο μόνος μου επειδή ένιωθα καλά,έκανα και κατα καιρούς χρήση χασις.Τώρα δε πίνω ουτε αλκοόλ παίρνω τα φαρμακα μου αλλά δυσκολεύομαι παρά πολυ να το ξεπεράσω,δε πιστεύω καθόλου σε εμενα οπως παλιά και ο υποστηρικτικος κύκλος μου έχει κουραστεί...έχετε να με συμβουλευσετε κάτι πάνω σε αυτό;γιατί τωρα ειναι τόσο δύσκολο;θα χρονίσει κι άλλο;κάτι διαφορετικό που μπορώ να κανω για να βοηθηθώ;ειμαι και στο εξωτερικό και ειμαι μόνος μου όλη μέρα...εχω τη κοπέλα μου αλλα δουλεύει κτλ

Τα ψυχολογικά προβλήματα δεν μπορούν να ξεπεραστούν με τα φάρμακα, διότι αυτά δεν είναι σε θέση να επηρεάζουν τον τρόπο αντίληψης και σκέψης, η αλλαγή των οποίων στη θετική κατεύθυνση επιτυγχάνεται με την ψυχοθεραπεία. Οπότε, όταν είναι αναγκαία η χρήση της φαρμακευτικής αγωγής για άμεση ανακούφιση από τα συμπτώματα, είναι προτιμότερο αυτή να συνδυάζεται με την ψυχοθεραπεία, η οποία εξασφαλίζοντας τον θετικό σκέψης επιτρέπει τη σταδιακή διακοπή της αγωγής όταν η επίτευξη του νέου αντιληπτικού επιπέδου το επιτρέπει.



Κατερινα    06/04/2015 15:51
Καλησπέρα σας, Θα ήθελα να σας πω και τη δίκη μου ιστορία. Εχω μια αδελφη η οποια ειναι 26 ετών παρουσίασε διπολική διαταραχή πριν 5 χρονια. Στην αρχή δεν γνωρίζαμε τι ήταν αυτο. Θα ήθελα να σας πω οτι παντα ήταν ενα ιδιαίτερο κοριτσι, με χαρίσματα, έξυπνη, κοινωνική, το μονο που είχα παρατηρήσει στα χρονια αυτα πριν την ασθένεια της, είχε υψηλούς στόχους για τη ζωή πραγμα που γνώριζε οτι δύσκολα θα τους πετύχαινε και δεν ολοκλήρωνε ποτε οτι έκανε. Απο τοτε που εμφανίστηκε αυτο το πρόβλημα στην οικογένεια μας εχουμε σοκαριστεί. Οριςμενες φορες ξεχνάμε οτι εχει πρόβλημα και την αντιμετωπίζουμε φυσιολογικά σε κάποιες αντιδράσεις της. Εχει νοσηλευτεί και σε κλινική. Εχω ασχοληθεί παρα πολυ με την ασθένεια της ως προς το σωστό χειρισμό, επίσης να σας πω οτι κανένας κοντινός στην οικογένεια δεν το είχε παρουσιάσει. Αυτο που με προβληματίζει οτι απο τοτε που έμαθα για την αδελφη μου εγω δεν νιωθω καλα και σε κάθε κριση της πέφτω απίστευτα, αφου συνέρχεται θελω αλλο τοσο καιρο και παραπάνω για να έρθω στα φυσιολογικά. Δεν μπορώ να το διαχειριστώ πονάω και κλαίω για την αδελφη μου. Υπάρχει περίπτωση να εμφανιστεί και σε εμενα; Κι αν ναι; Πόσες πιθανότητες; Σε περίπτωση που θελησω να κανω παιδιά, υπάρχει περίπτωση να το εμφανίσουν; Σας ευχαριστω πολυ.

Οι αμυντικές ψυχολογικές αντιδράσεις όπου ανήκουν και οι μεταπτώσεις της διάθεσης προκύπτουν από αναντιστοιχία της αντιληπτικής βάσης στην υπάρχουσα πραγματικότητα, η οποία διαμορφώνεται υπό την επιρροή των μη λειτουργικών κοινωνικών στερεότυπων και ενισχύεται από τις αντίξοες περιβαλλοντικές συνθήκες. Έτσι, για παράδειγμα το σύμπλεγμα υπερηφάνειας-ντροπής αποτελεί καθαρά τη συνέπεια της κοινωνικής χειραγώγησης, όπου η επιτυχία και η σύμπτωση με τα κοινά πρότυπα προκαλεί την αίσθηση υπερηφάνειας, ενώ η αποτυχία και τα λάθη, ακόμα και μικρής υπαρκτής σημασίας, προκαλούν την αίσθηση ντροπής και απογοήτευσης. Στις ακραίες περιπτώσεις η διακυμάνσεις της διάθεσης που συνοδεύει την συναισθηματική αξιολόγηση των αντίστοιχων καταστάσεων είναι εξίσου ακραίες και εξωτερικεύονται είτε με μανία, είτε με κατάθλιψη. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η μετάδοση τέτοιων προβληματισμών στα παιδιά πραγματοποιείται μέσω αντιγραφής των τρόπων συμπεριφοράς, σκέψης και αντιδράσεων κυρίως από τους γονείς και ύστερα από το υπόλοιπο κοινωνικό περιβάλλον κατά την παράλληλη αφομοίωση των δυσλειτουργικών πάγιων κοινών αξιών.



Β.    23/03/2015 01:09
πιστευω πως ππαρουσιαζω επεισοδια μανιας και ελαφριας καταθλιψης. Το εχω παρατηρησει εντονα τον τελευταιο καιρο αλλα σιγουρα δεν μπορω να κανω διαγνωση γιαυτο εχω σκοπο να επισκεφτω ψυχιατρο.ειμαι μολλις 20 χρονων και απο πολυ μικρη ηληκια θυμαμαι ανα περπεριοδους να εχω αυτα τα επεισοδια απλα τελευταια \\\\\\\'χτυπησε\\\\\\\' το καμπανακι και νομιζω οτι γινονται ολο και πιο συχνα και εμφανη ,δεν μπορω να τα αγνοησω αλλο και να τα βαλω στην ακρη. Φοβαμαι δεν θελω να παρω φαρμακα ουτε να μιλησω σε κοντινα μου προωπα γιαυτο.θεωρω οτι πια εχω προχωρησει απο το σταδιο της αρνησης των τοσων χρονων και αποφασισα να δω καθαρα τι ειναι αυτο το \\\\\\\'\\\\\\\'ανεξηγητο και αγνωστο\\\\\\\' πραγμα οπως το αποκαλουσα που μου συμβαινει.σας παρακαλω πειτε μου την γνωμη σας μην μου αφησετε καποιον συνδεσμο με.πληροφοριες τα εχω διαβασει και δεν θα με βοηθησει αλλο.σας ευχαριστω πολυ.

Η εκτίμηση από απόσταση, χωρίς την άμεση επαφή που προσφέρει την αναγκαία παρατήρηση και τις αναγκαίες διευκρινήσεις, θα είναι αρκετά αμφίβολης εγκυρότητας. Και η πρώτη διευκρίνηση που προκύπτει αφορά το αντικείμενο της γνώμης, μια γνώμη για ποιο θέμα: για διπολική διαταραχή;, για την αναγκαιότητα επίσκεψης στον ειδικό;, για το φόβο με τα φάρμακα;, κ.λπ. Για αυτό και χρησιμεύουν οι παραπομπές, όπου η ανάγνωση της συγκεκριμένης στήλης προσφέρει την περιγραφή αντίστοιχων περιπτώσεων, οι οποίες ήδη έχουν απαντηθεί.



Nik    04/01/2015 14:03
Γιατι κ.Κοτανιδη αρκετοι ανθρωποι που πεφτουν σε καταλθιψη εχουν μια ταση να κοιμουνται παρα πολυ? βοηθαει ο υπνος ?

Ο ύπνος γενικά είναι ένας τρόπος αποκοπής από την πραγματικότητα, ο οποίος συνήθως προσφέρει στον οργανισμό τη δυνατότητα ξεκούρασης και ανασυγκρότησης των δυνάμεών του. Στη συγκεκριμένη περίπτωση στους παραπάνω στόχους του προστίθεται και η αποφυγή της δυσαρέσκειας και των συσσωρευμένων αρνητικών συναισθημάτων που τη συνοδεύουν, καθώς καμία κατάθλιψη δεν είναι αναίτια, ενώ οι αιτίες της συνήθως σχετίζονται είτε με την υπάρχουσα πραγματικότητα, είτε με τον τρόπο αντίληψής της.



σουλα    22/09/2014 21:29
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΕΙΜΑΙ 37 ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ ΕΧΩ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΑΓΧΩΔΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ.ΤΟΥΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥΣ ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΩ ΣΕ ΓΙΑΤΡΟ,ΦΟΒΑΜΑΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗ ΜΟΥ ΝΑ ΔΩ,ΠΑΝΙΚΟΒΑΛΛΟΜΑΙ ΠΡΙΝ ΠΑΩ,ΤΡΕΜΩ,ΑΝΕΒΑΖΩ ΠΙΕΣΗ,ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ.ΕΧΩ ΕΜΜΟΝΗ ΟΤΙ ΚΑΤΙ ΕΧΩ Η ΘΑ ΠΑΘΩ,ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΞΕΡΩ ΤΙ,ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΔΕΝ ΖΩ,ΚΑΝΩ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ,ΑΛΛΑ Η ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ ΜΟΥ ΔΕΝ ΠΟΛΥΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΟΤΙ ΠΛΕΟΝ ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΕΠΙΣΚΕΨΕΩΝ ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΓΡΑΦΩ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΜΟΥ.ΘΕΛΩ ΝΑ ΡΩΤΗΣΩ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΑΠΑΝΤΗΣΤΕ ΜΟΥ...ΘΕΩΡΕΙΤΕ ΟΤΙ ΤΑ ΑΓΧΟΛΥΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΨΥΧΩΤΙΚΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗ ΒΛΑΒΗ,ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟΝ,ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΟΤΙ ΞΕ ΧΡΟΝΙΑ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΩ ΝΑ ΖΗΣΩ ΑΝΕΥ ΦΑΡΜΑΚΩΝ Η ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΠΑΙΡΝΩ ΕΥ ΟΡΟΥ ΖΩΗΣ;ΝΙΩΘΩ ΜΟΝΗ,ΤΟ ΑΝΤΘΜΕΤΩΠΙΖΩ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΝΟΣΗΜΑ,ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΞΑΝΑΝΙΩΘΩ ΧΑΜΕΝΗ,ΟΤΙ ΒΛΕΠΩ ΕΜΕΝΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ ΝΑ ΖΕΙ,ΔΕΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΙ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΚΑΙ ΟΣΟΥΣ ΤΑ ΠΑΡΕΧΟΥΝ,ΓΤ ΘΕΩΡΩ ΠΩΣ ΓΙΑ ΤΑ ΣΩΜΑΤΙΚΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΦΑΡΜΑΚΟ,ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΟΜΩΣ ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΦΑΡΜΑΚΟ;ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙ;;;;ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ,ΕΠΕΙΔΗ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΤΟ ΦΟΡΟΥΜ,ΑΠΑΝΤΗΣΤΕ ΜΟΥ ΑΠΛΑ,ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΑ ΠΟΛΥΚΑΤΑΛΑΒΩ.ΕΥΕΛΠΙΣΤΩ ΝΑ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕΤΕ,ΑΝ ΠΑΛΙ ΟΧΙ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΣΑΣ.

Η άρνηση επαφής με ειδικό ενδεχομένως οφείλεται στην προηγούμενη αρνητική εντύπωση ή απογοήτευση, όταν τα αποτελέσματα δε συμπίπτουν με τις αρχικές προσδοκίες. Ο τρόπος λειτουργίας των φαρμάκων περιγράφεται στη στήλη «Φάρμακα» της σελίδας. Όσον αφορά την αποτελεσματικότητα της ψυχοθεραπείας, αυτή σχετίζεται με το βαθμό αλλαγής των αρχικών δυσλειτουργικών αντιλήψεων, η οποία εξασφαλίζει το διαφορετικό τρόπο σκέψης, προσέγγισης και διαφορετικές επιλογές, οι οποίες ενδεχομένως να οδηγήσουν σε θεμιτά, αλλά ταυτόχρονα περισσότερο αντίστοιχα στην πραγματικότητα αποτελέσματα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι αλλαγές αυτές είναι προσιτές, αρκεί να συνοδεύονται από αντίστοιχες προσπάθειες και ανάλογο χρόνο που είναι αναγκαίος για την απόδοσή τους.



Εύη    02/07/2014 16:20
Κύριε Κοτανίδη, καλησπέρα. Πάσχω από κατάθλιψη ήπιας μορφής από τον Οκτώβριο. Ο λόγος είναι οι καθημερινές συγκρούσεις που έχω με τον αδερφό μου. Καθώς μένουμε στον ίδιο χώρο, δέχομαι ψυχολογική και λεκτική βία από μέρους του. Επίσης, πριν ένα χρόνο περίπου υπήρξε και ένα επεισόδιο σωματικής βίας. Δεν ανησυχώ για το ότι θα ξανασυμβεί κάτι τέτοιο, όμως είμαι σε διαρκή επαγρύπνηση και νιώθω ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να με ταράξει. Η υπομονή μου έχει εξαντληθεί και έχουν βγει στην επιφάνεια όλες οι ανασφάλειες μου (συνέπεια της κατάθλιψης), όμως λόγω της οικονομικής μου κατάστασης δεν μπορώ να μετακομίσω. Θα ήθελα να σας ρωτήσω αν πιστεύετε ότι το πρόβλημα μου μπορεί όντως να λυθεί με την απομάκρυνσή μου από το σπίτι. Μπορώ να κάνω κάτι όσο ακόμη μένουμε στον ίδιο χώρο για να βελτιωθεί η κατάσταση μου;

Οι ανασφάλειες δεν αποτελούν τη συνέπεια της κατάθλιψης, αλλά συνήθως τη βασική και πρωταρχική της αιτία, η οποία διαμορφώνει τα αντίστοιχα σχήματα συμπεριφοράς και ανάλογες επιλογές. Εάν αλλάξουν οι δυσλειτουργικές αντιλήψεις, υπάρχει αρκετό ενδεχόμενο να βελτιωθεί μια χρόνια δυσάρεστη κατάσταση, καθώς η αλλαγή αυτή επιτρέπει την αντιμετώπιση ανασφαλειών, καταχώριση, τήρηση και υπεράσπιση των προσωπικών ορίων και πάνω από όλα τη διαφυγή από το θυμό και από το αίσθημα αδικίας που εμποδίζουν τη ορθολογική και αιτιολογική προσέγγιση των ζητημάτων.



Σελίδες:   1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>