ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 200 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Κατάθλιψη


Κατερινα    06/04/2015 15:51
Καλησπέρα σας, Θα ήθελα να σας πω και τη δίκη μου ιστορία. Εχω μια αδελφη η οποια ειναι 26 ετών παρουσίασε διπολική διαταραχή πριν 5 χρονια. Στην αρχή δεν γνωρίζαμε τι ήταν αυτο. Θα ήθελα να σας πω οτι παντα ήταν ενα ιδιαίτερο κοριτσι, με χαρίσματα, έξυπνη, κοινωνική, το μονο που είχα παρατηρήσει στα χρονια αυτα πριν την ασθένεια της, είχε υψηλούς στόχους για τη ζωή πραγμα που γνώριζε οτι δύσκολα θα τους πετύχαινε και δεν ολοκλήρωνε ποτε οτι έκανε. Απο τοτε που εμφανίστηκε αυτο το πρόβλημα στην οικογένεια μας εχουμε σοκαριστεί. Οριςμενες φορες ξεχνάμε οτι εχει πρόβλημα και την αντιμετωπίζουμε φυσιολογικά σε κάποιες αντιδράσεις της. Εχει νοσηλευτεί και σε κλινική. Εχω ασχοληθεί παρα πολυ με την ασθένεια της ως προς το σωστό χειρισμό, επίσης να σας πω οτι κανένας κοντινός στην οικογένεια δεν το είχε παρουσιάσει. Αυτο που με προβληματίζει οτι απο τοτε που έμαθα για την αδελφη μου εγω δεν νιωθω καλα και σε κάθε κριση της πέφτω απίστευτα, αφου συνέρχεται θελω αλλο τοσο καιρο και παραπάνω για να έρθω στα φυσιολογικά. Δεν μπορώ να το διαχειριστώ πονάω και κλαίω για την αδελφη μου. Υπάρχει περίπτωση να εμφανιστεί και σε εμενα; Κι αν ναι; Πόσες πιθανότητες; Σε περίπτωση που θελησω να κανω παιδιά, υπάρχει περίπτωση να το εμφανίσουν; Σας ευχαριστω πολυ.

Οι αμυντικές ψυχολογικές αντιδράσεις όπου ανήκουν και οι μεταπτώσεις της διάθεσης προκύπτουν από αναντιστοιχία της αντιληπτικής βάσης στην υπάρχουσα πραγματικότητα, η οποία διαμορφώνεται υπό την επιρροή των μη λειτουργικών κοινωνικών στερεότυπων και ενισχύεται από τις αντίξοες περιβαλλοντικές συνθήκες. Έτσι, για παράδειγμα το σύμπλεγμα υπερηφάνειας-ντροπής αποτελεί καθαρά τη συνέπεια της κοινωνικής χειραγώγησης, όπου η επιτυχία και η σύμπτωση με τα κοινά πρότυπα προκαλεί την αίσθηση υπερηφάνειας, ενώ η αποτυχία και τα λάθη, ακόμα και μικρής υπαρκτής σημασίας, προκαλούν την αίσθηση ντροπής και απογοήτευσης. Στις ακραίες περιπτώσεις η διακυμάνσεις της διάθεσης που συνοδεύει την συναισθηματική αξιολόγηση των αντίστοιχων καταστάσεων είναι εξίσου ακραίες και εξωτερικεύονται είτε με μανία, είτε με κατάθλιψη. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η μετάδοση τέτοιων προβληματισμών στα παιδιά πραγματοποιείται μέσω αντιγραφής των τρόπων συμπεριφοράς, σκέψης και αντιδράσεων κυρίως από τους γονείς και ύστερα από το υπόλοιπο κοινωνικό περιβάλλον κατά την παράλληλη αφομοίωση των δυσλειτουργικών πάγιων κοινών αξιών.



Β.    23/03/2015 01:09
πιστευω πως ππαρουσιαζω επεισοδια μανιας και ελαφριας καταθλιψης. Το εχω παρατηρησει εντονα τον τελευταιο καιρο αλλα σιγουρα δεν μπορω να κανω διαγνωση γιαυτο εχω σκοπο να επισκεφτω ψυχιατρο.ειμαι μολλις 20 χρονων και απο πολυ μικρη ηληκια θυμαμαι ανα περπεριοδους να εχω αυτα τα επεισοδια απλα τελευταια \\\\\\\'χτυπησε\\\\\\\' το καμπανακι και νομιζω οτι γινονται ολο και πιο συχνα και εμφανη ,δεν μπορω να τα αγνοησω αλλο και να τα βαλω στην ακρη. Φοβαμαι δεν θελω να παρω φαρμακα ουτε να μιλησω σε κοντινα μου προωπα γιαυτο.θεωρω οτι πια εχω προχωρησει απο το σταδιο της αρνησης των τοσων χρονων και αποφασισα να δω καθαρα τι ειναι αυτο το \\\\\\\'\\\\\\\'ανεξηγητο και αγνωστο\\\\\\\' πραγμα οπως το αποκαλουσα που μου συμβαινει.σας παρακαλω πειτε μου την γνωμη σας μην μου αφησετε καποιον συνδεσμο με.πληροφοριες τα εχω διαβασει και δεν θα με βοηθησει αλλο.σας ευχαριστω πολυ.

Η εκτίμηση από απόσταση, χωρίς την άμεση επαφή που προσφέρει την αναγκαία παρατήρηση και τις αναγκαίες διευκρινήσεις, θα είναι αρκετά αμφίβολης εγκυρότητας. Και η πρώτη διευκρίνηση που προκύπτει αφορά το αντικείμενο της γνώμης, μια γνώμη για ποιο θέμα: για διπολική διαταραχή;, για την αναγκαιότητα επίσκεψης στον ειδικό;, για το φόβο με τα φάρμακα;, κ.λπ. Για αυτό και χρησιμεύουν οι παραπομπές, όπου η ανάγνωση της συγκεκριμένης στήλης προσφέρει την περιγραφή αντίστοιχων περιπτώσεων, οι οποίες ήδη έχουν απαντηθεί.



Nik    04/01/2015 14:03
Γιατι κ.Κοτανιδη αρκετοι ανθρωποι που πεφτουν σε καταλθιψη εχουν μια ταση να κοιμουνται παρα πολυ? βοηθαει ο υπνος ?

Ο ύπνος γενικά είναι ένας τρόπος αποκοπής από την πραγματικότητα, ο οποίος συνήθως προσφέρει στον οργανισμό τη δυνατότητα ξεκούρασης και ανασυγκρότησης των δυνάμεών του. Στη συγκεκριμένη περίπτωση στους παραπάνω στόχους του προστίθεται και η αποφυγή της δυσαρέσκειας και των συσσωρευμένων αρνητικών συναισθημάτων που τη συνοδεύουν, καθώς καμία κατάθλιψη δεν είναι αναίτια, ενώ οι αιτίες της συνήθως σχετίζονται είτε με την υπάρχουσα πραγματικότητα, είτε με τον τρόπο αντίληψής της.



σουλα    22/09/2014 21:29
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΕΙΜΑΙ 37 ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ ΕΧΩ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΑΓΧΩΔΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ.ΤΟΥΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥΣ ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΩ ΣΕ ΓΙΑΤΡΟ,ΦΟΒΑΜΑΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗ ΜΟΥ ΝΑ ΔΩ,ΠΑΝΙΚΟΒΑΛΛΟΜΑΙ ΠΡΙΝ ΠΑΩ,ΤΡΕΜΩ,ΑΝΕΒΑΖΩ ΠΙΕΣΗ,ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ.ΕΧΩ ΕΜΜΟΝΗ ΟΤΙ ΚΑΤΙ ΕΧΩ Η ΘΑ ΠΑΘΩ,ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΞΕΡΩ ΤΙ,ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΔΕΝ ΖΩ,ΚΑΝΩ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ,ΑΛΛΑ Η ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ ΜΟΥ ΔΕΝ ΠΟΛΥΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΟΤΙ ΠΛΕΟΝ ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΕΠΙΣΚΕΨΕΩΝ ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΓΡΑΦΩ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΜΟΥ.ΘΕΛΩ ΝΑ ΡΩΤΗΣΩ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΑΠΑΝΤΗΣΤΕ ΜΟΥ...ΘΕΩΡΕΙΤΕ ΟΤΙ ΤΑ ΑΓΧΟΛΥΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΨΥΧΩΤΙΚΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗ ΒΛΑΒΗ,ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟΝ,ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΟΤΙ ΞΕ ΧΡΟΝΙΑ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΩ ΝΑ ΖΗΣΩ ΑΝΕΥ ΦΑΡΜΑΚΩΝ Η ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΠΑΙΡΝΩ ΕΥ ΟΡΟΥ ΖΩΗΣ;ΝΙΩΘΩ ΜΟΝΗ,ΤΟ ΑΝΤΘΜΕΤΩΠΙΖΩ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΝΟΣΗΜΑ,ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΞΑΝΑΝΙΩΘΩ ΧΑΜΕΝΗ,ΟΤΙ ΒΛΕΠΩ ΕΜΕΝΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ ΝΑ ΖΕΙ,ΔΕΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΙ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΚΑΙ ΟΣΟΥΣ ΤΑ ΠΑΡΕΧΟΥΝ,ΓΤ ΘΕΩΡΩ ΠΩΣ ΓΙΑ ΤΑ ΣΩΜΑΤΙΚΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΦΑΡΜΑΚΟ,ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΟΜΩΣ ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΦΑΡΜΑΚΟ;ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙ;;;;ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ,ΕΠΕΙΔΗ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΤΟ ΦΟΡΟΥΜ,ΑΠΑΝΤΗΣΤΕ ΜΟΥ ΑΠΛΑ,ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΑ ΠΟΛΥΚΑΤΑΛΑΒΩ.ΕΥΕΛΠΙΣΤΩ ΝΑ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕΤΕ,ΑΝ ΠΑΛΙ ΟΧΙ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΣΑΣ.

Η άρνηση επαφής με ειδικό ενδεχομένως οφείλεται στην προηγούμενη αρνητική εντύπωση ή απογοήτευση, όταν τα αποτελέσματα δε συμπίπτουν με τις αρχικές προσδοκίες. Ο τρόπος λειτουργίας των φαρμάκων περιγράφεται στη στήλη «Φάρμακα» της σελίδας. Όσον αφορά την αποτελεσματικότητα της ψυχοθεραπείας, αυτή σχετίζεται με το βαθμό αλλαγής των αρχικών δυσλειτουργικών αντιλήψεων, η οποία εξασφαλίζει το διαφορετικό τρόπο σκέψης, προσέγγισης και διαφορετικές επιλογές, οι οποίες ενδεχομένως να οδηγήσουν σε θεμιτά, αλλά ταυτόχρονα περισσότερο αντίστοιχα στην πραγματικότητα αποτελέσματα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι αλλαγές αυτές είναι προσιτές, αρκεί να συνοδεύονται από αντίστοιχες προσπάθειες και ανάλογο χρόνο που είναι αναγκαίος για την απόδοσή τους.



Εύη    02/07/2014 16:20
Κύριε Κοτανίδη, καλησπέρα. Πάσχω από κατάθλιψη ήπιας μορφής από τον Οκτώβριο. Ο λόγος είναι οι καθημερινές συγκρούσεις που έχω με τον αδερφό μου. Καθώς μένουμε στον ίδιο χώρο, δέχομαι ψυχολογική και λεκτική βία από μέρους του. Επίσης, πριν ένα χρόνο περίπου υπήρξε και ένα επεισόδιο σωματικής βίας. Δεν ανησυχώ για το ότι θα ξανασυμβεί κάτι τέτοιο, όμως είμαι σε διαρκή επαγρύπνηση και νιώθω ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να με ταράξει. Η υπομονή μου έχει εξαντληθεί και έχουν βγει στην επιφάνεια όλες οι ανασφάλειες μου (συνέπεια της κατάθλιψης), όμως λόγω της οικονομικής μου κατάστασης δεν μπορώ να μετακομίσω. Θα ήθελα να σας ρωτήσω αν πιστεύετε ότι το πρόβλημα μου μπορεί όντως να λυθεί με την απομάκρυνσή μου από το σπίτι. Μπορώ να κάνω κάτι όσο ακόμη μένουμε στον ίδιο χώρο για να βελτιωθεί η κατάσταση μου;

Οι ανασφάλειες δεν αποτελούν τη συνέπεια της κατάθλιψης, αλλά συνήθως τη βασική και πρωταρχική της αιτία, η οποία διαμορφώνει τα αντίστοιχα σχήματα συμπεριφοράς και ανάλογες επιλογές. Εάν αλλάξουν οι δυσλειτουργικές αντιλήψεις, υπάρχει αρκετό ενδεχόμενο να βελτιωθεί μια χρόνια δυσάρεστη κατάσταση, καθώς η αλλαγή αυτή επιτρέπει την αντιμετώπιση ανασφαλειών, καταχώριση, τήρηση και υπεράσπιση των προσωπικών ορίων και πάνω από όλα τη διαφυγή από το θυμό και από το αίσθημα αδικίας που εμποδίζουν τη ορθολογική και αιτιολογική προσέγγιση των ζητημάτων.



Δημητρης    11/05/2014 15:23
Χερεται ειμαι 17 ετων και θα ηθελα να σας ρωτησω κατι.Εδω και περιπου 3 χρονια ημουν αρκετα κοινωνικος,αστειος και εξωστρεφης.καποια στιγμη ομως επεσα πολυ και αφου μου διαγνωσθηκε βαρια καταθλιψη με ψυχωσικα συμπτωματα με τον καιρο καταλαβα οτι ολα αυτα τα 3 χρονια το κουβαλαγα ολο αυτο και στην ουσια δεν ημουν και τοσο χαρουμενος...Ηθελα να σας ρωτησω λοιπον για ποιο λογο μπορει να το εκρυβα ολο αυτο και απλα το κουβαλαγα και τι μπορει να με εκανε να το κανω αυτο..ευχαριστων εκ των προτερων.

Συνήθως δεν είμαστε σε θέση να παρατηρούμε τον εαυτό μας και να τον κατανοούμε λόγω της ελλιπούς αναγκαίας εκπαίδευσης στο συγκεκριμένο τομέα, καθώς κατά την ανατροφή δεχόμαστε έντονες επιρροές στην εκπλήρωση των απαιτήσεων των άλλων για να είμαστε αποδεκτοί και να εισπράττουμε συνεχώς τη θετική τους ανταπόκριση, η οποία ενδέχεται να συμπεριλαμβάνει και τη θετική αξιολόγηση, και να αποτελεί κάποια εγγύηση της παρουσίας τους που καλείται να καταπραΰνει τους φόβους της αποτυχίας και της μοναξιάς.



Αλεξης    01/03/2014 03:57
Ο πατέρας μου βρίσκεται σε ποου δύσκολη κατάσταση.Το κύριο πρόβλημα του είναι τα οικονομικά.Μεσα στο μήνα περνά διάφορες φάσεις. Κάποιες μέρες είναι πολύ χαρούμενος κάνει πλάκα. Ξοδεύει άνετα χρήματα. Επισης μιλά ασταμάτητα και έχει άποψη για όλα. Άλλες μέρες είναι μες την μιζέρια σχολιάζει τα πάντα αρνητικά. Διαφωνεί μΕ όλα ξεφυσα συνεχως και γενικότερα έχει μια αδυναμία και λύπη σαν να μην υπάρχει τιποτά όμορφο στην ζωή... Άλλες μέρες είναι ένας φυσιολογικός άνθρωπος. ΜετΑ από τεράστιες προσπάθειες τω επισα να επισκεφτούμε γιατρό . Ο παθολόγος μας. Σύστησε μία νευρολογο. Πήγαμε ακολούθησε θεραπεία με αντικαταθλιπτικά και ηρεμιστικά για έξη μήνες. Στο διάστημα αυτό οι φάσεις που. Προανέφερα συνεχίστηκαν απλά μεγάλωσε το χρονικό διάστημα μεταξύ τους αρκετά.τώρα σταμάτησε ένα μήνα την θεραπεία και ξανά άρχισαν τα ειδια. Οι ερωτήσεις μ ειναι οι εξής : Αντιμετωπίζουν οι νευρολογος την κατάθλιψη ;κανονικά δεν θα πρεπε να επισκεφτούμε ψυχίατρο? Υπάρχει περίπτωση η διάγνωση να είναι λανθασμένη και τελικά να έχει διπολική διαταραχή? Τι προτείνεται?

Η κατάθλιψη ανήκει στη δικαιοδοσία του ψυχιάτρου, ο οποίος, λόγω της επαγγελματικής του κατάρτισης έχει τη δυνατότητα ευρύτερης και ευστοχότερης προσέγγισης των ζητημάτων που εμπίπτουν στην ειδικότητά του, εφόσον βέβαια υπάρχει διάθεση αποφυγής της απλοϊκής αντιμετώπισης σε μορφή σύμπτωμα – φάρμακο.



Μαρια    06/12/2013 19:44
καλησπερα.ειμαι 28 κ απο τα 19 μου εχω αγχωδη διαταραχη με κρισεις πανικου και καταθλιψη.κανω ψυχοθεραπεια εδω και 3 χρονια κ ειμαι πολυ καλυτερα.τον τελευταιο καιρο εχω μια μονιμη καταθλιψη που δεν λεει να περασει,ο ψυχολογος μου προτεινει να παρω αντικαταθλιπτικα γιατι λεει οτι προφανως το προβλημα ειναι οργανικο αλλα εγω δεν συμφωνω.επισης εχω και φαρμακοφοβια.ποια η γνωμη σας?ευχαριστω εκ των προτερων.

Αγαπητή Μαρία, η «οργανικότητα» της κατάθλιψης δεν έχει αποδειχθεί από συγκεκριμένα πειστικά στοιχεία. Ακόμα και όταν υπάρχουν τέτοια νοσήματα όπως του θυρεοειδή αδένα, που άμεσα επηρεάζουν τη λειτουργία του νευρικού συστήματος, δε μπορεί να αποκλειστεί η επιρροή των χρόνιων προβληματικών καταστάσεων. Γενικά, η κάθε προβληματική κατάσταση, που δε φαίνεται κατά τη συγκεκριμένη αντίληψη να έχει λύση, συνοδεύεται από την απογοήτευση, η οποία εκφράζεται από την έκπτωση της διάθεσης. Όταν οι προβληματικές καταστάσεις συσσωρεύονται και επεκτείνονται στο χρόνο η έκπτωση της διάθεσης μεταβαίνει σε μια μόνιμη βάση, η οποία και πήρε το όνομα της κατάθλιψης. Η αποδοχή του παραπάνω σκεπτικού οδηγεί στο συμπέρασμα ότι για την αιτιολογική αντιμετώπιση της κατάθλιψης είναι αναγκαίο αρχικά να προσδιοριστεί τόσο το σύνολο της προβληματικότητας, όσο και η κάθε προβληματική κατάσταση ξεχωριστά, και ύστερα να πραγματοποιούνται προσπάθειες αντιμετώπισης όλων των ενδεχόμενων εκδοχών. Όπως φαίνεται, μια τέτοια αντιμετώπιση είναι περίπλοκη, χρονοβόρα και πολυδάπανη. Για το λόγο αυτό και επικρατεί η επιλογή της σχετικά εύκολης και γρήγορης λύσης με φαρμακευτική υποστήριξη, η οποία ωστόσο δεν αντιμετωπίζει τις αρχικές αιτίες, προσφέροντας μόνο την προσωρινή ανακούφιση από τις εξωτερικές εκδηλώσεις τους.



Θανάσης    04/11/2013 16:39
Γεια σας πάσχω από βαριά κατάθλιψη. Έχω φτάσει στο τελευταίο στάδιο κι φοβάμαι για το μέλλον μου. Ορκίστηκα ότι θα κ΄νω μια προσπάθεια να βρω λύση στο πρόβλημα μου αλλά έπεσα σε γραφειοκρατία. Μπορείτε να μου προτείνετε ένα τρόπο να βρω λύση στο πρόβλημά μου; Χρειάζομαι φάρμακα αλλά δεν έχω χρήματα για να πάω σε ιδιώτη γιατρό και δεν μπορώ να επισκεφτώ το νοσοκομείο. Δυστυχώς νιώθω ότι δεν υπάρχει λύση στο πρόβλημά μου.

Αγαπητέ Θανάση, η αίσθηση της αδιεξόδου είναι υποκειμενική και συνήθως αντανακλά τον αρνητικό τρόπο σκέψης, ο οποίος υιοθετείται κατά τη διαμόρφωση της προσωπικότητας του συγκεκριμένου ανθρώπου. Η διέξοδος πάντα υπάρχει, ίσως όχι με τη μορφή των άμεσων, εύκολων, γρήγορων ή έτοιμων λύσεων που επιθυμούμε επί το πλείστον, αλλά αναμφίβολα, η καταβολή των αντίστοιχων προσπαθειών αργά ή γρήγορα οδηγεί στα θεμιτά αποτελέσματα, αρκεί να λαμβάνουμε υπόψη ότι τα λάθη και οι αποτυχίες είναι το αναπόσπαστο και αναγκαίο μέρος της κάθε εκμάθησης.



βικτωρια    31/10/2013 21:53
γεια σας! θα ηθελα να κανω μια ερωτηση.. τον τελευταιο καιρο εχω ενα προβλημα με τον υπνο...κοιμαμαι παρα πολυ καθε μερα 14-16 ωρες εχει καποια σχεση με την καταθληψη?

Ίσως να έχει σχέση με την αρνητική αξιολόγηση της καθημερινότητας



Σελίδες:   1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>