ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 222 Σελίδα: 14η Επιλέξτε κατηγορία:   


Κατάθλιψη


Παπαδάκη Ελένη    02/05/2004 15:42
Κύριε Κοτανίδη,είμαι μια κοπέλα 21 ετών.Εδώ και 3 χρόνια ασχολούμαι με πάρα πολλά πράγματα (σχολή,θεατρικό,Αγγλικά,δουλειά κλπ)και δεν τρέφομαι σωστά.Κι ενώ ένιωθα ψυχολογικά υγιής,τον Μάρτιο αρχίσαμε πρόβες με το θεατρικό για να ανεβάσουμε την παράσταση κι έτσι μετά από 1,5 μήνα από εξαντλητικές πρόβες(5-7)ώρες καθημερινά μετά τη σχολη,χωρίς πολύ φαγητό και πίνοντας καφέδες για να μη νυστάζω αφού με το θεατρικό τελειώναμε στις 2-3 τα ξημερώματα κάθε βράδυ και μετά το πρωί πάλι σχολή κλπ.,άρχισα να νιώθω περίεργα.Ήθελα τόσο πολύ να βγω έξω με τις φίλες μου ή το αγόρι μου, επειδή όμως έπρεπε να βγει η παράσταση,πίεζα τον εαυτό μου να πάω στην πρόβα χωρίς να θέλω.Όταν τελείωσε η παράσταση και έφτασε η ώρα να ξεκουραστούμε,άρχισα να νιώθω αδύναμη,εξαντλημένη(μου έπεφταν πράγματα από τα χέρια),έτρωγα λιγότερο και ένιωθα άγχος για τις επόμενες παραστάσεις που θα ακολουθούσαν. Το θεατρικό μου είχε γίνει από ευχαρίστηση, μεγάλο βάρος. Ταυτόχρονα όταν κουραζόμουν λιγάκι ένιωθα ζάλη(ίσως και από τον χαμηλό αιματοκρίτη) και ανέβαζα δέκατα.Όταν ένιωσα πλέον τόσο πολύ εξαντλημένη πήγα στο Νοσοκομείο.Ο γενικός γιατρός μου μίλησε για κατάθλιψη ενώ ο παθολόγος βρήκε κυστήτιδα.Επειδή όμως ανησύχησα και επειδή σπουδάζω κοινωνική λειτουργός και γνωρίζω ότι ένα από τα κύρια συμπτώματα της κατάθλιψης είναι η εύκολη κόπωση,απευθύνθηκα στο Κέντρο Ψυχικής Υγιεινής Ηρακλείου όπου και μίλησα με ψυχολόγο-κοινωνική λειτουργό-ψυχίατρο και οι ίδιοι μου είπαν ότι αυτό το επεισόδιο ήταν η αντίδραση του οργανισμού μου σε όλη αυτήν την ένταση και με συμβούλευσαν να τρέφομαι καλά, να ξεκουράζομαι και να αφήσω το θεατρικό αν με αγχώνει τόσο πολύ.Πραγματικά,αφού τα έκανα όλα αυτά ένιωσα καλύτερα,όμως κάποιες στιγμές νιώθω και πάλι πολύ κουρασμένη αλλά εκείνες τις φορές παρουσιάζω και δέκατα. Συγκεκριμένα, έχω δέκατα εδώ και 3 βδομάδες. Ανησυχώ και πάλι μήπως έχω κατάθλιψη(επειδή νιώθω κουρασμένη) αλλά τρώω κανονικά,είμαι συνεπής στη σχολή μου,χαίρομαι να βγαίνω έξω με τις φίλες μου και το αγόρι μου και νιώθω ψυχολογικά καλά(δεν νιώθω θλίψη π.χ.),απλά νιώθω αδυναμία.Τι θα με συμβουλεύατε; Να απευθυνθώ και πάλι στους ειδικούς του ΚΨΥ μήπως έχω κατάθλιψη;Γνωρίζετε αν τα δέκατα μπορούν να προκαλέσουν σωματική αδυναμία;Ανησυχώ πάρα πολύ και κάθε μέρα προσπαθώ να ανακαλύψω διαβάζοντας αν πάσχω από κατάθλιψη ή από υπερκόπωση. Σας ευχαριστώ πολύ που με ακούσατε.Ελένη

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Ελένη ! Έχω συναντήσει αρκετά περιστατικά όταν τα δέκατα ήταν συνέπεια της ψυχολογικής πίεσης , η οποία δεν εκφράζεται μόνο με κατάθλιψη αλλά έχει μεγάλη ποικιλία εξωτερίκευσης των συμπτωμάτων . Πιστεύω ότι θα μπορούσες να απευθυνθείς ξανά στο ΚΨΥ για ψυχολογική υποστήριξη και παρακολούθηση (για να διευκρινιστούν οι αιτίες της κατάστασης σου ).



geia    30/04/2004 22:20
Η μαμά μου είναι 52 χρονών αλλά έχει αφήσει τον εαυτό της εντελώς εδω και μια δεκατία σχεδόν έχει αφήσει άσπρα τα μαλλιά της και δεν περιπιείται καθόλου τον εαυτό της με αποτέλεσμα να μοιάζει με γιαγιά μου παρά με μαμά μου και μάλιστα μας το λένε και πολλοί γνωστοί αυτό. Δεν θα ήταν καλύτερο και για αυτήν και για μας να περιποιηθεί λίγο τον εαυτό της;

Α. Κοτανίδης - Αγαπητέ / ή geia ! Νομίζω πως η διάθεση της μητέρας σου για την περιποίηση του εαυτού της εξαρτάται από κάποιες συνθήκες της ζωής της που θα την παρακινούσαν στις δραστηριότητες αυτές (ικανοποίηση , σχέση , ευτυχία ….)



biky    28/04/2004 19:52
eixa pathei katathlipsy gia ena xrono kai aisthanomai asxhma giati nomizo oti mono oi problhmatikoi kai oi axrhstoi pathenoun tetoia pragmata to thero elattoma kai oti den eprepe na afiso pote na sumbi

Α. Κοτανίδης - Αγαπητή biky ! Έχω την εντύπωση ότι , ακριβώς επειδή προσπαθείς να είσαι «δυνατό» άτομο , χωρίς ελαττώματα και , θέλοντας να πετύχεις αυτό , αυτόματα πιέζεις τον εαυτό σου , έχεις την «αντίδραση» του σε μορφή που περιγράφεις .



ΡΟΖΑ    28/04/2004 19:31
ΕΔΩ ΚΑΙ 6-7 ΧΡΟΝΙΑ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΑΚΟΥΕΙ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΝΕΙ ΦΑΣΑΡΙΕΣ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΩΣ ΕΧΕΙ ΑΝΑΠΤΥΞΕΙ ΑΣΧΗΜΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ. ΠΕΡΙΣΥ ΑΡΧΗΣΕ ΞΑΝΑ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΣΧΟΛΕΙΟ. ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ Β ΤΑΞΗ ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΚΑΛΑ. ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ ΑΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΕΝΤΑΧΘΕΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΑΤΟΜΟ. Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΚΟΥΡΑΣΕΙ ΠΟΛΥ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΕΚΑΝΕ ΦΑΣΑΡΙΕΣ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΩΣ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΚΟΥΡΑΣΤΙΚΟ ΑΤΟΜΟ ΕΧΕΙ ΧΑΣΕΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΑΛΙΟΥΣ ΤΟΥ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙ ΠΑΡΕΑ ΜΟΝΟ ΜΕ ΝΑΡΚΩΜΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΑΤΟΜΑ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑΚΑ Ο ΙΔΙΟΣ ΔΕΝ ΠΑΙΡΝΕΙ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΑΛΛΑ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ 22 ΧΡΟΝΩΝ.ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΑ ΕΔΩ ΚΑΙ 6 ΧΡΟΝΙΑ

Α. Κοτανίδης - Αγαπητή Ρόζα ! Μήπως ο αδελφός σου προσπαθεί να «τραβήξει» την προσοχή της οικογένειας με την συμπεριφορά του , μήπως αισθάνεται την έλλειψη της και ωθούμενος από τις ανασφάλειες του αναζητά την ενασχόληση σας μαζί του με τέτοιο τρόπο ;



Μάγδα    27/04/2004 19:51
ο αδερφός μου εδώ κ 4 χρόνια λείπει για σπουδές στο εξωτερικό. Τους τελευταίους 4 μήνες παίρνει συνέχεια τηλ κ μας λεει ότι άλλαξε η εξωτερική του εμφάνιση έχασε κιλά δεν τρώει καλά,δεν μπορεί να κοιμηθεί το βράδυ ξυπνάει ξημερώματα κ δυσκολεύεται να ξανακοιμηθεί.Έχειχάσει την ενεργητικότητά του κ τελευταία χάνει τις αισθήσεις του. Κάθε φορά που παίρνει τηλ. κάνει παράπονα ότι βλέπει τον εαυτό του και αισθάνεται δυστυχισμένος για αυτή την αλλαγή. Δεν έχει όρεξη να ασχοληθεί με τίποτα ενώ η γυμναστική ήταν το πρώτο μέλημά του. Φοβάται να έρθει σε επαφή με άτομα που τον γνωρίζουν για να μην δούν πώς έγινε. Το έχει πάρει κατάκαρδα και συνεχώς ασχολείται και μίλάει για αυτό.Έχει πάθει κατάθλιψη?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Μάγδα ! Προφανώς ο αδελφός σου έχει έκπτωση της διάθεσης , όμως δυσκολεύομαι να προσδιορίσω την αιτία ( σωματοποιητική διαταραχή , κάποιες άλλες ψυχολογικές συγκρούσεις ή υποσυνείδητη προσπάθεια να κερδίσει την προσοχή και την ενασχόληση της οικογένειας ; )



bibibo    27/04/2004 17:04
Γεια σας. Μια φιλη μου εξομολογηθηκε οτι πριν μηνες περασε μια ασχημη φαση μετα απο ρηξη σχεσης που ηταν πολυ στεναχωρημενη, εκλαιγε, νομιζε οτι εχει ψυχολ προβλημ κλπ. Τωρα μετα απο 5 μηνες, ειναι καλα απλα λεει οτι τιποτα δεν την συγκινει οσο πριν καθε τησ μερα ειναι ανιαρη κ χωρις νοημα, αισθανεται συχνα πιεση στο στομαχι κ αισθανεται οτι θα σκασει.Δραστηριοτητες που την ηραμουσαν δεν ευχαριστουν, περνουν αδιαφορες. Δεν την βλεπω βυθισμενη σε καταθλιψη, αντιθετωσ το συνειδητοποιει κ παλευει να καλυτερεψει ομως αυτη η αγωνια δεν την βοηθα. Μου λεει μαλιστα πως οποτε χαλαρωνει κ παει να νιωσει χαρα κ αισιοδοξια, ξαναγυριζει η ζοφερη αισθηση. Σαν να τησ ερχεται αυτοματη η κακοκεφια από το πρωι που ξυπναει. Επισης μου ειπε οτι θελει να εχει συνεχως παρεα.Διαβαζα καπου οτι ενα καταθλιπτικο επεισοδειο φευγει μονο του σε 8 μηνες. Απο τη διαδικασια που σας περιγραφω την βλεπετε να καλυτερευει η χρειαζεται ειδικο?Εχει οντως καταθλιψη η ειναι κατι αλλο?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή bibibo ! Απ’ ότι φαίνεται η φίλη σου δεν έχει ξεπεράσει τις ψυχολογικές της συγκρούσεις , άσχετα εάν τίθεται διάγνωση κατάθλιψης . Η ανάγκη βοήθειας από τον ειδικό , σε τέτοιες περιπτώσεις εξαρτάται από την υποκειμενική εκτίμηση του ίδιου του ατόμου (δηλ. αν αισθάνεται ότι την έχει ανάγκη και πιστεύει ότι μπορεί να βοηθηθεί )



x.andriwtis    19/04/2004 21:30
kalispera sas.gia alli mia fora xpiazome tin politimi boithia sas!auti tin fora omws oxi gia mena!ime mathitis 2pas likiou prosfata xasame enan poliagapimeno kathigiti,oloi siglonistikame.tin fili mou omws tin exi piraxi toso poli pou mono sto akousma tou onomatos tou xespai se klamata!then mpori akoma kai na paraolouthisi ta mathimata!!!tha ithela na mu pite pws mporw na tin boithisw egw o idios alla ka pws ekeini i idia na to xeperasi!sas euxaristw!!!

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ x.andriwtis ! Πιστεύω ότι ένα μεγάλο μέρος της λύπης μετά τον θάνατο οφείλεται στον φόβο του θανάτου που βρίσκεται σε υποβόσκουσα μορφή στον καθένα από εμάς . Χρονικά και ποιοτικά εξαρτάται από την πραγματική ευχαρίστηση που αντλούμε από την ζωή μας ( με αλλά λόγια η θλίψη μετά το θάνατο αλλού ατόμου μας προκαλεί την λύπη για δικές μας ανεκπλήρωτες επιθυμίες ) . Το περιβάλλον παίζει σημαντικό ρόλο στον βαθμό αντιμετώπισης του με την υποστήριξη , ζεστασιά της αγάπης και αποδοχή που μπορεί να προσφέρει .



p.kanellos    26/03/2004 22:56
ειμαι 50 ετων και μετα απο σοβαρη εγχειρηση νεφρου λογω ογκου ο γιατρος μου ειπε οτι πασχω απο αντιδραστικη καταθλιψη,τι σημαινει αυτο και τι συμπτωματα εχει και αν θεραπευεταi ;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ p.kanellos ! Για την κατάθλιψη μπορείς να πληροφορηθείς από την ενότητα Διαταραχές της σελίδας .



georgia    18/03/2004 17:38
geia sas. An kai ta panta sti zoi mou einai entaxsei aisthanomai pollew fores kathimerina na katavalomai apo mia thlipsi poy den mporo na exigiso oute na dioxo. Me akousan filoi k goneis alla ego den aisthanomai kalitera oso ki an prospathoun, den mou aresei h moirolatria oyte h mizeria alla den mporo na katalavo pia giati den aisthanomai o eaftos mou, den exo aftopepeoithisi, exo endiaferonta nomizo omow oti tipota den borei na mou vgalei afto to sinaisthima. eixa prin mines provlima me 2 paidia tis pareas, tora afta omos perasan.ores ores den mporo na vro aisiodojia oyte otan eimai se filiko kai xaroymeno perivallon. me sfiggei to stithos moy poli sixna, prospatho na to xsexno ke na xalarono, eniote to petixaino. xsero oti den exo tipota oysiastiko, alla fobamai oti exo kati psichologiko kai oti ua katalikso se psychiatrous kai psichofarmaka kai afto me tromazei. tarazomai episis otan diavazo peri kriseon panikou an kai ego den antimetopisa. Aisthanomai to mialo moy skotismeno,kano prospathies na eimai kala alla meta skeftomai oti einai ola mataia.otn skeftomai sxedia poy kano, opos px spoydew sto exoteriko den pairno kamia xara opos prin.oi alloi moy lene oti aftipovalomai. ti mporei na exo?

Α. Κοτανίδης –Αγαπητή Γεωργία ! Μεγαλώνουμε με την επιβολή κοινωνικών αντιλήψεων ότι «πρέπει» να είμαστε «δυνατοί» , «πρέπει» να φροντίζουμε πρώτα άλλους και ύστερα τον εαυτό μας και ότι «πρέπει» να αψηφούμε τις «αδυναμίες» μας , χωρίς να καταλαβαίνουμε ότι αυτές οι «αδυναμίες» είναι εσωτερικές ανάγκες της ψυχής μας , ανάγκες για αγάπη , αποδοχή , στήριξη κ.τ.λ. Έτσι όταν φτάσουμε σε όρια της αντοχής ο οργανισμός μας αυτοπροστατεύεται και «διαμαρτύρεται» με το άγχος και τα σωματικά συμπτώματα . Η πεποίθηση ότι ήμασταν «μια χαρά» πριν , δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα . Δεν ήμασταν – απλά δεν είχαμε ξεπεράσει τα όρια αντοχής μας .



Δάφνη Σεμπαστιανου    01/03/2004 11:37
Αγαπητοί κύριοι Θα ήθελα να ξεκινήσω την ερώτηση μου με τη λέξη βοήθεια. Είναι μάλλον αυτο που χρειαζομαι αμεσα.Ειμαι 29 χρον. μενω με την μητερα μου και την αδελφη μου. Τους τελευταιους μηνες. Νιωθω παραμελημενη, ολα ειναι μαυρα, κανεις δεν με αγαπαει, δεν κοιμαμαι την νυχτα αλλα την ημερα. Νευριαζω με ολους και με ολα και φωναζω η κλαιω. Πιστευω οτι το καλυτερο που μπορει να μου συμβει ειναι να πεθανω για να απαλαξω τους παντες απο την παρουσια μου. Πιστευω οτι εχω φτασει σε επικυνδυνο σημειο να κανω κακο στον εαυτο μου.Οταν τουσ λεω να μην με οθουν στα ορια ολοι γελανε και δεν με παιρνουν σοβαρα, επειδη στο παρελθον εχω κανει 5 αποπειρες αυτοκτονια. ΄Πιστευω οτι πρεπει να επισκευτω καποιον γιατρο αλλα αυτη τη στιγμη δεν εχω τα χρηματα.Απλα νιωθω οτι πρεπει να κανω κατι συντομα, ο φιλος μου μου λεει να παρω τα zoloft που δεν χρειαζονται συνταγη για να ηρεμισω αλλα εγω φοβαμαι μηπως ειναι χειροτερα και εκτως αυτου περνω και εφεδρινη για να μην παχυνω. Δεν ξερω τι να κανω μπορειτει να με βοηθήσετε????????????

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Δάφνη ! Η φαρμακευτική αγωγή είναι μια άμεση λύση ,ώστε να μην είσαι σε οριακό επίπεδο ψυχολογικής κατάστασης , από εκεί και πέρα έχεις ανάγκη να αισθανθείς αγάπη , αποδοχή και συμπόνια που δεν αισθάνθηκες στο παρελθόν και να μάθεις να βλέπεις μερικά πράγματα πιο αντικειμενικά ( χωρίς φόβους και ανασφάλειες ) . Για όλα αυτά μπορούν να σε εξυπηρετήσουν στα κρατικά Κέντρα Ψυχικής Υγείας , αρκεί να έχεις την πίστη και να μην απογοητευτείς από πρώτες «αποτυχημένες» επαφές (εφόσον προκύψουν).



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | >>