ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 205 Σελίδα: 14η Επιλέξτε κατηγορία:   


Κατάθλιψη


elenh    15/01/2004 18:33
agaphte kyrie kotanidh,niw8w synexeia ena ais8hma kourashs k atonias.eidika otan vriskomai me ena atomo arketh wra kourazomai k deixnw oti variemai.den mporw na ananewnw thn energeia mou.niw8w oti exantloumai poly eykola akomh k an eimai plhrhs apo ypno.ti na kanw;

Α. Κοτανίδης - Αγαπητή Ελένη ! Νομίζω ότι η «ενεργητικότητα» μας εξαρτάται από την ψυχολογική μας κατάσταση . Εάν ανακαλύψεις τι είναι αυτό που σε απογοητεύει στη ζωή σου και μπορέσεις να το «αλλάξεις» έτσι όπως θέλεις εσύ , πιστεύω ότι τα πράγματα θα αλλάξουν .



Αλεχανδρος Βλαχος    05/01/2004 23:27
Στην παρουσα φαση της ζωης μου δεν εχω ουσιαστικο ενδιαφερον για απολυτως τιποτε!Προβληματιζομαι επισης για τη συνεχιση η μη των σπουδων μου (ειμαι σπουδαστης οικονομικων) καθοτι εχω μονο τυπικη επαφη με τη σχολη μου (απλη παρακολουθηση) χωρις ομως και κανενα ενδιαφερον για καποια αλλη σχολη.(διαμενω μονος μου,δεν εχω καποιο δεσμο και εχω αρκετες φιλιες)

Α. Κοτανίδης - Αγαπητέ Αλέξανδρε ! Μπορώ να διακρίνω μια έκπτωση της διάθεσης , που ίσως οφείλεται στην απογοήτευση και στην αναθεώρηση των στόχων και αξίων .



Χρηστος Νικολαιδης    30/12/2003 23:21
Η συζηγος μου απο το 1997 εχει υποτροπιαζουσα καταθλιψη εχει αλαξει 3 γιατρους ο τελεταιος εχει κανει διαγνωση συναισθηματικη διαταραχη ψυχωση .Ηταν πολυ δεμενη με το πατερα της ο οποιος πεθανε πριν 4 χρονια μετα πεθανε η αδελφη της 58 χρονων δεν μπορει να το ξεπερασει αλλά και παντα κατι βρισκει για να μελαγχολει . Εχει εντονο φτερουγισμα στη κοιλια . Τα φαρμακα που παιρνει ειναιεδω και 5 χρονια 3 μισα NOVHEPAR των 2.5 καιεδω και 1 χρονο 4 MILITRAN 4-25 Τα φαρμακα δειχνουν να μην της αρκουν .Ειπε ο γιατρος επειδη το NOVHEPAR κανει εξαρτηση να το αλαξουμε σταδιακα με ATARAX αλλα δεν μπορεσαμε εκανε υποτροπη .Θα ηθελα να μου πειτε τι μπορει να γινει ή αν υπαρχει καποια εξεταση που πρεπει να κανει ? ειμαι σε αδιεξοδο

Α. Κοτανίδης - Αγαπητέ Χρήστο ! Πιστεύω πως οι ψυχικές διαταραχές προκαλούνται από κάποιες ψυχολογικές συγκρούσεις . Τα φάρμακα παίζουν κυρίως «πυροσβεστικό» ρόλο .Έτσι για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά το πρόβλημα της συζύγου σου είναι αναγκαίο να ακολουθηθεί ψυχοθεραπευτική παρέμβαση , τουλάχιστον υποστηρικτικού χαρακτήρα .



katerina parisi    24/12/2003 15:49
geia sas.eimai 21etwn k edw k 5 xronia niw8w oti ypoferw apo kata8lipsh.den exw orexh gia tipota.to swma mou exei paraith8ei,oi kinhseis moy einai arges k axares.efyga sto exwteriko prin apo 3mhnes gia mikro xroniko diasthma mhpws hremhsw alla den niw8w kamia allagh.na shmeiwsw oti tosa xronia zousa me toys goneis mou k pisteya oti exartiomoun apo aytoys k giayto den mporoysa na sta8w sta^podia mou.twra omws pou eimai anexarthth niw8w akomh adynamh k eimai monimws se katastash anias.exw paei se arketoys eidikous xwris voh8eia k den 8elw na parw farmaka.perimenw apanthsh sas.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Κατερίνα ! Η εναλλαγή των ειδικών σημαίνει ότι δεν συνάντησες κάποιον που θα σε εμπνέει εμπιστοσύνη η οποία είναι ένα από τα πιο σημαντικά συστατικά για την επιτυχία της ψυχοθεραπείας .



Αρβανίτη Ελένη    17/12/2003 19:46
Αγαπητέ κύριε Κοτανίδη… Αποφάσισα να σας γράψω για το πρόβλημα που με απασχολεί, όταν μετά από επίμονη προσπάθεια "έφτασα' μπροστά στη σελίδα σας. Ονομάζομαι Ελένη, είμαι 20 ετών και φοιτήτρια στο τρίτο έτος σπουδών. Πριν από 3 μήνες οι γιατροί διέγνωσαν ότι πάσχω από επιθετικό σάρκωμα μαλακών μορίων στο κάτω άκρο (στην επιφάνεια του ισχιακού νεύρου) , με μεταστάσεις στην μέση και τον δεξιό μου πνεύμονα. Μου έδωσαν μάλιστα περιθώριο περίπου 1 έτους. Δε θέλω να σας ταλαιπωρήσω με τους ιατρικούς ορισμούς όλων αυτών που συμβαίνουν 3 μήνες τώρα. Έχω μιλήσει με εκατομμύρια γιατρούς, μα κανένας δε φαίνεται να ενδιαφέρεται για τον ψυχολογικό αντίκτυπο που έχει όλη αυτή η κατάσταση. Αισθάνομαι πολύ άσχημα, και κυριότερα γιατί δεν μπορώ να μιλήσω με κανέναν. Ίσως δεν έμαθα ποτέ να μιλάω στους ανθρώπους, και κάθε φορά που πάω να ζητήσω βοήθεια, αισθάνομαι τύψεις. Αισθάνομαι πως γίνομαι βάρος και ενώ γνωρίζω ότι χρειάζομαι βοήθεια, διστάζω. Αισθάνομαι απέραντη μοναξιά, και συχνά ξεσπώ σε κλάματα. Θα ήθελα να σας αναφέρω πως πέρα από τις απέραντες τύψεις και ενοχές, για αυτά που προκαλώ στους ανθρώπους, που θα έλεγα πως τις αισθανόμουν από πολύ μικρή ηλικία, τελευταία δεν αναγνωρίζω τον εαυτό μου. Συχνά αισθάνομαι φοβερό βάρος σε όλο το σώμα, και έντονο τρέμουλο στα χέρια και το κεφάλι. Σε περιπτώσεις μάλιστα που η παθολογική μου κατάσταση επιδεινώνεται (έντονος πόνος, δυσκολία στην αναπνοή λόγω έλλειψης οξυγόνου) πανικοβάλλομαι. Αρκετές φορές στο διάστημα της νοσηλείας μου φώναζα βοήθεια και ορκιζόμουν ότι το μόνο που αποζητώ είναι ένας γρήγορος θάνατος. Παρά την άσχημη σωματική μου κατάσταση δεν σταμάτησα τις σπουδές μου, γιατί θεώρησα πως η ενασχόληση με αυτές με βοηθά ψυχολογικά . Δεν γνωρίζω βέβαια αν αυτό είναι σωστό, καθώς κινούμαι σε ένα περιβάλλον που δεν γνωρίζει και δεν ενδιαφέρεται για όσα συμβαίνουν. Βρήκα το θάρρος να σας γράψω, γιατί είμαι πλέον πολύ πιεσμένη, και αισθάνομαι πως χρειάζομαι πραγματικά βοήθεια. Λυπάμαι που ήδη σας ταλαιπώρησα αρκετά με τις φλυαρίες μου, όμως ζητώ την επιστημονική σας άποψη, αναφορικά με την ψυχολογική εκτίμηση της κατάστασης. Νομίζετε ότι παρουσιάζω κάποια διαταραχή και τι θα έπρεπε να κάνω για αυτό; Παρακαλώ να λάβετε υπόψη σας το γεγονός ότι δεν είναι εφικτή η υποστήριξη από κάποιο μέλος της οικογένειας. Συγχωρέστε το μακροσκελές μήνυμά μου. Ευχαριστώ πολύ.

Α. Κοτανίδης - Αγαπητή Ελένη ! Εύχομαι να αντιμετωπιστεί η κατάσταση σου σύντομα και αποτελεσματικά . Είναι φυσιολογικό να υπάρχει μια έκπτωση της διάθεσης , αλλά στην δική σου περίπτωση η έκπτωση αυτή εδραιώνει στο συναίσθημα αναξιότητας . Υποθέτω ότι η αντίληψη ότι «δικαιούσαι» υποστήριξη , συμπόνια και εμπάθεια πρώτα απ’ όλα από το συγγενικό σου περιβάλλον και έπειτα από το ευρύτερο φιλικό και κοινωνικό θα σε βοηθήσει και στην ψυχολογική σου κατάσταση και στη σωματική (αυτά είναι άμεσα συνδεδεμένα και αλληλοεπηρεάζονται ) . Είμαι στη διάθεση σου εάν αισθανθείς ανάγκη για περαιτέρω επικοινωνία (on-line , τηλέφωνο) .



ΝΤΙΝΑ    12/12/2003 15:36
Καλησπέρα και ευχαριστώ για την φιλοξενία. Ο μπαμπάς μου ο ποίος είναι 80 χρονών εδώ και 2 χρόνια έχει κατάθληψη.(Έτσι μας είπε ο νευρολόγος - ψυχίατρος - ψυχολόγος). Ένα από τα χαρακτηριστικά της κατάστασής του είναι ότι 2-3 φορές το μήνα πηγαίνουμε στους γιατρούς χωρίς λόγο. (Πότε νιώθει πόνο στο στήθος, πότε παρουσιάζει πρόβλημα ο προστάτης, πότε η μέση, πότε τα έντερα, κλπ.)χωρίς όμως οι εξετάσεις να δίχνουν τίποτε. Δεν έχει όρεξη για φαγητό9είναι πολύ αδύνατος και νιώθει ατονία), δεν μιλάει πολύ, δεν περπατάει, πολλές φορές έχει τρομερή φαγούρα (κνησμό)που δεν είναι δερματολογικό ή αλλεργικό, κλπ. κλπ. Τα φάρμακα (effexor και loftil κυρίως) ή δεν τα παίρνει καθόλου ή τα παίρνει μόνο τις πρώτες ημέρες. Για αυτόν ΚΑΝΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙΠΟΤΑ. Παρά μόνο αυτός που θα του πει ότι κάτι έχει, ή θα συζητήσει πάρα, μα πάρα πολύ μαζί του και αυτό όχι πάντα με αποτέλεσμα. Είμαστε οικογενειακώς σε απόγνωση, δεν ξέρουμε πως να του συμπεριφερθούμε, τι να κάνουμε. Οποιαδήποτε συμβουλή- γνώμη είναι ευπρόσδεκτη. Ευχαριστώ και πάλι.

Α. Κοτανίδης - Αγαπητή ΝΤΙΝΑ ! Υποθέτω ότι ο πατέρας σου αναζητά ψυχολογική υποστήριξη και έτσι απορρίπτει τον «άψυχο» τρόπο που εισπράττει από τις επισκέψεις του στους γιατρούς «παραδοσιακής» κατευθύνσεις . «Θέλει» να ακουστεί , να μοιραστεί τα συναισθήματα του , να αισθανθεί κατανόηση και συμπόνια , να νιώσει ότι τα βασανιστικά του προβλήματα είναι αποδεκτά και πραγματικά (και έτσι είναι ) . Όταν ένας άνθρωπος με τέτοια ανάγκη ακούει ότι «δεν έχει τίποτα» , το εισπράττει σαν απόρριψη και , αμυνόμενος απορρίπτει .



Γεωργίου Ορφέας    26/11/2003 15:47
Κύριε Κοτανίδη,Λέγομαι Γεωργίου Ορφέας είχαμε επικοινωνήσει για τελευταία φορά στις 9/10,περιλιπτηκά να σας πώ,ότι πάσχω απο καταθλιψη και στο παρελθον επαιρνα Dumyrox συν zanax και συνχρόνως έκανα ψυχοθεραπεία, αφού εκανα διακοπή των φαρμάκων για δύο φορές,μετά απο υπόδειξη του γιατρού,υποτροπείαζα σε κάποιο διάστημα.Τώρα πέρνω μόνο τα zoloft και νομίζω ότι πάω καλά.Το προβλημά μου είναι ότι υπάρχει μεσα στο μυαλό μου σαν εμμονη ιδέα ότι αν επαιρνα άλλο αντικαταθληπτικό θα πηγαινα καλύτερα,δεν ξέρω γιατι το νομίζω αυτό.Επίσης τώρα που πέρνω τα zoloft δεν κάνω ψυχοθεραπεία,νομίζω ότι δεν το έχω πολύ ανάγκη και επίσης νομίζω ότι δεν θα με βοηθήσει πολύ,γιατί εκανα ψυχοθεραπεία για τέσσερα χρόνια και νομίζω ότι,ότι ήταν να μαθω το έμαθα.Πέστε μου σας παρακαλώ νομίζεται ότι τώρα είναι απαραίτητο να κάνω ψυχοθεραπεία και αν η ιδέα που έχω ότι δηλαδή, κάποιο άλλο αντικαταθληπτικό από το zoloft θα με βοηθούσε περισσότερο,είναι πραγματικότητα ή απλώς είναι ιδέα μου.Σας ευχαριστώ

Α. Κοτανίδης - Αγαπητέ Ορφέα ! Θεωρώ ότι η αλλαγή του φαρμάκου δεν παίζει τόσο σημαντικό ρόλο , όσο η ψυχολογική του «αποδοχή» . Τις σκέψεις μου για τη ψυχοθεραπεία έχω εκφράσει στην προηγούμενη απάντηση .



ηλίας    10/11/2003 04:17
Τα τελευταία χρόνια η ζωή μου κατεδαφίζεται. Πρώτα απέτυχα στο διαγώνισμό του ΑΣΕΠ εκπαιδευτικών αν και είχα προετοιμαστεί, μετά δεν μπορούσα να βρω δουλειά, έμεινα χωρις σπιτι, με παράτησε η γυναίκα μου. Μπόρεσα να τη μαζέψω τη ζωή μου και να σταθώ στα πόδια μου και πάνω που άρχισα να ανάσαίνω σκοτώθηκε ο καλυτερος μου φίλος. Ηγυναίκα μου ξαναγύρισε σίγουρη γι μας, μα η σιγουριά της κράτησε μόνο τρεις μέρες παρόλο που ήξερε ποσο κακό θα μου έκανε αυτή η επιστροφή της. ο καλύτερος μου φίλος σκοτώθηκε, και οάλλος μετακόμισε απο την Αθήνα. Δεν έχω κανένα να μιλήσω, φοβάμαι ότι θα αυτοκτονήσω. έχω πετάξει όλα τα μαχαίρια και τα σχετικά και τακλειδιά τησ ταράτσας αλλά δεν μπορω να το ελέγξω. Δεν έχω λεφτά για ψυχολόγο. γράψε μου ένα τηλέφωνο ψυχολογικής υποστήριξης

Α. Κοτανίδης - Αγαπητέ Ηλία ! Πιστεύω ότι έχεις άμεση ανάγκη ψυχολογικής υποστήριξης . Μπορείς να απευθυνθείς σε κάποιο Κέντρο Ψυχικής Υγείας όπου την παρέχουν δωρεάν .



ΚΩΣΤΑΣ    26/10/2003 04:03
ΕΙΜΑΙ 20 ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΒΕΙΑ ΜΟΥ ΕΧΩ ΕΝΑ ΕΝΤΟΝΟ ΑΙΣΘΗΜΑ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ.ΑΝ ΚΑΙ ΕΜΦΑΝΙΖΩ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΤΑΨΛΙΨΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΕΝΤΟΝΑ ΠΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΝΤΕΞΩ.ΠΑΡΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΧΩ ΠΟΛΛΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΣΤΟ ΝΑ ΑΝΤΑΠΕΞΕΛΘΩ ΣΤΙΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ.ΕΧΩ ΕΝΑ ΑΙΣΘΗΜΑ ΚΟΠΩΣΗΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΠΟΥ ΜΕ ΕΧΕΙ ΑΦΗΣΕΙ ΠΙΣΩ ΚΥΡΙΩΣ ΣΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ.ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ.ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΚΥΚΛΟΘΥΜΙΚΟΣ.ΣΥΝΗΘΩΣ Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΜΟΥ ΠΕΦΤΕΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΕΝΩ ΟΤΑΝ ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΧΑΛΙΑ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΤΟ ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΝΑ ΠΕΦΤΕΙ.ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΙΧΑ ΛΙΓΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΕΝΤΟΝΗΣ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗΣ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΠΕΡΑΣΑΝ ΑΠΟ ΜΟΝΑ ΤΟΥΣ.ΠΑΡΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΟ ΑΙΣΘΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗΣ ΜΕ ΚΡΑΤΑΕΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟΤΡΑΒΩΝΤΑΣ ΜΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΠΛΕΣ ΧΑΡΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.ΓΕΜΙΖΩ ΜΕ ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΦΤΑΙΕΙ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΒΡΩ ΚΑΤΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ.ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ.ΜΗΠΩΣ ΠΑΣΧΩ ΑΠΟ ΚΥΚΛΟΘΥΜΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΚΑΙ ΑΝ ΝΑΙ ΠΟΙΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΑ ΒΟΗΘΑΝΕ?

Α.Κοτανίδης - Αγαπητέ Κώστα ! Νομίζω ότι η αρνητική διάθεση σου οφείλεται στην υπερβολική αυστηρότητα με τον εαυτό σου ("φοβάσαι" την αρνητική εκτίμηση από το περιβάλλον σου εάν τον αφήσεις ελεύθερο) . Η επιλογή του αντικαταθλιπτικού απαιτεί την κλινική εκτίμηση και εξατομικεύεται .



Μ.Β    25/10/2003 14:50
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗΣ? ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Α. Κοτανίδης - Τα συμπτώματα της κατάθλιψης περιγράφονται στην ενότητα Διαταραχές .



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | >>