ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 224 Σελίδα: 14η Επιλέξτε κατηγορία:   


Κατάθλιψη


Καλλιόπη Π.    07/05/2004 18:08
Κύριε Κοτανίδη, Σας συγχαίρω για την προσπάθειά σας! Θα ήθελα τη γνώμη σας σχετικά με ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζει η μητέρα μου, το οποίο με τον καιρό έχει επιρεάσει και τον πατέρα μου. εδω και τρία χρόνια περίπου η μητέρα μου είναι καταθλιπτική. Ο πρώτος που παρατήρησε διαφορά στην συμπεριφορά και στάση της ήταν ο πατέρας μου, περυσι χειροτέρεψε η κατάσταση κι ετσι αποφάσισα να απευθυνθούμε σε καποιον νευρολογό-ψυχίατρο στη Θεσ/νικη, εκεί που διαμένουν οι γονείς μου. Αρχικά ήταν διστακτική με την ιδέα, αλλά τελικά την έπεισα για να κλείσουμε ραντεβού. Βέβαια πρέπει να τονίσω πως πριν καταλήξω σε αυτή την λύση, είχε γίνει και σε μένα αισθητή η διαφορά της συμπεριφοράς της. Π.χ. ξεχνούσε τηλεφωνικές διαλέξεις που κάναμε. Το καλοκαίρι που πέρασε κάθε Παρασκευή περίμενε τον αδερφό μου ( ο οποίος Ζει στη Γερμανία και της είχε πει τηλ.πως "ίσως" θα έρχόταν διακοπές εκείνη την περίοδο)και συνέχώς έλεγε & πίστευε πως θα ερχόταν, ενώ δεν υπήρξε σίγουρη πρόθεση εκ μέρους του αδερφού μου. Το ίδιο είχε πάθει και με εμένα. Εμμονές ότι δήθεν της είπα πως θα ανέβαινα Θεσ/νικη και ότι εγώ το είχα ξεχάσει. Ενά αλλο πολύ σημαντικό γεγονός είναι ότι δεν βγαίνει απο το σπίτι, λες και έχει αγοραφόβία. Η μητέρα μου ήταν πολυ δραστήριος άνθρωπος πριν συνταξιοδοτοθεί πριν 5 χρόνια. Τελος πάντων, πήγαμε στον γιατρό και έπειτα απο δύο εβδομάβες έγινε εισαγωγή σε νοσοκομείο όπου έγιναν όλες οι απαραίτητες εξετάσεις. Βρέθηκε απο την μαγνητική τομογραφία ότι υπάρχουν κάποια σπασμένα αγγεία, τα οποία όμως δεν δικαιολογούν την κατάστασή της μας είπε ο γιατρός. Η ομάδα των ιατρών διέγνωσε κατάθλιψη, αλλά επέμεναν για παρακολούθηση της κατάστασης μηνιαίως, πραγμα που δεν έγινε διότι δεν μπορέσαμε με τίποτα να την πείσουμε να πάει στα ραντεβού. Η ουσία είναι πως αυτή τη στιγμή δεν γνωρίζω εάν μου λέει την αλήθεια όσον αφορά στη σωστή λήψη του φαρμάκου zoloft. το οποίο το έπαιρνε ( πήγε απο μόνη της σε γιατρό πριν το ανακαλύψουμε εμείς- και έπειτα απο την εισαγωγή της ο θεράπων ιατρός της διπλασίασε την δόση. Πείτε μου σας παρακαλώ τι μπορώ να κάνω,διότι η αρνητική της ψυχολογία επιδράει και στον πατέρα μου, που δεν αντέχει αλλο την κατάσταση. ( Δεν ενδίδει σε καμμία πρότασή του αλλά και των παιδιών της για διαφυγή-εννοώ "καλοπέραση & χαρά" πχ Εκδρομές, ταξίδια, βόλτες κτλ.)σας ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων!

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Καλλιόπη ! Θέτεις ένα από τα πιο δύσκολα ερωτήματα στην αντιμετώπιση των ψυχολογικών δυσλειτουργιών . Είναι πολύ σημαντικό να «αποδεχθεί» η μητέρα σου τους προβληματισμούς που ακολουθούν την κατάσταση της , αυτό , κατά την άποψη μου θα εξαρτηθεί από τον βαθμό εμπιστοσύνης που θα καταφέρει να κερδίσει ο ειδικος που θα ασχοληθεί μαζί της , μόνο τότε υπάρχουν πιθανότητες να συμμορφωθεί με την θεραπεία και να την ακολουθήσει συνειδητά . Διαφορετικά θα καταλήξουμε σε καταπίεση , η οποία ως γνωστό συνοδεύεται από αντίσταση , οπότε αντί της θεραπευτικής συμμαχίας δημιουργείται εχθρότητα .



Σούλα    06/05/2004 18:32
Το πρόβλημα μου είναι ότι δεν ειμαι αρκετά ικανοποιημένη από το εαυτό μου μονίμως ζητάω κάτι παραπάνω. Μονίμως είμαι ανικανοποιητή και δυστυχισμένη. Συνεχώς βάζω στόχους τους οποίους πρέπει να πραγματ

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Σούλα ! Πιστεύω ότι η επιβολή των στόχων οδηγεί στην καταπίεση του εαυτού μας και στη συνέχεια στην έλλειψη ικανοποίησης και στην δυστυχία .



Παπαδάκη Ελένη    02/05/2004 15:42
Κύριε Κοτανίδη,είμαι μια κοπέλα 21 ετών.Εδώ και 3 χρόνια ασχολούμαι με πάρα πολλά πράγματα (σχολή,θεατρικό,Αγγλικά,δουλειά κλπ)και δεν τρέφομαι σωστά.Κι ενώ ένιωθα ψυχολογικά υγιής,τον Μάρτιο αρχίσαμε πρόβες με το θεατρικό για να ανεβάσουμε την παράσταση κι έτσι μετά από 1,5 μήνα από εξαντλητικές πρόβες(5-7)ώρες καθημερινά μετά τη σχολη,χωρίς πολύ φαγητό και πίνοντας καφέδες για να μη νυστάζω αφού με το θεατρικό τελειώναμε στις 2-3 τα ξημερώματα κάθε βράδυ και μετά το πρωί πάλι σχολή κλπ.,άρχισα να νιώθω περίεργα.Ήθελα τόσο πολύ να βγω έξω με τις φίλες μου ή το αγόρι μου, επειδή όμως έπρεπε να βγει η παράσταση,πίεζα τον εαυτό μου να πάω στην πρόβα χωρίς να θέλω.Όταν τελείωσε η παράσταση και έφτασε η ώρα να ξεκουραστούμε,άρχισα να νιώθω αδύναμη,εξαντλημένη(μου έπεφταν πράγματα από τα χέρια),έτρωγα λιγότερο και ένιωθα άγχος για τις επόμενες παραστάσεις που θα ακολουθούσαν. Το θεατρικό μου είχε γίνει από ευχαρίστηση, μεγάλο βάρος. Ταυτόχρονα όταν κουραζόμουν λιγάκι ένιωθα ζάλη(ίσως και από τον χαμηλό αιματοκρίτη) και ανέβαζα δέκατα.Όταν ένιωσα πλέον τόσο πολύ εξαντλημένη πήγα στο Νοσοκομείο.Ο γενικός γιατρός μου μίλησε για κατάθλιψη ενώ ο παθολόγος βρήκε κυστήτιδα.Επειδή όμως ανησύχησα και επειδή σπουδάζω κοινωνική λειτουργός και γνωρίζω ότι ένα από τα κύρια συμπτώματα της κατάθλιψης είναι η εύκολη κόπωση,απευθύνθηκα στο Κέντρο Ψυχικής Υγιεινής Ηρακλείου όπου και μίλησα με ψυχολόγο-κοινωνική λειτουργό-ψυχίατρο και οι ίδιοι μου είπαν ότι αυτό το επεισόδιο ήταν η αντίδραση του οργανισμού μου σε όλη αυτήν την ένταση και με συμβούλευσαν να τρέφομαι καλά, να ξεκουράζομαι και να αφήσω το θεατρικό αν με αγχώνει τόσο πολύ.Πραγματικά,αφού τα έκανα όλα αυτά ένιωσα καλύτερα,όμως κάποιες στιγμές νιώθω και πάλι πολύ κουρασμένη αλλά εκείνες τις φορές παρουσιάζω και δέκατα. Συγκεκριμένα, έχω δέκατα εδώ και 3 βδομάδες. Ανησυχώ και πάλι μήπως έχω κατάθλιψη(επειδή νιώθω κουρασμένη) αλλά τρώω κανονικά,είμαι συνεπής στη σχολή μου,χαίρομαι να βγαίνω έξω με τις φίλες μου και το αγόρι μου και νιώθω ψυχολογικά καλά(δεν νιώθω θλίψη π.χ.),απλά νιώθω αδυναμία.Τι θα με συμβουλεύατε; Να απευθυνθώ και πάλι στους ειδικούς του ΚΨΥ μήπως έχω κατάθλιψη;Γνωρίζετε αν τα δέκατα μπορούν να προκαλέσουν σωματική αδυναμία;Ανησυχώ πάρα πολύ και κάθε μέρα προσπαθώ να ανακαλύψω διαβάζοντας αν πάσχω από κατάθλιψη ή από υπερκόπωση. Σας ευχαριστώ πολύ που με ακούσατε.Ελένη

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Ελένη ! Έχω συναντήσει αρκετά περιστατικά όταν τα δέκατα ήταν συνέπεια της ψυχολογικής πίεσης , η οποία δεν εκφράζεται μόνο με κατάθλιψη αλλά έχει μεγάλη ποικιλία εξωτερίκευσης των συμπτωμάτων . Πιστεύω ότι θα μπορούσες να απευθυνθείς ξανά στο ΚΨΥ για ψυχολογική υποστήριξη και παρακολούθηση (για να διευκρινιστούν οι αιτίες της κατάστασης σου ).



geia    30/04/2004 22:20
Η μαμά μου είναι 52 χρονών αλλά έχει αφήσει τον εαυτό της εντελώς εδω και μια δεκατία σχεδόν έχει αφήσει άσπρα τα μαλλιά της και δεν περιπιείται καθόλου τον εαυτό της με αποτέλεσμα να μοιάζει με γιαγιά μου παρά με μαμά μου και μάλιστα μας το λένε και πολλοί γνωστοί αυτό. Δεν θα ήταν καλύτερο και για αυτήν και για μας να περιποιηθεί λίγο τον εαυτό της;

Α. Κοτανίδης - Αγαπητέ / ή geia ! Νομίζω πως η διάθεση της μητέρας σου για την περιποίηση του εαυτού της εξαρτάται από κάποιες συνθήκες της ζωής της που θα την παρακινούσαν στις δραστηριότητες αυτές (ικανοποίηση , σχέση , ευτυχία ….)



biky    28/04/2004 19:52
eixa pathei katathlipsy gia ena xrono kai aisthanomai asxhma giati nomizo oti mono oi problhmatikoi kai oi axrhstoi pathenoun tetoia pragmata to thero elattoma kai oti den eprepe na afiso pote na sumbi

Α. Κοτανίδης - Αγαπητή biky ! Έχω την εντύπωση ότι , ακριβώς επειδή προσπαθείς να είσαι «δυνατό» άτομο , χωρίς ελαττώματα και , θέλοντας να πετύχεις αυτό , αυτόματα πιέζεις τον εαυτό σου , έχεις την «αντίδραση» του σε μορφή που περιγράφεις .



ΡΟΖΑ    28/04/2004 19:31
ΕΔΩ ΚΑΙ 6-7 ΧΡΟΝΙΑ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΑΚΟΥΕΙ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΝΕΙ ΦΑΣΑΡΙΕΣ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΩΣ ΕΧΕΙ ΑΝΑΠΤΥΞΕΙ ΑΣΧΗΜΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ. ΠΕΡΙΣΥ ΑΡΧΗΣΕ ΞΑΝΑ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΣΧΟΛΕΙΟ. ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ Β ΤΑΞΗ ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΚΑΛΑ. ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ ΑΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΕΝΤΑΧΘΕΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΑΤΟΜΟ. Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΚΟΥΡΑΣΕΙ ΠΟΛΥ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΕΚΑΝΕ ΦΑΣΑΡΙΕΣ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΩΣ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΚΟΥΡΑΣΤΙΚΟ ΑΤΟΜΟ ΕΧΕΙ ΧΑΣΕΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΑΛΙΟΥΣ ΤΟΥ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙ ΠΑΡΕΑ ΜΟΝΟ ΜΕ ΝΑΡΚΩΜΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΑΤΟΜΑ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑΚΑ Ο ΙΔΙΟΣ ΔΕΝ ΠΑΙΡΝΕΙ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΑΛΛΑ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ 22 ΧΡΟΝΩΝ.ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΑ ΕΔΩ ΚΑΙ 6 ΧΡΟΝΙΑ

Α. Κοτανίδης - Αγαπητή Ρόζα ! Μήπως ο αδελφός σου προσπαθεί να «τραβήξει» την προσοχή της οικογένειας με την συμπεριφορά του , μήπως αισθάνεται την έλλειψη της και ωθούμενος από τις ανασφάλειες του αναζητά την ενασχόληση σας μαζί του με τέτοιο τρόπο ;



Μάγδα    27/04/2004 19:51
ο αδερφός μου εδώ κ 4 χρόνια λείπει για σπουδές στο εξωτερικό. Τους τελευταίους 4 μήνες παίρνει συνέχεια τηλ κ μας λεει ότι άλλαξε η εξωτερική του εμφάνιση έχασε κιλά δεν τρώει καλά,δεν μπορεί να κοιμηθεί το βράδυ ξυπνάει ξημερώματα κ δυσκολεύεται να ξανακοιμηθεί.Έχειχάσει την ενεργητικότητά του κ τελευταία χάνει τις αισθήσεις του. Κάθε φορά που παίρνει τηλ. κάνει παράπονα ότι βλέπει τον εαυτό του και αισθάνεται δυστυχισμένος για αυτή την αλλαγή. Δεν έχει όρεξη να ασχοληθεί με τίποτα ενώ η γυμναστική ήταν το πρώτο μέλημά του. Φοβάται να έρθει σε επαφή με άτομα που τον γνωρίζουν για να μην δούν πώς έγινε. Το έχει πάρει κατάκαρδα και συνεχώς ασχολείται και μίλάει για αυτό.Έχει πάθει κατάθλιψη?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Μάγδα ! Προφανώς ο αδελφός σου έχει έκπτωση της διάθεσης , όμως δυσκολεύομαι να προσδιορίσω την αιτία ( σωματοποιητική διαταραχή , κάποιες άλλες ψυχολογικές συγκρούσεις ή υποσυνείδητη προσπάθεια να κερδίσει την προσοχή και την ενασχόληση της οικογένειας ; )



bibibo    27/04/2004 17:04
Γεια σας. Μια φιλη μου εξομολογηθηκε οτι πριν μηνες περασε μια ασχημη φαση μετα απο ρηξη σχεσης που ηταν πολυ στεναχωρημενη, εκλαιγε, νομιζε οτι εχει ψυχολ προβλημ κλπ. Τωρα μετα απο 5 μηνες, ειναι καλα απλα λεει οτι τιποτα δεν την συγκινει οσο πριν καθε τησ μερα ειναι ανιαρη κ χωρις νοημα, αισθανεται συχνα πιεση στο στομαχι κ αισθανεται οτι θα σκασει.Δραστηριοτητες που την ηραμουσαν δεν ευχαριστουν, περνουν αδιαφορες. Δεν την βλεπω βυθισμενη σε καταθλιψη, αντιθετωσ το συνειδητοποιει κ παλευει να καλυτερεψει ομως αυτη η αγωνια δεν την βοηθα. Μου λεει μαλιστα πως οποτε χαλαρωνει κ παει να νιωσει χαρα κ αισιοδοξια, ξαναγυριζει η ζοφερη αισθηση. Σαν να τησ ερχεται αυτοματη η κακοκεφια από το πρωι που ξυπναει. Επισης μου ειπε οτι θελει να εχει συνεχως παρεα.Διαβαζα καπου οτι ενα καταθλιπτικο επεισοδειο φευγει μονο του σε 8 μηνες. Απο τη διαδικασια που σας περιγραφω την βλεπετε να καλυτερευει η χρειαζεται ειδικο?Εχει οντως καταθλιψη η ειναι κατι αλλο?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή bibibo ! Απ’ ότι φαίνεται η φίλη σου δεν έχει ξεπεράσει τις ψυχολογικές της συγκρούσεις , άσχετα εάν τίθεται διάγνωση κατάθλιψης . Η ανάγκη βοήθειας από τον ειδικό , σε τέτοιες περιπτώσεις εξαρτάται από την υποκειμενική εκτίμηση του ίδιου του ατόμου (δηλ. αν αισθάνεται ότι την έχει ανάγκη και πιστεύει ότι μπορεί να βοηθηθεί )



x.andriwtis    19/04/2004 21:30
kalispera sas.gia alli mia fora xpiazome tin politimi boithia sas!auti tin fora omws oxi gia mena!ime mathitis 2pas likiou prosfata xasame enan poliagapimeno kathigiti,oloi siglonistikame.tin fili mou omws tin exi piraxi toso poli pou mono sto akousma tou onomatos tou xespai se klamata!then mpori akoma kai na paraolouthisi ta mathimata!!!tha ithela na mu pite pws mporw na tin boithisw egw o idios alla ka pws ekeini i idia na to xeperasi!sas euxaristw!!!

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ x.andriwtis ! Πιστεύω ότι ένα μεγάλο μέρος της λύπης μετά τον θάνατο οφείλεται στον φόβο του θανάτου που βρίσκεται σε υποβόσκουσα μορφή στον καθένα από εμάς . Χρονικά και ποιοτικά εξαρτάται από την πραγματική ευχαρίστηση που αντλούμε από την ζωή μας ( με αλλά λόγια η θλίψη μετά το θάνατο αλλού ατόμου μας προκαλεί την λύπη για δικές μας ανεκπλήρωτες επιθυμίες ) . Το περιβάλλον παίζει σημαντικό ρόλο στον βαθμό αντιμετώπισης του με την υποστήριξη , ζεστασιά της αγάπης και αποδοχή που μπορεί να προσφέρει .



p.kanellos    26/03/2004 22:56
ειμαι 50 ετων και μετα απο σοβαρη εγχειρηση νεφρου λογω ογκου ο γιατρος μου ειπε οτι πασχω απο αντιδραστικη καταθλιψη,τι σημαινει αυτο και τι συμπτωματα εχει και αν θεραπευεταi ;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ p.kanellos ! Για την κατάθλιψη μπορείς να πληροφορηθείς από την ενότητα Διαταραχές της σελίδας .



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | >>