ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 207 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Κατάθλιψη


Αθανασία    20/09/2013 12:11
Αγαπητέ κύριε, είμαι 32 ετών και εδώ και 4 μήνες παλεύω και γώ με το θηρίο που λέγεται κατάθλιψη... ακολουθώ φαρμακευτική αγωγή πιστά και είμαι στο στάδιο που έχει επανέλθει το σώμα μου και η ψυχή μου στα φυσιολογικά επίπεδα. Δεν έχω ξαναπεράσει κατάθλιψη στη ζωή μου, μέσα απο την ψυχοθεραπεία έμαθα να σκέφτομαι και να λειτουργώ θετικά και νιώθω πώς τώρα ωριμάζω σαν άνθρωπος πραγματικά και γνωρίζω καλύτερα τον εαυτό μου. Ποιές είναι οι πιθανότητες να ξανα νοσήσω απο κατάθλιψη? και αν ναί σε πόσο διάστημα? Τελικά η κατάθλιψη είναι αποκλειστική ευθύνη των αρνητικών σκέψεων? Τα φάρμακα \\\\\\\'\\\\\\\'εκπαιδεύουν\\\\\\\'\\\\\\\' τον εγκέφαλο ώστε να μην ξανα νοσήσει? Σας ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας και με την εβλάβεια που απαντάτε σε όλους τους προβληματισμένους!!!

Αγαπητή Μαρία, βασικά, η κατάθλιψη δεν είναι νόσος αλλά η αντίδραση του ψυχισμού σε χρόνιες και αρκετά αρνητικές συνθήκες που περιβάλλουν το συγκεκριμένο άτομο. Για αυτό και ο θετικός τρόπος προσέγγισης της καθημερινότητας αποτελεί το πρώτο βήμα στην αντιμετώπισή της, το οποίο εάν δεν ακολουθηθεί από την θεμιτή αλλαγή της καθημερινότητας δεν εγγυάται την αποφυγή της υποτροπής, καθώς η κατάθλιψη είναι κατά κάποιο τρόπο αμυντικός μηχανισμός, όμοιος με τον πυρετό επί της λοίμωξης, που σηματοδοτεί την προβληματική κατάσταση και επιβάλλει την ψυχική ακινησία με στόχο, την προστασία του. Ενώ τα φάρμακα έχουν τον υποστηρικτικό ρόλο, καθώς μειώνουν την ένταση των αρνητικών συναισθημάτων, επιτρέποντας στον οργανισμό να ανασυγκροτήσει τις δυνάμεις του.



Ιωαννα    12/08/2013 18:55
Γεια σας.Ειμαι 58 ετων, εκανα θεραπεια με Ladose για ενα χρονο λογω καταθλιψης, κατοπιν υποδειξης γιατρου, πηγα πολυ καλα μπορω να πω. Εχω τελειωσει την θεραπεια εδω και 5 μηνες περιπου, ομως τωρα παλι δεν νοιωθω καλα.Ειχα ξανακανει θεραπεις με Ladose στα 42, για ενα εξαμηνο με επισης καλα αποτελεσματα.Αν ενδιαφερει, αναφερω πως κανω θεραπεια θυρεοειδους με euthyroxτων 100.Σας παρακαλω αν. Μπορειτε πειτε μου, να ξαναρχισω το Ladose; Κι αν ναι ποσο καιρο μπορει να το παιρνει κανεις χωρις παρενεργειες για την υγειατου;Σας ευχαριστω παρα πολυ για το χρονο σας!!

Αγαπητή Ιωάννα, επειδή τα φάρμακα δεν αντιμετωπίζουν τις αιτίες των ψυχολογικών προβλημάτων, μετά τη διακοπή της αγωγής και με την πρώτη κατάλληλη αφορμή η προηγούμενη προβληματική κατάσταση επανέρχεται. Για το λόγο αυτό αρκετοί άνθρωποι εξαναγκάζονται στη συνεχή χρήση των φαρμάκων εφόσον επιλέγουν αυτόν τον τρόπο αντιμετώπισης. Όσον αφορά το χρόνο λήψης των αντικαταθλιπτικών, δεν έχουν παρατηρηθεί σημαντικές παρενέργειες επί της χρόνιας χρήσης τους, εκτός των αρχικών αρνητικών αντιδράσεων του οργανισμού, οι οποίες είτε υποχωρούν εντός των ημερών, είτε εξαναγκάζουν στη διακοπή της αγωγής.



χρηστος    05/05/2013 11:15
ΠΡΙΝ ΑΠΟ 3 ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΡΑΣΑ ΜΙΑ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΒΑΡΙΑΣ ΜΟΡΦΗΣ.ΑΓΑΠΗΣΑ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ ΚΟΠΕΛΑ ΚΑΙ ΕΙΧΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΥΣ ΣΩΜΑΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΨΥΧΙΚΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ(ΕΤΡΕΜΑ ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ,ΤΑΧΥΚΑΡΔΙΕΣ ΚΛΠ).ΚΑΤΕΦΥΓΑ ΣΕ ΒΟΗΘΕΙΑ ΑΠΟ 1 ΨΥΧΙΑΤΡΟ ΚΑΙ ΜΟΥ ΧΟΡΗΓΗΣΕ ΑΝΤΙΚΑΘΛΙΠΤΙΚΑ.ΤΑ ΕΠΑΙΡΝΑ ΠΕΡΙΠΟΥ 1,5 ΧΡΟΝΟ.Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΟΥ ΒΕΛΤΙΩΘΗΚΕ ΑΡΚΕΤΑ.ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ 2 ΧΡΟΝΙΑ ΕΙΧΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΚΟΠΕΛΑ ΚΑΙ ΟΛΑ ΗΤΑΝ ΟΚ ΣΤΗΝ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΜΟΥ ΖΩΗ.ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΧΩΡΙΣΑ ΚΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ 3 ΜΗΝΕΣ ΕΧΩ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙ ΜΕΙΩΜΕΝΗ ΕΡΩΤΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ. ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΑΣ ΡΩΤΗΣΩ ΤΑ ΕΞΗΣ: 1.Η ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΑΝΤΙΚΑΘΛΙΠΤΙΚΩΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΟΥΣ,ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΣΟΥ ΠΡΟΞΕΝΟΥΝ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ;ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΩ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΙΩΜΕΝΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΤΩΡΙΝΗ ΜΕ ΑΥΤΟ 2.ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΕ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΘΑΝΟ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΝΑ ΠΑΣΧΕΙ ΠΑΛΙ Ή ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΑΠΟΚΤΩΝΤΑΣ ΑΝΤΙΣΩΜΑΤΑ Ο ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ; ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΑΣ ΣΗΜΕΙΩΣΩ ΟΤΙ ΓΕΝΙΚΑ ΝΙΩΘΩ ΤΟΝ ΕAΥΤΟ ΜΟΥ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΣΕ ΨΥΧΙΚΟ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΤΗΝ ΚΛΙΜΑΚΑ ΤΟΥ 8 ΜΕ ΑΡΙΣΤΑ ΤΟΥ 10.ΝΙΩΘΩ ΟΤΙ ΕΧΩ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ ΒΕΛΤΙΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΟ ΠΟΥ ΕΠΙΑΣΑ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ.. ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΛΙΚΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΣΑΣ

Αγαπητέ Χρήστο, η έκπτωση της διάθεσης, κοινώς ονομαζόμενη κατάθλιψη, δε μπορεί να αντιμετωπιστεί με τα αντισώματα, καθώς αποτελεί την αντίδραση του εγκεφάλου στις δυσμενείς καταστάσεις διάρκειας και οφείλεται στους καθαρά ψυχολογικούς λόγους. Η γενική έκπτωση της διάθεσης, συνοδευόμενη από τα έντονα αρνητικά συναισθήματα, είναι λογικό και αναμενόμενο να αφορά όλους τους τομείς των προσωπικών δραστηριοτήτων που δεν έχουν τη ζωτική σημασία, στους οποίους συμπεριλαμβάνεται και ο ερωτικός τομέας.



nansy    22/04/2013 14:47
Τελικά η κατάθλιψη θεραπέυεται?Υπάρχει ανθεκτική κατάθλιψη?Και εαν ναι πως είναι δυνατόν να ζήσει ένας άνθρωπος έτσι σε όλη του τη ζωή?

Αγαπητή Νάνση, αυτό που κοινώς ονομάζεται κατάθλιψη στην ουσία είναι η εδραίωση μόνιμης αρνητικής διάθεσης, η οποία αντανακλά τη δυσαρέσκεια με την καθημερινότητα του συγκεκριμένου ατόμου. Η έκπτωση της διάθεσης συνοδεύει την απογοήτευση. Όταν τα προσδοκώμενα αποτελέσματα δε συμπίπτουν με την πραγματικότητα εμφανίζεται η γνωστική ασυμφωνία, γνωστή ως γνωστική ασυμφωνία του Festinger. ////////// Σύμφωνα με αυτή, η θετική συναισθηματική εμπειρία διαμορφώνεται όταν οι γνωστικές αντιλήψεις εφαρμόζονται στην πραγματικότητα, δηλ. όταν τα αποτελέσματα της συμπεριφοράς και των πράξεων συμπίπτουν με τα αναμενόμενα (συμφωνία). Τα αρνητικά συναισθήματα δημιουργούνται και ενισχύονται όταν προκύπτει διαφορά (ασυμφωνία) μεταξύ των πραγματικών αποτελεσμάτων και των αναμενόμενων. //////////////Υποκειμενικά, η γνωστική ασυμφωνία βιώνεται από τον άνθρωπο ως μια κατάσταση δυσφορίας, και αυτό τον κάνει να προσπαθεί το συντομότερο δυνατό να την αποφύγει. Η διέξοδος από την κατάσταση της γνωστικής ασυμφωνίας συνήθως ακολουθεί δυο οδούς: είτε αλλάζουν οι γνωστικές ελπίδες και τα σχέδια με τέτοιο τρόπο, ώστε να αντιστοιχήσουν στα πραγματικά αποτελέσματα, είτε επιχειρείται μια νέα προσπάθεια λήψης αποτελέσματος σύμφωνα με τις υπάρχουσες προσδοκίες. ///////// Στη δεύτερη περίπτωση, οι διαρκείς αποτυχημένες προσπάθειες επίτευξης του θεμιτού αποτελέσματος οδηγούν στην εμφάνιση του μόνιμου αρνητικού συναισθηματικού πλαισίου, το οποίο κατά κανόνα επιχειρείται να προσπεραστεί με κάποια διαφυγή μέσω της απόσπασης της προσοχής (μια από τις μορφές της είναι οι έμμονες ιδέες και φοβίες). Όταν εξαντλούνται όλα τα ενδεχόμενα εύρεσης της διεξόδου, σύμφωνα με τις δυνατότητες του συγκεκριμένου ατόμου, προκύπτει η εδραίωση της καθολικής αρνητικής αντίληψης και η παραίτηση από την κάθε περεταίρω προσπάθεια, οι οποίες αποτελούν τα βασικά συστατικά της κατάθλιψης. ///////// Οι ιδιαιτερότητες της προσωπικότητας προκαθορίζουν την ικανότητα αναζήτησης των εναλλακτικών λύσεων σε κάθε προβληματική κατάσταση. Ο βαθμός της αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησης συμβάλλει αποφασιστικά στη συνέχεια των προσπαθειών, καθώς η επαρκής αυτοεκτίμηση επιτρέπει την αποδοχή των λαθών και των αποτυχιών, την αναζήτηση των αιτιών τους και την εκμάθηση από τα προηγούμενα αποτελέσματα. Ενώ η επαρκής αυτοπεποίθηση αποτρέπει από την παραίτηση και από την ανάγκη αναμονής των έτοιμων λύσεων (συνήθως από άλλους, που καλούνται να αναλάβουν το ρόλο των γονιών). /////////Επομένως εάν ανακτηθούν αυτά τα δυο βασικά συστατικά της προσωπικότητας, η κατάθλιψη δε θα έχει το έδαφος για τη εγκατάσταση, ενώ οι διακυμάνσεις της διάθεσης στα λειτουργικά πλαίσια είναι φυσιολογικές, αναμενόμενες και χρήσιμες για την αποτελεσματικότητα της συναισθηματικής αξιολόγησης των τρεχόντων γεγονότων και καταστάσεων.



giannis    01/04/2013 20:55
ο πατερας μου ειναι 61 χρονων και το τελευταιο τριμηνο πασχει απο καταθλιψη απο οτι ειπε ο γιατροσ του εδωσε minitar και entact 10 mg τα παιρνει καμια εβδομαδα τωρα και μπορω να πω οτι ειναι χειροτερα ψυχολογικα πολυ πεσμενος απο οτι ηταν πριν παρει τα φαρμακα τι συμβαινει πιστευετε???

Αγαπητέ Γιάννη, οι κλινικές περιπτώσεις δε μπορούν να εκτιμηθούν κατάλληλα από απόσταση, μέσω της σύντομης περιγραφής στο διαδίκτυο.



κατριν    15/03/2013 11:17
γιατρέ καλημέρα.σας παρακαλω εστω και από αυτό το φόρουμ να με βοηθήσετε.δυστηχώς δεν εχω οικονομική άνεση να πάω ξανά σε γιατρούς.μειζων κατάθλιψη..εδω κ 3 χρόνια πέρνω χαναξ στην αρχη με την μέγιστη δόση ζολοφτ.απο καποια στιγμη κ μετα δεν με πιάναν τα ζολοφτ.με συνταγή γιατρού ξεκήνησα ρεμερόν τα οποία με βοήθησαν πανω στον μήνα αλλά μου προκάλεσαν τρομερή δύσπνοια,κ δεν μπορούσα να πάρω ανάσα.κ απίστευτη μανία για φαγητό.ξανά με οδηγίες άλλου γιατρού μου χορηγηθηκέ το βαλντοξάν πάντα σε χρήση με ζανάξ 3 μγ πρωι μεσημ βράδυ.το πρωτο βράδυ που πήρα το βαλντοξάν έπεσα σε σχεδόν κώμα.ετσι το σταμάτησα,,,επισκέφτηκα ξανά αλλον γιατρο κ μου χορήγησε χαναξ ιδια δοσολογία με εντακτ.τα περνω περιπου 7 μηνες αλλα καμια διαφορά .δεν ξερω τι να κωνω σε συνδυασμο με τα ζαναξ.οσο παω κ χειροτερευω...κρισεις-κλαμα,απαισιοδοξια κ μεγαλη στεναχωρια

Αγαπητή Κατρίν, εάν έχεις επιλέξει τη φαρμακευτική αντιμετώπιση των ψυχολογικών προβλημάτων και τα αντικαταθλιπτικά που σου έχουν χορηγηθεί παρουσίασαν παρενέργειες, ίσως καταστεί αναγκαίο να δοκιμάζονται διαδοχικά διάφορα σκευάσματα (κυρίως όμως αυτά που εμφανίζουν δυνητικά λιγότερες παρενέργειες) ώστε να βρεθεί αυτό που δε θα προκαλέσει ανεπιθύμητη αντίδραση του οργανισμού σου, αλλά ταυτόχρονα να αντιμετωπίζει και την ένταση των συμπτωμάτων, διότι τα φάρμακα δεν μπορούν να παρέμβουν στις αιτίες των ψυχικών συγκρούσεων, βασισμένων στον τρόπο αντίληψης. Όσον αφορά την αδυναμία οικονομικής κάλυψης των επισκέψεων στους ιατρούς, υποθέτω ότι στον τόπο που μένεις υπάρχουν δημόσια νοσοκομεία στα οποία παρέχονται δωρεάν υπηρεσίες της υγείας. Αξίζει να σημειωθεί ότι η κάθε φαρμακευτική αγωγή δε μπορεί να πραγματοποιείται χωρίς την άμεση, κατ’ ιδίαν επαφή και επιβάλλει την παρακολούθηση της πορείας σε βάθος του χρόνου από τον ιατρό ανάλογης ειδικότητας.



Σοφια    04/03/2013 12:40
Καλημέρα! Βρήκα τυχαία τη σελίδα σας και θα ήθελα και εγώ να σας ρωτήσω το εξής. Η πεθερά μου, 52 ετών, έπαθε ανεύρυσμα εγκεφάλου στις 13/10/12 το οποίο αντιμετωπίστηκε μ\\\\\\\'εμβολισμό και ήταν για περίπου 2 μήνες στην εντατική. Σήμερα, έχει επανέλθει σωματικά χωρίς να έχει κανένα \\\\\\\"κουσούρι\\\\\\\" που λένε, αλλά το μυαλό της είναι λίγο \\\\\\\"πίσω\\\\\\\". Εχει πολυ βαρια κατάθλιψη και δεν έχει όρεξη για τίποτα, φωνάζει και δεν αφήνει και κανέναν να κάνει τίποτα . κάνει θεραπεία με CIPRANED εδώ και 3 βδομάδες περίπου (ενάμιση χαπάκι την ημέρα) αλλά δεν γίνεται τίποτα. Εχετε να μας συμβουλέψετε κάτι παραπάνω και πως μπορούμε εμείς να χειριστούμε τη κατάσταση? Σας ευχαριστώ πολύ !

Αγαπητή Σοφία, οι συγκεκριμένες κλινικές περιπτώσεις δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν μέσω του διαδικτύου, χωρίς την άμεση εξέταση και εκτίμηση της κατάστασης. Το μόνο που μπορεί να ειπωθεί είναι ότι όσο περισσότερο μια προβληματική κατάσταση αντιμετωπίζεται με κατανόηση, υπομονή και ομαλή επιμονή, βασισμένες σε γνώση και όχι στην καταπίεση του εαυτού, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες της θετικής έκβασης της.



eleni    01/03/2013 13:10
Καλησπέρα! Σας είχα γράψει ότι πάσχω απο κατάθλιψη ήδη 4 φορές μέσα σε 12 χρόνια, κρίσεις που διαρκούν πολύ και ειμαι σε κακό χάλι γενικά. Τη πρώτη φορά ξεπεράστηκε χωρίς αγωγή γιατι απλά δεν υπήρχε διάγνωση κατάθλιψης, κανένας γιατρος πριν 12 χρόνια δε μου ειπε οτι έχω κατάθλιψη κι ούτε σκεφτηκα να πάω σε ψυχίατρο. Τη δευτερη φορα μου έδωσε ο παθολογος τα effexor. Εξι μήνες τα πήρα κι ένοιωσα αισθητη βελτιωση και σιγα σιγα έγινα καλά. Περσυ το ξανάπαθα κι αμεσως πήγα και μου τα ξαναδωσε...τα σταματάω όπως μου ειπε σε 9 μήνες και το αποτελεσμα μέσα σε 1 μήνα ξαναγύρισαν ολα τα συμπτωματα και πέρασα τη κόλαση πάλι αυτή...Γνωμη σας ειναι ότι πλεον θα τα παιρνω μια ζωή? Τον ειδα το γιατρο μου ανησυχο..μου λεει τη μια 1 χρονο...την΄αλλη 2 χρόνια..Παντος συνερχομαι σιγα σιγα ξανά..απλα φοβαμαι μη τα συνηθίσω και δε με πιανουν

Αγαπητή Ελένη, τα φάρμακα δε μπορούν να αντιμετωπίσουν τις πρωταρχικές αιτίες των ψυχικών συγκρούσεων, βασισμένων στις άστοχες αντιλήψεις. Οπότε και, εάν δεν αλλάξουν οι αντιλήψεις, συνοδευόμενες από την παράλληλη μετατροπή της δυσάρεστης καθημερινότητας σε ικανοποίηση, προφανώς προκύπτει ανάγκη εφ’ όρου ζωής φαρμακευτικής υποστήριξης, η οποία προσφέρει την ανακούφιση από την ένταση των εξωτερικών εκδηλώσεων σε μορφή των διάφορων συμπτωμάτων, όπως αυτό συμβαίνει στην περίπτωση χρήσης των παυσίπονων (με τη διάφορα ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση πρόκειται για τον πόνο της ψυχής).



Σούλα    07/02/2013 18:32
καλησπερα γιατρε εχω καταθλιψη επαιρνα remeron αλλα η γιατρος ειπε να τα σταματησω βα δουμε πως θα παω χωρις φαρμακα κι αρχισα να υποτροπιαζω .Θα ηθελα να μου πειτε πως να το ξεπερασω χωρις φαρμακα . Τι να κανω για να μην παω ξανα στον γιατρο.

Αγαπητή Σούλα, ο τρόπος για να ξεπεράσεις την κατάθλιψη και να μην πας ξανά στον ειδικό είναι απλός, να κάνεις μόνο αυτό που θέλεις πραγματικά, και ποτέ να μην κάνεις αυτό που δεν θέλεις ή δεν το έχεις πραγματική ανάγκη. Κατά πόσο όμως ο απλός αυτός τρόπος είναι εφικτός στην πρακτική εφαρμογή από ένα άτομο χωρίς την προηγούμενη αναγκαία γνώση του εαυτού του είναι ένα άλλο ζήτημα.



Ελένη    07/02/2013 15:35
Καλησπέρα, είμαι 43 χρονων και πάσχω απο κατάθλιψη. Είχα το πρώτο επεισόδιο 16 χρονών και μετά ακολούθησαν άλλα 3. Στα 2 πρώτα δεν έγινε διάγνωση απο παθολόγο κι έτσι μετά απο ένα βασανιστικό 9μηνο έγινα καλά. Στο τρίτο μου δώθηκε effexor 75mg κι έγινα καλά.Το πήρα ενα εξάμηνο. Έπειτα απο 4 χρόνια και μετά απο μια μετακόμηση που έκανα ξανακύλησα. Πηρα πέρσυ το Ιανουάριο του 2012 effexor75, έγινα καλά και το συνέχιζα μέχρι τον Δεκέμβριο του 2012. Είπαμε ότι ήρθε η ώρα να το σταματήσω, μετά απο ένα μήνα ξανακύλησα..δυστυχως ξαναπαίρνω και δε γνωρίζω αν θα πρέπει να τα παιρνω εφ ορου ζωής. Οι καταθλίψεις μου ειναι βασανιστικές όλες. Μου στοίχισαν εργασία, ένα σχολικό έτος και τη χαρά της οικογένειας μου. Η γνώμη σας? Θα μπορούσα να ζήσω χωρίς φάρμακα? Τι φταίει τελικά κι έχουμε καταθλιψη? Γιατι? Και ολες εκτος απο τη μετακόμηση δεν ειχαν λόγο να εμφανιστουν, θέλω να πώ ότι ούτε προβλήματα με γονεις είχα, ουτε με το συζυγο που με στηρίζει, τι θα γινει αν αργότερα έρθουν και προβλήματα? Συγνωμη αν σας κούρασα

Αγαπητή Ελένη, η κατάθλιψη είναι η συναισθηματική αντίδραση του οργανισμού σε μια μόνιμη ή χρόνια κατάσταση δυσαρέσκειας ή έλλειψης της ικανοποίησης με την καθημερινή πραγματικότητα, και επειδή η καθημερινότητα συνήθως αποτελείται από τα επαναλαμβανόμενα γεγονότα, τα οποία συνηθίζουμε και τα εκλαμβάνουμε ως δεδομένα και φυσικά, για το λόγο αυτό οι πραγματικές της αιτίες σε αρκετές περιπτώσεις δε γίνονται αντιληπτές. Εάν λοιπόν οι συνθήκες αυτές δεν αλλάξουν ώστε από δυσάρεστες να μετατραπούν σε ικανοποιητικές ή δεν αλλάξει η αντίληψη τους (στις περιπτώσεις όταν η δυσαρέσκεια είναι υποκειμενική και δημιουργείται υπό την επιρροή των ανασφαλειών), η συναισθηματική αντίδραση του οργανισμού θα παραμένει σταθερά αρνητική και θα απαιτεί τη φαρμακευτική παρέμβαση για την ανακούφιση από την έντασή της. Οπότε, όσο δεν αντιμετωπίζονται οι αρχικές αιτίες των αρνητικών συναισθημάτων, τόσο θα παραμένει η επίπονη επιρροή των συνεπειών τους, και τόσο θα υπάρχει η ανάγκη συνέχειας της αγωγής.



Σελίδες:   << | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | >>