ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 1321 Σελίδα: 27η Επιλέξτε κατηγορία:   


Προσωπικότητα


Αθηνά    26/06/2015 00:55
Καλησπέρα σας. Πώς θα εξηγούσατε την επιθυμία να δείξει κάποιος σε ένα πρόσωπο του άλλου φύλου κάτι που αγαπάει πολύ (πχ το χώρο εργασίας του ή κάτι άλλο)? Μήπως υπάρχουν και αδήλωτα αισθήματα? Πώς το βλέπετε ? Ευχαριστώ πολύ πολύ !

Οι συναισθηματικής συναλλαγές με το αντίθετο φύλο εκτός του οικογενειακού ή του επαγγελματικού περιβάλλοντος συνήθως υποθάλπουν τη φυσική έλξη των αντίθετων φύλων.



Πετρος    21/06/2015 18:27
κ. Κοτανίδη καλησπέρα!! Βλέπω ανθρωπους να συμπεριφερονται πάρα πολύ καλά, υπερβολικά καλά θα μπορουσα να πώ, όταν δεχονται καλες συμπεριφορες απο τους γυρω τους, ΟΜΩΣ οι ιδιοι ανθρωποι οταν δεχονται ασχημες συμπεριφορες τότε γίνονται σκυλιά και ορμανε ανελέητα να δαγκωσουν τον διπλανο τους. Παρατηρω μια ακρότητα, απο την υπερβολικη καλοσυνη και ευγενεια, μεταφερονται στην υπερβολικη βία και επιθετικοτητα. Ο ανθρωπος ως εξελιγμενο ον δεν θα επρεπε να εχει αυτοέλεγχο και να μην παρουσιαζει τετοιες υπερβολικές ακρότητες; Που οφειλονται τέτοιες ακρότητες; Θα μπορουσε η επιστιμη της ψυχοθεραπειας, την οποια υπηρετείται να συμπερανει οτι ο ανθρωπος οσο περισσοτερο δουλεμενος ειναι, τόσο μικροτερες ακροτητες παρουσιαζει; Σας ευχαριστω!!!!

Οι «ακρότητες» στη συμπεριφορά σχετίζονται με τις «ακρότητες» της αντίληψης. Όσο περισσότερο κάποιος είναι προσκολλημένος στις απόλυτες έννοιες του «καλού» και του «κακού» τόσο αυξάνεται το εύρος των διακυμάνσεων της συμπεριφοράς του, η οποία δεν είναι σε θέση να δεχθεί τις ενδιάμεσες εκδοχές της διαφορετικότητας. Οι συνηθισμένες προσπάθειες του αυτοελέγχου φαίνεται να μην είναι και τόσο αποτελεσματικές καθώς ο κάθε έλεγχος βασίζεται στην καταπίεση, η οποία δεν μπορεί να ασκείται απεριόριστα. Αρκετά καλύτερες προοπτικές εμπεριέχει η πρόληψη των ακραίων διακυμάνσεων της αντίληψης και της διάθεσης που θα βασίζεται στην ισορροπημένη και συναισθηματικά αποστασιοποιημένη προσέγγιση της κάθε αξιολόγησης βάσει του λογικού πλαισίου αιτία-συνέπεια, χωρίς τις συνηθισμένες αντιληπτικές προκαταλήψεις. Από την άλλη πλευρά η ανάγκη ταύτισης με το απόλυτο «καλό» δεν εμπεριέχει το δικαίωμα αρνητικής αντίδρασης στις συμπεριφορές και συνθήκες που παραβιάζουν τα προσωπικά όρια. Η απόλυτη καλοσύνη προϋποθέτει την απόλυτη αποδοχή, η οποία σε αρκετές περιπτώσεις ταυτίζεται με την απόλυτη ανεκτικότητα. Ο νόμος της φύσης όμως υπαγορεύει ότι μια επιθετική συμπεριφορά ποτέ δεν προκύπτει χωρίς τις συγκεκριμένες αιτίες και σε κάθε περίπτωση καλείται να ενημερώσει τους συμμετέχοντες για τις άστοχες συμπεριφορές ή επιλογές που με έναν τρόπο βλάπτουν τους άλλους άσχετα με την προσωπική υποκειμενική αξιολόγηση του δράστη. Οπότε, όταν αντιμετωπίζουμε κάποιες επιθετικές συμπεριφορές στις διαπροσωπικές μας σχέσεις, καλούμαστε να αξιολογήσουμε και να καταλάβουμε τι ήταν αυτό στη δική μας συμπεριφορά που προκάλεσε την επιθετικότητα των άλλων, αντί να τους χαρακτηρίζουμε αμυντικά και αυθαίρετα με κάποιο «μόνιμο» αρνητικό χαρακτηρισμό κατά την προσπάθεια αποφυγής των προσωπικών ευθυνών.



maria    15/06/2015 10:40
Καλησπέρα.από τότε που τελείωναν τη σχολή μου έχω ενα στόχο, να βρω έναν ανθρωπο να κάνω οικογενεια. Να έχω μια σχέση μαζί του που να μην καταπιεζομαστε και να σεβόμαστε αλλήλους. Δεν ήθελα ποτε καριέρα κι επιτυχία επαγγελματική. Τώρα και μετά από δέκα χρονια ακόμα δεν το έχω καταφέρει. Στη δουλεια μου είναι εντάξει έτσι κι έτσι αλλα τα προσωπικά μου είναι χαλια. Αυτο που πιο πολυ λαχταρούσαα το έχω στερηθεί τόσο. Σαν να μη μου κάθεται με τίποτα. Αφού έχω αρχίσει να πιστεύω πως είμαι καταραμένη που λέει ο λόγος. Τρελές συμπεριφορές παλαβαά άτομα ανεξήγητες αντιδράσεις.πιο πολυ τα κατάφερα στα επαγγελματικά που δεν ασχοληθηκα παρα στα ερωτικά που πάντα εριχνα βάρος και μ ένοιαζε. Πως γίνεται αυτο δεν έχω καταλάβει. Επίσης τώρα πια δεν με ερωτεύεται κανεις και δεν δείχνει το ενδιαφέρον του κανεις.κι αυτο με πληγώνει πολύ.νιώθω παραμελημενη.καπως έτσι ένιωθα από μικρο παιδι. Σε άλλες κοπέλες δε φέρονται έτσι. Προσπαθώ να καταλάβω τινστραβο έχω πάνω μου και δεν μπορώ. Μιλάω με άλλους και αν μπορέσω να ανοιχτών τους ρωτάω τι στραβό έχω. Γιατί δεν μ αγαπούν. Όμως οι φίλοι μ αγαπάνε πολυ. Οι άντρες δε μ αγαπάνε.κ τώρα πια δε μ ερωτεύονται.

Μήπως θα είχε νόημα να απευθυνθείτε άμεσα σε έναν ειδικό ώστε να πραγματοποιηθεί η λεπτομερής ανάλυση της προσωπικότητας και της συμπεριφοράς, και να αποσαφηνιστούν οι αιτίες που εμποδίζουν την επίτευξη των θεμιτών στόχων και οδηγούν στην απόκλιση της πραγματικότητας από τις προσδοκίες;



anti    11/06/2015 01:15
Αν κάποιος βλέποντας μια υπέροχη απομονωμένη παραλία δηλώνει \\\\\\\"Δώστε μου 20 καλα βιβλία και αρκετό φαγητό και ελάτε να με πάρετε μετά από 10 ημέρες. \\\\\\\"Εσείς θα τον θεωρούσατε -τρελό-παραξενο ή ισορροποιημενο;

Η έννοια της ισορροπίας σχετίζεται με την εσωτερική ικανοποίηση του ατόμου με την καθημερινότητά του, δε μπορεί να αξιολογηθεί απόλυτα από τους τρίτους και δεν είναι ταυτόσημη με τη σύμπτωση με τα κοινά πρότυπα. Αυτό σημαίνει ότι εάν κάποιος επιλέγει μια δραστηριότητα ή ένα τρόπο ζωής που του προσφέρουν την εσωτερική διαχρονική ικανοποίηση που δε συνοδεύονται από κάποια δυσαρέσκεια ή ψυχικές συγκρούσεις, δεν υπάρχει καμία βάση για να χαρακτηρίζεται από άλλους ως ανισόρροπο άτομο. Όσον αφορά τον χαρακτηρισμό «παράξενος», η έννοια αυτή απευθύνεται σε κάτι που προκαλεί έκπληξη, απορία, σκέψεις, σε κάτι που είναι ή συμβαίνει κατά τρόπο ασυνήθιστο, παράδοξο, δυσερμήνευτο, σε κάτι που ξεφεύγει από το συνηθισμένο τρόπο αντίληψης λογώ ανεπάρκειας της τρέχουσας γνωστικής βάσης και χαρακτηρίζεται αρνητικά μόνο στις περιπτώσεις όταν η σύμπτωση με τις υπάρχουσες κοινές προδιαγραφές αντιλαμβάνεται δογματικά βάσει του σκεπτικού «εάν κάποιος κάνει αυτό που εγκρίνω, είναι «καλός», διαφορετικά είναι άξιος προσπάθειας κοινωνικού αποκλεισμού, καθώς δε συμμορφώνεται με τις αξίες μου, οι οποίες προβάλλονται σε μορφή των απαιτήσεων και της χειριστικής υποχρέωσης».



Giannis    04/06/2015 14:30
Γεια σας. Μπορει καποιος να μαθει να ελεγχει τα συναισθηματα του 100%? Οχι να τα κρυβει ή να κανει πως δεν το νοιαζει αλλα πραγματικα διαφορα θεματα ή προσωπα που μεχρι σημερα τον ενοχλουν και τον δυσαρεστουν να μην τον αγγιζουν. Να γινει κατι σαν \\\\\\\"μηχανη\\\\\\\" με την εννοια πως θα εχει τον απολυτο ελεγχο των συναισθηματων (οι μηχανες δεν εχουν) και δεν θα μπορει κανεις η τιποτα να τον επηρεαζει? Ρωταω γιατι απο οτι διαβαζω οι περισσοτεροι πασχουν απο σωστη διαχειριση και κατανοηση των συναισθηματων τους, επομενως αν καποιος καταφερει και τα ελεγχει απολυτα(ή στο μεγιστο δυνατον βαθμο) θα πορευεται δυνατος και ησυχος. Ο τροπος υπαρχει?

Ο τρόπος απόλυτου έλεγχου και γενικά του έλεγχου των συναισθημάτων και δεν υπάρχει και εάν υπήρχε θα ήταν μη λειτουργικός καθώς θα αντιτιθόταν στους βασικούς φυσικούς νόμους ύπαρξης των ζωντανών οργανισμών. Οι προσπάθειες του εξορθολογισμού της σκέψης δε στοχεύουν τόσο στην επιβολή του έλεγχου στα συναισθήματα, όσο στην απομυθοποίηση των περισσότερων νοητών φοβιών του ανθρώπου, οι οποίες διαμορφώνονται τεχνητά, κατά την ανατροφή όταν το άτομο δέχεται χειριστικές τακτικές, η επιτυχία των οποίων προϋποθέτει την εκμετάλλευση των ανασφαλειών, οι οποίες με τη σειρά τους δημιουργούνται και ενθαρρύνονται από το υπάρχον κοινωνικό σύστημα. Και αυτό προφανώς μπορεί να επιτευχθεί, όταν δηλαδή η αντικειμενική αντίληψη θα επικρατεί επί της υποκειμενικής, όταν αυτό που νομίζαμε ότι έχει υπερβολική αξία αποκτήσει τις πραγματικές του διαστάσεις, όταν θα αποδειχθεί ότι αυτό που φοβόμαστε να χάσουμε δεν παίζει και τόσο σημαντικό ρόλο για την πορεία της καθημερινότητάς μας κ.λπ. Η ταύτιση με αναίσθητη μηχανή είναι άστοχη, καθώς ανεπιθύμητα είναι τα αρνητικά συναισθήματα που δεν αντιστοιχούν στην πραγματικότητα. Τα αρνητικά συναισθήματα που αντιστοιχούν στην πραγματικότητα είναι χρήσιμα καθώς συμβάλλουν στην αποφυγή των ανεπιθύμητων ή βλαβερών εξελίξεων, ενώ τα θετικά συναισθήματα είναι θεμιτά και ευπρόσδεκτα σε κάθε περίπτωση εφόσον δε συνοδεύονται άμεσα ή έμμεσα από εμβάθυνση των ανασφαλειών.



ΑΘΗΝΑ    03/06/2015 14:44
Στη (θενοα 03/06/2015 09:33) διαβάζω <<καποιοι ανθρωποι εχοντας πληγωθει μια φορα αποφευγουν για παντα τις ουσιαστικες επαφες>> Το έχω διαπιστώσει κι εγώ, ειδικά στην περίπτωση θανάτου του συντρόφου. Κλείνεσαι, γίνεσαι κριψίνους. Ο θανών σύντροφος που ζεις δεμένος μαζίτου είναι το πρόσχημα για να μην κάνεις σχέση άλλη, για να μην ξαναπονέσεις. Έρχεται όμως μια στιγμή που μια γκριμάτσα, ένα βέμμα, κάτι, σε βγάζει από τον πάτο του πηγαδιού...Και τότε ΖΗΣΕ ΤΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ... ΚΙ ΟΣΟ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ !!! ΑΝ συμβεί είναι θείο δώρο στη ζωή. ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ λοιπόν ! Θά ήθελα τη γνώμη σας! Χίλια ευχαριστώ !

Εγώ θα αντικαθιστούσα την έννοια «αισιοδοξία» με την έννοια «θετικός τρόπος σκέψης». Η διαφορά είναι ότι στην πρώτη περίπτωση ενδέχεται να επικρατήσει η ανάγκη μονόπλευρης θετικής εκτίμησης και υπάρχει αρκετή πιθανότητα για αβάσιμες προσδοκίες, ενώ η δεύτερη προσφέρει τη δυνατότητα εκμάθησης από τα λάθη και από τις αποτυχίες, επιτρέποντας παράλληλα το σχεδιασμό της μελλοντικής πορείας βάσει πιθανών εκδοχών (θετικών και αρνητικών). Αυτό προετοιμάζει το άτομο για κάθε ενδεχόμενη εξέλιξη και συμβάλλει στην επιτυχή και έγκαιρη υπέρβαση των οποίων εμποδίων.



θενοα    03/06/2015 09:33
Σε απαντηδη που δωσατε προηγουμενως επισημανατε πως τραγικοποιουμε την ελλεψη οικογενειας. δεν πιστευετε οτι οι σχεσεις ειναι βασικη πηγη αντλησης θετικων καταστασεων και συναισθηματων; ποσο θετικα να νιωσεις κανοντας σπορ η ταξιδια.κ καποια στιγμη βαριεσαι. ενω οι φιλοι κ η οικογενεια ειναι ;λληλεπιδραση. Ειναι εμψυχο υλικο. νομιζω οτι καμια φορα η σταση απαξιωσης του θετικου ρολου της οικογενειας προερχεται απο πληγωμενες καταστασεις. καποιοι ανθρωποι εχοντας πληγωθει μια φορα αποφευγουν για παντα τις ουσιαστικες επαφες

Η έννοια της απαξίωσης δεν είναι ταυτόσημη με την απομυθοποίηση. Στην πρώτη περίπτωση πρόκειται για προσπάθεια μείωσης της πραγματικής διάστασης ενός γεγονότος ή ενός ζητήματος, ενώ στη δεύτερη, περισσότερο για προσπάθεια ορθολογικής προσέγγισης, η οποία στοχεύει στην αφαίρεση της μυθικής διάστασης, του μυθικού περιβλήματος και στην αναγωγή στο επίπεδο της πραγματικότητας, των πραγματικών διαστάσεων. Μια άλλη θεμελιώδης παγίδα κατά την προσπάθεια ορθολογικής προσέγγισης διαμορφώνεται από την συνηθισμένο τρόπο αξιολόγησης βάσει του απόλυτου σκεπτικού που ορίζει αμετάκλητα της έννοιες «καλό» και «κακό», «σωστό» και «λάθος». Οπωσδήποτε οι σχέσεις αποτελούν τη βασικότερη και σε κάποιες περιπτώσεις ίσως και την μοναδική πηγή των θετικών συναισθημάτων στην επικρατούσα κοινή νοοτροπία και στο συνηθισμένο τρόπο αντίληψης. Όσο το σχήμα αυτό συνοδεύεται από ικανοποίηση δεν προκύπτει ανάγκη διαφορετικής προσέγγισης. Η κατάσταση αλλάζει όταν η πραγματικότητα διαψεύδει τις προσδοκίες προκαλώντας απογοήτευση, θυμό, απόγνωση κ.λπ. Και στο σημείο αυτό η επικράτηση της αντικειμενικής αξιολόγησης αποκτά την αποφασιστική σημασία, καθώς στοχεύει στην αποφυγή της υπερβολικής τραγικοποίησης όταν διαμορφώνεται η αντίληψη ότι ένας τομέας στη ζωή μας είναι μόνο ένας τομέας, ότι υπάρχουν και οι άλλοι τομείς, στους οποίους δεν έχουμε εκπαιδευτεί να δίνουμε την αντικειμενική σημασία καθώς τους θεωρούμε δεδομένους και αισθανόμαστε λιγότερο ανασφαλείς. Στην ουσία πρόκειται περισσότερο για την προσπάθεια ορθολογισμού και για την προσπάθεια αποφυγής των υπερβολών είτε προς μία, είτε προς άλλη κατεύθυνση, η οποία και αποτελεί το βασικό στοιχείο ψυχικής και κάθε άλλης ισορροπίας.



Έφη    02/06/2015 16:29
Καλησπέρα σας. Είμαι η (εφη 26/05/2015 22:46). Σε συνέχεια της προηγούμενης επικοινωνίας:Νιώθω απόρριψη και πολύ άσχημα. Είναι 100% σίγουρο ότι ΔΕΝ με αντιπαθεί. Έχω αισθήματα που αδυνατώ να τα διαχειριστώ. Πες τε μου κάτι ΠΑΡΑΚΑΛΩ. Σας ευχαριστώ πολύ!!!!

Η οριστική αντιμετώπιση του φόβου και του πόνου απόρριψης σχετίζεται με την απομυθοποίηση της απόλυτης ανάγκης αποδοχής και θετικής ανταπόκρισης, διαφορετικά θα πρόκειται μόνο για την προσωρινή επικάλυψη των αρνητικών συναισθημάτων, η οποία θα υποχώρηση με τη διαπίστωση μιας διαφορετικής πραγματικότητας.



Αθηνά    02/06/2015 00:55
Χαίρετε ! Στην περίπτωση που κάποια έχει αισθήματα έλξης (ερωτικά/αγάπης) για έναν άνθρωπο (και η κατάσταση αυτή την έχει βγάλει πραγματικά από τη θλίψη και την αγχώδη διαταραχή)μπορεί να αρκείται μόνο στην αίσθηση των αισθημάτων χωρίς να τα γνωστοποιεί όταν ο άλλος δεν είναι ελεύθερος? Πώς γίνεται? Πιστεύω ότι η κατάσταση \\\\\\\"σωζεται\\\\\\\" από τα υπάρχοντα αισθήματα θαυμασμού και αποδοχής και από τις δύο πλευρές και από το ενδεχόμενο πως άν σταματήσει όλο αυτό θα επανέλθει η παλιά αίσθηση θλίψης και παραίτησης. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ !!!

Τα έντονα συναισθήματα αρχικού ενθουσιασμού «σώζουν» την προηγούμενη κατάσταση αρνητικής διάθεσης και γενικής δυσαρέσκειας μόνο προσωρινά μέσω του μηχανισμού επικάλυψης των αρνητικών συναισθημάτων από τα θετικά συναισθήματα. Είναι προφανές ότι μόλις εξαντληθεί η πηγή του ενθουσιασμού, που κατά κανόνα συμβαίνει κατά την επικράτηση της ωμής πραγματικότητας, οι αρχικές αιτίες που είχαν παραμείνει ανεπηρέαστες θα καταλάβουν εκ νέου το γενικό συναισθηματικό πλαίσιο και το σκεπτικό που το ακολουθεί. Στην ουσία πρόκειται για μια ονειροπόληση, η οποία προκύπτει από ανάγκη θετικών προσδοκιών που έχουν τον χαρακτήρα ελπίδας ότι με την επίτευξη ενός στόχου θα λυθούν όλα τα υπόλοιπα ζητήματα και η ζωή θα μετατραπεί σε ένα είδος απέραντης ευτυχίας. Σε τέτοιες περιπτώσεις είναι επόμενο να επικρατήσει απογοήτευση με τη διαπίστωση της πραγματικότητας, η οποία, η απογοήτευση θα είναι τόσο πιο ισχυρή, όσο ισχυρή ήταν η αρχική προσδοκία ευτυχίας από ένα μεμονωμένο γεγονός ή μια κατάσταση.



eri    01/06/2015 22:50
Γιατρέ καλησπέρα. 41 χωρίς σύντροφο και δική μου οικογένεια. Τι έχω να περιμένω από τη ζωή μου; Κάποια τρένα χάθηκαν (παιδί, οικογένεια), Η συντροφικότητα είναι και θέμα τύχης. Κάπου έχω χάσει την μπάλα, η ζωή μου φαίνεται χωρίς στόχο. Ό,τι κάνω είναιλες και είναι ανακύκλωση προηγούμενων εμπειριών.Έχω αρχίσει και νιώθω ότι δεν με περιμένει τίποτα. (Μέσα μου νιώθω ότι απλώς επιβιώνω) Πώς να βρω στόχο ζωής; Ευχαριστώ!

Το νόημα της ζωής είναι η ίδια η ζωή, η σημασία της οποίας αρχίζει να εκλαμβάνεται θετικά με την ικανότητα θετικής αξιολόγησης της πορείας της. Η τελευταία, σε αρκετό βαθμό εξαρτάται από την αναίρεση του συνηθισμένου αρνητικού τρόπου σκέψης που βασίζεται στην ασυνείδητη προσδοκία τελειότητας και συνδεδεμένες με αυτή ανάγκη απόλυτης ταύτισης με τα κοινά στερεότυπα, ανάγκη θετικού εντυπωσιασμού, ανάγκη απόλυτης αποδοχής, μη αποδοχή της διαφορετικότητας των άλλων, μη αποδοχή του προσωπικού δικαιώματος για λάθη και αποτυχίες, υπερβολική τραγικοποίηση της κάθε απόκλισης και αρκετά άλλα που το διαμορφώνουν. Επομένως, στην περίπτωση που θέλουμε να περνάμε ευχάριστα την καθημερινότητά μας, καλούμαστε αρχικά να πετύχομε την ψυχική μας ισορροπία όταν δε θα επικεντρωνόμαστε αποκλειστικά στον έναν τομέα, ειδικά όταν αυτός επισημαίνεται από άλλους. Αυτό θα επιτρέψει να αντλούμε ικανοποίηση από πολλές πτυχές της ζωής μας και να μη δραματοποιούμε τη μια ή άλλη μεμονωμένη έλλειψη, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις εκλαμβάνεται άκρως αρνητικά λόγω αβάσιμων προσδοκιών για πλήρη ευτυχία και με τη σειρά της συμβάλλει αποφασιστικά στην αίσθηση δυσαρέσκειας με την τρέχουσα πραγματικότητα.



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | >>