ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 938 Σελίδα: 27η Επιλέξτε κατηγορία:   


Προσωπικότητα


Αλκμήνη    21/01/2008 13:43
"Εδώ , θα έλεγα , ότι επιβεβαιώνεται η άποψη του Γιάλομ ότι οι άνθρωποι πάντα πετυχαίνουν αυτό που φοβούνται". Και τι κάνουμε γι αυτό γιατρέ? Είναι δυνατόν κάποιος άνθρωπος να μην έχει φοβίες/δισταγμούς/προβληματισμούς και να πορεύεται 'εντελώς ελεύθερα'? Δεν μπορώ να καταλάβω πώς πρέπει να ενεργούμε για να μην μας συμβεί αυτό που μας τρομάζει? Προσπαθούμε να σκεφτόμαστε αισιοδοξα και να διώχνουμε όποια γκρίζα σκέψη μακρια? Δεν είναι όμως επίπλαστο αυτό? Δηλαδή εγώ που δεν έχω κάποιο δεσμό και ο μεγαλύτερός μου φόβος είναι μη καταλήξω μόνη στη ζωή μου, τελικά θα καταλήξω έτσι? Προσπαθώ να διευρύνω τους κύκλους μου, μελετώ τη συμπεριφορά μου, ρωτάω τη γνώμη άλλως, τελικά όμως ενδόμυχα έχω αυτή την έντονη φοβια, τελικά οδηγούμαι προς την αέναη μοναχικότητα?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Αλκμήνη ! Ο φόβος είναι φυσιολογικός αμυντικός μηχανισμός , οποίος επιτρέπει την επιβίωση του κάθε είδους των ζωντανών οργανισμών . Η διαφορά των ανθρώπων είναι , ότι , λόγο της ικανότητας της αφηρημένης σκέψης , συγχέουμε τον πραγματικό κίνδυνο με τις παιδικές μας ανασφάλειες , δημιουργώντας οι ίδιοι τις προβληματικές καταστάσεις και μη αποτελεσματικές συμπεριφορές . Ένα σημαντικό όπλο σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ο θετικός τρόπος σκέψης , οποίος όμως προϋποθέτει την κατανόηση και την αποδοχή των πρωταρχικών αιτιών των φοβιών μας , οι οποίες δεν αντιστοιχούν στην πραγματικότητα και αποτελούν ένα αναπόφευκτο μέρος στην ζωή των ενηλίκων .



ΜΑΤΙNΑ    11/01/2008 09:54
Καλημέρα σας και καλή χρονιά. Στα σαράντα μου και πάλι από την αρχή σ΄όλους τους τομείς. Χώρισα, νέα εργασία και ειλικρινά φοβάμαι. Παρατηρώ πως όταν επικοινωνώ με τον πρώην μου (τον θέλω ακόμα, αλλά τη μια μου λέει να βρεθούμε και την άλλη το αποφεύγει και μου τηλεφωνεί πως θα βρεθούμε και όλο υποσχέσεις είναι )και βγάζω κάποιες φορές μια πλευρά του εαυτού μου που δεν αντιστοιχεί και πολύ στην πραγματικότητα, λες και είναι μια καταγραφή που αναφέρεται στο παρελθόν και θυμώνω μαζί μου. Πώς μπορούμε εύστοχα να αντιμετωπίζουμε τις αιτίες των ανασφαλειών μας , να κατανοήσουμε την πηγή προέλευσης τους , η οποία δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα; Είμαι λίγο χαμένη… νοιώθω πως δεν τελείωσε ακόμη, θέλω να βρεθώ με τον πρώην μου, αλλά μου βάζει βαθμούς δυσκολίες και χάνομαι

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή ΜΑΤΙNΑ ! Συνήθως οι ανασφάλειες μας διαμορφώνονται στη παιδική ηλικία , όταν διαστρεβλώνονται υπό την επιρροή των προβληματικών καταστάσεων της πατρικής οικογένειας , εναποθηκεύονται στο υποσυνείδητο και εμφανίζονται με την μορφή των σχημάτων συμπεριφοράς . Απαιτείται αρκετή δουλειά με τον ειδικό , όπως και αρκετό χρόνο , ώστε να ανακαλυφθούν οι περισσότερες και το άτομο να μάθει να τις ξεχωρίζει στην καθημερινότητα του , λύνοντας με επιτυχία την προβληματική τους επιρροή .



Mάριος    10/01/2008 08:55
Καλημέρα γιατρέ και καλή χρονιά σας εύχομαι ,γεμάτη υγεία!Με απασχολεί τελευταία οχι κάτι ιδιαίτερα συγκεκριμένο ,αλλά ένα σύνολο πραγμάτων που εν τέλει με αποπροσανατολίζουν και ενώ είμαι φύσει αισιόδοξο άτομο καταλήγω απαισιόδοξος και μουντός και για μένα αλλα και για τους γύρω μου. Είμαι 30 χρονών ,παντρεμένος και πατέρας ενος 4χρονου.Σταθερή δουλειά δεν έχω,άρα το οικονομικό ειναι μια βαθειά πληγή.Προσπαθούμε βέβαια με τη γυναίκα μου αλλα και πάλι οι απαιτήσεις πολλές ενώ οι επαγγελματικές ευκαιρίες εδώ στην επαρχία ελάχιστες, παρότι και οι δυο καθηγητές.Σαν αποτέλεσμα αυτού βέβαια, είναι το κλίμα μετάξυ μας να είναι συχνά ''βαρύ''.Το παιδί απο χαρακτήρα, δεν μας αφήνει να ηρεμήσουμε καθόλου.Είναι κρεμασμένο κυριολεκτικά στη μητέρα του και γενικά δύσκολος χαρακτήρας.Η καθημερινότητα μας με λίγα λόγια ειναι μονότονη ,γεμάτη ένταση και εκνευρισμό.Ανακαλύπτω ξαφνικά οτι δεν εχω κάτι που να με καλύπτει προσωπικά,κάποιο ενδιαφέρον ,νιώθω τους φίλους πιο ''επιδερμικά'',νιώθω μόνος...Κι έχω πολλα μέσα μου που θα ήθελα να μοιραστώ.Νιώθω πως έχω χάσει την διάθεση για οτιδήποτε κ'ύστερα συνειδητοποιώ πως είμαι μολις 30 χρονών. Βαθειά μέσα μου γνωρίζω απο παιδί οτι σεξουαλικά είμαι διαφορετικός,(με έλκουν άτομα του ίδιου φύλου),χωρίς αυτό να σημαίνει οτι το έχω αποδεχτεί.Ποτέ δεν το αποδέχτηκα ,ποτέ δεν αισθάνθηκα άνετα μ'αυτη μου την ιδιαιτερότητα και πολέμησα πολύ να το αποβάλλω...μάταια βέβαια.Ας πούμε οτι απλώς το ελέγχο κι έτσι δεν συνάπτω επαφές...Το μυαλό μου όμως υποφέρει.Νιώθω οτι είναι τόσα πολλά ολα αυτά που στροβιλίζονται στο μυαλό μου,που νομίζω μερικές φορές οτι λύση δεν υπάρχει.Κάποιες φορές εντούτοις καταφέρνω να τα βάζω σε μια ''τάξη'' και να χαλαρώνω...προσωρινά. Νομίζω όμως ο,τι σαν χαρακτήρας εν τέλει αλλοιώνομαι,χάνω την αισιοδοξία μου εντελώς και οτιδήποτε μου φαντάζει μάταιο.Η σκέψη μου ξεφεύγει και νιώθω οτι θα ήθελα μια άλλη ζωη ,πιο ήρεμη και συγκροτημένη,να εχω ενδιφέροντα,να κάνω πράγματα που θα με ευχαριστούν... Η συμβουλή σας μου είναι πολύτιμη.Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Μάριε ! Η δουλειά του ψυχίατρου δεν είναι – να δίνει συμβουλές , αλλά να βοηθήσει τον κάθε ενδιαφερόμενο να καταλάβει τον εαυτό του , ώστε να μπορέσει να αντιμετωπίσει τις ψυχικές συγκρούσεις και τις ανασφάλειες του , οι οποίες αποτελούν την βασική αιτία δυσλειτουργικότητας και δυσαρέσκειας με την καθημερινότητα μας . Στην δική σου περίπτωση θα εστίαζα την προσοχή στις ιδιαιτερότητες της ανατροφής σου , που επηρέασαν την ιδιοσυγκρασία των αντιλήψεων και διαμόρφωσαν το συναίσθημα σεξουαλικής «διαφορετικότητας» .



Έλη    08/01/2008 14:44
Καλησπέρα κ. Κοτανίδη, έχω μπερδευτεί τόσο πολύ και θα ήθελα τα σχόλια σας για την κατάσταση που ζω. Έχω ξαναγράψει στο παρελθόν. Γενικά την ζωή μου την έχω οργανώσει αρκετά καλά ώστε να περνάω καλά. Μια δουλεια που πραγματικά με ευχαριστει, φίλους που βγαίνω και περναω καλά, με την οικογένεια μου έχω καλη επικοινωνία και κάποιες εξάρσεις με την αδελφή μου έχουν ξεπεραστει μετά από πολλές ώρες συζήτησης και κατανόησης κάποιων πραγμάτων. Το μόνο 'πρόβλημα' που αντιμετώπιζα το τελευταίο χρόνο ήταν το θέμα σχέση. Είμαι μια όμορφη κοπέλα που την προσεγγίζουν πόλλοί. Αυτ

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Έλη ! Έχεις κατανοήσει τις αιτίες των ανασφαλειών σου ;



NIKH    08/01/2008 14:09
Καλημέρα και καλή χρονιά! Σας γράφω για να οργανώσω τις σκέψεις μου και κατά συνέπεια την πορεία της ζωής μου. Κάποια στιγμή είχατε πει πως, ο άνθρωπος πάντα πετυχαίνει αυτό που επιθυμεί , αρκεί να έχει την ωριμότητα για να περιμένει την επίτευξη του στόχου του και να μην πανικοβάλλεται , απαιτώντας να λυθούν τα προβλήματα του «εδώ και τώρα» δια μαγείας . Έτσι ομολογώ πως με το πέρασμα του χρόνου, άλλαξαν οι συνθήκες (ήρθαν τα πάνω κάτω) και χάνονται –συν τω χρόνο - αυτά που με «ενοχλούσαν» στον εαυτό μου – μετά από επίπονη και βασανιστική προσπάθεια βέβαια !. Αποφάσισα να μην μ’ αφήνω πια να εμπλακώ σε καταστάσεις «δύσκολες» σε όποιο τομέα της ζωής μου και αν προκύψει αυτό. Έρχομαι λοιπόν στο δια ταύτα: Γιατί η προσπάθεια αυτή είναι τόσο επίπονη και βασανιστική?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή NIKH ! Ο ψυχικός πόνος συνήθως συνδέεται άμεσα με τις ανασφάλειες (φόβος) , επομένως , όσο πιο εύστοχα αντιμετωπίζουμε τις αιτίες των ανασφαλειών μας , κατανοώντας την πηγή προέλευσης τους , η οποία δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα , τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να αντιμετωπίζουμε την πραγματικότητα χωρίς πόνο .



ΝΙΝΑ    08/01/2008 13:38
ΓΕΙΑ ΣΑΣ....ΣΑΣ ΛΕΩ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΡΑΒΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΥΝΕΤΑΙ...ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΑΣ ΡΩΤΗΣΩ ΠΩΣ ΝΑ ΕΛΕΝΞΩ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΜΟΥ ΟΤΑΝ ΕΧΩ ΝΕΥΡΑ ΞΕΣΠΑΩ ΣΕ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΩ ΠΟΛΥ ΑΣΧΗΜΑ ΕΠΕΙΣΗΣ ΤΣΑΚΩΝΟΜΑΙ ΠΟΛΥ ΕΥΚΟΛΑ ΤΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΕ....

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή ΝΙΝΑ ! Μήπως θα ήταν εύστοχο να προσδιορίσεις τις αιτίες της χρόνιας δυσαρέσκειας σου ;



LsevenX    18/12/2007 18:47
καλησπερα σας..εχω μια απορια πως μπορει καποιος ανθρωπος να κοροιδευει καποιον για τα κιλα του συγκεκριμενα οτι ειναι χοντρη και κητος και μετα απο λιγο καιρο να κανει σχεση και να δηλωνει ερωτευμενη και ευτιχισμενη (αν και εγω υποψιαζομαι οτι το κανει γιατι εχει λεφτα το συγκεκριμενο ατομο) ευχαριστω προκαταβολικα

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ LsevenX ! Νομίζω πως έδωσες μια πιθανή απάντηση στην ερώτηση σου , θα ήθελα να προσθέσω ότι υπάρχει πληθώρα κινήτρων , που ωθούν τους άνθρωπος στις όμοιες συμπεριφορές .



Γιώτα    17/12/2007 23:48
Αγαπητέ κύριε Κοτανίδη, απαντήσατε στη Χαρούλα (12/12/2007) ότι πιθανόν την έλκουν οι «δύσκολες» περιπτώσεις γιατί όταν την απορρίπτουν είναι αναγκαίο να αποδείξει την αξία της. Τι ακριβώς εννοείτε με αυτό? Ποια είναι η σχέση της απόρριψης με την προσπάθεια απόδειξης της αξίας κάποιου?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Γιώτα ! Έχεις σκεφτεί για πιο λόγο τόσοι άνθρωποι προσπαθούν να γραφτούν στο βιβλίο του Γκίνες ;



αννα    16/12/2007 22:25
ειμαι μια κοπελα 16 χρονων...αισθανομαι πολυ συχνα οτι δεν υπαρχει πια λογοσ να ζω..σκευτομαι συνεχεια την αυτοκτονια...παλαιοτερα το ειχα επιχειρησει αλλα με προλαβαν οι γονεισ μου.επισησ ειχα βουλιμια κ σε καποια φαση ηθελα να σταματησω το σχολειο..εχω κρισεισ πανικου,κλαιω συνεχεια,κ με εχουν πληγωσει ολοι οσοι με γνωριζουν...μου εχουν γραψει φαρμακα αλλα δεν τα παιρνω γτ το πηρα ωσ προσβολη οτι ειμαι τρελη...δεν ξερω πια τι να κανω..εχω καταθληψη?οι γονεισ μου ετσι λενε..

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή αννα ! Μήπως ο τρόπος της σκέψης σου είναι μια μορφή προσέλκυσης της προσοχής των γονιών σου η οποία έλειπε από παιδική ηλικία ;



Ανδρέας    14/12/2007 13:56
Γιατρέ γεια σας, είμαι 40 ετών και πάντα προσπαθούσα για το καλύτερο. Η δουλειά που έχω είναι η τρίτη(έμεινα περίοπου 5 χρόνια στις 2 προηγούμενες και στην παρούσα έχω 7 χρόνια) και ο λόγος είναι ότι άλλαξα δουλειές όχι διότι πήγαινα δε μου άρεσε και έφευγα αλλά επειδή προσπαθούσα πάντα για το καλύτερο, όταν έβρισκα πιο καλή δουλειά άπό την προηγούμενη, άλλαζα ( οι δουλειές ήταν πάντα του τομέα μου). Τώρα έχω ευκαιρία για μια ακόμα καλύτερη δουλειά αλλά ήθελα να ρωτήσω τη γνώμη σας σαν ειδικός: Υπάρχει πιθανότητα όταν κάποιος αλλάξει εργασία 3 ή 4 φορές καθόλη τη διάρκεια της καρριέρας του να επηρεαστεί η ψυχολογική του ισορροπία; ΄Η είναι καλές οι αλλαγές διότι τον βοηθούν να πλουτίζει τις εμπειρίες του; Αν κάποιος μείνει στην ίδια δουλειά για όλη τη διάρκεια της ζωής του είναι καλό ή κάνει το μυαλό να αδρανεί και να σκέφτεται μόνο με ένα τρόπο σκέψης; Σας ευχαριστώ πολύ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Ανδρέα ! Νομίζω πως η αναζήτηση των αλλαγών άμεσα συσχετίζεται με τον βαθμό ικανοποίησης με αυτό που έχουμε .



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | >>