ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 1342 Σελίδα: 27η Επιλέξτε κατηγορία:   


Προσωπικότητα


Νεκτάριος    05/10/2015 16:51
γιατρέ γεια σας. τα σεξουαλικά φετίχ πιστεύετε ότι έχουν κάποιο συγκεκριμένο ψυχολογικό υπόβαθρο?? πάντοτε, από πολύ μικρό, με γοήτευαν και με αναστάτωναν τα δάχτυλα ποδιών της γυναίκας, η πατούσα, και όλη η συναφής περιοχή.. αρχικά απορούσα με τον εαυτό μου γιατί δεν περιλαμβάνεται η συγκεκριμένη περιοχή στις κατεξοχήν ερωτικές, αργότερα όμως το δέχτηκα και νοιώθω καλά με αυτό... το ερώτημα είναι... τί θεωρείται φετίχ? γιατί υπάρχει ειδικά το δικό μου εν προκειμένω...υπάρχχει άραγε ένας κατάλογος με περιορισμένες ερωτικές δραστηριότητες οι οποίες συνιστούν το λεγόμενο \\\\\\\'φυσιολογικό\\\\\\\' πέραν του οποίου θεωρείται κάτι ως φετίχ?? σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την όποια απάντησή σας...

Οι εμμονές συνήθως σχετίζονται με θέματα ή αντικείμενα που σε γενικές γραμμές είτε είναι κατακριτέα, είτε απαγορευμένα και δύσκολα προσβάσιμα. Η απαγόρευση ή η δυσκολία πρόσβασης ή απόκτησης προσδίδει επιπλέον ελκυστικότητα. Εάν όμως το αντικείμενο ή μια κατάσταση γίνονται εύκολο προσιτά, η ένταση της εμμονής σταδιακά εκμηδενίζεται και, αυτό που αποτελούσε τον στόχο των ύστατων προσπαθειών μετατρέπεται σε συνηθισμένο που απολύει την αρχική του ελκυστικότητα.



Τάκης    03/10/2015 20:32
Γιατρε, λιγη βοηθεια. Ισως το θεμα μου να σας φανει αστειο, ηλιθιο αλλα εμενα με τρελαινει. Φοβαμαι οτι καποια μερα θα παθω καρδιακη προσβολη εξαιτιας του ΠΑΟΚ. Οταν βλεπω ιδιως καποιο ντερμπι νιωθω οτι θα πεθανω απο το αγχος. Γιατι δεν μπορω να δω απλα εναν αγωνα ησυχος και χωρις αγωνια? Γιατρε ειλικρινα, πολλες φορες δεν βλεπω αγωνες γιατι δεν αντεχω αλλα μετα στεναχωριεμαι που δεν ειδα τον αγωνα. Θα ηθελα τη γνωμη σας, πως να μετριασω την αγωνια μου οταν βλεπω αγωνες του ΠΑΟΚ. Ευχαριστω.

Η υπερβολική συναισθηματική εμπλοκή με κάποια κοινωνική ομάδα κατά βάθος οφείλεται στην ανάγκη κάλυψης του φόβου μοναξιάς και της μειονεξίας, όπου η συσχέτιση με την ομαδα υποδηλώνει την νοητή εγγύηση αντιμετώπισης των προσωπικών προβλημάτων, καθώς η επιτυχία της προσφέρει την αίσθηση περηφάνιας («νίκησε η ομάδα μου»). Με τον ίδιο τρόπο η «αποτυχία» της ομάδας συνδέεται με την προσωπική ανεπάρκεια και προκαλεί το άγχος και την ντροπή. Το αξιοσημείωτο είναι ότι εάν μειωθεί η ένταση των συναισθημάτων, υπάρχει αρκετό ενδεχόμενο η συγκεκριμένη δραστηριότητα να πάψει να είναι ελκυστική για το συγκεκριμένο άτομο.



Petros    28/09/2015 23:23
Γιατρέ τι σημαίνει όταν κάποιος λέει ότι έχει \\\\\\\"πρόβλημα οικειότητας\\\\\\\"? Το άκουσα σε μια συζητηση και μιλάγανε λες και είναι μεγάλο πρόβλημα. Σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά αυτού που έχει αυτό το πρόβλημα, έπαθα πλάκα γιατί κατά κάποιο τρόπο έτσι λειτουργώ και εγώ.Δηλαδη δεν θέλω και πολλά πάρε δώσε, βάζω όρια σε όλες τις σχέσεις μου και δεν μου αρέσουν οι κολιτσίδες άνθρωποι. Πολλες φορές δεν έχω πρόβλημα να ακούω τα προβλήματα των άλλων, να συζητάω, να λέω την άποψη μου μήπως και βοηθήσω,αλλά ως εκεί. Μετά όμως μου την λένε πως δεν νοιάζομαι και πως κακως πιστέψανε σε εμενα πως θα τους βοηθησω. Τελος πάντων, θα ηθελα την άποψη σας πανω σε αυτο το θεμα της \\\\\\\"οικειοτητας\\\\\\\". Ευχαριστω.

Ο ορισμός της οικειότητας συμπεριλαμβάνει τις έννοιες που εκφράζουν την ιδιότητα του οικείου, εκείνου που έχει στενή σχέση με κάποιον ή κάτι. Όταν ένα άτομο χαρακτηρίζεται ως προβληματικό ως προς τα θέματα της οικειότητας, συνήθως αυτό συμβαίνει στα πλαίσια της μη αποδοχής της διαφορετικότητας των άλλων, καθώς το κατακρινόμενο άτομο αποφεύγει τις στενές σχέσεις που επιβάλλονται από τα κοινωνικά πρότυπα. Στη συγκεκριμένη αναφερόμενη περίπτωση όμως πρόκειται περισσότερο για χειριστικότητα, όταν ο χειριστής προσπαθεί να πετύχει το στόχο του επιβάλλοντας τη δική του θέληση στον χειριζόμενο μέσω της πρόκλησης των δυσάρεστων συναισθημάτων (εν προκειμένου – της ενοχής).



Φανή    27/09/2015 18:33
Χαίρετε. Τα άτομα με ψυχολογικά προβλήματα είναι περισσότερο υποψιασμένα ή καχύποπτα; Εμπιστεύονται δηλαδή εύκολα ή δύσκολα τους άλλους; Αν τελικά ισχύει, πού οφείλεται; Ευχαριστώ

Τα ψυχολογικά προβλήματα δεν είναι τόσο στερεότυπα όσο παρουσιάζονται από τα περισσότερα έργα ή δημόσιες αναφορές, κυρίως με σκοπούς ισχυρού εντυπωσιασμού. Στην ουσία τα ψυχολογικά προβλήματα αποτελούν την προέκταση της ψυχολογίας του συγκεκριμένου ατόμου, δηλαδή των αντιλήψεων, της γνώσης και του τρόπου σκέψης του. Αυτό σημαίνει ότι εάν το άτομο πριν την εμφάνιση των προβλημάτων ήταν καχύποπτο, η τάση του απλά θα ενισχυθεί. Και αντίστοιχα, εάν το άτομο είχε παραμείνει στην παιδική τάση ευπιστίας, με την έναρξη των προβλημάτων θα παρουσιασθούν διάφορες παραλλαγές της. Ενώ ένα άτομο με ουδέτερο τρόπο αξιολόγησης, χωρίς ακραίες συναισθηματικές διακυμάνσεις, παρουσιάζει αυξημένη ψυχική αντοχή και δεν είναι τόσο επιρρεπής συναισθηματικά.



Γιώργος    27/09/2015 16:36
Καλησπέρα σας γιατρέ! Θα ήθελα να μάθω: (1)Τι σημαίνει \\\\\\\"ψυχική εγγύτητα\\\\\\\". (2)Συναντάται μόνο σε ερωτκές σχέσεις ή και σε φιλικές ή επαγγελματικές ή συγγενικές ? Ευχαριστώ για την απάντησή σας ! Γιώργος

Οι ιδιαιτερότητες των ανθρώπινων διαπροσωπικών σχέσεων είναι αρκετά σύνθετες, καθώς προκύπτουν από τον σύνθετο ψυχισμό τους. Η ψυχική εγγύτητα είναι μια αυθαίρετη και αφηρημένη έννοια, όπως και πολλές άλλες έννοιες, οι οποίες είχαν επινοηθεί για να εξηγήσουν την ανθρώπινη συμπεριφορά πριν τη διαμόρφωση της επαρκούς γνωστικής βάσης, κυρίως βάσει της επικρατούσας ηθικής και κάποιων πάγιων άκαμπτων αρχών ή αντιλήψεων. Από την μια πλευρά οι σχέσεις των ανθρώπων εδραιώνονται βάσει της αρχής της συναισθηματικής αξιολόγησης και της επακόλουθης συναισθηματικής ικανοποίησης. Δηλαδή, προσεγγίζοντας ένα άτομο, αρχικά εκτιμούμε κάποια έκδηλα χαρακτηριστικά του και προσδοκούμε ότι με αυτά συνδέονται κάποια αλλά θεμιτά χαρακτηριστικά, βάσει των προηγούμενων επιτυχημένων ή αποτυχημένων προσωπικών εμπειριών ή κάποιων αντιλήψεων, οι οποίοι έχουν διαμορφωθεί από την εύπιστη αντιγραφή ορισμένων πάγιων κοινωνικών στερεότυπων. Ύστερα, η σχέση διαμορφώνεται αντίστοιχα με το βαθμό συναισθηματικής ικανοποίησης. Όταν οι προσδοκίες επαληθεύονται, προκύπτει η συναισθηματική ικανοποίηση και η σχέση ενισχύεται, καθώς η συναισθηματική ικανοποίηση ωθεί στην τάση επανάληψης των ευχάριστων εμπειριών. Όταν όμως οι προσδοκίες δεν υλοποιούνται επικρατεί η απογοήτευση, η οποία συνοδεύεται από το αρνητικό συναισθηματικό πρόσημο, κατά το οποίο η δυσαρέσκεια οδηγεί στην τάση απομάκρυνσης ή αποφυγής. Από την άλλη πλευρά, πίσω από την έννοια της ψυχικής εγγύτητας σε αρκετές περιπτώσεις προβάλλονται οι ανάγκες εξάρτησης, οι ρίζες της οποίας προέρχονται από άλυτες παιδικές συγκρούσεις και απωθημένες παιδικές ανάγκες. Όταν δηλαδή η έλλειψη της αυτοπεποίθησης και ως συνέπεια της επαρκούς αυτονομίας, η μειονεξία και η ανάγκη αυτοεπιβεβαίωσης, όπως και η ανάγκη σύμπτωσης με τα κοινωνικά πρότυπα, ωθούν στην ανάγκη απόλυτης εμπιστοσύνης, απόλυτης βεβαιότητας και διαρκούς υποστήριξης, ως αντιγραφή της σχέσης γονιός-παιδί, όπου ο γονιός εγγυάται τη μόνιμη αποδοχή άνευ ορίων και την παροχή φροντίδας σε κάθε ενδεχόμενη περίπτωση, εκφράζοντας την ανάγκη του παιδιού για ανιδιοτελή αγάπη.



quiz    24/09/2015 22:02
Κ.Κοτανίδη, τι γνώμη έχετε για τα ζώδια και γενικά για την αστρολογία? Τις προαλλες γνωρισα μια κοπέλα η οποια ασχολείται με τα ζωδια και οταν της ειπα τι ζωδιο ειμαι, αρχισε να σκιαγραφει τον χαρακτηρα μου με απιστευτη ακριβεια. Με το που διαβασα αργοτερα τα χαρακτηριστικα του ζωδιου μου ηταν σαν να μιλουσε για μενα...πως γινεται αυτο? Επισης εμαθα οτι και καποια \\\\\\\"μεγαλα\\\\\\\" μυαλα ειχαν ασχοληθει με την αστρολογια (Γιουνγκ, Επικουρος και αλλοι φιλοσοφοι) και πως η αστρολογια καποτε ηταν σαν την σημερινη αστρονομια. Πιστευετε οτι εχει καποια βαση η αστρολογια? οι ανθρωποι αναλογα με το ποτε γεννηθηκαν, εχουν συγκεκριμενα χαρακτηριστικα? Ευχαριστω και αναμενω την αποψη σας.

Εάν κάποιοι οργανισμοί καταφέρουν να γεννηθούν με άκαμπτα προκαθορισμένα από κάποιους τρίτους παράγοντες χαρακτηριστικά, θα είναι οι τελευταίοι του είδους τους, καθώς δε θα κατέχουν τη βασική ικανότητα επιβίωσης - την προσαρμοστικότητα, η οποία εκφράζεται από την ικανότητα αλλαγής της συμπεριφοράς, των επιλογών και μιας σειράς άλλων χαρακτηριστικών σύμφωνα με τις τρέχουσες συνθήκες και με την αλλαγή τους. Στην ουσία η αστρολογία δε διαφέρει από κάποιες άλλες μαγικές-μαντικές πρακτικές, οι οποίες καλούνται να προβλέψουν σταθερά τις μελλοντικές εξελίξεις. Και όπως κάθε άλλη μαντική τεχνική χειρίζεται αρκετά γενικευμένες έννοιες, ώστε το επιρρεπής άτομο που αισθάνεται την ανάγκη στήριξης σε κάποιο στερεό δόμημα που θα το απαλλάξει από τις προσωπικές ευθύνες για την ατομική του πορεία, να αναγνωρίσει με ευκολία ως οικεία χαρακτηριστικά και να τα συμπληρώσει με τον πιο πειστικό για τον εαυτό του τρόπο. Οπότε, εάν κάποιος αλλάξει τις προβλέψεις για διάφορα ζώδια μεταξύ τους, τα άτομα που έχουν την ανάγκη να πιστεύουν, θα συνεχίζουν να αναγνωρίζουν τα δικά τους χαρακτηριστικά, επηρεασμένοι από την συγκεκριμένη προκατάληψη, και να διαπιστώσει κάποιος αυτό είναι αρκετό να συγκρίνει διαχρονικά τις προβλέψεις που δημοσιεύονται από την ίδια πηγή. Όσον αφορά τη σχέση της αστρολογίας με την αστρονομία, αξιοσημείωτη είναι η αναφορά περί της αστρολογίας στη Βικιπαίδεια στην ενότητα «Επιστημονική κριτική».



confused    22/09/2015 17:55
Καλησπερα σας. Πιστευεται οτι ο εγκλεισμος σε μοναστηρι θα μπορουσε να αποτελεσει λυση για τα προβληματα ενος υπερευαισθητου ατομου; Δεν μιλαμε φυσικα για σοβαρη ψυχικη νοσο αλλα για υπερευαισθησια χαρακτηρα που θυμωνει, αγχωνεται, απογοητευται, στενοχωριεται ευκολα και δεν μπορει να τα βγαλει περα ακομα και με τις μικρες καθημερινες δυσκολιες της ζωης. Σημειωτεον οτι εχει κανει χρονια ψχοθεραπειες και εχει παρει αρκετα φαρμακα χωρις ομως ουσιαστικο αποτελεσμα. Ευχαριστω εκ των προτερων.

Η αποκοπή από τα αγχογόνα εξωτερικά ερεθίσματα μέσω απομόνωσης θεωρητικά θα μπορούσε να μειώσει το βαθμό των ψυχολογικών συγκρούσεων. Στην πράξη όμως προκύπτει το ζήτημα, κατά πόσο τέτοιος τρόπος ζωής είναι συμβατός με τις βαθύτερες προσωπικές ανάγκες της συγκεκριμένης προσωπικότητας, διότι στην περίπτωση της αντίθεσης, η αρχική φαινομενική ηρεμία θα αντικατασταθεί από χρόνια υποβόσκουσα δυσαρέσκεια. Τα φάρμακα δεν έχουν αποτελέσματα διότι δεν μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο σκέψης και αντίληψης. Όσον αφορά τα χρόνια της ψυχοθεραπείας, η ψυχοθεραπεία από μόνη της δεν είναι πανάκεια, αλλά ένα εργαλείο, η αποτελεσματικότητα του οποίου εξαρτάται από την δεξιότητα του ειδικού που τη χρησιμοποίει, από τις αντιλήψεις του και από τη μέθοδο προσέγγισης που επιλέγει. Όταν η προσέγγιση δεν αγγίζει τις αρχικές αιτίες, προφανώς και τα αποτελέσματά της θα είναι είτε προσωρινά, είτε μηδαμινά.



Γιαννης    20/09/2015 18:33
Γεια σας. Γνωριζω για το ενστικτο της επιβιωσης και ποσο ισχυρο ειναι, το ισχυροτερο ολων των ενστικτων. Η ερωτηση μου ειναι λοιπον, πως γινεται καποιος και αυτοκτονει? Ποια δυναμη μπορει να υπερνικησει το ενστικτο της επιβιωσης? ευχαριστω.

Είναι αρκετά αμφίβολο ότι η αυτοκτονία είναι μια φυσιολογική συμπεριφορά που εκφράζει τους υπόλοιπους ζωντανούς οργανισμούς. Η αυτοκτονία μάλλον είναι αποκλειστική επιλογή των ανθρώπων που προκύπτει από τη βασική διαφορετικότητα του ανθρώπου, από την κοινωνική του εξάρτηση, η οποία διαμορφώνει τις ψυχικές συγκρούσεις, βασισμένες στις δυσλειτουργικές, χειραγωγικές και νοητές αντιληπτικές, ηθικές έννοιες όπως η ντροπή, η μειονεξία, ο θυμός, η απογοήτευση κ.λπ. που παράγονται από απόλυτο και δύσκαμπτο τρόπο αξιολόγησης της πραγματικότητας και κατά βάση μεν εξυπηρετούν τη διευκόλυνση της ρύθμισης της ανθρώπινης συμπεριφοράς, αλλά η αναντιστοιχία ορισμένων σημαντικών αρχών της προκαλεί τις αντιληπτικές συγκρούσεις και οδηγεί μερικά άτομα με ευάλωτο ψυχισμό σε απόγνωση, η οποία είναι τόσο επώδυνη που ο θάνατος τους παρουσιάζεται ως μοναδική λύτρωση.



Anastasia    12/09/2015 02:56
Κύριε Κοτανίδη. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων που θα ασχοληθείτε με το ερώτημά μου: γιατί μερικοί άνθρωποι γκρινιάζουν συνέχεια και με το οτιδήποτε. Πως μπορεί κάποιος να κουβαλά το βάρος τόσο μεγάλης και τόσο συνεχιζόμενης δυσαρέσκειας για όλη του τη ζωή σε όλες της τις εκφάνσεις. Θα μου πείτε ότι όποιος γκρινιάζει \\\\\\\'\\\\\\\'δεν του αρέσει η πραγματικότητα που ζει\\\\\\\'\\\\\\\' και θα απαντήσω πως η πραγματικότητα μεταβάλλεται συνεχώς. Αρα, πώς είναι δυνατόν ποτέ μα ποτέ καμία πραγματικότητα να μην τον εκφράζει. Και επίσης έχω την απορία: αυτοί οι άνθρωποι γκρινιάζουν ακόμα και όταν κάνουν σεξ?

Δεν γνωρίζω κατά πόσο οι άνθρωποι γκρινιάζουν κατά την σεξουαλική πράξη, ωστόσο υποθέτω πως για έναν γκρινιάρη ή για μια γκρινιάρα η διαδικασία αυτή είναι ανέφικτη όσο επικρατεί η κατάσταση έντονης δυσαρέσκειας. Η γκρίνια των ανθρώπων εμφανίζεται στην παιδική ηλικία, όταν ένα μωρό που δεν είναι σε θέση να εξασφαλίσει τις ανάγκες του αυτόνομα με τον τρόπο αυτό προσελκύει την προσοχή των γονιών (ή άλλων φροντιστών) που θα σπεύσουν να το ικανοποιήσουν. Επομένως όταν ένα άτομο παραμένει προσκολλημένο στην παιδική ηλικία, τότε, παραμένοντας άπραγο, συνεχίζει ασυνείδητα να περιμένει να αναλαμβάνονται οι προσωπικές του ευθύνες από τους άλλους, να προσπαθεί να προσελκύει την προσοχή τους και να τους αναγκάσει να παρέμβουν και να αναλάβουν την ευθύνη του, όταν ασυναίσθητα χρησιμοποιείται η χειριστική πλέον μέθοδος της γκρίνιας, η οποία συνήθως προκαλεί την αίσθηση ενοχών και τους ωθεί να προβούν στις δραστηριότητες που για τους ίδιους δεν είναι τόσο ευχάριστες ή τόσο επιθυμητές.



e    10/09/2015 08:49
Καλημέρα γιατρέ!!! Το εγώ, η φωνή μέσα στο κεφάλι μας, ιδιαίτερα σε στιγμές άγχους, πίεσης, θυμού εξωτερικεύεται εύκολα, αν και πολλές φορές γνωρίζουμε ότι μας οδηγεί σε εσφαλμένες συμπεριφορές. Μπορούμε να τα χειραγωγήσουμε ή να απαλλαγούμε από αυτό ή τα τραύματα που όλοι έχουμε το τροφοδοτούν τόσο πολύ, που δεν θα μπορέσουμε να συμπεριφερόμαστε σύμφωνα με τα δικά μας πιστεύω. Θέλοντας να μιλήσω για την δική μου περίπτωση ο φόβος της απόρριψης τις περισσότερες φορές πυροδοτεί/ξυπνάει συμπεριφορές, που ενώ ξέρω ότι δεν πρέπει να ενεργήσω έτσι, τελικά δεν το καταφέρνω.

Οι περισσότερες άστοχες συμπεριφορές ή επιλογές δε σχετίζονται τόσο με το πραγματικό, φυσικό, βαθύτερο Εγώ, όσο με τα άκαμπτα και δυσλειτουργικά πρότυπα που επιβάλλονται, αντιγράφονται και αφομοιώνονται από πολύ μικρή ηλικία και εισχωρούν τόσο βαθιά στην κοσμοθεωρία του ανθρώπου που γίνονται αντιληπτά ως αναπόσπαστο μέρος του πραγματικού του εαυτού. Η απαλλαγή από την επιρροή των άστοχων αυτών προτύπων είναι εφικτή εφόσον αντιμετωπιστούν οι ριζικές αιτίες εμφάνισης και ανατροφοδότησής τους με την απόκτηση της νέας, διευρυμένης και συγκεκριμένης γνώσης επί των επιμέρους θεμάτων, η οποία σταδιακά αντικαθιστά την ημιμάθεια που συνήθως αντιστοιχεί στην εύπιστη εκμάθηση και στην απερίσκεπτη αντιγραφή. Για παράδειγμα, στη συγκεκριμένη περίπτωση, για να εξαλειφθεί ο φόβος της απόρριψης είναι αναγκαίο να γίνουν αποδεκτές 3 νέες αρχές που ενδεχομένως να έρχονται σε σύγκρουση με την επικρατέστερη κοινή λογική: 1. Να πραγματοποιηθεί η νοητική ενηλικίωση του ατόμου, η οποία θα συνοδεύεται από την αντίληψη ότι η μοναξιά του ενηλίκου και η ευθύνη του για την προσωπική πορεία είναι προτιμότερη από την υποστήριξη και φροντίδα που θα του προσφέρεται από κάποιον, καθώς η ανιδιοτέλεια είναι δημιούργημα του χειραγωγικού ανθρώπινου νου, ενώ η κάθε προσφορά θα συνοδεύεται από τις αντίστοιχες απαιτήσεις, περιορισμούς ή επιβολές. 2. Να πραγματοποιηθούν οι προσπάθειες στην κατεύθυνση αντιμετώπισης της πρωταρχικής, βαθύτερης μειονεξίας που έχουν τη μορφή της βασικής γενικής εσωτερικής αίσθησης «Είμαι κακός/κακιά», η οποία διαμορφώνεται από τα πρώτα χρόνια παιδικής ηλικίας με καθαρά χειραγωγικούς σκοπούς, ακολουθώντας τη λογική των φροντιστών ή κάποιων άλλων παροχών της υποστήριξης «Για να σε βοηθήσω πρέπει είσαι, καλός/καλή, δηλαδή να κάνεις αυτό που προτιμώ και επιλέγω εγώ. Διαφορετικά θα είσαι κακός/κακιά, θα θυμώσω και δε θα σε αγαπώ». 3. Το πιο σημαντικό, να επιτευχθεί η αποδοχή της διαφορετικότητας, που θα σημαίνει ότι η διαφορετικότητα δεν ταυτίζεται απαραίτητα με το «κακό», ότι οι ανθρώπινες έννοιες του απόλυτου καλού και του απόλυτου κακού είναι σχετικές και αυθαίρετες, ότι η διαφορετικότητα είναι μια φυσική εκδήλωση της ποικιλίας, η οποία εξασφαλίζει τη συνολική επιβίωση. Στις διαπροσωπικές σχέσεις μια τέτοια αντίληψη λειτουργεί με την πεποίθηση ότι εάν κάποιος μας απορρίπτει αυτό δε σημαίνει ότι είμαστε εν γένει κακοί, αλλά απλά ότι δεν ταιριάζουμε με τις προσωπικές του προτιμήσεις, οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να είναι απόλυτα κοινές για όλους τους ανθρώπους λόγω διαφορετικότητας των προσωπικών τους αναγκών και άλλων πολλών λεπτομερειών.



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | >>