ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 945 Σελίδα: 27η Επιλέξτε κατηγορία:   


Προσωπικότητα


stelios.s    06/02/2008 21:50
Ειναι αληθεια οτι η πρωσοπικοτητα καθοριζεται απο την ικανοτητα δημιουργιας σχεσεων;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ stelio ! Μάλλον , το αντίθετο – η ικανότητα δημιουργίας και διατήρησης των σχέσεων εξαρτάται από την προσωπικότητα



Δέσποινα    05/02/2008 22:06
Κ. Κωτανίδη. Πέρασα καρκίνο πριν από 1.5 χρόνο. Έχω να κάνω έλεγχο αυτές τις ημέρες. Έχω τρελαθεί από τον φόβο και δεν ξέρω πως να τον ελέγξω. Καμιά φορά σκέφτομαι ότι καλύτερα να πέθαινα αντί να περνώ όλες αυτές τις δοκιμασίες. Η λογική μου δεν με βοηθά καθόλου. Σας ευχαριστώ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Δέσποινα ! Εάν σκέφτεσαι ότι καλύτερο θα ήταν να πέθαινες , ποια είναι η αιτία του παρόντος φόβου σου ;



Mina    05/02/2008 11:16
Kαλημέρα σας! Με ρωτήσατε γιατί με ενοχλεί, κατά διαστήματα το ξεχνάω τελείως και η αλήθεια είναι οτι πρώτη φορά το ψάχνω κι αυτό γιατί μου το λένε συνέχεια τον τελευταίο καιρό. Σκέφτηκα μήπως έχω υποσυνήδειτα περισσότερο άγχος ή κάποιες ανησυχίες και λειτουργώ έτσι. Με ενοχλεί όμως γιατί σίγουρα ακούγομαι στους δίπλανους και δεν είναι κι ότι πιο ευχάριστο γιατί είναι κάπως περίεργος ο ήχος που κάνω. Και πάλι σας ευχαριστώ!

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Mina ! Οι «διπλανοί» έχουν εκφράσει την δυσαρέσκεια τους με αυτό ;



ΜΕΛΙΝΑ    04/02/2008 12:18
Κύριε Κοτανίδη, Παρακολουθώ τη σελίδα σας εδώ και δύο χρόνια περίπου, θεωρώ ότι είστε ξεκάθαρος και σίγουρα γνωρίζετε ακριβώς τι πρέπει να πειτε σε κάθε περίπτωση... πράγμα σπάνιο. Σε μένα συμβαίνει το εξής: Δε μου αρέσουν οι αλλαγές και δεν μπορώ να πω εύκολα όχι, είτε είναι κάτι που αφορά τις σχέσεις μου είτε είναι κάτι που αφορά τη δουλειά μου. Μερικές φορές υποφέρω από αυτό. Οσες φορές επιχείρησα να αρνηθω δουλειά ή καταστάσεις έγινε πανολεθρία!! Υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω γι αυτό? Ευχαριστώ

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή ΜΕΛΙΝΑ ! Εδώ είναι αναγκαίο να διαχωρίσουμε τις αλλαγές . Άλλο είναι να φοβάμαι να αλλάξω μια δυσάρεστη πραγματικότητα , και τελείως διαφορετικό , να προσπαθήσω να ακολουθήσω την κοινώς αποδεκτή μόδα των αλλαγών από την στιγμή που είμαι ικανοποιημένος με την καθημερινότητα μου . Εσύ πια από τις δυο εννοούσες ;



albi    31/01/2008 11:06
Πώς εξηγείτε ένας άνθρωπος να νιώθει καλά, να νιώθει χρήσιμος μόνο όταν έχει να αντιμετωπίσει προβληματικές καταστάσεις και όταν όλα είναι ήρεμα να μην μπορεί να χαρεί τίποτα, ούτε να νιώσει ήρεμος;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή albi ! Η τάση των ανθρώπων να δημιουργούν προβληματικές καταστάσεις οφείλονται , κατά την άποψη μου , στην προσπάθεια αποφυγής της δυσάρεστης για τον εαυτό τους πραγματικότητας . Οπότε , μην μπορώντας να την μετατρέψουν σε ευχάριστη , επιλέγουν το αντίθετο , ώστε με την ένταση των αρνητικών συναισθημάτων να καλύψουν το συναισθηματικό κενό , παράλληλα ακολουθώντας την ανάγκη αυτοτιμωρίας στα πλαίσια συνηθισμένων σχημάτων συμπεριφοράς .



nikos66    23/01/2008 17:12
Γεια σας. Γινεται ενας αντρας που ειναι απλως καπως θηλυπρεπης, δεν εχει προβλημα με το φυλο του και δεν επιθυμει ουτε να ντυνεται γυναικεια ουτε θελει να κανει αλλαγη φυλου να πασχει απο διαταραχη ταυτοτητας φυλου;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ niko ! Θεωρώ , πως ο τρόπος που συμπεριφερόμαστε αποτελεί την αντανάκλαση του εσωτερικού εαυτού μας , ενώ η διαφοροποίηση της εξωτερικεύσεις συσχετίζεται με τον βαθμό και με την ένταση των συναισθημάτων .



Ελένη S.    21/01/2008 19:56
Οι φοβοι και οι ανασφαλειες με κανουν να κινουμαι σπασμωδικα. Συμφωνω μαζι σας. Κι ομως δειχνω τοσο δυναμικη.. Δεν ειναι παραδοξο αυτο? Με τον τυπο που φλερταρω φερομαι τρομερα χειριστικα, τον "ψηνω" ασταματητα. Μιλησατε για πραγματικες αναγκες. Εχω σιγουρα την αναγκη να ερωτευτω, εννοω να το ζησω αυτο με καποιον. Επισης εχω την αναγκη να συγχωρησω τον εαυτο μου για την επιπολαιοτητα μου ωστε να προχωρησω μπροστα. Αλλα ουτε κι αυτο ερχεται ευκολα. Πως πιστευετε οτι μπορω να βοηθησω τον εαυτο μου να μειωσει φοβους και ανασφαλειες?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Ελένη ! Υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι , που καταλαβαίνουν την έννοια του ερωτά , ως ενός απέραντου πάθους . Στην ουσία όμως «επιλέγουν» καταστάσεις , οι οποίες εξ’ αρχής είναι καταδικασμένες αντικειμενικά , διότι υποσυνείδητα προσπαθούν να καλύψουν το συναισθηματικό τους κενό με την ένταση των δυσκολιών , που αντιμετωπίζουν στην σχέση . Η αυτογνωσία , που καλείται να βοηθήσει στην αντιμετώπιση των ανασφαλειών , αρχικά αποκαλύπτει τις βασικές αιτίες , που δημιουργούνται κατά την ανατροφή και συσχετίζονται με τις σχέσεις στην πατρική οικογένεια , και ύστερα να ερμηνεύει την διαστρεβλωμένη και μη λειτουργική επίδραση τους στην καθημερινότητα των ενήλικων .



Αλκμήνη    21/01/2008 13:43
"Εδώ , θα έλεγα , ότι επιβεβαιώνεται η άποψη του Γιάλομ ότι οι άνθρωποι πάντα πετυχαίνουν αυτό που φοβούνται". Και τι κάνουμε γι αυτό γιατρέ? Είναι δυνατόν κάποιος άνθρωπος να μην έχει φοβίες/δισταγμούς/προβληματισμούς και να πορεύεται 'εντελώς ελεύθερα'? Δεν μπορώ να καταλάβω πώς πρέπει να ενεργούμε για να μην μας συμβεί αυτό που μας τρομάζει? Προσπαθούμε να σκεφτόμαστε αισιοδοξα και να διώχνουμε όποια γκρίζα σκέψη μακρια? Δεν είναι όμως επίπλαστο αυτό? Δηλαδή εγώ που δεν έχω κάποιο δεσμό και ο μεγαλύτερός μου φόβος είναι μη καταλήξω μόνη στη ζωή μου, τελικά θα καταλήξω έτσι? Προσπαθώ να διευρύνω τους κύκλους μου, μελετώ τη συμπεριφορά μου, ρωτάω τη γνώμη άλλως, τελικά όμως ενδόμυχα έχω αυτή την έντονη φοβια, τελικά οδηγούμαι προς την αέναη μοναχικότητα?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Αλκμήνη ! Ο φόβος είναι φυσιολογικός αμυντικός μηχανισμός , οποίος επιτρέπει την επιβίωση του κάθε είδους των ζωντανών οργανισμών . Η διαφορά των ανθρώπων είναι , ότι , λόγο της ικανότητας της αφηρημένης σκέψης , συγχέουμε τον πραγματικό κίνδυνο με τις παιδικές μας ανασφάλειες , δημιουργώντας οι ίδιοι τις προβληματικές καταστάσεις και μη αποτελεσματικές συμπεριφορές . Ένα σημαντικό όπλο σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ο θετικός τρόπος σκέψης , οποίος όμως προϋποθέτει την κατανόηση και την αποδοχή των πρωταρχικών αιτιών των φοβιών μας , οι οποίες δεν αντιστοιχούν στην πραγματικότητα και αποτελούν ένα αναπόφευκτο μέρος στην ζωή των ενηλίκων .



ΜΑΤΙNΑ    11/01/2008 09:54
Καλημέρα σας και καλή χρονιά. Στα σαράντα μου και πάλι από την αρχή σ΄όλους τους τομείς. Χώρισα, νέα εργασία και ειλικρινά φοβάμαι. Παρατηρώ πως όταν επικοινωνώ με τον πρώην μου (τον θέλω ακόμα, αλλά τη μια μου λέει να βρεθούμε και την άλλη το αποφεύγει και μου τηλεφωνεί πως θα βρεθούμε και όλο υποσχέσεις είναι )και βγάζω κάποιες φορές μια πλευρά του εαυτού μου που δεν αντιστοιχεί και πολύ στην πραγματικότητα, λες και είναι μια καταγραφή που αναφέρεται στο παρελθόν και θυμώνω μαζί μου. Πώς μπορούμε εύστοχα να αντιμετωπίζουμε τις αιτίες των ανασφαλειών μας , να κατανοήσουμε την πηγή προέλευσης τους , η οποία δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα; Είμαι λίγο χαμένη… νοιώθω πως δεν τελείωσε ακόμη, θέλω να βρεθώ με τον πρώην μου, αλλά μου βάζει βαθμούς δυσκολίες και χάνομαι

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή ΜΑΤΙNΑ ! Συνήθως οι ανασφάλειες μας διαμορφώνονται στη παιδική ηλικία , όταν διαστρεβλώνονται υπό την επιρροή των προβληματικών καταστάσεων της πατρικής οικογένειας , εναποθηκεύονται στο υποσυνείδητο και εμφανίζονται με την μορφή των σχημάτων συμπεριφοράς . Απαιτείται αρκετή δουλειά με τον ειδικό , όπως και αρκετό χρόνο , ώστε να ανακαλυφθούν οι περισσότερες και το άτομο να μάθει να τις ξεχωρίζει στην καθημερινότητα του , λύνοντας με επιτυχία την προβληματική τους επιρροή .



Mάριος    10/01/2008 08:55
Καλημέρα γιατρέ και καλή χρονιά σας εύχομαι ,γεμάτη υγεία!Με απασχολεί τελευταία οχι κάτι ιδιαίτερα συγκεκριμένο ,αλλά ένα σύνολο πραγμάτων που εν τέλει με αποπροσανατολίζουν και ενώ είμαι φύσει αισιόδοξο άτομο καταλήγω απαισιόδοξος και μουντός και για μένα αλλα και για τους γύρω μου. Είμαι 30 χρονών ,παντρεμένος και πατέρας ενος 4χρονου.Σταθερή δουλειά δεν έχω,άρα το οικονομικό ειναι μια βαθειά πληγή.Προσπαθούμε βέβαια με τη γυναίκα μου αλλα και πάλι οι απαιτήσεις πολλές ενώ οι επαγγελματικές ευκαιρίες εδώ στην επαρχία ελάχιστες, παρότι και οι δυο καθηγητές.Σαν αποτέλεσμα αυτού βέβαια, είναι το κλίμα μετάξυ μας να είναι συχνά ''βαρύ''.Το παιδί απο χαρακτήρα, δεν μας αφήνει να ηρεμήσουμε καθόλου.Είναι κρεμασμένο κυριολεκτικά στη μητέρα του και γενικά δύσκολος χαρακτήρας.Η καθημερινότητα μας με λίγα λόγια ειναι μονότονη ,γεμάτη ένταση και εκνευρισμό.Ανακαλύπτω ξαφνικά οτι δεν εχω κάτι που να με καλύπτει προσωπικά,κάποιο ενδιαφέρον ,νιώθω τους φίλους πιο ''επιδερμικά'',νιώθω μόνος...Κι έχω πολλα μέσα μου που θα ήθελα να μοιραστώ.Νιώθω πως έχω χάσει την διάθεση για οτιδήποτε κ'ύστερα συνειδητοποιώ πως είμαι μολις 30 χρονών. Βαθειά μέσα μου γνωρίζω απο παιδί οτι σεξουαλικά είμαι διαφορετικός,(με έλκουν άτομα του ίδιου φύλου),χωρίς αυτό να σημαίνει οτι το έχω αποδεχτεί.Ποτέ δεν το αποδέχτηκα ,ποτέ δεν αισθάνθηκα άνετα μ'αυτη μου την ιδιαιτερότητα και πολέμησα πολύ να το αποβάλλω...μάταια βέβαια.Ας πούμε οτι απλώς το ελέγχο κι έτσι δεν συνάπτω επαφές...Το μυαλό μου όμως υποφέρει.Νιώθω οτι είναι τόσα πολλά ολα αυτά που στροβιλίζονται στο μυαλό μου,που νομίζω μερικές φορές οτι λύση δεν υπάρχει.Κάποιες φορές εντούτοις καταφέρνω να τα βάζω σε μια ''τάξη'' και να χαλαρώνω...προσωρινά. Νομίζω όμως ο,τι σαν χαρακτήρας εν τέλει αλλοιώνομαι,χάνω την αισιοδοξία μου εντελώς και οτιδήποτε μου φαντάζει μάταιο.Η σκέψη μου ξεφεύγει και νιώθω οτι θα ήθελα μια άλλη ζωη ,πιο ήρεμη και συγκροτημένη,να εχω ενδιφέροντα,να κάνω πράγματα που θα με ευχαριστούν... Η συμβουλή σας μου είναι πολύτιμη.Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Μάριε ! Η δουλειά του ψυχίατρου δεν είναι – να δίνει συμβουλές , αλλά να βοηθήσει τον κάθε ενδιαφερόμενο να καταλάβει τον εαυτό του , ώστε να μπορέσει να αντιμετωπίσει τις ψυχικές συγκρούσεις και τις ανασφάλειες του , οι οποίες αποτελούν την βασική αιτία δυσλειτουργικότητας και δυσαρέσκειας με την καθημερινότητα μας . Στην δική σου περίπτωση θα εστίαζα την προσοχή στις ιδιαιτερότητες της ανατροφής σου , που επηρέασαν την ιδιοσυγκρασία των αντιλήψεων και διαμόρφωσαν το συναίσθημα σεξουαλικής «διαφορετικότητας» .



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | >>