ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 1043 Σελίδα: 55η Επιλέξτε κατηγορία:   


Προσωπικότητα


Αντωνία Ιωαννίδου    15/06/2006 06:00
Όσο αστείο και αν φαίνεται έχω πεσει σε ένα δίλειμμα. Τι είναι προτιμότερο, να διαδώσω το παρόν site σε άλλους ή να προσπαθήσω να αποτρέψω την διάδοσή του; Επειδή το θεωρώ κλειδί για την ωρίμανση κάποιου, πιστεύω ότι όποιος ακούσει για την ύπαρξή του, τότε θα ωριμάσει και θα αυξήσει την αποδοτικότητά του και επειδή ζούμε σε έναν κόσμο ανταγωνιστικό όπου ο καλύτερος κερδίζει, μήπως έτσι κάποιοι άλλοι γίνουν περισσότερο αποδοτικοί από εμένα; άρα μήπως η διάδοσή του με φθείρει; Γενικα δεν ξέρω αν η ωρίμανση της κοινωνίας με συμφέρει προσωπικά.. Δηλαδή κατα βάθος όταν βλέπω άτομα που πηγαίνουν σε διαδηλώσεις, απεργούν κτλ, χαίρομαι γιατί σκέφτομαι ότι αυτά τα άτομα θα είναι δυστυχισμένα και έτσι εγώ που είμαι γνώστης των λόγων σας, θα είμαι από τους λίγους ευτυχισμένους ανθρώπους συνεπώς θα ξεχωρίσω και θα διαπρέψω στην ζωή μου. Αν και φαίνεται γελοίο εμένα με βασανίζει καιρό αυτό το ερώτημα... να διαδόσω το site ή όχι; ένας ακόμη λόγος που με αποτρέπει απο το να το διαδώσω είναι γιατί φοβάμαι μην δουν τα προβλήματα και τις ανησυχίες μου οι φίλες μου ή γνωστοί μου (π.χ. έχω γράψει στον τομέα ερωτικές σχέσεις, σεξουαλικοτητα με διαφορετικο ονομα όμως μπορεί να με καταλάβουν και ντρέπομαι...Θα με θεωρήσουν τελείως προβληματική αν δουν τις ανησυχιες μου). Συνεπως καλυτερα να μην το διαδώσω και όποιος τυχόν μου το προτείνει να κάνω πως δεν το ξέρω..;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Αντωνία ! Πιστεύεις ότι μπορεί κάποιος να απολαύσει την ευτυχία προερχόμενη από την ωρίμανση του , όταν περικλείεται από δυστυχισμένο κόσμο (μην ξεχνάμε ότι η δυστυχία εκφράζεται με την επιθετικότητα ως μέσω άμυνας) , ή ότι το συναίσθημα υπεροχής και ανωτερότητας είναι εκδήλωση της ωριμότητας και οδηγεί στην ευτυχία ; Νομίζω ότι πραγματικά ευτυχισμένος μπορεί να γίνει αυτός , που θα γνωρίζει και θα έχει αποδεχθεί τους φόβους του , ξεπερνώντας το σύμπλεγμα τελειότητας , που μας βασανίζει και έχοντας δεχθεί τον εαυτό του έτσι όπως είναι .



Antonis Apostolidis    15/06/2006 05:17
Sas eixa steilei stis 11/6 kai efxaristw para poly giatin apantisi. Mou apantisate : Όταν εγώ πεινάσω δεν είναι αρκετό να περιμένω , ποτέ θα μου σερβίρουν το φαγητό μου , για να το φάω , αλλά είναι αναγκαίο να δημιουργήσω τις προϋποθέσεις για την ικανοποίηση της πραγματικής μου ανάγκης (να δουλέψω , να πάω στην αγορά , να ψωνίσω τρόφιμα , να μαγειρέψω και μετά να έχω την δυνατότητα να την ικανοποιήσω) . Έτσι ένας άνδρας , για να είναι σε θέση να διατηρεί την οικογένεια , σχέση , παιδιά , είναι υποχρεωμένος να εξασφαλίσει της επιβίωση της , εκτελώντας των κλασικό ρόλο του κυνηγού , προστάτη και προμηθευτή . Στη συνέχεια , τα θετικά συναισθήματα , που θα προκύπτουν από την ικανοποίηση των αναγκών του , θα υπερκαλύψουν την πίεση της «υποχρέωσης» του (εάν εγώ αμείβομαι με 300 ευρώ το μήνα , πιθανόν , να μην αντλήσω την ικανοποίηση από την διαδικασία της εργασίας , ενώ η αμοιβή των 30000 θα αλλάξει ριζικά τα συναισθήματα μου). Onomazetai "ypoxrewsi" tin ergasia. Lete diladi oti prokyptei piesi apo afti tin ypoxrewsi tin opoia kaloumaste emeis na antistathmisoume me to poso xrimatwn pou tha lamvanoume. Alles fores omos exete ypostiriksi oti einai anagkaio i ergasia mas na min einai "ypoxrewsi" alla na einai efxaristisi. Dildai aneksartita toy posou xrimatwn pou tha lamvanoume, i ergasia apo moni tis na min mas fainetai katapiesi alla efxaristisi. Kai afto to ypostirizete me to na lete oti i ergasia einai kati pou tha kanoume gia mia olokliri zoi. Synepws prepei na epileksoume afto to opoio mas aresei kai oxi kati pou den mas elkyei. Kai malista exete ypostiriksei oti se mia kopela tairiazoun perissotero epaggelmata opos raptiki, zografiki, ktl... enw se antra tairiazoun pio poly ta orthologika kai praktika epaggelmata opos mixanikos. Diakrinw mia antithesi metaksy aftwn twn dyo logwn sas. Stis palies apantiseis sas dinate varos sto ti mas aresei enw twra dinetai sto posa xrimata lamvanoume apo tin ergasia. Na ferw ena paradeigma gia na ginw pio poly antiliptos. Otan egw pigaina stin triti lykeiou , eprepe na epileksw se poia sxoli tha mpw. Eixa epiloges, opos nomiki, polytexneio, raptiki, mathimatika, filosofia, psyxologia ktl. Vasei twn dedomenwn ekeinhs ths periodou, i sxoli me tis megalyteres prooptikes ergasias itan to polytexneio (sxoli ilektrologwn mixanikwn). Ara i sxoli pou eksasfalize megalyteres prooptikes sto mellon gia perissotera xrimata, itan oi ilektrologoi mixanikoi. Vasei tis apantisis sas pou mou dwsate stis 11/6 tha eprepe na epileksw afti ti sxoli. Vasei omos twn apantisewn sas pou dwsate sto parelthon tha eprepe na epileksw afti pou mou ARESEI aneksartita toy ti prooptikes mellontikis apokatastasis exei. Egw pragmati, epeleksa tin sxoli twn mathimatikwn giati MOU ARESE. An omos mou arese gia paradeigma i syllogi gramatosimwn (pou den exei prooptikes mellontikis apokatastasis) tote an tin epelega tha itan apotelesmatiki epilogi? Dioti vasei twn apantisewn sas sto parelthon, akomi kai tin ergasia ws syllektis grammatosimwn na epelega, afou mou arese, tha eixa megales pithanotites epityxias afou "opoios thelei kati pragmatika olo to sympan synomotei yper toy" kai otan kati aresei poly se kapoion, tote aftos vriskei tropous epityxias. Twra omos, stin twrini sas apantisi, thesate ws kritirio tin oikonomiki apolavi. Synepws, otan einai kapoios foititis, as epileksei sxoli i opoia vasei twn provlepsewn tha exei megales pithanotites mellontikwn ypsilwn oikonomikwn apolavwn aneksartita toy an toy prokalei to endiaferon i oxi (p.x. tote oloi na dilwnoume sxoles opos ilektrologoi mixanikoi i oikonomikwn epistimwn h' psyxologoi (exoun poly epityxia) kai oxi vasei toy ti mas aresei...). Tha ithela ti gnwmi sas.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Αντώνη ! Το χρήμα είναι ένα μέσω ικανοποίησης των βασικών μας αναγκών και μέχρι ενός σημείου μπορεί να αντισταθμίσει την δυσαρέσκεια με την υποχρεωτική ενασχόληση με την εργασία (διότι , ακόμα και πιο αγαπημένη ενασχόληση μας μπορεί να μετατραπεί σε δυσάρεστη όταν γίνεται υποχρέωση) , αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δύναται να αντιστρέψει οποιαδήποτε δουλειά σε ευχάριστη διαδικασία . Υπάρχουν όρια , τα οποία , λόγο ανατροφής και αντιλήψεων μας , δεν μπορούμε να υπερβούμε με οποιοδήποτε πόσο . Επομένως η επιλογή της «ευχάριστης» εργασίας εξαρτάται από τις αντιλήψεις και άξιες που έχουμε υιοθετήσει κατά την ανατροφή μας .



Συμπεριφοριστής    15/06/2006 04:05
Συμφωνείτε με τον τρόπο σκέψης "εμείς οι ίδιοι θα πρέπει να είμαστε οι καλύτεροι σύμμαχοι του εαυτού μας" ; Δηλαδή τα λόγια μας να υποστηρίζουν τις πράξεις μας και τα λόγια μας να υποστηρίζουν ιδέες (π.χ. δημοκρατία, διάφορες θεωρίες) οι οποίες οδηγούν σε πράξεις που συμφωνούν με το συμφέρον μας; Γενικά δηλαδή να χρησιμοποιούμε την σχετικότητα των θεωριών (π.χ. κοινωνικών, ψυχολογικών) πάντοτε με τρόπο ώστε να υποστηρίζουν την ορθότητα των πράξεών μας;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Συμπεριφοριστή ! Υποθέτω ότι όσο καλύτερα γνωρίζουμε τον εαυτό μας και μαθαίνουμε να τον ικανοποιούμε , τόσο μεγαλύτερες πιθανότητες υπάρχουν να επιτύχουμε την ευτυχία μας .



Νίκος Αγρομελίτης    13/06/2006 17:03
Χαίρεται. Τα θερμά μου συγχαρητήρια. Θέλω πολύ να καταθέσω τη γνώμη μου σχετικά με την σχέση της πράξης (εκ μέρους μας) και της θετικής στάσης των άλλων. Έχω παρατηρήσει ότι ανεξάρτητα με το τι χαρακτήρα έχει κάποιος, η στάση των άλλων απέναντί του εξαρτάται από αυτά που έχει πετύχει στην ζωή του και από τις πράξεις που κάνει οι οποίες οφελούν τους άλλους. Πιο συγκεκριμένα, οι φίλοι μου θα μου φέρονται ευγενικά αν τους δείχνω ευγένεια. Επίσης θα έχουν θετική στάση αποδοχής απέναντί μου όταν ΠΡΟΣΦΕΡΩ. Δηλαδή τους προτείνω να πάμε σε διασκέδαση, τους καλώ σε πάρτυ, τους ενημερώνω για σεμινάρια (αν π.χ. ανήκω σε κάποια κοινωνική οργάνωση), τους κερνώ... Γενικά αν είμαι και διάσημος και τους κάνω να κερδίζουν από εμένα (π.χ. τους βγάζω συχνά για κέρασμα , τους φιλοξενώ στο σπίτι μου) τότε σαφέστατα τους κάνω να νιώθουν ευγνωμοσύνη για αυτές τις πράξεις αποδοχής εκ μέρους μου. Για παράδειγμα ανεξάρτητα του τι χαρακτήρα έχει ο Μπους, αν ο ίδιος κερνάει και βγάζει τους φίλους του (στην υποθετική περίπτωση) τότε αυτοί θα νιώθουν ότι θετικό κλίμα υπέρ του. Γενικά πιστεύω λοιπόν ότι η προσφορά προς τους άλλους (π.χ. εξυπηρέτηση) δημιουργεί θετικό κλίμα υπέρ μας. Αλλο παράδειγμα: Όταν ο γιος πετυχαίνει π.χ. παίρνει καλά χρήματα ή πιάσει καλή δουλειά ή βγάλει καλούς βαθμους στο σχολείο τότε οι γονείς αισθάνονται περήφανοι γιατί ο γιος τους προσδιορίζει άρα ένας καλός βαθμός στο σχολείο είναι για τους γονείς προσφορά εκ μέρους του γιου τους. Αν ο γιος λοιπόν είναι πετυχημένος , τότε ανεξάρτητα του χαρακτήρα του οι γονείς θα του δείχνου νθετικό κλίμα αποδοχής. Αυτό το παρατηρώ στους γονείς μου οι οποίοι όταν πετυχαίνω (π.χ. παίρνω καλούς βαθμούς, φαίνεται ότι με υπολογίζουν περισσότερο, μου δείχνουν μεγαλύτερο σεβασμό, κτλ. ). Και γενικά παρατηρώ ότι η άποψή μου έχει περισσότερη ισχύ. Ή για παράδειγμα αν στο σπίτι μας καλέσουμε έναν πετυχημένο κοινωνικά ή πλούσιο άνθρωπο τότε ανεξάρτητα του χαρακτήρα του, οι γονείς μου (και γενικά ο κόσμος) θα δείξει αποδοχή και θετική στάση υπέρ του. Π.χ. η μητέρα μου αηδιάζει με τα ρατσιστικά ανέκδοτα. Είχε έρθει όμως στο σπίτι μας ένας δήμαρχος που ήταν υποψήφιος και είναι φίλος μας, και σε κάποια φάση είπε ένα ρατσιστικό ανέκδοτο. Η μητέρα μου άρχισε και γελούσε και ότα ντη ρώτησα μετά πώς το έκανε, μου είπε ότι.. της άρεσε! Αν όμως το έλεγα εγώ ... τότε θα είχα ακούσει παρατηρήσεις και συμβουλές να μην ξαναπώ κάτι τέτοιο. Ισχύουν όλα αυτά; τα έχετε παρατηρήσει και εσείς;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Νίκο ! Θεωρώ ότι οι συμπεριφορές που εισπράττουμε είναι αποτέλεσμα και αντανάκλαση των δικών μας συμπεριφορών , συναισθημάτων και αντιλήψεων , ενώ η κοινωνική αποδοχή αρκετές φορές εξαρτάται από την χρήση των κοινωνικών υποκατάστατων , βασισμένων στις προσωπικές μας ανασφάλειες .



Xάρης Αλευράς    13/06/2006 13:15
Αγαπητέ κ. Κοτανίδη συγχαρητήρια για το πολύ εκπληκτικό έργο σας που πραγματικά είναι τροφή για την ψυχή μας. Η ερώτησή μου αφορά τον τομέα της προσωπικότητας. Διάβασα ότι με την διαδικασία της ψυχοθεραπείας δύναται να επέλθει αλλαγή της προσωπικότητας. Μπορεί να φαίνεται χαζή η ερώτηση που θα σας κάνω, όμως εμένα με βασανίζει καιρό. Αν εγώ πήγαινα σε έναν ειδικό και του έλεγα "θα ήθελα να αλλάξω προσωπικότητα και να την μεταβάλλω και να την κάνω σαν του ΤΑΔΕ τραγουδιστή" αυτό θα μπορούσε να το πετύχει; Δηλαδή αν μελετούσαμε διεξοδικώς την προσωπικότητα ενός γνωστού δημοφιλούς ατόμου, θα μπορούσαμε να κάναμε εμένα να την παρουσιάζω προς τα έξω; Δηλαδή τα παιδικά βιώματα που δημιόυργησαν τον χαρακτήρα που έχω τώρα, είναι τόσο ισχυρά ώστε δεν υπάρχει η δυνατότητα ριζικής αλλαγής του ; δηλαδή το μόνο που μένει είναι να τον αποδεχτούμε; Γιατί να μην προσπαθήσουμε να τον αλλάξουμε; (άλλωστε εσείς έχετε πει για μια συνέντευξη ενός μεσήλικα που είπε ότι το μόνο που μπορώ να αλλάξω ειναι όχι τα παιδιά μου ή τη γυναίκα μου, αλλά τον εαυτό μου)

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Χάρη ! Η προσωπικότητα μπορεί να αλλάξει και αλλάζει έτσι ή αλλιώς με την επιρροή των εμπειριών , αλλά εάν εγώ έχω ένα αυτοκίνητο , το οποίο έχει προβλήματα και δεν με εξυπηρετεί , ποιο είναι το νόημα , να προσπαθήσω να το μετατρέψω και να το προσομοιώσω ένα αυτοκίνητο του γνωστού μου , επειδή μου αρέσει την εμφάνιση του και δεν γνωρίζω κατά πόσο είναι προβληματικό ; Και ποια είναι τα κίνητρα που με ωθούν σε αυτό ;



katerina..    13/06/2006 09:14
giasas giatre xriazome tin voithia sas +tin eksigisi ,to provlima pou antimetopizo eine oti ime para poli ntropalo atomo se simio pou ginome mouskema apo ton idrota kai katakokini. prospathisa na vro tous logous ma den exo kataliksi, eine poli enoxlitiko kai den mporo oute thelo na to apodexto .kathos ine kai periergo giati ime atomo dinamiko perno panta tis katastasis sta xeria mou kai otan xriasti na tin po se kapio atomo tha to kano .den to patheno panta auto ala se periptosis pou tha nioso amixana,prosvaltho,i otan o allos pou apeuthinete se mena exi ena ifos kritikis(epidi ime + anthropos pou mporo na katalaveno tis prothesis tou allou)Ime poli euparousisti den antimetopizo kapio provlima me tin efanisi mou(se simio pou kapies stigmes niotho asxima me ta vlemata ton alon) ,aniktomiali ,logiki kai theoroume kai poli eksipno atomo .Den ksero pou na tin apodoso auti tin antidrasi, stin arxi nomiza oti ime antikinoniki oti antimetopiza agorafovia ala kataliksa oti den itan auto eksalou mpori na min ime toso kinoniki logo xaraktira panta metrao ta atoma pou ine dipla mou ,vevea iparksan kai arketes fores pou eno den gnoriza kapio atomo katholou na kataliksoume se mia foveri sizitisi pou na mou edine tin entiposi oti ton gnoriza apo palia .

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Κατερίνα ! Μήπως η ανάγκη να είσαι πάντα δυναμική , να ελέγχεις την κατάσταση και να είσαι σε «πρώτη γραμμή» ενισχύει τον φόβο αποτυχίας , εμβαθύνοντας τις αμφιβολίες για την αξία σου ;



Δεσποινα _ ΔΔ    12/06/2006 14:05
Κ. Κοτανίδη είστε πραγματικά μοναδικός. Κανένας άλλος ψυχίατρος δεν θα έκανε αυτό που κάνετε εσείς. Με τόσες ώρες μπροστά από τον υπολογιστή αφιλοκερδώς. Είστε ο σύγχρονος ορισμός του Αγίου. Λοιπόν θα ήθελα να σας κάνω την εξής ερώτηση που αφορά το συμφέρον του καθενός ανθρώπου. Κάνω το συλλογισμό ότι καλύτερο είναι ο καθένας από εμάς να κυνηγά το προσωπικό του συμφέρον. Δηλαδή να έχει μια σταθερή προσωπική σχέση, να προοδεύει επαγγελματικά, να έχει έναν άριστο κοινωνικό/διπλωματικό κύκλο (δηλαδή να κοινωνικοποιείται) και να προσέχει την υγεία του (γυμναστική, καλή διατροφή, ψυχική ισορροπία). Έχετε πει ότι ένας ισορροπημένος άνθρωπος και ικανοποιημένος από τη ζωή του, δεν έχει ανάγκη να βλάψει τον άλλο άνθρωπο. Και θέσει το ερώτημα : ένας άνθρωπος επαγγελματικά προκομμένος, με μια προσωπικη σχεση που του δίνει αγάπη, τι ανάγκη έχει να λειτουργήσει εις βάρος άλλου; όμως νομίζω ότι κάνετε ένα λογικό άλμα. Το θέμα είναι ότι αν έχει αγάπη από μια μόνιμη σχέση και είναι καταξιωμένος επαγγελματικά, συμφωνώ ότι δεν θα έχει ανάγκη να βλάψει άλλους. ΟΜΩΣ μέχρι να καταξιωθεί επαγγελματικά ίσως θα χρειασθεί να κάνει κάποια πισόπλατα χτυπήματα. Η ίδια η φύση δείχνει άλλωστε ότι ο αγώνας μέχρι την επικράτηση ειναι σκληρός. Ή για παράδειγμα παρατηρούμε ότι πολλές τραγουδίστριες ξεκινάνε με τραγούδια πολύ εμπορικά και ίσως χρειασθεί να κάνουν γυμνή φωτογράφιση , ενώ μόλις καταφέρουν και παντρευτούν και γίνουν και επαγγελματικά επιτυχημένες, μετά σοβαρεύουν και κάνουν τραγούδια που είναι διαχρονικά . Αυτό ισχύει και στους άντρες όπως π.χ. ο Σάκης Ρουβάς που μεχρι πριν λίγα χρόνια έκανε άστατη ζωή, και τώρα που βρήκε μόνιμη σχέση και πάει για γάμο και δεύτερον που είναι επαγγελματικα καταξιωμένος βλέπουμε ότι κάνει σοβαρά τραγούδια. Συνεπώς το θέμα είναι ότι μέχρι την κοινωνική καταξίωση ίσως χρειασθεί να χρησιμοποιήσουμε πλάγιους και συχνά ανήθικους τρόπους να καταξιωθούμε. Για παράδειγμα να χρησιμοποιήσουμε τις γνωριμίες μας, να κάνει μια γυναίκα γυμνή φωτογράφιση, να κάνει σεξ με τον ιδιοκτήτη του πρακτορίου μοντέλων για να την προωθήσει ενώ μπορεί να χρειασθεί να πούμε ψέματα πολλές φορές για να διασώσουμε μία διαπροσωπική σχέση. Για παράδειγμα έστω ότι μία πολύ καλή μου φίλη με καλεί στο πάρτυ γενεθλίων . Εγώ όμως έστω ότι εκείνη την ώρα έχω μία υποχρέωση για την οποία δεν θέλω να την ενημερώσω. Αν της πω "έχω μία υποχρέωση και δεν μπορώ να έρθω" τότε η ίδια θα αναρωτηθεί και θα πει "καλά, η καλή μου φιλενάδα μου κρατάει μυστικά;". Καταλαβαίνετε; έτσι εγώ, σκέφτομαι ότι με συμφέρει περισσότερο να πω στην φίλη μου "ναι θα έρθω", και μετά να της πω "ωχ έτυχε κάτι έκτακτο και η μητέρα μου αρρώστησε και δεν θα μπορέσω λυπάμαι". Δηλαδή εγώ θέλω να έρθω, έκανα τα πάντα, αλλά τελικά δεν μπορώ να έρθω. Θα ήθελα ειδικά σε αυτό το τελευταίο να μου δώσετε μία απάντηση. Σας ευχαριστώ λαμπρέ σοφέ!

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Δέσποινα ! Νομίζω ότι ένας ώριμος άνθρωπος μπορεί να ξεχωρίζει τις πραγματικές του ανάγκες από τα υποκατάστατα (η κοινωνική καταξίωση , στην ουσία είναι τρόπος αυτοεπιβεβαίωσης , ενώ καμία επιλογή του επαγγέλματος δεν είναι τυχαία) , και να αντιλαμβάνεται ότι η κάθε πράξη , ειδικά αυτή που αγγίζει τον συναισθηματικό τομέα , συνοδεύεται από τις συνέπειες της (π.χ. ένα μια «φτωχή» κοπέλα , θέλοντας να αποκτήσει οικογένεια και να εξασφαλίσει το μέλλον της , αποκτώντας πολλά χρήματα , πιάνει δουλειά σε οίκο ανοχής , δεν αντιλαμβάνεται ότι θα καλύψει την ανασφάλεια της φτώχιας , αλλά θα αποκτήσει παράλληλα ένα είδος κοινωνικού αποκλεισμού , που θα την εμποδίσει στην αναζήτηση του κατάλληλου συντρόφου). Όσο αφορά τα ψέματα , πιστεύω ότι είναι προϊόν δικής μας ανασφάλειας , διότι όταν δεν φοβόμαστε να παραθέσουμε τις δυσκολίες και προβληματισμούς στους δικούς μας ανθρώπους , τις περισσότερες φορές γινόμαστε κατανοητοί μέσω του μηχανισμού ταύτισης .



MARIA18    12/06/2006 05:00
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ.ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΟ ΛΟΓΟ ΠΟΥ ΓΡΑΦΩ....ΑΠΛΑ ΤΟ ΒΛΕΠΩ ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ...ΑΠΟΤΥΠΩΝΩ ΤΗ ΣΚΕΨΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΑΣ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΘΑ ΤΗ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ ΑΓΝΩΣΤΑ ΑΤΟΜΑ.ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ ΕΤΣΙ ΗΜΟΥΝ...ΑΝΟΙΧΤΗ...ΜΙΛΟΥΣΑ ΣΤΟΝ ΚΑΘΕΝΑ ΓΙΑ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΜΕ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΣΕ.ΣΑΝ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ ΠΡΟΒΑΛΛΑ ΟΤΙ''ΜΙΛΑΩ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΜΑΘΟΥΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ''ΑΛΛΑ ΕΝΤΟΥΤΟΙΣ ΕΓΩ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΚΑΤΑΦΕΡΑ ΝΑ ΜΑΘΩ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ...ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑ...ΞΑΝΑΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑ...ΜΑΤΑΙΑ..Η ΓΝΩΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΗΤΑΝ ΑΔΥΝΑΤΗ ΓΙΑ ΜΕΝΑ.ΚΑΠΟΤΕ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΜΕ ΕΝΟΙΑΖΕ ΗΤΑΝ ΝΑ ΜΙΛΑΩ...ΜΟΝΟ ΕΓΩ.ΠΑΝΤΑ ΘΕΩΡΟΥΣΑ ΟΤΙ ΕΓΩ ΕΧΩ ΤΟ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ Κ ΠΩΣ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΗΤΑΝ ΑΣΗΜΑΝΤΑ.ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΠΩΣ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ Κ ΑΝ ΕΧΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΕΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ Κ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΘΕΣΑΙ ΥΠΟΜΟΝΕΤΙΚΑ ΝΑ ΤΟΝ ΑΚΟΥΣ...ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑ ΝΑ ΑΚΟΥΩ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.ΟΠΟΤΕΔΗΠΟΤΕ ΓΙΝΟΤΑΝ ΚΑΤΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΕΠΑΙΡΝΑ ΤΗΛ 10ΑΤΟΜΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΟ ΠΩ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΨΑΧΝΑΜΕ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΛΥΣΗ.ΟΤΑΝ ΕΙΧΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟ ΑΤΟΜΟ ΠΡΟΤΙΜΟΥΣΑ ΝΑ ΠΑΡΩ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΛΛΟ ΤΗΛ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΣΠΑΣΩ Κ ΝΑ ΕΞΑΠΩΛΗΣΩ ΠΥΡ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΤΟΜΟΥ ΠΟΥ ΜΕ ΕΙΧΕ ΕΝΟΧΛΗΣΕΙ.ΟΤΑΝ ΕΧΩ ΝΕΥΡΑ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΩ Κ ΒΡΙΖΩ ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΑ...Κ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΕ ΟΔΗΓΗΣΑΝ?ΣΤΟ ΝΑ ΕΧΩ ΤΣΑΚΩΘΕΙ ΜΕ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΞΙΖΑΝ ΑΠΛΑ Κ ΜΟΝΟ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΤΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΣΑΚΩΘΟΥΜΕ.Κ ΠΟΥ ΚΑΤΕΛΗΞΑ?ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΟΛΑ ΟΣΑ ΕΛΕΓΑ(ΤΕΛΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΚΡΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ) ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΟΡΕΣ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΒΑΡΙΑ...Κ ΤΩΡΑ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΩ Κ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ...ΟΤΙ ΚΡΙΝΩ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΛΥ ΣΚΛΗΡΑ...Κ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΟΡΕΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΞΕΡΩ..ΚΑΘΟΜΑΙ Κ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΓΙΑΤΙ ΑΝΑΚΑΤΕΥΟΜΑΙ Κ ΕΝΤΟΥΤΟΙΣ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΩ ΑΚΡΗ.ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΩ ΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΜΟΥ!ΣΕ ΤΕΤΟΙΟ ΣΗΜΕΙΟ ΕΧΩ ΦΤΑΣΕΙ!ΤΙ ΛΟΓΟ ΕΧΩ ΕΓΩ ΝΑ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΙ ΜΕ ΠΟΙΑ ΚΟΠΕΛΑ ΤΑ ΕΧΕΙ Ο ΑΔΕΡΦΟΣ ΜΟΥ Κ ΑΝ ΤΟΥ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ?ΤΙ ΛΟΓΟ ΕΧΩ ΕΓΩ ΝΑ ΛΕΩ ΣΤΟΝ ΠΡΩΗΝ ΜΙΑΣ ΦΙΛΗΣ ΜΟΥ ΟΤΙ ΕΚΕΙΝΗ ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΩΣ ΜΕ ΑΥΤΟΝ,ΕΝΑΝ ΑΛΛΟΝ ΠΡΩΗΝ ΤΗΣ Κ ΜΕ ΤΟ ΤΩΡΙΝΟ ΤΗΣ ΑΓΟΡΙ?ΤΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΧΩ ΕΓΩ ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΘΥΜΩ ΝΑ ΕΧΕΙ ΣΧΕΣΗ ΜΙΑ ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΜΕ ΕΝΑ ΦΙΛΟΜΟΥ?ΤΟ ΟΤΙ ΕΚΕΙΝΗ ΕΧΕΙ ΣΥΓΧΡΟΝΩΣ 5-6ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΑΖΙ?Ε...ΚΑΙ?ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΟΤΙ ΘΕΛΕΙ..ΑΥΤΑ ΟΜΩΣ ΤΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΤΩΡΑ...ΟΤΑΝ ΟΜΩΣ ΑΝΑΚΑΤΕΥΟΜΟΥΝ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΔΕΝ ΤΟ ΣΚΕΦΤΟΜΟΥΝ...ΤΙ ΝΑ ΠΩ...ΨΑΧΝΩ ΝΑ ΕΝΤΩΠΙΣΩ ΤΑ ΛΑΘΗ ΜΟΥ,ΝΑ ΤΑ ΔΙΟΡΘΩΣΩ Κ ΝΑ ΜΗΝ ΤΑ ΕΠΑΝΑΛΑΒΩ ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΝΑ ΜΑΘΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ Κ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ...ΝΑ ΚΛΕΙΣΩ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ Κ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΩ ΜΠΡΟΣΤΑ...ΠΟΣΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΑ?ΠΩΣ ΕΓΙΝΑ ΕΤΣΙ?ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΠΙΑ...ΝΙΩΘΩ ΜΙΣΟΣ,ΘΛΙΨΗ,ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ,ΠΙΚΡΑ...ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΕΤΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΠΑΝΤΩΣ ΕΓΩ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ Ο ΘΕΟΣ ΠΑΝΤΑ ΑΠΟΝΕΜΕΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ...ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ Κ ΑΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ.ΠΟΥ ΚΑΤΕΛΗΞΑ ΕΓΩ ΛΟΠΟΝ?ΝΑ ΚΑΘΟΜΑΙ ΜΟΝΗ Κ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ..ΝΑ ΕΧΩ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΦΙΛΗ,ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΩ ΣΧΕΣΗ,ΝΑ ΘΥΜΩΝΩ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ.ΑΝΑΡΡΩΤΙΕΜΑΙ ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΚΟΙΤΑΕΙ ΜΠΡΟΣΤΑ Κ ΑΙΣΙΟΔΟΞΑ?ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΠΑΝΤΑ ΚΟΛΛΗΜΕΝΗ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΗΜΟΥ.Κ ΤΩΡΑ?ΚΟΙΤΑΩ ΜΟΝΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ.ΟΤΑΝ Θ Α ΓΙΝΩ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ Κ ΟΤΑΝ Θ Α ΧΤΙΣΩΣΠΙΤΙ Κ ΟΤΑΝ Θ Α ΒΡΩ ΔΟΥΛΕΙΑ...ΘΑ...ΘΑ..ΘΑ...Κ ΕΙΜΑΙ ΜΟΛΙΣ 17ΧΡΟΝΩΝ.ΑΥΤΟ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ Κ ΓΙΑ ΤΑ ΠΙΟ ΑΠΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΟΠΩΣ ΟΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ..''ΘΑ ΔΙΑΒΑΣΩ ΑΥΡΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑ..''Κ ΟΤΑΝ ΕΡΧΟΤΑΝ ΤΟ ''ΑΥΡΙΟ''ΓΙΝΟΤΑΝ ΚΑΤΙ Κ ΕΛΕΓΑ ΠΑΛΙ ΑΥΡΙΟ,ΑΥΡΙΟ,ΑΥΡΙΟ...Κ ΕΦΤΑΣΑΝ ΟΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ Κ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΝΑ ΓΙΝΩ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ ΕΣΒΗΣΕ ΟΛΟΣΧΕΡΩΣ..ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΟΥ ΒΑΔΙΖΩ Κ ΤΙ ΚΑΝΩ...ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΞΕΡΩ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΞΑΝΑΒΡΩ ΦΙΛΟΥΣ,ΝΑ ΒΡΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ Κ ΝΑ ΩΡΙΜΑΣΩ.ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΤΩ ΚΑΠΟΙΟ ΨΥΧΟΛΟΓΟ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΟΣΑ ΧΡΗΜΑΤΑ.ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΑΛΕΨΩ ΜΟΝΗ ΜΟΥ,ΜΕ ΒΙΒΛΙΑ Κ ΟΤΙ ΒΓΕΙ..ΘΑ ΑΠΟΜΩΝΩΘΩ ΣΕ ΕΝΑ ΕΡΗΜΙΚΟ ΧΩΡΙΟ ΝΑ ΣΚΕΦΤΩ,ΘΑ ΚΛΕΙΣΩ ΚΙΝΗΤΑ Κ ΘΑ ΣΚΕΦΤΩ.ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΥΣΙΟ ΝΑ ΤΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΑΥΤΑ ΚΑΝΕΙΣ ΟΜΩΣ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΑ ΤΑ ΠΩ...ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΣΟΥΣ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΝ

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Μαρία ! Ο κάθε ενήλικας αντιμετωπίζει τις συνέπειες των πράξεων του , και αρκετές φορές μόνο όταν «πέσει και χτυπήσει δυνατά» αναγκάζεται να σκεφτεί και να αναζητήσει τις αιτίες της μη αποτελεσματικής συμπεριφοράς του . Ενώ θα ήθελα να σου υπενθυμίσω πως ότι και να συμβαίνει είναι αποτέλεσμα της δικής μας συμπεριφοράς , σκέψης και αντίληψης , επομένως θα είναι περισσότερο αποτελεσματικό να αλλάξουμε τον εαυτό μας , παρά να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε άλλους .



Μαιρη    10/06/2006 03:35
Γραψατε καπου σε μια απαντηση οτι 'διαλεξες υποσυνειδητα μια σχεση που ηταν καταδικασμενη σε αποτυχια', Τι εννοειτε με αυτο? Δηλαδη οταν λετε υποσυνειδητα η κοπελα δεν το εκανε εν γνωση της? και διαλεξε καποιον που δεν της φεροταν καλα, και υπαρχει εν τελει αυτο που λεμε υποσυνειδητο ή ειναι δημιουργημα των ανθρωπων? Αποκλειεται η κοπελα εν γνωση της να διαλεξε καποιον που δεν της φεροταν καλα οτι ηταν επιλογη της?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Μαίρη ! Εάν εγώ έχω βιώσει στο παρελθόν παραδείγματα αποτυχημένων σχέσεων (αρχίζοντας από την σχέση των γονιών μου) , ο φόβος νέας αποτυχίας βρίσκεται σε σύγκρουση με την φυσιολογική ανάγκη για σταθερή αγάπη . Οπότε , προσπαθώντας να ικανοποιήσω τα αντίθετα συναισθήματα μου , βρίσκω «ενδιάμεση» λύση – επιλέγω άτομα που , εκ’ των πραγμάτων δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για μακροχρόνια σχέση μαζί μου ή περιορίζομαι σε περιστασιακές σχέσεις . Σε ακραίες περιπτώσεις η σύγκρουση αυτή οδηγεί στον αυνανισμό ή ομοφυλοφιλία .



Λάμπρος Αυγερινός    09/06/2006 08:34
Είμαι 23 ετών. οι γονείς μου και ειδικά ο πατέρας μου με έλεγε ανίκανο σε διάφορα πράγματα. Επειδή ο ίδιος ήταν ξυλουργός και τον βοηθούσα στην δουλειά, πάντα με έβριζε και μου δημιουργούσε ενοχές ότι δεν είμαι καλός συνεργάτης. Μια φορά με είχε διώξει, μια άλλη μου είχε πετάξει νερό στο πρόσωπο, μία άλλη μου φώναζε επειδή έλεγε ότι τα έχω όλα έτοιμα και δεν προσφέρομαι να τον βοηθήσω. Με κοροιδευε μπροστά στους φίλους μου ενώ η μητέρα μου παλιά θμάμαι ότι με απειλούσε ότι θα μου δώσει χαστούκι όποτε έλεγα αντίθετη άποψη από αυτήν. Ξέρω ότι οι ίδιοι λόγω ανατροφής τους έγιναν έτσι και ξέρω ότι αυτή είναι η αιτία που φοβάμαι την απόρριψη από τους άλλους (διότι ο αρχικός φόβος απόρριψης ενισχύθηκε από το γεγονός ότι επειδή οι γονείς μου με έλεγαν βλάκα, εγώ συμπεριφερόμουν σαν βλάκας στις κοινωνικές σχέσεις και έτσι και απο εκεί εισέπραττα κοροιδεία, ειρωνεία, χλευασμό ,παρατηρήσεις) , το ζήτημα είναι ότι παρόλο οπως είπα , ότι γνωρίζω την πρωταρχική αιτία χαμηλης αυτοεκτίμησης και φόβου απόρριψης (νομίζω ότι οι άλλοι θα με κοροιδεύουν ή θα με εγκαταλείψουν αν δεν συμφωνήσω με τη γνώμη τους) το θέμα ειναι ότι έχω κάνει άλματα προόδου στην αυτογνωσία όμως πότε θα νιώσω έμπρακτα ανεβασμένη αυτοεκτίμηση; παρατηρώ ραγδαία βελτίωση των διαπροσωπικών μου σχέσεων , όπως και των ενδοοικογενειακών μου σχέσεων (στο παρελθόν γινόντουσαν όλο καυγάδες - τώρα πολύ πολύ σπάνια και πολύ μικρή ένταση) όπως και της γνώστης του εαυτού μου , όμως πότε θα πάψω να νιώθω το εναπομείναν άγχος απόρριψης πριν απο κοινωνικές σχέσεις ;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Λάμπρο ! Πιστεύω ότι όσο περισσότερη θετική εμπειρική ενίσχυση θα εισπράττεις από την συμπεριφορά και από τον τρόπο σκέψης σου , τόσο θα αυξάνεται η αυτοπεποίθηση σου .



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | >>