ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 1013 Σελίδα: 55η Επιλέξτε κατηγορία:   


Προσωπικότητα


ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ    06/05/2006 12:06
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΚΥΡΙΕ ΚΟΤΑΝΙΔΗ. ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΕΡΓΟ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΕΤΑΙ. Η ΔΥΣΚΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΩ ΕΙΝΑΙ Η ΕΞΗΣ: ΟΠΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ ΔΕΝ ΑΦΗΝΩ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΩΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΝΑ ΕΚΦΡΑΣΤΕΙ ΟΠΩΣ ΘΕΛΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΔΗΛΑΔΗ ΝΑ ΧΡΗΣΗΜΟΠΟΙΗΣΩ ΛΕΞΕΙΣ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΑΛΛΑ ΑΓΧΩΝΟΜΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΜΕ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΟΤΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΩ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΔΥΣΛΕΞΙΑΣ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΜΠΕΡΔΕΥΟΜΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΜΟΥ, ΧΡΗΣΗΜΟΠΟΙΟΝΤΑΣ ΛΕΞΕΙΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΕΣ, ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΣΧΕΤΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ ΕΥΚΟΛΑ ΝΟΗΜΑ ΣΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΩ. ΑΥΤΟ ΕΧΕΙ ΣΑΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΜΕ ΕΧΕΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΕΝΑ ΚΟΜΠΛΕΞ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΑΓΩΝΙΟΔΩΣ ΚΑΙ ΜΕ ΕΝΤΑΣΗ ΝΑ ΧΡΗΣΗΜΟΠΟΙΗΣΩ ΤΗΣ ΣΩΣΤΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΡΥΨΩ ΤΗΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΑ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΕΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΕ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΕΙ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΑΥΤΟΣ ΕΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΝΟΗΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΚΑΙ ΓΙΑΥΤΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΚΑΘΑΡΑ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΩ ΤΗΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΑ ΜΟΥ ΣΕ ΕΝΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΩ ΓΙΑΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΕΙ ΑΛΛΑ ΟΜΩΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΟΤΙ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ "ΑΠΟΛΟΓΟΥΜΑΙ" ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑΤΕΡΟΤΗΤΑ ΜΟΥ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΜΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΜΙΑ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΩΣΤΟ. ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΘΕΣΤΕ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Αλέξανδρε ! Έχεις δοκιμάσει να αποδεχθείς τον εαυτό σου έτσι όπως είναι , ώστε να μην αισθάνεσαι την ανάγκη αυτοεπιβεβαίωσης μέσω των τρίτων ;



Θάλεια    06/05/2006 07:01
Θα ήθελα κι εγώ να σας συγχαρώ για το site και να σας ευχηθώ καλή συνέχεια. Όταν γνωρίζουμε κάποιον μας γοητεύει λιγότερο ή περισσότερο. Πιστεύετε ότι αυτά τα "σημάδια" έλξης και αποστροφής είναι τα πιο αληθινά ή θα αλλάξει κάτι στην πορεία της γνωριμίας, και γιατί? Έχει δηλαδή την ικανότητα ο (ώριμος) άνθρωπος να διαισθάνεται από την αρχή αυτά που του αρέσουν ή δεν του αρέσουν στο άλλον? Ευχαριστώ, Θάλεια.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Θάλεια ! Νομίζω πως ο βαθμός της αρχικής εντύπωσης εξαρτάται από τον βαθμό της ανάγκης μας για συγκεκριμένη συναναστροφή , οποίος επηρεάζεται μετά από τον βαθμό ωριμότητας (ικανότητα αντίληψης και αποδοχής της πραγματικότητας) .



Γιώτα    05/05/2006 14:24
Γιατρέ καλησπέρα κ συγχαρητήρια.΄Οταν αισθανόμαστε οτι κάτι μας θίγει είναι σωστό να το λέμε σε εκείνον που μας έθιξε ή είναι προτιμότερο να μη μιλήσουμε κ να κάνουμε οτι δεν μας πείραξε για να αποφύγουμε τη σύγκρουση?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Γιώτα ! Μήπως θα ήταν αποτελεσματικότερο να καταλάβουμε γιατί αυτό μας θίγει και να αναζητήσουμε τις αιτίες και των τρόπων αντιμετώπισης του φόβου μας ;



Μαλτεζου    05/05/2006 11:26
Γραψατε σε μια προηγουμενη ερωτηση οτι η ενασχοληση με την τεχνη εχει να κανει με την αποφυγη της πραγματικοτητας? Οι ανθρωποι που ειναι καλλιτεχνες τι ανθρωποι ειναι? Ειναι αυτο που λεμε ευαισθητοι, εχουν καποιο παιδικο τραυμα, τι οδηγει εναν ανθρωπο στην καλλιτεχνια κατα τη γνωμη σας?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Μαλτέζου ! Πιστεύω ότι η τέχνη είναι μέσω εκφράσεις των συναισθημάτων , έτσι όσοι άνθρωποι δεν είναι σε θέση να τα εκφράσουν με διαφορετικό τρόπο και ανακαλύπτουν την βέλτιστη μέθοδο μέσω της τέχνης , έχουν περισσότερες πιθανότητες μετάδοσης και συνεπώς επιτυχίας .



Yβοννη    05/05/2006 11:22
Με προβληματιζει γιατι αισθανομαι μειονεκτικα. Πχ τα ειχα παλια με καποιον μονο και μονο επειδη ειχε ωραιο λεγειν και τον θαυμαζα και εγω αισθανομουν οτι δεν ημουν τιποτα μπροστα του. Μετα στις παρεες δεν μιλαω πολυ και ας πουμε αν τα εχω με ενα αγορι τι θα του λεω? Δηλαδη αλλες κοπελες εχουν λεγειν μπορουν να κρατησουν ενα αγορι. Εγω δεν μπορω. Μια γνωστη μου πχ ειχε παρακολουθησει ενα ντοκιμαντερ και ηξερε να περιγραψει τι ειδε ενω εγω τη θαυμαζα γιατι δεν θα μπορουσα. Αισθανομαι μειονεκτικα

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Υβόννη ! Πιστεύω ότι εάν μπορέσεις να αποδεχθείς τον εαυτό σου έτσι όπως είναι , θα αισθάνεσαι , επομένως και θα εκφράζεσαι , πιο άνετα , διότι δεν θα φοβάσαι την αποτυχία και την απόρριψη .



Nikitas    01/05/2006 16:50
einai gnosto oti oi perissoteroi zografoi kai filosofoi, htan mh-ikanopoihmenoi apo tin prosopiki zoi toys. eixan polla provlimata diladi. Omos ta psyxologika toys provlimata , htan h phgh empnefsis toys gia tin filosofia ktl. Etsi prokyptei to erwtima : mellontika an ypothesoume oti oi anthropoi tha einai perissoteroi wrimoi ara se mia idaniki periptosi, eftyxismenoi, tote kyrie kotanidi, tha erthei kai to telos tis ekseliksis tis filosofias kai to telos tis ekseliksis zografikis / texnis ? Diladi an enas antras pou exei xorisei, eklogikefsei ta synaisthimata toy , tote den tha niwsei anagki ekfrasis toy mesw tragoudiou. Ara se mia tetoia periptosi , tha papsei i paragwgi newn filosofikwn idewn kai newn tragoudiwn , symfwneite ?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Νικήτα ! Θέτεις πολύ φιλοσοφικό ερώτημα – τι είναι προτιμότερο να πετυχαίνουμε νέα επιτεύγματα ή να παραμένουμε ευτυχισμένοι ; Σε αυτό ίσως μας βοηθήσουν δυο παρατηρήσεις : 1. Η επιστημονική και η τεχνολογική εξέλιξη δεν φαίνεται να έκανε την ανθρωπότητα περισσότερο ευτυχισμένη από το παρελθόν (στατιστική επιδείνωση της ψυχικής υγείας του πληθυσμού) . 2. Η τέχνη κινείται από έντονα συναισθήματα , τα οποία δεν είναι απαραίτητο να είναι αρνητικά , έχουμε αρκετά παραδείγματα όταν αυξάνεται η αποδοτικότητα στους χαρούμενους και ευτυχισμένους ανθρώπους (ένα ιστορικό παράδειγμα είναι του Gogen , οποίος δημιούργησε τα καλύτερα έργα του , καθώς παράτησε τον πολιτισμό , περιούσια , το παρελθόν του και έζησε ευτυχισμένος με την ιθαγενή στην Ταϊτή).



Iωάννης    01/05/2006 15:57
Καλησπέρα σας. Μπράβο για την ολοκληρωμένη δουλειά! Και εις ανώτερα! Εχω ένα πρόβλημα που καιρό προσπαθώ να λύσω. Με τις ώρες κάθομαι και σκέφτομαι τι χαρακτήρα να έχω. Νιώθω κενός από χαρακτήρα ! Έτσι, μπορώ να υιοθετήσω διαφορετικούς χαρακτήρες άλλων ανθρώπων άνετα. Διότι εγώ νιώθω ότι δεν έχω δικό μου. Ότι φοράω έναν χαρακτήρα πάντα. Χρόνια προσπαθώ να κατασκευάσω τον δικό μου χαρακτήρα προσπαθώντας να τον προσδιορίσω γραπτώς, αν και έχω κάνει προόδους ακόμη δεν τα έχω καταφέρει. Θα σας πω τι εννοώ. Για παράδειγμα βρίσκομαι σε μια γιορτή με κάτι φίλους. Δεν ξέρω ποιά προσωπικότητα να δείξω προς τα έξω.. Αν πάρω την προσωπικότητα που εκφράζεται με τη σκέψη «να σκέφτεσαι διαρκώς τι θέλουν οι άλλοι» τότε γίνομαι σαν ψυχολόγος, αν πάρω την προσωπικότητα «αανδρα-προστατη» τοτε κάνω τη φωνή μου σκληρή, γίνομαι πιο τρυφερός και βλέπω τους άλλους σαν άτομα που εχουν ανάγκη την προστασία μου. αν παρω την προσωπικότητα του ψυχιάτρου, τότε βλέπω τους άλλους σαν δοκιμαζόμενες ψυχές και έτσι δεν παρεξηγιέμαι ό,τι και αν πουν, αν αισθανθώ παιδάκι , τότε νιώθω ασφάλεια και δεν παρεξηγιέμαι αν οι άλλοι με πειράζουν και αποκτώ νάζι. Με άλλα λόγια δεν ξέρω ποια είναι η προσωπικότητα την οποία αν έχω θα προχωρήσω στη ζωή μου. Κάνω πολλά πειράματα προσωπικότητας ώστε να δω ποιά μου ταιριάζει καλύτερα. Άλλες φορές υιοθετώ τον δυναμισμό , και γίνομαι ορμητικός , άλλες φορές υιοθετώ τον πολύ ήρεμο χαρακτήρα και γίνομαι πολύ ήρεμος. Θα ήθελα πάρα μα πάρα πολύ να έχω έναν χαρακτήρα που να λειτουργεί ως φάρος για εμένα ώστε όποτε νιώθω θυμωμένος να ξέρω πώς είναι ο χαρακτήρας μου ώστε να μεταβώ στην αντίστοιχη ψυχική κατάσταση.. Π.χ. απέναντι σε διαφορετικούς φίλους μου έχω και διαφορετικούς χαρακτήρες. Αν ο ένας φίλος μου είναι υποτονικός, τότε εγώ αποκτώ συμπεριφορά πατέρα απέναντί του, ενώ αν άλλος είναι δυναμικός και μου φέρεται με προστασία (δεν με κοροιδεύει κτλ) τότε γίνομαι παιδάκι απέναντί του. Αν κάποτε βρω τον χαρακτήρα μου, τότε θα τον εφαρμόζω καθολικά για όλους τους ανθρώπους! Όπως σας είπα προσπαθώ να τον προσδιορίσω γραπτώς : π.χ. να περιέχει πολύ χαμόγελο, πολύ γέλιο, να έχει αντρική φωνή (πολλές φορές η φωνή μου έχει γλυκιά - χροιά ενώ όταν αισθάνομαι άντρας-προστάτης γίνεται αντρική) . Προσπαθώ να προσδιορίσω επιτέλους τον χαρακτήρα / προσωπικότητά μου : π.χ. με άλλα άτομα βρίζω ενώ με άλλα είμαι σοβαρός. Πώς να έχω έναν ολοκληρωμένο χαρακτήρα; αν π.χ. ρωτήσετε 10 φίλουςς μου, τότε ένας απο αυτους θα σας πει ότι είμαι ήρεμο παιδί, άλλος ότι ειμαι πολυ κεφατος κτλ . Δηλαδή με διαφορετικά άτομα μου βγαίνει και αλλος χαρακτήρας.. Θα ήθελα να έχω έναν καθολικό χαρακτήρα! Αλήθεια, μπορείτε σας παρακαλώ να με βοηθήσετε; Ξαναγραφω γιατι ξεχασα να ρωτησω. Μήπως αυτός ο προβληματισμός μου με το χαρακτήρα μου έχει ως αίτιο το ότι είμαι πολύ ευαίσθητος στο τι θα πουν οι άλλοι για το αν ειμαι καλο παιδι; μήπως επειδή στην οικογένειά μου η μητέρα μου μου εκανε αρκετες υποδειξεις για το πως πρεπει να ειμαι; μηπως επειδή είχα μαλωσει με μια κολλητή μου φίλη και αυτή μου είχε πει ότι ειμαι πολύ είρωνας; ίσως όλα αυτά είναι αιτίες. Δηλαδή ίσως ο προβληματισμός μου για το χαρακτήρα να οφείλεται στην αυξημένη ευαισθησία μου για το πώς δείχνω στους άλλους (αναλύω ακόμη και την παραμικρή μου κίνηση και κάθε βράδυ ανατρέχω όλη την ημέρα ώστε να δω τι δεν πήγε καλά!). Υπάρχει τελικά καθολικός χαρακτήρας; χίλια ευχαριστώ θεσπέσιε άνθρωπε!

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Ιωάννη ! Νομίζω ότι βρίσκεσαι σε κατάλληλο δρόμο αυτογνωσίας , οποίος θα σου επιτρέψει να αποδεχθείς τον εαυτό σου έτσι όπως είναι και να μην αισθάνεσαι την ανάγκη αυτοεπιβεβαίωσης , ψάχνοντας την απαραίτητη αποδοχή μέσω τις πιεστικής διαφοροποίησης της συμπεριφοράς .



ΠΕΡΙΚΛΗΣΗ Δ.    01/05/2006 06:48
ΧΑΙΡΕΤΩ ΓΙΑΤΡΕ. ΚΑΠΟΤΕ (ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ) ΕΝΑΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ ΣΑΣ ΡΩΤΗΣΕ ΑΝ ΘΕΩΡΕΙΤΕ ΤΗΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΗ. ΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΑΤΕ ΌΤΙ ΌΧΙ ΜΟΝΟ Η ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ ΑΛΛΑ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΆΛΛΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ Ή ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ, ΔΕΝ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΝΟΧΛΗΣΗ , ΔΕΝ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΗ. ΑΥΤΗ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΑΣ, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΔΙΟΤΙ ΘΕΩΡΕΙ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ "ΣΩΣΤΟΥ" ΚΑΙ ΤΟΥ "ΛΑΘΟΥΣ" ΩΣ ΕΝΝΟΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ , ΔΗΛΑΔΗ ΤΟ ΣΩΣΤΟ ΚΑΙ ΛΑΘΟΣ ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΕΤΑΙ. ΚΑΙ ΕΔΩ ΘΕΛΩ ΠΟΛΥ ΝΑ ΣΑΣ ΚΑΤΑΘΕΣΩ ΜΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ. ΕΙΜΑΙ 33 ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ 17 ΜΟΥ , ΒΡΙΣΚΩ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΜΟΥ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΜΕ ΤΟ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΩ ΚΑΘΕ ΠΡΩΙ ΕΝΑ ΧΑΡΤΙ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΧΩ ΚΡΥΜΜΕΝΟ ΣΕ ΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΦΑΚΕΛΟ . ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΑΡΤΙ , ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΔΙΑΒΑΖΩ ΜΟΥ , ΝΙΩΘΩ ΠΟΛΥ ΑΣΧΗΜΑ ΕΝΩ ΟΤΑΝ ΤΟ ΔΙΑΒΑΖΩ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΥΠΕΡΟΧΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ. ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΑΡΤΙ ΕΧΩ ΓΡΑΨΕΙ ΜΕ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΑ ΕΞΗΣ : « ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ Η ΟΠΟΙΑ ΤΩΡΑ ΞΥΠΝΑΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΓΕΜΙΖΕΙ ΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ , ΑΦΥΠΝΙΖΕΙ ΤΑ ΤΑΛΕΝΤΑ ΜΟΥ, ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΕΙ ΤΙΣ ΑΠΕΡΑΝΤΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΜΟΥ, ΤΟ ΔΙΕΙΣΔΥΤΙΚΟ ΒΛΕΜΜΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΟΤΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΚΑΙ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΗΜΕΡΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΘΡΙΑΜΒΕΥΤΙΚΑ ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ». ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΙΑΒΑΖΩ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΑΜΕΣΩΣ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΚΑΛΑ. ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΩ ΜΟΥ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΡΙΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ. ΠΛΕΟΝ ΤΟ ΕΧΩ ΜΑΘΕΙ ΑΠΕΞΩ , ΩΣΤΕ ΑΝ ΧΑΣΩ ΤΟ ΧΑΡΤΙ , ΝΑ ΤΟ ΞΑΝΑΓΡΑΨΩ. ΠΡΙΝ ΕΞΙ ΧΡΟΝΙΑ ΗΡΘΑ ΣΕ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ ΔΙΑΒΑΣΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΕΟΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ (ΙΔΨ). ΠΙΣΤΕΨΑ ΛΟΙΠΟΝ ΟΤΙ Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΜΟΥ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΙΔΨ ! ΕΤΣΙ, ΕΙΠΑ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΝΩ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ ΚΑΙ ΕΣΚΙΣΑ ΤΟ ΧΑΡΤΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΛΕΓΑ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΘΕ ΠΡΩΙ. ΕΝΙΩΘΑ ΧΑΛΙΑ. ΜΕΤΑ ΕΠΑΝΗΛΘΑ ΚΑΙ ΤΟ ΞΑΝΑΔΙΑΒΑΖΑ. ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΤΟ ΔΙΑΒΑΖΩ ΝΙΩΘΩ ΜΙΑ ΧΑΡΑ. ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΕΧΩ ΜΑΘΕΙ ΑΠΟ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ ΤΙΣ ΑΙΤΙΕΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΧΑΜΗΛΗΣ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗΣ ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΟΥ ΧΡΟΝΙΑ. ΟΜΩΣ ΠΛΕΟΝ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΖΩ. ΑΛΛΟΙ ΛΕΝΕ ΤΟ ΠΑΤΕΡ-ΗΜΩΝ, ΕΓΩ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΕ ΘΕΟ, ΛΕΩ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΑΡΤΙ. ΚΑΙ ΕΞΩ ΕΙΜΑΙ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟΣ. ΚΑΝΩ ΠΟΛΛΑ ΧΟΜΠΙ, ΕΧΩ ΣΧΕΣΗ , ΚΑΙ ΟΛΑ ΒΑΙΝΟΥΝ ΚΑΛΩΣ. ΦΥΣΙΚΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΟΦΕΙΛΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΧΑΡΤΙ ΑΛΛΑ ΣΤΙΣ ΩΡΙΜΕΣ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΜΟΥ. ΟΜΩΣ , ΛΑΜΒΑΝΩ ΜΙΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΧΑΡΤΙ. ΙΣΩΣ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ Η ΣΥΝΗΘΕΙΑ. ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΜΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ, ΑΛΛΑ ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ ΜΕ ΩΦΕΛΕΙ, ΣΥΝΕΧΙΖΩ ΝΑ ΛΕΩ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ. ΑΛΛΟΙ ΔΙΑΛΟΓΙΖΟΝΤΑΙ, ΑΛΛΟΙ ΕΧΟΥΝ ΕΘΙΣΜΟΥΣ, ΕΓΩ ΟΥΤΕ ΠΙΝΩ , ΟΥΤΕ ΚΑΠΝΙΖΩ, ΟΥΤΕ ΚΑΖΙΝΟ , ΟΥΤΕ ΧΑΡΤΙΑ , ΤΙΠΟΤΑ! ΜΕ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΙΜΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΩ ΤΟ ΧΑΡΤΙ ΚΑΙ ΤΑ ΛΟΓΙΑ. ΔΕΝ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΤΟ ΚΟΨΩ ΓΙΑΤΙ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ. ΑΛΗΘΕΙΑ, ΕΣΕΙΣ ΘΕΩΡΕΙΤΕ ΓΕΛΟΙΑ ΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΑΝΤΛΩ ΜΕΓΑΛΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Διονύση ! Έχεις σκεφτεί εάν η συνήθεια σου είναι τόσο αποτελεσματική για σένα , γιατί αναζητάς την επιβεβαίωση της ;



Λεωνίδας και Φίλοι    28/04/2006 12:18
Γειά σας κ. Κοτανίδη. Χαίρομαι πολύ για την επικοινωνία μας και σας συγχαίρω για το έργο σας. Είστε υπερ του να ορκιζόμαστε και να υποσχόμαστε; αν όχι, τότε πώς είναι δυνατόν να κάνουμε μία συμφωνία με κάποια άτομα από τη στιγμή που η συμφωνία εμπεριέχει την υπόσχεση τήρησής της; (π.χ. εσείς στο ραντεβού σας λέτε ότι π.χ. "συμφωνώ να μου δώσεις τόσα χρήματα, για τόσο χρονικό διάστημα") .

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Λεωνίδα ! Συνήθως τις συμφωνίες κλείνουμε με αλλά πρόσωπα για να οριοθετήσουμε τις υποχρεώσεις , ενώ τους όρκους και τις υποσχέσεις δίνουμε στον εαυτό μας , προσπαθώντας να τον περιορίσουμε και να τον υποχρεώσουμε να κάνει αυτό που , στην πραγματικότητα δεν θέλει ή δεν είναι έτοιμος να κάνει.



Xάρης Κοργιαλάς    28/04/2006 09:21
Χαιρετώ γιατρέ. Από μικρό παιδί θυμάμαι ότι μείωνα την σημασία των επιτυχιών μου και γενικά ό,τι με προσδιόριζε. Π.χ. ντρεπόμουν να πω σε όσους με ρωτούσαν για το ποία είναι η αδερφή μου, μήπως και αυτοί μου την βρίσουν (π.χ. μου πουν "γαμώτην αδερφή σου" και τότε εγώ θα έπρεπε να παίξω ξύλο εναντίον τους)ή μήπως την πουν "άσχημη") . Επίσης ντρεπόμουν να φέρω άτομα στο σπίτι μου μήπως και το πουν άσχημο, ντρεπόμουν να πω ότι κάτι αγόρασα μήπως και μου πουν ότι είναι βλακεία. Τώρα βλέπω ότι αυτό συνεχίζεται , και τα έχω με μια κοπέλα και όσου με ρωτάνε αν είμαι ευχαριστημένος ντρέπομαι να πω "ναι" μήπως και πουν ότι λέω ψέματα , και τελικά λέω "ε, σχετικά είναι αυτά". Επίσης αν έρθει μια επιτυχία μου, εγώ θα κάνω σαν να μην έγινε τίποτα λέγοντας "σιγά", ενώ αν κάποιος άλλος πετύχει, τότε εγώ θα του λέω όλη μέρα συγχαρητήρια (υποσυνείδητα κάνοντάς τον ανώτερό μου). Αυτό το σχήμα συμπεριφοράς που ανακάλυψα ότι καθορίζει τη ζώη μου οφείλεται στο ότι αντέγραψα ανάλογο σχήμα συμπεριφοράς των γονιών μου. Η μεν μητέρα μου η οποία ποτέ δεν με υποστήριζε μπροστά στα παιδιά των ξένων : πάντοτε δικαίωνε το άλλο παιδάκι ακόμη και αν εγώ είχα δίκιο. Ο πατέρας μου που πολλές φορές με κορόιδευε μπροστά στα ξένα παιδάκια και γελούσα και εγώ μαζί τους για να μην δείξω ότι είχα πειραχτεί. Και τώρα, φαντάζομαι στην ημέρα του γάμου μου (όταν έρθει αυτή) τον πατέρα μου και την μητέρα μου να λένε πίσω από την πλάτη μου χαμογελώντας ειρωνικά "κοίτα πόσο χοντρή γυναίκα πήρε ".. Ή να λένε "εμ, θα δει. Πάντα ο άντρας κάτω από μια γυναίκα θα είναι". Αυτά τα λέει πολλές φορές η μητέρα μου έτσι για "πλάκα". Τώρα που ανακάλυψα τις αιτίες και τις έχω αποδεχτεί , και έχω λίγο ξεπεράσει το θυμό με τους γονείς, τι να κάνω; επιλύθηκε η σύγκρουση; θα δω αλλαγές στη ζώη; Α! πείτε μου καταρχήν αν έκανα καλή ανάλυση.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Χάρη ! Πιστεύω ότι η σύγκρουση «λύνεται» όταν αλλάζουν τα συναισθήματα και οι συμπεριφορές που τα ακολουθούν , πολλές φορές η αντίληψη της πραγματικότητας δεν συμβαδίζει με την βαθύτερη αποδοχή της η οποία καθυστερεί και απαιτεί έμπρακτες επιβεβαιώσεις .



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | >>