ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 1170 Σελίδα: 55η Επιλέξτε κατηγορία:   


Προσωπικότητα


εύα    14/06/2007 12:40
Σχετικά με την απάντηση που δώσατε στη Φιλη, κε Κοτανίδη, επειδή βιώνω μια παρόμοια ιστορία, τι ακριβώς εννοείτε; Ότι, παρ' όλο που η λογική υπαγορεύει το σωστο και το καταλαβαίνουμε εξαρχής, αρνούμαστε να κινηθούμε αναλόγως μέχρι να "εμπεδώσουμε" συναισθηματικά τον πόνο και την προβληματικότητα/αδιέξοδο μιας κατάστασης;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Εύα ! Εννοούσα ότι δυσκολευόμαστε να αποχωριστούμε με τα όνειρα μας και να αποδεχθούμε την αποτυχία , όταν φοβόμαστε για την μετέπειτα πορεία μας λόγο ελαττωμένης αυτοπεποίθησης .



RITSA    23/05/2007 01:43
ΓΙΑΤΡΕ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ . ΘΑ ΣΑΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΩ ΠΑΛΙ ΓΙΑΤΙ ΜΟΥ ΕΜΕΙΝΕ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΟ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΚΕΛΟΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΣ ΜΟΥ.ΑΣ ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΓΩ ΕΧΩ ΜΙΑ ΑΝΟΙΚΤΗ ΠΛΗΓΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΠΟΥ ΝΑ ΜΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΑΓΓΙΞΟΥΝ. ΠΑΝΤΩΣ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΠΩΣ ΘΑ ΣΟΚΑΡΙΖΟΜΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΝΑ ΗΜΟΥΝ ΘΕΑΤΗΣ ΕΝΟΣ ΤΕΤΟΙΟΥ ΣΚΗΝΙΚΟΥ ΜΕ ΜΙΑ ΕΓΚΥΟ ΚΑΙ ΘΑ ΕΧΑΝΑ ΠΑΣΑ ΙΔΕΑ ΓΙΑ ΤΗ ΦΙΛΗ ΜΟΥ.ΟΠΩΣ ΣΟΚΑΡΙΣΤΗΚΑ ΟΤΑΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΑ ΔΥΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑΣ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΜΟΥ Η ΜΙΑ ΚΑΙ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ Η ΑΛΛΗ. ΟΤΑΝ ΠΡΟΚΑΛΕΣΑΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΕΣ ΣΕ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΚΕΙΝΟΙ ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ.ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΕΙΡΑΞΕΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΟ ΜΙΣΟΣ . ΕΣΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΑΛΛΑΖΑΤΕ ΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΣΥΜΠΑΘΟΥΣΑΤΕ ΑΝ ΤΟΝ ΒΛΕΠΑΤΕ ΝΑ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙ ΝΑ ΚΛΟΝΙΣΕΙ ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΤΗ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΤΟΥ?ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΛΚΟΥΝ ΤΕΤΟΙΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ ΓΙΑΤΙ ΕΚΠΕΜΠΟΥΝ ΠΙΘΑΝΩΣ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΧΑΜΗΛΗ ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ. ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΟΜΩΣ ΝΑ ΤΙΣ ΕΛΚΟΥΝ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕ ΕΥΓΕΝΗ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ?ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΑΠΟ ΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΝΑ ΠΑΤΑΝΕ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΟΝΑΕΙ.. ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΑΡΑΠΛΗΣΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗ ΒΓΑΖΟΥΝ ΕΝΤΟΝΗ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΧΑΜΗΛΗ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΠΙΣΤΟΙ : ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΟΥΝ ΤΟ ΨΕΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΚΗ ΠΡΟΘΕΣΗ.ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΟΝΤΑΙ. ΔΕ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΜΩΣ ΟΤΙ ΔΥΣΠΙΣΤΟΥΝ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟ.ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ ΑΣΧΗΜΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟΥΣ ΔΙΝΕΙ ΕΔΑΦΟΣ. ΔΕ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΜΩΣ ΟΤΙ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΟΥΝ ΠΩΣ ΕΧΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ ΕΝΑΝ ΚΑΚΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΟΤΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΑΠΕΓΝΩΣΜΕΝΑ ΝΑ ΤΟΥ ΑΝΑΣΕΙΡΟΥΝ ΤΑ ΚΑΛΑ ΤΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΤΑΘΕΤΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥΣ:<< ΑΝ ΙΣΧΥΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΛΕΣ ΘΑ ΜΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΣΕ ΜΕΓΑΛΗ ΣΤΕΝΟΧΩΡΙΑ, ΘΑ ΚΛΟΝΙΖΕ ΤΟ ΓΑΜΟ ΜΟΥ,ΓΝΩΡΙΖΕ ΤΟ>>.ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΆΥΤΕΣ ΤΙΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΟΤΙ ΨΑΧΝΟΥΝ ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΣΤΑ <<ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥΣ>> ΤΗΝ ΑΧΙΛΛΕΙΟ ΠΤΕΡΝΑ ΤΟΥΣ ΟΔΗΓΟΥΜΕΝΟΙ ΣΥΝΗΘΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΤΗΣ ΖΗΛΕΙΑΣ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΒΛΕΠΟΥΝ ΕΠΑΝΩ ΤΟΥΣ.Η ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΤΑ <<ΘΥΜΑΤΑ>> ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΣΑΝ ΑΝΙΧΝΕΥΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΝΟΣΗΡΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ(ΖΗΛΙΑ,ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΟΤΑΝ ΠΟΝΑΣ ΚΤΛ) Μ’ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΕΧΩ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ 30 ΧΡΟΝΙΑ ΔΥΟ ΠΟΛΥ ΚΑΛΕΣ ΦΙΛΕΣ ΕΝΙΩΣΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΣΑΣ ΕΚΦΡΑΣΩ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΣΚΕΨΗΣ ΜΟΥ ΑΠΟΡΡΟΙΑ ΤΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ ΜΟΥ.ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΤΗΝ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΣΑΣ ΩΣ ΕΙΔΙΚΟΥ

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Ρίτσα ! Ποιος θα είναι λόγος εάν εγώ θιχτώ όταν κάποιος με αποκαλεί νάνο ενώ εγώ είμαι στο ύψος 1.90 ;



ΘΑΝΑΣΗΣ    13/05/2007 21:19
τι να κανω για να μην εκνευριζομαι με την διαφορετικοτητα των αλλων ανθρωπων. δεν μπορω να συνυπαρξω με ανθρωπους που δεν σκεφτονται σαν εμενα

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Θανάση ! Μήπως θα σε βοηθούσε η αναζήτηση των αιτιών της ανάγκης σου για τελειότητα ;



    12/05/2007 20:54
Γιατρέ καλησπέρα. θα ήθελα να σας κάνω μια ερώτηση Όταν κάποιος δεν τα καταφέρνει στη δουλειά που κάνει, κουράζεται κάνει λάθη είναι μέτριος κι έτσι νιώθει μειονεκτικά έναντι των άλλων μια ζωή που μπορεί αυτό να οφείλεται; σε προσωπική του αδυναμία η σε ψυχολογικούς λόγους. πρόκειται για μένα δυσκολεύομαι να ολοκληρώσω κάτι ,κάνω λάθη όσο κι αν προσέχω( ασχολούμαι με ιδιαίτερα μαθήματα ,είμαι εκπαιδευτικός).επίσης και σ άλλη δουλειά που προσπάθησα να πάω να δοκιμάσω πάλι η ίδια κούραση και ανικανότητα. δεν ξέρω τι μ’ αρέσει να κάνω κι απ την άλλη νομίζω πια δεν τα καταφέρνω πουθενά. κι αυτό μου έχει δημιουργήσει κόμπλεξ. νιώθω κατώτερη, προβληματική και προσπαθώ πιέζομαι να το κρύψω. Λέω στους άλλους πως έχω πολλά μαθήματα ..και κοκκινίζω συνέχεια όταν αναφέρουν κάτι σχετικό γονείς μαθητών μου. Τόσα χρόνια δεν κατάφερα τίποτα παρά να υποαπασχολούμαι. Σας ευχαριστώ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Άγνωστη ! Πιστεύεις πως οι ιδιαιτερότητες του χαρακτήρα σου εμφανίζονται μόνο στα εργασιακά θέματα ;



Κώστας    10/05/2007 10:06
Κύριε Κοτανίδη επανειλλήμενα έχετε τοποθετηθεί ότι χωρις προσωπική ζωή ευτυχισμένη κανείς δεν μπορεί να είναι ουσιαστικά χαρούμενος. Τι γίνεται όμως στη περίπτωση που κάποιος έχει μια αρνητική "ιδιαιτερότητα" που κάνει την εύρεση συντρόφου ιδιαίτερα δύσκολη; πιστέευτε ότι πρέπει (εις μάτην ίσως) να επικεντρωθεί στην αναζήτηση συντρόφου γιατί αλλίως δεν θα είναι ποτέ ευτυχισμένος ή ίσως είναι συνετό να καταπνίξει όσο μπορεί αυτή την ανάγκη και να προσπαθήσει να αναπληρώσει το κένο όσο και όπως μπορεί μέσω άλλων πηγών χαράς;..

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Κώστα ! Το υποκατάστατο δεν δύναται να λειτουργήσει μόνιμα (όσο νερό και να πιουμε δεν θα καλύψουμε μακροπρόθεσμα την ανάγκη της τροφής) , από την άλλη πλευρά , είναι αναγκαίο ο καθένας να αντιληφθεί ο ίδιος την προβληματικότητα της κατάστασης του , ώστε να αναζητήσει τις απαραίτητες αλλαγές , χωρίς να αισθάνεται την πίεση «ξένης» παρέμβασης , την οποία έχουμε δεχθεί όλοι μας αρκετά από την παιδική ηλικία .



Antonis    07/05/2007 17:41
Γεια σας κ.Κοτανίδη. Στα 19 μου περασα ψυχωσικό επεισόδιο, μετα για 10 χρόνια ήμουν καλά. Πριν 2 χρόνια ξαναπέρασα ψυχωσικό επεισόδιο, μετά ακολούθησε κατάθλιψη και αυπνία, και τώρα, στα 30, νιώθω αποδιοργανωμένος. Δεν έχω σταματήσει τη δουλειά και έχω επαφές με τους φίλους μου, όμως νιώθω σαν κάτι να έχει χαθεί. Δυσκολεύομαι να συγκεντρωθώ, όμως δε θέλω και να τα παρατήσω. Μήπως όλα αυτά τα συμπτώματα είναι αναμενόμενα στην πορεία της αυτογνωσίας? Βλέπω τους φίλους μου να παντρεύονται κι εγω μόνος να παλεύω με τον εαυτό μου, αδύναμος και λιγόψυχος. Από εκεί που ένιωθα πως ήμουν ο καλύτερος (πχ σπουδες, αθλήματα), τώρα νιώθω ο χειρότερος. Δυσκολεύομαι στην επικοινωνία με τους γύρω μου, γνωστούς και αγνώστους, και αυτό νομίζω ότι είναι το χειρότερο. Νομίζω ότι μπαίνω στο περιθώριο της ζωής. Και υπάρχει η αντίφαση ότι όλα φαίνονταν να κυλούν ομαλά μεχρι πριν λίγο.Μεγάλωσα σε ιδανικό οικογενειακό περιβάλλον, ήμουν αριστος μαθητής, αθλητής, κοινωνικός. Όλα φαίνονται να χάθηκαν. Κι εκει που νομίζω ότι προχωρά η διαδικασία της αυτογνωσίας συγχρόνως νιώθω πιο μετέωρος απο ποτέ. Νιώθω σαν να ζω έναν εφιάλτη, ή σαν να ξύπνησα μετά από ένα γλυκό ύπνο και να αντίκρυσα τη σκληρή πραγματικότητα. Βλέπετε κάποια διέξοδο στην κατάσταση μου ή απλά πρέπει να αποδεχτώ ότι κάπως έτσι θα συνεχιστεί η κατάσταση?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Αντώνη ! Μήπως θα ήταν περισσότερο αποτελεσματικό να απευθυνθείς στον ειδικό , που ασχολείται με τα προβλήματα της προσωπικότητας και σχέσεων , ώστε να βοηθηθεί η προσπάθεια της αυτογνωσίας σου ;



Λύδα    01/05/2007 15:20
κ.Κοτανίδη, κατα τη γνώμη σας τί στοιχεία χαρακτηρίζουν την προσωπικότητα μιας κοπέλας που (παιδί χωρισμένων γονιών από ενός έτους) ως κοριτσάκι πίστεψε ότι ο πατέρας της την εγκατέλειψε? Τί θα ήταν εκείνο που-με δύο λόγια-θα χαρακτήριζε τις σχέσεις της και τη στάση ζωή της?Ευχαριστώ εκ των προτέρων

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Λύδα ! Πιστεύω πως μια τέτοια κοπέλα θα έχει προσκολλήσει στην παιδική ηλικία και υποσυνείδητα θα αναζητάει την υποκατάσταση της σχέσης με τον πατέρα .



Αννα    30/04/2007 00:17
Καλησπερα Αγαπητε Κ.Κοτανιδη.Συνχαρητηρια για τη βοηθεια και το κουραγιο να μας ακουτε και να βοηθατε.Να ειστε παντα ετσι γερος και αξιος! Το δικο μου προβλημα..παρόλο που προσπαθω να το εκλογικευσω και να το παλεψω..είναι του οτι πάντα ΄λειτουργω στη ζωη μου σε όλους τους τομεις με απεριοριστη αν μπορω να το πω..καλοσυνη και ειλικρινια.Με αποτελεσμα?Τα γνωστα..να τη παταω συνηθως.Μερικες φορες ισως και να υπερβαλλω και να φταιω κι εγω που δινω βαση σε ατομα τα οποια δεν επρεπε..αλλα οτι και ναναι..νιωθω ασχημα σε καποιον,ενω εκδηλωνομε γινομαστε φιλοι και "χαλαει" με κουτσομπολια η οτιδηποτε αυτη η σχεση,να στενοχοριεμε οχι γιατι θα μεινω μονη..αλλα για να μην εφταιξα αθελα μου σε τιποτα και πληγωθει η "πει" κατι για το ατομο μου ο εν λογω.Τρομερες φοβιες,ανασφαλειες και σας γραφω διοτι εφτασα στο αμην.Κανω και εμετους απο το ανχος μου μην πληγωσω καποιον!!!Ειμαι λαθος δεν ειμαι..τι να κανω για να καλμαρω το "μεσα" μου και να μην ειμαι τοσο ευαισθητη σε σημειο απελπιστικο Ευχαριστω!

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Άννα ! Πιστεύω πως η υπερβολική καλοσύνη , όπως και κάθε υπερβολή στην φύση , δεν είναι λειτουργική . Επομένως , ίσως να άξιζε να αναζητήσεις τις αιτίες που σε αναγκάζουν να συμπεριφέρεσαι με τον τρόπο αυτό και να κάνεις ανάλογες επιλογές .



nat    22/04/2007 20:15
Γιατρέ Καλησπέρα! Διαβάζω για άγχη, ψυχώσεις, πανικούς και εσωστρέφια στην περίπτωση που κάποιος διακόψει την χρήση ναρκωντικών ουσιών...με τρομάζει γιατί οι επαγγελματικές μου υποχρεώσεις είναι τόσο αυξημένες που δεν υπάρχει περιθώριο ούτε για μία μέρα άδεια. Επίσης το πρόσφατο επαγγελματικό και προσωπικό παρελθόν μου ήταν δύσκολο για να μπορώ στην παρούσα φάση να υποστώ κάτι ανάλογο, δηλαδή να μπώ σε μία νέα δύσκολη φάση. Φυσικά δεν είναι μόνο το θέμα των ναρκωντικών που με ταλαιπωρεί...γνωρίζετε σχετικά. Θέλω να μάθω με την βοήθεια σας τι μου συμβαίνει ή μάλλον τι ήταν αυτό που στα παιδικά μου χρόνια μπλόκαρε τις άμυνες μου και προκάλεσε την σημερινή μου κατάσταση. Ανησυχώ γιατί είμαι στην πιο δημιουργική ηλικία, πετυχημένη-τουλάχιστο για αυτούς που εκτιμώ- και δεν θέλω οι προσπάθειες μου να πάνε χαμένες...περισσότερο ανυσηχώ για αυτούς που θα απογοητεύσω, την λογοκρισία και όσους ικανοποιηθούν με την πιθανή μελλοντική μου κάμση. Η κορυφή είναι μοναχική -το ζώ καθημερινά- οι εχθροί απίστευτα πολλοί...όμως αν πέσω... που θα βρεθώ και τι θα μου μείνει? Δεν είναι μόνο η αποτυχία που με τρομάζει αν κάνω την αλλαγή στην ζωή μου...είναι πως όλα αυτά θα με βρούν μόνη. Θέλω να ανακαλύψω τα μελανά στοιχεία μέσα μου, τις συγκρούσεις όπως λέτε, μπορώ όμως? Η οικογένεια μου είναι μακριά, αλλά και πάλι δεν θα ήθελα να τους στεναχωρήσω με τα δικά μου...έχουμε ζήσει δύσκολες καταστάσεις στο παρελθόν για άλλους λόγους. Αρκετά!

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή nat ! Η βασικότερη αιτία της δυσλειτουργίας των ανθρώπων , κατά την άποψη μου , είναι η έλλειψη αγάπης ή προσοχής στην παιδική ηλικία , η οποία καθηλώνει το άτομο στο στάδιο αυτό , του δημιουργεί ανασφάλειες και δεν το επιτρέπει να ωριμάσει και να λειτουργήσει ως ενήλικας .



Margarita    22/04/2007 05:17
Αγαπητέ γιατρέ, ενώ πάντα ήμουν επιμελής και εργατική, τα τελευταία δύο χρόνια δεν εργάζομαι γιατί έχω απογοητευθεί από τις συνθήκες της εργασίας μου και δεν μου κάνει καρδιά, δεν έχω κίνητρο να κάνω την εργασία που έκανα μέχρι πρότινος.Επιπλέον έχω κάποια μικρά εισοδήματα και έτσι δεν έχω άμεση ανάγκη χρημάτων.'Ομως δεν καταλήγω στο τι θέλω να κάνω , παρόλο που μου αρέσει η δημιουργική δουλειά και βαριέμαι αφόρητα να είμαι άεργη. Πριν δυο χρόνια ερωτεύτηκα πολύ δυνατά χωρίς ανταπόκριση και από τότε έχω αισθανθεί ότι αυτό που μου λείπει είναι μια συντροφική σχέση, ένα παιδί από έναν αγαπημένο άντρα, αυτό με έκανε να ξεχάσω και τα γραφεία και τις δουλειές και τις φιλοδοξίες.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Margarita ! Υποθέτω ότι έχεις φτάσει σε ένα βαθμό ωριμότητας όταν μια γυναίκα αντιλαμβάνεται τον πραγματικό της προορισμό και τις πραγματικές της ανάγκες .



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | >>