ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 1118 Σελίδα: 55η Επιλέξτε κατηγορία:   


Προσωπικότητα


Διδάκτορ Φιλοσοφίας    29/11/2006 12:08
Κύριε Κοτανιδη καλησπέρα. 1. Συμφωνείτε με την άποψη ότι η ολοκλήρωση (ευτυχία, πνευματική ωρίμανση) ενός ανθρώπου απαιτεί την ικανοποίηση τόσο των αναγκών του θυμικού μέρους της ψυχής (διατροφή, αναπαραγωγή, έκκριση) όσο και του λογικού μέρους της ψυχής (πνευματική καλλιέργεια , παιδεία και φιλοσόφηση του κόσμου π.χ. θρησκείες κτλ) ; 2. Οι πραγματικές ανάγκες που έχουν ορισθεί από την φύση χιλιάδες χρόνια τώρα, την ικανοποίηση των οποίων θεωρείτε ως προυπόθεση ευτυχίας, εμπεριέχουν την πνευματική ολοκλήρωση ή αφορούν μόνο το σεξ/διατροφη/εκκριση ; 3. Η αγάπη θεωρείται πραγματική ανάγκη του ανθρώπου διότι όπως αναφέρεται στο forum (o forum moderator) ειναι απαραίτητη για προσφορά ώριμων απογόνων ανθεκτικών στην επιβίωση στην σκληρή πραγματικότητα ;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Διδάκτορ Φιλοσοφίας ! Εάν παρατηρήσουμε τα φαινόμενα , θα διαπιστώσουμε ότι υπήρχαν και υπάρχουν αρκετοί διανοούμενοι άνθρωποι δυστυχισμένοι , ενώ θα δυσκολευτούμε αρκετά να βρούμε ένα δυστυχισμένο ζευγάρι των ερωτευμένων , που μοιράζονται πραγματική αγάπη .



αγνωστη%    28/11/2006 19:03
Αγαπητέ κύριε Κοτανίδη, με αφορμή το έργο που κάνετε, να βoηθάτε ανθρώπους online αποφάσισα κι εγώ να εξαφανίσω για λίγο την εσωστρέφεια μου και να σας πω αυτα που με απασχολουν.(Αν και εδώ που τα λέμε το να συζητάω με κάποιον γραπτά είναι μια μορφή εσωστρέφειας!). Είμαι απόφοιτη μαθήτρια 18 χρονών και στην απόπειρά μου να γράψω πανελλήνιες, δεν πέρασα πουθενά. Έτσι έβαλα ώς σκοπό να ξαναδώσω του χρόνου έχοντας υπόψη μου ότι χάνω μόνο ένα χρόνο.. Όμως τελευταία, εξ αιτίας της πίεσης που δέχομαι απο την μητέρα μου και την αδερφή μου (η οποία έχει τελειώσει νομική πρίν ενα χρόνο και όπως καταλαβαίνετε την έχουν όλοι ως πρότυπο για μενα, και καλά κανουν) όμως κάνοντας αυτές τις σκέψεις και τα παρακάτω, δηλαδή:1) έχω φίλο δι αλληλογραφίας ένα τούρκο, (και όλοι γνωρίζουν τις σχέσεις με την Τουρκια και πώς πρέπει να είναι η στάση μας σ' εκείνη- για την οποια γνώμη εγώ διαφωνώ καθέτως-) 2)συνέχεια σκεφτομαι τι μπορεί να λέει ο άλλος για μένα, τα πέρνω όλα προσωπικά, 3) αισθάνομαι συνεχώς οτι είμαι σχεδόν μόνη στον κόσμο γιατι το μόνο άτομο που με στήριζε ψυχολογικά και με υποστήριζε σε όλα πέθανε λόγω του καρκίνου (η γιαγιά μου), κάνω συνέχεια άσχημες σκέψεις για το τί θα γίνει τελικά αν δεν ξαναπεράσω παρόλο που τώρα διαβάζω εις τριπλουν, έχω συνέχεια την διάθεση να κλάψω, 4)σκεφτομαι αρκετα γενικά αλλα προσπαθωντασ να καταλάβω τους άλλους απελπίζομαι σε κάποια σημεία και νιώθω οτι είμαι ανίκανη για τα πάντα 4)κάνω σκεψεις οπως άραγε θα χάρώ εστω και για λίγο ποτέ στη ζωη μου;; 5)εχω αρχίσει να αμφανίζω συμπτώματα δυσλεξίας, 6)πολυ συχνά μένω σπίτι μόνη μου με τη μητέρα μου λόγω δουλειές που έχουν ο πατέρας μου (ο οποιος μου φέρεται σαν να είμαι ακόμα 5 χρονων και ντεπομαι να του μιλάω)και η αδερφή μου,) η οποια μητέρα μου δεν μιλάει καθόλου, δεν συζητάει μαζι μου για τίποτα με αποτελεσμα εγω να μην εχω γνωμη για τιποτα και εκτος αυτου εχει την απαίτηση να περάσω του χρόνου... την ΑΠΑΙΤΗΣΗ. 7)δεν ξέρω να συζηταω με τους γυρω μου με αποτελεσμα οι σχεσεις μου με ολους να γινονται σαλατα(!)... και... 8) οι δυο φίλες που έχω μου τνίζουν συνέχεια διάφορα πράγματα στο χαρακτήρα μου που προσπαθω να τα αποφεύγω (ντροπαλη, χαμηλών τόνων κτλ.) κάνοντας λοιπόν αυτές τις σκέψεις και αρνιοντας να ζησω την πραγματικοτητα έχοντας ως αδυναμία μου την παραμυθένια πραγματικότητα, σκέφτομαι απο 1 μηνα μετα που εμαθα τα αποτελεσματα των πανελληνιων μέχρι τώρα, να θέσω τέλος στη ζωη μου εφόσων είμαι σαν μια ακόμα κούκλα στο ράφι και δεν αναγνωρίζει κανείσ αυτα που κανω... αυτο που με εμποδίζει είναι η φράση '' δεν μπορεί! αυριο θα γίνει κάτι που θα με κανει να νιωσω χαρούμενη!'' το παράξενο είναι ότι δεν φευγει με τιποτα!! σαν να μου την φωναζει μεσα μου καποιος καθε φορά που σκέφτομαι το πώς θα επρεπε να εχει καταληξη η ζωή μου... ελπιζω να μην σας κούρασα με το κατεβατο μου! τα τελευταια 2 χρονια καταφερα και αναγνωρισα τις πηγες αυτων που με εκαναν να νιωθω ασχημα αλλα αναρωτιεμαι γιατι δεν εχω καταφερει να βρω ακόμα τη λυση! ελπιζω να με βοηθησετε εσεις σ' αυτο!! ειληκρινά δική σας, αγνωστη%

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Άγνωστη ! Κατά την αντίληψη μου , οι συμπεριφορές που εισπράττουμε είναι αποτέλεσμα της δικής μας συμπεριφοράς . Μήπως ακόμα δεν έχεις ζήσει κάποιες καταστάσεις , ώστε να αποκτήσεις αρκετά ισχυρά κίνητρα , ώστε να διαμορφώσεις την ζωή σου , σύμφωνα με τις πραγματικές σου ανάγκες , εφόσον έχεις καταλάβει τις αιτίες της δυστυχίας σου ;



Σπύρος    28/11/2006 13:13
Χαίρεται κύριε Αλέξανδρε. Πολλές φορές ακούω ανθρώπους που λένε για έναν άλλο άνθρωπο "πόπο , πόσο ετοιμόλογος ειναι αυτός!! " ή που λένε "πόπο πόσο έξυπνος είναι αυτός!". Εγώ κύριε κοτανίδη πιστεύω ότι η ετοιμολογία εξαρτάται απο το βαθμο ανασφαλειών ενός ανθρώπου. Δηλαδή αν εγώ πω αυτό που αισθάνομαι , και δεν φοβάμαι τις συνέπειές του, τότε θα φερθώ "ετοιμόλογα". Αν όμως φοβάμαι τις συνέπειες των λόγων μου, τότε θα φερθώ αμφιταλαντευόμενος, φοβούμενος και έτσι δεν θα είμαι "ετοιμόλογος". Με άλλα λογια , ετοιμολογία ειναι το να εκφράζω τα "θέλω" μου αγνοώντας τα "πρέπει". Οσον αφορά την εξυπνάδα, πιστεύω ότι είναι το σύνολο των χαρακτηριστικών ενός ανθρώπου με αυτοπεποίθηση , δηλαδή "ετοιμολογία" , ελευθερία κινήσεων δίχως αυτο-περιορισμό πράξεων, αυτογνωσία (όποιος ξέρει τον εαυτό του, ξέρει και τους άλλους) και σε καμια περίπτωση δεν ειναι έμφυτη ικανότητα. Με άλλα λόγια, ο βαθμός αυτογνωσίας καθορίζει τόσο την εξυπνάδα όσο και την ετοιμολογία. Εσείς θα θέλατε να προσθέσετε κάτι ; να είστε πάντα - πάντα καλά !

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Σπύρο ! Όσο περισσότερο , κατά την αντίληψη μου , ένας άνθρωπος είναι σε θέση να αποδεχθεί τον εαυτό μου , τόσο περισσότερες πιθανότητες έχει να είναι αποδεκτός από το περιβάλλον του (οι συμπεριφορές που εισπράττουμε είναι αποτέλεσμα της δικής μας συμπεριφοράς) .



Τελης Διαμαντίδης    27/11/2006 14:30
Σας ευχαριστώ για την απάντησή σας γιατρέ. Με ρωτάτε αν έχω δει καποιον ερωτευμένο να ασχολείται με προβληματισμούς (πολιτικους/ υπαρξιακους κτλ) ωστόσο εσείς έχετε πει επίσης ότι η ενασχόληση με τον κόσμο γύρω μας (πολιτική κτλ) βοηθάει στο να αντιληφθουμε την πραγματικοτητα περισσοτερο αντικειμενικά συν το ότι εσείς είστε πολυ καλος γνωστης ιστορικών δεδομένων και πολιτικών συγκυριών. Συνεπώς συμφωνειτε οτι ενας ωριμος ερωτευμένος / ευτυχισμένος δεν θα πάψει να ασχολείται με την πολιτική / φιλοσοφία κτλ ; αλλωστε και εσείς ειστε ευτυχισμενος και το οτι γνωριζεται αρκετα στοιχεια ιστορίας και φιλοσοφίας αποδεικνύει την ελλειψη ικανοποιησης σας με την ζωή ;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Τέλη ! Μήπως συγχέουμε την σχετική γνώση με την πραγματική ενασχόληση ;



ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΣΚΟΥΜΠΡΗΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ    25/11/2006 16:12
ΩΣ ΕΙΔΙΚΕΥΟΜΕΝΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ , ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΩΡΙΜΑΝΣΗ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΕΝΤΟΠΙΣΑ ΤΗΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΑΣ , ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΕΡΓΟ. ΔΙΑΒΑΖΑ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ"ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ" ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΣΑ ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΟΠΟΥ ΜΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΑ ΣΑΣ ΡΩΤΟΥΣΕ "ΜΗΠΩΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΝΑ ΜΗΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΟΛΥ-ΦΙΛΟΣΟΦΟΥΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ; " , ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΑΤΕ ΠΕΡΙΠΟΥ ΕΤΣΙ : "ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟ ΑΥΤΟ, ΔΙΟΤΙ Ο ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΠΑΝΤΟΤΕ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ, ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ Η ΕΚΛΟΓΙΚΕΥΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ, ΠΡΟΙΟΝ ΦΙΛΟΣΟΦΗΣΗΣ , ΒΟΗΘΑΕΙ ΣΤΗΝ ΩΡΙΜΑΝΣΗ ΜΕΣΩ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ ΑΙΤΙΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ". ΕΞΕΠΛΑΓΗ ΛΟΙΠΟΝ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΑ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΑΣ Η ΟΠΟΙΑ ΕΛΕΓΕ "pistevete oti to na provlimatizomaste sti zoi mas, to na psaxnomaste genikotera mas odigei stin wrimotita kai genikotera stin eftyxia ?" ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΑΤΕ "Πιστεύω ότι οι προβληματισμοί μας προκύπτουν από την δυσαρέσκεια με τις καταστάσεις της ζωής μας και ο καλύτερος τρόπος επίλυσης τους είναι η γνώση και η αποδοχή του εαυτού μας και της πραγματικότητας . ". ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΛΕΤΕ ΟΤΙ Η ΔΥΣΑΡΕΣΚΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ, ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΚΛΟΓΙΚΕΥΣΗΣ ΜΕΣΩ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΥΡΩ ΚΟΣΜΟ ΜΑΣ, Η ΟΠΟΙΑ ΜΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΤΗΣ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΩΡΙΜΑΝΣΗ. ΑΡΑ Η ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ, ΕΚΑΝΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΕΝΟΥΣ. ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ : ΑΝ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΩΡΙΜΑΝΣΗ ΑΠΑΙΤΕΙ ΦΙΛΟΣΟΦΗΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ , ΤΟΤΕ ΓΙΑ ΠΙΟ ΛΟΓΟ ΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ , ΟΣΟ ΚΑΙ ΑΝ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥΣΑΝ (ΜΕ ΤΙΣ ΩΡΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΤΛ) ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΚΑΤΑΦΕΡΝΑΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ, ΙΣΟΡΡΟΠΗΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΩΡΙΜΟΙ ; ΕΣΕΙΣ ΛΕΤΕ ΟΤΙ ΕΥΤΥΧΙΑ ΠΕΤΥΧΑΙΝΕΤΑΙ ΜΕΣΩ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ - ΟΜΩΣ Η ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ. ΑΡΑ ΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΟΣΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥΝ ΠΟΛΥ, ΓΙΑ ΠΙΟ ΛΟΓΟ ΔΕΝ ΕΥΤΥΧΟΥΝ ; ΜΗΠΩΣ Η ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΤΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ , ΔΕΝ ΤΑΥΤΙΖΟΝΤΑΙ ? ΜΗΠΩΣ ΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΩΝ ΨΥΧΙΚΩΝ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΩΝ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ , ΚΑΙ ΜΗΠΩΣ Η ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ΔΙΑΦΕΡΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟΥΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥΣ (ΠΧ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ, ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΤΛ ) ; ΜΗΠΩΣ ΤΕΛΙΚΑ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ ΤΗΝ ΠΕΤΥΧΑΙΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟΥΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥΣ ; ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΑΥΤΟ ΘΕΜΑ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Μενέλαε ! Κατά την άποψη μου , η αυτογνωσία επιτρέπει την ικανοποίηση των πραγματικών μας αναγκών , όμως εδώ έχουμε ένα σοβαρό εμπόδιο , που εμποδίζει την λειτουργία της λογικής και το εμπόδιο αυτό είναι το αρνητικό συναίσθημα σε μορφή φόβου . Π. χ. εάν δεν έχω προσδιορίσει , αποδεχθεί και αντιμετωπίσει τους φόβους μου , μπορώ να ερμηνεύσω και να εκλογικεύσω άπειρα πράγματα , όταν αυτά δεν αφορούν τον εαυτό μου . Όταν όμως αντιμετωπίζω κάτι που άμεσα αγγίζει την ματαιοδοξία , τους φόβους , τα απωθημένα συναισθήματα μου η ενστικτώδης αντίδραση να «κρυφτώ» , να αποφύγω την επώδυνη διαδικασία υπερισχύει και παρεμποδίζει την διαδικασία και την ικανότητα της λογικής σκέψης



ΚΛΕΙΩ    20/11/2006 13:35
ΚΥΡΙΕ ΚΟΤΑΝΙΔΗ, ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΟΤΙ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΟΤΑΝ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ;ΜΙΛΑΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΑΡΚΕΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ.ΚΑΙ ΑΝ ΝΑΙ, ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΠΡΩΤΑ ΡΑΝΤΕΒΟΥ Ή ΚΑΙ ΜΕΤΑ, ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ;ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Κλειώ ! Εάν ο άνδρας δεν πληρώσει για την γυναίκα που έχει επιλέξει να συνοδεύει , πως θα αποδείξει την ικανότητα του προστάτη και του προμηθευτή ;



Ζώρος Ηλίας    20/11/2006 08:48
Καλημερα, θα ηθελα πολυ να ρωτησω αν ισχυει οτι μεσα μας εχουμε το ενστικτο της δημιουργιας/ αναπαραγωγης και το ενστικτο της καταστροφης και θανατου . Διαβασα επισης μια ερμηνεια οτι αποκτουμε θετικα συναισθηματα παιζοντας παιχνιδια , επειδη πολυ απλα εκτονωνουμε το ενστικτο της καταστροφης (καταστροφη αντιπαλου) , τα οποια απλα στους αντρες αποκτουν την παραλλαγη των πολεμικων παιχνιδιων και στις γυναικες αποκτουν πιο ηπια παραλλαγη , συμφωνειτε ;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Ηλία ! Πιστεύω πως οι τάσεις «καταστροφής» οφείλονται σε προσπάθειες αυτοτιμωρίας ή αυτοεπιβεβαίωσης , που και τα δυο προέρχονται από την μειωμένη αυτοεκτίμηση , όσο αφορά το ένστικτο αναπαραγωγής , αυτό είναι ένα από τα τρία βασικά ένστικτα τα όπια εξασφαλίζουν την επιβιώσει και την διαιώνιση του είδους σε όλους ζωντανούς οργανισμούς .



Δώρα    19/11/2006 18:39
Καλησπέρα σας. Με προβληματίζει κάτι από την εφηβεία κι αποφάσισα να σας ρωτήσω. Όταν λοιπόν αρχίζω να δένομαι με κάποιον, όταν δηλαδή αρχίζει να με αγγίζει ψυχικά, αρχίζω να κάνω κακές σκέψεις γι αυτόν που ξεσπάνε σαν μικρές εκρήξεις σε ανύποπτο χρόνο. Σκέφτομαι ότι θα μπορούσε να κρύβει κάτι, να μπορεί να φτάσει σε οτιδήποτε κι έτσι φτάνω σε απίστευτα σενάρια μέσα μου. Ίσως δεν θα μπορούσε να υπάρξει άνθρωπος που να μπορεί να είναι στ' αλήθεια τόσο παρανοικός όσο τον πλάθω εγώ! Είναι σαν να προσπαθώ να προλάβω κάθε δυνατή(ίσως κι αδύνατη)περίπτωση να είναι ο άλλος κάτι κακό, με το να το σκεφτώ εγώ πρώτη. Το ξέρω πως το κάνω για να μην πληγωθώ, το ξέρω πως με πείραξε ο χωρισμός των γονιών μου, η μοναξιά μου σαν παιδί, η έλλειψη ερεθισμάτων κι ίσως να φοβάμαι πως δεν θα καταφέρω να χειριστώ την πραγματικότητα σωστά γι αυτό μου βγαίνουν αυτοί οι φόβοι, να νιώθω την απειλή. Μα το θέμα είναι ότι όταν ξυπνούν μέσα μου δεν μπορώ να σταματήσω, να ξεχωρίσω το σωστό απο το λάθος, η κρίση μου μπερδεύεται και αντιδρώ σπασμωδικά. Λέω "αφού νιώθω καλά σε γενικές γραμμές θα πρέπει να εμπιστευτώ τα συναισθήματά μου" και απαντώ "κι αν πιάνεσαι κορόιδο επειδή είσαι τόσο ονειροπόλα και σε κοροιδεύουν?" Επειτα, αν το κρύψω με τρώει, αν το δείξω, πληγώνω τον άλλον με τις σκέψεις που κάνω γι αυτόν. Κάποιες γνωριμίες μου χάλασαν έτσι.Τί με έχει βλάψει τόσο πολύ σαν παιδί και λειτουργώ έτσι?Μήπως μου συνέβη κάτι και δεν το θυμάμαι?Πώς να το ξεπεράσω αλήθεια?Η βοήθειά σας θα ήταν πολύτιμη για την ισορροπία μου.Ευχαριστώ

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Δώρα ! Μήπως θα ήταν σκόπιμο να απευθυνθείς άμεσα σε κάποιον ειδικό ώστε να μάθεις να δομείς διαπροσωπικές σχέσεις εμπιστοσύνης , παράλληλα αντιλαμβάνοντας την πραγματικότητα αντικειμενικά ;



Μαριλίζα Σταύρου    19/11/2006 14:55
Εχω διαβάσει την άποψή σας για τις ψυχοδραστικες ουσίες και για το αλκοόλ και θα ήθελα σας παρακαλώ να σας θεσω δύο ερωτήσεις 1) Πολλοί υποστηρίζουν την άποψη ότι μία έστω φορά στη ζωή του , ένας άνθρωπος είναι καλό να μεθύσει ώστε να δει πώς είναι σαν εμπειρία. Συμφωνείτε; 2) Παρατηρώ πως όταν είμαι ήδη χαρούμενη και πιο αλκοόλ, έχω μεγαλύτερες αντοχές στο αλκοόλ, ενώ όταν ειμαι ήδη λυπημένη, έχω μικρότερες αντοχές . Γιατί συμβαίνει αυτό ;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Μαριλίζα ! Ποιο είναι το «καλό» της εμπειρίας της μέθης ; Θεωρώ ότι η ψυχολογική κατάσταση επηρεάζει άμεσα όπως τις αντοχές έτσι και επιδώσεις μας γενικά , διότι ένας ισορροπημένος εγκέφαλος αποδίδει καλύτερα στις αντιδράσεις και στην ανταπόκριση στις καταστάσεις .



Νίκος Ιεροκλήδης    19/11/2006 04:28
Αγαπητέ κ. Κοτανίδη , συμφωνω με τη φράση σας ότι ένας άνθρωπος μπορει να είναι ισορροπημένος χωρίς ερωτική σχέση, ωστόσο δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος. Οι ερωτήσεις που έχω για εσάς είναι δύο 1) Μπορεί ένας άνθρωπος που δεν είναι ευτυχισμένος, να είναι όμως ισορροπημένος; Αυτο επιτυγχάνεται με τη χρήση υποκατάστατων εκ μέρους του , τα οποία γεμίζουν τον χρόνο του (αρα και την μοναξια του) ; 2) Ειδικοτερα, ενας μοναχός ο οποίος δεν έχει ερωτική σχέση, έχει την σχέση του με την εκκλησία ως υποκατάστατό της, και έτσι μπορεί να διατηρείται σε ισορροπία αλλά ταυτόχρονα δεν μπορεί να ειναι ευτυχισμένος ;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Νίκο ! Κατά την άποψη μου , του υποκατάστατο μπορεί προσωρινά να κατευνάσει τις ψυχολογικές συγκρούσεις με την έννοια της δημιουργίας μιας άλλης εστίας ευχαρίστησης στον εγκέφαλο η οποία υπερκαλύπτει την υπάρχουσα αρνητική αλλά δεν την εξουδετερώνει . Επομένως οι βασικές ανάγκες απαιτούν την πραγματική ικανοποίηση τους , διαφορετικά τείνουν να μετατραπούν σε χρόνιες πηγές δυσαρέσκειας .



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | >>