ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 989 Σελίδα: 55η Επιλέξτε κατηγορία:   


Προσωπικότητα


φοιβος βακαλοπουλος    22/04/2006 04:17
καλημερα και χρονια πολλα! παντα καλα εσεις ! Την πρώτη μέρα στη σχολή μου, ως φοιτητής, γνώρισα 2 κοπέλες με τις οποίες βγήκα για καφέ.Και οι δύο τους ήταν πολύ ανοιχτές, χαμογελαστές όμως ήταν και οι δύο πειραχτήρια.Μου διηγούνταν ιστορίες όπου για παράδειγμα πείραζαν τον κόσμο. Π.χ. μέσα σε λεωφορείο κάνανε ότι ήταν ναρκωμανείς (για πλάκα) . Μου τα διηγούνταν και γελούσαν. Εγώ έχοντας αποκτήσει αρκετή αυτογνωσία, καταλάβαινα μέσα μου ότι οι κοπέλες έκαναν αυτές τις συμπεριφορές σαν έναν τρόπο προσέλκυσης (έστω και αρνητικής) προσοχής. Αυτό φυσικά γνωρίζω ότι οφείλεται στην ανατροφή δηλαδή πιθανόν οι κοπέλες να είχαν βιώσει απόρριψη όταν ήταν σε μικρή ηλικία.Η συμπεριφορά μου απέναντί τους ήταν συμπεριφορά αποδοχής. Δηλαδή όταν μου έλεγαν τα αστεία αυτά και γελούσαν, γελούσα και εγώ . Φυσικά οι ίδιες δεν πείραζαν εμένα, γιατί τότε φυσικά και θα υπεράσπιζα τα όριά μου. Κάποιες στιγμές σκεφτόμουν να τους έλεγα «σκεφτήκατε για πιολόγο είχατε αυτές τις συμπεριφορές;» όμως τελικά σκέφτηκα ότι και να τους πω τη γνώμη μου επειδή οι ίδιες δεν έχουν ωριμάσει ώστε να την δεχτούν, θα είναι άδικος κόπος και που μπορεί να οδηγήσει σε έναν πιθανό καυγά (αν οι ίδιες έχουν χαμηλή αντοχή πραγματικότητας).Έτσι, κατέλληξα να μην τους πω τη γνώμη μου αυτή έως ότου οι ίδιες μου την ζητήσουν κάποια στιγμή . Γιατί όπως λέει ο Ίρβιν Γιάλομ στο βιβλίο "το δώρο της ψυχοθεραπείας" κεφ. 40, "χτυπήστε όταν το σίδερο κρυώσει" . Έτσι για παράδειγμα αν κάποτε οι κοπέλες λόγω της συμπεριφοράς τους βρεθούν σε δύσκολη επώδυνη θέση, και ζητήσουν τη γνώμη μου τότε και μόνον τότε μία συζήτηση για το φόβο απόρριψής τους θα έχει νόημα… ποια ειναι η γνωμη σας;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Φοίβε ! Νομίζω ότι οι απόψεις σου είναι αρκετά ώριμες .



Ευαγγελία Μεγρέμη    22/04/2006 03:43
Συμφωνείτε ότι τίποτα δεν μας ανήκει πραγματικά ,σε αυτόν τον κόσμο, και ότι όλα γύρω μας είναι απλώς εργαλεία που αν τα χρησιμοποιήσουμε με κατάλληλο τρόπο θα βοηθήσουν στην ανάπτυξημας ως άνθρωποι; Για παράδειγμα το σπίτι μας, τα ρούχα μας, ο σύντροφός μας, τα χρήματά μας, τα έπιπλά μας, τα βιβλία μας, κτλ… Τίποτα δεν μας ανήκει πραγματικά , συμφωνείτε; νομίζω ότι αν αντιληφθούμε αυτό, τότε η απορροφητικότητά μας ως προς την γνώση , θα αυξηθεί , διότι από κάθε περίσταση θα προσπαθούμε να αντλήσουμε όσα περισσότερα μπορούμε ! Για παράδειμα αό μια επίσκεψη σε ένα μουσείο ή αρχαιολογικό χώρο (που στο παρελθόν μας φαίνονταν βαρετά) , από τον λόγο του ιερέα στην εκκλησία (που αν και μπορεί να είναι βαρετός σε κάτι ίσως μας προβληματίσει) , από μία επίσκεψη σε ένα σπίτι με το να εξερευνήσουμε το σπίτι , ή να κοιτάξουμε τη λεπτομέρεια στον τοίχο.. Αν λοιπόν πιστέψουμε πραγματικά ότι τίποτα δεν μας ανήκει , και ότι είμαστε μόνοι όπως γεννηθήκαμε (χωρις ρούχα, γυμνοί τελείως) και ότι το μόνο που έχουμε στην κατοχή μας είναι η γνώση, τότε θα προσπαθούμε από κάθε περίσταση να μαθαίνουμε όσα περισσότερα μπορούμε.Συμφωνείτε; Mπράβο και πάλι μπράβο για το κουράγιο σας!

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Ευαγγελία ! Νομίζω ότι για να φτάσει κανείς σε τέτοια συμπεράσματα απαιτείται να έχει ανάλογα κίνητρα και ανάλογη ωριμότητα , ενώ αισθανόμαστε την ανάγκη της διεύρυνσης των γνώσεων μας όταν οι τελευταίοι χρησιμεύουν στην ικανοποίηση των καθημερινών πραγματικών μας αναγκών .



Σεραφείμ Αποστόλου - Νομικός    21/04/2006 10:24
Σημερα εχουμε την επέτειο από την επιβολή της Χούντας. Σε μία τέτοια περίπτωση ένας ισορροπημένος άνθρωπος θα αισθανθεί την ανάγκη να διαδηλώσει εναντίον της Χούντας και της δικτατορίας ή θα προτιμήσει να προσαρμοστεί ικανοποιώντας και πάλι τις πραγματικές ανάγκες του (οικογενειακή αγάπη, εργασία και τροφή) παρά τους όποιους περιορισμούς (διασκέδαση, ανεξάρτητη ενημέρωση κτλ) και θα κοιτάξει να επωφεληθεί προς το συμφέρον του;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Σεραφείμ ! Κατά την αντίληψη μου , ένας ισορροπημένος άνθρωπος δεν θα αισθανθεί την ανάγκη να διαδηλώσει διότι θα έχει αποδεχθεί ότι η τύχη του ανθρώπου εξαρτάται από τον ίδιο και ότι η καταστάσεις της ζωής είναι συνέπειες των πράξεων και των αντιλήψεων μας .



Μαρίνα Ζ...    18/04/2006 18:30
Εγώ από μικρό παιδί ήμουν πάντα πολύ νευρική, τολμηρή , ροκάκι και απίστευτα ειλικρινής(και άλλα πολλά πράγματα που δεν είναι του παρόντος) .Και τα "πλήρωσα" όλα αυτά και ακόμα τα "πληρώνω" ..Και αν σας ρωτούσα από τι νομίζετε ότι ξεκίνησαν όλα τα βασανά μου, σίγουρα δε θα μου λέγατε την "ειλικρίνια".Και όμως από εκεί άρχισαν όλα. Στο δημοτικό δε μου άρεσε καθόλου που τα υπόλοιπα κοριτσάκια έπαιζαν με τις Μπάρμπι.Έτσι ξεκίνησα να παίζω επιτραπέζια με τα αγοράκια.Απολογισμός:φίλοι=πολλοί- φίλες=0.Στο γυμνάσιο δε μου άρεσε καθόλου που τα υπόλοιπα κοριτσάκια ενώ ήταν καλές μαθήτριες σε κάθε διάλειμμα συζητούσαν για το τι αγόρασε η καθεμία με τη μαμά της.Και έτσι άρχισα να αγοράζω μανιωδώς CD, και να πηγαίνω βόλτες με τα ποδήλατα με τα υπόλοιπα αγοράκια.Απολογισμός:φίλοι-πολλοί φίλες=1(αδερφή μου).Στην πρώτη λυκείου δε μου άρεσε καθόλου που τα υπόλοιπα κοριτσάκια συζήτουσαν για το πως θα βάψουν τα νύχια τους και έθαβαν η μία την άλλη.Και έτσι ξεκίνησα το κάπνισμα.Στην τρίτη λυκείου δε μου άρεσε που αυτά τα κοριτσάκια την είδαν και καλά ηγέτες γιατί εμένα μου έκαναν πιο πολύ για βλαχογκόμενες που ξύπνησαν.Και έτσι σταμάτησα να πηγαίνω σχολείο(οι απουσίες μου ξεπερνούσαν τις 250, αλλά ας είναι καλά ο διευθυντής).Απολογισμός:φίλοι=πολλοί φίλες=3(η αδερφή μου, η κολλητή της , μια από το φροντιστήριο). Σίγουρα θα με χαρακτηρίζατε αγοροκόριτσο μιας και τόσα χρόνια έχω κάνει παρέα με αγόρια.Αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δε γνώρισα τη φύση των γυναικών καθόλου.Αντιθέτως μπορώ να πω ότι έβγαλα και αρκετά συμπεράσματα και για τις δυο πλευρές. Και η απορία μου είναι , πώς και δημιουργήθηκε αυτή η αντίθεσή μου με τις κοπέλες και η ενασχόλησή μου με αντρικά πράγματα;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Μαρίνα ! Συνήθως η άρνηση από τα κορίτσια της γυναικείας τους πλευράς οφείλεται στην σχέση των γονιών τους και στις ιδιαιτερότητες της σχέσης τους με τον πατέρα .



Δημήτρης Νικολάου    18/04/2006 01:25
Αγαπητέ κ. Κοτανίδη καλημέρα. Είμαι φοιτητής 21 ετών και μου αρέσει μία συμφοιτήτριά μου. Την γνωρίζω ελάχιστα εδώ και ένα χρόνο όμως πραγματικά της έχω μιλήσει ελάχιστα, διότι είχα κάτι ανασφάλειες γενικότερα τις οποίες όμως κατάφερα να ξεπεράσω μόνος μου μέσω της οδού της αυτογνωσίας. Το ζήτημα είναι ότι τη σκέφτομαι διαρκώς αυτο τον ένα χρόνο. Αυτή δεν το ξέρει, αλλά εγώ ό,τι και να κάνω η σκέψη μου είναι σε αυτή. Νομίζω ότι είναι η κοπέλα της ζωής μου. Την έχω δει και σε όνειρό μου! Εκείνη δεν δείχνει κάποιο ιδιαιτερο ενδιαφέρον προς εμένα βέβαια είναι πολύ ντροπαλή, και επίσης δεν έχω πάει να της μιλήσω αρκετά. Τώρα που ξεπέρασα τις ανασφάλειές μου, σκέφτομαι να πηγαίνω να της μιλώ , αλλά θα φανεί λίγο άκαιρο.. Πώς δηλαδή μετά από ένα χρόνο έτσι ξαφνικά μου ήρθε να της μιλήσω τώρα...αν καταλάβει ότι μου αρέσει τότε θα σκεφτεί ότι τόσο καιρό φοβόμουν και έτσι η ανασφάλεια μου θα την αποθαρρύνει, σωστά; επίσης θεωρείτε ώριμη ενέργεια το να ζητώ πληροφορίες από άλλους για το αν είναι δεσμευμένη ή όχι ; (από φίλους και φίλες της)

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Δημήτρη ! Πιστεύω ότι πραγματικά θαρραλέος είναι αυτός , που αποδέχεται του φόβους του και δεν φοβάται την αποκάλυψη τους , με αλλά λόγια παραδέχεται τον εαυτό του έτσι όπως είναι .



Oρέστης Προδρόμου    17/04/2006 18:00
Κύριε Κοτανίδη θαυμάζω το σκεπτικό σας. Διάβασα ότι πιστεύετε ότι ο ρόλος του άντρα είναι ο ρόλος του προστάτη. Αυτός ο ρόλος σημαίνει ότι ο άντρας είναι αυστηρός προς εκείνους που προστατεύει; στην σύγχρονη εποχή μας, πώς αναδεικνύεται ο ρόλος αυτός;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Ορέστη ! Θα ήταν προτιμότερο να μην συγχέουμε τον ρόλο του προστάτη με τον ρόλο του δεσμοφύλακα , οποίος δεν μπορεί να σεβαστεί την ατομικότητα και την ελευθερία των επιλογών , ενώ στην σύγχρονη εποχή , όταν υπάρχει αναστροφή των ρόλων , η ανάληψη αυτού του ρόλου απαιτεί ιδιαίτερη ωριμότητα .



Ιφιγένεια    17/04/2006 17:33
Γιατρέ μου θα ήθελα να ρωτήσω που οφείλεται η συναισθηματικη αστάθεια.Εχω την τάση να ερωτεύομαι άντρες που είναι ανώτεροι στην ιεραρχία στο εργασιακό περιβάλλον.Να τονίσω οτι μικρή θαύμαζα πολύ τον πατέρα μου κ τον θεωρούσα αρχηγό της οικογένειας.Γενικά με προβληματίζει η συναισθηματική αστάθεια που δείχνω κ δεν ξέρω με ποιον άντρα θέλω να είμαι.΄Εχοντας το γάμο ως προσανατολισμό στη ζωή μου φοβάμαι οτι με αυτη τη συμπεριφορά δεν θα παντρευτώ ποτέ γιατι απλούστατα δεν ξέρω με ποιον θέλω να είμαι!

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Ιφιγένεια ! Πιστεύω ότι η συναισθηματική αστάθεια που αναφέρεις οφείλεται στις διαταραγμένες σχέσεις με τον γονιό του αντίθετου φύλου και στην έλλειψη αυτογνωσίας .



Eleni...    17/04/2006 14:16
Κύριε Κοτανίδη σας ξαναγράφω σχετικά με το θέμα της τεκνοποιησης. Όλα αυτά που νιώθω και με φοβίζουν υπάρχει περιπτωση να εξαλειφθούν όταν ζήσω το γεγονός; Σας το ρωτώ αυτό διότι παλιότερα είχα πολύ άγχος και φόβο για μια μετάθεση που πήρα σε σημείο να πάρει τεράστιες διαστάσεις το ζήτημα. Όταν τελικά με μαύρη καρδιά έζησα σε μια άλλη πόλη και πέρασε κάποιος καιρός, διαπίστωσα ότι δεν ήρθε το τέλος του κόσμου και τα άγχη μου ήταν αβάσιμα. Αντίθετα προσαρμόστηκα μια χαρά. Είναι αυτό που νιώθω ένα άγχος για το άγνωστο λοιπόν; Γιατί η ιστορία έχει δείξει ότι στα δύσκολα μπορώ να ανταπέξέλθω, είμαι πιο δυνατή από όσο αρχικά πίστευα.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Ελένη ! Ο φόβος για το άγνωστο είναι , κατά την άποψη μου , το κυριότερο πρόβλημα του homo sapiens , διότι η έλλειψη της αυτοπεποίθησης μας οδηγεί να δημιουργούμε «τρομακτικες» καταστάσεις στην φαντασίωση μας και να φοβόμαστε το άγνωστο , που στην ουσία , είναι μια επανάληψη της πραγματικότητας .



ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ    17/04/2006 09:58
ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΠΟΔΕΧΤΩ ΟΤΙ ΠΕΡΝΑΝΕ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ. ΤΩΡΑ ΕΙΜΑΙ ΤΡΙΤΟΕΤΗΣ ΣΕ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΑΙ ΒΛΕΠΩ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΩΤΟΕΤΕΙΣ , ΔΕΥΤΕΡΟΕΤΕΙΣ ΠΟΥ ΑΠΟΣΠΟΥΝ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΟΡΝ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΩΝ , ΟΠΩΣ ΤΟ ΑΠΟΣΠΟΥΣΑ ΕΓΩ ΚΑΠΟΤΕ.. ΤΩΡΑ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΝΩ.. ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΓΙΑ ΠΙΟ ΛΟΓΟ ;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Τηλέμαχε ! Μήπως σε «τρομάζει» η «σκληρή» πραγματικότητα και «θέλεις» να παραμένεις «προστατευμένος» της μικρής ηλικίας ;



ΜΗΝΑΣ ΛΕΥΤΕΡΙΟΥ    17/04/2006 07:55
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ . ΕΙΣΤΕ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΣ. ΕΙΜΑΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΑΤΩΣ ΠΙΑΣΑΜΕ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΟΥ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΔΡΑ. ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟΝ ΟΤΙ ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ ΣΤΟ ΝΤΥΣΙΜΟ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ . ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟ ΟΤΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΜΑΚΙΓΙΑΡΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΡΕΣΟΥΝ ΣΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΦΥΛΟ . ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ ΕΡΩΤΗΣΗ ΟΜΩΣ : 1. ΔΙΑΒΑΣΑ ΟΤΙ ΑΝΑΦΕΡΑΤΕ ΠΩΣ ΤΟ ΠΟΣΟ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ, ΔΕΙΧΝΕΙ ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ ΤΟΝ ΑΓΑΠΑ. ΑΡΑ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΦΡΟΝΤΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥΣ ΜΑΚΙΓΙΑΡΟΝΤΑΣ, ΦΤΙΑΧΝΟΝΤΑΣ ΜΑΛΛΙΑ ΚΤΛ, ΕΠΕΙΔΗ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥΣ Η' ΜΗΠΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΕΛΚΥΣΟΥΝ ΤΑ ΒΛΕΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΘΕΤΟΥ ΦΥΛΟΥ; Η' ΜΗΠΩΣ ΣΑΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟ ΜΕ ΤΙΣ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ, ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΑ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΕΙΝΑΙ Η ΠΛΕΟΝ ΟΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΕΛΚΥΣΤΙΚΗ;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Μήνα ! Η προσέλκυση του αντίθετου φύλου δεν είναι φροντίδα του εαυτού μας , μέσω της εκπλήρωσης των βασικών αναγκών μας ;



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | >>