ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 1265 Σελίδα: 55η Επιλέξτε κατηγορία:   


Προσωπικότητα


ελενα    19/02/2012 20:18
Γεια σας! Ονομάζομαι Έλενα και είμαι 16 , συχνά με πιάνει ένα άγχος ,αποτέλεσμα πολλές φορές να ξεσπάω στην οικογένεια μου ή άλλες φορές να κλείνομαι στον εαυτό μου να προσπαθώ να καταλάβω τι ακριβώς κάνω λάθος ,εαν πρέπει να αλλάξω (εμφανισιακά ή χαρακτήρα)αλλά πάντα καταλήγω να μην κάνω καμία αλλαγή. Παράληλα έχω και τους γονείς μου να με πιέζουν συνέχεια για τα μαθήματα και για το πρόγραμμά μου (κάτι που δεν μπορώ να ακολουθήσω φέτος σε αντίθεση με πέρσι που είχα αφοσιωθεί πλήρως), η γκρίνια είναι ανυπόφορη με πνίγει αλλά δεν μπορώ να το αποτρέψω γιατί από τη μία έχουν δίκιο αλλά από την άλλη εγώ προσπαθώ να βρω τον εαυτό με αποτέλεσμα να παραλείπω όλα τα υπόλοιπα. Επίσης διάβασα τώρα τελευταία ένα απόσπασμα από ένα βιβλίο ψυχολογίας που μίλαγε για τους φόβους μας και συνειδητοποίσα ότι ακόμα δεν έχω βρει τον επαγγελματικό προσανατολισμό! Η μια μου επιλογή είναι γιατρός αλλά ύστερα σκέφτομαι ότι δεν είμαι ικανή να το καταφέρω ή ότι δεν θα υπάρξει δουλειά από την άλλη σκέφτομαι να ασχοληθώ με το εμπόριο αλλά πάλι σκέφτομαι πώς θα αναπτυχθώ; Θα τα καταφέρω; Δεν μπορώ να βρω διέξοδο. Είμαι τρομερά μπερδεμένη!

Αγαπητή Έλενα, πολλές φορές τα παιδιά καλούνται να σταθούν σοφότερα από τους γονείς τους. Σου προτείνω να αναρωτηθείς κατά πόσο έχει νόημα να πετυχαίνουμε πάση θυσία τις κοινώς αποδεκτές αξίες όπως χρήμα, δόξα, καριέρα κ.λπ., και να πληρώνουμε όλα αυτά μετά με διαταραγμένη ψυχική ισορροπία;



le silence    03/02/2012 01:12
κυριε κοτανιδη γεια σας.θα ηθελα να ρωτησω το εξης...πολλες φορες αναφερετε οτι πρεπει να εχουμε ισχυρο κινητρο για να αλλαξουμε τισ ζωες μας.και ρωταω....δεν ειναι κυριε κοτανιδη ισχυρο κινητρο για αλλαγη η χρονια δυσαρεσκεια μας με τη ζωη ο φοβος και η ανασφαλεια που κυριαρχουν σρη ζωη μας η παντελης ελλειψη χαρασ και ευχαριστησης??και αν οχι υπαρχει καποιος μηχανισμος εξευρεσης κινητρων??μπορειται να μοθ το εξηγησετε σας παρακαλω??ευχαριστω εκ των προτερων!!!

Αγαπητή le silence, η ισχύς των κινήτρων είναι υποκειμενική και αποδεικνύεται εκ των αποτελεσμάτων. Π.χ. το κίνητρο της πείνας προέρχεται από το βασικότερη φυσική ανάγκη της διατροφής. Χωρίς αυτό ο κάθε ζωντανός οργανισμός είναι καταδικασμένος σε θάνατο. Όμως υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις στη ζωή των ανθρώπων (και σε αυτό αποτελούμε την εξαίρεση από το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο), όταν με αρκετή επιτυχία καταπιέζουμε την βασική αυτή ανάγκη είτε συνειδητά (όταν επιλέγουμε εμείς, βάση των πραγματικών καταστάσεων), είτε ασυνείδητα (όταν η επιλογή πραγματοποιείται υπό την επιρροή των αντιλήψεων για τους κοινωνικούς κανόνες). Η καταστολή της φυσικής ανάγκης όμως έχει συγκεκριμένα όρια. Έτσι, όταν ο οργανισμός μας φτάνει στα όρια αντοχών του, τότε εμφανίζονται οι προσπάθειες του να μας υπενθυμίσει τις ανάγκες του ή και να επιβάλλει την ικανοποίηση τους με έναν ή άλλον τρόπο. Όταν δε τα κοινωνικά πρότυπα είναι αντίθετα στις φυσικές ανάγκες του οργανισμού και τόσο ισχυρά, που στο υποσυνείδητο επίπεδο ταυτίζονται με την καταστροφή του οργανισμού, τόΑτε ο τελευταίος μας ωθεί στην χρήση των υποκατάστατων. Σε κάθε περίπτωση, η προβληματικότητα των καταστάσεων και η αδιέξοδος αποτελούν το ισχυρότερο κίνητρο των αλλαγών και προσπερνούν την φυσική τάση της εξοικονόμησης της ενέργειας μέσω της απραγίας.



xara    25/01/2012 20:09
ΤΟ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΘΕΩΡΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΔΟΝ,ΟΧΙ ΤΕΛΕΙΩΣ, ΑΚΑΤΟΡΘΩΤΟ.ΤΟ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΟΜΩΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ,ΔΕ ΣΥΜΦΩΝΕΙΤΕ? ΓΙ ΑΥΤΟ ΕΙΠΑ ΕΞ ΑΡΧΗΣ ΟΤΙ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΟΥ, ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ,ΑΠΛΑ ΤΟ ΝΑ ΜΕ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΦΟΒΑΤΑΙ ΝΑ ΜΟΥ ΔΕΙΞΕΙ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ. ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ ΓΙΑΤΡΕ?

Αγαπητή Χαρά, οι συμπεριφορές του ανθρώπου καθορίζονται από τον χαρακτήρα του, ο οποίος δομείται από το σύνολο των αντιλήψεων του. Η κάθε αλλαγή της συμπεριφοράς, όταν αυτή δεν βασίζεται στην αλλαγή των αντιλήψεων (ή του χαρακτήρα εάν προτιμάται αυτός ο χαρακτηρισμός), θα αποτελέσει μια πηγή επιβολής, καταπίεσης, και για αυτό τον λόγο θα έχει προσωρινό χαρακτήρα. Όσο δηλαδή η ισχύς της επιβολής υπερτερεί επί των αντιλήψεων, η αλλαγή θα εφαρμόζεται. Η κάθε καταπίεση όμως προκαλεί αρνητικά συναισθήματα, τα οποία έχουν την ιδιότητα να μην εξατμίζονται από τον εγκέφαλο και να συσσωρεύονται. Έτσι φτάνουμε σε ένα σημείο όπου τα συσσωρευμένα αρνητικά συναισθήματα υπερβαίνουν την όποια καταπίεση, και έχουμε μια αντίδραση, η οποία αρκετές φορές παίρνει την μορφή έκρηξης.



alex    13/01/2012 15:51
Αξιότιμε Γιατρέ, Ο προβληματισμός μου είναι ο εξής: Είμαι 27 χρονών, ανώτατης εκπαίδευσης, νέος επιχειρηματίας που έχω μια κρυφή συνήθεια που θα έπρεπε να έχει εξαληφθεί από τη νηπιακή μου ηλικία. Συνεχίζω ακόμη και σήμερα να πιπιλάω τον αντίχειρά μου. Είναι μια συνήθεια που απολαμβάνω, αλλά θα ήθελα να γνωρίζω αν πέρα των κοινωνικών επικρίσεων, η συμπεριφορά μου αυτή στηρίζεται σε κάποια ψυχολογικά αίτια ή πρόκειται να προκαλέσει τέτοιας υφής προβλήματα! Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας!

Αγαπητέ Alex, προφανώς οι χαρακτηριστικές συνήθειες της παιδικής ηλικίας υποδηλώνουν την προσκόλληση σε αυτή. Δεν πιστεύω πως το καθεαυτό φαινόμενο μπορεί να προκαλέσει κάποιο αισθητό πρόβλημα, η προσκόλληση όμως, την οποία υποδηλώνει, μπορεί να επιφέρει την σύγκρουση μερικών απομενόντων παιδικών αντιλήψεων με την πραγματικότητα των ενηλίκων.



Mary    06/12/2011 22:53
Καλησπέρα! Είμαι 20 ετών και βλέπω στον ύπνο μου ότι απατάω τον συντροφό μου. Συγκεκριμένα βλέπω τουλάχιστον 4-5 φορές τον μήνα κάποιο όνειρο σεξουαλικού περιεχομένου στο οποίο συνουσιάζομαι με κάποιον άντρα. Άλλες φορές είναι γνωστός μου και άλλες φορές τυχαίνει να μην γνωρίζω αυτό τον άντρα. Με τον συντροφό μου έχω σχέση εδώ και δυόμισι χρόνια και είμαι πολύ ερωτευμένη μαζί του. Τι μπορεί να σημαίνουν αυτά τα όνειρα;

Αγαπητή Mary, τα όνειρα αποτελούν την αντανάκλαση και την επεξεργασία των συμβάντων, σκέψεων, συνειρμών και συναισθημάτων της προηγούμενης ημέρας. Η ικανότητα της σκέψης προϋποθέτει την ανάπτυξη και διατήρηση των ενεργών περιοχών στον εγκέφαλο, συνδεδεμένων μεταξύ τους με τις αλυσίδες των συνειρμών. Στην κατάσταση επαγρύπνησης, στον εγκέφαλο συνέχεια δημιουργούνται νέες ενεργές περιοχές. Οι περιοχές αυτές έχουν την τάση να συσσωρεύονται και, κατά κάποιο βαθμό, να είναι τόσο όμοιες μεταξύ τους, ώστε οι συνειρμοί, τους οποίους «προτείνει» η τρέχουσα νοητική δραστηριότητα, αρχίζουν να διακρίνονται με μεγάλη δυσκολία. Η δυσκολία διάκρισης των συνειρμών εκφράζεται με σύγχυση, η οποία προκαλεί την εδραίωση των λανθασμένων συνδέσεων μεταξύ των νευρώνων και δυσχεραίνει την λειτουργία του οργανισμού, μέχρι την πλήρη ανικανότητα να ανταπεξέρχεται στις υποχρεώσεις του. Για τον λόγο αυτό, κατά την εξέλιξη, κάθε είδος απέκτησε έναν μηχανισμό απαλλαγής από τις συσσωρευμένες εγκεφαλικές δραστηριότητες και αναβολής της προκαταρκτικής πληροφορικής επεξεργασίας τους. Ο μηχανισμός αυτός είναι ο ύπνος. Κατά τη διάρκεια του ύπνου ο οργανισμός σταδιακά απαλλάσσεται από τις νοητικές δραστηριότητες, αρχίζοντας από αυτές, που έχουν λιγότερη συναισθηματική αξία. Ταυτόχρονα αυξάνονται οι διαδικασίες καταστολής, που εκπονούνται από το «λειτουργικό σύστημα του ύπνου». Οι περιοχές της νοητικής δραστηριότητας σταδιακά χάνουν τις επαφές με τα αισθητήρια όργανα, με τις διπλανές ενεργές περιοχές, όλο και περισσότερο περιορίζονται, απομονώνονται και, στη πλειοψηφία τους, εξαντλούνται πλήρως προς το τέλος του ύπνου. Ο ύπνος από μονό του είναι αρκετά ενδιαφέρον θέμα. Η οργάνωση του διαφέρει σε διάφορα είδη των ζώων από την άποψη της εξέλιξης. Ιδιαίτερα εντυπωσιακός είναι ο ύπνος των θαλάσσιων θηλαστικών – των δελφινιών και των φαλαινών. Ο εγκέφαλος των δελφινιών δεν απενεργοποιείται ολόκληρος. Κατά διάρκεια του ύπνου τα ημισφαίρια του εγκεφάλου τους απενεργοποιούνται διαδοχικά. Ενώ οι φάλαινες κοιμούνται κατά διαστήματα 10-15 λεπτών καθώς βρίσκονται στον βυθό. Ο κυριότερος στόχος του ύπνου είναι η καταστολή της περίσσειας των νοητικών δραστηριοτήτων, που συσσωρεύονται κατά την περίοδο εγρήγορσης σε ενεργές περιοχές του εγκεφάλου. με παράλληλη εξειδικευμένη χρήσης των πληροφοριών. Η συσσώρευση των δραστηριοτήτων του εγκεφάλου οφείλεται σε ειδική επεξεργασία των πληροφοριών, η οποία δεν συνοδεύεται από απόκτηση ανάλογων εμπειριών, όταν πραγματοποιείται μονό η αξιολόγηση των νέων για την αντίληψη δεδομένων στη βάση των παλιών αναλογιών. Χωρίς την προσωρινή καταστολή των νοητικών διεργασιών θα ήταν αδύνατη η περαιτέρω λειτουργία του εγκεφάλου, διότι η διέγερση των ενεργών περιοχών θα συσσωρευόταν, θα κάλυπταν όλες τις υπόλοιπες δραστηριότητας και θα μετατρέπονταν σε μια γενικευμένη διέγερση, όπως αυτό συμβαίνει στην περίπτωση επιληψίας. Οι άνθρωποι που στερούνται τον ύπνο τους πάνω από τρία εικοσιτετράωρα χάνουν την ικανότητα λογικής αντίληψης και δεν μπορούν να ξεχωρίσουν το πιο σημαντικό από το πλήθος των ενεργών περιοχών. Εάν μια τέτοια κατάσταση συνεχιστεί για ένα διάστημα δυο εβδομάδων – προκύπτει άμεσος κίνδυνος εξάντλησης και θανάτου. Πολύ σημαντική λειτουργία του ύπνου είναι η επεξεργασία των πληροφοριών που συσσωρεύονται στις ενεργές περιοχές κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η διαδικασία αυτή μπορεί να περιγράφει ως εξής: Κατά την εξέλιξη των γεγονότων σπάνια προκύπτει δυνατότητα της ταυτόχρονης επεξεργασίας τους, με παράλληλη αντίληψη όλων των συνεπειών και εκδοχών τους. Η πυκνότητα εισερχόμενων πληροφοριών της αντίληψης είναι υπερβολικά υψηλή. Εξάλλου, απαιτείται άμεση ανταπόκριση στα γεγονότα και διαμόρφωση της τρέχουσας συμπεριφοράς. Μονό, εκ των ύστερων, εάν προκύψει ευκαιρία απομόνωσης, τα γεγονότα αυτά μπορούν να εξεταστούν χωρίς εμπόδια, να εκτιμηθούν οι συνέπειες τους και να αξιολογηθεί η σημασία τους, βάση των προηγούμενων ανάλογων περιπτώσεων. Αλλά η νέα εμπειρία μιας τέτοιας αξιολόγησης δεν έχει ακόμα συνταχθεί, διότι είναι αναγκαίο να πραγματοποιηθεί μια προσπάθεια αντίδρασης σύμφωνα με νέα εκτίμηση και, ύστερα - να επανεκτιμηθεί το νέο αποτέλεσμα. Βέβαια, με τη μορφή των ονείρων εξετάζονται οι πιο σημαντικές, από την συναισθηματική άποψη της συγκεκριμένης προσωπικότητας, εντυπώσεις, και η σημαντικότητα αυτή δεν καθορίζεται από τα κοινά πρότυπα, αλλά από μια πραγματική, πολλές φορές μη συνειδητοποιημένη αξιολόγηση – από την προσωπική κλίμακα εκτίμησης. Η διαδικασία μετάβασης του κέντρου της προσοχής συνεχίζεται στις αλυσίδες σκέψεων έως ότου εξαντληθεί η καινοτομία και η σημαντικότητα της κατάστασης ώστε τερματιστούν οι διακλαδώσεις των συνειρμών που την συνοδεύουν. Χωρίς την παρεμβολή των νέων ερεθισμάτων, η τοπική αυτή σκέψη αρχίζει να εξετάζεται με τον ίδιο τρόπο όπως κατά τη διαδικασία της ενσυνείδητης σκέψης, με τη μόνη διαφορά που όλοι οι δίαυλοι της αντίληψης, αντίδρασης και της ενσυνείδητης διαχείρισης της προσοχής είναι αποκλεισμένοι. Για τον λόγω αυτό τα όνειρα δεν ελέγχονται, και κατά την διάρκεια τους ολοκληρώνεται η διαδικασία ανάλυσης και συσχέτισης, η οποία δεν μπορούσε να ολοκληρωθεί κατά τη εξέλιξη των γεγονότων για διάφορους λόγους. Το όνειρο διαλέγει τις πιο σημαντικές, υπολειμματικά ενεργές εικόνες (εντυπώσεις), τις εξετάζει εκ νέου, διαχωρίζει τις πιο ουσιώδεις, δημιουργεί συμπληρωματικές προϋποθέσεις για την, συναισθηματικά χρωματισμένη, εδραίωση τους στη μνήμη και διαμορφώνει τους μη συνειδητοποιημένους αυτοματισμούς. Αλλά, οι αυτοματισμοί αυτοί διαμορφώνονται βάση των προηγούμενων εμπειριών, η εξέταση των οποίων είχε αναβληθεί λόγω της μετατόπισης του κέντρου προσοχής σε ένα άλλο γεγονός που ήταν πιο επίκαιρο εκείνη τη στιγμή. Οι δραστηριότητες απομονώνονται εκτός της συνείδησης. Η διόρθωση των αλυσίδων της συμπεριφοράς, στην περίπτωση αυτή, δεν στερείται των κυρίων, απαραιτήτων για το εύστοχο αποτέλεσμα, συστατικών, περιορίζεται μονό από αυτά, λόγω έλλειψης του συνειδητού ελέγχου της προσοχής, και σαν συνέπεια – όλων των απαγορεύσεων και εμποδίων που καθορίζονται από την συνείδηση και διαμορφώνονται από την αντιγραφή των αξιών, κατά την ανατροφή και διαμόρφωση της συγκεκριμένης προσωπικότητας.



Στέφανος    01/11/2011 01:38
Κ. Κοτανίδη. Έχω διαγνωστεί με οριακή διαταραχή προσωπικότητας με διάφορα συμπτώματα (κατάθλιψη, stress, αποπροσωποίηση κτλ.) και γενικότερα μια απουσία εσωτερικής δομής, χαρακτήρα και ταυτότητας. Ποιά πιστευέτε ότι θα ήταν η σωστή αντιμετώπιση του προβλήματος, πέραν φαρμακευτικής αγωγής;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Στέφανο, η απουσία εσωτερικής δομής, χαρακτήρα και ταυτότητας θα σήμαινε την απουσία της ίδιας της προσωπικότητας. Στην περίπτωση αυτή δεν θα μπορούσε να γίνει λόγος για την διαταραχή της προσωπικότητας, η οποία σημαίνει ότι τα στοιχειά, για την απουσία των οποίων αναφέρεσαι, υπάρχουν, αλλά δεν αντιστοιχούν πλήρως στην πραγματικότητα, δεν είναι λειτουργικά σε επιθυμητό βαθμό. Η φαρμακευτική αγωγή μπορεί μονό να αμβλύνει τις εξωτερικές εκδηλώσεις των ψυχικών συγκρούσεων. Ενώ η προσωπικότητα δομείται βάση των αντιλήψεων του ατόμου, τα οποία διαμορφώνονται σύμφωνα με τις εμπειρίες του παρελθόντος και με την συναισθηματική τους αξιολόγηση. Επομένως, όταν υπάρχει μια δυσλειτουργία της προσωπικότητας, προκύπτει ανάγκη αλλαγής των αντιλήψεων. Αυτό επιτυγχάνεται σε τρία στάδια: 1. Διεύρυνση της γνώσης μέσω εκμάθησης και παρατήρησης, αυτό επιτρέπει να αναθεωρήσουμε τις υπάρχουσες αντιλήψεις και να διαπιστώσουμε κατά πόσο αυτές αντιστοιχούν στην πραγματικότητα. 2. Σταδιακή εφαρμογή της νέας γνώσης στην καθημερινότητα, όταν αποκτούνται νέες εμπειρίες στις καταστάσεις με τα παλιά στοιχειά, με τα οποία είχαμε επαφή στο παρελθόν. 3. Ομαλή αλλαγή των παλαιότερων αντιλήψεων με νέες εμπειρίες καθώς βεβαιωνόμαστε για την λειτουργικότητα τους



Ειρήνη    30/10/2011 03:27
Ποιες οι πιθανότητες ένας ενήλικας, ο οποίος από παιδί έως και ενήλικας 28 ετών τώρα πλέον,δεχόταν σωματική και λεκτική βία μέσα στο οικογενειακό του περιβάλλον, να εφαρμόσει και εκείνος βία? Οι πιθανότητες διαφέρουν απο το φύλλο του ενήλικα αυτού? Παίζει ρόλο η ηλικία που σταμάτησε να δεχεται σωματική βία? Υπάρχει πιθανότητα να μη γίνει βίαιος? Ρώτησα μια ψυχολόγο και μου έδωσε να καταλάβω ότι δεν υπάρχει περίπτωση να μη γίνει βιαιος αυτός ο άνθρωπος. Δε θέλω να πιστέψω την απάντησή της και γιαυτό κουράζω και εσάς τώρα.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Ειρήνη, η αντίληψη και η συμπεριφορές του ανθρώπου διαμορφώνονται αρχικά μέσω της αντιγραφής, σύμφωνα με τα βιώματα και με τις εμπειρίες του. Επομένως υπάρχουν αρκετές πιθανότητες ο καθένας από εμάς να επαναλάβει αυτό που έχει διδαχθεί σε μορφή των παραδειγμάτων. Ο βαθμός των πιθανοτήτων εξαρτάται από την σύγκρουση των εδραιωμένων σχημάτων συμπεριφοράς με την πραγματικότητα. Μονό η σύγκρουση αυτή είναι ικανή να υποχρεώσει το άτομο να αναθεωρήσει τις αντιλήψεις του και να προσπαθήσει να τις αλλάξει, αναζητώντας νέους τρόπους προσαρμογής. Επομένως είναι αναγκαίο να παρατηρείται μια συμπεριφορά για ένα χρονικό διάστημα, αρκετό ώστε να προκύψουν σχετικά τεκμηριωμένα συμπεράσματα σχετικά με το κατά πόσο το συγκεκριμένο άτομο έχει ξεφύγει από τις αρχικές προδιαγραφές της προσωπικότητας του.



Irini    09/10/2011 09:29
Ποια ειναι τα χαρακτηριστικα ενος ενηλικα?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Irini, ο βαθμός της ωρίμανσης ενός ατόμου, που εκφράζεται με την νοητική ενηλικίωση του, συσχετίζεται με την αντικειμενικότητα των αντιλήψεων του. Η γνώση των πραγμάτων είναι αυτή που διαχωρίζει των ενήλικα από το παιδί, άσχετα με την επιτυχία της σωματικής διάπλασης του.



αργυρω    23/08/2011 16:11
καλησπερα.τι να κανω να εκτιμησω τον εαυτο μου?πωσ να μαθω τι με κανει χαρουμενη?γιατι παντα κατηγορω τους αλλους για αυτα που μου συμβαινουν?ειμαι 32 ετων παντρεμενη με 2 παιδια κ δεν θελω η καταθλιψη να με οδηγησει στον διαζυγιο τι να κανω γιατρε?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Αργυρω, για να μάθουμε να εκτιμάμε τον εαυτό μας έτσι όπως είμαστε και να μην κατηγορήσουμε τους άλλους για αυτά που μας συμβαίνουν, είναι αναγκαίο να αντιμετωπίσουμε την διπολική παγίδα υπερηφάνειας-ντροπής, την οποία έχουμε υιοθετήσει κατά την ανατροφή. Τα πρότυπα της ανταγωνιστικής κοινωνίας, στην οποία έχουμε μεγαλώσει και στην οποία συνεχίζουμε να ζούμε, μας υπαγορεύουν να προβάλλουμε τα «επιτεύγματα» μας και να υποκρύπτουμε τις «ατέλειες» για να εξασφαλίσουμε την μέγιστη αποδοχή του κοινωνικού περιγύρου. Ζούμε έναν ατελείωτο αγώνα του κυνηγιού της απόλυτης επιτυχίας, διότι μόνο τότε μπορούμε να υπερηφανευτούμε και να αντλήσουμε ικανοποίηση για τον εαυτό μας. Και μάλιστα η επιτυχία αυτή εκτιμάται σύμφωνα με τα κοινά πρότυπα, άσχετα από τις πραγματικές ή τρέχουσες ανάγκες μας, καθώς και από τις δυνατότητες που κατέχουμε στην συγκεκριμένη φάση της ζωής. Διαφορετικά, αισθανόμαστε ντροπή και ενοχές για κάθε «αποτυχία» ή ατέλεια. Επειδή όμως, εκ των πραγμάτων, οι αποτυχίες και τα λάθη υπερισχύουν αριθμητικά των επιτυχιών, με τον τρόπο αντίληψης που έχουμε, είμαστε καταδικασμένοι να μην μπορούμε να αισθανθούμε ικανοποίηση με τον εαυτό μας, όταν απαιτούμε από αυτόν να είναι πάντα τέλειος και να μην κάνει ποτέ κανένα λάθος. Εκτός από αυτό η ανάγκη της τελειότητας αναιρεί την εκτίμηση της οποιασδήποτε προόδου διότι αναγνωρίζεται μονό η άμεση επίτευξη του συγκεκριμένου στόχου.



Γιώργος Ε.    22/08/2011 13:30
Πώς μπορεί κανείς να απαλλαγεί από την εξάρτησή του από τη γνώμη των άλλων; Έχω δημιουργήσει μια πραγματικότητα (οικογένεια, εργασία, τόπος κατοικίας, οικονομικες υποχρεώσεις) η οποία δεν με ικανοποιεί. Έχω υποψιαστεί τις αιτίες που με οδήγησαν σε όλες τις μέχρι τώρα \\\\\\\"επιλογές\\\\\\\" μου. Πιστεύω ότι η βασικότερη ήταν η πολυδιάστατη εξάρτησή μου από τους άλλους σε συνδυασμό με την αδυναμία (ατολμία, άγνοια, ανωριμότητα, ανευθυνότητα;) μου να την αντιμετωπίσω. Αρχίζω όμως να πνίγομαι και να θέλω μονομιάς να τα αλλάξω όλα. Ωριμότητα είναι να αποδεχθώ την υπάρχουσα πραγματικότητα αναγνωρίζοντας σ\\\\\\\' αυτή τα οποια θετικά ή να φύγω. Κι αν πρέπει να κάνω το δεύτερο, πώς μπορώ να ξεπεράσω το \\\\\\\"τι θα πει ο κόσμος\\\\\\\"; Γιώργος

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Γιώργο, την βάση της εξάρτησης από την άποψη του κοινωνικού περιγύρου αποτελεί ο παιδικός φόβος μοναξιάς, ο οποίος δημιουργεί πολλαπλές διακλαδώσεις σύμφωνα με τις επιρροές που δέχεται το άτομο κατά την ανατροφή του: φόβος αποτυχίας, ανάγκη ολικής αποδοχής, φόβος απόρριψης, ανάγκη υπερηφάνειας με ταυτόχρονες εκδηλώσεις της ντροπής και των ενοχών κ.λπ. Εάν κάποιος καταφέρει να αποδεχτεί ότι η πορεία της ζωής του εξαρτάται αποκλειστικά από τον ίδιο, από τις επιλογές και από τις πράξεις του, ότι τα λάθη και οι αποτυχίες είναι αναγκαίο μέσο εκμάθησης και διόρθωσης των λανθασμένων αντιλήψεων, τότε μειώνεται αισθητά η εξάρτηση του από την γνώμη των άλλων.



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | >>