ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 996 Σελίδα: 55η Επιλέξτε κατηγορία:   


Προσωπικότητα


Ελενα    25/04/2006 13:58
Κυριε Κοτανιδη, Τι εννοειτε οταν λετε αναγκη αυτοεπιβεβαιώσης και πως λειτουργει στους ανθρώπους?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Έλενα ! Κατά την άποψη μου , η ανάγκη αυτοεπιβεβαίωσης προκύπτει από έλλειψη αυτοεκτίμησης και μειωμένη αυτοπεποίθηση («πιστεύω ότι δεν αξίζω και έτσι έχω την ανάγκη να εισπράττω καθημερινά την αποδοχή , τον θαυμασμό και την αναγνώριση των άλλων , για να επιβεβαιώσω το αντίθετο , διότι η αναξιότητα με πονάει (απόρριψη των γονιών στην παιδική ηλικία)»).



ΣΟΣ    25/04/2006 12:29
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΓΙΑΤΡΕ. ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΌΤΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΜΑΣ ΚΑΘΟΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΌ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ, ΔΙΟΤΙ ΑΥΤΆ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΜΑΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ. ΕΊΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΜΕΤΑ ΑΠΌ ΠΟΛΎ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ, ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΜΕ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ ΕΝΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΙ ΠΟΤΕ ΤΟΥ UPS AND DOWNS, ΔΗΛΑΔΗ ΜΕ ΤΕΧΝΙΤΟΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΜΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΜΙΑ ΣΤΑΘΕΡΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ (Π.Χ. ΕΥΕΞΙΑ) ΚΑΙ ΣΥΝΕΠΩΣ ΜΙΑ ΣΤΑΘΕΡΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ , ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ; (ΔΗΛΑΔΗ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΣΧΗΜΕΣ ΟΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ, ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΜΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΓΕΝΝΗΤΡΙΑ ΕΥΤΥΧΙΑΣ. ΔΗΛΑΔΗ ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΗΡΕΑΖΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ , ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ ΝΑ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΜΑΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΜΑΣ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΑ); ΓΙΝΕΤΑΙ;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ ΣΟΣ ! Νομίζω ότι αυτό μπορεί να επιτευχθεί όταν μάθουμε να αποδεχόμαστε την πραγματικότητα έτσι όπως είναι και να ξεπεράσουμε τις ανασφάλειες μας , διότι ο φόβος «θολώνει» το μυαλό μας .



ίριδα χ.    25/04/2006 12:25
Ένας λόγος για τον οποίο πολλοί άνθρωποι διστάζουν να κοιτάξουν εντός τους είναι διότι υποσυνείδητα γνωρίζουν ότι κοιτάζοντας εντός τους θα πονέσουν πάρα πολύ; Και τελικά κοιτούν εντός τους όταν ο πόνος της εξωτερικής πραγματικότητας γίνει μεγαλύτερος από τον πόνο που έχουν μέσα τους λόγω των βιωμάτων τους; συμφωνείτε με αυτό;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή ίριδα χ. ! Συμφωνώ , για να καταλάβεις ποιος πόνος είναι δυνατότερος είναι απαραίτητο να πέσεις και να πονέσεις , τότε έχεις την δυνατότητα της σύγκρισης και εάν δεν βοηθήσει το «πέσιμο» σημαίνει ότι ίσως δεν πόνεσες αρκετά .



ΝΙΚΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ    23/04/2006 13:18
ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΤΙ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΠΌ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ; ΔΗΛΑΔΗ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΊΝΑΙ ΝΑ ΕΊΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ; ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ; ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΔΥΝΑΤΟΣ!

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Νίκο ! Επειδή γεννιόμαστε στην κοινωνία και είμαστε από μικρή ηλικία μα άλλους ανθρώπους , έχουμε την ανάγκη επικοινωνίας , η ικανοποίηση της οποίας επηρεάζει την ψυχική μας ισορροπία θετικά , ενώ εάν είχαμε μεγαλώσει π.χ. σε ένα ερημόνησο μόνοι μας από βρεφική ηλικία , προφανώς δεν θα αισθανόμασταν τέτοια ανάγκη .



στρατής ανατ.    23/04/2006 12:02
Συγχαρητήρια για την εκπληκτική ιστοσελίδα. Κατοικο σε χωριό, και έχω μία ηλικιωμένη γειτόνισσα η οποία έχει τη συνήθεια να παρακολουθεί τις κινήσεις των γειτόνων και να τους κουτσομπολεύει. Π.χ. χθες που μας κάλεσε σπίτι άρχισε και μας έλεγε ότι ο απέναντι, που έλλειπε η γυναίκα του, είχε καλέσει μια ψιλή ξανθιά σπίτι του... Τι να πεις. Προσπάθησα να την ψυχαναλύσω και νομίζω ότι αιτία είναι ότι θέλει να προσελκύσει την προσοχή μας , να φανεί ότι κατέχει πολλές χρήσιμες πληροφορίες και ότι είναι άξιας συζήτησης. Συμφωνείτε καταρχήν ; Πιστεύετε ότι υπάρχει άλλη αιτία πίσω από τη συμπεριφορά της ;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Στρατή ! Θα ήθελα να προσθέσω στα αναφερόμενα σου , ότι αρκετές φορές η ενασχόληση με άλλους παρακινείται από την προσπάθεια κάλυψης των δικών μας ανασφαλειών .



Λάμπρος Αντωνίου    23/04/2006 11:57
Μόλις επέστρεψα από το τραπέζι . Χρόνια πολλά και πάντα καλά εξαίρετε άνθρωπε ! Θέλω να σας πω το περιστατικό που συνέβη και προσπάθησα να το καταλάβω. Στο τραπέζι ήμασταν περίπου 15 άτομα. Ένας εξ' αυτών ηλικίας περίπου 65 , δεν μιλούσε και έβγαζε διαρκώς φωτογραφίες λες και ήταν φωτογράφος! Υποσυνείδητα προσπαθούσε φυσικά να προσελκύσει την προσοχή προς το μέρος του . Παρατήρησα ότι όσο δεν του δίναμε προσοχή , ο ίδιος προσπαθούσε να την τραβήξει γινόμενος περισσότερο αδιάκριτως, δηλαδή περισσότερο επιθετικός. Για παράδειγμα, αρχικά έβγαζε φωτογραφίες, χωρίς να μας λέει να κοιτάξουμε. Μετά προσπαθώντας να προσελκύσει περαιτέρω προσοχή, μας έλεγε "κοιτάχτε" κτλ. Άλλες φορές ερχόταν και μας άγγιζε κτλ. Σε κάποια φάση ένας δεν άντεξε και του είπε "μήπως όλα αυτά τα κάνεις για να προσελκύσεις προσοχή σαν τα μικρά παιδιά;". Τότε εκείνος ο κύριος αμέσως μαζεύτηκε!!! Ωστόσο το κλίμα ψυχράνθηκε λίγο. Εδώ λοιπόν είναι η απορία μου. Σαφέστατα ο κύριος υποστήριξε τα όριά του. Όμως , καλύτερα θα ήταν να είχε αποφευχθεί αυτή η κατάσταση, Η εμπειρία σας έχει δείξει ότι σε άτομα που προσπαθούν να προσελκύσουν την προσοχή (όπως αυτός ο κύριος με τη φωτογραφική μηχανή) είναι προτιμότερο να τους τη δίνουμε ώστε να αποφύγουμε να γίνουν περισσότερο επιθετικά ; Δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση, θα ήταν προτιμότερο όταν έβγαζε φωτογραφίες να τον κοιτούσαμε συνεχεια (ώστε να μην αναγκαστεί να γίνει πιο "επιθετικός", λέγοντας "για κοιτάξτε τη φωτογραφική όλοι") ;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Λάμπρο ! Νομίζω πως όταν δίνουμε στους ανθρώπους αυτό που ζητάνε , προστατεύουμε τον εαυτό μας από ψυχολογική ένταση , διότι διαφορετικά εισπράττουμε επιθετικότητα και αναγκαζόμαστε να αμυνθούμε , φυσικά , τα πράγματα είναι σχετικά και εξαρτώνται από τον βαθμό παραβίασης των ορίων μας .



Βαλλαντης Αναγνωστου    22/04/2006 05:41
Aνεκαθεν ζηλευα τους ψυχιατρους . Δυστυχως ομως ειχα ηδη επιλεξει επαγγελμα. Ειμαι 36 ετων. Και ο λογος που θα ήθελα να γίνω ψυχίατρος ειναι διοτι πιστευω ότι ετσι θα μπορουσα να κανω αποδεχτω το χαρακτηρα μου στους αλλους , αφου θα σκεφτονταν (οπως εγω κανω για τους ψυχιατρους) "από τη στιγμη που είναι ψυχιατρος, γνωριζει τον καλυτερο χαρακτηρα" και ετσι ο,τι χαρακτηρα τους εδειχνα, αυτοι θα ενιωθαν δεος και θα προσπαθουσαν να του ομοιασουν. Δηλαδη θα με αποδεχονταν 100% παντα. Επισης, θα μου ανοιγονταν και θα δημιουργουσα σχεση εμπιστοσυνης (θεραπευτικη σχεση) με ολους . Ειναι παρατηρημενο οτι οταν εχεις εναν ψυχιατρο στην παρεα, η αισθηση οτι "σε διαβαζει" και οτι "σε ψυχολογει" ειναι μοναδικη... Ποσο μαλλον η αποδοχη απο τις κοπελες οι οποιες νιωθουν ασφαλεια με εναν αντρα που ειναι αριστος γνωστης της ανθρωπινης συμπεριφορας (ψυχιατος) και ταυτοχρονα γιατρος! Επισης οταν καποιος μου επιτιθοταν , η ψυχαναλυση μου σε αυτον θα ειχε κυρος κανοντας τον να σωπασει και να προβληματιστει. Για παραδειγμα οι γονεις μου πολλες φορες στο παρελθον μου εκαναν παρατηρηση για το χαρακτηρα μου . Μου λεγανε "δεν επρεπε να το κανεις αυτο!". Αν ημουν ομως ψυχιατρος θα τους ελεγα "νομιζω πως εγω ως γνωστης της ανθρωπινης συμπεριφορας, ξερω τι πρεπει να κανω καλυτερα απο σενα". Και αν αμφισβητουσαν την ψυχιατρικη, τοτε θα ειχαν να τα βαλλουν με ολη την επιστημη της ιατρικης!!! Εχω δικιο κυριε Κοτανιδη;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Βαλλάντη ! Νομίζω πως η ωρίμανση του ατόμου έχει περισσότερη σχέση με την φιλοσοφία , παρά με την ιατρική (ψυχιατρική) , ενώ ένας ψυχίατρος , οι προσπάθειες του οποίου στηρίζονται στην αναγνώριση και αυτοεπιβεβαίωση δεν θα πετύχει επαγγελματικά διότι δεν θα είναι σε θέση να συνάψει θεραπευτική σχέση εμπιστοσύνης και ισότητας .



φοιβος βακαλοπουλος    22/04/2006 04:17
καλημερα και χρονια πολλα! παντα καλα εσεις ! Την πρώτη μέρα στη σχολή μου, ως φοιτητής, γνώρισα 2 κοπέλες με τις οποίες βγήκα για καφέ.Και οι δύο τους ήταν πολύ ανοιχτές, χαμογελαστές όμως ήταν και οι δύο πειραχτήρια.Μου διηγούνταν ιστορίες όπου για παράδειγμα πείραζαν τον κόσμο. Π.χ. μέσα σε λεωφορείο κάνανε ότι ήταν ναρκωμανείς (για πλάκα) . Μου τα διηγούνταν και γελούσαν. Εγώ έχοντας αποκτήσει αρκετή αυτογνωσία, καταλάβαινα μέσα μου ότι οι κοπέλες έκαναν αυτές τις συμπεριφορές σαν έναν τρόπο προσέλκυσης (έστω και αρνητικής) προσοχής. Αυτό φυσικά γνωρίζω ότι οφείλεται στην ανατροφή δηλαδή πιθανόν οι κοπέλες να είχαν βιώσει απόρριψη όταν ήταν σε μικρή ηλικία.Η συμπεριφορά μου απέναντί τους ήταν συμπεριφορά αποδοχής. Δηλαδή όταν μου έλεγαν τα αστεία αυτά και γελούσαν, γελούσα και εγώ . Φυσικά οι ίδιες δεν πείραζαν εμένα, γιατί τότε φυσικά και θα υπεράσπιζα τα όριά μου. Κάποιες στιγμές σκεφτόμουν να τους έλεγα «σκεφτήκατε για πιολόγο είχατε αυτές τις συμπεριφορές;» όμως τελικά σκέφτηκα ότι και να τους πω τη γνώμη μου επειδή οι ίδιες δεν έχουν ωριμάσει ώστε να την δεχτούν, θα είναι άδικος κόπος και που μπορεί να οδηγήσει σε έναν πιθανό καυγά (αν οι ίδιες έχουν χαμηλή αντοχή πραγματικότητας).Έτσι, κατέλληξα να μην τους πω τη γνώμη μου αυτή έως ότου οι ίδιες μου την ζητήσουν κάποια στιγμή . Γιατί όπως λέει ο Ίρβιν Γιάλομ στο βιβλίο "το δώρο της ψυχοθεραπείας" κεφ. 40, "χτυπήστε όταν το σίδερο κρυώσει" . Έτσι για παράδειγμα αν κάποτε οι κοπέλες λόγω της συμπεριφοράς τους βρεθούν σε δύσκολη επώδυνη θέση, και ζητήσουν τη γνώμη μου τότε και μόνον τότε μία συζήτηση για το φόβο απόρριψής τους θα έχει νόημα… ποια ειναι η γνωμη σας;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Φοίβε ! Νομίζω ότι οι απόψεις σου είναι αρκετά ώριμες .



Ευαγγελία Μεγρέμη    22/04/2006 03:43
Συμφωνείτε ότι τίποτα δεν μας ανήκει πραγματικά ,σε αυτόν τον κόσμο, και ότι όλα γύρω μας είναι απλώς εργαλεία που αν τα χρησιμοποιήσουμε με κατάλληλο τρόπο θα βοηθήσουν στην ανάπτυξημας ως άνθρωποι; Για παράδειγμα το σπίτι μας, τα ρούχα μας, ο σύντροφός μας, τα χρήματά μας, τα έπιπλά μας, τα βιβλία μας, κτλ… Τίποτα δεν μας ανήκει πραγματικά , συμφωνείτε; νομίζω ότι αν αντιληφθούμε αυτό, τότε η απορροφητικότητά μας ως προς την γνώση , θα αυξηθεί , διότι από κάθε περίσταση θα προσπαθούμε να αντλήσουμε όσα περισσότερα μπορούμε ! Για παράδειμα αό μια επίσκεψη σε ένα μουσείο ή αρχαιολογικό χώρο (που στο παρελθόν μας φαίνονταν βαρετά) , από τον λόγο του ιερέα στην εκκλησία (που αν και μπορεί να είναι βαρετός σε κάτι ίσως μας προβληματίσει) , από μία επίσκεψη σε ένα σπίτι με το να εξερευνήσουμε το σπίτι , ή να κοιτάξουμε τη λεπτομέρεια στον τοίχο.. Αν λοιπόν πιστέψουμε πραγματικά ότι τίποτα δεν μας ανήκει , και ότι είμαστε μόνοι όπως γεννηθήκαμε (χωρις ρούχα, γυμνοί τελείως) και ότι το μόνο που έχουμε στην κατοχή μας είναι η γνώση, τότε θα προσπαθούμε από κάθε περίσταση να μαθαίνουμε όσα περισσότερα μπορούμε.Συμφωνείτε; Mπράβο και πάλι μπράβο για το κουράγιο σας!

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Ευαγγελία ! Νομίζω ότι για να φτάσει κανείς σε τέτοια συμπεράσματα απαιτείται να έχει ανάλογα κίνητρα και ανάλογη ωριμότητα , ενώ αισθανόμαστε την ανάγκη της διεύρυνσης των γνώσεων μας όταν οι τελευταίοι χρησιμεύουν στην ικανοποίηση των καθημερινών πραγματικών μας αναγκών .



Σεραφείμ Αποστόλου - Νομικός    21/04/2006 10:24
Σημερα εχουμε την επέτειο από την επιβολή της Χούντας. Σε μία τέτοια περίπτωση ένας ισορροπημένος άνθρωπος θα αισθανθεί την ανάγκη να διαδηλώσει εναντίον της Χούντας και της δικτατορίας ή θα προτιμήσει να προσαρμοστεί ικανοποιώντας και πάλι τις πραγματικές ανάγκες του (οικογενειακή αγάπη, εργασία και τροφή) παρά τους όποιους περιορισμούς (διασκέδαση, ανεξάρτητη ενημέρωση κτλ) και θα κοιτάξει να επωφεληθεί προς το συμφέρον του;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Σεραφείμ ! Κατά την αντίληψη μου , ένας ισορροπημένος άνθρωπος δεν θα αισθανθεί την ανάγκη να διαδηλώσει διότι θα έχει αποδεχθεί ότι η τύχη του ανθρώπου εξαρτάται από τον ίδιο και ότι η καταστάσεις της ζωής είναι συνέπειες των πράξεων και των αντιλήψεων μας .



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | >>