ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 938 Σελίδα: 55η Επιλέξτε κατηγορία:   


Προσωπικότητα


ξένια    22/02/2006 15:05
Καλησπέρα. Πίστεύω πως όλοι μας έχουμε πάρει αποφάσεις για διάφορες καταστάσεις κι έχουμε αλλάξει πολλές φορές τη ζωή μας θέτοντας νέους στόχους ή ξεπερνώντας προηγούμενες καταστάσεις και σχέσεις. Κατα τη γνώμη μου όμως δεν αποφασίζεις εκείνη την ώρα που λες πως παίρνεις την απόφαση, αλλά αργότερα, όταν καλείσαι να την υποστηρίξεις.Η σύντομη μεταβατική περίοδος που ακολουθεί την απόφαση, μέχρι ν αρχίσει να αλλάζει η ζωή μας,θεωρώ πως είναι δύσκολη.Πώς χειρίζεται λοιπόν κανείς μια τέτοια "άχαρη" περίοδο και πώς πρέπει να προχωρήσει, ώστε να στήσει σιγά σιγά τα θεμέλια για να φτιάξει τη ζωή του καλύτερη? Πιέζοντας τον εαυτό του να δοκιμάσει καινούρια πράγματα ακόμη κι αν δεν έχει διάθεση ή κάνοντας υπομονή κι αφήνοντας τα πράγματα ν κυλήσουν από μόνα τους? Ευχαριστώ-ελπίζω να σας έδωσα να καταλάβετε τί εννοώ με την ερώτησή μου

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Ξένια ! Νομίζω ότι οι περισσότεροι άνθρωποι «αποφασίζουν» πολύ πριν πραγματοποιήσουν την απόφαση , απλά δεν συνειδητοποιούν τις «αλλαγές» που απαιτεί και προετοιμάζει ο εαυτός τους .



ΝΙΚΟΛΑΚΗΣ    22/02/2006 13:38
ΚΥΡΙΕ ΚΟΤΑΝΙΔΗ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΑΣ ΡΩΤΗΣΩ ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΝΕΒΑΣΩ ΤΗΝ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΜΟΥ. ΞΕΡΨ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΖΗΤΗΜΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΟΝΤΟΣ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΣΑ, ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ ΤΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ?ΓΝΩΡΙΖΕΤΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΤΕΧΝΙΚΗ Η ΚΑΠΟΙΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΑΠΑΝΤΗΣΤΕ ΚΑΙ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Νικολάκη ! Η ανάκτηση της αυτοπεποίθησης , κατά την άποψη μου , πραγματοποιείται μέσω της αντικειμενικής γνώσης του εαυτού μας και του περιβάλλοντος , διότι εμείς «φοβόμαστε» το άγνωστο .



Παύλος Ηγουμενέας    18/02/2006 08:36
Γιατρέ καλησπέρα, και συγχαρητήρια για την αγαθή δουλειά σου. Είμαι μαζί σου , ως πρόεδρος συμβουλίων, αλλά μαζί σου και ως άνθρωπος πάνω από όλα. Θα ήθελα την γνώμη σου, για την αξία της σιωπής ως απάντηση σε λεκτική επιθετικότητα άλλων (κοροιδεία, πείραγμα) .

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Παύλε ! Πιστεύω ότι οι προκαθορισμένοι τρόποι αντίδρασης στην επιθετικότητα (και απειλή γενικά) δεν είναι αρκετά αποτελεσματικές διότι η κάθε περίπτωση εξατομικεύεται , ενώ η έλλειψη του φόβου και η αυτοπεποίθηση , μας βοηθούν να ανακαλύπτουμε τις λύσεις που αρμόζουν σε κάθε κατάσταση .



Ηρακλής Κ.    15/02/2006 13:22
Καλησπέρα. Μετά από πολύ καιρό αποφάσισα να στείλω για πρώτη φορά την ερώτησή μου. Ελπίζω να μην την θεωρήσετε γελοία αν και είμαι 29 ετών. Θα ήθελα να μου πείτε αν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα η υποψία μου ότι οι άλλοι σκέφτονται αρνητικά για την συμπεριφορά μου. Η συμπεριφορά μου είναι γλυκιά και ευγενική. Όμως κάθε φορά που είμαι έτσι σκέφτομαι ότι οι άλλοι μέσα τους μπορεί να σκέφτοναι «πόπο ευγένεια και βλακεία. Κάτι θα θέλει να ζητήσει από εμάς». Π.χ. αν έχω ως συνομιλητή γυναίκα, σκέφτομαι ότι αυτή θα σκέφτεται ότι «θέλει να μου κάνει σεξ, γι' αυτό είναι τόσο γλυκός», αν έχω απέναντί μου φίλο σκέφτομαι ότι θα σκέφτεται «πάει για βουλευτής αυτός; μα καλά γιατί είναι τόσο καλός; κάτι θα θέλει από εμένα δεν εξηγήται αλλιώς». Αυτό λοιπόν μου δημιουργεί μια σύγκρουση μέσα μου , διότι κάθε φορά σκέφτομαι ότι αν είμαι ευγενικός απέναντί τους , αυτοί θα το λαμβάνουν ως ψέμα και ως υποκρισία, ενώ αν είμαι αγενής , τότε οι άλλοι θα το λαμβάνουν ως δείγμα φυσικότητας. Είναι της φαντασίας μου αυτές οι υποψίες γιατρέ;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Ηρακλή ! Κατά την άποψη μου , η αντίληψη των σκέψεων άλλων ανθρώπων βασίζεται στην δική μας αντίληψη για τον εαυτό μας , έτσι όταν αμφιβάλλουμε για τον εαυτό μας πιστεύουμε ότι οι άλλοι κάνουν το ίδιο και άθελα μας το εκπέμπουμε με το σύνολο της εμφάνισης μας .



Μιχάλης Πετρίδης    14/02/2006 13:37
Χαίρεται! Έχω εντυππωσιαστεί από τον παλμό των λόγων σας. Συνέκρινα το έργο σας με τη συμπεριφορά μου, και κατέλληξα στο ότι ΔΙΣΤΑΖΩ να πω τη γνώμη μου ανοιχτά για τους εξής λόγους : α) ο άλλος ίσως παρεξηγηθεί και με απορρίψει β) ο άλλος ίσως προσβληθεί (για δικούς του λόγους) και αντιδράσει βίαια (όπως οι μουσουλμάνοι - ποτέ δεν ξέρεις) ή λεκτικά επιτεθεί (ύβριες - κοροιδείες). Ειδικά φοβάμαι μήπως ο άλλος με μαχαιρώσει ή μου επιτεθεί π.χ. όπως έχει γίνει στη νπερίπτωση πολλών δημοσιογράφων που απλά έγραφαν την γνώμη τους σε εφημερίδα. γ) ο άλλος αντιδράσει γελώντας για την μικροπρέπεια της απάντησής μου (χαρακτηρίζοντάς την «παιδική», «ανόητη», «ηλιθιώδη», «παιδαριώδη» κτλ). Ανατροφή : Οι γονείς μου συχνά απέρριπταν τις απόψεις μου ως «ανούσιες», «παιδαριώδεις». Αρκετοί κολλητοί φίλοι μου κοροίδευαν μεταξύ τους τα λόγια (π.χ. κοίταζε ο ένας τον άλλον με βλέμμα που να λέει «τι είπε ο βλάκας τώρα.. πάλι βλακεία είπε... μας κούφανε»). Εντύπωση : Διαβάζοντας τα λόγια σας, και την ευκολία με την οποία εκφράζετε απόψεις όπως «πιστεύω ότι ένας ισορροπημένος άνθρωπος δεν θα αισθανθεί την ανάγκη να εξουσιάσει» (άρα κάποιος πολιτικός θα μπορούσε να βάλλει πληρωμένους δολοφόνους να σας σκοτώσουν γιατί κακοχαρακτηρίσατε το επάγγελμά του - παρόλο που εσείς απλά δώσατε μία ερμηνεία). Πώς να γίνω πιο εύκολος στο να λέω τη γνώμη μου ελεύθερα;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Μιχάλη ! Πιστεύω ότι εάν καταφέρεις να αποδεχθείς τον εαυτό σου έτσι όπως είναι και δεν αισθανθείς την ανάγκη επιβεβαίωσης από το περιβάλλον – θα αποκτήσεις την αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση που επιθυμείς , ενώ θα ήθελα να σου υπενθυμίσω ότι ένας ώριμος άνθρωπος σέβεται τις διαφορετικές αντιλήψεις και τα όρια άλλων , έτσι , μην αισθάνοντας την ανάγκη να τους μειώσει ή να τους προσβάλλει , αποφεύγει τις πιθανές συγκρούσεις .



Μελένια Παπαντωνίου    13/02/2006 06:39
Κύριε κοτανίδη , πώς μπορεί κάποιος να αποκτήσει διεκδικητική συμπεριφορά; (δηλαδή να γίνει περισσότερο διεκδικητικός);

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Μελένια ! Εάν εννοείς την υπεράσπιση των ορίων μας , αυτό πετυχαίνεται με την αποδοχή του εαυτού μας και με την αυτοπεποίθηση



Περικλής Νικολάου    12/02/2006 13:14
Κύριε κοτανίδη μελετώ καιρό τα λόγια σας και δηλώνω χαρούμενος που μέσω αυτών συντελείτε στην ωρίμανσή μας. Αναφέρατε σε προηγούμενη απάντησή σας , την έννοια "δυναμικές αντιδράσεις" του άνδρα προς την σύντροφό του, κατά τη διαδικασία υπεράσπισης των ορίων του. Μπορείτε να αποσαφηνίσετε τον όρο "δυναμικές αντιδράσεις" σας παρακαλώ;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Περικλή ! Η έννοια «δυναμική αντίδραση» , κατά την άποψη μου , σημαίνει αποφασιστική υπεράσπιση των ορίων , χωρίς όμως να είμαστε δογματικοί .



μαέστρος κ.κ.    12/02/2006 05:31
Καλημέρα σας . ανέκαθεν φοβόμουν τους ψυχιάτρους και είναι η πρώτη φορά που απευθύνομαι σε έναν (σε εσάς). Είμαι μαέστρος και πριν από μεγάλες συναυλίες, όσες πρόβες και αν έχω κάνει, με κυριεύει ένα αίσθημα ότι πρόκειται να κάνω λάθος και να χαλάσω την παράσταση. Ωστόσο παρατηρώ ότι ποτέ δεν κάνω λάθος και όλα πάνε καλά. Επίσης έχω παιδιά, δύο κοπέλες που είναι φοιτήτριες. Πριν δώσουν εξετάσεις τους λέω "να αισθάνεστεότι δεν θα τα πάτε καλά δηλαδή ότι μάλλον θα αποτύχετε, διότι έτσι θα μειώσετε τα στάνταρντς και έτσι θα χαρείτε διπλά από την επιτυχία, ενώ αν πάτε με την ψυχολογία ότι θα νικήσετε , το πιο πιθανό είναι ότι θα αγχωθείτε για να αποδείξετε στον εαυτό σας ότι θα νικήσετε και έτσι μάλλον θα αποτύχετε". Πιστεύετε ότι είναι λοιπόν καλό να πηγαίνουμε με το αίσθημα της αποτυχίας; εσείς όμως διάβασα ότι λέτε ότι «πετυχαίνουμε αυτό που φοβόμαστε». Όμως βάσει των ανωτέρω παραδειγμάτων (για παράδειγμα εγώ που πετυχαίνω ως μαέστρος) αυτό γιατί δεν ισχύει σε εμένα;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ μαέστρο ! Πιστεύεις ότι εάν δεν είχες την πεποίθηση αποτυχίας , θα ήσουνα στο ίδιο επίπεδο επιτυχίας σε οποιοδήποτε τομέα της ζωής σου ;



xenia    10/02/2006 12:49
Καλησπέρα σας και συγχαρητήρια για το έργο σας.Διάβασα αρκετές ερωταπαντήσεις κι αναρωτιέμαι, αν πραγματικά θα ήταν κανείς ποτέ έτοιμος να κάνει οικογένεια, αφού σχεδόν όλοι μας έχουμε προβλήματα που μας δημιούργησε η αναφάλεια και τα λάθη των γονιών μας, που και γι αυτούς ευθύνονταν οι δικοί τους γονείς κ.ο.κ. Πώς ν' αποφασίσει λοιπόν να προχωρήσει κάποιος γνωρίζοντας πως υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να προκαλέσει δυστυχία κι ακόμη περισσότερο να βλάψει ένα παιδί? Όσο προχωρά η ωρίμανση του κάθε ατόμου η πιθανότητα αυτή σίγουρα μειώνεται,αλλά κρίνοντας από τις δικές μου προσπάθειες απαιτείται τεράστια δουλειά για να βρεις τις αιτίες και απαλαχθείς ακόμη κι από τα πιο ασήμαντα συμπλέγματα. Πώς ν' αναλάβεις λοιπόν την ευθύνη ενός ανθρώπου που θα σε μιμηθεί?Ευχαριστώ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή xenia ! Πιστεύω ότι εμείς πάντα πετυχαίνουμε αυτό που φοβόμαστε , έτσι εάν έχουμε αμφιβολίες κατά πόσο είμαστε ικανοί να βρούμε το αγαπημένο μας φαγητό , και παραμένουμε άπραγοι , φοβούμενοι την αποτυχία , μάλλον δεν θα το βρούμε ποτέ



ΓΕΩΡΓΙΑ    08/02/2006 16:17
EIMAI 30 ΧΡΟΝΩΝ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΗ ΜΕ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΣΤΑ 7.ΠΡΙΝ 12 ΧΡΟΝΙΑ ΕΙΧΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΙ ΤΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΠΑΝΙΚΟΥ ΕΝΤΕΛΩΣ ΜΟΝΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΔΙΑΣΤΗΜΑ 3 ΕΤΩΝ ΠΙΣΤΕΥΑ ΟΤΙ ΤΟ ΕΙΧΑ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ.ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 12 ΧΡΟΝΙΑ ΜΟΥ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΑΓΧΩΔΗΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ.ΕΧΩ ΕΝΤΟΝΟ ΦΟΒΟ ΟΤΙ ΘΑ ΤΡΕΛΛΑΘΩ ΟΤΙ ΘΑ ΚΑΝΩ ΚΑΚΟ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ.ΕΔΩ ΚΑΙ 7 ΜΗΝΕΣ ΕΠΙΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΨΥΧΙΑΤΡΟ ΚΑΙ ΕΧΩ ΠΑΡΕΙ SEROXAT ΑΡΧΙΚΑ ΚΑΙ ZOLOFT ΤΟΥΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥΣ 2 ΜΗΝΕΣ.ΟΜΩΣ ΒΛΕΠΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΞΕΠΕΡΑΣΩ ΚΑΙ ΦΟΒΑΜΑΙ ΠΟΛΥ.ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΘΑ ΑΚΟΥΣΩ ΦΩΝΕΣ Η ΟΤΙ ΘΑ ΑΡΧΙΣΩ ΝΑ ΕΧΩ ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΕΙΣ.ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΛΟΓΟΙ ΦΟΒΟΙ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΑΛΛΟ ΠΙΑ.ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΣΥΜΒΕΙ ΚΑΤΙ ΚΑΚΟ?ΠΟΣΟ ΕΥΚΟΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΕΝΑ ΑΤΟΜΟ ΑΠΟ ΑΓΧΩΔΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΣΕ ΨΥΧΩΣΗ?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Γεωργία ! Δεν έχουν αναφερθεί περιπτώσεις όταν η Διαταραχή Πανικού , τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της οποίας περιγράφεις , μετεξελίσσεται σε ψύχωση



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | >>