ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 1027 Σελίδα: 55η Επιλέξτε κατηγορία:   


Προσωπικότητα


Greek_lover    07/06/2006 05:57
Πρώτα απ' όλα θα ήθελα πολύ να σας συγχαρώ για το έργο σας! Είμαι 22 ετών, φοιτητής σε μια σχολή που γενικά μου αρέσει! Έχω αρκετούς φίλους και φίλες με με τους οποίους έχω αμοιβαία εμπιστοσύνη! Επίσης είχα ανέκαθεν ιδανική σχέση με τους γονείς μου, πάντα μου πρόσφεραν και μου προσφέρουν απλόχερα την αγάπη τους και ξέρω ότι θα τους έχω πάντα δίπλα μου σε ότι κάνω στη ζωή μου. Ωστόσο εδώ και καιρό δεν έχω ερωτική σχέση με κοπέλα! Είναι κάτι που το έχω μεγάλη ανάγκη. Τα πάντα στη ζωή μου περιστρέφονται απ'το να αποκτήσω ερωτική σχέση και πώς. Τα άλλα δημιουργικά μου ενδιαφέροντα και hobby, άθελα μου, τα έχω υποβαθμίσει, αν και πιστεύω ότι μόνο όταν νιώσω καλυμμένος συναισθηματικά θα μπορέσω να ενδιαφερθώ πάλι για αυτά! Ξέρω ότι το άγχος και η αγωνία μου να κάνω ερωτική σχέση με κορίτσι με δυσκολεύουν να κάνω μια τέτοια σχέση. Οι φίλες μου λένε ότι με θεωρούν πολύ εμφανίσιμο, έξυπνο και με προσωπικότητα άτομο και το μόνο που μου λείπει είναι λίγη αυτοπεποίθηση! Γι'αυτό προσπαθώ να αποκτήσω πολλές εμπειρίες που θα μου δώσουν αυτοπεποίθηση ώστε να μάθω να κερδίζω μια γυναίκα! Προσπαθώ να αποβάλλω το στυλ του ''καλού παιδιού'' που μου λένε ότι έχω και να προβάλλω ένα στυλ με περισσότερο χιούμορ και σιγουριά που απ' ότι βλέπω ελκύει περισσότερο τις κοπέλες! όμως θα προτιμούσα να είμαι σίγουρος για το στυλ και την προσωπικότητά μου! Με κάποιες κοπέλες, στις οποίες άρεσα έτυχε στο παρελθόν να κάνω απλά πολύ σύντομες σχέσεις, διότι δεν ένιωθα τίποτα γι'αυτές. Γενικά μετά από ώριμη σκέψη έπεισα τον εαυτό μου ότι πρέπει δεν έχω λόγο να έχω έλλειψη αυτοπεποίθησης.Αν όμως συναντήσω κάποια που μου κάνει μεγάλο κλικ, τότε υποσυνείδητα μπλοκάρω και δεν ξέρω τι να πω, πώς να φερθώ απέναντί της! Άραγε οφελεί να το ψάχνω τόσο πολύ για κάτι τόσο απλό όπως να κάνω μια σχέση? τι βγαίνει με το να κουράζω τόσο το μυαλό μου με το ψάχνομαι ασταμάτητα και να παραμένω μόνος? Τι θα μπορούσα να κάνω για να αλλάξω δραστικά την κατάσταση?

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Greek_lover ! Μήπως έχεις καταπιαστεί με το κυνήγι της τελειότητας , η οποία δεν υπάρχει στην πραγματικότητα ;



Νάνσυ Αποστόλου    07/06/2006 05:22
Χαίρεται , είμαι φοιτήτρια νομικής αθηνών και διάβασα μία επιστολή ενός αναγνώστη ο οποίος έγραφε ότι στη νομική οι κοπέλες και τα αγόρια έρχονται ντυμένα λες και πάνε για γαμπροί με κοστούμι, γόβες στιλέτο, βαμμένες οι κοπέλες κτλ. Το έχω παρατηρήσει και εγώ αυτό το φαινόμενο. Εσείς όμως απαντήσατε ότι σε στγμές που κάποιος αναζητά καλή καριέρα δεν θεωρείτε κατακριτέο το να παρουσιάζει τον εαυτό του με ωραία εμφάνιση. Σωστά; ναι αλλά όταν πηγαίνεις στο αμφιθέατρο και μου φοράς κοντά μπλουζάκια πανάκριβα, μπότες, και μου είσαι βαμμένη λες και πας για γάμο τότε νομίζω ότι αυτό ειναι καθαρά ανασφάλεια αναγνώρισης από το περιβάλλον , ή έχω άδικο. Άλλωστε και πριν ένα σημαντικό ραντεβού όταν κάποιος φορέσει ρούχα πολύ ωραία (αντι να πάει απλοικά ντυμένος) τότε αυτό εκπέμπει ανασφάλεια αναγνώρισης, σωστά ;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Νάνση ! Νομίζω ότι πολλές φορές σκεφτόμαστε με ακραίο τρόπο , διαχωρίζοντας τα πράγματα σε μαύρα και άσπρα , δηλ. εάν δεν αισθάνομαι ανασφαλής – επιβάλλεται να ντύνομαι πάντα απλοϊκά και πρόχειρα ;



νΙΚΟς Αδαμαντιδη;    06/06/2006 10:06
Κυριε Κοτανιδη υποστηρίζετε ότι ένας ώριμος άνθρωπος ειναι ευτυχισμενος. Μπορειτε να μας παραθεσετε τα χαρακτηριστικα / ιδιοτητες ενος ευτυχισμενου ανθρωπου; (π.χ. ειναι χαμογελαστος πολυ, ειναι ανθρωπος εξω-καρδια, κτλ) ;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Νίκο ! Πιστεύω ότι όσο περισσότερο ωριμάζει ένας άνθρωπος , τόσο περισσότερες πιθανότητες έχει να ευτυχίσει , και η ευτυχία του θα εκφράζεται με την ικανότητα να απολαμβάνει τα «απλά» πράγματα της ζωής του (σχέση , αγάπη , οικογένεια , παιδιά) , να μην κυνηγάει τα υποκατάστατα , μπαίνοντας σε ατελείωτο φαύλο κύκλο της τελειότητας , και να ικανοποιεί τις πραγματικές του ανάγκες (βλ. παραπάνω)



Δημητρης Ανωμερίτης    06/06/2006 07:36
Ειμαι λιγο μπερδεμενος.. Δηλαδη τι ειναι προτιμοτερο. Να καταγραψω καποιες αρχες στη ζωη μου και να τις τηρω (π.χ. δεν βριζω, δεν βλασφημω ) ή να ακολουθώ πάντα το συμφέρον μου ανεξάρτητα του αν κάποιες φορές χρειαστεί να βλάψω κάποιον πισόπλατα; π.χ. το συμφέρον μου πολλές φορές υπαγορεύει ως γιατρός, να πάρω φακελάκια. Ο νόμος και η συνείδηση όμως λέει ότι αυτο ειναι κλεψια. Δηλαδη στο ερωτημα : ηθικη ή συμφέρον τι να απαντούμε; Τέλος να πω ότι θαυμάζω το έργο σας .

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Δημήτρη ! Πιστεύεις πως , εάν εγώ , ακολουθώντας τις πραγματικές μου ανάγκες και πετυχαίνοντας την εσωτερική ισορροπία , προκόψω επαγγελματικά , χωρίς να κυνηγώ τα υποκατάστατα , θα αισθάνομαι την ανάγκη να βλάψω κάποιον ή να λειτουργώ εις βάρος του ; Και αν δεν αισθάνομαι τέτοια ανάγκη , είναι απαραίτητο να υπάρχει κάποιος νόμος ή περιορισμός που θα με σταματάει ;



Manthos Agriniwtis    22/05/2006 18:55
giatre pragmatika xairomai pou entopisa to site afto . Koitaxte , den kserw alla exw provlimatistei gia emena . Eimai 19 xronwn kai vlepw alla paidia ta opoia kseroun stixous mousikis apeksw, exoun agapimeno sygkrotima mousikis, exoun kapoia omada pou yposthrizoun px stin formula.. egw giatre stin efivia mou olous tous provlimatismous mou toys elyna me ena vivlio filosofias sto xeri, kai oxi me ta aftia mou sto cd-player. Den kserw stixous mousikis apeksw. Den exw kapoio sygkekrimeno sygkrotima pou me ekfrazei . Akouw ta panta... Episis den eixa eidwla kata tin efivia mou. Kanenas tragoudistis, kanenas ithopoios den me ikanopoiouse. Thymamai ton eafto mou pou eixa pollous provlimatismous omos toys epeksergazomoun konta stin psyxologia , konta stin filosofia, stoxazomenos me ton eafto mou... Episis den vlepw katholou tileorasi. Synomilikoi mou parakolouthoun me xara diafora sirial , diafores tileoptikes seires , merikes satyrikes seires ktl. Egw na sas pw oti den niwthw anagki na tis parakolouthisw. Diavazw filosofia i serfarw sto internet gia paradeigma sto diko sas site. Me tis ligostes sxeseis mou pantote milousa arketa kai den ekfrazomoun me stixakia kai tragoudia. Pragmatika niwthw avola otan paw se kentro diaskedasis me tin kopela mou kai afti kserei stixous tragoudiwn.. Egw den kserw tipotak ai tis to lew ! P.x. otan paw se synavlia pou oloi toys tragoudoun stixous tragoudiwn, egw den kserw kati na pw kai mono tin melwdia sygkratw.. Kserw oti oi gynaikes einai pio synaisthimatikes, alla yparxoun kai agoria pou gnwrizoun stixous apeksw, vlepoun sirial ktl. Polloi malista filoi mou , me rwtoun : ma kala , den ksereis afto to tragoudi ? Kai polles fores otan px mazevomaste stin paralia me mia kithara, oloi tragoudoun kai egw den gnwrizw toys stixous twn tragoudiwn.. kai niwthw ligo avola gia afto... Episis den niwthw tin anagki oute na piw alkool oute na kapnisw... Kserw oti einai ypokatastata afta.. alla gia pio logo diaferw toso ma toso poly apo toys allous tis ilikias mou ? sas efxaristw poly gia tin prosoxi sas.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Μάνθο ! Νομίζω ότι η τυφλή αντιγράφει άλλων προσωπικοτήτων καταστέλλει την ατομικότητα του ανθρώπου και τον κάνει λιγότερο ελκυστικό . Μήπως οι εσωτερικές σου συγκρούσεις , σε οδήγησαν στην ωρίμανση που διαφέρει από την ωρίμανση των συνομήλικων σου ; Γιατί όμως σε προβληματίζει η διαφορετικότητα σου ;



louloudi    21/05/2006 17:15
Θα ήθελα να σας ρωτήσσω γιατί πολλοί άνθρωποι θυμούνται αυτούς τους ανθρώπους οι οποίοι τους έβλαψαν και ξεχνούν πολύ εύκολα άσους τους έκαναν καλό;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή louloudi ! Νομίζω ότι αυτό συμβαίνει επειδή τα επώδυνα συναισθήματα αφήνουν πληγές οι οποίες δύσκολο επουλώνονται .



Εμμανούηλ Δρυγάκης    21/05/2006 11:12
Χαίρεται κυριε Α. Κοτανίδη. Πριν ένα μήνα ανακάλυψα το εκπληκτικό site ! Εδώ και ένα μήνα κατάφερα και το διάβασα όλο, 2 φορές, συγκεντρώνοντας όλα τα στοιχεία που ήθελα, για να σας κάνω την μοναδική ερώτηση που εδώ και μια δεκαετία με τρώει μέσα μου και δεν έχω βρει απάντηση, παρόλο που έχω μελετήσει πολλά βιβλία ψυχιατρικης-ψυχαναλυσης-συμπεριφορισμου. Απο τα 15 μου (τωρα ειμαι 25 ετων) κυριο μελημα μου ηταν να προσδιορισω πώς συμπεριφερεται ενας ωριμος χαρακτηρας. Ημουν ικανος να δωσω ολοκληρη την περιουσια μου σε οποιο ανθρωπο μου εφερνε μια βιντεοκασσετε στην οποια να εδειχνε το πώς συμπεριφερεται ενας ωριμος ανθρωπος ! Τόσο πολύ με έχει βασανίσει αυτό το ερώτημα ! Καθημερινα παρατηρουσα το πως συμπεριφερονται οι αλλοι ανθρωποι γυρω μου και προσπαθουσα να τους μελετησω. Επειτα πειραματιζομουν με διαφορες συμπεριφορες με τελικο στοχο να καταλληξω σε μια οριστικη συμπεριφορα η οποια θα ηταν και η πλεον αποτελεσματικη δηλαδή έχοντας αυτή τη συμπεριφορά , θα εισέπραττα αγάπη από όλο τον κόσμο . Στοχος μου ηταν να εισπραττω αγαπη και να γνω ευτυχισμενος. Εχω χασει απειρες ωρες σκεπτομενος και στοχαζομενος τον "τελειο" χαρακτηρα. Θυμαμαι οτι δυο ολοκληρους μηνες οταν ημουν 20 χρονων, ειχα απομονωθει στο δωματιο μου, και δεν εβγαινα ουτε μια μερα εξω (μονο για ψωνια) γιατι προσπαθουσα να προσδιορισω και να περιγραψω την καλυτερη συμπεριφορα. ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΩ ΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΤΟΝ ΥΙΟΘΕΤΗΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΕΛΕΓΧΩ ΩΣΤΕ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΚΑΤΑ ΠΟΣΟ ΕΙΜΑΙ ΣΥΜΦΩΝΟΣ ΜΕ ΑΥΤΟΝ. Στοχος μου ηταν να ΜΕΙΝΩ ΑΠΟΜΟΝΩΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ , ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΩ ΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΑΥΤΟ . Ετσι, ακομη μεχρι και σημερα δεν εχω κανει ερωτικη σχεση , αν και ειμαι πολυ ομορφος. ΕΧΩ ΕΛΑΧΙΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟΦΕΥΓΩ ΤΙΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ. Κατα βάθος πιστεύω ότι αν ξεκινήσω την κοινωνικη ζωή μου χωρίς πρώτα να έχω προσδιορίσει εναν ΟΡΙΣΤΙΚΟ χαρακτηρα, τοτε θα ειμαι ευαλωτος στο να παρω αποφασεις οι οποιες θα με πληγωσουν και δεν θα αντλησουν την αγαπη απο τους γυρω μου. ΘΕΛΩ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΝΑ ΦΤΑΣΩ ΣΕ ΕΝΑΝ ΟΡΙΣΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ. ΚΑΙ ΑΣ ΚΑΝΩ ΛΑΘΗ. ΑΛΛΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΡΙΣΤΙΚΟΣ. Πιστευω οτι αν μπορεσω και ανακαλυψω αυτον τον "τελειο" χαρακτηρα τοτε δεν θα με νοιαζει τι θα λενε οι αλλοι. Εγω θα ξερω οτι εχω αυτον τον χαρακτηρα και δεν τον αλλαζω ! Θα γνωριζω μεσα μου ποιός είμαι, θα εχω προσδιορισει την ταυτοτητα μου. Πιστευω οτι αν δεν εχω τον πιο αποτελεσματικο χαρακτηρα τοτε μακροπροθεσμα θα πληγωθω απο την ζωη. Για παραδειγμα διαβασα τον ΟΥΚα. Αυτος σαφεστατα εχει την εντυπωση οτι εχει εναν χαρακτηρα ικανοποιητικο. Ομως με αυτες τις επιθετικες αντιληψεις ειναι σχεδον βεβαιο οπως και εσεις το λετε στην απαντηση σας, οτι θα δει τις ψυχολογικες συνεπειες μακροπροθεσμα. Ακριβως γι' αυτο το λογο εγω επι μια δεκαετια προσπαθουσα να προσδιορισω τον πιο αποτελεσματικο χαρακτηρα, αυτον που θα εγγυαται αυξημενες πιθανοτητες ευτυχιας για μια ολοκληρη ζωη. Εχω δοκιμασει λοιπον παμπολλους χαρακτηρες. Εχω φορεσει σκουλαρικια, εχω κανει τατουαζ, εχω παει σε οικους ανοχης, εχω συμπεριφερθει επιθετικα και μιλιταριστικα, εχω γινει ηρεμος κτλ. Τωρα υποψιαζομαι οτι ο βελτιστος χαρακτηρας ειναι ο γλυκος/ ηρεμος χαρακτηρας. Εδω κα ιεναν μηνα μελετησα λεξη προς λεξη τα λογια σας απο τα οποια εφτιαξα μια βαση δεδομενων 3 MegaBytes παρακαλω , διότι είμαι καλός γνώστης προγραμματισμού και προσπάθησα να φτιάξω μια περίληψη των λόγων σας , για το ζήτημα του χαρακτήρα. Με χαρά διαπίστωσα ότι το ίδιο ζήτημα απασχολεί και άλλους. Ειλικρινά ΕΧΩ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΟΤΙ ΧΑΡΗ ΣΕ ΕΣΑΣ ΘΑ ΒΡΩ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΜΕ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ . Τοσο καιρο το θεμελιο της αποψης μου ηταν οτι ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΦΤΙΑΞΩ ΤΟΝ ΒΕΛΤΙΣΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΚΛΕΙΣΜΕΝΟΣ ΣΕ ΕΝΑ ΔΩΜΑΤΙΟ, ΑΠΟΜΟΝΩΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΒΑΣΙΖΟΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ. Διαβαζοντας τα λογια σας διαπιστωσα οτι αυτο μαλλον δεν γινεται. Ειλικρινα αυτη τη στιγμη με κατακλυζουν ριγη χαρας διοτι νομιζω πως τελικα μεσα απο τα λογια σας βρηκα οριστικη απαντηση σε αυτο που με ενοχλουσε τοσα χρονια. Μελετώντας λοιπόν τα λόγια σας κατέλληξα στην παρακάτω άποψη : Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΜΑΣ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΠΟΥ ΑΝΤΛΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ. ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΚΑΙ ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΟΥΣ ΛΥΠΗΣ ΚΑΙ ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΟΥΣ ΧΑΡΑΣ. ΣΥΝΕΠΩΣ, Ο ΒΕΛΤΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΠΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ (ΑΥΤΟΣ ΔΗΛΑΔΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΑΥΞΗΜΕΝΕΣ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΚΑΙ ΕΙΣΠΡΑΞΗΣ ΑΓΑΠΗΣ) ΕΙΝΑΙ Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΠΟΥ ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΤΙΚΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ . ΟΤΑΝ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ , ΤΟΤΕ ΑΥΤΟΜΑΤΑ ΤΟ ΕΚΠΕΜΠΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΜΑΣ. ΔΕΝ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΠΡΟΚΑΘΟΡΙΣΕΙ, ΑΛΛΑ ΤΟΝ ΕΚΠΕΜΠΟΥΜΕ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΕΠΕΙΔΗ ΝΙΩΘΟΥΜΕ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ. ΣΥΝΕΠΩΣ Η ΠΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΟΥΜΕ ΟΤΑΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ. ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΟΥΜΕ ΜΙΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΠΙΣΤΟΙ ΔΙΟΤΙ ΕΙΝΑΙ 100% ΒΕΒΑΙΟ ΟΤΙ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΜΕ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ. ΑΝ ΜΠΟΡΕΣΟΥΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΙΑΡΚΩΣ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ, ΤΟΤΕ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΟΡΙΣΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ. ΚΑΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ, ΟΤΑΝ ΜΕ ΒΑΣΕΙ ΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ (ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΕΣ, ΕΡΩΤΙΚΕΣ, ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ, ΒΙΟΤΙΚΕΣ). Συγνωμη για το τεραστιο γραμμα! Αλλα ειλικρινα αυτη τη στιγμη νιωθω οτι μου λυθηκε η απορια. Ελπιζω πραγματικα να εχω μια απαντηση σας. Και παλι συγνωμη! Χιλια ευχαριστω !

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Εμμανούηλ ! Θα ήθελα να προσθέσω στο σκεπτικό σου δυο φράσεις : 1. Δεν υπάρχει απόλυτη τελειότητα , 2. Δεν υπάρχουν καλύτεροι ή χειρότεροι άνθρωποι , απλά είναι διαφορετικοί , 3. Ο καλύτερος εαυτός μας είναι ο ευτυχισμένος εαυτός μας



Νικολας Αγριτης    20/05/2006 09:17
Ξέρετε κάτι κ. Κοτανίδη ; βλέπω τα αγόρια που θέλουν τόσο πολύ τις κοπέλες που μερικές φορές προδίδουν τους ομίους τους. Δηλαδή ένα αγόρι θεωρεί να αφιερωθεί στην κοπέλα του και να αφήσει το φίλο του ! Ή , όταν η κοπέλα του βριστεί από έναν άγνωστο ΑΝΤΡΑ ,το αγόρι της κοπέλας αντί να υποστηρίξει τον όμοιό του (τον άντρα) θα υποστηρίξει την κοπέλα ! Μα καλά γιατί να προδώσει τον άντρα ; άλλωστε οι άντρες θα έπρεπε να δείχνουν αλληλεγγύη μεταξύ τους. Όπως και οι γυναίκες . Δεν κατανοώ για πιο λόγο να αγαπήσει ένας άντρας μια γυναίκα. Όλα όσα λέω προσπαθώ να τα φιλοσοφήσω. Θεωρώ πάνω από όλα τη φιλία και μετά τη σχέση. Γι' αυτό μία κοπέλα δεν θα την υποστηρίξω αν κάποιος άντρας της επιτεθεί. Αν της επιτεθει γυναικα, οκ να την υποστηριξω. Αλλά πάνω από όλα υποστηρίζω τους ομοίους μας ! Οι άντρες όλοι μαζί ! Εγώ , δεν έχω σχέση εδώ και δύο χρόνια ούτε έχω κάνει σεξ . Μόνο αυνανίζομαι παρακολουθώντας τσόντες. Θα μου πείτε γιατι; διότι η μητέρα μου ήταν υπερσυντηρητική και ο πατέρας μου μισογύνης . Έλεγε τις γυναίκες τσουλιά και πουτανάκια . Ο ίδιος είχε πληγωθεί στη ζωή του. Μάλλον τον αντέγραψα και σε συνδυασμό με το ότι τα πρώτα εφηβικά μου χρόνια έκανα παρέα με έναν μισογύνη φίλο μου, μάλλον απέκτησα αυτές τις σκέψεις. Το θέμα είναι αν αυτές είναι σωστές. Τι λέτε ;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Νίκο ! Υποθέτω ότι εάν ήσουν ικανοποιημένος με την στάση και με τις αντιλήψεις σου , δεν θα σε ενοχλούσε τι κάνουν οι άλλοι .



O.Υ.Κ. ας    19/05/2006 08:54
Γειά σας γιατρέ . Είμαι 23 ετών και στα 19 μου αποφάσισα να εγγραφώ στις ειδικές δυνάμεις του ελληνικού στρατού και συγκεκριμένα έκανα στο σώμα ΟΥΚ , που είναι το πιο σεβαστό σώμα : Ομάδα Υποβρύχιων Καταστροφών. Θα περιγραψω τις εμπειριες μου. Μαζί με την Ειδική μονάδα Αλεξιπτωτιστών είμαστε οι πιο σεβαστοί διότι η εκπαίδευση που περνάμε είναι πραγματικά διαβολική. Για παράδειγμα υπάρχει η λεγόμενη "διαβολοβδομάδα" όπου για μια ολοκληρη βδομάδα είμαστε σε ερημονήσι και πρέπει να επιβιώσουμε . Καμία σχέση με τις ηλιθιότητες του survivor που δείχνει η κωλοτηλεόραση (συγνωμη αλλα τα εχω παρει με τις βλακειες που δειχνει η τηλεοραση). Τελοσπαντων. Ονειρο μου ηταν να γινω ΟΥΚας διοτι πραγματικα ηθελα να εξερευνησω τα ορια μου, και να καταταγω σε μια απο τις ελαχιστες ομαδες στις οποιες τα ιδανικα και οι αξιες δεν εχουν φθαρει και δεν εχουν αλλοιωθει με το χρονο (ιδανικο της πιστης στην πατριδα, κτλ). Εκει γνωρισα πραγματικα , ανθρωπους πραγματικους φιλους που θα εδιναν και τη ζωη τους για να μεινουμε ολοι μαζι ενωμενοι. Μας μαθαιναν εθνικιστικα συνθηματα που πολλα απο αυτα ειχαν αντικειμενο " σφαιρα στο κεφαλι τουρκου θα καρφωσω" κτλ.. Γενικα το κλιμα ειχε πολυ αυστηρη πειθαρχια, πολλα καψωνια, και πολυ βρισιδι. Ειχε φοβερη πειθαρχια και μπορω να πω οτι η αυτοπεποιθηση μου, αυξηθηκε στο επακρο τους πρωτους μηνες ! Απο ενα παιδι ψηλο απελπισμενο με τον κοσμο στον οποιο ζουμε, εγινα αλλος ανθρωπος. Σε μια απο τις λιγοστες αδειες που ειχα παρει, βρηκα αμεσως γκομενα ! Δεν διστασα. Δεν φοβομουν κανεναν. Ηξερα οτι οποιος και να μου πει κατι, εγω με μια κινηση θα μπορουσα να τον σκοτωσω και να τον θαψω ζωντανο. Θελω να σε ρωτησω βασικα , η αυτοπεποιθηση μου γιατι εχει ανεβει τοσο πολυ ; μηπως επειδη σε οσους λεω οτι ειμαι ΟΥΚας , ολοι μενουν με το στομα ανοικτο ; πχ στο χωριο μου ειμαι πραγματικα το αντικειμενο προσοχης και θαυμασμου ολων. Δινω και αυτογραφα ακομη σε κοπελες !!! Οχι οτι ειμαι ομορφος, αλλα λενε ολοι οτι θεωρουν τιμη τους να μιλανε με εναν ΟΥΚα !! Γενικα, απο τοτε που μπηκα στα ΟΥΚ και εβγαλα με επιτυχια το σωμα αυτο, εχω γινει ενας πολυ δυνατος ανθρωπος . Νιωθω περηφανος που η πατριδα με σεβεται γιατι την υπηρετησα με ζηλο, νιωθω περηφανος που πιστεψα στα ιδανικα της, νιωθω αλλος ανθρωπος. Μπορεις να μου εξηγησεις φιλε γιατρε , για πιο λογο εχω αλλαξει τοσο πολυ προς το θετικο ; εδω και 6 μηνες που τελειωσα την εκπαιδευση (και σαφεστατα θα συνεχισω ως μονιμος ΟΥΚας ) ειμαι πραγματικα ενας ανθρωπος που ευτυχισμενος. Γι' αυτο δεν συμφωνω με το οτι μιλας οτι η αυτοπειθαρχια ειναι κακη. Εγω νομιζω οτι η πολυ χαλαρωση των ημερων μας , εχει καταστρεψει τους νεους. Ολοι εχουν γινει μουχλες ! Δεν εχουν ιδανικα. Δεν πιστευουν στις δυναμεις τους. Νομιζω οτι αν γινοταν να ερθουν ολοι στις Ειδικες Δυναμεις και ειδικα στους ΟΥΚ ή αλεξιπτωτιστες, τοτε θα γινοντουσαν πραγματικα ευτυχισμενοι ! Εσυ λες οτι η αυτοπειθαρχια ειναι καταπιεση. Και σε ρωτω : μηπως σε οδηγει στην οριστικη αυτοπεποιθηση ; μηπως σε οδηγει να καταλαβεις οτι εισαι πραγματικα δυνατος ; μηπως τελικα σου αφαιρει ολους τους φοβους ; διοτι η ελευθερια την οποια υποστηριζεις, δεν με βοηθησε και οπως βλεπω οι νεοι της εποχης μας ειναι πιο δυστυχισμενοι απο τους νεους της παλιας εποχης . Οι νεοι της παλιας εποχης ,εζησαν σε δυσκολοτερους καιρους, σε μιλιταριστικους καιρους, με πολεμους , πεινα κτλ. Ετσι ειχαν μαθει οτι ειναι δυνατοι. Ενω βλεπεις οτι σε χωρες που ζουν ελευθεροι, χωρις μιλιταρισμο (π.χ. Αμερικη, Ιαπωνια, Σκανδιναβια) ειναι πρωτοι στις καταθλιψεις, στις αυτοκτονιες κτλ. Ολοι οι ΟΥΚαδες ειμαστε πραγματικα μια αγαπημενη παρεα, πολυ δυναμικη που δεν φοβομαστε τιποτα ! Ολος ο κοσμος ειναι δικος μας. Ουτε ψυχοθεραπειες, ουτε επιστροφη στα παιδικα χρονια, ουτε τιποτα. Δεν θελει πολυ αναλυση η ζωη μας γιατι ειναι συντομη. Θελει πειθαρχια και πιεση του εαυτου μας μεχρι τα ορια του . σε ευχαριστω για το μεγαλο γραμμα , ελπιζω να δημοσιευτει και θα χαρω να εχω μια απαντηση σου. Σεβομαι πολυ τη δουλεια σου, και πραγματικα το οτι συνομιλεις με τοσους δειχνει οτι εισαι ανεκτικος στην αλλη αποψη. Σε ευχαριστω ! Ο.Υ.Κ. - Ομαδα Υποβρυχιων Καταστροφων - Ειδικες Δυναμεις . 52_ΟΥΚ_154

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ O.Υ.Κ. α ! Πιστεύω πως πραγματικά δυνατός άνθρωπος (που σημαίνει για μένα ότι έχει αποδεχθεί τους φόβους του και δεν φοβάται ότι αυτοί θα αποκαλυφθούν ) δεν αισθάνεται την ανάγκη της αυτοεπιβεβαίωσης ούτε μέσω προβολής της «δύναμης» και της αποφασιστικότητας του , ούτε μέσω μείωσης άλλων ανθρώπων και των αδυναμιών τους , αλλά και ούτε μέσω της πεποίθησης ότι ανήκει σε μια ισχυρή ομάδα . Υποθέτω ότι η συμμετοχή σε μια ομάδα ειδικών δυνάμεων σου παρέχει την αίσθηση της ανωτερότητας (θαυμασμός , αυτόγραφα , φόβος για τις ικανότητες καταστροφής) , που περίπου αντιστοιχεί στα συναισθήματα των «φιλάθλων» , οι οποίοι ταυτίζονται με την δύναμη της ομάδας και νιώθουν πως μπορούν να συγκρουστούν με τους αντιπάλους , έχοντας πάντα την υποστήριξη των «φίλων» , ή να καταστρέφουν τα αυτοκίνητα και τις περιούσιες των φιλήσυχων πολιτών , χωρίς να υποστούν τις συνέπειες της συμπεριφοράς τους . Αρκετοί άνδρες των ειδικών δυνάμεων , οι οποίοι συμμετείχαν σε πραγματικές μάχες , ξεφεύγοντας τα όρια του «παιχνιδιού» επιβίωσης , μετά από κάποιο χρονικό διάστημα αντιμετωπίζουν τις ψυχολογικές συνέπειες , κυρίως φτάνοντας σε μια ηλικία ή αλλάζοντας τον τρόπο ζωής (όταν ο εγκέφαλος τους δεν ασχολείται μόνο με το πρόβλημα άμεσης επιβίωσης). Στο τέλος θα ήθελα να σου υπενθυμίσω ότι η δημιουργία απαιτεί μεγαλύτερη προσπάθεια και αυτοπειθαρχία από την καταστροφή (π.χ. είναι πιο εύκολο να χτυπήσουμε ένα παιδί και να το μάθουμε να συμπεριφέρεται επηρεασμένο από τον φόβο του , παρά να καταβάλλουμε προσπάθειες και δυνάμεις για την βέλτιστη ανατροφή του , η οποία θα καθορίζει την ψυχική του αρμονία) . Το νόημα της ζωής όλων ζωντανών οργανισμών στη φύση είναι η συνέχεια του είδους , το οποίο στον άνθρωπο μεταφράζεται στην δημιουργία της οικογένειας και ανατροφή ισορροπημένων και προσαρμοστικών παιδιών (οι δεινόσαυροι δεν επιβιώσαν , παρά την τεράστια δύναμη τους , και υποχώρησαν , αντιμέτωποι των μικρών , αλλά περισσότερο προσαρμοστικών θηλαστικών) .



Κώστας    17/05/2006 06:39
Αγαπητέ κύριε Κοτανίδη,σας ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές σας! Ίσως έχετε δίκιο για το φόβο αποτυχίας μου σε κάποια άλλη δουλειά και για τη χαμηλή αυτοεκτίμηση.Όμως πως μπορώ να βελτιώσω την αποφασιστικότητα και την αυτοεκτίμηση μου;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Κώστα ! Η αποφασιστικότητα και η αυτοεκτίμηση επιτυχαίνονται μέσω αποδοχής του εαυτού μας έτσι όπως είναι η οποία , με τη σειρά της διαμορφώνεται κατά την διαδικασία αυτογνωσίας



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | >>