ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 165 Σελίδα: 11η Επιλέξτε κατηγορία:   


Ψυχώσεις


δαναη    09/02/2008 20:18
Καλησπέρα, ειμαι και εγω μια κόρη που στηρίζω την μητέρα μου που τα τελευταια δύο χρόνια έχει αρρωστησει με παρανοια.Δεν μπορώ να το πιστέψω ακόμη ότι η μητέρα μου το πιο λογικό και ισορροπημένο άτομο που έχω γνωρίσει στα σαρανταπέντε της εμφάνισε ψυχωση. Της χρωστάω πολλα για τί μου έδωσε πολύ αγάπη και φροντίδα μέχρι τα 24 μου χωρίς ωστόσο να με κάνει άβουλη ή μαμόθρεφτη.Δεν υπήρχε κληρονομικότητα στηνοικογένεια της.Το παράξενο είναι μετά από δύο μήνες που ξεκίνησε την αγωγή της (solian)όλα τα συμπτώματα της εξαφανίστηκαν με αποτέλεσμα ο γιατρός που την παρακολουθεί να αποφασίσει να διακόψει την αγωγή όταν έκλεισε χρόνο.Πράγμα το οποιό δεν ήταν ιδιαίτερα σοφό γιατί στους δύο μήνες επανεμφάνισε τα συμπτώματα.Αυτή η υποτροπή είναι η αλήθεια ότι με έχει πιέσει ψυχολογικά αρκετά.Είναι πολύ δύσκολο μόνος σου να στηρίζεις ένα πολύ αγαπημένο σου άτομο που εμφανίζει ψύχωση. Ο πατέρας μου δεν ασχολείται ιδιαίτερα γιατί νοιάζεται κυρίως για τον ευατό του όπως πάντα ενώ ο αδερφός μου είναι μικρός και ευαίσθητος επομένως και αυτός χρειάζεται στήριξη. Πολλές φορές νοιώθω δυσφορία, πονοκέφαλο, έλλειψη διάθεσης.Με έπιασε και μια αρρωστοφοβία με αποτέλεσμα να κάνω απανωτές επισκέψεις σε γιατρούς και αρκετές εξετάσεις. Αφού αποδείχθηκε ότι χαίρω άκρα υγείας τώρα στο μυαλό μου τριβελλίζει η ιδέα ότι θα εμφανίσω και εγώ ψύχωση.Η αληθεια είναι ότι τα παιδικά μου χρόνια θα τα έκρινα ως ευτυχισμένα πέρα από κάποια προβλήματα που υπήρχαν με τον πατέρα μου. Είμαι εικοσιπέντε χρονών και έχω σπουδάσει οικονομικά ενώ έχω ήδη μια σταθερή δουλειά στο δημόσιο με προοπτικές.Όλοι οι γύρω μου με θεωρούν επιτυχημένη.Σχέση δεν έχω και αυτό με κάνει να νοιώθω κάπως ανασφαλή. Θα σας ήμουν ευγνώμων αν μου απαντήσετε σε καποιες από τις ερωτήσεις που έχω να σας θέσω.Πιστεύετε στην κληρονομικότητα για την εμφάνιση ψυχώσεων;Η παιδική ηλικία είναι σημαντική;Εσείς τι θα μου προτείνατε για να αντιμετωπίσω την ψυχολογική πίεση που υφίσταμαι;Αγωγή ή ψυχοθεραπεία;Θεωρείται ότι η ψυχοθεραπεία μπορεί να με βοηθήσει να οχυρωθώ απέναντι στην ψύχωση;Το ότι σε όλες τις δύσκολες στιγμές εμφανίζω νευρώσεις και φοβίες δεν συνεπάγεται μειωμένη πιθανότητα εμφάνισης ψύχωσης;Το γνωρίζω ότι ακόμα και για σας τους ψυχιάτρους οι ψυχώσεις αποτελούν σε καποια σημεία τους ένα άλυτο μυστήριο αλλά η εμπειρία σας είναι πολύτιμη για μένα να βγω από τον λαβύρινθο που νιώθω ότι βρίσκομαι.Ευχαρστώ

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή δαναη ! Κατά την άποψη μου , ψύχωση είναι μια ακραία μορφή άμυνας από την επώδυνη πραγματικότητα , που βιώνει το άτομο , και η μετάδοση της πραγματοποιείται μέσω της αντιγραφής των σχημάτων συμπεριφοράς και τρόπων αντιμετώπισης των προβλημάτων της ζωής . Έτσι όταν κάποιο άτομο παρουσιάζει σωματοποίηση των ψυχολογικών συγκρούσεων , κατά κάποιο τρόπο , μειώνεται η «εσωτερική πίεση» του εγκεφάλου και οι πιθανότητες εμφάνισης της ψύχωσης . Ενώ η αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των ψυχολογικών συγκρούσεων και προβλημάτων απαιτεί την αιτιολογική προσέγγιση , η οποία βασίζεται στην αλλαγή αντιλήψεων και σχημάτων συμπεριφοράς , που έχουμε υιοθετήσει στην παιδική ηλικία κατά την ανατροφή μας στην πατρική οικογένεια



δαναη    12/01/2008 15:14
θεωρείται ότι υπάχρει ίαση στα ψυχωσικά φαινόμενα όταν αυτά εμφανιστούν μετά την ηλικία των 40;Υπάρχει κάποια μορφής ψυχοθεραπεία που μπορεί να τα ανακουφίσει;Ευχαριστώ εκ των προτέρων για την απάντηση σας

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή δαναη ! Απ’ ότι περιγράφεται στην βιβλιογραφία , οι ψυχωσικές εκδηλώσεις μετά τα 40 , έχουν καλύτερες προοπτικές . ενώ η ένδειξη για ψυχοθεραπεία και ο βαθμός επιτυχίας της συσχετίζονται με τις ικανότητες του ατόμου στην αφηρημένη σκέψη και με την βαρύτητα των συμπτωμάτων που παρουσιάζεται και που την επηρεάζει .



Στέλλα    12/12/2007 22:27
Καλησπέρα και πάλι. Σχετικά με την υπόθεση του αδελφού μου, είναι ακριβώς αυτό που περιγράφεται, ψύχωση και κάποιες εμμονές. Πως όμως μπορούμε να τον κάνουμε να ζητήσει βοήθεια ψυχιάτρου εφόσον την χρειάζεται? θά ήταν καλύτερο να του μιλάμε ανοιχτά για την κατάστασή ή αυτό θα χειροτέρευε τα πράγματα? Σας ευχαριστώ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Στέλλα ! Στις περιπτώσεις των ψυχωσικών εκδηλώσεων ή το άτομο αναγνωρίζει την προβληματικότητα της κατάστασης του ή ακολουθεί διαδικασία ακούσιας νοσηλείας όταν παρουσιάζεται κίνδυνος για τον εαυτό του ή για τους τρίτους .



Στέλλα    11/12/2007 12:20
Καλή σας μέρα. Συγχαρητήρια για το κοινωνικό σας έργο! Το θέμα που με απασχολεί έχει να κάνει με τον αδελφό μου. Είναι 28 ετών, είναι αστυνομικός και ζεί στην επαρχεία με τους γονείς μας. Πριν από ενάμιση χρονο χώρισε απο μια σχεση που είχε για 4 μήνες. Του κόστισε πολυ καθώς την ίδια περίοδο μάλλωσε άσχημα και με ένα κολητό του φίλο. Από τότε θεωρεί πως οι δύο τους, πρώην κ φίλος, του έστεισαν παγίδα και ότι θελούν το κακό του και της οικογέννειας του. Αρχικά μας μιλούσε και τον ακουγαμε, τον συμβουλευαμε όπως μπορόυσαμε καλύτερα, να συνεχισει τη ζωή του και να μην ασχολείτε. Αυτός όμως το αντίθετο και μετά απο τοσο καιρό το πράγμα χειροτέρεψε αντί να ξεχαστεί. Εδώ και 1 μήνα φοβάμε και κυρίως για τους δικούς μου που μένουν μαζί του. Όλους μας βλεπει καχύποπτα, ότι του λέμε το επεξεργάζεται και το αναλύει να δει τί κρύβεται από πίσω. Απομωνώθηκε τελείως. Έχει χάσει την αυτοπεποίθηση του, την αποφασιστικότητα του και πολλά άλλα. Στη μαμά μου λέει ότι τρέλα του κατέβει. Ο ίδιος δεν παραδέχεται οτι έχει πρόβλημα και ούτε συζήτηση για βοήθεια από ειδικό. Εγώ προσπαθώ να έρθω σε επαφή με κάποιον ψυχίατρο που μου συστήσαν αλλά αργεί. τι μπορούμε να κάνουμε έως τότε? Τον προτρέπουμε να αφήσει τη δουλειά του, και να ασχοληθεί με τη δουλειά του πατέρα μου (για να τον παρακολουθούμε κιόλας). Πώς μπορούμε να τον κάνουμε να δει το πρόβλημα του και να ζητήσει βοήθεια? Ποια πρέπει να είναι η δική μας στάση για το καλό του? Σας ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας και ζητώ συγνώμη για τα πολλά μου λόγια.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Στέλλα ! Εάν τα συμπτώματα που περιγράφεις είναι εκδήλωση κάποιας ψύχωσης νομίζω πως θα είναι αναγκαία χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής και παρακολούθηση του ψυχίατρου .



ιωαννα    25/09/2007 21:38
ΑΓΑΠΗΤΕ ΓΙΑΤΡΕ, ΣΑΣ ΓΡΑΦΩ ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΜΙΑ ΙΑΤΡΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ. η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΧΕΙ ΩΣ ΕΞΗΣ ¨ΕΙΝΑΙ 31 ΕΤΩΝ ΜΕ ΕΝΤΟΝΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ (ΚΑΥΓΑΔΕΣ, ΕΝΤΟΝΟΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ (ΜΗ ΒΓΕΙΣ,ΜΗ ΣΠΟΥΔΑΣΕΙΣ Κ.Τ.Λ.) ΚΑΙ ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΟΤΙ ΚΑΝΕΙ, ΑΜΟΡΦΩΤΟΙ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΠΙΕΣΤΙΚΑ ΤΑ ΑΔΕΡΦΙΑ ΤΗΣ) ΧΡΟΝΙΑ ΧΡΗΣΗ ΧΑΣΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΧΑΡΑΧΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΑΠΟ ΕΝΤΟΝΗ ΘΡΗΣΚΟΛΗΨΙΑ,ΚΑΧΥΠΟΨΙΑ ΚΑΙ ΚΡΥΨΟΜΑΝΙΑ. ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΑΝΕΡΓΗ ΕΝ ΒΟΥΛΗΣΗ ΠΡΙΝ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΧΩΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΜΕ ΕΦΤΑ ΧΡΟΝΩΝ ΣΧΕΣΗ(ΑΥΤΟΣ ΤΗΝ ΕΜΠΛΕΞΕ ΚΑΙ ΣΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ )ΕΠΑΘΕ ΚΡΙΣΗ Η ΚΟΠΕΛΑ ΜΑΛΛΟΝ ΣΤΕΡΗΣΗΣ ΥΠΟΘΕΤΩ Η ΑΝ ΤΙΣ ΕΒΑΛΕ ΕΚΕΙΝΟΣ ΚΑΤΙ "ΠΑΡΑΠΑΝΩ" ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΤΗΝ ΧΑΣΕΙ. ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ ΕΙΧΑΜΕ ΤΣΑΚΩΘΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΕΙΧΕ ΔΙΩΞΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΗΣ. ΕΜΑΘΑ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ(Η ΙΔΙΑ ΜΟΥ ΤΑ ΕΠΜΙΣΤΕΥΤΗΚΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 1 ΧΡΟΝΟ) ΟΤΙ ΕΒΛΕΠΕ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣΠΑΝΤΩΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΗΣ ΠΕΠΟΙΣΜΕΝΟΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΤΗΝ ΔΕΣΑΝΕ ΟΛΟ ΤΗΣ(!!!!) ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΕ ΣΚΟΙΝΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟΥΣΑΝΕ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΣΥΛΛΑΒΕΙ!!!!!ΔΕΝ ΚΑΛΟΥΣΑΝΕ ΑΣΘΕΝΟΦΟΡΟ Η ΝΑ ΤΗΝ ΠΗΓΑΙΝΑΝΕ ΣΕ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ!!!! ΤΕΛΙΚΑ ΤΗΝ ΠΗΡΕ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΟΠΟΥ ΕΚΕΙ ΑΓΡΙΟΚΟΠΗΘΗΚΕ ΑΓΡΙΑ ΜΕΝΩΝΤΑΣ ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΗΤΗΡΙΟ ΛΕΓΩΝΤΑΣ ΜΟΥ ΠΕΠΕΙΣΜΕΝΟΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΦΤΑΙΓΑΝ ΟΥΤΕ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΗΣ ΟΥΤΕ ΟΙ ΑΜΟΡΦΩΤΟΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ ΑΛΛΑ Ο ΔΙΑΟΛΟΣ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΜΠΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥς!!!!ΜΕΤΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΗΚΕ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΣΕ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑ ΝΑ ΜΑΘΩ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΚΡΥΨΟΜΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ. ΓΙΑ ΤΟΥς ΓΟΝΕΙΣ ΤΗΣ ΟΛΑ ΟΦΕΙΛΟΝΤΑΝ ΣΤΑ "ΤΣΙΓΑΡΑ" ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ Ο ΔΙΑΟΛΟΣ. ΕΠΕΡΝΕ ΧΑΠΙΑ ΑΠΟ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΠΟΥ ΕΠΑΘΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΜΕΧΡΙ ΝΟΕΜΒΡΙΟ ΚΑΙ ΕΠΙΣΚΕΦΤΟΤΑΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΟ. ΤΑ ΧΑΠΙΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ Η ΦΙΛΕΝΑΔΑ ΜΟΥ Η ΠΑΛΙΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΕ ΚΑΙ ΒΡΗΚΕ ΚΑΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΠΑΛΙ ΚΟΛΛΗΤΕΣ ΜΕ ΕΝΤΟΝΗ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ. ΑΚΡΙΒΩς ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΑΥΤΟΝ ΑΡΧΙΣΑΝ ΠΑΛΙ ΟΙ ΕΝΤΟΝΕΣ ΘΡΗΣΚΟΛΗΨΙΕΣ Η ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΠΕΡΣΙΝΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΩΝ ΠΟΥ ΣΑΣ ΔΙΗΓΗΘΙΚΑ ΜΕ ΑΡΚΕΤΗ ΕΝΤΑΣΗ ΚΑΙ ΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΟΤΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΗΤΑΝ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ!!ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΥΑΤΟ ΤΗΣ ΛΕΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΓΙΑ. ΤΕΛΟΣΠΑΝΤΩΝ ΕΓΩ ΕΦΥΓΑ ΓΙΑ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΚΑΙ ΕΓΙΝΑΝ ΠΑΛΙ ΜΑΧΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΟΠΩΣ ΤΑ ΠΕΡΣΙΝΑ ΕΥΤΗΧΩΣ ΧΩΡΙΣ ΔΕΣΙΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΕΣ. ΑΦΗΣΕ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑΤΙ ΠΗΓΑΝ ΝΑ ΤΗΝ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΟΥΝ ΜΕ ΚΟΚΚΑΙΝΗ (ΟΠΩΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ)ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΠΑΛΙ ΜΟΝΟ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΣΟ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑΤΗΝ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΩ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΜΑΣ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ (ΜΟΥΣΙΚΗ, ΠΑΡΕΕΣΣ, ΑΣΤΕΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ ΕΙΔΟΥς ΒΙΒΛΙΑ) ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ "ΟΤΙ ΘΕΛΕΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΤΡΟΦΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ ΤΟ ΜΗΝΑ ΠΟΥ ΑΠΟΥΣΙΑΖΑ ΚΤ.Λ.)ΕΙΜΑΙ Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΤΗΣ ΦΙΛΗ ΚΑΙ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΤΟΝ ΠΕΡΙΓΥΡΟ ΤΗΣ ΑΦΟΥ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΠΑΛΙ ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΦΗΝΟΥΝ ΟΥΤΕ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΓΩΝΙΑ ΝΑ ΠΑΜΕ. ΕΧΩ ΚΑΛΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΤΗΝ ΞΑΝΑΠΑΝΕ ΣΕ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟΝ ΨΥΧΟΛΟΓΟ ΕΣΤΩ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΒΛΕΠΕ ΠΕΡΙΣΥ. ΔΕΝ ΑΝΗΣΥΧΟΥΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΘΑ ΤΗΣ ΠΕΡΑΣΕΙ ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΑΝ ΠΑΛΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΚΡΙΝΟΥΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΕΙ "ΚΑΙ ΟΛΗ ΜΕΡΑ ΚΑΘΕΤΑΙ". ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΗ Η ΘΕΣΗ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΠΩ ΣΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΣ (ΕΠΙΣΗΣ ΘΡΗΣΚΟΛΗΠΤΗ) ΤΟ ΤΙ ΜΟΥ ΛΕΕΙ (ΠΕΡΙ ΔΙΑΒΟΛΩΝ ΚΑΙ ΣΑΤΑΝΙΣΤΩΝ) ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΣΕ ΕΜΕΝΑ ΤΑ ΕΧΕΙ ΕΜΠΙΣΤΥΕΥΤΕΙ ΙΣΩΣ ΝΑ ΜΕ ΔΙΩΞΕΙ ΠΟΥ ΤΑ ΕΙΠΑ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΚΑΙ ΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΣ!!ΕΧΕΙ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΕΝΤΟΝΕΣ ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΟΤΙ ΟΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΓΕΙΤΟΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΤΑΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΤΗΝ ΠΛΗΣΙΑΣΟΥΝ ΜΕΣΩ ΤΗΛΕΦΩΝΟΥΝ Κ.Τ.Λ. Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΥΕΙ ΚΑΙ ΦΟΒΑΜΑΙ ΝΑ ΠΛΗΣΙΑΣΩ ΤΟΥς ΓΟΝΕΙΣ ΤΗΣ ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΜΙΑ ΙΑΤΡΙΚΗ ΛΥΣΗ. ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΙ ΝΑ ΤΗΣ ΛΕΩ ΟΤΑΝ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΛΗΛΕΙ? ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΝΑ ΑΛΛΑΖΩ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΑΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΧΩ ΠΕΙ ΟΤΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΜΕ ΦΟΒΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕ ΣΤΕΝΑΧΩΡΟΥΝ ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΠΛΗΣΙΑΣΩ ΤΟΥς ΓΟΝΕΙΣ ΤΗΣ ΝΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΟΥΝ ΟΤΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ ΑΛΛΑ ΕΝΤΟΝΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑς ΠΑΛΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟΥς ΠΡΟΣΒΑΛΩ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΔΙΩΞΟΥΝ Η ΑΥΤΟΙ Η Η ΦΙΛΗ ΜΟΥ. ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΗΝ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΝΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΜΑΙ ΟΤΑΝ ΠΑΡΑΛΗΡΕΙ Η ΑΝ ΞΕΡΕΤΕ ΚΑΠΟΙΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΙΔΡΥΜΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΠΕΥΘΥΝΘΩ. ΣΚΕΦΤΟΜΟΥΝΑ ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟ ΙΔΡΥΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΤΗΝ ΠΑΩ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΣ ΜΙΛΗΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΑΠΑΣ ΠΟΥ ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΤΟΝ ΑΚΟΥΣΕΙ!!!ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΣΕ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ!!!ΤΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΤΙ ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΣΥΓΓΕΝΗΣ ΠΩΣ ΝΑ ΠΛΗΣΙΣΑΣΩ ΤΟΥς ΣΤΕΝΟΜΥΑΛΟΥς ΓΟΝΕΙΣ ΤΗΣ (ΑΛΛΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΑΓΑΠΑΝΕ)ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΒΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ. ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΧΡΟΝΟ ΣΑΣ ΜΙΑ ΑΠΕΓΝΩΣΜΕΝΗ ΦΙΛΗ

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Ιωάννα ! Η ψηχωτσικές εκδηλώσεις , κατά την άποψη μου , είναι αποτέλεσμα επιρροής των δυσμενών συνθηκών στην οικογένεια , κατά την ανατροφή του ατόμου , αν και τελευταία όλο και πιο συχνά ακούγεται η σκέψη ότι η χρήση του χασίς ευθύνεται κατά πολύ για την έναρξη των συμπτωμάτων . Το θέμα όμως είναι κατά πόσο ένα τρίτο άτομο μπορεί να επέμβει σε τέτοια κατάσταση , και ποιος είναι ο βαθύτερος λόγος , που το ωθεί σε μια τέτοια ενέργεια .



Θάνου Β.    20/01/2007 23:08
Το 1999 σε ηλικία 27 ετών είχα κάποιο ψυχωτικό επεισόδιο. Επισκέφθηκα ψυχίατρο και έκτοτε μου χορηγείται φαρμακευτική αγωγή. Η διάγνωση είναι ψυχωσική συνδρομή. Στην κατηγορία Διαταραχές βρήκα ότι στην Ψυχωσική Συνδρομή υπάρχει η κατηγορία Ψυχωσική συνδρομή με "επίμονες ακουστικές ψευδαισθήσεις με απουσία οποιωνδήποτε άλλων στοιχείων" που νομίζω ότι ταιριάζει στην περίπτωσή μου. Οι ακουστικές ψευδαισθήσεις έχουν μειωθεί και κατά διαστήματα δεν υπάρχουν. Συνίσταται να εξακολουθήσω την φαρμακευτική αγωγή?

Α. Κοτανίδης Η σκοπιμότητα της μείωσης ή διακοπής της φαρμακευτικής αγωγής κρίνεται καλύτερα από τον θεράποντα ιατρό , οποίος γνωρίζει τις λεπτομέρειες της εξέλιξης της νόσου .



δανάη δημοπούλου    27/10/2006 19:22
καλησπέρα κύριε Κοτανίδη, θα ήθελα να μου απαντήσετε στο εξής ερώτημα:Είναι δυνατόν ένα άτομο στην ηλικία των σαρανταπέντε ετών να εμφανίσει παρανοειδής σχιζοφρένεια ενώ δύο χρόνια πριν είχε νοσήσει απο αγχώδης διαταραχή με ψυχοσωματικά συμπτώματα η οποία αντιμετωπίστηκε επαρκώς με την χορήγηση ladose για ένα πεντάμηνο;

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Δανάη ! Δεν είμαι σίγουρος για την σχιζοφρένια , αλλά παρανοϊκή διαταραχή μπορεί να εμφανιστεί σε τέτοια ηλικία .



EleniN    08/09/2006 19:13
Κ. Κοτανίδη ευχαριστω για την κατατοπιστική σας απάντηση, αλλά θα ήθελα μια διευκρίνιση όσο αφορά τις πρωταρχικές συγκρούσεις του ατόμου.Τώρα πια εντόπισα και κατανόησα μέσα και από τον ψυχολόγο της κλινικής, την κύρια αιτία της σύγκρουσης που υπάρχει στον ψυχικό κόσμο του Ν. Οι συνθήκες που μεγάλωσε ήταν καταπιεστικές με παντελή έλλειψη προσωπικής ελευθερίας, ακόμη και στα μικρότερα και ασήμαντα πράγματα τις καθημερινότητας, όπως η επιλογή ρούχων ή διατροφής ή επιλογής επαγγέλματος ή ότι μπορείτε να φανταστείτε, από την μητέρα του που δρούσε από υπερβολική προστασία μάλλον, αν όχι από δική της ψυχασθένεια.Μεγάλωσε υπό παρακολούθηση κυριολεκτικά , και όταν ο ίδιος μου έλεγε ότι θέλει να μείνουμε μαζί, στο παρελθόν, γιατί σπίτι του δεν μπορούσε να αναπνεύσει, εγώ δεν το είχα πάρει στα σοβαρά.Η μητέρα του σε ανύποπτο χρόνο, του έκανε σιωπηλούς εφόδους στο δωμάτιο του ακόμα και όταν κοιμόμασταν μαζί, και μας παρατηρούσε (μου συνέβη μία φορά).Λοιπόν, υπό αυτές τις συνθήκες βρήκε διέξοδο και ελευθερία στις ουσίες. Ο ίδιος αγαπά πολύ την μητέρα του, και τους δύο γονείς δηλαδή , όπου δυστηχώς ο πατέρας του δεν αντιδρά \"πατριαρχικά\" στα οικογενειακά ζητήματα, δηλαδή δεν πατάει πόδι που λέμε.Η θέση μου καταλαβαίνω ότι θα πρέπει να είναι ανάμεσα στην μητέρα του και αυτόν.Ο Ν. με νοιάζει να μην υφίσταται καμία μορφή εξουσίας ή καταπίεσης, και να μην μπολιάζεται τα μίση της μητέρας του, όταν θα τελειώσει η αγωγή του και γυρίσει σπίτι.Πως θα το καταφέρω : αν του επισημάνω οτι η μητέρα του είναι η αιτία για τις συγκρούσεις του ή αν τον πάρω απλά μακριά από όλα αυτά?Αν συγκατοικήσουμε και είναι μακριά από το καταπιεστικό αυτό περιβάλλον, θα έχει πιθανότητες να ξεπεράσει τις πρωταρχικές συγκρούσεις?Κάθε φορά που θα έρχεται αντιμέτωπος με μία μεγάλη δοκιμασία στη ζωή του(θάνατος ή καποιο γεγονός που μπορεί να προκαλέσει σοκ, στρες κτλ) θα έχει φόβο να παρουσιάσει τις ακραίες μορφές των ψυχολογικών του συγκρούσεων (με γνώμωνα οτι απέχει πλήρως από ουσίες)?Οπότε και δεν θα πέζει ρόλο η ομαλή ζωή που θα είχε έως \"το\" γεγονός?Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητή Ελένη ! Κατά την αντίληψη μου , οι ομαλές συνθήκες διαβίωσης οπωσδήποτε παίζουν σημαντικό ρόλο στην επίτευξη της ισορροπίας , αλλά είναι απαραίτητο το ίδιο το άτομο να κατανοήσει τις πραγματικές αιτίες των συγκρούσεων και της δυστυχίας του ώστε να είναι σε θέση να προβεί σε κάποιες αλλαγές με προσωπική πρωτοβουλία .



Παναγιώτης    11/03/2006 08:08
Καλησπέρα Ανακάλυψα το site τυχαία μέσα απο την προσπαθειά μου να βρω πληροφορίες για ένα ψυχικό νόσημα που ταλαιπωρεί την οικογενειά μου. Συγκεκριμένα η θεία μου ,ετών 43 , έπειτα απο μια κρίση που έπαθε νοσηλεύτικε σε ψυχιατρικό ίδρυμα και η διάγνωση ήταν Ψυχωσική Συνδρομή.Θα είθελα να με ενημερώσετε σχετικά με αυτό το νόσημα και αν υπάρχει περίπτωση να θεραπευτεί. Να σημειώσω οτί αυτή την στιγμή η θεία μου βρίσκεται μαζί μας με άδεια απο το ίδρυμα ακολουθόντας θεραπευτική αγωγή. Θα μπορέσει να επιστρέψει στο σπίτι της κάποτε? Υπάρχει περίπτωση να γίνει επικύνδυνη προς τον ευατό της ή και σε εμάς? Σημειωτέον μένει μόνη σε ένα διαμέρισμα πάνω απο εμάς και έχει χάσε και τους δύο γονείς της. Έχει μόνο την μητέρα μου να την φροντίζει Ευχαριστώ

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Παναγιώτη ! Θα μπορούσες να αντλήσεις τις πληροφορίες που αναζητάς , ακολουθώντας την διαδρομή Διαταραχές - Σχιζοφρένια και Άλλες Ψυχωτικές Διαταραχές της σελίδας , στις οποίες θα μπορούσα να προσθέσω ότι η ψύχωση , κατά την άποψη μου είναι μια αμυντική προσπάθεια αποχώρησης από την σκληρή πραγματικότητα την οποία δεν είναι σε θέση να αποδεχθεί το συγκεκριμένο άτομο , επομένως όσο περισσότερη υποστήριξη , αποδοχή και «ζεστασιά» θα μπορέσει να εισπράξει από την οικογένεια του , τόσο περισσότερες θα είναι οι πιθανότητες θετική εξέλιξης της κατάστασης . Η συμμετοχή των ειδικών της ψυχικής υγείας στην επανένταξη του εννοείται .



πανος    27/01/2006 09:28
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ! Ο ΓΕΙΤΟΝΑΣ ΜΟΥ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΑΣΧΕΙ ΑΠΟ ΜΑΝΙΑ ΚΑΤΑΔΙΩΞΗΣ!ΜΕΤΑ ΑΠΟ 15 ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΜΟΝΙΚΗΣ "ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ" ΞΑΦΝΙΚΑ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΝΟΜΙΖΕΙ ΟΤΙ ΟΛΟΙ ΤΟΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ, ΤΟΝ ΕΠΙΒΟΥΛΕΥΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΤΑ ΠΙΟ ΤΡΕΛΑ ΠΡΑΜΑΤΑ! ΥΠΟΨΙΑΖΟΤΑΝ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ! ΛΟΓΙΚΟ ΗΤΑΝ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΚΑΙ ΜΕΝΑ Η ..ΜΠΑΛΑ! ΜΟΥ ΕΚΟΨΕ ΤΗΝ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΡΩΤΗΣΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΓΙΑΤΙ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΟΤΙ ΤΟΝ ...ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΜΟΥ!!! ΤΟΝ ΛΥΠΑΜΑΙ ΑΛΛΑ ΕΧΩ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΦΟΒΑΜΑΙ ΚΑΙ ΛΙΓΟ! ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ 50ΑΡΗΣ ΚΑΙ ΕΡΓΕΝΗΣ! ΚΟΙΝΩΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΒΟΗΘΗΣΕΙ! ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ? ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΑΣΗ ΕΧΩ ΕΠΙΛΕΞΕΙ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ.

Α. Κοτανίδης – Αγαπητέ Πάνο ! Ο θυμός των ψυχωτικών ατόμων συνήθως εστιάζεται στα πλησιέστερα συγγενικά πρόσωπα .



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | >>