ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 160 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Ψυχώσεις


Dreamer    07/01/2013 14:00
Ευχαριστώ για τις μέχρι τώρα απαντήσεις σας, θα ήθελα να σας ρωτήσω κάτι τελευταίο και θα ξεκινήσω τις προσπάθειες. Αρχικά, έχω διαβάσει πως η σχιζοφρένεια έρχεται όταν ο εγκέφαλος συρρικνώνεται, ισχύει; Οι εμμονές μπορούν να συρρικνώσουν τον εγκέφαλο; Εν ολίγοις ο φόβος της τρέλας μπορεί να οδηγήσει σε τρέλα; Και τέλος, πότε μια σκέψη θεωρείται παρανοϊκή; Πριν μέρες πχ, ταξίδευα με το λεωφορείο και κάποια από πίσω ακούμπησε τα μαλλιά μου, στην αρχή σκέφτηκα μπορεί να είχα κανένα χνούδι, μετά μου ήρθε αστραπιαία η εικόνα από ένα ψυχολογικό θρίλερ που είχα δει, που προκειμένου να εξοντώσει ένας τον εχθρό του, τον είχε αγγίξει στα μαλλιά τοποθετώντας του ένα τζελ με μίνι κοριούς για να ξέρει τις κινήσεις του. Με αυτό το σενάριο και μεταφέροντας το στον εαυτό μου, σταμάτησα την σκέψη και ταράχτηκα, όχι επειδή πίστεψα ότι μπορεί να ισχύει κάτι τέτοιο σ\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\' εμένα, αλλά επειδή απλά και μόνο μου πέρασε απ\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\' το μυαλό και έκρινα πως είναι παρανοϊκό και παράλογο και σκέφτηκα πως ίσως σημαίνει ότι τρελάθηκα ή ότι μπορεί να το πιστέψω. Από την άλλη και το μυαλό είναι σαν ένα υπολογιστικό μηχάνημα με απεριόριστη μνήμη. Έχει μέσα τόσες εικόνες, εντυπώσεις, σκηνές και δεν μπορείς να προβλέψεις ποια θα έρθει πότε. Βέβαια, πρέπει να παραδεχτώ ότι σε παρόμοια κατάσταση στο παρελθόν, πιθανόν δεν θα μου ερχόταν αυτή η εικόνα γιατί δεν ήμουν υπό το καθεστώς του φόβου της τρέλας, ενώ τώρα που φοβάμαι, μοιάζει όλα γύρω μου και μέσα μου να έχουν να κάνουν με αυτό το θέμα αποκλειστικά. Η γνώμη σας;

Αγαπητή Dreamer, η συρρίκνωση του εγκεφάλου χαρακτηρίζει μόνο τη γεροντική άνοια ή κάποια οργανική πάθηση, συνοδευόμενη από την μηχανική πίεση του. Δεν έχουν βρεθεί στοιχεία οργανικών αλλοιώσεων στα άτομα που πάσχουν από σχιζοφρένια. Συνήθως η σκέψη θεωρείται παρανοϊκή εφόσον το άτομο είναι απόλυτα πεπεισμένο για την πραγματικότητα των ψευδαισθήσεών του. Στην περίπτωση του φόβου της «τρέλας», και να προσπαθήσει το άτομο να «τρελαθεί» δεν πρόκειται να το πετύχει. Η συγκεκριμένη φοβία, όπως μπορείς να το διαπιστώσεις και η ίδια διαβάζοντας τη στήλη «Πανικός», δεν διαφέρει σε τίποτα από τις υπόλοιπες περιπτώσεις των εμμονών, και είναι αντιπροσωπευτική για τη Διαταραχή Πανικού.



θοδωρος    27/12/2012 19:20
Γιατρέ γεια σας.Μπραβο για ότι κάνετε.Να ρωτήσω και εγώ παρακαλώ. Ο αδελφός μου 22 ετών είχε ένα ψυχωσικό επεισόδιο πριν 4 χρόνια περίπου.Λάμβανε αγωγή και ογιατρός ήταν ικανοποιημένος,πριν 6 μήνες και ενώ ή αγωγή είχε ελλατωθεί στο ελάχιστο έπαθε υποτροπή.Αυτό τι μπορεί να σημαίνει ότι κακώς έγινε η μείωση.ότι δεν πρέπει στο μέλλον να επιχερηθεί νέα μείωση ή ότι θα λαμβάνει αγωγή εφόρου ζωής αφού δεν μπορεί χωρίς φάρμακα.Ευχαριστώ,ευγνώμων.

Αγαπητέ Θόδωρε, η εμφάνιση της υποτροπής με την ελάττωση της αγωγής σημαίνει ότι οι αρχικές αιτίες που προκάλεσαν και συνεχίζουν να υποκινούν το πρόβλημα δεν έχουν αντιμετωπιστεί. Έχω επισημάνει αρκετές φορές ότι κανένα φάρμακο εκτός από αντιβιοτικά και αντιπαρασιτικά δεν επηρεάζουν τις αιτίες, διότι καμία λαμβανόμενη ουσία δεν μπορεί να αλλάξει τις συνθήκες καθημερινότητας, τις οποίες στην πλειοψηφία των περιπτώσεων δημιουργούμε οι ίδιοι και τις οποίες ακολουθούμε πιστά και αμετάκλητα οδηγούμενοι από τα κοινά πρότυπα που έχουμε υιοθετήσει κατά την ανατροφή μας. Το κάθε φάρμακο απλά μειώνει τις επιπτώσεις των δυσμενών καταστάσεων. Αν το παρουσιάσουμε απλουστευμένα, είναι τα παυσίπονα, τα οποία μας ανακουφίζουν. Εάν εγώ έχω πονοκέφαλο επειδή χτυπώ κάθε μέρα το κεφάλι μου, το παυσίπονο μπορεί να μείωση τον πόνο που αισθάνομαι, όμως δεν μπορεί να με κάνει να μην πονώ εφόσον συνεχίζω να χτυπώ το κεφάλι. Προφανώς η οριστική λύση θα έρθει όταν σταματήσω να χτυπώ το κεφάλι, και στην περίπτωση αυτή δε θα έχω ανάγκη να συνεχίζω την αγωγή ς.



ΜΑΡΚΕΛΛΑ    09/12/2012 19:19
Σας ευχαριστώ για την απάντησή σας. Ήταν μια σημαντική ερμηνεία για μένα.. Δηλ. τελικά υπάρχει κι η πραγματικότητα εκείνη που ο άνθρωπος δεν μπορεί να την αντέξει;.. Ισχύει δηλ. ότι οι αδύναμοι χαρακτήρες είναι περισσότερο επιρρεπείς στα ψυχικά νοσήματα; Κι αναρωτιέμαι τώρα, τί θα μπορούσε τότε να κάνει, για να καταφέρει να ισορροπήσει; Η μητέρα μου όταν ασθένησε ήταν 35 ετών. Απ\\\\\\\' ότι αναφέρετε, ίσως λοιπόν και θα μπορούσε να το είχε ξεπεράσει, επειδή δεν νόσησε και σε πολύ μικρή ηλικία; Και πάλι σας ευχαριστώ!

Αγαπητή ΜΑΡΚΕΛΛΑ, η κάθε προβληματικότητα δύναται να αντιμετωπιστεί οριστικά μόνο όταν το ίδιο το άτομο θα αποκτήσει αρκετά ισχυρά κίνητρα για τη διαφορετική από τη συνηθισμένη προσέγγιση του θέματος, θα αναζητήσει τους νέους τρόπους, αντί να βολεύεται με τους γνωστούς και θα καταβάλλει ανάλογες προσπάθειες για την υλοποίηση τους.



ΜΑΡΚΕΛΛΑ    08/12/2012 12:01
Χαίρετε γιατρέ! Καταφεύγω συχνά στα θέματα της ιστοσελίδας σας και βέβαια τις ερωτήσεις και τις απαντήσεις που δίνετε. Προέρχομαι από οικογένεια με σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα, η μητέρα μου υπέφερε από ψύχωση(σχιζοφρένεια) και ήθελα να σας ρωτήσω, επειδή διαβάζω πως αντιμετωπίζοντας τα αίτια των ψυχολογικών προβλημάτων, ουσιαστικά αντιμετωπίζεις το ίδιο το πρόβλημα, αν τελικά ακόμα και χωρίς ψυχοφάρμακα μπορεί κάποιος να συνεχίσει τη ζωή του, ή υπάρχουν και οι ψυχικές εκείνες παθήσεις, που δυστυχώς χρειάζεται να παίρνεις χαπάκια εφ\\\\\\\' όρου ζωής, ακόμα κι αν καταφύγεις και στην ψυχοθεραπεία. Θα μου πείτε τώρα, ότι οι περιπτώσεις εξατομικεύονται, αλλά θάθελα να γνωρίζω αν κάποιος, όσο σοβαρό ψυχολογικό πρόβλημα κι αν έχει, μπορεί ίσως από κάποια στιγμή και μετά να συνεχίσει και χωρίς φάρμακα, που λόγω παρενεργειών, αλλά και κόστους σήμερα τελικά είναι ασύμφορα! Μ\\\\\\\' άλλα λόγια μόνο με ψυχοθεραπεία μπορεί κάποιος, ν\\\\\\\' αποφύγει την όποια φαρμακευτική αγωγή? Σας ευχαριστώ πολύ και συγχαρητήρια για το έργο σας!

Αγαπητή ΜΑΡΚΕΛΛΑ, η ψύχωση είναι μια ακραία μορφή ψυχολογικής άμυνας, όταν το άτομο προσπαθεί να ξεφύγει από τις ψυχικές συγκρούσεις και ένταση μέσω του παραλογισμού και της προσφυγής στον κόσμο της φαντασίωσης, αντικαθιστώντας με αυτά την σκληρή για τις δυνατότητες του πραγματικότητα. Θεωρητικά υπάρχει ένα ενδεχόμενο αντιμετωπίσεις των αρχικών αιτιών της συγκρουσιακής κατάστασης. Ωστόσο οι πιθανότητες επιτυχίας είναι σχετικά μικρές, διότι στις περισσότερες περιπτώσεις το άτομο προσκολλά συναισθηματικά και λογικά σε πολύ μικρή παιδική ηλικία για να είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της εκλογίκευσης. Επομένως, σε όσο μεγαλύτερη ηλικία πρωτοεμφανίζεται η ψύχωση, τόσο θα αυξάνονται οι πιθανότητες διαφυγής από την αποκλειστική φαρμακευτική αντιμετώπιση της.



ΚΑΤΕΡΙΝΑ    14/11/2012 13:38
η μητερα μου πασχει απο ψυχωσικη συνδρομη,λαμβανει αγωγη σχεδον 25ετη. καθημερινα την αφηνω με την κορη μου προσχολικης ηλικιας καθως εργαζομαι. τι πιθανοτητες εχει η μικρη να εμφανισει προβληματα στο μελλον, δεδομενου οτι εγω και τα αδερφια μου δεν εχουμε επηρεαστει απ την ιατρικη κατασταση της μητερας μας.

Αγαπητή Κατερίνα, η ψύχωση αποτελείται από τη χρήση των αμυντικών μηχανισμών, βασισμένων στη διαστρέβλωση της αντίληψης, και μπορεί να μεταδοθεί στα παιδιά μόνο μέσω της αντιγραφής των λανθασμένων αντιλήψεων. Επομένως, εάν η ψυχική κατάσταση της μητέρας σου είναι ρυθμισμένη με φαρμακευτική αγωγή, τότε δεν υπάρχουν πιθανότητες αρνητικής επιρροής στην εγγονή, και τόσο περισσότερο που η διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού επηρεάζεται κυρίως από την αντιγραφή των αντιλήψεων και των σχημάτων συμπεριφοράς των γονιών του.



Angie    13/11/2012 15:05
Καλησπέρα σας! Θα ήθελα να σας ρωτήσω το εξής! Πρόσφατα έμαθα πως ο αδερφός μου απότο καλοκαίρι βλέπει οράματα, είτε είναι κάποιο πεθαμένο συγγενικό πρόσωπο, είτε είναι κάποιος άγιος, οι οποίοιμτου λένε διάφορα πράγματα να κάνει, όχι άσχημα μέχρι στιγμής τουλάχιστον. Οφείλω να σας πω ότι τα τελευταία 3 χρόνια περνάει μια ιδιαίτερα στρεσσογονα οικογενειακή κατάσταση λόγω επικείμενου διαζυγίου, με πολλά προβλήματα ειδικά όσο αναφορά στα δύο του παιδιά! Επίσης, θεωρεί ότι έχει χρέοςνα σώσει ψυχές και πιστεύει οτι στις 21.12.2012 θα γίνει κάτι πολύ κακό σε εκείνον προσωπικά. Παρόλα αυτά στην καθημερινή του ζωή, είναι συννενοήσιμος, γελαστός, κουβεντιάζει κανονικά, ασχολείται με τα παιδιά του, πηγαίνει στην δουλειά του, σε σημείο που αν δεν ξέρει καποιος αυτά που προανέφερα, δεν του πάει το μυαλό! Θα θεωρήσει κάποιος οτι περνάει τρομερό στρες και ίσως μια κατάθλιψη. Αυτό που θέλω να ρωτήσω είναι τί ακριβώς έχει, πώς μπορεί να πειστεί να δει έναν ψυχίατρο, αν χρήζει φαρμακευτικής αγωγής και αν μπορει να κάνει κακό στον εαυτό του ή και σε άλλους συμφωνα με το πιστεύω του για τις 21.12,2012. Επίσης, είναι κάτι που θεραπέυεται? πώς μπορεί να βοηθήσει το οικογενειακό του περιβάλλον? Ευχαριστώ πολύ

Αγαπητή Angie, οι οπτικές ψευδαισθήσεις συνήθως συνηγορούν υπέρ της Μανιακής φάσης της Διπολικής Διαταραχής, ενώ επί ακουστικών ψευδαισθήσεων και παρανοϊκού ιδεασμού πρόκειται για κάποια μορφή ψύχωσης. Ίσως μια προσεκτική προσέγγιση, με εστίαση της αναφοράς στην προβληματική πλευρά της διαταραγμένης σκέψης και αντίληψης μπορέσει να πείσει το άτομο για την ανάγκη λήψης εξειδικευμένης βοήθειας, αλλά, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, η κάθε κατάσταση αντιλαμβάνεται μέσω των έμπρακτων προβληματικών συνεπειών της. Οι εξωτερικές εκδηλώσεις και της Μανίας, και των ψυχώσεων αντιμετωπίζονται αρκετά αποτελεσματικά με σύγχρονα φάρμακα, τα οποία ωστόσο δεν μπορούν να επηρεάσουν τις αιτίες, που, κατά κανόνα, οφείλονται στην άκρως δυσάρεστη και επώδυνη πραγματικότητα, την οποία βιώνει το άτομο, και την οποία προσπαθεί να αποφύγει, ασυνείδητα ενεργοποιώντας τους ακραίους αμυντικούς μηχανισμούς, και στο σημείο αυτό απαιτείται η ψυχολογική παρέμβαση. Όσον αφόρα τη στάση του οικογενειακού περιβάλλοντος, όσο πιο ανεκτική και λιγότερο προβληματισμένη θα είναι αυτή, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες της ομαλής εξέλιξης της κατάστασης.



ΑΙΒΑΛΙΩΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ    00/00/0000 00:00
Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΜΟΥ ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΣΧΕΙ ΑΠΟ ΜΑΝΙΑ ΚΑΤΑΔΙΩΞΗΣ. ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΝΤΟΝΑ ΜΕ ΒΡΙΣΙΕΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΠΩΣ ΤΟΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ. ΕΧΕΙ ΣΤΡΑΦΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΕΜΕΝΑ. ΕΧΩ ΑΣΧΟΛΗΘΕΙ ΕΚΤΕΝΩΣ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΚΑΙ ΓΝΩΡΙΖΩ ΑΡΚΕΤΑ. ΔΕΔΟΜΕΝΟΥ ΟΤΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΑΤΟΜΑ, ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΟΥΝ ΓΙΑΤΡΟ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΟΡΕΣ, ΤΙ ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ; ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΩ ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ ΤΟΝ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟ ΕΓΚΛΕΙΣΜΟ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΩ ΠΟΤΕ, ΑΛΛΩΣΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΤΡΙΤΟΥΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ.

Αγαπητέ Ιωάννη, όλα τα ζωντανά πλάσματα της γης αντιλαμβάνονται την προβληματικότητα των καταστάσεων μόνο από τις δυσάρεστες και επώδυνες συνέπειες. Εάν δηλαδή οι συνέπειες δεν είναι αρκετά επώδυνες, δεν προκύπτουν οι προϋποθέσεις σε μορφή των ισχυρών κινήτρων για την προσπάθεια κατανόησης και αποδοχής.



Τζένη    00/00/0000 00:00
Γιατρέ καλησπέρα.Η (εν διαστάσει)γυναίκα του αδελφού μου εδώ και μια 10ετία παρουσίασε συμπτώματα μανίας καταδίωξης(νομίζει ότι την παρακολουθούν,\\\\\\\'οτι θέλει κάποιος να της κάνει κακό,δεν σηκώνει τηλέφωνα,δεν ανοίγει πόρτες και δεν βγαίνει καθόλου έξω).Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι δεν παραδέχεται την ασθένεια της και βάζει σε ψυχολογικές δοκιμασίες τον ανηψιό και τον αδελφό μου (ο τελευταίος έφυγε πριν ένα χρόνο από το σπίτι επειδή η ίδια θεωρούσε ότι θα της κάνει κακό)Ο ψυχίατρος που συμβουλευτήκαμε και με βάσει τις περιγραφές μας θεωρεί ότι είναι αρκετά σοβαρή η κατάστασή της και θα πρέπει να την εξετάσει για να λάβει φαρμακευτική αγωγή.Δυστυχώς,δεν πείθεται με τίποτα,δεν εμπιστεύεται κανέναν.Σε τρεις μήνες ο ανηψιός μου θα φύγει για σπουδές στο εξωτερικό και η ίδια θα μείνει μόνη της.Δεδομένου ότι στο παρελθον την προλάβαμε στο παραπέντε(αιματοκρίτης 8)από ένα γυναικολογικό πρόβλημα που ως συνήθως δεν είχε αναφέρει ,θεωρούμε ότι ίσως κινδυνέψει και η ζωή της αν μείνει μόνη της.Θα ήθελα λοιπόν να σας ρωτήσω το εξής:Εφόσον είναι αδύνατο να πειστει να δει γιατρό,και δεδομένου ότι αυτό πρέπει οπωσδήποτε να γίνει ,τι μπορούμε να κάνουμε εμεις?Εχετε να μας προτείνετε κάποιο τρόπο? Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων

Αγαπητή Τζένη, συνήθως όταν ένα άτομο δεν αποδέχεται το πρόβλημα του και υπάρχει ενδεχόμενο κινδύνου για τον εαυτό του ή για τους τρίτους, ακολουθείται η πρακτική της ακούσιας νοσηλείας κατόπιν σχετικής εισαγγελικής εντολής.



Κατερίνα    07/10/2012 11:58
κύριε Κοτανίδη, έχω επικοινωνήσει κι άλλη φορά μαζί σας για την περίπτωση της αδελφής μου, η οποία έχει πάθει το τρίτο κατά σειρά ψυχωσικό επεισόδιο. Το πρώτο σε ηλικία 22, το δεύτερο στα 35 και το τρίτο τώτα στα 40. την προηγούμενη φορά είχε διακόψει μόνη της τη θεραπεία. Αυτή τη φορά έγινε ακούσια νοσηλεία. Είχε πάρα πολλές παραληρηματικές ιδέες, οι οποίες έχουν υποχωρήσει κατά 90%. Τώρα μετά από δυο μήνες(την παρακολουθεί ο γιατρός του νοσοκομείου)), νιώθει έναν απροσδιόριστο φόβο, φοβάται το νερό γιατί νιώθει ότι πνίγεται και δεν κάνει συχνά μπάνιο, και έχει συνεχώς επιθυμία να πηγασίνει στη γειτονιά ή βόλτα μόνη της με αποτέλεσμα να γίνεται φορτική στους άλλους. Ζει με τους γονςείς μου στο χωριό. Η μητέρα μου νιώθει ότι ταπεινώνεται στους γείτονες και γίνμεται ανεπιθύμητη. Δεν αντέχει αυτή την κατάσταση. Ξέχασα να σας πω ότιέχει διάφορα τικ κυριως στα πόδια, και ένα τρομαγμένο βλέμμα. παόρνει το ZOLIX των 20. Ο γιατρός είπε ότι ο απροσδιόριστος φόβος είναι υπολειμματικό στοιχείο της ασθένειας. Τα υπόλοιπα τι είναι; Όταν έπαιρνε πριν πέντε χρόνια το ΖΥPREXA είχε τα ίδια συμπτώματα και όταν τα σταμάτησε μόνη της ήταν πολύ καλά(για κάποιο χρόνικό διάστημα). Κατά τη γνώμη σας τι από όλα αυτά είναι παρενέργεια του φαρμάκου και τη υπολεομματικό στοιχείο της ασθένειας. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων. Συγγνώμη αν σας κούρασα.

Αγαπητή Κατερίνα, τα πρακτικά ζητήματα των κλινικών περιπτώσεων δεν μπορούν να λυθούν μέσω της διαδικτυακής επικοινωνίας, διότι τα συμπεράσματα θα δομούνται πάνω στις υποθέσεις εκεί, όπου απαιτείται όσο είναι δυνατόν περισσότερη αντικειμενικότητα.



athena    18/09/2012 18:06
γεια σας!διαβαζα καπου οτι οι φωνες που ακουνε καποιοι ασθενεισ με σχχιζοφρενεια η ψυχωση μπορει να μην προερχονται απο εχω αλλα να ωιωνονται μεσα στο κεφαλι τουσ με μορφη σκεψεων χωρισ ηχο δηλαδη ..και η αληθεια ειναι πωσ και γω κατα τη διαρκεια της ημερας βιωνς τετοιες σκεψεις και τισ χαρακτηριζω ως \\\\\\\"σκορπιες\\\\\\\"μπορει δηλαδη να μου ερθ8ε μια λεξη στο μυαλο μου που εκεινη τη στιγμη δεν ειναι προιον δικης μου σκεψης...καπως ετσι μπορω να το περιγραψω καλυτερα..αυτο που σας περιγραφω τωρα το βιωνω πιο εντονα λιγο πριν κοιμηθω..εκει σε μια κατασταση πληρης χαλαρωσης μου ερχονται σκορπια πραγματα στο μυαλο που δεν μπορω να ελεγχω πληρως και ακουω ακομη και διαλογουσ ..καπου διαβασα επεισης οτι αυτο ειναι κοινο συμπτωμα σε ανθρωπους λιγο πριν κοιμηθουν!ποια ειναι η γνςμη σας γι αυτα?ευχαριστω!

Αγαπητή Αθηνά, διάφορες, σκόρπιες σκέψεις που καταλαμβάνουν τον εγκέφαλο δεν είναι σύμπτωμα, διότι η έννοια αυτή συνδέεται με την παθογένεια. Οι σκέψεις και οι εικόνες αυτές είναι αποτέλεσμα των φυσιολογικών διεργασιών του εγκεφάλου,και αποτελούν την πρώτη φάση του ελαφρύ ύπνου, η οποία με έναν τρόπο θα μπορούσε να παρομοιαστεί με τις REM φάσεις του βαθύ ύπνου, όταν βλέπουμε όνειρα βλ. «Η σημασία του ύπνου» http://www.facebook.com/groups/145409452231852/



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | >>