ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 173 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Ψυχώσεις


ΕΛΕΝΗ    10/07/2013 23:38
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΓΙΑΤΡΕ Ο Ι=ΑΔΕΛΦΟΣ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΨΥΧΩΣΗ ΚΑΙ ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΑΓΩΓΗ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΖΕΙ ΚΑΙ ΣΠΟΥΔΑΖΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΕΧΕΙ ΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑΚΤΙΚΟΣ ΣΤΗ ΛΗΨΗ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ ΞΕΧΝΑΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ Η ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΠΟΣΟ ΕΠΙΚΥΝΔΥΝΟ ΕΙΝΑΙ ΓΙ ΑΥΤΟ Η ΤΡΕΙΣ Ή ΚΑΙ ΤΕΣΣΕΡΙΑ ΜΕΡΕΣ ΧΩΡΙΣ ΑΓΩΓΗ ΓΙΑ ΤΥΧΟΝ ΥΠΟΤΡΟΠΗ ΑΝΗΣΥΧΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΚΑΙ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ ΤΙ ΝΑ ΤΟΥ ΠΟΥΜΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Αγαπητή Ελένη, η βάση της επιτυχίας της κάθε αγωγής έγκειται στην ενεργή συμμετοχή του ίδιου του ατόμου, ή μάλλον, στη δική του πρωτοβουλία στην προσπάθεια αντιμετώπισης του προβλήματος. Ο καθένας από εμάς έχει την τάση να αξιολογεί κάποιο πρόβλημα μόνο όταν οι επιπτώσεις του είναι αρκετά αισθητές ή και επώδυνες, και μάλιστα, σε αρκετές περιπτώσεις είναι αναγκαίο να φτάσουμε στον πάτο, για να κινητοποιηθούμε. Εάν λοιπόν, υπάρχουν τρίτα άτομα, που μας «προστατεύουν» και συνεχώς παρεμβαίνουν στην πραγματικότητά μας στοχεύοντας να μας προφυλάξουν από τυχόν προβλήματα, προφανώς, οι πιθανότητες να αποκτήσουμε οι ίδιοι τα κίνητρα για τη φροντίδα του εαυτού μας μειώνονται αισθητά, καθώς η κατάσταση ενδέχεται ποτέ να μη φτάσει στο απροχώρητο, διατηρούμενη σε σχετικά ανεκτό επίπεδο χάρη στις προσπάθειές τους. Επίσης είναι αναγκαίο, να αποδεχθούμε ότι ο κάθε ενήλικας έχει την υποχρέωση της φροντίδας του εαυτού. Συνεπώς, όσο εμείς ανησυχούμε για αυτόν, και προσπαθούμε να τον καθοδηγήσουμε με έναν ή άλλον τρόπο, τόσο μειώνουμε τη δική του πρωτοβουλία, τόσο τον βοηθάμε να παραμένει παγιδευμένος στην παιδικότητα, και τόσο, στην ουσία, του αφαιρούμε τις πιθανότητες της μελλοντικής ικανοποίησης με την καθημερινότητά του, καθώς δε μαθαίνει να τη διαμορφώνει σύμφωνα με προσωπικές του ανάγκες.



ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ    27/05/2013 18:52
Γιατρε τα σέβη μου.Παρακαλώ μπορείτε να μου πειτε τι ειναι οι ιδεες συσχέτισης.Η κόρη μου έχει ψυχωση (ψυχωσικό σύνδρομο μας είπαν) λαμβάνει αγωγή κατα καιρούς μου ρωταει το εξής, αν διαβάσει κάτι σχετικό με το επίθετό μας,ρωτάει αν έχουμε καμμία σχεση οικογειακή αν διαβασει κάτι απο την ιστορία ρωτάει αν είχαμε αντίστοιχο στην οικογένειά μας οχι σε παραλογα πράγματα, αλλά λόγω της έλλειψης ψυχραιμίας από μέρους μας φοβόμαστε μήπως είναι σημάδια κάποιας υποτροπής.(Σας αναφέρνω συγκεκριμένα τα παραδείγματα για να αντιληφθειτε το μεγεθοσ και πως θα τα αξιολογογούσατε.Ασχολείται μετην πολιτική είναι κομματικο μέλος νεολαίας και με ρώτησε αν στην οικογένεια μας είχαμε καποιο μέλος ή αν ασχολιούταν καποιος πολιτικάμ, αλλη φορά εβαλε στο google μου είπε το επίθετο μας και βγήκε αντίστοιχο κάποιο ενος Μακεδομάχου ( όντως)και αν είχαμε καποια σχεση.Είανι ψυχαναγκασμοί αυτές οι ιδεες της ? ευχαριστω. θα είμαι ευγνωνωβ αν μου απαντούσατε.

Αγαπητέ Κωνσταντίνε, οι ιδέες συσχέτισης συνήθως αφορούν στην πεποίθηση του ατόμου ότι τα λόγια η οι σκέψεις του αναμεταδίδονται από το ραδιόφωνο, την τηλεόραση, από άλλους. Ότι οι άλλοι μιλούν για εκείνον, τον σχολιάζουν (κατά κύριο λόγο αρνητικά), συνωμοτούν εις βάρος του και γενικά ασχολούνται μαζί του. Δεν αποκλείεται το φαινόμενο αυτό να προέρχονται από τη διαστρέβλωση της υπερβολικής ανάγκης για προσοχή, η οποία αντιλαμβάνεται ως ελλιπής. Όσον αφορά τα συμπεράσματα για τη συγκεκριμένη συμπεριφορά, αυτά δε μπορούν να τεκμηριωθούν μέσω των γραπτών μηνυμάτων και προαπαιτούν την άμεση επαφή, όπως και κάθε άλλη εξέταση οποιασδήποτε ειδικότητας.



Ιωάννα    21/04/2013 15:39
Αγαπητέ γιατρέ γεια σας! Μια δεν είναι η βασική διαφορά μεταξύ σχιζοφρενή - μη σχιζοφρενή; Η επαφή με την πραγματικότητα; Δηλαδή όλοι δεν φανταζόμαστε διάφορα και δεν κάνουμε σενάρια; Απλά αναγνωρίζουμε ότι είναι μόνο φαντασία και επιστρέφουμε στην πραγματικότητα καθόλα λειτουργικοί. Κυρίως την γνώμη σας θα ήθελα να ξέρω. Το ότι π.χ εγώ μπορεί μέσα στην μέρα που και που να ξεφεύγω και το μυαλό μου να πλάθει διάφορα σενάρια, απ\\\\\\\' το τι θα κάνω το απόγευμα μετά τον καφέ μέχρι το πως θα είμαι στο μέλλον σαν μητέρα, ή πως θα ασκώ το επάγγελμά μου ή και πιο ακραία, όπως το ότι πρωταγωνιστώ σε επικίνδυνες αποστολές ή μπαίνω στη θέση διάφορων ειδήσεων/ηρώων ταινιών, κλπ, με κάνει αυτό μη φυσιολογική; Αλλιώς γιατί να έχουμε την φαντασία αν δεν είναι σωστό και καλό να την αξιοποιούμε; Απλά υποθέτω ότι εφόσον αναγνωρίζω ότι πρόκειται μόνο για φαντασία, δεν γίνεται πραγματικότητά μου αλλά καλύπτει ένα πολύ μικρό μέρος της μέρας και αφού είμαι λειτουργική για τον εαυτό μου και τους γύρω μου, τότε δεν έχω κάποιο παθολογικό θέμα, έτσι δεν είναι; Επίσης πιστεύω ότι δέχεστε πως η φαντασία δεν έχει όρια (αυτό μας αποδεικνύει άλλωστε η επιστημονική φαντασία σε ταινίες/βιβλία) επομένως καμία σκέψη από μόνη της δεν είναι αφύσικη/\\\\\\\"αρρωστημένη\\\\\\\" αλλά αυτό έχει να κάνει μάλλον με την πρόσληψη της σκέψης απ\\\\\\\' το άτομο, το πως δηλαδή την εκλαμβάνει/ερμηνεύει. Τέλος, θεωρείτε ότι ένα άτομο που έχει πιο ανεπτυγμένη την φαντασία, κινδυνεύει περισσότερο από ψύχωση; ευχαριστώ!

Αγαπητή Ιωάννα, η διάφορα ενός ψυχωτικού βασίζεται στην ακράδαντη πίστη στις ψευδαισθήσεις του και είναι αποτέλεσμα της ψυχολογικής άμυνας του εγκεφάλου έναντι των ακραίων τραυματικών καταστάσεων και ψυχικών συγκρούσεων. ////////// Ο διαχωρισμός του φυσιολογικού από το παθολογικό είναι αρκετά σχετικός και αυθαίρετος, ειδικά όσον αφορά τις ψυχικές εκδηλώσεις. Αλλά ακόμα και στην περίπτωση των σωματικών προβλημάτων, ο πόνος, για παράδειγμα, είναι η φυσιολογική προειδοποίηση του οργανισμού για το τραυματισμό των ιστών. Ο πυρετός αποτελεί την προσπάθεια του οργανισμού να καταπολεμήσει τη λοίμωξη, καθώς με την αύξηση της θερμοκρασίας δημιουργούνται δυσμενείς συνθήκες για την επιβίωση των βλαβερών μικροοργανισμών. Η ένταση που συνοδεύει το άγχος, οφείλεται και πάλι στη λειτουργία των προσαρμοστικών μηχανισμών. Διότι το άγχος είναι η μη λειτουργική παραλλαγή του φόβου, ο οποίος καλείται να συνεισφέρει στην αντιμετωπίζει των πραγματικών κινδύνων με εγρήγορση των βασικών συστημάτων του οργανισμού. ///////////Συνήθως οι ανεπτυγμένη φαντασία αντιστοιχεί στο μεγαλύτερο επίπεδο σκεπτικής ικανότητας και στην αντίστοιχη γενική μόρφωση. Παράλληλα, τα στατιστικά δεδομένα με σαφήνεια αποδεικνύουν ότι τα άτομα με καλύτερη μόρφωση και ανεπτυγμένη φαντασία περισσότερο κλίνουν προς την εμφάνιση των «νευρώσεων» (σύμφωνα με την παλιά ταξινόμηση). Ενώ τα άτομα χαμηλότερης μόρφωσης και σκεπτικού επιπέδου, στο οποίο έγκειται και η ικανότητα φαντασίας, παρουσιάζουν συχνότερα τις ψυχωτικές εκδηλώσεις.



Νώρα    12/04/2013 23:19
Η μητέρα μου πάσχει από παρανοϊκή διαταραχή και έχει όλα τα χαρακτηριστικά. Τον τελευταίο καιρό άλλαξε νούμερο κινητού γιατί νομίζει ότι την παρακολουθούν και μοίρασε ότι πράγματα αξίας είχε για να μην της κάνουν κακό( αυτοί που την παρακολουθούν). Μένει μόνη της καθώς έχω οικογένεια σε άλλη πόλη. Έχουμε πάει σε γιατρό και αρνιέται τη θεραπεία, παραδέχεται ότι έχει πρόβλημα και λέει ότι το παλεύει μόνη της. Εγώ της μιλάω, της εξηγώ ότι δεν την παρακολουθεί κανένας και ότι τα μηχανάκια που ακούει δεν υπάρχουν. Μπορεί να τα καταφέρει χωρίς φάρμακα? λέει οι το παλεύει.... επίσης μπορεί να κοιμηθεί τα βράδια.

Αγαπητή Νόρα, η ανάμειξη στην ατομική πορεία και στις προσωπικές επιλογές είναι ένα λεπτό ζήτημα. Συνήθως, το σύστημα των υπαρχόντων κοινωνικών αξιών επιβάλλει ρητά την παρέμβαση στην προσωπική πορεία, όταν αυτή κρίνεται ως προβληματική από άλλους. Ωστόσο η αποτελεσματικότητα μιας τέτοιας τακτικής είναι αμφίβολα, καθώς το «καλό» και το «κακό» είναι αρκετά σχετικές έννοιες, και η κάθε περίπτωση απαιτεί την εξατομικευμένη προσέγγιση



ΓΙΩΡΓΟΣ    05/04/2013 23:35
Καλησπερα γιατρε εδω και ενα χρονο εχω προβλημα με τον αδερφο μου εκανε χριση χασιση και κατι χαπια που δεν τα γνωριζω και του εχουν δημιουργησει ψυχολογικα προβληματα ειναι 18 χρονων τον πηγαμε σε ψυχιατρικη κλινικη στο συσμανογλειο για περιπου δυο μηνες και του ειπανε οτι εχει ψυχιακη διαταραχη μανιακης και του γραψανε τα φαρμακα onzapine aloperidin και akinito καπος ετσι και τα παιρνει 8 μηνες περιπου αλλα το μεγαλητερο προβλημα ειναι οτι αυτος δεν καταλαβαινει οτι εχει ψυχολογικο προβλημα νομιζει οτι ειναι μια χαρα βαριεται για τα παντα δεν θελει να κανει τιποτα αλλο απο το να ακουει σινεχεια μουσικη αλλα η μουσικη δεν τον βοηθαει τον κανει χειροτερα..οι γιατροι ειπανε οτι μπορει να ειναι και κληρονιμικο υπαρχει καποιος αλλος τροπος για να γινει καλα? πειτε μου σας παρακαλω περιμενω την απαντηση σας ευχαριστω!!

Αγαπητέ Γιώργο, δυστυχώς εάν κάποιος δεν αντιληφθεί την προβληματικότητα της κατάστασής του και δεν καταβάλλει ο ίδιος τις αναγκαίες προσπάθειες, είναι εξαιρετικά αμφίβολη η διαχρονική αντιμετώπιση της κατάστασής του. Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφερθεί ότι σε αρκετές περιπτώσεις το οικογενειακό περιβάλλον άμεσα ή έμμεσα επηρεάζει όσο τις αιτίες τόσο και την εξέλιξη της κατάστασης με διάφορες υπερβολές, χαρακτηριστικές για τη λειτουργία των περισσότερων ανθρώπων.



ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ    04/04/2013 23:31
Γεια σας, μπορείται να μου πειτε την διαφορα μεταξυ διπολικη διαταραχη με ψυχωσικα συμπτώματα και σχιζοφρένεια.Υπάρχει περιπτωση κάποιος που έχει ψυχωσικα συμπτώματα (ακουστικες ψευδαισθησεις,παραλητικες ιδεες κτλ) 30 χρονια (συνέχεια χωρις διακοπή) να έχει διπολική διαταραχή με ψυχωσικά συπτώματα? Γιατι στο στο ιντερνετ διάβασα οτι ψυχωσικά συπτώματα οι διπολικοι παρουσιάζουν μονο κατα την διαρκεαι ενος μανιακου ή καταθλιπτικου επεισοδίου και οτι εαν κάποιος έχει τα ψυχωσικα συπτωματα συνεχεια τοτε έχει σχιζοφρένεια και οχι διπολικη διαταραχή με ψυχωσικα συμπτώματα. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΑΣ

Αγαπητή Ελευθερία, η πληροφορίες που αναζητάς βρίσκονται εδώ http://www.psychologia.gr/disorders/mood%20disorders.htm και εδώ http://www.psychologia.gr/disorders/schizophrenia.htm



GERASIMOS     03/04/2013 18:21
ΜΟΥ ΕΒΓΑΛΑΝ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΤΟ ΑΧΕΠΑ ΣΧΟΙΖΟΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΕΔΩ ΚΑΙ 5 ΜΗΝΕΣ ΕΙΜΑΙ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ Η ΑΓΩΓΗ ΠΟΥ ΛΑΜΒΑΝΩ ΕΙΝΑΙ Η ΕΞΗΣ 1500MG DEPAKIN 20MG ALOPERIDIN 3 MG AKINETON KAI 30 MG ABILIFY EXΩ ΣΧΕΔΙΑ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΑΤΑΤΑΓΩ ΣΤΙΣ ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΑΝ ΚΟΨΩ ΤΗΝ ΑΓΩΓΗ ΠΟΣΟ ΕΥΑΛΩΤΟΣ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟ ΟΤΙ ΘΑ ΕΧΩ ΥΠΟΤΡΟΠΗ?ΕΧΩ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΤΡΕΛΕΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟ ΝΟΕΜΒΡΙΟ ΜΠΗΚΑ ΜΕΣΑ ΓΙΑ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ ΣΤΟ ΠΡΩΘΗΠΟΥΡΓΟ ΚΑΤΙΔΙΑΝ ΑΛΛΑ ΜΑΤΑΙΑ

Αγαπητέ Γεράσιμε, οι ιδέες μεγαλείου συνήθως καλούνται να καλύψουν την έντονη μειονεξία. Δηλαδή όταν ένα άτομο έντονα αμφιβάλλει την αξία του, η οποία κοινώς επιβεβαιώνεται από την ευρύτερη αναγνώριση, αισθάνεται την ανάγκη μέσω των ξεχωριστών και μοναδικών επιτευγμάτων (στα οποία μπορεί να συμπεριληφθεί και η κατάταξη στο ελίτ των ειδικών δυνάμεων) να την εισπράξει. Η δύναμη μιας τέτοιας ανάγκης είναι τόσο μεγάλη ώστε ωθεί το άτομο στις ιδέες που δε συμβαδίζουν με την πραγματικότητα του και στην εκπόνηση των φανταστικών σχεδίων. Η φάση αυτή χαρακτηρίζεται ως μανία, όταν το άτομο είναι πεπεισμένο ότι μπορεί να πετύχει τους στόχους του και αισθάνεται υπερήφανο. ///////Όταν για κάποιους λόγους (π.χ. φαρμακευτική αγωγή) γίνεται αντιληπτό ότι οι ιδέες και τα σχέδια δε μπορούν να πραγματοποιηθούν, τότε η υπερηφάνεια αντικαθίσταται από τη ντροπή, και το άτομο βυθίζεται στην συνηθισμένη μειονεξία, απογοήτευση και απελπισία, οι οποίες εκφράζονται με την έκπτωση της διάθεσης, και ονομάζονται κατάθλιψη. /////////////Προφανώς, για να επιτευχθεί η οριστική αντιμετώπιση του προβλήματος είναι αναγκαίο να εξαλειφθούν οι αρχικές αιτίες που αφορούν στη μειονεξία. Εφόσον εκλείψουν αυτές, δε θα προκύπτει και ανάγκη προσφυγής στις ιδέες μεγαλείου, καθώς το άτομο δε θα αμφισβητεί την αξία του και δε θα αναζητά τους τρόπους της δημόσιας αναγνώρισής της.



Καίτη    18/03/2013 22:42
Καλησπέρα. Ο φίλος είναι 33 χρονών και μέχρι στιγμής είχε 3 ψυχωτικά επεισόδια, με το πρώτο να ξεκινάει στα 22.Τώρα έφτασε πάλι σε ένα σημείο,όπου σταμάτησε σταδιακά την αγωγή του,και ειναι πολυ καλά,έχει την δουλειά του και ειναι σαν να μην συνέβη ποτέ.Αλλά εγω έχω πολύ μεγάλο φόβο πως θα ξανασυμβεί.Τον αγαπάω πολυ και θέλω να είμαι δίπλα του πάντα,αλλά αυτός ο φόβος με έχει στοιχειώσει.Αναρωτιέμαι αν μπορώ να κάνω κάτι, αν υπάρχει κάποιος τρόπος να το προλάβουμε, ή να το αντιμετωπίσουμε..Ευχαριστώ.

Αγαπητή Καίτη, ο μοναδικός τρόπος ουσιαστικής πρόληψης των ενδεχόμενων υποτροπών είναι η διασφάλιση των ομαλών συνθηκών διαβίωσης, διότι η ψύχωση είναι μια ακραία μορφή ψυχολογικής άμυνας, βασισμένης στη διαστρέβλωση της πραγματικότητα με στόχο την αποφυγή της. Εάν λοιπόν εξασφαλιστεί η ομαλή καθημερινότητα και το συγκεκριμένο άτομο δεν αντιμετωπίσει δυσμενείς συνθήκες, οι οποίες στο παρελθόν το εξανάγκασαν στη χρήση αυτής της μορφής άμυνας, τότε προκύπτει αρκετό ενδεχόμενο να αποφευχθούν τα ψυχωτικά επεισόδια στο εξής. Ακόμα πιο αποτελεσματική λύση προκύπτει όταν το άτομο ωριμάσει και αλλάξει τις αντιλήψεις του, καθώς στην περίπτωση αυτή θα είναι σε θέση να αντιμετωπίζει τις προκλήσεις της καθημερινότητας χωρίς να προβαίνει στη χρήση των ψυχολογικών αμυντικών μηχανισμών.



Μαρία     18/03/2013 11:20
Θα ήθελα τη γνώμη σας, ο άντρας μου παρουσίασε οξύ ψυχωσικο επεισόδιο (διπολικη διαταραχη με ψυχωσικό επεισοδιο) και τον πήγα για εξέταση με εισαγγελικη παρεμβαση διότι μετα απο αυτο αρνούνταν να αντιληφθεί αυτο που εκανε (έλεγε πως ειναι ο γιος του δια και εχει μια αποστολή που μπορει να του πάρει ακομα και 20χρ για να την φέρει είς πέρας, μπηκε στο δωματιο του παιδιου μασ με μαχαιρια ψαχνωντασ κατι προκειμενου να εκτελεσει μια εντολη οπωσ ειπε μετεπειτα και ολα αυτα για να μη μακρυγορώ συνεβησαν ενω κοιμομασταν) αυτη τη στιγμη νοσηλεύεται ομως εγω ενω θέλω να του σταθώ δεν θέλω με τίποτα να ρισκάρω το να επιστρέψει σπίτι διότι φοβαμαι για την ασφάλεια τη δική μου και του παιδιού μου. Κατα ποσον μπορούμε να γνωρίζουμε αν υπαρχει μετέπειτα κίνδυνος ;

Αγαπητή Μαρία, η δυνατότητες των προβλέψεων σε τέτοιες περιπτώσεις είναι αρκετά σχετικές, διότι ο βαθμός της επικινδυνότητας ενός ψυχωτικού εξαρτάται από την πορεία των ιδεών του και από το κατά πόσο ο ίδιος αντιλαμβάνεται και αποδέχεται όσο τη σοβαρότητα της κατάστασής του, τόσο και την ανάγκη αντιμετώπισής της. Επομένως για να εκτιμηθούν κάποιες πιθανότητες είναι αναγκαίο να υπάρχουν απτά στοιχεία της πορείας της ψυχικής κατάστασης καθώς και ο βαθμός συνειδητοποίησης της από τον ίδιο.



Κώστας    20/02/2013 08:59
Γιατρέ ευχαριστώ για την απάντησή σας, πιστεύω όμως ότι δεν απαντήθηκε ένα μέρος της ερώτησης. Όπως αντιλαμβάνεστε, όταν οι γιατροί μου συστήνουν ότι η φαρμεκευτική είναι απαραίτητη για το γιο μου και εκείνος αρνείται να πάρει φάρμακα, οι επιλογές που μου απομένουν είναι τρεις: 1. Είτε να κλειστεί σε ίδρυμα με δικαστικό διάταγμα και να παίρνει φάρμακα διά της βίας 2. Είτε να παίρνει φάρμακα εν αγνοία του 3. Είτε να μην παίρνει φάρμακα καθόλου και να έχει μόνο τη ψυχολογική συμπαράσταση της οικογένειας του. Εσείς ποια νομίζετε ότι είναι η καλύτερη επιλογή; Επίσης με ανησυχεί τι θα κάνει ο γιος μου όταν εγώ φύγω από τη ζωή. Η νομοθεσία προβλέπει να δίνεται κόποιο επίδομα σε τέτοια άτομα; Σας ευχαριστώ.

Αγαπητέ Κώστα, ο όρος «εγκλεισμός» είτε είναι ξεπερασμένος, είτε χρησιμοποιείται λανθασμένα. Η σύγχρονη ψυχιατρική στοχεύει περισσότερο στην αντιμετώπιση των οξέων συμπτωμάτων κατά τη βραχύχρονη νοσηλεία, και έπειτα στην επανένταξη του ατόμου στις κοινωνικές δραστηριότητες και στο κοινωνικό σύνολο. Ενώ επί του εγκλεισμού πρόκειται για τα άτομα με ψυχικές διαταραχές που έχουν διαπράξει κάποιο έγκλημα (συνήθως φόνο), και η πολιτεία αποφασίζει την απομόνωση τους σε ειδικά ψυχιατρικά ιδρύματα, ώστε να αποφευχθεί η φυλάκιση τους και να πραγματοποιηθεί η προσπάθεια θεραπευτικής αντιμετώπισης, τα αποτελέσματα της οποίας διαπιστώνονται με το χρόνο. Διαφορετικά πρόκειται για ακούσια εξέταση και επακόλουθα βραχύχρονη νοσηλεία (εφόσον διαπιστωθεί ότι υπάρχουν ενδείξεις), κατά την οποία πραγματοποιούνται προσπάθειες αντίληψης από το άτομο της προβληματικότητας της κατάστασής του. Φυσικά, η ακούσια προσαγωγή για εξέταση δεν είναι ό,τι πιο ευχάριστο για το άτομο, και για αυτό αποτελεί την αναγκαία λύση όταν όλοι υπόλοιποι τρόποι έχουν εξαντληθεί και αποτύχει.



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | >>