ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 191 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Ψυχώσεις


Ioli    01/11/2014 22:31
Γεια σας, Θα ήθελα πολύ τη βοήθεια σας καθώς βρίσκομαι σε μια παράνοια. Όλα άρχισαν 1μιση μήνα περίπου πριν. Είμαι φοιτήτρια και σπουδαζω Αθήνα. Λίγο πριν πάω Αθήνα για την εξεταστική μου άρχισα να έχω έντονο άγχος και ταχυπαλμια. Αυτό όσο περνούσε ο καιρός έπαιρνε διάφορες μορφές. Κρίσεις πανικού, αρνητικές σκέψεις, φόβος μήπως κάνω κακό σ\\\\\\\' εμένα ή στην οικογένεια μου. Αυτά εξακολουθουσαν να υπάρχουν και οταν πήγα Αθήνα με επιπλέον σκέψεις ως προς τη σεξουαλικοτητα μου, τα ενδιαφέροντα μου. Αυτόν τον καιρό έχοντας διαβάσει για τα χαρακηριστικα της ψυχωσης, επηρεάστηκαν και άρχισα να φαντάζομαι ότι σε ένα συγκεκιμενο σημείο με παρακολουθούν με κάμερα. Το ξέρω ότι είναι παρανοικη σκέψη αλλά δεν μπορώ να ξεκολλησω από αυτήν. Σκέφτομαι μήπως ενταθεί περισσότερο, με φαντάζομαι να φτάνω στην απελπισία και φοβάμαι μην πάρει αυτή η κατάσταση και άλλες μορφές με τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά της ψυχωσης. Ενώ στην αρχή κλογικευα ό, τι σκεφτομουνι και να μην τα πιστεύω ακράδαντα, πλέον νιώθω ότι έχω παραδοθεί και ότι θα φτάσω σε σημείο τρέλας. Δεν αισθάνομαι τον εαυτό μου, νιώθω ότι οι υπόλοιποι ζουν τη ζωή τους και εγώ ζω μονη μου εγκλωβισμένη στις σκέψεις και στην παράνοια μου. Εχω μια συνεχη κουραση και υπνηλια, δεν κανω σχεδον τιποτα ενω θελω να συνεχισω τη ζωη μου και να βρω τον εαυτο μου.. Δεν ξέρω πώς να το αντιμετωπίσω.. Θα ήθελα πολύ τη βοήθεια σας και θα ήθελα να μάθω τι σχέση μπορεί να έχει ο ιδεοψυχαναγκασμος με την ψύχωση; Μπορεί να χάσω τα λογικά μου;

Ο παρανοϊκός ιδεασμός που χαρακτηρίζει τις ψυχώσεις συνήθως δε συνοδεύεται από αμφιβολίες και ανασφάλειες, οι οποίες είναι περισσότερο χαρακτηριστικές για τις περιπτώσεις πανικού βλ. http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=1 και http://www.psychologia.gr/guestb/category.php?id=3



soula    18/08/2014 20:59
Γεια σας γιατρε. Πως να συμπεριφερθω σε ενα ατομο που πασχει απο ψυχωσικη συνδρομη εφοσον πασχω κι εγω απο ψυχωσικη συνδρομη

Όσο περισσότερο κατανοούμε μια κατάσταση, τόσο αυξάνεται η αποδοτικότητα της συμπεριφοράς και των επιλογών μας. Οι ψυχωτικές εκδηλώσεις αποτελούν την ακραία μορφή άμυνας του ψυχισμού έναντι των αντίξοων συνθηκών που επικρατούν στην αρχή της σταδιοδρομίας μιας προσωπικότητας και τη συνοδεύουν στις μετέπειτα εξελίξεις. Οπότε η κατανόηση, η αποδοχή, η έλλειψη της κοινής τάσης στιγματισμού, η αποφυγή της υπερβολικής τραγικοποίησης και καχύποπτης στάσης παίζουν αποφασιστικό ρόλο στις σχέσεις με τα άτομα που παρουσιάζουν τη συγκεκριμένη μορφή ψυχικής άμυνας.



ΜΑΙΡΗ    09/07/2014 00:30
Kαλησπέρα σας, ήθελα να ρωτήσω εάν η νοσηλεία είναι η μόνη λύση σε ψυχιατρικά περιστατικά. Για να γίνω πιο συγκεκριμένη,άτομο που είναι καχύποπτο χωρίς λόγο, που έχει στο μυαλό του θεωρίες συνωμοσίες από τους γύρω του σε έντονο βαθμό και εμφανώς παράλογα, θα μπορούσε να επισκεφτεί αν κάποιος τον πείσει ψυχίατρο και να συνεχίσει η θεραπεία χωρίς νοσηλεία?

Η νοσηλεία συνήθως επιβάλλεται όταν προκύπτει κίνδυνος για το ίδιο άτομο ή για τους τρίτους, όπως και στις περιπτώσεις όταν κρίνεται αναγκαία η συνεχής παρακολούθηση του περιστατικού. Διαφορετικά, όταν το άτομο είναι σε θέση να συνειδητοποιήσει την προβληματικότητα της κατάστασής του και δημιουργηθεί σχέση εμπιστοσύνης με τον ειδικό αυξάνονται οι προοπτικές της μελλοντικής σταθεροποίησης, ομαλής λειτουργίας στην καθημερινότητα και σχετικής ισορροπίας.



Βιργινια    29/06/2014 12:00
Σας ευχαριστώ για την άμεση απάντησή σας. Υπάρχει κάτι που θα μπορούσα να κάνω για να τον βοηθήσω? Πέραν του θέματος της σχέσης μας, είναι εντελώς μονος του στη ζωή. Προσπάθησα να επικοινωνήσω για να ενημερώσω ενα και μοναδικό μέλος της οικογένειάς του που θα μπορούσε να επιμεληθεί της κατάστασης, αλλά εισέπραξα μια στάση απόλυτα αδιάφορη.Με λίγα λόγια δεν υπάρχει κανείς στη ζωή του που να ενδιαφερθεί για κείνον. Τι θα μπορούσα να κάνω? Αν μιλούσα με το γιατρό του για να τον ενημερώσω για την κατάσταση,θα ήταν υπερβολή?Μήπως φανώ αδιάκριτη δεδομένου του ιατρικού απορρήτου?Δεν μπορώ να τον αφήσω έτσι αβοήθητο και δεν ξέρω τον τρόπο να τον βοηθήσω.

Η έννοια του ενηλίκου συμπεριλαμβάνει την ικανότητα φροντίδας της προσωπικής πορείας και της προσαρμογής στις αντίξοες συνθήκες που διαμορφώνονται κατά καιρούς. Τα κίνητρα που υποκινούν την κάθε προσπάθεια για αλλαγή μιας προβληματικής κατάστασης είναι αρνητικά. Σε αρκετές περιπτώσεις χρειάζεται κανείς να φτάσει στον πάτο της δυσαρέσκειας και της προβληματικότητας ώστε να αποκτήσει δραστικά κίνητρα για την αλλαγή. Όταν όμως η κατάσταση εξομαλύνεται σχετικά με την παρέμβαση και με την προσφορά των τρίτων, η ισχύς των αρνητικών κινήτρων μειώνεται, με αποτέλεσμα, το άτομο να παραμένει σε αδράνεια και να εγκλωβίζεται στην προβληματικότητά του. Από την άλλη πλευρά η κάθε παρέμβαση των τρίτων έχει συνήθως προσωρινό χαρακτήρα εάν το άτομο το ίδιο δε συνειδητοποιήσει την προβληματικότητα της κατάστασης που βιώνει και δεν καταβάλλει το ίδιο τις αναγκαίες για την υπέρβασή του προσπάθειες.



r2    28/04/2014 14:04
Kύριε Κοτανίδη, ποιος είναι ο σωστός τρόπος να βοηθήσει κάποιος κάποιο πρόσωπο που πάσχει από αγοραφοβία; Ο αδερφός που πάσχει από σχιζοφρένεια εδώ και δύο δεκαετίες. Έχει δοκιμάσει πλήθος φαρμάκων, ψυχοθεραπείες κτλ αλλά δεν είδαμε καμία βελτίωση. Πάντα φανταζόταν διάφορα ότι συμβαίνουν με γείτονες, πλέον όμως η κατάσταση έχει χειροτερέψει δραματικά . Προσπαθώ να βγαίνουμε έξω για μικρές βόλτες αλλά είναι αδύνατον, πανικοβάλλεται, νομίζει ότι όλοι τον σχολιάζουν κτλ. Είμαστε σε πλήρη αδιέξοδο γιατί από την μία φοβάται τους πάντες και από την άλλη στο σπίτι είναι δυστυχής και επιθετικός λέγοντας ότι τον καταπιέζουμε, θέλει να ζήσει μόνος του κτλ. Δεδομένου ότι είναι αδύνατον να αλλάξει η αυτοεκτίμηση του πλέον, ή η οπτική του απέναντι στα αδιέξοδά του (τα έχουμε κουβεντιάσει 1000 φορές, μεταξύ μας και με ειδικούς), υπάρχει κάτι που μπορούμε να κάνουμε για να τον ανακουφίσουμε; Είναι καλή ιδέα για τέτοια άτομα να μένουν μόνα τους; Είναι σίγουρο ότι θα τσακωθεί με τους γείτονες γιατί θα φαντάζεται διάφορα γι αυτούς.

Ο καλύτερος τρόπος να βοηθήσουμε τους συνανθρώπους μας είναι αφενός το προσωπικό μας παράδειγμα και αφετέρου η αποδοχή τους έτσι όπως είναι, η οποία τους παρέχει τη δυνατότητα εκμάθησης μέσω των προσωπικών λαθών και αποτυχιών, χωρίς τη συνηθισμένη παρεμβατικότητα που χαρακτηρίζει τα κοινωνικά μας πρότυπα. Κατά κανόνα, η παρεμβατικότητα και η άμεση ή έμμεση προσδοκία των αλλαγών και η πίεση προς αυτές, αξιολογούνται ως καταπίεση και προκαλούν την αντίσταση και την αμυντική αντίδραση που είναι αντίθετες με το θεμιτό στόχο.



Γιώργος    25/04/2014 09:43
Καλημέρα σας είμαι ο Γιώργος και θα ήθελα την βοήθεια σας! Ο αδελφός μου 51 χρόνων εδώ και 4 μήνες συμπεριφέρεται με συμπτώματα παράνοιας…( τα έχει με ανθρώπους της οικογένειας ότι θα του κάνουν κακό, έχει χάσει την εμπιστοσύνη ακόμα και για την γυναίκα του ..νομίζει ότι μπαίνει στο σπίτι το βράδυ κάποιος κ.λ.π) όπως καταλαβαίνεται δεν παραδέχεται τίποτα και μόνο με εμένα κάπως είναι συνεργάσιμος …. Η σκέψη μου καταρχάς να ξεκινήσουμε με μία μαγνητική στο κεφάλι είναι λάθος ; θέλω να ξεκαθαρίσω ότι δεν είναι θέμα όγκου κ.λ.π ….με ποιόν Γιατρό (ειδικότητα) θα συνεννοηθώ για τον τρόπο της Μαγνητικής..ευχαριστώ!!

Οι εκδηλώσεις που περιγράφονται είναι χαρακτηριστικές για τον παρανοειδή ιδεασμό συσχέτισης και συνηγορούν υπέρ ενός ψυχωσικού επεισοδίου. Ωστόσο η σκέψη περί μιας κακοήθειας στον εγκέφαλο δεν στερείται τη λογική βάση. Οι ειδικότητες που είναι αρμόδιες για τέτοιες περιπτώσεις είναι αρχικά του ψυχιάτρου και έπειτα του νευρολόγου.



Συννεφιασμένη     09/04/2014 15:18
Γεια σας. Ξημερώματα 7/4/2014 η θεία μου έκανε κάτι που ποτέ μάλλον δεν έχει ξανά κάνει . Σήκωσε όλοι την γειτονιά στο πόδι. Άρχισε να φωνάζει να μιλάει για το παρελθόν να μιλάει με τους γονείς τις μάλλον ( έχουν πεθάνει και η 2 και είναι ελεύθερη) να λέει για κάποια χ ψ άτομα καλά λόγια μετά όμως τα γυρνούσε και τα κατηγορούσε αυτά τα άτομα. Η συμπεριφορά τις είχε αλλάξει γύρο στις 4 μέρες πριν χωρίς να έχει γίνει κάτι (ήρθε μόνο σε επαφή με μια φίλη της που πορολο που η θεία μου την αγαπάει πολύ αυτή την επειρεαζει αρνειτικα, από ότι καταλάβαμε απο τα λεγομενα της, την ημερα τις κρισεις της μονο που η θεια μου δεν το καταλαβαινει )αρχισε να γινεται πιο αποτομη αλλα οχι συνεχια, εκει που μιλούσε καλα μετα μιλουσε αποτομα αλλες φορες αγρια αλλες φορες σαν φοβισμενα αυτο γινοταν 4 μερες. Φοβομασταν το βραδυ εκεινο να ανεβουμε στο σπιτι γιατι εκτος του οτι δεν γνωριζουμε πως να το χειστουμε, απο τα λεγομενα τις φοβομασταν οτι θα κανει κακο στον εαυτο της.Με τα πολλα οταν φτασαμε στην αστυνομια ειχε ηρεμηση αλλα δεν συζητουσε εδινε μονολεκτικες απαντησεις(ναι, οχι, πανε με μεχρι την εισοδο,<την ειχαν σε κελι και δεν μπορουσε να βγει>παμε σπιτι)αλλα δεν φώναζε απλα καρφωνοταν καπου το βλεμα τις. Οταν μας πηγαν σε νευρολογικο νοσοκομειο εκει μας κατηγορησε ολους ειχε παραπονα απο εμας(δεν εχει δικη της οικογενια,οικογενεια της ειμαστε η αδερφη και τα παιδια της αδερφης της, αλλα δεν φωναζε)και ξεκινησε απο εμενα,λεγοντας οτι ολα ξεκινησαν απο τον αρραβωνα μου και μετα.Εχθες η γιατρος μου ειπε οτι σε μενα μπορει να βλεπει αυτα που δεν εκανε εκεινη υπαρχει περιπτωση να φταιω εγω αθελα μου? Γιατι μεσα σε αυτα που ελεγε εκεινο το βραδυ ηταν και οτι δεν εκανε οικογενεια και να ηταν κατι που την καιει αυτο. Η γιατρος ειπε οτι μαλλον ειναι ενα βραχυ ψυχωσικο επεισοδιο (αν δεν κανω λαθος γιατι μετα απο αυτο ειμαστε τοσο ταλαιπωρημενοι ολοι που μπορει να κανουμε και λαθος)μπορει να γινει καλα οπως ηταν πριν? Και τελευταια ερωτηση ο αδερφος μου(ανηψιος της ) εχει ένα μικρο κοριτσακι το οποιο εκεινο το βραδυ η θεια μου ηταν το μονο που ζητουσε και ηθελε(τις εχει πολύ αδυναμια δεν μπορω να πιστεψω ότι μπορει να της χαλασει την ψυχωλογια που οι γιατροι προσπαθουν να κανουν καλα) ελεγε ότι μονο η μικρη την καταλαβαινει η μικρη όμως την ζηταει πολύ θα κανει καλο στην θεια μου να την παμε τωρα να την δει οι γιατροι μεσο τηλεφωνου μας ειπαν ότι ηρεμησε όχι ότι εγινε καλα.

Οι ψυχωτικές εκδηλώσεις συνήθως αποτελούν το αποτέλεσμα της αμυντικής αντίδρασης του ψυχισμού στις εντονότατες ψυχολογικές συγκρούσεις προερχόμενες από το άκαμπτο πλαίσιο αντιλήψεων, διαμορφωμένο κατά την ανατροφή, όταν το άτομο δε μπορεί να δεχθεί την πραγματικότητα και εξαναγκάζεται να πλάσει μια εικονική πραγματικότητα ώστε με τον τρόπο αυτό είτε να αποφύγει, είτε να εξομαλύνει τις συγκρούσεις. Ωστόσο η εξαγωγή των τεκμηριωμένων συμπερασμάτων στις συγκεκριμένες περιπτώσεις προϋποθέτει την άμεση επαφή και την παρακολούθηση ώστε να αποφευχθεί η διολίσθηση στην παγίδα ψυχιατρικοποίησης κάποιων συμπεριφορών που δεν είναι άμεσα κατανοητές από τους συγκεκριμένους ειδικούς και το κοινωνικό περιβάλλων.



Νίκος    20/03/2014 11:22
Γιατρέ γεια σας. Ο γιος μου έχει διαγνωστεί με παρανοική σχιζοφρένεια και νοσηλεύτηκε με δικαστικό ένταλμα σε κλινική για τρεις μήνες. βγήκε πριν 6 μήνες και από τότε αρνείται να παίρνει φάρμακα. Οι γιατροί επιμένουν να παίρνει τα φάρμακα εφ όρου ζωής και ότι πρέπει να ξαναπάει πίσω με δικαστικό ένταλμα μέχρι να πειστεί να παίρνει τα φάρμακα του. Εγώ το θεωρώ απάνθρωπο κάθε τρεις μήνες να μεταφέρεται με χειροπαίδες στην κλινική μέχρι να πειστεί να παίρνει τελικά τα φάρμακα του, αλλά η σύζυγός μου επιμένει να ακούσομε τους γιατρούς. Εσείς τι νομίζετε;

Το δικαίωμα της ακούσιας νοσηλείας με εισαγγελική εντολή ανήκει αποκλειστικά στη δικαιοδοσία των άμεσων συγγενών. Κανένας ιατρός δεν έχει το δικαίωμα να αποφασίζει ποτέ και εάν κάποιος χρίζει της ακούσιας νοσηλείας.



ΕΙΡΗΝΗ    28/02/2014 13:16
ΓΕΙΑ ΣΑΣ.ΠΗΡΑ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΝΑ ΣΑΣ ΡΩΤΗΣΩ ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΙ ΣΕ ΑΔΙΕΞΟΔΟ.ΕΧΩ ΕΝΑ ΑΔΕΡΦΟ 35 ΧΡΟΝΩΝ ΣΗΜΕΡΑ.ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ 20 ΧΡΟΝΩΝ ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΤΡΑΤΟ Κ ΑΦΟΥ ΕΙΧΕ ΜΙΑ ΣΧΕΣΗ Κ Η ΚΟΠΕΛΑ ΤΟΝ ΚΟΡΟΙΔΕΥΕ Κ ΕΒΑΖΕ ΑΤΟΜΑ ΝΑ ΤΟΝ ΠΕΡΝΟΥΝ ΤΗΛΕΦΩΝΟ Κ ΝΑ ΤΟΝ ΑΠΕΙΛΟΥΝ ΑΡΧΙΣΑΝ ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ.ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ Κ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΤΟΜΟ,ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΟΛΑ ΑΛΛΑΞΑΝ.ΕΚΟΥΓΕ ΦΩΝΕΣ,ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΕΙ ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ,ΜΑΣ ΕΛΕΓΕ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΤΟΥ ΚΑΝΕΙ ΚΑΚΟ.ΠΗΓΑΜΕ ΣΕ ΨΥΧΙΑΤΡΟ Κ ΠΗΡΕ ΑΓΩΓΗ.ΓΙΑ 4 ΧΡΟΝΙΑ ΟΛΑ ΚΑΛΑ,ΟΤΑΝ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΜΕΙΩΣΕ ΤΗΝ ΑΓΩΓΗ ΗΡΘΑΝ ΤΑ ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ....ΓΙΑ 1 ΧΡΟΝΟ ΤΗΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ Κ ΜΕ ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΗΚΕ.ΑΥΤΟ ΕΓΙΝΕ 2 ΦΟΡΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ.ΑΚΟΜΑ Κ ΤΩΡΑ ΔΟΥΛΕΥΕΙ Κ ΕΧΕΙ ΟΡΕΞΕΙ ΓΙΑ ΖΩΗ Κ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΟΤΙ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ.ΤΩΡΑ ΕΙΜΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΑΛΛΟΥ ΓΙΑΤΡΟΥ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 15 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ.ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΔΕΝ ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ ΑΝΕΤΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥ Κ ΟΤΙ ΤΟΝ ΜΕΙΩΝΕΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΜΑΣ,ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΡΩΤΑΕΙ ΑΝ ΠΗΓΕ ΓΙΑ ΚΑΦΕ Κ ΜΑΣ ΓΡΑΦΕΙ ΤΗΝ ΑΓΩΓΗ Κ ΦΕΥΓΟΥΜΕ.ΠΟΙΑ Η ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΓΙΑ ΟΣΑ ΣΑΣ ΓΡΑΦΩ?ΕΙΝΑΙ ΡΙΣΚΟ Η ΑΛΛΑΓΗ ΓΙΑΤΡΟΥ?ΠΑΙΖΕΙ ΡΟΛΟ Η ΚΑΛΗ ΣΧΕΣΗ ΑΣΘΕΝΗ ΓΙΑΤΡΟΥ ΓΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ?

Η ποιότητα της θεραπευτικής σχέσης στις περισσότερες περιπτώσεις έχει καθοριστικό ρόλο για την ανάπτυξη της εμπιστοσύνης και ως συνέπεια της καλής συνεργασίας που προφανώς επηρεάζουν και την αποτελεσματικότητα της αντιμετώπισης των προβληματικών καταστάσεων. Όταν κάποιος δεν είναι ικανοποιημένος με μια διαδικασία είναι προτιμότερο να αναζητήσει αυτό που κατά την άποψή του του ταιριάζει περισσότερο, παρά να επιμένει σε αυτό που δεν συνοδεύεται από τη θετική ανταπόκριση, άσχετα με το κατά πόσο ο συγκεκριμένος ειδικός είναι πετυχημένος σε κάποιες άλλες περιπτώσεις.



Γιάννης    29/12/2013 11:08
γεια σας, εχω ψυχωση εδω και 6 χρονια και σταδιακα οι γνωστικες μου ικανοτητες εχουν πεσει. αυτο το καταλαβαινω γιατι νοιοθω στην σκεψη μου ενα κενο και στις συζητησεις μενω αμετοχως. ξερετε τι μπορω να κανω για να επαλελθω ; σας ευχαριστω

Αγαπητέ Γιάννη, ένα ενδεχόμενο έκπτωσης των γνωστικών ικανοτήτων μπορεί να σχετίζεται με την υπερδοσολογία της αντιψυχωσικής αγωγής. Ωστόσο για την εκτίμηση της πραγματικής διάστασης του φαινομένου είναι αναγκαία η άμεση επικοινωνία με τον ειδικό, ούτος ώστε να διαπιστωθεί κατά πόσο πρόκειται για πραγματική έκπτωση ή η υποκειμενική πεποίθηση για τη μειωμένη απόδοση βασίζεται περισσότερο στο πλαίσιο της μειονεκτικής αξιολόγησης του εαυτού.



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | >>