ΔιαταραχέςΘεραπείαGuestbooke-mailΣκοπόςΔημοσιεύσειςΒιογραφικόForum


Yποβάλετε μια Νέα Ερώτηση

Σύνολο ερωτημάτων: 154 Σελίδα: Επιλέξτε κατηγορία:   


Ψυχώσεις


ΑΙΒΑΛΙΩΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ    00/00/0000 00:00
Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΜΟΥ ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΣΧΕΙ ΑΠΟ ΜΑΝΙΑ ΚΑΤΑΔΙΩΞΗΣ. ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΝΤΟΝΑ ΜΕ ΒΡΙΣΙΕΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΠΩΣ ΤΟΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ. ΕΧΕΙ ΣΤΡΑΦΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΕΜΕΝΑ. ΕΧΩ ΑΣΧΟΛΗΘΕΙ ΕΚΤΕΝΩΣ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΚΑΙ ΓΝΩΡΙΖΩ ΑΡΚΕΤΑ. ΔΕΔΟΜΕΝΟΥ ΟΤΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΑΤΟΜΑ, ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΟΥΝ ΓΙΑΤΡΟ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΟΡΕΣ, ΤΙ ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ; ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΩ ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ ΤΟΝ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟ ΕΓΚΛΕΙΣΜΟ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΩ ΠΟΤΕ, ΑΛΛΩΣΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΤΡΙΤΟΥΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ.

Αγαπητέ Ιωάννη, όλα τα ζωντανά πλάσματα της γης αντιλαμβάνονται την προβληματικότητα των καταστάσεων μόνο από τις δυσάρεστες και επώδυνες συνέπειες. Εάν δηλαδή οι συνέπειες δεν είναι αρκετά επώδυνες, δεν προκύπτουν οι προϋποθέσεις σε μορφή των ισχυρών κινήτρων για την προσπάθεια κατανόησης και αποδοχής.



Τζένη    00/00/0000 00:00
Γιατρέ καλησπέρα.Η (εν διαστάσει)γυναίκα του αδελφού μου εδώ και μια 10ετία παρουσίασε συμπτώματα μανίας καταδίωξης(νομίζει ότι την παρακολουθούν,\\\\\\\'οτι θέλει κάποιος να της κάνει κακό,δεν σηκώνει τηλέφωνα,δεν ανοίγει πόρτες και δεν βγαίνει καθόλου έξω).Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι δεν παραδέχεται την ασθένεια της και βάζει σε ψυχολογικές δοκιμασίες τον ανηψιό και τον αδελφό μου (ο τελευταίος έφυγε πριν ένα χρόνο από το σπίτι επειδή η ίδια θεωρούσε ότι θα της κάνει κακό)Ο ψυχίατρος που συμβουλευτήκαμε και με βάσει τις περιγραφές μας θεωρεί ότι είναι αρκετά σοβαρή η κατάστασή της και θα πρέπει να την εξετάσει για να λάβει φαρμακευτική αγωγή.Δυστυχώς,δεν πείθεται με τίποτα,δεν εμπιστεύεται κανέναν.Σε τρεις μήνες ο ανηψιός μου θα φύγει για σπουδές στο εξωτερικό και η ίδια θα μείνει μόνη της.Δεδομένου ότι στο παρελθον την προλάβαμε στο παραπέντε(αιματοκρίτης 8)από ένα γυναικολογικό πρόβλημα που ως συνήθως δεν είχε αναφέρει ,θεωρούμε ότι ίσως κινδυνέψει και η ζωή της αν μείνει μόνη της.Θα ήθελα λοιπόν να σας ρωτήσω το εξής:Εφόσον είναι αδύνατο να πειστει να δει γιατρό,και δεδομένου ότι αυτό πρέπει οπωσδήποτε να γίνει ,τι μπορούμε να κάνουμε εμεις?Εχετε να μας προτείνετε κάποιο τρόπο? Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων

Αγαπητή Τζένη, συνήθως όταν ένα άτομο δεν αποδέχεται το πρόβλημα του και υπάρχει ενδεχόμενο κινδύνου για τον εαυτό του ή για τους τρίτους, ακολουθείται η πρακτική της ακούσιας νοσηλείας κατόπιν σχετικής εισαγγελικής εντολής.



Κατερίνα    07/10/2012 11:58
κύριε Κοτανίδη, έχω επικοινωνήσει κι άλλη φορά μαζί σας για την περίπτωση της αδελφής μου, η οποία έχει πάθει το τρίτο κατά σειρά ψυχωσικό επεισόδιο. Το πρώτο σε ηλικία 22, το δεύτερο στα 35 και το τρίτο τώτα στα 40. την προηγούμενη φορά είχε διακόψει μόνη της τη θεραπεία. Αυτή τη φορά έγινε ακούσια νοσηλεία. Είχε πάρα πολλές παραληρηματικές ιδέες, οι οποίες έχουν υποχωρήσει κατά 90%. Τώρα μετά από δυο μήνες(την παρακολουθεί ο γιατρός του νοσοκομείου)), νιώθει έναν απροσδιόριστο φόβο, φοβάται το νερό γιατί νιώθει ότι πνίγεται και δεν κάνει συχνά μπάνιο, και έχει συνεχώς επιθυμία να πηγασίνει στη γειτονιά ή βόλτα μόνη της με αποτέλεσμα να γίνεται φορτική στους άλλους. Ζει με τους γονςείς μου στο χωριό. Η μητέρα μου νιώθει ότι ταπεινώνεται στους γείτονες και γίνμεται ανεπιθύμητη. Δεν αντέχει αυτή την κατάσταση. Ξέχασα να σας πω ότιέχει διάφορα τικ κυριως στα πόδια, και ένα τρομαγμένο βλέμμα. παόρνει το ZOLIX των 20. Ο γιατρός είπε ότι ο απροσδιόριστος φόβος είναι υπολειμματικό στοιχείο της ασθένειας. Τα υπόλοιπα τι είναι; Όταν έπαιρνε πριν πέντε χρόνια το ΖΥPREXA είχε τα ίδια συμπτώματα και όταν τα σταμάτησε μόνη της ήταν πολύ καλά(για κάποιο χρόνικό διάστημα). Κατά τη γνώμη σας τι από όλα αυτά είναι παρενέργεια του φαρμάκου και τη υπολεομματικό στοιχείο της ασθένειας. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων. Συγγνώμη αν σας κούρασα.

Αγαπητή Κατερίνα, τα πρακτικά ζητήματα των κλινικών περιπτώσεων δεν μπορούν να λυθούν μέσω της διαδικτυακής επικοινωνίας, διότι τα συμπεράσματα θα δομούνται πάνω στις υποθέσεις εκεί, όπου απαιτείται όσο είναι δυνατόν περισσότερη αντικειμενικότητα.



athena    18/09/2012 18:06
γεια σας!διαβαζα καπου οτι οι φωνες που ακουνε καποιοι ασθενεισ με σχχιζοφρενεια η ψυχωση μπορει να μην προερχονται απο εχω αλλα να ωιωνονται μεσα στο κεφαλι τουσ με μορφη σκεψεων χωρισ ηχο δηλαδη ..και η αληθεια ειναι πωσ και γω κατα τη διαρκεια της ημερας βιωνς τετοιες σκεψεις και τισ χαρακτηριζω ως \\\\\\\"σκορπιες\\\\\\\"μπορει δηλαδη να μου ερθ8ε μια λεξη στο μυαλο μου που εκεινη τη στιγμη δεν ειναι προιον δικης μου σκεψης...καπως ετσι μπορω να το περιγραψω καλυτερα..αυτο που σας περιγραφω τωρα το βιωνω πιο εντονα λιγο πριν κοιμηθω..εκει σε μια κατασταση πληρης χαλαρωσης μου ερχονται σκορπια πραγματα στο μυαλο που δεν μπορω να ελεγχω πληρως και ακουω ακομη και διαλογουσ ..καπου διαβασα επεισης οτι αυτο ειναι κοινο συμπτωμα σε ανθρωπους λιγο πριν κοιμηθουν!ποια ειναι η γνςμη σας γι αυτα?ευχαριστω!

Αγαπητή Αθηνά, διάφορες, σκόρπιες σκέψεις που καταλαμβάνουν τον εγκέφαλο δεν είναι σύμπτωμα, διότι η έννοια αυτή συνδέεται με την παθογένεια. Οι σκέψεις και οι εικόνες αυτές είναι αποτέλεσμα των φυσιολογικών διεργασιών του εγκεφάλου,και αποτελούν την πρώτη φάση του ελαφρύ ύπνου, η οποία με έναν τρόπο θα μπορούσε να παρομοιαστεί με τις REM φάσεις του βαθύ ύπνου, όταν βλέπουμε όνειρα βλ. «Η σημασία του ύπνου» http://www.facebook.com/groups/145409452231852/



κατερινα    10/09/2012 15:27
Καλησπέρα σας. Θα ήθελα να σας ρωτήσω σχετικά με το πρόβλημα της αδερφής μου. Είναι 40 ετών και είχε το τρίτο κατά σειρά ψυχωσικό επεισόδιο. Το πρώτο ήταν στα 22, το δεύτερο στα 35 και το τρίτο, τωρα.Από τηδιάρκεια όμως το δημοτικού ήταν πολύ κλειστή και ντροπαλή, δεν έκανε παρέες(ένιωθε ότι την κορόιδευαν) αλλά στο σπίτι ήταν επιθετική και χειροδικούσε κιόλας. Στο λύκειο είχε την έμμονη ιδέα ότικάποιοι μαθητές συνέχεια την κοροϊδεύουν. Η μητέρα μου δεν ήθελε να την πάει σε γιατρό (μικρή κοινωνία- ψυχοφάρμακα, χαρακτηρισμός ως τρελλής). Στην ουσία οι δικοί μου κλείναν τα μάτια στο πρόβλημα. Δεν ξέφυγε από το χωριό, δεν σπούδασε , δεν έβγαινε εξω, δεν παντρεύτηκε. Υπάρχει όμως και ιστορικό στην οικογένειά μου(ο αδελφός της γιαγιας μου και ένας ξάδελφος)Θα ηθελα να ρωτήσω: η κληρόμομικότητα έχει κάποια σχέση με τηη ασθένεια; το περιβάλλον δεν ήταν το καλύτερο αλλά μέχρι τα 18 κι εγώ σ΄αυτό μεγάλωσα. Τα επεισόδια έχουν να κάνουν με την πίστη ότι οι γονείς μας δεν είναι οι πραγματικοί κασι τώρα ότι βιάσθηκε(και πολλά άλλα). Την τελευταία φορά οδήγηθηκε σε ψυχιατρική κλινική. Τώρα είναι στο σπίτι(εδώ και τρεις μέρες). Ο γιατρός τις έδωσε το zolix(20 μγ), γιατί έχει την ίδια ουσία με το zyprexa που έπαιρνε παλιότερα(το είχε διακόψει μόνη της και δεν είχε πάει στον γιατρό). Εχει όμως έντονη ανησυχία, πηγαινοέρχεται συνεχώς, δεν αντέχει να καθίσει στο σπίτι, κάνει βόλτες μόνη τηςστο χωριό στις 7 το πρωί ή στις δύο το μεσημερι΄Εσείς πιστεύτε ότι έχουν να κάνουν με τις παρανέργεις, με την υψηλή δοσολογία; μήπως θα ήταν θεμιτή η χορήγηση ενός αγχολυτικού; ο γιατρός της δημόσιας κλινικής δεν είναι ιδιαίτερα συνεργάσιμος γ΄\\\\\\\' αυτό και σας ρωτώ. Ζητώσυγνώμη για την έκταση της ερώτησης. Ευχαριστώ

Αγαπητή Κατερίνα, οι ψυχικές λειτουργίες του ανθρώπου θα μπορούσαν να παρομοιαστούν με τη λειτουργία ενός υπολογιστή, όπου ο εγκέφαλος (η μορφολογική του δομή) είναι ταυτόσημος με τα μηχανικά μέρη του υπολογιστή όπως π.χ. ο σκληρός δίσκος, ενώ ο ψυχισμός, οι τρόποι αντίληψης και συμπεριφοράς αντιστοιχούν σε διάφορα προγράμματα του υπολογιστή, τα οποία διαμορφώνονται κατά την ανατροφή μέσω της αντιγραφής των σχημάτων συμπεριφοράς των γονιών και ο βαθμός της λειτουργικότητας τους συσχετίζεται με τον βαθμό επιρροής των περιβαλλοντικών συνθηκών. Για παράδειγμα, όταν μια μητέρα είναι εξαρτημένη από την άποψη των άλλων και ανησυχεί μην τυχών και πουν κάτι αρνητικό για αυτή, αυτός ο τρόπος αντίληψης αντιγράφεται από την κόρη της, και εάν η κόρη βρεθεί σε αρκετά δυσμενείς συνθήκες, ο φόβος της αρνητικής αξιολόγησης μπορεί να μετατραπεί σε καχυποψία, εμμονές συσχέτισης και παρακολούθησης. Αυτός είναι ο λόγος που παρατηρείται πιο συχνή εμφάνιση των όμοιων ψυχικών διαταραχών στα συγγενικά πρόσωπα. Στην ουσία πρόκειται για τη μετάδοση των τρόπων σκέψης, αντίληψης, αντίδρασης και συμπεριφοράς. Όσον αφόρα την φαρμακοθεραπεία, εδώ είναι αναγκαία κατ’ ιδίαν συνάντηση με το πρόσωπο, ώστε να είναι εφικτή η διαμόρφωση κάποιας εικόνας και γνώμης, διότι οι διαφορετικές αντιδράσεις μπορούν να εκδηλώνονται με όμοιους τρόπους



ΜΑΓΔΑ    02/09/2012 14:12
ΓΙΑΤΡΈ γεια σας.Μια ερώτηση θέλω να σας κάνω και εγώ που με βασανίζει και εφορά ενα δικό μου άτομο.Πόσο αισιόδοξος είστε για την πορεία των ασθενών με ψύχωση .Οι περισσότεροι γιατροί έρευνες και στατιστικές λένε πως οι άνθρωποι μας είναι καταδικασμένοι να ζουνε με φάρμακα και υποτροπές υπάρχει ελπίδα γιατρέ θα τα καταφέρει η επιστήμη να σώσει τους ανθρώπους μας που υποφέρουν? σας ευχαριστώ

Αγαπητή Μάγδα, η επιστήμη έχει κάνει αρκετά αισθητούς προόδους στα θέματα προστασίας του ανθρώπου από τις δυσμενείς επιπτώσεις του περιβάλλοντος, ωστόσο, είναι αδύνατο να προστατευτεί κάποιος από τον εαυτό του, εφόσον ο ίδιος δεν πραγματοποιεί τις ανάλογες προσπάθειες ή και, όπως συμβαίνει στην πλειονότητα των περιπτώσεων, λειτουργεί αντίθετα προς το πραγματικό συμφέρον του. Επομένως, η έκβαση των ψυχωτικών φαινομένων σε μεγάλο βαθμό εξαρτάται από την ικανότητα του ίδιου του ατόμου να αντιληφθεί την προβληματικότητα της κατάστασης του και από τη διάθεση να αναζητήσει τις αποτελεσματικές λύσεις, χωρίς να βασίζεται αποκλειστικά στις παρεμβάσεις των άλλων.



Καλλιοπη    17/07/2012 17:55
Ειναι 10 μερες τωρα, Οπου η μητερα μου εχει ξεφυγει παντελως. Φανταζεται οτι την καταδιωκουν, οτι ο πατερας μου εχει νοθα παιδια κι γυναικες, μιλαει για καποιον Θαναση που της λεει να προσεχει κι οτι οι αλλοι θα την συλλαβουν, οτι την παρακολουθουν και οτι οταν ακουει θορυβους στη πολυκατοικια ερχονται οι αστυνομικοι να τη συλλαβουν, οτι με ακουσε να της μιλαω το βραδυ.Εχει κυκλους κατω απ τα ματια, δε τρωει, τη μια κλαιει κ μου ζηταει βοηθεια λεγοντας οτι ειναι σε συγχυση κ θελει να τελειωσει ολο αυτο, την αλλη ξαναναφερει τον Θαναση.Ειμαι σε κατασταση σοκ. Παλαιοτερα ειχε μια μικρη εμμονη με τα κινητα να μη δινει τα στοιχεια της απ το τηλεφωνο αλλα τα θεωρουσα χαζα. Παντα ηταν λιγο οξυθυμη κι κουραστικη. Τωρα εχει τρελαθει. Τι να κανω? οταν της ξαναειπα για ψυχολογο δεν ηταν θετικη. Ολο αλλαζει γνωμη. Φοβαμαι. μπορει να μας κανει κακο??τι να κανω θελω να τη βοηθησω ειμαι στα προθυρα καταρρευσης. Ευχαριστω πολυ.

Αγαπητή Καλλιόπη, η κατάρρευση σου προφανώς δεν μπορεί να προσφέρει τίποτα στην κατάσταση της μητέρας σου, όπου πρόκειται για μια ψύχωση, η οποία χρίζει φαρμακευτικής αγωγής με πιθανή ακούσια νοσηλεία εφόσον η αγωγή δεν γίνει δεκτή.



MARIA    16/07/2012 15:46
Γεια σας γιατρε,θα ηθελα να σας κανω καποιες ερωτησεις.Πριν καποιους μηνες ο συντροφος μου επαθε(οπως διαγνωστηκε αργοτερα)οξυ ψυχωτικο επεισοδιο.Τον παρακαλουθουν οι καταλληλοι γιατροι και λαμβανει φαρμακευτικη αγωγη εδω και οχτω μηνες περιπου.θα ηθελα να σας ρωτησω ποσο καιρο διαρκει η θεραπεια και αν μετα απο τη διακοπη της θεραπειας (οταν το κρινει ο γιατρος)αν υπαρχει περιπτωση να ξαναπαθει οξυ ψυχωτικο επεισοδιο και αν μπορει να γινει επικυνδινος για τους αλλους.Θα ηθελα επισης να σας ρωτησω αν αποκτησουμε παιδια αν υπαρχει η πιθανοτητα να ειναι κληρονομικο.Θα ηθελα πολυ τη γνωμη σας παρακαλω.Σας ευχαριστω.

Αγαπητή Μαρία, τα φάρμακα αντιμετωπίζουν μόνο τα συμπτώματα, αφήνοντας ανεπηρέαστες τις αιτίες, οι οποίες συμπεριλαμβάνουν τον τρόπο σκέψης και αντίληψης. Εάν δεν αλλάξει αυτός ο τρόπος υπάρχουν αρκετές πιθανότητες, στην επόμενη στρεσογόνα κατάσταση, η αντίδραση να πραγματοποιηθεί με τον ίδιο μηχανισμό. Τα ψυχολογικά προβλήματα δεν κληρονομούνται γονιδιακά, ωστόσο είναι δεδομένο ότι τα παιδιά αντιγράφουν τις αντιλήψεις και τα σχήματα συμπεριφοράς των γονιών τους. Επομένως, ένας γονιός με οποιαδήποτε προβλήματα μάλλον θα τα μεταδώσει στα παιδιά του, παρά το αντίθετο.



Ευτυχια    11/07/2012 01:36
Κ Κοτανιδη χαιρεται! ο αρραβωνιαστικος μου πασχει απο ψυχωση θρησκευτικου περιεχομενου και ο γιατρος του εχει συστησει risperda.. Το προβλημα ειναι χρονιο και εχει ξαναπαρει το συγκεκριμενο φαρμακο και τον βοηθαει βεβαια οταν το σταματαει αμεσως υποτροπιαζει... Μου συνεστησαν την ομοιοπαθητικη για ριζικη λυση και εδω και 2 μηνες το παλευουμε μειωνοντας σταδιακα το risperdal.. Ακομα δεν εχω δει καποια θεαματικα αποτελεσματα αλλα ο γιατρος μας λεει οτι θελει πολυυυ υπομονη.. Θα ηθελα παρακαλω την γνωμη σας γιατι ειμαι σε μεγαλο διλλημα Καλως επελεξα αυτον τον δρομο? και αν τελικα ξαναγυρισει στα risperdal ποσο πιθανο ειναι οταν θελησουμε να κανουμε παιδακι να εχει καποιο προβλημα απο την ληψη των φαρμακων αυτων??? Σας ευχαριστω εκ των προτερων

Αγαπητή Ευτυχία, η κάθε χημική ουσία που εισέρχεται στον οργανισμό μας, ανεξάρτητα από τον τρόπο προέλευσής της (φυσικό ή τεχνητό) μπορεί μόνο να επηρεάσει το επίπεδο των συναισθηματικών αντιδράσεων είτε καταστέλλοντας, είτε ενισχύοντας τις, συμπεριλαμβάνοντας και το φαινόμενο του placebo. Τα ψυχολογικά προβλήματα οφείλονται στον τρόπο σκέψης και αντίληψης, βασισμένο στα βιώματα του συγκεκριμένου ανθρώπου, και επηρεάζονται από την πραγματικότητα του. Το γεγονός αυτό επεκτείνεται και στην πιθανή μετάδοση των ψυχολογικών προβλημάτων από τους γονείς στα παιδιά τους, η οποία πραγματοποιείται μέσω της αντιγραφής των αντιλήψεων και των σχημάτων συμπεριφοράς. Η καθεαυτού λήψη των φαρμάκων, εκτός από την πιθανή τερατογένεση, συνήθως δεν προκαλεί κάποιες άλλες επιπτώσεις.



ΛΕΤΑ     09/06/2012 01:48
Η ΑΔΕΛΦΗ ΜΟΥ ΠΑΣΧΕΙ ΑΠΟ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΟΝ ΓΙΑΤΡΟ ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ;

Αγαπητή Λέτα, στ τέτοιες περιπτώσεις υπάρχουν δυο πιθανές λύσεις, είτε οι συγγενείς προβαίνουν σε ακούσια νοσηλεία μέσω της εισαγγελικής εντολής, είτε περιμένουν, προσπαθώντας να δημιουργήσουν και να διατηρήσουν όσο είναι δυνατόν ομαλότερες συνθήκες στην καθημερινότητα του συγκεκριμένου ατόμου.



Σελίδες:   << στη αρχή | << | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | >>